Επίσημος Παραλήπτης της Δημοκρατίας ως διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντος Σωτήρη Κωνσταντίνου Λαδά ν. Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας κ.α., Αρ. Αγωγής: 3719/11, 14/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A123 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3719/11 Επίσημος Παραλήπτης της Δημοκρατίας ως διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντος Σωτήρη Κωνσταντίνου Λαδά, εκ Λευκωσίας Ενάγοντα και
- Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λάρνακας
- Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για την Κυπριακή Δημοκρατία
- Marfin Popular Bank Public Co Ltd Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 28/5/12 ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Ημερομηνία: 14 Οκτωβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Χριστοδούλου για κ. Μαθηκολώνη Για τους Εναγομένους 3 - Καθ' ων η Αίτηση: κα Παπαευσταθίου για Τάσσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 16/12/11 ο Ενάγοντας - Αιτητής (στο εξής Αιτητής) καταχώρησε αγωγή με την οποία αξιώνει (Α) διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττεται η ακύρωση της υποθήκης υπ' αριθμό Υ2575/98 ημερομηνίας 4/8/1998 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας επί του ακινήτου με αρ εγγραφής 10158 που βρίσκεται στο χωριό Πυργά προς όφελος της Εναγομένης 3 - Καθ' ης η Αίτηση (στο εξής η Καθ' ης η Αίτηση), (β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ως άνω υποθήκη εγγράφηκε παράνομα και/ή είναι άκυρη επειδή όταν εγγράφηκε υπήρχε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Αιτητή ο οποίος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ως άνω ακινήτου, (Γ) Αποζημιώσεις, (Δ) Οιανδήποτε άλλη θεραπεία και (Ε) ΄Εξοδα. Την ίδια ημέρα, ήτοι 16/12/11, καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε προσωρινό διάταγμα αναστολής της διαδικασίας εκποίησης της ως άνω υποθήκης μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου. Την ίδια ημέρα το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο αναστέλλετο η διαδικασία εκποίησης της υποθήκης Υ2575/98 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας μέχρι την 22/12/11 που ορίστηκε επιστρεπτέο. Κατά την ημέρα εκείνη εμφανίστηκε δικηγόρος για την Καθ' ης η Αίτηση και η Αίτηση και το διάταγμα σε ισχύ ορίστηκαν στις 20/1/
- Τελικά αφού αναβλήθηκε άλλες δύο φορές και αφού καταχωρήθηκε Ειδοποίηση περί πρόθεσης υποβολής ένστασης ημερομηνίας 22/2/12 ορίστηκε για ακρόαση στις 11/5/12 η ώρα 8:30π.μ. Κατ' αυτή την ημέρα, 11/5/12, δεν εμφανίστηκε κανένας για τον Αιτητή και η αίτηση απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης της. Με την παρούσα αίτηση επιδιώκεται η επαναφορά της αίτησης ημερομηνίας 16/12/11 που απορρίφθηκε στις 11/5/
- Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.33 θ.1 και 5, Δ.4 θ.1-9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Δικηγόρου Ανδρέα Μαθηκολώνη και επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια. Ο λόγος που προβάλλεται για την μη εμφάνιση του είναι ότι από καλόπιστο λάθος ή και αβλεψία αναγράφηκε τόσο στο ημερολόγιο του Δικηγόρου όσο και επί του φακέλου ότι η ακρόαση της αίτησης ήταν η ώρα 9:
- Έτσι όταν στις 9:30 παρουσιάστηκε έτοιμος για ακρόαση πληροφορήθηκε από το Δικαστήριο ότι η αίτηση είχε απορριφθεί. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για ασέβεια προς το Δικαστήριο ή ότι υπήρχε πρόθεση μη προώθησης της αίτησης αφού ο Αιτητής είχε πολύ καλή υπόθεση όπως φαίνεται από τα επισυναπτόμενα έγγραφα. Ως εκ των πιο πάνω ζητείται η επαναφορά της αίτησης ημερομηνία 16/12/
- Από την άλλη η Καθ' ης η Αίτηση στην ένσταση που καταχώρησε και η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση εξουσιοδοτημένου προς τούτο προσώπου, προβάλλει δεκαέξι
(16)λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν στα πιο κάτω. Ο αιτητής δεν νομιμοποιείται στην αιτούμενη θεραπεία η οποία είναι νομικά λανθασμένη. Η αίτηση η οποία είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη είναι εκπρόθεσμη και δεν δικαιολογείται με όσα αναφέρονται σε αυτή. Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος ενώ υπάρχουν άλλα ένδικα μέσα πιο κατάλληλα από την επαναφορά της αίτησης. Η χορήγηση της θεραπείας δεν είναι δίκαιη ή και εύλογη. Ο Αιτητής δεν έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται να επικαλείται το Δίκαιο της Επιείκειας. Τέλος το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση πέραν της αναφοράς στους λόγους ένστασης προβάλλεται ότι το πρόσωπο που προβαίνει στην ένορκη δήλωση δεν είναι ο Αιτητής αλλά δικηγόρος που εργοδοτείται στον κ. Μαθηκολώνη γεγονός που συνιστά παρατυπία. Αφού στη συνέχεια γίνεται αναφορά στο ιστορικό των γεγονότων που οδήγησαν στην απόρριψη της αίτησης και ότι ο κ. Μαθηκολώνης κατά τον ορισμό της υπόθεσης και της ώρας 8:30 ήταν ο ίδιος προσωπικά παρών στο Δικαστήριο, ισχυρίζεται ότι η αίτηση υπεβλήθη με καθυστέρηση αφού πέρασαν δεκαεπτά
(17)ημέρες από την απόρριψη της αίτησης ενώ ο ίδιος έλαβε γνώση κατά τον ισχυρισμό του του γεγονότος αυτού την ίδια ημέρα. Τέλος από νομικής άποψης στερείται δικονομικής βάσης αφού επαναφορά, σύμφωνα με την διαταγή των θεσμών πολιτικής Δικονομίας που στηρίζει την αίτηση ο Αιτητής, μπορεί να διαταχθεί από το Δικαστήριο μόνο, κατά την άποψη του δικηγόρου που τον συμβούλευσε, σε αγωγές ή/και Εφέσεις ενώ η παρούσα είναι γενική αίτηση. Για όλους τους πιο πάνω λόγους ζητείται η απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος του Αιτητή. Στις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των δύο πλευρών αφού ουσιαστικά επαναλαμβάνουν τα όσα αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση προβαίνουν σε νομική επιχειρηματολογία επεξήγησης της Δ.33 κ.1 και 5 με επίκληση σχετικής νομολογίας. Συγκεκριμένα ο δικηγόρος του Αιτητή επιχειρώντας να αναλύσει και επεξηγήσει την Δ.33 κ.1 και 5 εισηγείται ότι στην έννοια του όρου αγωγή, που αναφέρεται στην Δ.2 κ.1 και ερμηνεύεται ως πολιτική διαδικασία που αρχίζει με κλητήριο ένταλμα ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο που καθορίζεται με οποιοδήποτε νόμο ή θεσμούς Δικαστηρίου, εμπεριέχεται και η ενδιάμεση αίτηση που κατά την εισήγηση του αποτελεί πολιτική διαδικασία που ξεκινά σύμφωνα με τις πρόνοιες της νομοθεσίας. Εν πάση περιπτώσει εισηγείται ότι με βάση το άρθρο 30.3 του Συντάγματος που περιέχει το δικαίωμα διαδίκου να ακουσθεί η ερμηνεία του όρου αγωγή θα πρέπει να τύχει διασταλτικής ερμηνείας όπως, πάντα κατά την άποψη του, έγινε και στην υπόθεση Τουβλοποιεία Γίγας Λτδ v. Ουστά (αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 109, στην οποία επιτράπηκε επαναφορά έφεσης παρόλο που δεν υπήρχε σχετική διάταξη στους κανονισμούς. Αντίθετη βέβαια ήταν η θέση της Δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση η οποία αφού ανέλυσε την Δ.33 κ.1 και 5 εισηγήθηκε ότι η παρούσα αίτηση είναι ενδιάμεση αίτηση που δεν εμπίπτει στην έννοια της αγωγής και ότι ο Αιτητής έχει άλλα πιο κατάλληλα ένδικα μέσα για προώθηση των δικαιωμάτων του. Χρήζει πρώτα η εξέταση της νομικής βάσης της αίτησης αφού τυχόν ευρήματος ότι δεν μπορεί μια ενδιάμεση αίτηση να στηριχθεί στην πιο πάνω Διαταγή και κανονισμούς καθίσταται αχρείαστη η εξέταση της ουσίας της αίτησης κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις επαναφοράς της αίτησης. Η Δ. 33 κ.1 προνοεί: «
- If on the day fixed for trial the parties do not appear when the trial is called on, upon proof that they (or the party at whose instance such day was fixed) had notice, the action υπόκειται σε απόρριψη and shall not subsequently be heard, unless upon application to the Court, the Court orders reinstatement of the action on the ground that it is equitable so to do in the circumstances of the case.» Σε μετάφραση: «
- Αν κατά την ημέραν ορισμού της ακρόασης οι διάδικοι δεν εμφανισθούν όταν πρόκειται να αρχίσει η ακρόαση, αφού αποδειχθεί, ότι οι διάδικοι (ή ο διάδικος που στην παρουσία του ορίστηκε η ακρόαση) είχαν ειδοποιηθεί η αγωγή υπόκειται σε απόρριψη και επομένως δεν θα ακούεται, εκτός εάν κατόπιν αίτησης προς το Δικαστήριο, το Δικαστήριο διατάξει επαναφορά της αγωγής για το λόγο ότι είναι δίκαιο ανάλογα με τες συνθήκες της υπόθεσης.» Η Δ. 33 κ.5 προβλέπει: «
- Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial.» Σε μετάφραση: «
- Οιαδήποτε απόφαση που πάρθηκε όταν ένας διάδικος δεν εμφανίσθηκε κατά την ακρόαση μπορεί, ανάλογα με την υπόθεση να παραμερισθεί από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους, που θα κριθούν κατάλληλοι, κατόπιν αιτήσεως που θα γίνει εντός δεκαπέντε ημερών μετά την ακρόαση.» Η Δ. 1 κ.2 προνοεί: «
- In these Rules, unless repugnant to the context- "action" means a civil proceeding commenced by writ or in such other manner as may be prescribed by any law or Rules of court;» Σε μετάφραση: «
- Σ' αυτούς τους Θεσμούς εκτός αν προνοείται διαφορετικά: "Action" (αγωγή) σημαίνει πολιτική διαδικασία που αρχίζει με κλητήριο ένταλμα ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο που καθορίζεται με οποιονδήποτε Νόμο ή Θεσμούς του Δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά
(1992)1 Α.Α.Δ. 379 η εφεσίβλητη ήγειρε θέμα ότι η έφεση που είχε ως αντικείμενο αίτηση παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου, στην οποία κρίθηκε ένοχος ο Καθ' ου η Αίτηση, καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα κατά παράβαση της Δ.35 κ.2 η οποία προνοεί μεταξύ άλλων «. καμία έφεση εναντίον οποιουδήποτε ενδιάμεσου διατάγματος, είτε εναντίον διατάγματος είτε τελικού είτε ενδιάμεσου, σε οποιοδήποτε θέμα που δεν αποτελεί αγωγή θα ασκείται μετά την πάροδο δεκατεσσάρων ημερών .». Αντίθετη ήταν η θέση του εφεσείοντος. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση ως εκπρόθεσμη ανάφερε ότι η διαδικασία της αίτησης παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου, η οποία χαρακτηρίζεται οιωνεί ποινική διαδικασία, δεν εμπίπτει στον όρο «Αγωγή» όπως ορίζεται στο άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό Δ.1 κ.2. Πόσο μάλλον στην υπό εξέταση περίπτωση που χωρίς άλλο αποτελεί ενδιάμεση αίτηση που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της αγωγής πριν την τελεσίδικη απόφαση επί της ουσίας της αγωγής. Ούτε βέβαια ισχύουν στην παρούσα περίπτωση τα όσα ο κ. Χριστοδούλου επικαλείται, με βάση την νομολογία που ανάφερε, ότι αν δεν εκδοθεί το διάταγμα παραβιάζονται τα δικαιώματα του Αιτητή που κατοχυρώνονται στο άρθρο 30.3 του Συντάγματος, αφού σε εκείνη την υπόθεση το θέμα ήταν εντελώς διαφορετικό και το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν υπήρχε άλλο ένδικο διάβημα θεραπείας, ενώ στη δική μας περίπτωση υπάρχει άλλο ένδικο διάβημα, πέραν του γεγονότος ότι παραμένουν ανέπαφα και ανεπηρέαστα τα δικαιώματα του Αιτητή στην αγωγή. Με όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και εξηγήσω, κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης 3 - Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Ενάγοντα - Αιτητή όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο