Μιχάλης Χ'' Ανδρέου κ.α. ν. CROWN RESORTS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1291/12, 30/8/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατ

Ε/Υ Ημερομηνία: 30 Αύγουστου 2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Μικελλίδου Για Εναγόμενους - Καθ' ων: κ. Α. Χ'' Χριστοδούλου για Αδάμο Χ'' Χριστοδούλου & Σια Δ.Ε.Π.Ε Για Τριτοδιάδικους: κ. Α. Χ'' Χριστοδούλου για Ιωάννη Παπαζαχαρία Δ.Ε.Π.Ε Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την πιο πάνω αίτηση τους οι Ενάγοντες - Αιτητές (στο εξής οι "Αιτητές") αιτούνται όπως εκδοθεί απόφαση εναντίον των Εναγομένων - Καθ΄ ων (στο εξής "οι Καθ' ων") ως η αξίωση

έκθεση απαίτησης (στο εξής "η Ε/Α") λόγω παραδοχών στις § 3,4 και 7 της Έκθεσης Υπεράσπισης (στο εξής "η Ε/Υ") των Καθ' ων. Η αίτηση βασίζεται στις Δ.24 θ.6 και Δ.48 θ.9. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εκ των Αιτητών κ. Μιχάλη Χ'' Ανδρέου,

οποίαν αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: 1.

αγ. 778/05 Ε.Δ Λάρνακας οι Καθ' ων είχαν εξασφαλίσει στις 8-8-08 απόφαση εις βάρος των Αιτητών για ποσόν Λ.Κ 20.440 και Λ.Κ 332,58, ήτοι σύνολο Λ.Κ 20.772,58 δηλαδή €35.492,06 συν €3.467,45 έξοδα με τόκο 8% από 16-3-05 και επί των δύο ποσών (Τεκμ. 1).

1. Οι Αιτητές εφεσίβαλαν την εν λόγω απόφαση με την υπ' αρ. 327/08 πολιτκή έφεση.
2. Πριν την εκδίκαση όμως της έφεσης (και κατ' απαίτησιν των Καθ' ων) οι Αιτητές κατέβαλαν προς τους Καθ' ων το συνολικό ποσόν των €46.140 δια τριών επιταγών ημερ. 30-1-09, 5-3-09 και 5-4-09, προς συμμόρφωση με την πρωτόδικη απόφαση.
3. Στις 21-12-11 το Ανώτατο Δικαστήριο εκδικάζοντας την έφεση ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση ως προς το ποσόν των Λ.Κ 20.440 επιδικάζοντας έξοδα πρωτοδίκως και κατ' έφεσιν υπέρ των Αιτητών, μειωμένα όμως κατά το ¼ ενόψει του ότι η έφεση δεν επηρέαζε το άλλο ξεχωριστό ποσό των Λ.Κ 332,
5. Οι Καθ' ων με τις § 3,4,7 της Ε/Υ παραδέχονται τις § 3-8 και 11 της Ε/Α και κατά συνέπεια παραδέχονται ότι οι Αιτητές κατέβαλαν σ' εκείνους το ποσό των €46.140, αν και ισχυρίζονται ότι οι Τριτοδιάδικοι δεν νομιμοποιούντο να ζητούσαν την πληρωμή των Λ.Κ 20.440 ως δικαιώματα και τέλη, οπότε εξεδήλωσαν πρόθεση να τους προσεπικαλέσουν ως Τριτοδιάκους (πράγμα που τελικώς έπραξαν).
6. Εφόσον η έφεση έχει επιτύχει και το παραδέχονται οι Καθ' ων, τότε οι τελευταίοι θα πρέπει να επιστρέψουν αμέσως τα ποσά που εισέπραξαν. Οι δε απαιτήσεις τους από τους Τριτοδιαδίκους αποτελούν ξεχωριστή βάση αγωγής. Το ποσόν των Λ.Κ 332,58 ήτοι €568,10 ανήλθε μέχρι την πληρωμή του στα €746,88 και συνεπώς οι Καθ' ων θα πρέπει να επιστρέψουν το υπόλοιπο από το καταβληθέν ποσόν των €46.140 δηλαδή €45.391,12, για το οποίο και αξιώνουν την έκδοση απόφασης σ' αυτό το στάδιο. Οι Καθ' ων αρνήθηκαν την επιστροφή παρά την επιστολή των Αιτητών ημερ. 14-2-
7. Η Ένσταση των Καθ' ων (Εναγομένων) Με την ένσταση τους οι Καθ' ων προέβαλαν πέντε λόγους προς απόρριψη της αίτησης ως εξής: α) Οι Καθ' ων κατέβαλαν στους Τριτοδιαδίκους το ποσό των Λ.Κ 20.440 ως δικαιώματα/τέλη σύνδεσης με την υδατοπρομήθεια του Δήμου Πέγειας. β) Το Ανώτατο Δικαστήριο με την απόφαση του

έφεση έκρινε ότι δεν υπήρχε εκτελεστή διοικητική πράξη των Τριτοδιαδίκων για την είσπραξη του εν λόγω ποσού. γ) Οι Καθ' ων εξέδωσαν Ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου εναντίον του Δήμου Πέγειας ως Τριτοδιαδίκων και είναι ορθό και δίκαιο η αξίωση των εναντίον των Τριτοδιαδίκων να αποφασισθεί ταυτόχρονα με την αξίωση των Εναγόντων - Αιτητών εναντίον των Καθ' ων. δ) Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης εξουδετερώνει ουσιαστικά την διαδικασία Τριτοδιαδίκου και θέτει τους Καθ' ων σε δυσμενέστερη θέση. ε) Είναι ορθό και δίκαιο η αξίωση των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων να αποφασισθεί κατά τον ίδιο χρόνο και στα πλαίσια της εκδίκασης της αξίωσης των Καθ' ων εναντίον των Τριτοδιαδίκων. Στη συνοδεύουσα ένορκη δήλωση ο διευθυντής των Καθ' ων κ. Χρίστος Αυξεντίου αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:

1. Οι Καθ' ων υποχρεώθηκαν από τους Τριτοδιαδίκους να καταβάλουν το ποσό των Λ.Κ 20.440 ως δικαιώματα/τέλη σύνδεσης με την υδατοπρομήθεια του Δήμου τους.
2. Οι Καθ' ων στηριζόμενοι στο Τεκμ. Α, πωλητήριο Μετοχών ημ. 1-2-00 με το οποίο είχαν αγοράσει τις μετοχές των Αιτητών (και ειδικότερα στον όρο 6, ο οποίος προνοούσε ρητώς ότι οποιεσδήποτε απαιτήσεις εναντίον της εταιρείας ης οποίας αγόρασαν τις μετοχές των Αιτητών μέχρι 1-2-00 εβάρυναν τους πωλητές, δηλαδή τους Αιτητές) ήγειραν την αρχική αγ. 778/05 για να εισπράξουν το ποσόν που είχαν πληρώσει στους Τριτοδιαδίκους. Δηλαδή επειδή οι Αιτητές, που ήταν οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες και πώλησαν στους Καθ' ων, είχαν αναλάβει τη συμβατική υποχρέωση να καταβάλουν στους αγοραστές όλες τις υποχρεώσεις που θα προέκυπταν μέχρι την πώληση.
3. Όντως το Α.Δ ακύρωσε την απόφαση για το λόγο που αναφέρουν οι Αιτητές. Προσθέτει ότι από τα ανωτέρω συνάγεται ότι ο Δήμος Πέγειας εισέπραξε από τους Καθ' ων τα τέλη χωρίς να υπάρχει απόφαση προς τούτο και επομένως "η είσπραξη των ανωτέρω τελών από τον Δήμο Πέγειας ήταν παράνομη ή και αντικανονική ή και έγινε καθ' υπέρβαση εξουσίας". Για αυτό το λόγο εκδόθηκε η Ειδοποίηση Τριτοδιαδίκων με την οποίαν απαιτούν απόφαση για οποιοδήποτε ποσό ήθελε επιδικαστεί εναντίον των Καθ' ων και υπέρ των Αιτητών, καθώς και για τα έξοδα.
4. Επαναλαμβάνει ότι η αξίωση των Αιτητών θα πρέπει να εκδικαστεί ταυτόχρονα με την απαίτηση των Καθ' ων εναντίον των Τριτοδιαδίκων. Η ένσταση των Τριτοδιαδίκων Παρότι αρχικά η αίτηση δεν είχε επιδοθεί στους Τριτοδιαδίκους, στη συνέχεια το δικαστήριο έκρινε ορθότερο όπως η αίτηση επιδοθεί και σ' αυτούς. Όταν αυτό επετεύχθη καταχώρισαν και οι ίδιοι ένσταση προβάλλοντας συνολικά έντεκα λόγους οι οποίοι συνοψίζονται στα ακόλουθα: α. Η αίτηση συνιστά κατάχρηση καθότι εκκρεμεί η αξίωση εναντίον των Τριτοδιαδίκων. β. Η πιθανή έγκριση της αίτησης θα περιπλέξει τη διαδικασία και θα δημιουργήσει προβλήματα προώθησης της υπεράσπισης των Τριτοδιαδίκων. γ. Οι Τριτοδιάδικοι δεν ήταν διάδικοι

αγ. 778/05 ή

Πολ. Εφ. 327/08 και συνεπώς οι ισχυρισμοί της υπεράσπισης τους, που σχετίζονται με την αξίωση των Αιτητών δεν έχουν εξεταστεί ως προς τη βασιμότητα τους. δ. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ουσιώδεις και ως προς την αξίωση των Αιτητών και πιθανόν να επηρεάσουν την μελλοντική τελική απόφαση του δικαστηρίου. ε. Οι Τριτοδιάδικοι ισχυρίζονται ότι η απόφαση τους για επιβολή των τελών σύνδεσης συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη η οποία δεν έχει "εφεσιβληθεί" και παραμένει δεσμευτική. στ. Σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης τότε το δικαστήριο αποφασίζει επί ζητημάτων που υπεισέρχονται

υπεράσπιση των Τριτοδιαδίκων χωρίς να δίδεται στους ίδιους το δικαίωμα υπεράσπισης τους. ζ. Το δικαστήριο στα πλαίσια της αίτησης δεν μπορεί να αποφασίσει επί της νομιμότητας ή μη της επιβολής από τους Τριτοδιάδικους του επίδικου ποσού. η. Τυχόν έγκριση της αίτησης εξουδετερώνει ουσιαστικά την διαδικασία τριτοδιαδίκου. θ. Το ίδιο το δικαστήριο διέταξε την επίδοση της αίτησης στους Τριτοδιαδίκους καθότι η πορεία της επηρεάζει την υπεράσπιση τους. ι. Οι Δ.18 και Δ.24 δεν παρέχουν το δικαίωμα στο δικαστήριο να εξετάσει τα ζητήματα υπεράσπισης των Τριτοδιαδίκων τα οποία είναι ουσιώδη και για την αξίωση μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων. ια. Είναι ορθό όπως η αξίωση των Αιτητών αποφασισθεί κατά τον ίδιο χρόνο και στα πλαίσια της εκδίκασης της αξίωσης των Καθ' ων εναντίον των Τριτοδιαδίκων.

συνοδεύουσα ένορκη του δήλωση ο Μηχανικός του Δήμου Πέγειας κ. Παντελής Παντελίδης αναφέρει μεταξύ άλλων ότι:

1. Το ποσόν των Λ.Κ. 20.440 αντιστοιχούσε σε μέρος πληρωμής τέλους το οποίο επιβλήθηκε από τον Δήμο Πέγειας συνεπεία της επέκτασης του ξενοδοχείου της Εναγομένης 2 - Καθ' ης η Αίτηση 2 εταιρείας.
2. Η Καθ' ης 2 είχε εξασφαλίσει άδεια οικοδομής από τον Δήμο για ανέγερση ξενοδοχείου με βάση τον φάκελο Β449/
3. Η αρχική άδεια αφορούσε 270 κλίνες. Για την σύνδεση του ξενοδοχείου με το Κυβερνητικό Υδατικό Έργο Πέγειας η τότε Επιτροπή σε συνεδρία της κατά τον Δεκέμβριο του 1989 ή Ιανουάριο του 1990 υπό την προεδρία του Επάρχου Πάφου επέβαλε τέλη σύνδεσης ύψους Λ.Κ 6.
5. Κατά ή περί τον Αύγουστο του 2002 στα πλαίσια υποβολής αίτησης για καλυπτική άδεια με αρ. φακ. Κ29/2002 ο Δήμος Πέγειας ως αρμόδια αρχή αποφάσισε σύμφωνα με την Κ.Δ.Π 293/88 την επιβολή τελών σύνδεσης (με το Κυβερνητικό έργο)

Εναγόμενη 2 - Καθ' ης 2 ύψους Λ.Κ 100 ανά κλίνη, τόσον για τις υφιστάμενες 270 κλίνες όσον και για τις επιπρόσθετες 132 κλίνες της επέκτασης (δηλαδή Λ.Κ 27.000 + Λ.Κ 13.200 = Λ.Κ 40.200). Η Καθ' ης 2 είχε ήδη καταβάλει Λ.Κ 6.

1. Ζητήθηκε με επιστολή ημερ. 13-8-02 από τους Καθ' ων να καταβάλουν το ποσό των Λ.Κ 33.640 για αποπληρωμή των τελών. Σε απάντηση επιστολής του Δημοτικού Γραμματέα ημερ. 24-9-02 με επιστολή της Καθ' ης 2 ημερ. 9-10-02 έγινε αποδεκτή η καταβολή του επιβληθέντος ποσού.
2. Για καμία εκ των ανωτέρω αποφάσεων που λήφθηκαν από το Δήμο Πέγειας δεν έχει εγερθεί ένσταση ή προσφυγή. Το αποτέλεσμα της Πολ. Έφ. 327/08 δεν οδηγεί σε ακύρωση της επιβολής τελών σύνδεσης.
3. Σε περίπτωση αποδοχής της αίτησης τότε αυτομάτως θα σημαίνει ότι το δικαστήριο αποδέχεται ότι δεν υπήρχε εκτελεστή διοικητική πράξη και συνεπώς η υπεράσπιση των Τριτοδιαδίκων δεν θα έχει σημασία.
4. Το γεγονός ότι οι Καθ' ων αποδέχθηκαν την απόφαση του Δήμου για την επιβολή τελών και προχώρησαν

πληρωμή των επίδικων ποσών χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία δημιουργεί νομικό κώλυμα

αξίωση τους εναντίον των Τριτοδιαδίκων. Νομική πτυχή Η αίτηση στηρίζεται ουσιαστικά στη Δ.24 θ.6 η οποία έχει (σ' ελεύθερη μετάφραση) ως εξής: "Οιοσδήποτε διάδικος μπορεί, σε οιονδήποτε στάδιο θέματος ή ζητήματος που έγιναν παραδοχές γεγονότος είτε στα δικόγραφα ή διαφορετικά, να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για τοιαύτη απόφαση ή διάταγμα που θα δικαιούται σύμφωνα με τις τοιαύτες παραδοχές, χωρίς να περιμένει την αποπεράτωση οιουδήποτε άλλου ζητήματος μεταξύ των διαδίκων και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί μετά από τέτοια αίτηση να εκδόσει τέτοιο διάταγμα ή να δώσει τέτοια απόφαση που θα κρίνει δικαία". Ο πιο πάνω θεσμός αντιστοιχεί με την παλαιά αγγλική 0.32 r.6, η οποία είναι ταυτόσημη. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice του 1958, στις σελ. 736 + 737: "This rule enables the plaintiff or defendant to get rid of so much of the action as to which there is no controversy" ............................... The Court will not allow final judgment to be signed upon admissions in a pleading or affidavit, unless the admissions are clear and unequivocal". Όπως εξηγείται περαιτέρω στη σελ. 738, σε κάθε περίπτωση η εξουσία του δικαστηρίου είναι διακριτική και ο εν λόγω θεσμός δεν προορίζεται για εφαρμογή όταν υπάρχει οποιοδήποτε σοβαρό νομικό ζήτημα να προβληθεί και συζητηθεί. Εν σχέσει με την αγγλική 0.32 r.6

υπ.

1. Sol Ferries Ltd κ.α v.
2. Naoum Agency Ltd κ.α, (αγωγή Ναυτοδικείου)

υπ. Τσιμεντοποιΐα Βασιλικού Λτδ v. Μακαρίου

ταχεία διάγνωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων με την επίσπευση των σχετικών μηχανισμών που ισχύουν για τα αμφισβητούμενα επίδικα θέματα που, φυσικά διατηρούνται εν ζωή μέχρι την τελική ετυμηγορία του δικαστηρίου. .................................... Η φύση των παραδοχών κάτω από τη Δ.24 θ.6

οποία είναι θεμιτό να βασισθεί δικαστήριο για την έκδοση απόφασης πρέπει να είναι τέτοια που να κλείνει κάθε δρόμο για την προβολή υπεράσπισης". Τονίζεται επίσης

πιο πάνω υπόθεση πως θα πρέπει να γίνεται προσεκτική στάθμιση των δεδομένων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης για να εκδίδεται πρόωρη απόφαση μόνο

περίπτωση που μια παραδοχή δεν αφήνει περιθώρια υπεράσπισης. Ειδικότερα όσον αφορά την παρούσα υπόθεση θα πρέπει να σημειωθούν τα εξής: i. Οι Αιτητές με την αίτηση τους ζητούν να εκδοθεί απόφαση για το ποσό που κατέβαλαν σύμφωνα με τις παραγράφους 3,4 & 7 της Ε/Υ πλέον έξοδα και Φ.Π.Α μειωμένα κατά το ποσό που δεν επηρεάστηκε από την έφεση συν τους τόκους του. Στις εν λόγω παραγράφους είναι γεγονός πως οι Καθ' ων παραδέχονται τις § 3-6 της Ε/Α ισχυριζόμενοι περαιτέρω ότι είχαν υποχρεωθεί από τους Τριτοδιαδίκους να καταβάλουν σε εκείνους το ποσόν των Λ.Κ 20.440 ως δικαιώματα/τέλη σύνδεσης με την υδατοπρομήθεια του Δήμου Πέγειας, ενώ κατωτέρω παραδέχονται και τις § 7,8 της Ε/Α. ii. Με την παραδοχή των § 3-6 της Ε/Α οι Καθ' ων παραδέχονται τα αναφερόμενα γεγονότα από τους Αιτητές για την πορεία της αγ. 778/05 και για την έκδοση απόφασης από το Ανώτατο Δικαστήριο

Πολ. Εφ. 327/08, με την οποίαν όπως εξηγούν

ένορκη δήλωση τους ". η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου παραμερίστηκε λόγω του ότι δεν υπήρχε απόφαση του Δήμου Πέγειας που να συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη επιβολής τέτοιων δικαιωμάτων και δεν επάγονται υποχρέωση πληρωμής". iii. Με την παραδοχή των § 7,8 της Ε/Α οι Καθ' ων παραδέχονται την είσπραξη του ποσού των €46.140 συν €4.426 για έξοδα (τα οποία έξοδα οι Αιτητές επιφυλάχθηκαν με την § 7 της Ε/Α να διεκδικήσουν δι' άλλης διαδικασίας, άγνωστο για ποιο λόγο). iv. Η ουσιώδης θέση των Καθ' ων καταγράφεται

§ 5

της Ε/Υ τους η οποία έχει ως εξής: "Οι εναγόμενοι αναφερόμενοι

παράγραφο 9 της Εκθέσεως Απαιτήσεως ισχυρίζονται ότι με βάση την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου

Πολιτική Έφεση 327/2008, ο Δήμος Πέγειας δεν ενομιμοποιείτο να ζητήσει από τους εναγόμενους την πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.20.440 ως δικαιώματα / τέλη σύνδεσης με την υδατοπρομήθεια του Δήμου Πέγειας, διότι τούτα επιβλήθηκαν χωρίς να υπάρχει απόφαση που να συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη επιβολής τέτοιων δικαιωμάτων και επομένως η είσπραξη των ανωτέρω τελών από τον Δήμο Πέγειας ήταν παράνομη ή και αντικανονική ή και έγινε καθ' υπέρβαση εξουσίας. Για τον λόγο αυτό, οι εναγόμενοι προτίθενται να προσεπικαλέσουν τον Δήμο Πέγειας ως τριτοδιάδικους". v. Όπως εξηγεί εκ μέρους των Καθ' ων ο κ. Αυξεντίου (

§ 4της ένορκης του δήλωσης), οι Καθ' ων είχαν εγείρει την αγ.

778/05 εναντίον των Αιτητών για να εισπράξουν το ποσό που είχαν πληρώσει οι ίδιοι στο Δήμο Πέγειας, για το οποίο περαιτέρω εξηγεί (

§ 8της ε.δ.) ότι: ".

συνάγεται ότι ο Δήμος Πέγειας εισέπραξε από τους Καθ' ων η Αίτηση τα ανωτέρω τέλη χωρίς να υπάρχει απόφαση προς τούτο και επομένως η είσπραξη των ανωτέρω τελών από τον Δήμο Πέγειας ήταν παράνομη ή και αντικανονική ή και έγινε καθ' υπέρβαση εξουσίας." vi. Σημειώνεται ότι οι Καθ' ων παραδέχθηκαν και την § 11 της Ε/Α

οποίαν βασικά αναφέρεται ότι για το ποσόν των Λ.Κ.332,58 (που δικαιούνται να κρατήσουν βάσει της έφεσης) εισέπραξαν τελικά €746,88 συμπεριλαμβανομένων των τόκων. vii. Με βάση όλα τα ανωτέρω δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι οι Καθ' ων παραδέχονται ότι εισέπραξαν, ποσόν €46.140 βάσει πρωτόδικής απόφασης, η οποία αργότερα ακυρώθηκε κατ΄ έφεσιν ως προς το μεγαλύτερο μέρος της ήτοι εκτός για ποσόν €746,88, οπότε δεν υφίσταται οποιαδήποτε βάση διατήρησης του και υποχρεούνται να επιστρέψουν το υπόλοιπο ποσό των €45.391,12 (κατ' ακρίβειαν το ορθό ήταν €45.393,12). Βασικά δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι οι Καθ' ων έχουν προβεί

Ε/Υ τους σε σαφείς, καθαρές και αμετάκλητες παραδοχές όσον αφορά την απαίτηση των Αιτητών. Κατά τρόπον που δεν υφίσταται πλέον οποιαδήποτε υπεράσπιση τους προς την αξίωση των Αιτητών, δεδομένου πως και οι ίδιοι στηρίζονται

εκδοθείσα απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την προώθηση της δικής τους αξίωσης έναντι των Τριτοδιαδίκων. Θεωρώ πως υπό τις περιστάσεις οι Αιτητές έχουν κάθε δικαίωμα να ζητούν την έκδοση απόφασης βάσει των παραδοχών, χωρίς να είναι ανάγκη να αναμένουν την αποπεράτωση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος. Άλλωστε μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων υφίσταται πλέον δεδικασμένο ως προς το συγκεκριμένο θέμα. Η Διαδικασία Τριτοδιαδίκου Το μόνο θέμα που απομένει να εξεταστεί είναι το κατά πόσον δεν πρέπει να εκδοθεί στο παρόν στάδιο απόφαση λόγω της ύπαρξης διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Σύμφωνα με τις υπ. Νικήτα v. Medcon Construction Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα

αγωγή αυτή και έχει τα ίδια δικαιώματα σχετικά με την υπεράσπιση του ως εάν να είχε εναχθεί με κανονική αγωγή από τον Εναγόμενο. γ) Ο Τριτοδιάδικος όμως δεν είναι εναγόμενος

υφιστάμενη αγωγή του Ενάγοντος εναντίον του Εναγομένου, εκτός αν ο ενάγων αποφασίσει και τον καταστήσει συνεναγόμενο. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice του 1958, σελ. 393: "If the plaintiff wishes to obtain judgment against the third party he must apply . to add the latter as defendant; and if the third party wishes to counterclaim against plaintiff he must himself apply to be so added". Και στη σελ. 395: "Judgment cannot be given for plaintiff against a third party: to enable this to be done the plaintiff must procure the third party to be added as a defendant". (βλ. και Κουμουλή v. Yasmingh

αγωγή, για να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωση του εναντίον του τριτοδιαδίκου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Σε άλλο απόσπασμα από το Annual Practice του 1958, στη σελ. 393 αναφέρεται ότι: "Third parties, if they are really the parties who are fighting the plaintiffs, may have liberty to defend the action on admitting liability to indemnify the defendant and the liberty to defend may be restricted to some particular question. A third party with leave to defend may, as against defendant, avail himself of any defenses, including, defenses which defendant has debarred himself from raising against plaintiff. As against plaintiff he can only avail himself of defenses which defendant could raise".

παρούσα περίπτωση το δικαστήριο κατά την έκδοση οδηγιών τριτοδιαδίκου (15-10-12) δεν έδωσε οποτεδήποτε άδεια στους Τριτοδιάδικους να υπερασπιστούν

αγωγή μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων. Όπως και

υπ. Νικήτα (ανωτέρω) τέτοιες οδηγίες ή άδεια δεν ζητήθηκε και εξάλλου δεν συνέτρεχε οποιοσδήποτε λόγος για κάτι τέτοιο, εφόσον οι τριτοδιάδικοι δεν απεδέχθησαν ευθύνη να αποζημιώσουν τους Καθ' ων. Βεβαίως είναι εμφανές ότι εδώ οι Τριτοδιάδικοι επιθυμούν να εγείρουν θέματα τα οποία δεν ήγειραν οι Καθ' ων

Ε/Υ τους, πλην όμως τα θέματα εκείνα ηγέρθησαν παλαιότερα από τους Καθ' ων και έχουν εκδικασθεί μεταξύ τους αποτελώντας πλέον δεδικασμένο για τους ίδιους οπότε και οι Τριτοδιάδικοι κωλύονται να προβάλουν τέτοια υπεράσπιση απέναντι στους Αιτητές (". he can only avail himself of defenses which defendant could raise"). Οι οδηγίες που δόθηκαν στις 15-10-12 δεν κατέστησαν τους Τριτοδιαδίκους εναγόμενους

αγωγή, ούτε δύνανται να θεωρηθούν οι εν λόγω οδηγίες ως άδεια υπεράσπισης

αγωγή. Δεν συμφωνώ με το επιχείρημα που έχει προβληθεί ότι εάν εκδοθεί απόφαση περιπλέκεται η διαδικασία. Αντιθέτως θα έλεγα ότι διασώζεται δικαστικός χρόνος και έξοδα και διευκολύνεται η διαδικασία αφού θα παραμείνει προς εκδίκαση η αξίωση των Καθ' ων εναντίον των Τριτοδιαδίκων, οι οποίοι δεν δεσμεύονται από δεδικασμένο μεταξύ τους. Όπως κρίθηκε

Πολ. Εφ. 327/08 (για την οποίαν έχω δικαστική γνώση) ". υπήρχε μαρτυρία μόνο για μια απόφαση, αυτή για το ποσό των £6.560" και όχι για άλλη εκτελεστή διοικητική πράξη μέχρι το 2000 που θα επηρέαζε τους Αιτητές. Αυτό δεν αποκλείει εκ προοιμίου το να υπάρχει κάποια πράξη διοικητική η οποία να αφορά τους Καθ' ων ως νέους ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου. Όπως και όντως ισχυρίζονται οι Τριτοδιάδικοι

§ 2

.4 της δικής τους Ε/Υ

αξίωση των Καθ' ων, χαρακτηρίζοντας κάποιαν απόφαση του Αυγούστου του 2002 (

§ 2.7) ως εκτελεστή διοικητική πράξη.

Εάν δηλαδή

διαδικασία τριτοδιαδίκου που θα ακολουθήσει προσκομισθεί διαφορετική μαρτυρία και στο τέλος καταδειχθεί η ύπαρξη της διοικητικής πράξης του 2002, αυτό είναι κάτι που ενδεχομένως θα επηρεάσει τους Καθ' ων για τους οποίους οι Τριτοδιάδικοι ισχυρίζονται (

§ 2.8 της Ε/Υ τους) ότι δεν την έχουν προσβάλει με το κατάλληλο ένδικο μέσο.

Είναι για αυτό που τα επιχειρήματα των Τριτοδιαδίκων δεν συνιστούν ουσιώδεις ισχυρισμούς ως προς την αξίωση των Αιτητών, καθότι αυτά δεν μπορούν να ανατρέψουν την εκδοθείσα κατ' έφεσιν απόφαση λόγω δεδικασμένου, ενώ αντιθέτως είναι δυνατό να προβληθούν απέναντι στους Καθ' ων. Η επιστροφή των χρημάτων στους Αιτητές επιβάλλεται διότι αυτά είχαν καταβληθεί βάσει πρωτόδικης απόφασης που έχει ανατραπεί. Το παρόν δικαστήριο δεν δύναται και ούτε επανεκδικάζει το ίδιο θέμα, που ηγέρθη μεταξύ Αιτητών - Καθ' ων

παλαιότερη αγ. 778/05. Η διαδικασία τριτοδιαδίκου όμως είναι ανεξάρτητη και ξεχωριστή διαδικασία και δεν εξουδετερώνεται με την ολοκλήρωση της παρούσας αγωγής των Αιτητών εναντίον των Καθ' ων. Οι Τριτοδιάδικοι έχουν δίκαιο ότι το αποτέλεσμα της έφεσης 327/08 δεν ακυρώνει την (τυχόν) επιβολή των τελών με διοικητική πράξη, αλλά από την άλλη είναι επίσης σαφές πως τουλάχιστον ως προς τους Αιτητές δεν μπορεί να επανανοιχθεί το θέμα και να εκδοθεί διαφορετική απόφαση από άλλο πρωτόδικο δικαστήριο. Εάν οι Καθ' ων αποδέχθηκαν το 2002 την απόφαση των Τριτοδιαδίκων για επιβολή τελών και προχώρησαν

πληρωμή των επίδικων ποσών και εάν αυτό δημιουργεί νομικό κώλυμα

αξίωση τους εναντίον των Τριτοδιαδίκων, αυτό αφορά τους ίδιους τους Καθ' ων. Δεν επηρεάζει την παρούσα αξίωση των Αιτητών οι οποίοι παρουσιάζονται να είχαν πωλήσει τις μετοχές πριν από το 2000. Δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι οι Αιτητές έλαβαν γνώση πριν την πληρωμή για την επιβολή τελών. Εν πάση περιπτώσει, όπως έχει λεχθεί, πέτυχαν κατ' έφεσιν

υπεράσπιση που είχαν προβάλει σε αγωγή που ήγειραν οι Καθ' ων. Κατά συνέπειαν τίποτε από όσα έχουν προβάλει οι Τριτοδιάδικοι δεν συνιστά βάσιμο λόγο για την μη έγκριση της αίτησης

παρούσα περίπτωση. Αναστολή εκτέλεσης Στα πλαίσια της αγόρευσης της η συνήγορος των Αιτητών παρέπεμψε και σε απόφαση συναδέλφου

αγ. 1012/09 Ε.Δ Λευκωσίας, ημερ. 26-4-11, αναφέροντας ότι το δικαστήριο εκεί κατέληξε να εκδώσει απόφαση για το παραδεκτό ποσό και να αναστείλει την εκτέλεση ποσού ίσου με το ύψος της ανταπαίτησης μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης. Βεβαίως δεν μπορεί να λεχθεί ότι υπήρξε

παρούσα σαφής εισήγηση για αναστολή εκτέλεσης. Πλην όμως μ' έχει προβληματίσει το κατά πόσον η παρούσα περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση τέτοιας διαταγής. Το δικαστήριο έχει την διακριτική ευχέρεια να πράξει κάτι τέτοιο με βάση τη Δ.40 θ.7 (b) είτε κατά, είτε μετά το χρόνο που δίδει την απόφαση του, δηλαδή να αναστείλει για οποιαδήποτε χρονική περίοδο ήθελε κρίνει πρέπουσα. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνω υπόψιν μου όλα τα προαναφερθέντα και ιδιαιτέρως: 1. Τα όσα έχουν αναφερθεί

υπ. Νικήτα (ανωτέρω) για τη φύση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου και κυρίως το ότι ένας από τους σκοπούς της είναι να μην είναι αναγκασμένος ο εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωση εναντίον του τριτοδιαδίκου με άλλη αγωγή ενώ ο ενάγων θα έχει την ευκαιρία να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του (εναγομένου). 2. Το ότι

παρούσα οι Καθ΄ ων ισχυρίζονται ότι οι Τριτοδιάδικοι δεν νομιμοποιούντο να ζητήσουν το ποσό των Λ.Κ 20.440 το οποίο τελικά κατέβαλαν οι Καθ΄ων και αξιώνουν την επιστροφή του.

1. Εάν δεν δοθεί η αναστολή οι Αιτητές θα έχουν την ευκαιρία να εκτελέσουν την απόφαση ενόσω οι Καθ' ων θα αναμένουν να αποδείξουν την αξίωση τους εναντίον των Τριτοδιαδίκων, κάτι που αντίκειται στο σκοπό της ίδιας της διαδικασίας όπου εμπλέκεται τριτοδιάδικος.
2. Οι Αιτητές

παρούσα έλαβαν γνώση για τη διαδικασία τριτοδιαδίκου χωρίς να επιχειρήσουν την ακύρωση της δοθείσας άδειας και περαιτέρω συναίνεσαν

έκδοση σχετικών οδηγιών. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω κρίνω ορθότερο όπως ανασταλεί η εκτέλεση μέρους της απόφασης ήτοι για ποσόν Λ.Κ 20.440 (€34.923,81) μέχρι τελικής εκδίκασης της αξίωσης των Καθ' ων εναντίον των Τριτοδιαδίκων. Κατάληξη Με βάση όλα τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων - Καθ' ων αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως για το ποσόν των €45.391,12 συν νόμιμο τόκο και έξοδα αγωγής ως θα υπολογιστούν με νόμιμο τόκο και Φ.Π.Α. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται επίσης υπέρ των Εναγόντων-Αιτητών ως θα υπολογιστούν και να καταβληθούν από τους Εναγόμενους-Καθ' ων εκτός από: i. Τα έξοδα των δικασίμων 25-4-13 και 17-5-13 τα οποία να καταβληθούν από τους Τριτοδιαδίκους, καθότι οι δικάσιμοι αυτές χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά για καταχώριση της ένστασης τους χωρίς ευθύνη των υπολοίπων και ii. Τα έξοδα των δικασίμων 26-6-13 και 30-8-13 τα οποία να καταβληθούν εξ ημισείας από τους Εναγόμενους και τους Τριτοδιαδίκους. Αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης για ποσόν €34.923,81 από σήμερα και μέχρι τελικής εκδίκασης της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Η απόφαση θα έχει άμεση ισχύ για το ποσό των €10.467,31, το νόμιμο τόκο που αναλογεί στο ποσόν αυτό και όλα τα έξοδα, όπως αυτά αναφέρονται πιο πάνω. Νοείται ότι με την έκδοση της παρούσας τερματίζεται η ισχύς του εκδοθέντος ενδιάμεσου διατάγματος ημερ. 8.4.13 και η δοθείσα ημερομηνία για ακρόαση στις 25.9.13 ακυρώνεται, ως αχρείαστη. Ενόψει της εξέλιξης κρίνω ορθότερο όπως μη εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή για τα έξοδα εκείνης της αίτησης (ημερ. 28.3.13). (Υπ.) ................................... Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο