← Κύπρος

Vladimir Filin κ.α. ν. M Panayis Investments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής:1819 / 2010, 30/9/2013

Vladimir Filin κ.α. ν. M Panayis Investments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής:1819 / 2010, 30/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A122 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:1819 / 2010 Μεταξύ:

  1. Vladimir Filin
  2. Svetlana Abrashova Εναγόντων και
  3. M. Panayis Investments Ltd
  4. Mitako Trading Ltd Εναγομένων _________ Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κα Ραφαήλ για Φράγκος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., στην εκφώνηση της απόφασης κα Ζαννέτου Για την εναγόμενη 1: κ. Α. Β. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε., στην εκφώνηση της απόφασης κ. Λοϊζου Για την εναγόμενη 2: κ. Νικόλας Γ. Νικολάου, στην εκφώνηση της απόφασης κα Πάπαλλου. Α Π Ο Φ Α Σ Η ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Θα επιχειρήσω μια σύνοψη των δικογράφων κατά τρόπο που θα δοθεί μια πρώτη εικόνα στον αναγνώστη της παρούσας για τα επίδικα θέματα επί των οποίων καλούμαι να αποφανθώ. Οι ενάγοντες, όπως συνοψίζεται στο αιτητικό της έκθεσης απαιτήσεως τους αξιώνουν και από τους δύο εναγόμενους ειδικές αποζημιώσεις ύψους €16.700,00 δυνάμει συμφωνιών και/ ή αμέλειας και/ ή παράβασης των εκ του νόμου και/ ή κανονισμών καθηκόντων τους, νόμιμο τόκο και τα έξοδα της αγωγής. Οι ενάγοντες είχαν συμφωνήσει να αγοράσουν μια κατοικία, σε συγκρότημα κατοικιών στο χωριό Μαζωτός της Επαρχίας Λάρνακας, απευθείας από την εναγόμενη 1, για να διασφαλίσουν την ειδική εκτέλεση της συμφωνίας καθώς αυτή ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Την επίδικη κατοικία όπως ισχυρίζονται οι ενάγοντες την είχε αγοράσει δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου με ημερομηνία 20.11.2006 η εναγόμενη 2 από την εναγόμενη
  5. Στην έκθεση απαιτήσεως καταγράφεται το ιστορικό αλλά και οι όροι των συμφωνιών που έγιναν μεταξύ των εναγομένων αλλά και των διαδίκων με σκοπό να διασφαλιστούν εν τέλει τα νόμιμα δικαιώματα των εναγόντων ως των αγοραστών της κατοικίας. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων των εναγομένων και παράβαση των εκ του νόμου και κανονισμών καθηκόντων τους και επίδειξη αμέλειας εκ μέρους τους, με αποτέλεσμα να ζημιωθούν. Πιο συγκεκριμένα καταλογίζεται στους εναγόμενους ότι παράβηκαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, ότι ενήργησαν αμελώς, χωρίς τη δέουσα προσοχή, φροντίδα, επαγγελματισμό και παρατηρητικότητα καθώς από πράξεις ή παραλήψεις τους κατά την κατασκευή και/ ή ανέγερση και/ ή δόμηση της κατοικίας δημιουργήθηκαν προβλήματα υγρασίας στους τοίχους της οικίας επειδή δεν έλαβαν καθόλου και/ ή όλα τα μέτρα και/ ή τα κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη της υγρασίας καθώς χρησιμοποίησαν προβληματικά δομικά υλικά και/ ή δεν χρησιμοποίησαν με ορθό τρόπο τα δομικά υλικά και/ ή δεν χρησιμοποιήθηκαν τα ορθά δομικά υλικά που απαιτούνταν για την πρόληψη της υγρασίας. Άνευ βλάβης και/ ή διαζευκτικά επικαλούνται την αρχή Res ipsa loquitur. Ισχυρίζονται ότι διόρισαν ειδικούς ή εμπειρογνώμονες και τεχνικούς με σκοπό την εκτίμηση και ακολούθως την αποκατάσταση των ζημιών που παρουσίαζε η οικοδομή. Για όλα αυτά, ισχυρίζονται ότι πληροφόρησαν μέσω των δικηγόρων τους τούς εναγόμενους με επιστολές. Δεν κρίνω σκόπιμο να καταγράψω σε αυτό το σημείο τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες αμέλειας που αποδίδονται στους εναγόμενους, όπου όμως χρειαστεί θα γίνει αναφορά σε αυτές σε άλλο σημείο της απόφασης. Η εναγόμενη 1 στην υπεράσπιση της αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες εκ μέρους των εναγόντων. Ισχυρίζεται ειδικότερα ότι αγνοεί την ιδιότητα και τις ασχολίες της εναγομένης
  6. Παραδέχεται την σύναψη της συμφωνίας της 20.11.2006 και επιφύλαξαν το δικαίωμα τους να αναφερθούν κατά τη δικάσιμο στους όρους της συμφωνίας αυτής. Σε σχέση με την συμφωνία με ημερομηνία 17.04.2008 μεταξύ των εναγομένων και τους όρους της, όπως τους καταγράφουν στην έκθεση απαιτήσεως τους οι ενάγοντες, ισχυρίζονται ότι αυτή ήταν βοηθητική και συνάφθηκε με σκοπό την κατάθεση της στο κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης και η εναγόμενη 1 δυνάμει αυτής δεν είχε ή έχει καμιά συμβατική και/ ή άλλη υποχρέωση έναντι των εναγόντων. Αρνείται τις λεπτομέρειες παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων της εφόσον ποτέ δεν υπήρξε μεταξύ τους σχέση πωλητή και αγοραστή ή ότι έχουν ευθύνη για επιδειχθείσα αμέλεια εκ μέρους της, έστω και αν οι ενάγοντες αποδείξουν τον ισχυρισμό τους ότι η επίδικη κατοικία παρουσίασε οποιοδήποτε πρόβλημα. Σε κάθε περίπτωση ισχυρίζεται ότι η επίδικη κατοικία στο βαθμό που οικοδομήθηκε από αυτή, αυτό έγινε με κάθε δυνατή επιμέλεια και κανένα πρόβλημα υπήρξε. Αρνείται ότι φέρει ευθύνη δυνάμει της αρχής Res ipsa loquitur και τους ισχυρισμούς περί διορισμού ειδικών ή εμπειρογνωμόνων ή τεχνικών προς αποκατάσταση των ζημιών και ότι αυτοί προβάλλονται εκ των υστέρων, με μόνο σκοπό να διεκδικήσουν αποζημιώσεις χωρίς να δικαιούνται και σε κάθε περίπτωση αυτοί δεν αφορούν την εναγόμενη
  7. Αρνείται τις λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών τις οποίες υπέστησαν κατά ισχυρισμό τους οι ενάγοντες και ισχυρίζονται ότι αυτές σε κάθε περίπτωση είναι υπερβολικές, εξογκωμένες και δεν έχουν σχέση με την εναγόμενη
  8. Αρνείται τέλος ότι έλαβε οποιαδήποτε επιστολή από τους δικηγόρους των εναγόντων και σε κάθε περίπτωση αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό σε αυτούς. Η εναγόμενη 2, πέραν της γενικής άρνησης των ισχυρισμών και των αξιώσεων των εναγόντων παραδέχεται τη δική της ιδιότητα και ότι έγινε η συμφωνία με την εναγόμενη 1 με ημερομηνία 20.11.2006 και τους όρους που αυτή διαλάμβανε όπως καταγράφηκαν στην έκθεση απαίτησης των εναγόντων. Παραδέχεται επίσης τη συμφωνία με ημερομηνία 17.04.2008 μεταξύ της και της εναγομένης 1, της οποίας σκοπός ήταν η υπογραφή νέας συμφωνίας πώλησης μεταξύ της εναγομένης 1 και των εναγόντων, όπως και έγινε. Δεν σχολιάζει όσα διαλάμβανε αυτή η συμφωνία εφόσον μιλά από μόνη της. Αγνοεί και/ ή αρνείται τον ισχυρισμό ότι η πιο πάνω συμφωνία έχει σχέση με την απαίτηση των εναγόντων εναντίον της εναγομένης 1 και ότι εξ αυτής με οποιονδήποτε τρόπο μπορεί να στοιχειοθετηθεί απαίτηση εναντίον της εναγομένης
  9. Αρνείται οποιαδήποτε ευθύνη και τις προβαλλόμενες ειδικές λεπτομέρειες γι΄ αυτή και την επίρριψη σε αυτή αμέλειας. Ισχυρίζεται ότι η ευθύνη της κατασκευής του κτιριακού συγκροτήματος επί του οποίου βρίσκεται η επίδικη κατοικία ήταν της εναγομένης 1 και ότι όταν την είχε αγοράσει, αυτή ήταν σχεδόν τελειωμένη και το μόνο που απέμενε εκ μέρους της ήταν διάφορες λεπτομέρειες και εξωτερικές εργασίες. Είναι δε η θέση της ότι η κατασκευή της επίδικης κατοικίας είχε ολοκληρωθεί και ως τέτοια την αγόρασε από την εναγόμενη
  10. Ισχυρίζεται επιπλέον ότι οποιαδήποτε τυχόν φθορά οφείλεται σε κακή χρήση από τους ενάγοντες λόγω μη συντήρησης ή και φυσικής φθοράς. Δεν δεσμεύτηκε ποτέ έναντι των εναγόντων ή ανέλαβε οποιαδήποτε ευθύνη για τυχόν ζημιές ή φθορές ήθελαν παρατηρηθεί στην επίδικη κατοικία. Αρνείται οποιαδήποτε ευθύνη δυνάμει της αρχής Res ipsa loquitur ή ότι οι ενάγοντες εξέφρασαν σε αυτή οποιοδήποτε παράπονο σε σχέση με την επίδικη κατοικία ή και ότι πληροφορήθηκε ότι αυτοί θα αποτείνονταν σε ειδικούς αναφορικά με οποιοδήποτε τυχόν πρόβλημα είχαν με την επίδικη κατοικία. Οποιαδήποτε δε ποσά δαπάνησαν οι ενάγοντες κατ΄ισχυρισμό τους, αυτά ήταν αχρείαστα και άσκοπα και δεν αφορούν την εναγόμενη
  11. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Προς υποστήριξη της αξίωσης των εναγόντων κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ο ενάγοντας 1 (Μ.Ε.1), ο πολιτικός μηχανικός κ. Χριστόδουλος Καλός (Μ.Ε.2), ο οποίος διενήργησε εκ μέρους της εταιρείας Calos & Christou Constructions Ltd εκτίμηση των ζημιών τις οποίες επικαλούνται οι ενάγοντες και ο λογιστής της εταιρείας αυτής κ. Κυριάκος Κυριάκου (Μ.Ε.3). Έγινε επίσης απόπειρα κατάθεσης εκ μέρους του δικαστικού επιδότη κ. Αριστείδη Ιακώβου, η οποία κρίθηκε ότι δεν απαιτείτο ενόψει του σχετικού σημειώματος που είχε καταθέσει αρμοδίως στο φάκελο του Δικαστηρίου για τη μη επίδοση μαρτυρικής κλήσης σε μάρτυρα που η πλευρά των εναγόντων επιθυμούσε να καταθέσει. Για την εναγόμενη 1 κατάθεσε ο κ. Χάρης Χαραλάμπους (Μ.Υ.1), ιδιοκτήτης εταιρείας παροχής υπηρεσιών διεκπεραίωσης εγγράφων σε διάφορα κυβερνητικά τμήματα. Ο ενάγοντας 1 (Μ.Ε.1), ετοίμασε γραπτή δήλωση στη Ρωσική γλώσσα η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Στη συνέχεια όταν προβλήθηκε ένσταση για συγκεκριμένες αναφορές που γίνονται στη δήλωση, διαβάστηκε αποσπασματικά με τη βοήθεια μεταφραστή από τη Ρωσική στην Ελληνική γλώσσα. Ξεκίνησε την κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου κάνοντας αναφορά στο πωλητήριο έγγραφο της επίδικης κατοικίας με ημερομηνία 20.11.2006 μεταξύ των εναγομένων η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως τεκμ.
  12. Όπως αναφέρεται σε αυτή, η κατοικία κατά την πιο πάνω ημερομηνία ήταν ημιτελής και αναλάμβανε να την αποπερατώσει μέχρι την 30.05.2007 ο αγοραστής της με δικά του έξοδα. Στη συνέχεια αναφέρθηκε και στην ακύρωση της πιο πάνω συμφωνίας με άλλη που υπογράφτηκε στις 17.04.2008 η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως τεκμ.
  13. Την ίδια δε ημερομηνία υπογράφτηκε η συμφωνία αγοράς της επίδικης κατοικίας μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης 1, η τελευταία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως τεκμ.
  14. Στις 16.04.2010 επέδωσαν μέσω ιδιώτη επιδότη επιστολή του δικηγόρου τους με ημερομηνία 29.03.2010 στην εναγόμενη
  15. Με αυτή την πληροφορούσαν για τη ζημιά που υπέστησαν λόγω των υγρασιών που παρουσίασε η κατοικία και για το κόστος αποκατάστασης και επιδιόρθωσης τους, το οποίο την καλούσαν να καταβάλει εντός δέκα ημερών, διαφορετικά επιφύλασσαν τα δικαιώματα τους για λήψη δικαστικών μέτρων (τεκμ. 4). Σχετική βεβαίωση είσπραξης του ποσού των €8.000,00 από το συνολικό κόστος των €16.000,00 από την εταιρεία Damp Solutions Ltd, κατατέθηκε και σημειώθηκε ως τεκμ. 5 με τη δήλωση εκ μέρους των εναγομένων ότι αποδέχονται το έγγραφο αυτό ως τεκμήριο όχι όμως ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. Παρόμοια επιστολή των δικηγόρων τους με ημερομηνία 25.01.2010 είχαν επιδώσει με ιδιώτη επιδότη στις 22.02.2010 στην εναγόμενη 2 (τεκμ. 6). Ο μάρτυρας - ενάγοντας 1, ανέφερε ότι οι εναγόμενοι δεν ανταποκρίθηκαν και μέχρι σήμερα δεν τους αποζημίωσαν, γι΄αυτό και αξιώνουν όπως η αγωγή τους. Όταν του ζητήθηκε να παρουσιάσει τα παραρτήματα που αναφέρονται στο πωλητήριο έγγραφο (τεκμ. 3), ζήτησε διάλειμμα για να τα βρει και παρουσιάσει. Όταν επανήλθε ανέφερε ότι δυστυχώς αδυνατούσε να τα εντοπίσει λέγοντας ότι ίσως και να μη του τα είχε παραδώσει η εναγόμενη 2, γι΄αυτό και διαγράφησαν από τη δήλωση του οι παράγραφοι 3 (α) και (β) όπως και το δεύτερο μέρος της παραγράφου 5 μετά την ημερομηνία 20.11.2006 και παρόμοια, για διάφορους λόγους κάθε φορά, από τις παρ. 7,9 και 11 της δήλωσης, έτσι η μαρτυρία του περιορίστηκε σε όσα ανέφερε σε σχέση με αυτά προφορικά και πέραν της γραπτής του δήλωσης και σε όσα αναφέρονται στα έγγραφα τα οποία κατέθεσε. Κατά την αντεξέταση του από τον κ. Ζαχαρίου ανέφερε ότι η συμφωνία έγινε με την εναγόμενη 1 καθώς όταν είχε μιλήσει με αντιπρόσωπο της εναγομένης 2 του είπε ότι η συμφωνία θα υπογραφόταν με την εναγόμενη
  16. Παραδέχθηκε ότι την αγορά της κατοικίας την είχε συμφωνήσει με την εναγόμενη 2, με την οποία είχε και την πρώτη επαφή. Του είχε εξηγηθεί τότε ότι θα έπρεπε πρώτα να είχε ακυρωθεί η μεταξύ των εναγομένων συμφωνία και μετά να γινόταν συμφωνία τους με την εναγόμενη 1, καθώς, όπως του είπαν οι δικηγόροι που ετοίμασαν τις συμφωνίες, θα ήταν πιο εύκολο με αυτόν τον τρόπο να γίνει η εγγραφή επ΄ονόματι τους και προς εξασφάλιση των δικαιωμάτων τους ως αγοραστών. Η υπογραφή των πιο πάνω συμφωνιών έγινε όπως εξήγησε στο γραφείο του δικηγόρου τους στην παρουσία όλων όπως και των μαρτύρων. Συμφώνησε ότι το τίμημα το είχαν καταβάλει στην εναγόμενη
  17. Ο ίδιος δεν ήξερε αν θα είχε όφελος ή τι όφελος θα είχε από αυτή τη διευθέτηση οποιοσδήποτε από τους εναγόμενους. Η κατοικία, όταν είχαν υπογράψει τη συμφωνία ήταν τελειωμένη αλλά ο ίδιος δεν γνώριζε πόσο πριν είχε τελειώσει, παρόλο ότι, όπως ανέφερε, θα μπορούσε να υποθέσει ότι αυτή είχε αποπερατωθεί περίπου έξι μήνες πριν. Θυμόταν ότι είχε λάβει κατοχή της κατοικίας λίγες ημέρες μετά που είχε υπογραφεί η συμφωνία τους, όταν είχε έρθει το έμβασμα και πληρώθηκε το τίμημα. Στη συνέχεια δηλώθηκε ως παραδεχτό γεγονός ότι η παραλαβή της κατοικίας από τους ενάγοντες έγινε εντός του Απριλίου του
  18. Ήταν ο ίδιος που είχε δώσει οδηγίες για την επιστολή των δικηγόρων του (τεκμ. 4) με ημερομηνία 29.03.
  19. Τις επισκευές τις είχε κάμει τον Νοέμβριο του 2009 αλλά επέμεινε ότι το πρόβλημα υγρασίας είχε παρουσιαστεί και ήταν εμφανές ήδη από τον προηγούμενο Χειμώνα και ακριβώς περί τους μήνες Ιανουάριο - Φεβρουάριο του
  20. Σε ερώτηση τι έκαμε σχετικά με το πρόβλημα αυτό από τότε, ανέφερε επί λέξει: « Εγώ είχα την ελπίδα ότι ήταν κάτι προσωρινό, τυχαίο». Στη συνέχεια σε ερώτηση τι τον έκαμνε να πιστεύει ότι ήταν κάτι προσωρινό, ανέφερε ότι: « Ήταν υγρός ο τοίχος και μετά άρχισε να αναπτύσσεται μούχλα, στο ισόγειο σε όλα τα δωμάτια». Ισχυρίστηκε ότι πριν από τον Νοέμβριο του 2009 είχε καλέσει ειδικούς και προσπαθούσε να καταλάβει τι συνέβαινε. Τον Σεπτέμβριο του 2009 είχε πάει για πρώτη φορά ο εμπειρογνώμονας που είχε καλέσει για να μελετήσει το πρόβλημα ο οποίος του είχε πει ότι θα έπρεπε να είχε γίνει αμέσως η επιδιόρθωση διότι θα καταστρεφόταν το σκυρόδεμα. Του ζήτησε να συντάξει έκθεση την οποία και έδειξε σε κάποιον Richard ο οποίος ειδικεύεται στο πρόβλημα που παρουσιάστηκε και γνώριζε τι θα έκαμνε. Στη συνέχεια παραδέχθηκε ότι η ¨γραπτή¨ όπως τη χαρακτήρισε έκθεση συντάχθηκε αργότερα. Σε διευκρινιστική ερώτηση αν ήταν μετά που είχαν τελειώσει οι εργασίες που συντάχθηκε αυτή, ανέφερε ότι ετοιμάστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα. Παραδέχθηκε ότι η έκθεση του εμπειρογνώμονα χρειάστηκε για να προβάλει τις απαιτήσεις του στον πωλητή της κατοικίας. Παραδέχθηκε ότι είχε αρχίσει τις εργασίες πριν την ετοιμασία της έκθεσης καθώς η ζημιά θα ήταν μεγαλύτερη. Χρειαζόταν όμως και την έκθεση για να μπορέσει να έχει απαίτηση από την πωλήτρια εταιρεία. Ισχυρίστηκε ότι είχαν δει το πρόβλημα διάφορες εταιρείες. Σε ερώτηση αν είχαν ζητήσει προσφορές από διάφορες εταιρείες ανέφερε ότι πράγματι είχαν ζητήσει και σε ερώτηση αν η Damp Solutions Ltd ήταν η πιο φτηνή, ανέφερε ότι τον ίδιο τον ενδιέφερε η τεχνολογία που θα χρησιμοποιούσαν και όχι το κόστος των επισκευών. Συμπληρωματικά δε ανέφερε: «Αν δεν μου αρέσει η προσφορά γιατί να ρωτήσω για το κόστος; Με ενδιέφερε η τεχνολογία που θα χρησιμοποιείτο». Ανέφερε ότι είναι επιχειρηματίας και έχει πτυχίο ηλεκτρολόγου μηχανικού δεν είναι όμως ούτε αρχιτέκτονας ούτε πολιτικός μηχανικός. Παρόλα αυτά γνώριζε ότι για περιορισμό της υγρασίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί σιλικόνη και γνωρίζει τη μέθοδο UPVC και πως αυτή εφαρμόζεται την οποία και περιέγραψε. Τη μέθοδο αυτή του την είχε συστήσει η εταιρεία Damp Solutions Ltd που ανέλαβε το έργο και έλεγξε και ο ίδιος στο διαδίκτυο τα υλικά που του είχε συστήσει. Κάποια άλλη προσφορά που είχε ήταν 3-4 φορές ακριβότερη. Η συμφωνία για πληρωμή που έκαμε με την πιο πάνω εταιρεία ήταν να πλήρωνε το 50% προκαταβολικά και το 50% με την ολοκλήρωση του έργου και θα πλήρωνε τοις μετρητοίς. Δεν έχει πάρει απόδειξη για την πληρωμή του ποσού που συμφωνήθηκε. Δεν ήξερε αν αυτή η εταιρεία είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο ούτε και αν κατέβαλε Φ.Π.Α. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει από ποιόν εργολάβο κτίστηκε η επίδικη κατοικία ούτε και τους τεχνικούς όρους, τους οποίους κανένας δεν του έδειξε, με βάσει τους οποίους κτίστηκε η κατοικία ούτε και πιο συγκεκριμένα τα είδη απομόνωσης που χρησιμοποιήθηκαν. Το πρόβλημα που παρουσίασε η οικοδομή το είχε διαπιστώσει ο ίδιος και κατά την αντίληψη του οφειλόταν στο ότι δεν τηρήθηκαν οι τεχνικοί όροι και προδιαγραφές με το να μην γίνουν σωστά ή και καθόλου υγρομονώσεις. Παρόλα αυτά ζήτησε εκτίμηση από την εταιρεία Καλός & Χρίστου που ήταν ειδική γι΄αυτό το πρόβλημα. Σε ερώτηση αν ήταν παραθαλάσσιο το επίδικο σπίτι, απάντησε ότι αυτό βρισκόταν σε απόσταση περίπου 100 μέτρων από τη θάλασσα και δεν υπήρχε μεταξύ τους άλλο σπίτι μέχρι τη θάλασσα. Σε ερώτηση αν γνωρίζει ότι όταν βρίσκεται ένα σπίτι κοντά στη θάλασσα ό,τι και να κάμει θα παρουσιάσει υγρασία, ανέφερε ότι δεν μιλά για υγρασίες μέσα στο σπίτι αλλά μέσα στους τοίχους. Αν είχε γίνει σωστή υγρομόνωση δεν θα έπρεπε να παρουσιάσουν υγρασία, αυτός ο κίνδυνος θα έπρεπε να είχε συνυπολογιστεί. Γνωρίζει όπως είπε ότι υγρομόνωση γίνεται από τα θεμέλια του σπιτιού με κάλυψη τους με ειδική πίσσα. Οι οδηγίες του στην εταιρεία Καλός & Χρίστου ήταν να εξηγήσει αν οι εργασίες έγιναν σωστά και όχι ποιες ήταν οι παραλήψεις και να εκτιμήσει το γεγονός της παραβίασης και της μη τήρησης των όρων και προδιαγραφών και ειδικότερα της υγρομόνωσης. Επανέλαβε ότι παρόλο ότι γνωρίζει ότι οι εργασίες δεν είχαν ολοκληρωθεί, εντούτοις δεν γνωρίζει σε ποιο στάδιο βρισκόταν η οικοδομή όταν έγινε μεταξύ των εναγομένων το πωλητήριο έγγραφο (τεκμ.1). Όταν του υποδείχθηκε ο όρος ότι η οικοδομή θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί μέχρι τις 30.05.2007, ανέφερε ότι πραγματικά δεν γνωρίζει πότε ολοκληρώθηκε αυτή όπως δεν γνωρίζει και πότε είχε αρχίσει, ούτε γνώριζε τον εργολάβο ή τον πολιτικό μηχανικό. Ανέφερε ότι, όταν παρέλαβαν την κατοικία την είχαν ελέγξει οι ίδιοι χωρίς τη βοήθεια κάποιου ειδικού καθώς αυτή ήταν καινούργια και βαμμένη. Την εταιρεία που του έκαμε τις επιδιορθώσεις για την οποία δεν έχει οποιεσδήποτε πληροφορίες, την είχε γνωρίσει από κάποιον γείτονα του στον οποίο είχε κάμει κάποια παρόμοια εργασία, ήλεγξε την μέθοδο της μέσω διαδικτύου και μίλησε και με κάποιους ειδικούς γι΄αυτή στη Ρωσία. Σε υποβολή ότι δεν του είχε προσφερθεί τέτοια εργασία γι΄αυτό και δεν έχει απόδειξη πληρωμής ή καταβολής Φ.Π.Α. ανέφερε ότι η δουλειά έγινε γι΄αυτό και πλήρωσε και δεν έχει σχέση με τα υπόλοιπα. Διερωτήθηκε, όταν του υποβλήθηκε ότι ίσως να έκαναν κάποιο ¨ψέμα¨ για να ήθελε να πληρωθεί τοις μετρητοίς ο Richard, λέγοντας τη φράση: «που είναι η αντιπαράθεση γι΄αυτό». Δεν είναι ότι ο ίδιος δεν πήρε απόδειξη αλλά ότι δεν του είχαν δώσει απόδειξη και εφόσον έγινε η δουλειά τον ίδιο δεν τον ενδιέφερε να πάρει απόδειξη. Όταν είχε γίνει η εργασία ο ίδιος βρισκόταν στη Ρωσία και είχε κάποιο γνωστό του που επέβλεπε τις εργασίες. Είχε επιστρέψει στην Κύπρο μετά το νέο έτος. Σε ερώτηση πως είναι δυνατόν, ενώ απουσίαζε να είχε πληρώσει τοις μετρητοίς σύμφωνα με το τεκμ. 5, απάντησε ότι είχε σίγουρα πληρώσει και διερωτήθηκε αν είχε γίνει κάποιο λάθος. Στη συνέχεια και σε σχέση με το πωλητήριο έγγραφο (τεκ.1), ανέφερε ότι αυτό το είχαν οι δικηγόροι του και σε ερώτηση αν σ΄αυτό αναφέρεται οτιδήποτε σε σχέση με σχέδια και όρους ή αν αυτά ήταν προσαρτημένα σε αυτό, ανέφερε ότι του είχαν εξηγήσει τότε οι δικηγόροι του οι οποίοι είχαν στην κατοχή τους αρκετά έγγραφα αλλά σήμερα δεν θυμόταν λεπτομέρειες, είχε όμως εμπιστοσύνη στους δικηγόρους του. Σε υποβολή ότι στο πωλητήριο έγγραφο (τεκ.1), ήταν επισυνημμένα τα σχέδια της κατοικίας, το χωροταξικό σχέδιο και οι όροι ανέγερσης και κατασκευής και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της όπως αναφέρεται σε αυτή, και ότι σκόπιμα απέφυγε να τα παρουσιάσει στο Δικαστήριο, ανέφερε ότι δεν έχει στην κατοχή του τέτοια έγγραφα. Σε υποβολή ότι ανέφερε στο Δικαστήριο όσα ήταν προς όφελος του, ανέφερε ότι δεν μπορούσε να το κρίνει ο ίδιος αυτό, αλλά ανέφερε στο Δικαστήριο όσα ήξερε. Κατά την αντεξέταση του από τον κ. Νικολάου ανέφερε ότι αν ήξερε ότι είχε πρόβλημα το σπίτι όταν το αγόρασε, το οποίο ήταν καινούργιο και του φαινόταν εντάξει, θα είχε ζητήσει πριν αποφασίσει την αγορά του συμβουλή από ειδικό. Πέραν αυτού όμως είχε διαβεβαιώσεις ότι αυτό ήταν εντάξει. Ακόμα και αν είχε τους τεχνικούς όρους, σε εκείνο το στάδιο δεν θα μπορούσε να είχε ελέγξει αν αυτοί εφαρμόστηκαν ορθά. Αν είχε αμφιβολίες και γνώριζε ότι το σπίτι παρουσίαζε κακοτεχνίες δεν θα το αγόραζε. Το πωλητήριο έγγραφο (τεκμ. 1), το είχαν στην κατοχή τους οι δικηγόροι του οι οποίοι τον αντιπροσώπευαν όταν θα συναπτόταν η συμφωνία και του το είχαν δώσει για να το καταθέσει στο Δικαστήριο. Αρνήθηκε υποβολή ότι είχαν αφαιρέσει σκόπιμα τα παραρτήματα του πιο πάνω πωλητηρίου εγγράφου. Όταν είχαν αγοράσει το σπίτι ήταν η πρώτη φορά που είχαν έρθει στην Κύπρο και στη συνέχεια είχαν έρθει από ό,τι θυμόταν καλά τον Ιούνιο για ένα μήνα, οπότε και αγόρασαν έπιπλα και κατοίκησαν εκεί. Στη συνέχεια έρχονταν στην Κύπρο κάθε δύο μήνες και παρέμεναν για μία βδομάδα, τον Χειμώνα βέβαια σε πιο αραιά χρονικά διαστήματα. Όταν απουσίαζαν από την Κύπρο δεν κατοικούσε στο σπίτι κάποιος άλλος, είχαν όμως καθαρίστρια η οποία μετέβαινε εκεί μια φορά τη βδομάδα και έλεγχε το σπίτι. Το σπίτι το ενοικίασαν τον Δεκέμβριο του 2012 σε κάποιο άλλο πρόσωπο. Όταν μετέβησαν στο δικηγόρο τους, ανέφερε ότι είχαν πάρει μαζί τους όλα τα δικαιολογητικά που απαιτούνταν για την στοιχειοθέτηση της απαίτησης τους μεταξύ των οποίων και την έκθεση του εμπειρογνώμονα Καλού & Χρίστου. Σε ερώτηση αν είχαν σταλεί και άλλες επιστολές πλην αυτής του τεκμ. 6, ανέφερε ότι ίσως να στάλθηκαν χωρίς όμως να είναι σίγουρος, το τεκμ. 6 ήταν όμως η κύρια επιστολή, όπως ανέφερε. Επανέλαβε ότι δεν ήξερε σε ποιο βαθμό βρισκόταν η οικοδομή όταν αγοράστηκε από την εναγόμενη 2, εκείνο όμως που ήξερε ήταν ότι αυτή είχε αρχίσει από την εναγόμενη 1 και ολοκληρώθηκε από την εναγόμενη
  21. Ο κ. Χριστόδουλος Καλός (Μ.Ε.2), ανέφερε ότι μετά το 1985 που επανήλθε στην Κύπρο μετά τις σπουδές πολιτικού μηχανικού στις Η.Π.Α., εργάστηκε σε διάφορες εταιρείες τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό, διετέλεσε δε και διευθυντής στο Συμβούλιο Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων. Όταν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 14.03.2013 εργαζόταν σε κάποια εταιρεία στο Κατάρ. Η εταιρεία Kalos & Christou Constructions Ltd αναλάμβανε εργασίες διαχείρισης έργων, παρείχε συμβουλευτικές υπηρεσίες για αγορές ακινήτων και συμβουλές για το τι πρέπει κάποιος προτιθέμενος αγοραστής να προσέξει σε ένα σπίτι και αναλάμβανε εργοληπτικές εργασίες από τον σχεδιασμό μέχρι και την υλοποίηση οικοδομών. Αναγνώρισε το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Α΄ ότι ήταν έγγραφο που ετοίμασε ο ίδιος για την εταιρεία τους μετά από οδηγίες των εναγόντων. Επισκέφθηκε για πρώτη φορά την κατοικία τους τον Σεπτέμβριο του 2009 και του ζήτησαν προσφορά για ετοιμασία έκθεσης για προβλήματα που παρουσίαζε η κατοικία τους. Η προσφορά του ήταν €700,00 πλέον Φ.Π.Α. και την αποδέχθηκαν αρχές Νοεμβρίου. Περιέγραψε τις διαπιστώσεις του που συνίσταντο σε υγρασίες στην εξωτερική τοιχοποιία, στην ένωση κάποιου καλυμμένου χώρου στάθμευσης με την κατοικία, σε καλυμμένους χώρους και σε διάφορους άλλους χώρους όπως πλησίον της κυρίας εισόδου. Η άποψη του ήταν ότι θα έπρεπε να επιδιορθωθεί άμεσα το πρόβλημα για να μη προκληθεί ζημιά στη τοιχοποιία. Μετά την αποδοχή της προσφοράς επισκέφθηκε την κατοικία των εναγόντων δύο φορές στις 18 και στις 20.09.
  22. Οι υγρασίες στο χώρο της ένωσης του καλυμμένου χώρου στάθμευσης με την κατοικία δεν ήταν τόσο σοβαρές. Η διαπίστωση του ήταν ότι δεν είχαν χρησιμοποιηθεί σωστά ή τα κατάλληλα υλικά και δεν ακολουθήθηκαν οι ορθές μέθοδοι εργασίας υγρομόνωσης. Εξήγησε ποια θεωρεί ως ορθή μέθοδο υγρομόνωσης. Όταν παρατηρείται υγρασία σε ένα τοίχο τότε παρατηρείται μούχλα και πέφτει ο σοβάς μέχρι και την τοιχοποιία. Εξήγησε ακόμα ότι τα προβλήματα υγρασίας εξαρτώνται από τη στάθμη του νερού και επιτείνεται τον Χειμώνα όταν η στάθμη του νερού ανεβαίνει. Η υγρασία δεν είναι ορατή και δε διαπιστώνεται αν δεν εμφανιστεί στα εξωτερικά σημεία του τοίχου. Θυμόταν ότι κατά την πρώτη επίσκεψη του στην κατοικία των εναγόντων του είχαν γνωρίσει εκεί κάποιον Richard Greedy ο οποίος ανέφερε ότι ήταν ειδικός στην επιδιόρθωση τέτοιων ζημιών με σιλικόνη. Η δική του εταιρεία ανέφερε δεν αναλαμβάνει τέτοιου είδους επιδιορθώσεις. Είχε επισκεφθεί ξανά την επίδικη κατοικία τρεις ημέρες πριν καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μετά από παράκληση του δικηγόρου των εναγόντων και διαπίστωσε ότι είχαν γίνει κάποιες εργασίες και ότι δεν παρουσιάζει η οικοδομή πλέον πρόβλημα χωρίς να μπορεί να γνωρίζει ποια μέθοδος εφαρμόστηκε. Παρόλο ότι η μέθοδος DPC είναι μια ακριβή μέθοδος, εντούτοις η άλλη εφικτή μέθοδος θα ήταν πολύ πιο ακριβή από τις €16.000,00 που καταβλήθηκαν τελικά. Θεωρεί δε ότι το κόστος μεταξύ €15.000 και €20.000 είναι εντός των λογικών πλαισίων όπου το 60% αντιστοιχεί, όπως το υπολόγισε στο κόστος των υλικών και το 40% στα εργατικά. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι είχε βγάλει για τη χρέωση τους τιμολόγιο το οποίο όμως δεν το είχε μαζί του, δεν θα είχε όμως πρόβλημα να το βρει και να το παρουσιάσει. Η χρέωση τους ήταν €700,00 πλέον Φ.Π.Α. στον οποίο υπαγόταν η εταιρεία τους. Ανέφερε ότι μέχρι το 2009 είχε προβεί σε δέκα περίπου επιδιορθώσεις υγρασιών. Τη μέθοδο με τη σιλικόνη την είχε μελετήσει το 2006 αλλά δεν την είχε εφαρμόσει ο ίδιος. Δεν ήταν σε θέση να πει το κόστος διαφόρων μεγεθών σωληναρίων σιλικόνης ούτε και πόσα τρεχούμενα μέτρα αποκαθίστανται με κέθε ένα από αυτά. Δεν είχε μετρήσει τα τρεχούμενα μέτρα της επίδικης κατοικίας όπου παρουσίαζαν πρόβλημα υγρασιών. Δεν μπορούσε να πει αν είχε εφαρμοστεί οποιαδήποτε άλλη μέθοδος στην επίδικη κατοικία καθώς δεν το είχε ελέγξει. Ανέφερε ότι δεν γίνεται υγρομόνωση πάνω στους τοίχους. Όταν του ζητήθηκε να καταθέσει το τιμολόγιο που εξέδωσε για τη χρέωση της έκθεσης του, η διαδικασία διακόπηκε για να το βρει και να το παρουσιάσει, όταν επανήλθε στο εδώλιο την επόμενη ημέρα ανέφερε ότι αυτό βρισκόταν στη κατοχή του λογιστή του και δεν μπορούσε να το βρει καθώς αυτός βρισκόταν στο εξωτερικό. Παρουσίασε όμως αντίγραφο της κατάστασης του τραπεζικού λογαριασμού της εταιρείας τους (τεκμ. 7), στο οποίο εμφαίνεται μια κατάθεση €805,00 στις 3.12.2009 η οποία αντιστοιχούσε όπως ανέφερε με την πληρωμή που τους από τους ενάγοντες. Κατά[M1] την αντεξέταση του από τον κ. Νικολάου επανέλαβε τη θέση του ότι είχε ετοιμάσει έκθεση και ότι είχε χρεώσει ανάλογα τους ενάγοντες από τους οποίους και πληρώθηκε. Εξήγησε ότι η μέθοδος που πρότεινε στην έκθεση του εφαρμόζεται όταν πλέον παρουσιαστεί το πρόβλημα, ενώ όταν είναι στο στάδιο της κατασκευής ακολουθούνται άλλες μέθοδοι. Ο κ. Κυριάκος Κυριάκου (Μ.Ε.3), είναι λογιστής - ελεγκτής και ήταν κατά τον επίδικο χρόνο λογιστής της εταιρείας Kalos & Christou Costructions Ltd. Γνωρίζει για το τιμολόγιο της εταιρείας αυτής με ημερομηνία 25.11.2009, το οποίο εξεδόθη και περάστηκε στα λογιστικά της βιβλία σύμφωνα με το οποίο είχε προσφέρει υπηρεσίες για τις οποίες χρέωσε το ποσό των €805,00 συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. σε κάποιον Vladimir Filin. Το τιμολόγιο αυτό είχε περάσει στην κατοχή του όταν, όπως γίνεται με την πάροδο της τριμηνίας, έκαναν τους λογαριασμούς της εταιρείας με σκοπό την υποβολή τους στην υπηρεσία Φ.Π.Α. Ο ίδιος διέθετε φωτοαντίγραφο αυτού του τιμολογίου καθώς με τη λήξη του ημερολογιακού έτους στις 31 Δεκεμβρίου ετοιμάζονται οι οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας και υποβάλλονται στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και στη συνέχεια τα έγγραφα αυτά επιστρέφονται στον πελάτη. Εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι το τιμολόγιο αυτό περάστηκε στα βιβλία της εταιρείας και ήταν σε θέση να το επιβεβαιώσει αυτό όπως και το γεγονός ότι ο Φ.Π.Α. αποδόθηκε στο κράτος. Κατά την αντεξέταση του εξήγησε ότι επί του τιμολογίου φαίνεται η εργασία που έγινε η δε πληρωμή του ποσού φαίνεται σε σχετική απόδειξη που εκδόθηκε. Από την εναγόμενη κλήθηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης ο κ. Χάρης Χαραλάμπους (Μ.Υ.), διευθυντής, γραμματέας και μοναδικός μέτοχος της εταιρείας C. Charalambous Agency Services Ltd η οποία διεκπεραιώνει έγγραφα σε διάφορα κυβερνητικά τμήματα μεταξύ των οποίων και στον Έφορο Εταιρειών. Ανέφερε ότι με οδηγίες των δικηγόρων της εναγομένης 1 είχε κάμει προσωπικά έρευνα την 5.01.2013 στο τμήμα του Εφόρου Εταιρειών για την εταιρεία Damp την οποία κατάθεσε ως τεκμ.
  23. Σε αυτή φαίνονται ως μοναδικός μέτοχος, διευθυντής και γραμματέας της εν λόγω εταιρείας η οποία έχει την έδρα της στην Αγλαντζιά Λευκωσίας, μια άλλη εταιρεία με το όνομα Focustrust Ltd (τεκμ. 9), με διευθυντές της τον Αντρέα Πιερίδη και Ελίνα Φενερίδου και Γραμματέα της την Νίκη Χειρίδου και μοναδικό μέτοχο της τον Ανδρέα Πιερίδη. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η έρευνα του δεν επεκτάθηκε στο "είδος", όπως ήταν η λέξη που χρησιμοποιήθηκε στην ερώτηση, αυτής της εταιρείας καθώς δεν είχε τέτοιες οδηγίες. Η έρευνα του κάλυψε όλη την περίοδο από τη σύσταση της μέχρι και της ημερομηνίας της έρευνας του. Σε ερώτηση αν γνωρίζει αν αυτή η εταιρεία διατηρεί μετοχές άλλης εταιρείας, ανέφερε ότι ο Έφορος Εταιρειών δεν τηρεί τέτοια στοιχεία στον φάκελο των εταιρειών για τη συμμετοχή τους δηλαδή σε άλλες εταιρείες. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Ο κ. Ζαχαρίου εκ μέρους της εναγομένης 1 εισηγήθηκε ότι απαίτηση των εναγόντων είναι αβάσιμη όπως και αν αυτή εξετασθεί και θα πρέπει να απορριφθεί. Καμιά από τις βάσεις στις οποίες στηρίζεται η αγωγή δεν αποδείχθηκε. Ούτε δηλαδή η αμέλεια ούτε και η παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων που σχετίζονται με την επίδικη κατοικία. Οι ενάγοντες όφειλαν να αποδείξουν τα πιο πάνω όπως και τη ζημιά που υπέστησαν. Τίποτε από αυτά δεν κατάφεραν να αποδείξουν με όσα ανέφεραν οι μάρτυρες που παρουσίασαν καθώς δεν απέδειξαν ποιος ανήγειρε την κατοικία και ποιες οι προδιαγραφές της. Χαρακτήρισε τη μαρτυρία του ενάγοντος 1, που δεν ήταν ειδικός για να εκτιμήσει ή εξηγήσει τις ισχυριζόμενες ζημιές στην κατοικία, εντελώς αναξιόπιστη. Ακόμα και τα ποσά που κατ΄ισχυρισμό του κατέβαλε, δεν κατάφερε να τα αποδείξει καθώς δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για τις πληρωμές ούτε καν για την καταβολή του ισχυριζόμενου ποσού των €16.000,00 στον άνθρωπο που ανέλαβε την επισκευή. Εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία των μαρτύρων των εναγόντων χαρακτηρίζεται από ασάφειες, ανακρίβειες και ψέματα. Η όποια προσπάθεια κατέβαλαν προς αυτόν τον σκοπό απέτυχε. Ούτε ότι έγινε οποιαδήποτε δουλειά απέδειξαν αλλά ούτε και ότι πλήρωσαν οποιοδήποτε ποσό προς αυτόν τον σκοπό. Παρέπεμψε σε σχετική νομολογία για το πώς αντικρίζονται τα διάφορα ζητήματα που ανέκυψαν κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας και σε σχέση ειδικότερα με την υποχρέωση του διαδίκου που διεκδικεί αποζημιώσεις για ειδικές ζημιές, της απόδειξης τους με ακρίβεια και με αυστηρότητα. Εισηγήθηκε ότι ακόμα και τα έγγραφα των συμφωνιών τις οποίες κατέθεσαν δεν δικαιολογούν τις αξιώσεις τους με οποιονδήποτε τρόπο γι΄αυτό και ζήτησε την απόρριψη της αγωγής με έξοδα σε βάρος των εναγόντων. Ο κ. Νικολάου υιοθέτησε τα πιο πάνω λεχθέντα εκ μέρους της εναγομένης 1 σε όσο μέρος επηρεάζουν και την υπόθεση της εναγομένης 2, η ευθύνη της οποίας δεν προκύπτει από οπουδήποτε καθώς δεν υπάρχει οποιαδήποτε συμβατική σχέση μεταξύ τους. Η απουσία μαρτυρίας για το στάδιο στο οποίο βρισκόταν η κατοικία όταν η εναγόμενη 2 αγόρασε την κατοικία, εισηγήθηκε ότι είναι καθοριστική ως προς την τυχόν ευθύνη της η οποία σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει. Η μαρτυρία της πλευράς των εναγόντων εισηγήθηκε ότι παρουσιάζει διάσταση με την έκθεση απαίτησης τους, ελλείπει οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη των ισχυρισμών τους και ότι πλήρωσαν τα ποσά που ισχυρίζονται. Κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει και σε σχέση με την εναγόμενη 2 τις αξιώσεις των εναγόντων. Η κα Ραφαήλ εκ μέρους των εναγόντων αναφέρθηκε στη μεταξύ των εναγομένων συμφωνία της 20.11.2006 και στη μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης 1 συμφωνία της 17.04.2008 και τον σκοπό που συνάφθηκε η τελευταία, η οποία όμως, όπως εισηγήθηκε, δεν καταργεί τις συμβατικές υποχρεώσεις της εναγομένης 1 όπως ήταν η προσπάθεια που κατέβαλε κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.
  24. Δεν μπορεί να γίνει κατανοητό, κατά την ευπαίδευτο συνήγορο, πώς η δυνατότητα διεκδίκησης της εν λόγω θεραπείας από την εναγόμενη 1, εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της επίδικης κατοικίας, μπορεί να περιορίσει ή να καταργήσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις δυνάμει της σύμβασης πώλησης ημερομηνίας 17.04.2008, το περιεχόμενο της οποίας είναι σαφές. Οι ενάγοντες, όπως ήταν η εισήγηση της, συγκεκριμενοποιούν και καταλογίζουν συμβατικές υποχρεώσεις μόνο στην εναγόμενη 1 με την οποία είχαν συμβληθεί, καθήκον όμως επιμέλειας είχαν και οι δύο εναγόμενες. Παρέπεμψε στην παράγραφο 8 της έκθεσης απαιτήσεως όπου καταγράφονται οι λεπτομέρειες της παράβασης συμβατικών υποχρεώσεων της εναγομένης 1 και οι λεπτομέρειες αμέλειας και των δύο εναγομένων όπου όμως σημειώνω καταλογίζεται συμβατική ευθύνη και στους δύο εναγόμενους. Η ζημιές των εναγόντων εξειδικεύονται αξιώνοντας €700,00 πλέον Φ.Π.Α. ως έξοδα εκτίμησης των ζημιών και €16.000,00 ως έξοδα εργασιών για αποκατάσταση των προκληθέντων ζημιών. Ανέλυσε τη μαρτυρία σε συσχετισμό με τους ισχυρισμούς των δικογράφων, των εγγράφων συμφωνιών και το νομικό πλαίσιο που χαρακτηρίζει τα διάφορα προς επίλυση επίδικα θέματα παραπέμποντας σε πληθώρα σχετική κατά την άποψη της νομολογία και αυθεντίες για διάφορα ζητήματα που προκύπτουν. Εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία κατέδειξε ότι οι εναγόμενες 1 και 2 είναι συν κατασκευάστριες της οικίας και επομένως συναδικοπραγήσαντες σύμφωνα με τον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφ.
  25. Κάλεσε το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία της πλευράς των εναγόντων και εκδώσει απόφαση υπέρ τους όπως η αξίωση τους. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τον ενάγοντα 1 καθώς και τους μάρτυρες που κάλεσαν οι ενάγοντες και τον Μ.Υ που κλήθηκε από τον εναγόμενο 1 οι οποίοι κατέθεσαν στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Παρακολούθησα τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το μνημονικό τους και γενικά τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα (βλ. C&A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 1273, στις σελ. 1280 και 1281). Λαμβάνονται επίσης υπόψη τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, ότι δηλαδή η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Έχω συγκρίνει και αντιπαραβάλει μεταξύ τους τις προφορικές μαρτυρίες και τις παραδοχές τους σε συσχετισμό με την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Η εξέταση περαιτέρω της μαρτυρίας γίνεται και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο των εγγράφων προτάσεων (βλ. Phipson On Evidence 14η έκδοση
(1990)παρ. 12 - 20, Ζαβρού v. Χαραλάμπους,
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 447). Θα λάβω ακόμα υπόψη μου τις επισημάνσεις που έγιναν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων κατά τις τελικές τους αγορεύσεις όπου αναλύουν τόσο τη μαρτυρία δίδοντας τη δική τους ερμηνεία σε αυτή και πως οι ίδιοι αντιλήφθηκαν τα διάφορα σημεία της και πως εισηγούνται να αντικρίσει αυτά το Δικαστήριο, όσο και τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νουν αισθάνομαι ότι είμαι έτοιμος για την αξιολόγηση της μαρτυρίας και στην κατάληξη μου σε ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με την επίδικη διαφορά. Ο ενάγοντας 1 (Μ.Ε.1), ένας μορφωμένος - κάτοχος πανεπιστημιακού διπλώματος - και έξυπνος κατά τα άλλα άνθρωπος όπως μου φάνηκε, παρουσίασε μια πτωχή εικόνα αγγίζοντας τα όρια αφελούς ανθρώπου, κάτι που ασφαλώς δεν ανταποκρίνεται στην προσωπικότητα του. Δίσταζε και δυσκολευόταν να απαντήσει άμεσα και ευθέως σε απλές ερωτήσεις. Όλα αυτά βέβαια χωρίς να παραγνωρίζω τη δυσκολία που θα είχε για τον τρόπο λειτουργίας του κυπριακού συστήματος αγοραπωλησίας ακινήτων και ειδικότερα της διαδικασίας που επέλεξαν οι δικηγόροι στην περίπτωση του. Κατέφευγε συχνά στο μνημονικό του και σε αδυναμία του να θυμηθεί πράγματα και γεγονότα τα οποία θα έπρεπε να γνώριζε καλά και να τα ενθυμείται εφόσον γι΄αυτά προσέφυγε και στη δικαιοσύνη. Προς τούτο παρέπεμπε στους δικηγόρους του και στα στοιχεία που αυτοί κατείχαν και που τους χρησίμευσαν για την ετοιμασία των έγγραφων συμφωνιών που αφορούσαν την αγορά της επίδικης κατοικίας. Τους είχε, όπως ανέφερε, πλήρη εμπιστοσύνη. Σίγουρα δεν αναμενόταν από έναν ξένο να γνωρίζει τη νομική σημασία που είχε η διευθέτηση που έγινε με την ακύρωση της αρχικής συμφωνίας των εναγομένων και τη σύναψη νέας μεταξύ της εναγομένης 1 και των εναγόντων, που σκοπό είχε την κατάθεση της στο κτηματολόγιο για να έχουν τη νομική δυνατότητα ειδικής εκτέλεσης της συμφωνίας τους. Όμως, θα ανέμενα από το μάρτυρα να κατέθετε τα σχετικά με τους όρους της πολεοδομικής και οικοδομικής άδειας - τα παραρτήματα των συμφωνιών - και όχι να απαντά αρχικά ότι είχαν τεθεί υπόψη τους και στη συνέχεια ότι τα κατείχε ο δικηγόρος τους και στο τέλος και ενώ του δόθηκε χρόνος για να τα παρουσιάσει χωρίς να μπορέσει τελικά να τα βρει και καταθέσει, να αναφέρει ότι δεν τα βρήκε και μάλιστα ότι ίσως και να μη τους είχαν καν δοθεί. Η πιο πάνω στάση του χαρακτηρίζεται από υπεκφυγή. Πέραν αυτού όμως δεν θα ανέμενα από ένα τέτοιο μάρτυρα να μην είναι σε θέση να αποδείξει την πληρωμή του ποσού των €16.000,00 παρουσιάζοντας σχετική απόδειξη, όταν μάλιστα πλήρωσε τοις μετρητοίς. Η δικαιολογία που έδωσε ότι τάχα δεν τον ενδιέφερε η απόδειξη ή αν πληρώθηκε Φ.Π.Α. από την εταιρεία με την οποία συμβλήθηκε, εφόσον είχε γίνει η δουλειά του και ήταν ικανοποιημένος, δεν πείθει. Από την άλλη αναφερόταν συνεχώς σε κάποιον Richard Greedy ο οποίος μάλιστα υπογράφει το τεκμ.5 εκ μέρους της εταιρείας Damp Solutions Ltd, χωρίς όμως αυτός να φαίνεται πουθενά στο φάκελο αυτής της εταιρείας είτε ως αξιωματούχος της είτε ως μέτοχος της ή έστω να είχε παρουσιαστεί ως υπάλληλος της. Τα όσα κατέθεσε γι΄αυτήν την εταιρεία ο Μ.Υ. και καταγράφηκαν στα τεκμ. 8 και 9 δεν αμφισβητήθηκαν. Στο τέλος, αν και αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση, δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πράγματι πλήρωσε το πιο πάνω ποσό καθώς δεν παρουσίασε καμιά απόδειξη ή άλλη μαρτυρία για την εργασία στην οποία προέβη κατ΄ισχυρισμό του αυτή η εταιρεία. Η προσκόμιση τέτοιας μαρτυρίας θα αξιολογείτο και θα είχε τη δική της βαρύτητα ενόψει της εξέλιξης που είχε η πλευρά των εναγόντων με την αδυναμία κλήτευσης του Richard Creedy όπως η σχετική βεβαίωση του ιδιώτη επιδότη κ. Ιακώβου η οποία κατατέθηκε στο φάκελο της υπόθεσης. Θα διαφωνήσω δε με την ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων ότι δεν θα μπορούσε να αποδειχθεί παρανομία στη συναλλαγή, αν και δεν χρειάζεται να αποφανθώ για αυτό το ζήτημα, καθώς δεν δικογραφήθηκε ισχυρισμός περί παράνομης συναλλαγής. Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι πως θα μπορούσαν διαφορετικά οι εναγόμενοι να είχαν προβλέψει κάτι τέτοιο για να δικογραφούσαν σχετικό ισχυρισμό. Επομένως η σχετική εισήγηση της δεν έχει έρεισμα. Από την άλλη σημειώνω ότι ο Richard ενεργούσε εκ μέρους της εταιρείας Damp Solutions Ltd όπως φαίνεται στο τεκμ. 5, και επομένως η μαρτυρία από μέρους αυτής της εταιρείας ασφαλώς και δεν θα έπρεπε να είχε περιοριστεί σε αυτήν του Richard ο οποίος δεν ανευρέθηκε παρά την προσπάθεια που καταβλήθηκε με τον επιδότη. Επομένως, όσα αναφέρονται στην υπόθεση Μαυρουδή κ.ά. v. Valerik,
(2009)1 Β Α.Α.Δ. σελ. 1232* για παράλειψη κλήσης μάρτυρα ο οποίος εύλογα αναμενόταν ότι θα έπρεπε να είχε κλητευθεί έχουν κατά την άποψη μου έρεισμα στην παρούσα ελλείψει άλλης εξήγησης. * «Όπου διάδικος χωρίς εξήγηση παραλείπει να καλέσει ως μάρτυρα πρόσωπο το οποίο εύλογα αναμένεται ότι θα έπρεπε να κληθεί (αν και το γεγονός της μη κλήσης του δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μαρτυρία για το τι το συγκεκριμένο πρόσωπο δυνατόν να έλεγε αν εκαλείτο ως μάρτυρας), το δικαστήριο μπορεί να συνάγει ότι η μαρτυρία του συγκεκριμένου προσώπου δεν θα ήταν βοηθητική για την υπόθεση του διαδίκου. Η μη κλήση του προσώπου αυτού ως μάρτυρα μπορεί να ληφθεί υπ΄όψιν εναντίον του διαδίκου, είτε για να αποφασιστεί κατά πόσο το δικαστήριο θα δεχθεί συγκεκριμένη μαρτυρία η οποία έχει πράγματι δοθεί, είτε υπέρ ή εναντίον του διαδίκου, και η οποία μαρτυρία σχετίζεται με θέμα αναφορικά με το πρόσωπο το οποίο δεν κλήθηκε και το οποίο θα μπορούσε να καταθέσει για τη συγκεκριμένη μαρτυρία, είτε για να αποφασίσει το δικαστήριο κατά πόσο θα καταλήξει σε συμπεράσματα επί των γεγονότων, τα οποία είναι επιτρεπτά λόγω μαρτυρίας η οποία έχει ήδη δοθεί και πάλι αναφορικά με ζητήματα για τα οποία το πρόσωπο που δεν κλήθηκε θα μπορούσε να καταθέσει (Cross & Tapper on Evidence, 8η έκδοση, 1995 σελ. 40)». Ούτε η μαρτυρία του κ. Καλού βοήθησε ως προς τούτο καθώς το μόνο που είχε αντιληφθεί όταν μετέβη λίγο πριν καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ότι είχε επιλυθεί το πρόβλημα αλλά δεν μπορούσε να πει ποια μέθοδος ακολουθήθηκε και εφαρμόστηκε ούτε και πόσα στοίχισε αυτή εφόσον δεν ήξερε λεπτομέρειες της εφαρμογής της. Σε σχέση δε με την έκθεση που ζητήθηκε από την εταιρεία Kalos & Christou Costructions Ltd, είναι γεγονός ότι αυτή επιδιώχθηκε απλώς και μόνο για σκοπούς στοιχειοθέτησης της απαίτησης των εναγόντων ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτό το παραδέχθηκε ο ίδιος ο ενάγοντας 1 κατά την κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου και φαίνεται και από την ημερομηνία που αυτή κατ΄ισχυρισμό ετοιμάστηκε μετά δηλαδή την εκτέλεση της εργασίας. Δεν μου διαφεύγει ακόμα το γεγονός ότι, σύμφωνα με την μαρτυρία του κ. Καλού, όταν αυτός μετέβη για πρώτη φορά στην κατοικία των εναγόντων εκεί συνάντησε τον Richard, ο οποίος κατά τους ενάγοντες εκτέλεσε την εργασία, και συζήτησε μάλιστα μαζί του τη μέθοδο που εφάρμοζε και θα ακολουθούσε. Επομένως αυτή συντάχθηκε πολύ αργότερα και όταν είχε ανατεθεί η εργασία στον Richard με αποκλειστικό σκοπό να παρουσιαστεί αν χρειαζόταν στο Δικαστήριο και όχι γιατί ήταν αναγκαία. Κατά συνέπεια η δαπάνη που υπέστησαν οι ενάγοντες για την ετοιμασία της έκθεσης από την εταιρεία Kalos & Christou των €700,00 πλέον Φ.Π.Α., για τον σκοπό ακριβώς που αυτή εξυπηρετούσε, κρίνω ότι δεν ήταν αναγκαία. Ούτε καν η ίδια η έκθεση δεν έγινε κατορθωτό να γίνει αποδεκτή ως τεκμήριο ενώπιον του δικαστηρίου και παρέμεινε μέχρι τέλους ως τεκμήριο προς αναγνώριση χωρίς οποιαδήποτε αποδεικτική αξία. Είναι γεγονός ότι η έκθεση είναι επισυνημμένη στο τεκμ. 6 η οποία όμως αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση και η κατάθεση της όπως είχε γίνει ήταν για να αποδείξει την επίδοση του εγγράφου και όχι για να ληφθεί υπόψη το περιεχόμενο της. Οδηγούμαι δε στο ίδιο συμπέρασμα και από το γεγονός ότι ο ίδιος ο ενάγοντας 1 είχε ψάξει το ζήτημα και στο διαδίκτυο για τη μέθοδο που του πρότεινε ο Richard με την τοποθέτηση δηλαδή ενέσιμης σιλικόνης στα τούβλα και ότι είχε λάβει περαιτέρω συγκεκριμένη συμβουλή και από συμπατριώτες του ειδικούς στη Ρωσία, επομένως είχε σχηματίσει ισχυρή και επαρκή άποψη γι΄αυτή. Το σχετικό απόσπασμα από τη μαρτυρία όπου ο ενάγοντας 1 αναφέρει ακριβώς τον λόγο για τον οποίο αναζήτησε έκθεση από εμπειρογνώμονα την παραθέτει και η συνήγορος των εναγόντων στην αγόρευση της: « Έγινε η έκθεση για να έχω απαίτηση από τις εταιρείες». Έτσι, κατά την άποψη μου, δεν υπήρχε λόγος να μπει σε αυτή τη διαδικασία, της εξασφάλισης δηλαδή εκτίμησης από ειδικούς, αυξάνοντας κατ΄αυτόν τον τρόπο τις διεκδικήσεις του όταν δεν εξυπηρετούσε πλέον αυτή τις ανάγκες διεξαγωγής των εργασιών και όταν σύμφωνα με τη μαρτυρία δεν είχε ενημερώσει καθόλου για το πρόβλημα που διαπίστωσε τους εναγόμενους στους οποίους επέρριπτε την ευθύνη για να έχει τουλάχιστον και τη δική τους άποψη. Η μαρτυρία όμως του ενάγοντος 1 ελέγχεται ως προς την ειλικρίνεια της και σε δύο άλλα συγκεκριμένα σημεία της. Το πρώτο είναι όταν είχε ερωτηθεί κατά την αντεξέταση του για το πότε συντάχθηκε η έκθεση του εμπειρογνώμονα πριν ή μετά τις εργασίες, αμφιταλαντεύτηκε επί πολύ μέχρι να καταλήξει να πει ότι αυτά έγιναν ταυτόχρονα καθώς πλέον δεν μπορούσε να ξεφύγει από τις συγκεκριμένες ημερομηνίες που του αναφέρθηκαν. Το δεύτερο σημείο αφορά τον ισχυρισμό του ότι πλήρωσε τοις μετρητοίς τον Richard και όταν του επισημάνθηκε ότι κατά τα λεγόμενα του εκείνη την περίοδο απουσίαζε από την Κύπρο, μάσησε και πάλι τα λόγια του για να καταλήξει και να παραδεχθεί ότι κάποιο λάθος θα πρέπει να υπάρχει γι΄αυτό το ζήτημα. Για τους λόγους λοιπόν αυτούς κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του για να εξαγάγω οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα. Ο μάρτυρας ήταν φανερό ότι προσάρμοσε την μαρτυρία του κατά τρόπο που να εξυπηρετεί την υπόθεση τους. Ο κ. Καλός (Μ.Ε.2), αν και η μαρτυρία του αμφισβητήθηκε έντονα από την Υπεράσπιση, εντούτοις μου προκάλεσε καλή εντύπωση και κρίνω ότι ήταν ειλικρινής μάρτυρας. Δέχομαι τη μαρτυρία του εξ ολοκλήρου ως προς την αμοιβή που έλαβε για την ετοιμασία έκθεσης και παροχή συμβουλής στους ενάγοντες η οποία εξάλλου υποστηρίχθηκε και από τη μαρτυρία του λογιστή της εταιρείας τους του κ. Κ. Κυριάκου (Μ.Ε. 3). Σε σχέση όμως με τη μαρτυρία του για τις διαπιστώσεις του για τα προβλήματα υγρασίας κρίνω ότι δεν θα μπορούσα να βασιστώ σε αυτή για την εξαγωγή οποιουδήποτε ασφαλούς συμπεράσματος. Ούτε ως προς την πραγματική ζημιά ή το κόστος αποκατάστασης της ήταν σε θέση να καταθέσει καθώς δεν προέβη σε μετρήσεις, ούτε η μέθοδος της σιλικόνης του ήταν οικεία εφόσον δεν γνώριζε ούτε το ακριβές κόστος του υλικού αυτού ούτε και είχε μετρήσει τα τρεχάμενα μέτρα στα οποία απαιτείτο η εφαρμογή της ούτε και την εφάρμοσε ο ίδιος στην πράξη ποτέ. Επομένως ο υπολογισμός του κόστους της μεθόδου αυτής μεταξύ €15.000,00 και €20.000,00 - χωρίς ασφαλώς να αποκλείεται η κατά προσέγγιση εκτίμηση από έναν εμπειρογνώμονα (βλ. R.K.B. Leathergoods Ltd v. Βιργινίας Ευαγγέλου Αγγελίδη,
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1071) - όπως αυτός έγινε από τον κ. Καλό, χωρίς επαρκή στοιχεία, δεν θα μπορούσε να εκληφθεί παρά ως αυθαίρετος και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί έκφραση γνώμης εμπειρογνώμονα. Η δε γνώμη του ότι το ποσό των €16.000,00 που κατ΄ισχυρισμό πλήρωσαν οι ενάγοντες δεν ξεφεύγει της λογικής, και πάλι χωρίς πραγματικό υπόβαθρο και χωρίς τεκμηρίωση με στοιχεία, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Παρέμεινε άγνωστο πως προέβη σε αυτόν τον υπολογισμό καθώς δεν αναφέρθηκε σε στοιχεία τα οποία έλαβε υπόψη. Η γνώμη ενός εμπειρογνώμονα σύμφωνα με τη νομολογία μας θα πρέπει να εδράζεται επί πραγματικών και απτών γεγονότων και όπου απαιτείται σε μετρήσιμα δεδομένα, οι εικασίες δεν είναι επιτρεπτές. Επομένως σε σχέση με τη μαρτυρία του για το κόστος επιδιόρθωσης των υγρασιών αυτή χαρακτηρίζεται από ασάφεια και ως αόριστη απορρίπτεται καθώς δεν δόθηκε στο δικαστήριο η δυνατότητα, ακούγοντας τη μαρτυρία του, να σχηματίσει δική του ανεξάρτητη κρίση για την ορθότητα της εκτίμησης του γι΄αυτό δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε αξία. Ο κ. Κ. Κυριάκου (Μ.Ε. 3) κρίνω ότι ήταν ειλικρινής μάρτυρας και αποδέχομαι την μαρτυρία του. Εξάλλου η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε επί της ουσίας της. Το ίδιο κρίνεται και η μαρτυρία του μάρτυρα που κλήθηκε από πλευράς της εναγομένης 1 του κ. Χαραλάμπους (Μ.Υ.) την οποία και αποδέχομαι στην ολότητα της. ΗH Επομένως ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία να κατατείνει προς απόδειξη της ειδικής ζημιάς που υπέστησαν οι ενάγοντες για την επιδιόρθωση των ισχυριζόμενων ζημιών λόγω της υγρασίας, η πτυχή αυτή της υπόθεσης παρέμεινε μετέωρη χωρίς να έχει τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο και επομένως είναι έκθετη σε απόρριψη. Σημειώνω ότι, όπως επισημάνθηκε και από πλευράς Υπεράσπισης, δεν δόθηκαν στο δικόγραφο λεπτομέρειες των εξόδων για αποκατάσταση των προκληθέντων ζημιών (βλ. παρ. 13 της έκθεσης απαίτησης), ούτε όμως και κατά την παράθεση της μαρτυρίας αυτές εξειδικεύτηκαν για να υπάρχει μια πιο καθαρή εικόνα ενώπιον του Δικαστηρίου. Ούτε πόσα στοίχισαν τα υλικά ούτε πόσα ήταν ο κόπος αποκατάστασης τους εξειδικεύτηκαν αν και είχαν αμφισβητηθεί από τους εναγόμενους 1 και 2. Όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Μαρσέλ κ.ά. v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1858 στη σελ. 1868 σε σχέση με το τι συνιστά «απόδειξη (proof), στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων», το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phibson on Evidence, 14th Edition, παρ. 4 - 38 και Αθανασίου κ.ά v. Κουνούνη
(1997)1 (B) Α.Α.Δ. 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας». Το βάρος απόδειξης που είχαν οι ενάγοντες στους ώμους τους ήταν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο για την αλήθεια των ισχυρισμών τους στο βαθμό που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις, δηλαδή με βάσει το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (για μια εκτενή ανάλυση του κριτηρίου του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και της κατανόησης του τρόπου εφαρμογής του βλ. Baloise Insur. Co. Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.
(2008)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1275 στις σελ. 1291,1292). Είχαν επίσης το βάρος να αποδείξουν τη συμβατική υποχρέωση της εναγομένης 1 εφόσον σε σχέση με αυτή της εναγομένης 2 διευκρινίστηκε κατά το στάδιο της τελικής αγόρευσης της ευπαιδεύτου συνηγόρου των εναγόντων, ότι δεν επιρρίπτουν τέτοια ευθύνη - συμβατική - στην εναγόμενη 2 και την αμέλεια που επέδειξαν και οι δύο εναγόμενοι. Για το ζήτημα της συμβατικής ευθύνης της εναγομένης 1, αναπόφευκτη είναι η παραπομπή σε δύο σχετικούς όρους της μεταξύ τους συμφωνίας (τεκμ. 3), όροι 16 και 17 οι οποίοι καθορίζουν τέτοια ευθύνη. Ο όρος 16 της συμφωνίας υπό τον τίτλο «Quality Guarantee», διαλαμβάνει τα ακόλουθα: « The Vendors give to the Purchasers upon signing the present agreement a twelve - month guarantee commencing on the completion date for the good workmanship and or the quality of the Property, and undertake to rectify, without charge, any bad workmanship, defects and /or deficiencies in the property». Ο όρος 17 της συμφωνίας υπό τον τίτλο «Structural Quarantee» διαλαμβάνει τα ακόλουθα: « The Vendors give to the Purchasers upon signing the present agreement a ten - year guarantee commencing on the completion date for the good workmanship and construction of the skeleton, columns, slabs and beams of the Property, and undertake to rectify, without charge, any bad construction workmanship, and or compensate and or indemnify the Purchasers for any loss suffered as result of this». Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγομένης 1 εισηγήθηκε ότι η συμφωνία της 17.04.2008 (τεκμ.3), ήταν βοηθητική και συνάφθηκε για τους σκοπούς των εναγόντων των οποίων τα συμφέροντα εξυπηρετούσε, γι΄αυτό δεν μπορεί να αποδίδεται σε αυτή οποιαδήποτε ευθύνη δυνάμει της συμφωνίας αυτής. Τα πιο πάνω βέβαια αν συνδυαστούν με την ακυρωτική μεταξύ των εναγομένων συμφωνία της ίδιας ημερομηνίας. Όμως, στη συμφωνία της με τους ενάγοντες δεν γίνεται τέτοια πρόνοια. Τουναντίον στους πιο πάνω όρους 16 και 17 της μεταξύ τους συμφωνίας, η εναγόμενη 1 αναλαμβάνει συγκεκριμένες ευθύνες που αφορούν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης με διαφορετικό χρόνο λήξης της εγγύησης σε κάθε ένα από αυτούς. Δηλώνουν δε στην παράγραφο 7 ότι αυτοί ανήγειραν και ολοκλήρωσαν την επίδικη οικοδομή. Παραμένει επομένως προς εξέταση το ζήτημα αν η ζημιά που κατ΄ισχυρισμό τους υπέστησαν οι ενάγοντες έχει παραγραφεί και δεν καλύπτεται από την εγγύηση που συμφωνήθηκε. Η θέση της πλευράς των εναγόντων ότι δεν έγινε από την εναγόμενη 1 επίκληση της παραγράφου 16 δεν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα εφόσον αυτή γίνεται σε διάφορες παραγράφους της υπεράσπισης αν και όχι άμεσα τουλάχιστον έμμεσα αλλά κατά σαφή τρόπο, έντονη δε υπήρξε η άποψη τους για αυτό το ζήτημα η οποία υποβλήθηκε στον ενάγοντα 1 κατά την αντεξέταση του. Οι ενάγοντες επικαλούνται ζημιές από υγρασίες στους τοίχους. Κατά την άποψη μου αυτού του είδους οι ζημιές θα πρέπει να ενταχθούν στις πρόνοιες του όρου 16 όπου η εγγύηση που παρεχόταν περιοριζόταν στον ένα χρόνο από της παράδοσης της κατοικίας κατά τα συμφραζόμενα και αυτή σύμφωνα με το παραδεκτό γεγονός παραδόθηκε στους ενάγοντες τον Απρίλιο του
  1. Παρέμεινε αναμφισβήτητο γεγονός ότι η πρώτη απαίτηση των εναγόντων από την εναγόμενη 1 έγινε μόλις τον Απρίλιο του 2010 σύμφωνα με το τεκμ. 4 και σε σχέση με την εναγόμενη 2 τον Φεβρουάριο του 2010 όταν πλέον είχε παρέλθει ο χρόνος που τάσσεται στην παρ. 16 πιο πάνω. Επομένως η εναγόμενη 1 δεν έχει οποιαδήποτε συμβατική ευθύνη καθώς αυτή έχει λήξει ήδη από τον Απρίλιο του 2009 χωρίς μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα να είχε λάβει οποιαδήποτε σχετική ειδοποίηση ή αξίωση από τους ενάγοντες. Είναι αναμφισβήτητο ότι οι ενάγοντες δραστηριοποιήθηκαν σε σχέση με το πρόβλημα μόλις στις αρχές του Φθινοπώρου του 2009 και πιο επισταμένα κατά τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Θα συμφωνήσω με τη θέση των συνηγόρων υπεράσπισης, εφόσον η ζημιά στους τοίχους από υγρασία όπως περιγράφηκε από τον ενάγοντα 1 ανάγονται στον όρο 16 και στην εγγύηση που περιορίζεται στον ένα χρόνο και όχι στον όρο 17 που προνοεί δεκαετή εγγύηση. Η βραδυπορία που παρουσιάστηκε στην αντίδραση των εναγόντων δεν δικαιολογήθηκε καθόλου, και αυτά που ανέφερε ο ενάγοντας 1 στην αντεξέταση του κάθε άλλο παρά δείχνουν ότι τους ενέβαλε το ισχυριζόμενο πρόβλημα σε μεγάλη ανησυχία. Η όποια επιδιόρθωση της ζημιάς έγινε κατ΄ισχυρισμό των εναγόντων, σύμφωνα και με την παρατήρηση ακόμα και του κ. Καλού (Μ.Ε.2), ο οποίος διαπίστωσε αυτό μόλις τρεις ημέρες πριν αυτός καταθέσει ενώπιον του δικαστηρίου, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αναχθεί στην έννοια του ¨stractural ¨ της οικοδομής που προνοείται στον όρο 17 και όπως ειδικότερα εξειδικεύεται σε αυτόν για το τι περιλαμβάνει η έννοια του «structural» δηλαδή: « .for the good workmanship and construction of the skeleton, columns, slabs and beams of the property». Το πρόβλημα κατά τον κ. Καλό εντοπιζόταν στα τούβλα του ισογείου της οικοδομής. Σε κάθε περίπτωση δεν υπήρξε σχετική μαρτυρία για τυχόν πρόβλημα υγρασιών σε αυτά τα μέρη της οικοδομής. Ο ενάγοντας 1 όταν εγίνονταν οι εργασίες, κατά τον ισχυρισμό του, δεν βρισκόταν στην Κύπρο είχε δε αφήσει κάποιο γνωστόν του να τις επιβλέπει. Δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία για το τι είδους εργασίες έγιναν και ποια η έκταση τους προς αποκατάσταση των κατ΄ισχυρισμό εκτεταμένων ζημιών λόγω της υγρασίας στους τοίχους. Καταλήγω ότι ούτε συμβατική ευθύνη εκ μέρους της εναγομένης 1 έναντι των εναγόντων έχει αποδειχθεί. Ανεξάρτητα από την πιο πάνω κατάληξη μου σε σχέση με τη μη απόδειξη του κόστους της κατ΄ισχυρισμό ζημιάς - των ειδικών ζημιών - αλλά και της μη απόδειξης συμβατικής ευθύνης εκ μέρους της εναγομένης 1, θα με απασχολήσει και το ζήτημα απόδειξης της αμέλειας που καταλογίζεται στις εναγόμενες. Σημειώνω ότι δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία ενώπιον μου για το στάδιο που βρισκόταν η οικοδομή όταν πωλήθηκε και παραδόθηκε στην εναγόμενη
  2. Το μόνο σίγουρο το οποίο προήλθε από τη μαρτυρία και όπως ρητά καθορίζεται και στο τεκμ. 1 είναι ότι αυτή πωλήθηκε και παραδόθηκε ημιτελής (βλ. όρος 3 του πωλητηρίου εγγράφου (τεκμ.1) με ημερομηνία 20.11.2006 μεταξύ των εναγομένων. Παρεχόταν δε χρονικό διάστημα στην αγοράστρια την εναγόμενη 2 να την αποπερατώσει μέχρι την 30.05.
  3. Επομένως δεν είναι ξεκάθαρο ποιά από τις δύο εναγόμενες είχε την ευθύνη των υγρομονώσεων της τοιχοποιίας ούτε και μπορεί να επιμεριστεί η τυχόν ευθύνη τους. Βέβαια η πλευρά των εναγόντων τις θεωρεί συνυπεύθυνες στη βάσει του Άρθρου 11 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148*. Δεν υπάρχει μαρτυρία ως προς τους όρους που επεβλήθηκαν από τις αρμόδιες αρχές ή σύμφωνα με τους κανόνες της πολιτικής μηχανικής και οι οποίοι θα έπρεπε να είχαν τηρηθεί. Δεν παρουσιάστηκαν τέτοιοι τεχνικοί όροι και ούτε και έγινε συγκεκριμένη αναφορά γι΄αυτούς από οποιονδήποτε μάρτυρα. Οι όροι στους οποίους αναφέρεται η πιο πάνω συμφωνία και χαρακτηρίζονται ως Παράρτημα Γ δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Επ΄αυτού όπως σχολίασα πιο πάνω, αναλύοντας τη μαρτυρία του ενάγοντος 1, η μαρτυρία ήταν αντιφατική και ασαφής τουλάχιστον ως προς το κατά πόσο έλαβαν γνώση αυτών των τεχνικών όρων οι ενάγοντες ή έστω οι δικηγόροι τους. Σε κάθε περίπτωση, παρόλο ότι δόθηκε χρόνος για να παρουσιαστούν, αυτό δεν έγινε κατορθωτό και εκφράστηκε αδυναμία εκ μέρους του μάρτυρα για την προσκόμιση αυτής της μαρτυρίας. Είναι όμως ζήτημα καθοριστικό ως προς την απόδειξη αμέλειας. Ούτε προσκομίστηκε μαρτυρία ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση είτε της εναγομένης 1 αρχικά είτε της εναγομένης 2 μεταγενέστερα, όταν η τελευταία ανέλαβε την συμπλήρωση της οικοδομής, σε συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές υγρομόνωσης. Η μαρτυρία είναι θολή και αόριστη ως προς αυτή τη πτυχή της υπόθεσης η οποία με οδηγεί στην αναπόδραστη κατάληξη ότι δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε αμέλεια εκ μέρους των εναγομένων. * «Αν δύο ή περισσότεροι ευθύνονται παράλληλα βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού για οποιαδήποτε πράξη και η πράξη αυτή συνιστά αστικό αδίκημα, τα πρόσωπα αυτά ευθύνονται από κοινού για την πράξη αυτή ως συναδικοπραγήσαντες, και δύνανται να εναχθούν για τον σκοπό αυτό από κοινού ή χωριστά». Κατά τον ίδιο πιο πάνω τρόπο αντικρίζεται και η ευθύνη τους που προέρχεται από παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας που υπείχαν οι εναγόμενες έναντι των εναγόντων, καθώς δεν έχει αποδειχθεί η μη εφαρμογή ή η κακή εφαρμογή των τεχνικών προδιαγραφών με βάση τις οποίες θα έπρεπε να είχε ανεγερθεί η οικοδομή και ειδικότερα σε σχέση με την υγρομόνωση των τοίχων του ισογείου της οικοδομής καθώς ελλείπει οποιαδήποτε μαρτυρία περί αυτών. Ούτε τέλος η αρχή Res ipsa loquitur έχει θέση στη βάση των γεγονότων της υπόθεσης. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης και των συμπερασμάτων στα οποία οδηγήθηκα καταλήγω ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν τις αξιώσεις τους εναντίον των εναγομένων. Η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εναντίον των εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)......... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [M1] cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.