Χρίστος Α. Νεοφύτου ν. GHP Metallika Oikodomika Erga Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 1460/2012, 8/7/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A108 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1460/2012 Μεταξύ: Χρίστος Α. Νεοφύτου, ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Clinciu Gabriel-Ciprian Ενάγοντος -και-
- G.H.P. Metallika & Oikodomika Erga Limited.
- Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λίμιτεδ
- Νέστορας Β. Μιχαήλ & Υιοί (Χωματουργικές Εργασίες) Λτδ
- Ανδρέας Παρασκευά
- Υδρόγειος Ασφαλιστική Εταιρεία (Κύπρου) Λίμιτεδ
- Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Δημόσια Λίμιτεδ Εναγομένων Ημερομηνία: 8 Ιουλίου
- Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: κα Μιχαηλίδου. Για εναγόμενους 5: κ. Σέργης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή διεκδικούνται αποζημιώσεις στη βάση ευθύνης για εργατικό ατύχημα το οποίο επέφερε το θάνατο του θύματος Clinciu Gabriel-Ciprian, ο οποίος αναφέρεται να ήταν εργοδοτούμενος της εναγόμενης 1 εταιρείας. Η εναγόμενη 5 εταιρεία αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο με αριθμό εγγραφής ΗΕ131789, έχουσα ως έδρα τη Λάρνακα και παρέχουσα υπηρεσίες ασφάλισης των πελατών της και/ή άλλως πως και άλλες παρεμφερείς εργασίες και/ή με τη σειρά της ούσα αντασφαλισμένη σε άλλες ασφαλιστικές εταιρείας. Η εμπλοκή της στην παρούσα υπόθεση βασίζεται στο ότι η εναγομένη 3 εταιρεία, στην οποία αποδίδεται ευθύνη για το επίδικο ατύχημα, ήταν ασφαλισμένη σ΄ αυτήν σύμφωνα με τον περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύνης των Εργοδοτών Νόμο ή και άλλως πως με αριθμό ασφαλιστηρίου συμβολαίου 2210-000115 με ημερομηνία λήξης 27.8.
- Η εναγόμενη 5 καταχώρισε έκθεση υπεράσπισης και με την παράγραφο 1 αυτής εγείρει προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενη ότι «. η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί ως παράτυπη και ή απαράδεκτη εναντίον της καθ΄ ότι ο ενάγοντας δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της και ή κανένα αγώγιμο δικαίωμα εκ του νόμου ή άλλως πως δεν έχει απευθείας εναντίον της ο ενάγοντας εκ μόνου του γεγονότος ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο παρήχε εις την εναγομένη 3 ασφαλιστική κάλυψη κάτω από τους όρους και προϋποθέσεις δυνάμει του ασφαλιστηρίου συμβολαίου με αρ. 2210-000115 διά ευθύνη εργοδότη. Ο ενάγοντας στερείται αγώγιμου δικαιώματος ή και ουδεμία βάση αγωγής ή και ενεργητική νομιμοποίηση του ενάγοντα υφίσταται εναντίον της εναγόμενης
- Μετά από σχετική αίτηση της εναγόμενης 5, εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα για εκδίκαση προδικαστικά του ως άνω σημείου στη βάση του ότι το αποτέλεσμα αυτού ενδεχομένως να αποβεί καταλυτικό για την υπόθεση του ενάγοντα εναντίον της εναγόμενης
- Το πραγματικό υπόβαθρο του υπό κρίση θέματος αναπόφευκτα αποτελεί το γεγονός ότι η εναγόμενη 5 εταιρεία ενάγεται στη βάση της ασφαλιστικής κάλυψης που προσέφερε στην εναγόμενη 3 εταιρεία δυνάμει του ως άνω αναφερόμενου ασφαλιστηρίου συμβολαίου και στα πλαίσια των προνοιών του Νόμου περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύνης των Εργοδοτών του 1989, Ν.174/
- Οι δύο συνήγοροι παρέθεσαν στο Δικαστήριο γραπτώς την αγόρευση τους προς υποστήριξη ο καθένας των θέσεων του. Έχω με προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο των αγορεύσεων και έχω προβληματιστεί από τις θέσεις και των δύο πλευρών. Από την πλευρά του ο κ. Σέργης υπέδειξε το γεγονός ότι η ύπαρξη ασφάλισης δυνάμει της σχετικής νομοθεσίας δεν παρέχει αγώγιμο δικαίωμα απευθείας εναντίον του ασφαλιστή, όπως υφίσταται για παράδειγμα στον περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου, Ν.96
(1)/2000, όπου με το άρθρο 16(α) προνοείται τέτοιο δικαίωμα. Η κα Μιχαηλίδου εισηγήθηκε ότι παρέχεται απευθείας αγώγιμο δικαίωμα στον αποβιώσαντα ο οποίος δύναται να θεωρηθεί ασφαλισμένος βάσει του συμβολαίου ασφάλισης που σύναψε η εναγόμενη 3 με την εναγόμενη 5, ήτοι βάσει του συμβολαίου ευθύνης εργοδότη. Ήταν η εισήγηση της ότι το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα πηγάζει από το γεγονός ότι το Δικαστήριο δύναται να καταδείξει μέσα από την ακροαματική διαδικασία ότι το σύστημα της εναγόμενης 3 αφομοιώθηκε από το σύστημα της εναγόμενης 1 κατά τρόπο που ο αποβιώσας μπορεί να καλυφθεί ως ασφαλισμένος της εναγόμενης 3 με δικαίωμα διεκδίκησης αποζημιώσεων εναντίον της εναγόμενης 5. Θα πρέπει να λεχθεί ότι το τι εξετάζεται στο στάδιο αυτό περιορίζεται στο κατά πόσο ο ενάγων έχει απευθείας αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εναγόμενης 5, ως ασφαλίστριας της εναγόμενης 3 (η οποία κατ΄ ισχυρισμό υπέχει ευθύνη για το ατύχημα), και όχι το κατά πόσο η εναγόμενη 5 οφείλει να πληρώσει τυχόν ποσά που ενδεχομένως να οφείλει να καταβάλει η εναγόμενη 3 ως αποζημιώσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύνης των Εργοδοτών Νόμου, Ν.174/89, «εργοδότης σημαίνει πρόσωπο με το οποίο ο εργοδοτούμενος έχει συνάψει σύμβαση εργασίας ή μαθητείας ή αν και δεν έχει συνάψει με αυτόν σύμβαση εργασίας ή μαθητείας, η σχέση μεταξύ τους είναι σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου . και οι όροι «απασχόληση» και «εργοδοτούμενος» θα ερμηνεύονται ανάλογα». Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)του ιδίου νόμου «για τους σκοπούς του νόμου αυτού το ασφαλιστήριο πρέπει (α) να εκδοθεί από ασφαλιστή (β) να ασφαλίζει εργοδότη για την ευθύνη του για ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια σε οποιοδήποτε από τους εργοδοτούμενους του όπως απαιτείται από το νόμο αυτό. . ». Οι υποχρεώσεις ασφαλιστή αναφορικά με δικαστική απόφαση παραπέμπουν σε δικαστική απόφαση εναντίον του ασφαλισμένου. Συναφώς το άρθρο 9 του Ν.174/89 προνοεί ότι: «9
(1)Αν, μετά την έκδοση πιστοποιητικού ασφάλισης, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(3)του άρθρου 5, εκδοθεί απόφαση, αναφορικά με ευθύνη που καλύπτεται υποχρεωτικά από ασφαλιστήριο . , εναντίον του ασφαλισμένου από το ασφαλιστήριο προσώπου, τότε ο ασφαλιστής . , οφείλει, τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, να καταβάλει στα πρόσωπα υπέρ των οποίων εκδόθηκε η δικαστική απόφαση το σύμφωνα με αυτήν επιδικασθέν ποσό σε σχέση με την ευθύνη, περιλαμβανομένων και των πληρωτέων για έξοδα ποσών ως και ποσών πληρωτέων δυνάμει οποιουδήποτε νόμου που αφορά στην καταβολή τόκων επί του επιδικασθέντος ποσού.» Τα ως άνω δεν μπορεί παρά να παραπέμπουν σε αγωγή από τον εργοδοτούμενο εναντίον του εργοδότη με τον ασφαλιστή να υποχρεούται να πληρώσει τυχόν απόφαση εναντίον ασφαλισμένου εργοδότη και όχι σε αγωγή από τον εργοδοτούμενο απευθείας εναντίον του ασφαλιστή. Στην υπόθεση Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Χρίστου Μηνά
(2003)1 Α.Α.Δ. 1818, υπήρξε προσπάθεια από μέρους της ασφαλιστικής εταιρείας να παρέμβει ως διάδικος στην υπόθεση. Το αίτημα απορρίφθηκε στη βάση του ότι δεν υφίστατο διαφορά μεταξύ του ασφαλιστή και άλλων εναγομένων. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου επισημάνθηκε ότι οι ασφαλιστές δεν είχαν προσφερθεί να αναλάβουν οποιαδήποτε ευθύνη ικανοποίησης της απόφασης που θα εκδίδετο εναντίον των εναγομένων. Αντίθετα οι ασφαλιστές υπέδειξαν ότι δεν μπορούν να αναλάβουν ευθύνη. Περαιτέρω, στο στάδιο εκείνο δεν υφίστατο οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ ενάγοντα και ασφαλιστών εντός της έννοιας των νομολογηθέντων στην υπόθεση Carpenter v. Ebblewhite & others
(1939)1 Κ.Β. 347, ότι δηλαδή δεν μπορεί να εγερθεί διαφορά μεταξύ του ενάγοντα και των ασφαλιστών εκτός μετά από την έκδοση απόφασης σε αγωγή μεταξύ του ενάγοντα και του εναγομένου, υπέρ του ενάγοντα και τη θεμελίωση δικαιώματος αποζημίωσης από τον εναγόμενο εναντίον των ασφαλιστών. Συνεπώς καθίσταται και πάλι εμφανές ότι, με τα δεδομένα ως υφίστανται στην παρούσα υπόθεση, η παρούσα αγωγή δεν θα έπρεπε να στραφεί απευθείας εναντίον των ασφαλιστών. Είναι γεγονός ότι σε αντίθεση με τον Ν.174/89, ο Ν.96
(1)/2000 που αφορά την ασφάλιση υπέρ τρίτου στα μηχανοκίνητα οχήματα τροποποιήθηκε ώστε, ανεξαρτήτως οποιασδήποτε διάταξης του περί Συμβάσεων Νόμου και του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, ο ζημιωθείς να αποκτά απευθείας αγώγιμο δικαίωμα και εναντίον του ασφαλιστή που καλύπτει την αστική ευθύνη του υπευθύνου, ο οποίος σε τέτοια περίπτωση υποκαθίσταται στη θέση του ασφαλισμένου έναντι του ζημιωθέντος, χωρίς ο ζημιωθείς να υποχρεούται να στραφεί και εναντίον του ασφαλισμένου. Ως αναφέρω ανωτέρω τέτοια πρόνοια δεν υφίσταται στο Ν.174/89. Ως εκ των ως άνω καθίσταται εμφανές ότι ο ενάγοντας στερείται αγώγιμου δικαιώματος εναντίον της εναγόμενης 5 στη βάση που αναφέρεται στην παρούσα αγωγή και κατά συνέπεια η αγωγή εναντίον της εναγόμενης 5 απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του ενάγοντα και υπέρ της εναγόμενης 5 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............... Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο