Ανδρέας Πέτσας και Υιοί Λτδ ν. Γεώργιου Παναγιώτου κ.α., Αρ. Αγωγή: 2965/09, 4/11/2013

Ανδρέας Πέτσας και Υιοί Λτδ ν. Γεώργιου Παναγιώτου κ.α., Αρ. Αγωγή: 2965/09, 4/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγή: 2965/09 Μεταξύ: Ανδρέας Πέτσας και Υιοί Λτδ Ενάγουσας -και-

1. Γεώργιου Παναγιώτου
2. Ανδρούλλας Τσικκίνη-Πολυκάρπου Εναγομένων -και- Μορφούλας Αχιλλέως Τριτοδιαδίκου Ημερομηνία: 4 Νοεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα Εταιρεία: κ. Παναγιώτου για Παναγιώτου και Πελεκάνος Για Εναγόμενους 1 και 2: κα Χρ. Ερωτοκρίτου για Ανδρέα Ερωτοκρίου & Σία (για να ακούσει απόφαση κα Πάτσαλλου) Για Τριτοδιάδικο: κα Ταουξιή για Χ. Κυριακίδη Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα Εταιρεία αξιώνει αποζημιώσεις για ζημιές που είχαν προκληθεί στο όχημά της με αριθμούς εγγραφής ΖΚST862 από δυστύχημα το οποίο είχε προκληθεί λόγω της αμέλειας και της παράβασης των νομίμων καθηκόντων του Εναγομένου 1 κατά την οδήγηση του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΗΖΑ383, στις 09/01/09, στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η Ενάγουσα Εταιρεία ήταν η ιδιοκτήτρια του οχήματος ΖΚST862 το οποίο οδηγείτο από τον Αλέξανδρο Πετρένκο δυνάμει σύμβασης μίσθωσης οχήματος ενοικίασης. Ο Εναγόμενος 1 οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΖΑ383, το οποίο όχημα ήταν ιδιοκτησία της Εναγομένης
3. Κατά ή περί την 09/01/09 ενώ το όχημα της Ενάγουσας οδηγείτο στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας, με κατεύθυνση τη Λευκωσία, παρά την Τέντα Καλαβασού ο Εναγόμενος 1, ο οποίος ακολουθούσε το προπορευόμενο όχημα της Ενάγουσας έχοντας την ίδια κατεύθυνση, αμελώς και κατά παράβαση των καθηκόντων του προσέκρουσε βίαια στο πίσω μέρος του οχήματος της Ενάγουσας με αποτέλεσμα τη πρόκληση, σε αυτό, εκτεταμένων ζημιών. Ως λεπτομέρειες αμέλειας ή και παράβασης των νομίμων καθηκόντων του Εναγομένου 1 καταγράφονται τα ακόλουθα: Ότι οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα, ότι παρέλειψε να ασκήσει οποιοδήποτε ή και το κατάλληλο κοίταγμα ή και να δώσει οποιαδήποτε σημασία στους χρήστες του δρόμου, ότι οδηγούσε πολύ κοντά στο προπορευόμενο όχημα της Ενάγουσας, ότι παρέλειψε να ασκήσει ή και να διατηρήσει οποιοδήποτε και ή επαρκή έλεγχο του οχήματος που οδηγούσε, ότι προσέκρουσε στο πίσω μέρος του προπορευόμενου οχήματος της Ενάγουσας και ότι παρέλειψε να σταματήσει ή να ελαττώσει ταχύτητα ή και να ελέγξει άλλως πως το όχημα που οδηγούσε έτσι ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση με το όχημα της Ενάγουσας. Ως λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών της Ενάγουσας καταγράφεται η αξία του οχήματος πριν τη σύγκρουση, η οποία ανερχόταν στο ποσό των €33.000-, η σημερινή αξία του οχήματος €5.000- και διεκδικείται το ποσό των €28.000- πλέον τα έξοδα της εκτίμησης €440- και τα έξοδα της αστυνομικής έκθεσης €85-. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται στην Υπεράσπισή τους ότι η Ενάγουσα ήταν όντως ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΖΚST862, το οποίο όχημα οδηγείτο στις 09/01/09 από τον Αλέξανδρο Πετρένκο. Επίσης παραδέχονται ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΖΑ383 οδηγείτο τη συγκεκριμένη ημέρα από τον Εναγόμενο 1 και ήταν ιδιοκτησία της Εναγομένης 2 καθώς και ότι ενεπλάκη σε ατύχημα στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού παρά την Τέντα Καλαβασού. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος 1 οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΖΑ383 με κατεύθυνση τη Λευκωσία κρατώντας την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και όταν βρέθηκε προ της αγωνίας της στιγμής ή και του διλήμματος, λόγω του ότι υπήρχαν ελεύθερες διασκορπισμένες σωλήνες οι οποίες είχαν κυλήσει στον αυτοκινητόδρομο, συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Αλέξανδρος Πετρένκο. Οι συγκεκριμένες σωλήνες είχαν διασκορπιστεί ή και κυλήσει στον αυτοκινητόδρομο λόγω του ότι είχαν διαφύγει από το μονοκάμπινο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΖ212 το οποίο οδηγείτο από την Μορφούλα Αχιλλέως. Είναι η θέση τους ότι η απελευθέρωση των σωλήνων και ή η κιλύνδριση τους εντός του αυτοκινητοδρόμου είχε προκαλέσει για τους οδηγούς και για τον Εναγόμενο 1 κίνδυνο ή και παγίδα ή και οχληρία και είχε οδηγήσει τον Εναγόμενο 1 σε αγωνία της στιγμής και σε δίλημμα. Λόγω του ότι ο Εναγόμενος 1 είχε συναντήσει στην πορεία του, δηλαδή στην αριστερή λωρίδα, σωλήνες που είχαν διαφύγει από το όχημα ΗΖΖ212, η μία εκ των οποίων κυλούσε από τα αριστερά προς τα δεξιά, στην προσπάθεια του να αποφύγει τη σύγκρουση αναγκάστηκε να κατευθυνθεί στη δεξιά λωρίδα όπου οδηγείτο το όχημα της Ενάγουσας και να προσκρούσει πάνω σε αυτό. Είναι ο ισχυρισμός των Εναγομένων 1 και 2 ότι το ατύχημα οφειλόταν στην αποκλειστική και ή συντρέχουσα αμέλεια της Μορφούλας Αχιλλέως Βαρθολομαίου. Ως λεπτομέρειες της παράβασης των νομίμων καθηκόντων της Μορφούλας Αχιλλέως Βαρθολομαίου καταγράφονται τα ακόλουθα: Ότι μετέφερε φορτίο ή και μεγάλου μεγέθους σωλήνες χωρίς να τις ασφαλίσει ή και να τις προσδέσει κατάλληλα ή και καθόλου, ότι μετέφερε φορτίο με ακατάλληλο όχημα ή και με όχημα χωρίς κάγκελα ή και προστατευτικά κιγκλιδώματα ή και ότι μετέφερε επικίνδυνο φορτίο, ότι επέτρεψε ή και προκάλεσε τη διαφυγή των σωλήνων από το όχημα που οδηγούσε, ότι προκάλεσε οχληρία ή και κίνδυνο ή και παγίδα ή και χάος στον αυτοκινητόδρομο, ότι επέστρεψε ή και προκάλεσε όπως σωλήνες μεγάλου μεγέθους κυλούν πάνω στον αυτοκινητόδρομο προκαλώντας εμπόδιο στην τροχαία κίνηση, ότι προκάλεσε την απόφραξη της πορείας του Εναγομένου 1 ή και του οδηγού του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΖΚST862, ότι παρέλειψε να έχει κανονικό έλεγχο του φορτίου που μετέφερε, ότι έθεσε τον Εναγόμενο 1 καθώς και τον οδηγό του οχήματος ΖΚST862 σε αγωνία της στιγμής ή και δίλημμα, ότι παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα για την αποτροπή της διαφυγής των σωλήνων μέσα στον αυτοκινητόδρομο, ότι οδήγησε το όχημα στον αυτοκινητόδρομο ενώ γνώριζε ότι το φορτίο που μετέφερε ή και ο τρόπος που μετέφερε το συγκεκριμένο φορτίο εμπεριείχε τον κίνδυνο ή και τη δυνατότητα διαφυγής του στον αυτοκινητόδρομο. Καταλήγουν ότι η Μορφούλα Αχιλλέως Βαρθολομαίου είχε αντιμετωπίσει ποινική υπόθεση και είχε παραδεχτεί ότι μετέφερε επικίνδυνο φορτίο και της είχε επιβληθεί πρόστιμο. Στην Έκθεση Απαίτησης των Εναγομένων 1 και 2 κατά της Τριτοδιαδίκου επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί των Εναγομένων, όπως αυτοί καταγράφονται στην Υπεράσπισή τους και ζητείται συνεισφορά ή και αποζημίωση από την Τριτοδιάδικο. Η Τριτοδιάδικος στην Υπεράσπιση της αρνείται ότι το επίδικο δυστύχημα είχε επισυμβεί λόγω της αποκλειστικής ή και της οποιασδήποτε συντρέχουσας αμέλειας ή και της παράβασης των νομίμων καθηκόντων της. Ισχυρίζεται ότι αποκλειστική ευθύνη για το δυστύχημα ή και συντρέχουσα αμέλεια φέρει ο Εναγόμενος
4. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι κατά ή περί την 09/01/09 η ίδια οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΖΖ212 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Στο πίσω μέρος του οχήματος μετέφερε, δεμένα και στερεωμένα με σχοινιά, χάρτινα κυλινδρικά καλούπια τα οποία λόγω καιρικών συνθηκών ή και ξαφνικού αέρα ή και για λόγους άγνωστους για την ίδια ή και που εν πάση περιπτώσει λόγους που δεν οφείλονταν στην δική της υπαιτιότητα κάποιο από τα σχοινιά είχε λυθεί και τέσσερα από τα χάρτινα καλούπια είχαν πέσει στον αυτοκινητόδρομο. Τα καλούπια είχαν καταλήξει ένα στο αριστερό αυλάκι, δύο στην κεντρική διαχωριστική νησίδα μεταξύ των κιγκλιδωμάτων και το τέταρτο είχε σφηνωθεί κάτω από το κιγκλίδωμα της κεντρικής διαχωριστικής νησίδας. Κανένα από τα τέσσερα χάρτινα καλούπια δεν βρισκόταν σε οποιαδήποτε λωρίδα κυκλοφορίας. Η τροχαία κίνηση και η κυκλοφορία και στις δύο λωρίδες κυκλοφορίας του αυτοκινητοδρόμου συνεχιζόταν κανονικά και απρόσκοπτα. Η Τριτοδιάδικος είχε ακινητοποιήσει το όχημά της στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας του αυτοκινητοδρόμου και είχε μαζέψει ένα εκ των δύο καλουπιών που βρισκόταν στην κεντρική διαχωριστική νησίδα μεταξύ των κιγκλιδωμάτων όταν ο οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΖΚST862, ο οποίος οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, ελάττωσε ταχύτητα ή και οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα λόγω της τροχαίας κίνησης ή και λόγω του ότι είχε αντιληφθεί την Τριτοδιάδικο ή και μετά που είχε περάσει το σημείο που βρίσκονταν οι χάρτινοι κύλινδροι χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα. Ο Εναγόμενος 1, ο οποίος οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΖΑ383 και ακολουθούσε το όχημα ΖΚST862 προσέκρουσε βίαια στο πίσω μέρος του οχήματος ΖΚST862 με αποτέλεσμα τη σύγκρουση. Ως λεπτομέρειες της αμέλειας ή και παράβασης των καθηκόντων του Εναγόμενου 1 και της Εναγομένης 2 καταγράφονται τα ακόλουθα: Ότι παρέλειψε να διατηρήσει την προβλεπόμενη ή και την αναγκαία ή και την κατάλληλη απόσταση ασφάλειας από το προπορευόμενο όχημα ΖΚST862, ότι οδηγούσε το όχημά του χωρίς τη δέουσα ή και καμιά προσοχή ή και αφηρημένα με αποτέλεσμα να μην προσέξει έγκαιρα την κίνηση ή και την πορεία του οχήματος, ενώ είδε ή και όφειλε να δει το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΖΚST862 ή και να αντιληφθεί ότι το συγκεκριμένο όχημα είχε ελαττώσει ταχύτητα οδηγούσε σε πολύ κοντινή απόσταση και χωρίς να διατηρεί την απαιτούμενη απόσταση ασφαλείας από το όχημα ΖΚST862, ενώ είδε ή και όφειλε να είχε δει το όχημα της Τριτοδιαδίκου αυτός παρέλειψε να το πράξει αυτός οδηγούσε αφηρημένα και απρόσεκτα ή και οδηγούσε με μεγάλη ή και επικίνδυνη ή και υπερβολική υπό τις περιστάσεις ταχύτητα, ότι ενώ είχε απεριόριστη ορατότητα παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα το προπορευόμενο όχημα, ότι παρέλειψε να προβεί στους αναγκαίους ελιγμούς ή και στις αναγκαίες υπό τις περιστάσεις ενέργειες έτσι ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση και ότι οδηγούσε χωρίς τη δέουσα προσοχή και παρατηρητικότητα. Πριν από την έναρξη της ακρόασης όλες οι πλευρές είχαν συμφωνήσει ότι το ποσό της ζημιάς της Ενάγουσας Εταιρείας ήταν €26.500-, επι πλήρους ευθύνης, το οποίο συμπεριλάμβανε έξοδα ευθύνης και την αστυνομική έκθεση. Η Ενάγουσα Εταιρεία για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς της κάλεσε δύο μάρτυρες. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο Αστ. 3247 Κοσμάς Χριστοφόρου, Μ.Ε.1, ο οποίος υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Ζυγίου και ήταν ο εξεταστής του επίδικου ατυχήματος, το οποίο είχε γίνει στις 09/01/09 η ώρα 9:20 το πρωί στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας παρά την Τέντα. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του τα εμπλεκόμενα οχήματα βρίσκονταν στις τελικές τους θέσεις όταν ο ίδιος είχε επισκεφτεί τη σκηνή. Παρόντες ήταν και οι εμπλεκόμενοι οδηγοί. Ο ίδιος είχε προβεί σε μετρήσεις στη σκηνή και είχε καταρτίσει τόσο το πρόχειρο καθώς και το τελικό σχεδιάγραμμα. Κατέθεσε το τελικό σχεδιάγραμμα ως Τεκμήριο
5. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος ήταν ξηρή και ο δρόμος ήταν ευθύς με απεριόριστη ορατότητα. Εξήγησε, με αναφορά στο σχεδιάγραμμα, ότι υπάρχει λωρίδα διπλής κατεύθυνσης προς τη Λευκωσία και ότι οι διακεκομμένες γραμμές διαχωρίζουν τη λωρίδα επιτάχυνσης με τη σταθερή λωρίδα ενώ υπάρχει και διαχωριστικό κιγκλίδωμα. Υπέδειξε το Α, στο σχεδιαγράφημα, ως την πορεία του οχήματος ΖΚST862 και το Α1 ως την τελική θέση του οχήματος ΖΚST
6. Ως οδηγό του οχήματος ZKST862 κατέγραψε τον Αλέξανδρο Πετρένκο, ρώσο τουρίστα και ως ιδιοκτήτη του οχήματος την εταιρεία ενοικιάσεως «Πέτσας». Το σημείο Β, ήταν η θέση του, αφορούσε την πορεία του οχήματος ΗΖΑ383 και το Β1 ήταν η τελική του θέση. Οδηγός του οχήματος ΗΖΑ383 ήταν ο Γεώργιος Παναγιώτου και ιδιοκτήτρια η Ανδρούλα Τσικκίνη - Πολυκάρπου. Εξήγησε ότι οι πορείες Α και Β είχαν τεθεί σύμφωνα με τις καταθέσεις των οδηγών των αυτοκινήτων. Το Χ ήταν η θέση του καταδεικνύει τη πρώτη σύγκρουση του οχήματος ΗΖΑ383 με το όχημα ΖΚST862 ενώ το σημείο Χ1 υποδεικνύει τη δεύτερη σύγκρουση του οχήματος ΖΚST862 στο διαχωριστικό κιγκλίδωμα. Το όχημα ΖΚST862 είχε υποστεί ζημιές στο πίσω μέρος, στο αριστερό πισινό φτερό, στο πισινό προφυλακτήρα, στο πισινό φανάρι και στον αριστερό πισινό τροχό καθώς στο δεξί μπροστινό μέρος, στον προφυλακτήρα και το φανάρι. Το όχημα ΗΖΑ383 είχε ζημιές στο μπροστινό μέρος, στον ανεμοθώρακα και στην δεξιά πόρτα του οδηγού. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι σύμφωνα με την εμπειρία του το όχημα ΗΖΑ383 είχε συγκρουστεί με το μπροστινό του μέρος στο πίσω μέρος του οχήματος ZKST
7. Σε σχέση με το σημείο Γ ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με την υπόδειξη του οδηγού του οχήματος Β υπήρχε μια χάρτινη σωλήνα στον αυτοκινητόδρομο. Όταν ο ίδιος είχε επισκεφτεί το χώρο του ατυχήματος εκεί βρισκόταν το μονοκάμπινο όχημα ΗΖΖ212, στο οποίο τη δεδομένη στιγμή η οδηγός έδενε τις σωλήνες πάνω στη κάσσια. Δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε χάρτινες σωλήνες στον αυτοκινητόδρομο όταν ο ίδιος είχε επισκεφτεί το μέρος. Η οδηγός του μονοκάμπινου οχήματος ΗΖΖ212 ήταν η Μορφούλλα Αχιλλέως Βαρθολομαίου. Οι οδηγοί των εμπλεκόμενων οχημάτων του είχαν αναφέρει πως είχε γίνει το δυστύχημα. Ο οδηγός του αυτοκινήτου ενοικιάσεως του είχε αναφέρει ότι λόγω του ότι υπήρχαν σωλήνες στον αυτοκινητόδρομο και λόγω του ότι είχαν ελαττώσει ταχύτητα όλα τα αυτοκίνητα είχε ελαττώσει και ο ίδιος με αποτέλεσμα να κτυπηθεί το όχημα που οδηγούσε στο πίσω του μέρος από το όχημα Β. Ο οδηγός του οχήματος Β του είχε αναφέρει ότι στην προσπάθεια του να αποφύγει τις χάρτινες σωλήνες είχε κτυπήσει το αυτοκίνητο ενοικιάσεως. Η οδηγός του ΗΖΖ212 του είχε αναφέρει ότι ενώ κατευθυνόταν στη Λευκωσία είχε δει από το καθρεφτάκι της ότι είχαν πέσει από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου της τέσσερεις σωλήνες. Είχε σταματήσει η ίδια και είχε προσπαθήσει να τις βγάλει από τον αυτοκινητόδρομο. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του δεν υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης στην άσφαλτο ούτε και υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη για μανούβρες οχημάτων. Σε σχέση με τα στοιχεία στο σχεδιαγράφημα όλοι οι οδηγοί είχαν συμφωνήσει και το είχαν υπογράψει. Κατέθεσε την κατάθεση του Πετρένκο ως Τεκμήριο 2, την κατάθεση του Γιώργου Παναγιώτου ως Τεκμήριο 3 και την κατάθεση της Μορφούλας Αχιλλέως ως Τεκμήριο
8. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο των Εναγομένων αρχικά κατέθεσε το πρόχειρο σχεδιάγραμμα ως Τεκμήριο
9. Ισχυρίστηκε ότι οι πορείες των οχημάτων είχαν τεθεί όπως είχαν αναφερθεί στις καταθέσεις των εμπλεκομένων μερών. Παραδέχθηκε ότι ο οδηγός του οχήματος Β του είχε αναφέρει στην κατάθεσή του ότι κρατούσε την αριστερή λωρίδα πριν τη σύγκρουση, παρά ταύτα όμως ο ίδιος είχε καταγράψει ως πορεία του οχήματος Β στη δεξιά λωρίδα. Για να διορθώσει, την ανακρίβεια, ανέφερε ότι ο οδηγός του οχήματος Β στην κατάθεσή του είχε αναφέρει ότι είχε κάνει ελιγμό και είχε κατευθυνθεί δεξιά. Επέμενε ότι ο ίδιος ο οδηγός του οχήματος Β του είχε αναφέρει ότι είχε κατευθυνθεί δεξιά για να αποφύγει τη σωλήνα γι αυτό και είχε τοποθετήσει την τελευταία υπόδειξη πριν το δυστύχημα. Παραδέχθηκε ότι δεν είχε τοποθετήσει τόξο το οποίο να δεικνύει τον απότομο ελιγμό του οδηγού του οχήματος Β προς τα δεξιά. Όμως παραδέχθηκε ότι ο οδηγός του οχήματος Β του είχε αναφέρει ότι είχε κάνει ελιγμό και είχε κατευθυνθεί προς τα δεξιά. Επίσης παραδέχτηκε ότι το σημείο σύγκρουσης, το Χ, του είχε αναφερθεί προφορικά και ότι δεν του είχε υποδειχθεί γραπτώς, καθώς επίσης και ότι δεν υπάρχει στις καταθέσεις που είχε λάβει οποιαδήποτε αναφορά στο σημείο σύγκρουσης Χ και ότι δεν είχε συμπεριλάβει το Χ και το Χ1 στο ευρετήριο του σχεδιαγραφήματος. Ερωτηθείς κατά πόσο υπήρχαν οποιαδήποτε γυαλιά ή πλαστικά στο δρόμο παραδέχθηκε ότι υπήρχαν πλαστικά καθώς και γυαλιά, τα οποία όμως δεν είχε τοποθετήσει στο σχεδιαγράφημα. Υποστήριξε ότι το γράμμα Χ είχε τοποθετηθεί σύμφωνα με τα σπασμένα γυαλιά και τα πλαστικά. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε βρει το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΖ212 στο χώρο αλλά αυτό δεν εμπλεκόταν στο δυστύχημα παρόλο που είχαν πέσει από αυτό οι χάρτινες σωλήνες. Είχε ληφθεί κατάθεση από την οδηγό του αυτοκινήτου ΗΖΖ212 και είχε καταγγελθεί για τη μεταφορά επικίνδυνου φορτίου. Εξήγησε, σε ερώτηση που του είχε τεθεί, ότι ο δρόμος στο συγκεκριμένο σημείο είναι ευθύς και κατηφορικός και παραδέχθηκε ότι αν πέσει κάτι στο δρόμο θα πάρει τη φορά του δρόμου. Ανέφερε ότι το αυτοκίνητο ΗΖΖ212 ήταν μονοκάμπινο αυτοκίνητο και όταν ο ίδιος είχε μεταβεί στη σκηνή η οδηγός του στερέωνε τις χάρτινες σωλήνες στο πίσω μέρος του, οι οποίες σωλήνες ήταν στοιβαγμένες η μία πάνω στην άλλη. Το βρήκε, το αυτοκίνητο ΗΖΖ212, 30 μέτρα πριν την σωλήνα, πριν το Γ. Δεν μπορούσε να θυμηθεί το μήκος των σωλήνων ούτε και μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο προεξείχαν έξω από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Θυμόταν ότι υπήρχαν περίπου γύρω στις 15 μεγάλες χάρτινες σωλήνες για καλούπια, οι οποίες είχαν διάμετρο περίπου ένα πόδι και μήκος 2,5 με 3 μέτρα η κάθε μία. Δεν είχε εξετάσει κατά πόσο ήταν δεμένες όμως ο ίδιος είχε δει την οδηγό του οχήματος να τις δένει χρησιμοποιώντας κοινό σχοινί. Ο χώρος φόρτωσης του συγκεκριμένου αυτοκινήτου δεν είχε κάγκελα. Ερωτηθείς υποστήριξε ότι η ορατότητα στο συγκεκριμένο δρόμο είναι καλή και ότι ο δρόμος είναι ευθύς και κατηφορικός όμως παραδέχθηκε ότι δεν θα μπορούσε να φανεί η σωλήνα στην περίπτωση που υπήρχε προπορευόμενο όχημα. Το ενοικιαζόμενο όχημα, ήταν ο ισχυρισμός του, ήταν ψηλό αυτοκίνητο. Του υποδείχθηκαν κάποιες φωτογραφίες στις οποίες αναγνώρισε τόσο το ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο καθώς και τις ζημιές. Κατατέθηκαν, οι συγκεκριμένες φωτογραφίες, ως Τεκμήριο
10. Το αυτοκίνητο του Εναγόμενου 1 ήταν εμπορικό βαν και ιδιοκτήτρια, την ημέρα του δυστυχήματος, ήταν η Ανδρούλλα Τσικκίνη. Ο ίδιος δεν είχε κάνει έρευνα κατά πόσο το συγκεκριμένο αυτοκίνητο άνηκε σε οποιαδήποτε εταιρεία ούτε και είχε ρωτήσει την κα Μορφούλα ποιος είχε τοποθετήσει και ποιος είχε δέσει τις συγκεκριμένες σωλήνες. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.1, από τη συνήγορο της Τριτοδιαδίκου, ισχυρίστηκε ότι η πορεία Β είχε ορατότητα περίπου 300 μέτρα γιατί ο δρόμος είναι ευθύς. Επίσης ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 του είχε υποδείξει το σημείο Γ ως το σημείο που βρισκόταν η χάρτινη σωλήνα. Σε σχέση με τις σωλήνες ισχυρίστηκε ότι είχαν το ίδιο μάκρος και το ίδιο μήκος. Οι συγκεκριμένες σωλήνες ήταν χάρτινες και είχαν το ίδιο μάκρος και μέγεθος. Με βάση το μέγεθος του αποθηκευτικού χώρου του αυτοκινήτου, που είναι πέραν των 2 μέτρων, μπορούσε κάποιος να καταλήξει ότι το μήκος των σωλήνων ήταν 2.50 με 3.00 μέτρα. Ήταν η θέση του ότι το αυτοκίνητο της κας Μορφούλας, όταν ο ίδιος είχε φτάσει στον χώρο του δυστυχήματος, βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα ασφάλειας. Ερωτηθείς παραδέχθηκε ότι στο μονοκάμπινο αυτοκίνητο επέβαινε ακόμα ένα άτομο από το οποίο δεν έλαβε κατάθεση, παρόλο που είχε μιλήσει και με τους δύο επιβαίνοντες στο όχημα. Κατέληξε ότι το μόνο που προσπαθούσαν οι επιβαίνοντες του οχήματος ΗΖΖ212 ήταν να βγάλουν τις σωλήνες από τον αυτοκινητόδρομο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 είχε γίνει από κοινού παραδεκτό ότι το αυτοκίνητο ΖKST 862 είχε ενοικιαστεί νόμιμα. Δεύτερος έδωσε μαρτυρία ο Αλέξανδρος Πετρένκο, Μ.Ε.2, οδηγός του οχήματος ΖKST862, νομικός στο επάγγελμα με καταγωγή από τη Μόσχα στη Ρωσία. Ήταν η θέση του ότι βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές μαζί με τη σύζυγο του και στις 09/01/09 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας είχε γίνει δυστύχημα 800 μέτρα πριν την έξοδο του Ζυγίου. Ο ίδιος οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα και μπροστά του υπήρχαν άλλα αυτοκίνητα. Υπήρχαν επίσης σωλήνες μέσα στο δρόμο, οι οποίες βρίσκονταν στην αριστερή λωρίδα του δρόμου μέσα στη μέση του δρόμου. Λόγω του ότι το προπορευόμενο αυτοκίνητο είχε αρχίσει να πατά φρένα πολύ έντονα η απόσταση μεταξύ τους είχε σμικρύνει γι' αυτό και ο ίδιος είχε πατήσει φρένο. Όταν το δικό του αυτοκίνητο είχε σχεδόν ακινητοποιηθεί είχε νιώσει ένα δυνατό κτύπημα από πίσω και το αυτοκίνητο του είχε κινηθεί προς τα δεξιά κτυπώντας στο διαχωριστικό κιγκλίδωμα για να ακινητοποιηθεί τελικά στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Λόγω του ότι ο ίδιος είχε συγκεντρωθεί στο να μην κτυπήσει στο προπορευόμενο όχημα δεν είχε δει τι τον είχε κτυπήσει από πίσω. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 5 ήταν η θέση του ότι είχε σχεδιαστεί από ένα αστυνομικό της τροχαίας και ο ίδιος το είχε υπογράψει. Υπέδειξε το σημείο Χ ως το σημείο σύγκρουσης και ισχυρίστηκε ότι μετά το σημείο σύγκρουσης υπήρχαν κομματάκια από γυαλί και σπασμένο πλαστικό που ήταν το αποτέλεσμα της σύγκρουσης. Βλέποντας το Τεκμήριο 1 συμφώνησε με τις τελικές θέσεις των οχημάτων μετά τη σύγκρουση. Ερωτηθείς ήταν η θέση του ότι ο ίδιος δεν είχε δει από πού είχαν προέλθει οι σωλήνες. Οι συγκεκριμένες σωλήνες ήταν ήδη στο έδαφος όταν ο ίδιος περνούσε από το συγκριμένο σημείο. Ο χώρος που άφηναν οι σωλήνες για να περάσουν τα αυτοκίνητα στη δεξιά λωρίδα ήταν τόσο μικρός και στενός που αυτό είχε αναγκάσει το μπροστινό αυτοκίνητο να πατήσει φρένο, να ελαττώσει ταχύτητα και στη συνέχεια είχε αναγκάσει και τον ίδιο να πατήσει φρένο. Το αυτοκίνητό του είχε χτυπηθεί μετά που είχε περάσει από τις σωλήνες και το χτύπημα ήταν δυνατό. Παραδέχτηκε ότι οι σωλήνες ήταν στο έδαφος αλλά δεν ήταν σε κίνηση. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 6, οι φωτογραφίες, τις αναγνώρισε και ισχυρίστηκε ότι το κτύπημα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου που οδηγούσε ήταν πολύ δυνατό. Υπέδειξε, στο σχεδιαγράφημα, το σημείο όπου βρίσκονταν οι σωλήνες. Από ότι θυμόταν υπήρχε σταματημένο, στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας ένα αυτοκίνητο και υπήρχαν γύρω από αυτό κάποια πρόσωπα. Ήταν σίγουρος ότι υπήρχε μια γυναίκα, όμως δεν θυμόταν πόσοι άντρες ήταν εκεί. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο των Εναγομένων 1 και 2 συμφώνησε με τις διαστάσεις που είχε δώσει ο εξεταστής της υπόθεσης σε σχέση με τις σωλήνες. Υποστήριξε ότι οι σωλήνες ήταν σκορπισμένες διαγώνια, οριζόντια αλλά και κάθετα. Ερωτηθείς παραδέχτηκε ότι στο σημείο που είχε γίνει το δυστύχημα ο δρόμος ήταν κατηφορικός. Όταν το προπορευόμενο, από αυτόν, όχημα είχε πατήσει φρένο ο ίδιος βρισκόταν 20 μέτρα πίσω από αυτό και οδηγούσε με ταχύτητα 100χλμ. Η απόσταση του ακινητοποιημένου βαν αυτοκινήτου, όπου στέκονταν τρία άτομα, από το σημείο σύγκρουσης ήταν 30 μέχρι και 50 μέτρα. Ενώ ταξίδευε δεν υπήρχαν στην αριστερή λωρίδα αυτοκίνητα. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο της Τριτοδιαδίκου ήταν η θέση του ότι είχε περιγράψει στην κατάθεσή του πως είχε γίνει η σύγκρουση και δεν είχε θεωρήσει σημαντικό να αναφέρει επ' ακριβώς που βρίσκονταν οι συγκεκριμένες σωλήνες γιατί με τον αστυνομικό μιλούσαν για την σύγκρουση. Όμως, επέμενε ότι υπήρχαν σωλήνες στη μέση του δρόμου. Ερωτηθείς επέμενε ότι ο ίδιος οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα, ότι υπήρχε αυτοκίνητο μπροστά του και ότι στην αριστερή λωρίδα δεν είχε δει να κινούνται άλλα οχήματα. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε την προσοχή του στραμμένη μπροστά του. Επέμενε ότι υπήρχαν σωλήνες και μέσα στη μέση του δρόμου και ότι η απόσταση από τις σωλήνες μέχρι το διαχωριστικό κιγκλίδωμα ήταν τόσο στενή που αν δεν πατούσε ο οδηγός φρένο δεν θα μπορούσε να περάσει από το συγκεκριμένο σημείο. Οι συγκεκριμένες σωλήνες,σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, ήταν καμωμένες ή από πλαστικό ή από πολύ πολύ χοντρό χαρτόνι. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν υπήρχαν σωλήνες στο δρόμο ισχυρίστηκε ότι αν έτσι είχαν τα πράγματα δεν υπήρχε λόγος να αντιδράσει και να πατήσει φρένο. Ο ίδιος είχε καταφέρει να περάσει ενδιάμεσα των σωλήνων και του διαχωριστικού λόγω του ότι είχε πατήσει φρένο, είχε ελαττώσει ταχύτητα όπως είχε πράξει και το προπορευόμενο από αυτόν όχημα. Λόγω του ότι βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα οδήγησε πιο δεξιά, χωρίς να κάνει ελιγμό, για να μπορέσει να περάσει από τις σωλήνες. Ακριβώς λόγω του ότι ήταν συγκεντρωμένος να μη κτυπήσει τις σωλήνες, να μην κτυπήσει το διαχωριστικό καθώς και να μην κτυπήσει το προπορευόμενο όχημα δεν είχε κοιτάξει το καθρεφτάκι αν τον ακολουθούσε οποιοδήποτε άλλο όχημα. Για τους Εναγόμενους 1 και 2 μαρτυρία δόθηκε από δύο μάρτυρες. Πρώτος έδωσε μαρτυρία ο Εναγόμενος 1, Γεώργιος Παναγιώτου, Μ.Υ.1, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο
11. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κατευθυνόταν στη Αγία Νάπα για να μεταφέρει από την Αγία Νάπα στη Λεμεσό δύο κλιματιστικά. Ο ίδιος είναι υπάλληλος της εταιρείας M & G Cooling Systems για 10 χρόνια της οποίας διευθυντής είναι ο κ. Πολυκάρπου. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο που οδηγούσε, το ΗΖΑ383, ήταν καινούριο και το οδηγούσαν οι υπάλληλοι της εταιρείας σε μακρινές αποστάσεις. Ο ίδιος οδηγούσε στον αυτοκινητόδρομο με ταχύτητα γύρω στα 100χλμ. Είχε αντιληφθεί το αντικείμενο στον αυτοκινητόδρομο για πρώτη φορά ενώ βρισκόταν σε απόσταση 10-15 μέτρα από αυτό. Είχε δει στην πορεία του ένα μεγάλο αντικείμενο, περίπου 3 μέτρα, να κατευθύνεται από αριστερά προς τα δεξιά και ενστικτωδώς είχε κάνει δεξιά κίνηση για να το αποφύγει. Κατάφερε να το αποφύγει αλλά αμέσως είχε συγκρουστεί με το προπορευόμενο όχημα το οποίο βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα. Το δεξί μπροστινό μέρος του δικού του αυτοκινήτου είχε κτυπήσει στην πίσω αριστερή γωνιά του προπορευόμενου οχήματος. Το όχημα με το οποίο είχε συγκρουστεί ήταν ενοικιαζόμενο όχημα, ψηλό επιβατικό. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο της Ενάγουσας εταιρείας ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη 2, Ανδρούλλα Τσικκίνη Πολυκάρπου, είναι η σύζυγος του Μάριου Πολυκάρπου του διευθυντής της εταιρείας στην οποία εργαζόταν. Υποστήριξε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο το όχημα, το οποίο οδηγούσε, ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι της κας Τσικκίνη. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 5, το πρόχειρο σχεδιάγραμμα παραδέχθηκε ότι έφερε την υπογραφή του. Εξήγησε ότι αυτό που σημειώθηκε στο σημείο Γ ήταν η σωλήνα που υπήρχε μέσα στον αυτοκινητόδρομο. Το σημείο σύγκρουσης βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα, το ίδιο και η σωλήνα, γιατί η σωλήνα κινείτο από αριστερά προς τα δεξιά. Ακόμα και μετά το δυστύχημα η σωλήνα συνέχιζε να κινείται. Ακολούθως είχε σταματήσει και στο σχεδιαγράφημα είχε σημειωθεί η τελική της θέση. Ερωτηθείς επέμενε ότι οι σωλήνες βρίσκονταν στη μέση του δρόμου και πιο μπροστά από το αυτοκίνητο ενοικιάσεως και ο ίδιος είχε καταφέρει να προσπεράσει τη σωλήνα από τη δεξιά της πλευρά με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το αυτοκίνητο ενοικιάσεως. Ο ίδιος είχε δει ένα μονοκάμπινο αυτοκίνητο το οποίο ήταν σταματημένο στην λωρίδα ασφαλείας και τους οδηγούς να προσπαθούν να μετακινήσουν από το δρόμο τις σωλήνες για να ανοίξουν οι πορείες των αυτοκινήτων. Ο ίδιος δεν είχε δει από πού είχαν πέσει οι σωλήνες. Είχε δει το προπορευόμενο όχημα να τον προσπερνά και μετά από ένα λεπτό είχε δει τη σωλήνα στο δρόμο. Ο ίδιος είχε τραυματιστεί από το ατύχημα. Εξήγησε ότι τη συγκεκριμένη στιγμή είχε ενεργήσει ενστικτωδώς και είχε αποφύγει τη σωλήνα η οποία κινείτο από αριστερά προς τα δεξιά. Η ίδια η οδηγός του μονοκάμπινου αυτοκινήτου του είχε αναφέρει ότι της είχαν πέσει οι σωλήνες. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο του Τριτοδιαδίκου ισχυρίστηκε ότι το όχημα ενοικίασης δεν προπορευόταν στη λωρίδα του όμως πολλά οχήματα τον είχαν προσπεράσει από τη δεξιά λωρίδα. Ούτε και είχε δει τον οδηγό του οχήματος ενοικιάσεως να ελαττώνει ταχύτητα. Επέμενε στη θέση του πως η σωλήνα κυλούσε από αριστερά προς τα δεξιά. Βλέποντας το, ένα μεγάλο στρογγυλό αντικείμενο, να κινείται στο δρόμο ενστικτωδώς είχε κινηθεί δεξιά. Δεν είχε δει το αυτοκίνητο στο πλάι του δρόμου παρά μόνο μετά το δυστύχημα και βρισκόταν σε απόσταση 30μ από το δυστύχημα. Όταν τον κατέβασαν από το αυτοκίνητο είχε δει τις τρεις σωλήνες, μπροστά από το αυτοκίνητο ενοικιάσεως, γιατί ήθελε να πληροφορηθεί το λόγο που είχε σταματήσει το αυτοκίνητο ενοικιάσεως. Κατέληξε, ότι ο ίδιος είχε κάνει ότι ήταν δυνατό για να αποφύγει τη σύγκρουση με τη σωλήνα και ότι δεν γνώριζε ότι υπήρχαν και άλλες σωλήνες πιο μπροστά. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία για τους Εναγόμενους η κα Αριστοτέλους Μ.Υ.2, η οποία είναι γραμματειακή λειτουργός στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και ασχολείται με τις εγγραφές και τις μεταβιβάσεις μηχανοκίνητων οχημάτων. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της το αυτοκίνητο ΗΖΑ383 στις 09/01/09 είχε μεταβιβαστεί από την εταιρεία στην Ανδρούλλα Τσικκίνη η ώρα 11:
12. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 7, επιστολή ημερομηνίας 06/06/
13. Αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε ότι το όχημα ΗΖΑ383 είχε εγγραφεί για πρώτη φορά, στις 30/10/02 επ' ονόματι της εταιρείας Μ & G Cooling Systems. Μετά την εξόφληση από τη Λαϊκή είχε επιτευχθεί μεταβίβαση επ' ονόματι της κας Τσικκίνη. Για την Τριτοδιάδικο μαρτυρία δόθηκε από την ίδια τη Μορφούλα Αχιλλέως και ακόμα μια μάρτυρα. Σύμφωνα με την κα. Αχιλλέως για το συγκεκριμένο ατύχημα είχε δώσει κατάθεση την οποία αναγνώρισε στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
14. Ήταν η θέση της ότι όταν είχαν πέσει τα αντικείμενα από το αυτοκίνητο κινείτο στην αριστερή λωρίδα του δρόμου και αμέσως είχε σταματήσει στη λωρίδα όπου επιτρέπεται η στάθμευση, έκανε όπισθεν και πήγε ακριβώς απέναντι από τις κολώνες, οι οποίες η μία είχε μπει στο κιγκλίδωμα και οι άλλες δύο είχαν σταματήσει δίπλα από το κιγκλίδωμα σε οριζόντια θέση. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι στην αριστερή πλευρά του δρόμου υπάρχει ένα μεγάλο χαντάκι, στο οποίο είχε πέσει μία από τις σωλήνες. Σε σχέση με τις άλλες τρεις εξήγησε ότι είχε μπει στο κιγκλίδωμα και είχε πιάσει τη μια ενώ οι άλλες δύο, που βρίσκονταν δίπλα από το κιγκλίδωμα, είχαν σφηνωθεί. Ερωτηθείσα προώθησε την θέση ότι οι τρεις κολώνες βρίσκονταν παράλληλα, η μια δίπλα από την άλλη, μέσα στη δεξιά λωρίδα. Το δυστύχημα είχε γίνει σε απόσταση 40-50 μέτρα από τις κολώνες. Ήταν η περαιτέρω η θέση της ότι όταν σταμάτησε στη λωρίδα διαφυγής σκεφτόταν τι έπρεπε να πράξει και όταν διαπίστωσε ότι δεν υπήρχαν αυτοκίνητα στο δρόμο είχε διασταυρώσει το δρόμο και είχε μαζέψει τη σωλήνα που είχε μπει στο κιγκλίδωμα, την οποία και μετέφερε πίσω στο αυτοκίνητο. Περίμενε εκ νέου να καθαρίσει εντελώς ο δρόμος για να διασταυρώσει έτσι ώστε να παραλάβει τη δεύτερη σωλήνα πλην όμως έγινε το δυστύχημα. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της οι δύο σωλήνες που βρίσκονταν στον αυτοκινητόδρομο ήταν ακίνητες και δεν εμπόδιζαν το δρόμο. Η ίδια οδηγούσε το αυτοκίνητο στα πλαίσια της εργασίας της και συνοδευόταν από τη θεία της. Αντεξεταζόμενη από τη συνήγορο των Εναγομένων ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία Παύλου Ζήνωνος ανήκει στο θείο της και η Παρασκευή Ζήνωνος, η οποία τη συνόδευε στο αυτοκίνητο, είναι η γυναίκα του θείου της Παύλου Ζήνωνος. Ερωτηθείσα εξήγησε ότι είχε ξεκινήσει από τη Λεμεσό για τη Λευκωσία φορτωμένη με 20 κολώνες στο αυτοκίνητο. Δεν μπορούσε να θυμηθεί ακριβώς τον αριθμό και παραδέχθηκε ότι ίσως να ήταν περισσότερες από
15. Εξήγησε ότι οι συγκεκριμένες κολώνες ήταν κατασκευασμένες από χοντρό χαρτί και χρησιμοποιούνται στις οικοδομές. Το υλικό τους είναι πολύ στερεό αλλά συμπιέζονται με πολλή ευκολία. Εξήγησε ότι ο τρόπος που χρησιμοποιούνται στις οικοδομές είναι να τοποθετούνται πάνω από το σίδερο, στις κολώνες, έτσι ώστε να γεμίζεται η κολώνα με μπετόν. Η διάμετρος τους είναι 30εκ. και το μήκος τους 3 μέτρα. Ερωτηθείσα υποστήριξε ότι οι συγκεκριμένες κολώνες είναι πολύ ελαφριές αφού το βάρος τους δεν υπερβαίνει τα 3 κιλά. Είχαν τοποθετηθεί διαγώνια, στο πίσω μέρος του μονοκάμπινου οχήματος και η ίδια τις είχε δει μετά που είχαν πέσει στον αυτοκινητόδρομο από το καθρεφτάκι της. Όταν είχε κατεβεί από το αυτοκίνητο είχε μετρήσει 4 κολώνες στο αυτοκινητόδρομο. Υποστήριξε εμφαντικά ότι η πόρτα του αποθηκευτικού χώρου του αυτοκινήτου ήταν κλειστή και οι κολώνες είχαν φύγει από το πάνω μέρος της διαρρύθμισης τους. Το σχοινί με το οποίο είχαν δεθεί δεν είχε δεθεί καλά γι' αυτό και είχαν διαφύγει. Παραδέχθηκε ότι είχε χαλαρώσει το δέσιμο σε σχέση με όλες τις κολώνες αλλά λόγω του ότι οι άλλες ήταν καλά στοιβαγμένες δεν είχαν διαφύγει. Σε ερώτηση που της είχε τεθεί είχε παραδεχθεί ότι πράγματι είχαν κυλήσει μέσα στο δρόμο. Όμως, προώθησε τη θέση ότι για καλή της τύχη δεν υπήρχε οποιοδήποτε αυτοκίνητο στο δρόμο γι' αυτό και είχε βάλει πισινή και είχε διασταυρώσει το δρόμο για να μαζέψει από απέναντι τις κολώνες. Όταν της υποβλήθηκε ότι δεν είχε καταγραφεί το γεγονός αυτό στην κατάθεσή της ήταν ο ισχυρισμός της ότι το είχε αναφέρει του αστυφύλακα και δεν το είχε καταγράψει. Στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι την ώρα που είχε μεταβεί για να πιάσει τη μία από τις κολώνες είχε πάει μαζί της η θεία της για να τη μαζέψουν πιο γρήγορα. Είχαν τρέξει μαζί και κρατούσε, την κολώνα, η μια από τη μια πλευρά και η άλλη από την άλλη και είχαν διασταυρώσει και τις δύο λωρίδες του δρόμου. Λόγω του ότι η μια σωλήνα εξείχε από το χαντάκι η ίδια την είχε τραβήξει και η θεία της την είχε πιάσει από τη μια άκρη και εκείνη από την άλλη και σε δύο λεπτά είχαν βρεθεί στο αυτοκίνητό τους. Επέμενε ότι η συγκεκριμένη σωλήνα δεν βρισκόταν μέσα στο δρόμο και είχαν καταφέρει να περάσουν τρία αυτοκίνητα. Αρνήθηκε ότι ήταν στη μέση του αυτοκινητόδρομου και υποστήριξε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός και είχε σταθεί μέσα στη δεξιά λωρίδα του αυτοκινητοδρόμου όταν τραβούσε τη κολώνα βλέποντας προς τη Λεμεσό. Οι άλλες δύο κολώνες ήταν δίπλα στο κιγκλίδωμα σφηνωμένες μέσα στο αυλάκι η μια μπροστά από την άλλη και σύμφωνα με τον ισχυρισμό της είχαν ευθυγραμμιστεί. Είχαν πιάσει την πρώτη σωλήνα και περίμεναν γύρω στα 10 με 15 λεπτά για να καθαρίσει ο δρόμος και στη συνέχεια πήγαν να μαζέψουν τις υπόλοιπες. Ερωτηθείσα εκ νέου ισχυρίστηκε ότι είχαν περάσει μόνο 3 - 4 λεπτά και περίμενε να μην έχει καθόλου αυτοκίνητα. Σε σχέση με την πρώτη κολώνα όταν ξεκίνησε για να τη μαζέψει δεν είχε καθόλου κίνηση ενώ στη συνέχεια είχε πολλή κίνηση και περίμενε να καθαρίσει εντελώς ο δρόμος. Υποστήριξε ότι είχαν περάσει αρκετά αυτοκίνητα και η σωλήνα δεν συνιστούσε εμπόδιο. Προώθησε τη θέση ότι ο Ενάγοντας έλεγε ψέματα. Ερωτηθείσα ισχυρίστηκε ότι δεν είχε δει κανένα από τα εμπλεκόμενα οχήματα ενώ στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι κανένα αυτοκίνητο δεν είχε κάνει ελιγμούς. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η ίδια είχε δημιουργήσει κίνδυνο και προώθησε την άποψη ότι το δυστύχημα είχε προκληθεί λόγω της περιέργειας των άλλων δύο οδηγών αφού ο Εναγόμενος ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο κοίταξε λοξά. Τον είχε δει, τον Εναγόμενο 1, η θεία της που κοίταξε λοξά προς το μέρος τους. Αντεξεταζόμενη από το συνήγορο του Ενάγοντα επέμενε στη θέση της ότι δεν υπήρχαν σωλήνες οι οποίες να κυλούν μέσα στο δρόμο. Επίσης επέμενε ότι δεν πρόσεξε ούτε το αυτοκίνητο του Ρώσου αλλά ούτε και το βαν αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Εναγόμενος
16. Παραδέχθηκε ότι υπήρχαν και στις δύο λωρίδες του αυτοκινητόδρομου αυτοκίνητα και δεν είχε δει οποιοδήποτε αυτοκίνητο να κάνει μανούβρες στο δρόμο. Επίσης αρνήθηκε την υποβολή ότι τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούσαν το δρόμο αναγκάζονταν να προσπερνούν τις σωλήνες από τη δεξιά πλευρά γιατί τους εμπόδιζαν οι σωλήνες. Μαρτυρία δόθηκε προς υποστήριξης της υπόθεσης του Τριτοδιαδίκου και από την κα Παρασκευή Ζήνωνος, Μ.Τ.2, η οποία ανέφερε ότι ενώ πήγαιναν με τη Μορφούλα στη Λευκωσία μόλις πέρασαν το Ζύγι οι κολώνες που ήταν φορτωμένες στο αυτοκίνητο είχαν πέσει μέσα στο δρόμο. Η ίδια σταμάτησε, έκανε όπισθεν και είχαν περάσει περίπου 15 λεπτά μέχρι να καθαρίσει ο δρόμος. Μόλις καθάρισε ο δρόμος οι δύο τους είχαν μεταβεί εκεί που βρισκόταν η πρώτη κολώνα, η οποία εξείχε κατά το ¼ της στο δρόμο και την έπιασαν μαζί και την πέρασαν. Στη συνέχεια περίμεναν περίπου άλλα 15 λεπτά, κατά τα οποία είχαν περάσει 3 με 4 αυτοκίνητα, για να καθαρίσει ο δρόμος. Σε εκείνα τα 15 λεπτά είχε δει τον Εναγόμενο 1, ο οποίος έτρεχε, και αμέσως η ίδια είχε αναφέρει της Μορφούλας ότι θα γίνει κάποιο κακό γιατί κοιτούσε λοξά προς το μέρος τους. Μετά από 40 με 45 μέτρα έγινε το δυστύχημα. Ο οδηγός του αυτοκινήτου είχε μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο ενώ η ίδια περίμενε κάποιους υπαλλήλους τους για να τοποθετήσουν τις κολώνες στο αυτοκίνητο. Αντεξεταζόμενη από την κα Ερωτοκρίτου ισχυρίστηκε ότι κουβαλούσαν 5 με 6 σωλήνες και είχαν μείνει στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου 2 με
17. Ερωτηθείσα ήταν η θέση της ότι το αυτοκίνητο ήταν μεγάλο, ημιφορτηγό, πιο μεγάλο από το διπλοκάμπινο. Δεν θυμόταν σε ποια λωρίδα οδηγείτο το αυτοκίνητο όμως δεν έτρεχαν. Ισχυρίστηκε ότι οι συγκεκριμένες κολώνες είχαν διάμετρο ένα πόδι και ήταν στρογγυλές. Παραδέχθηκε ότι η ίδια είχε βοηθήσει τη Μορφούλα να μεταφέρουν μια από τις κολώνες στη μεριά του συνοδηγού του αυτοκινήτου τους. Είχε σταθεί στη δεξιά λωρίδα για να μπορέσει να βοηθήσει τη Μορφούλα να πιάσει τη κολώνα που βρισκόταν στο κιγκλίδωμα. Οι άλλες δύο κολώνες βρίσκονταν μέσα στο αυλάκι δίπλα από το κιγκλίδωμα. Ερωτηθείσα εκ νέου ισχυρίστηκε ότι λόγω του μεγέθους, του μήκους των κολώνων, δεν μπορεί κάποιος μόνος του να τις μεταφέρει παρά το γεγονός ότι μπορεί ένα άτομο μόνο του να τις σηκώσει. Δεν μπορούσαν από μόνες τους να πάρουν τις σωλήνες από το δρόμο και να τις τοποθετήσουν στο αυτοκίνητο και έπρεπε να έρθει ειδικός για να τους τις φορτώσει στο αυτοκίνητο, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της. Στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι συγχύστηκαν και οι δύο που είχαν πέσει οι κολώνες στο δρόμο και λόγω της σύγχυσης δεν μπορούσαν να τις μαζέψουν και περίμεναν να έρθουν οι εργάτες, στους οποίους είχαν τηλεφωνήσει, για να τις βοηθήσουν. Ερωτηθείσα δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο η Μορφούλα είχε σταθμεύσει στη λωρίδα διαφυγής ούτε και μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο είχε κάνει όπισθεν. Ούτε και θυμόταν κατά πόσο οι κολώνες βρίσκονταν μπροστά από το αυτοκίνητο στον αυτοκινητόδρομο ή πίσω από το δικό τους αυτοκίνητο. Υποστήριξε ότι όταν είχαν σταματήσει στην αριστερή λωρίδα διαφυγής για 15 λεπτά είχαν σταθεί από την πλευρά του οδηγού και παρακολουθούσαν την τροχαία κίνηση και σε αυτά τα 15 λεπτά είχαν περάσει πολλά αυτοκίνητα, δεν θυμόταν ακριβώς πόσα. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι είδε τον Εναγόμενο 1 με τα μάτια της να περνά από μπροστά τους και μετά από 40 με 45 μέτρα να συγκρούεται με άλλο αυτοκίνητο. Όμως, δεν θυμόταν ποια λωρίδα χρησιμοποιούσε ο Εναγόμενος
18. Όταν της υποβλήθηκε ότι δεν λέει την αλήθεια ισχυρίστηκε ότι είναι 75 ετών και δεν λέει ψέματα. Παράλληλα όμως ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια που ήταν η ίδια στο χώρο του ατυχήματος δεν είχε επισκεφθεί το μέρος η Αστυνομία. Αντεξεταζόμενη από το συνήγορο του Ενάγοντα υποστήριξε ότι από κει στεκόταν δεν μπορούσε να δει οτιδήποτε. Όμως επέμενε στη θέση της ότι ο Εναγόμενος 1 έβλεπε προς το μέρος που είχαν πέσει οι κολώνες και ήταν περίεργος. Το αυτοκίνητο του Ρώσου δεν θυμόταν να το είχε δει όταν περνούσε. Ο Εναγόμενος 1 ήταν ο μόνος που έτρεχε και ήταν αυτός που τελικά είχε δημιουργήσει το ατύχημα, ήταν η δική της άποψη. Παραδέχθηκε ότι οι συγκεκριμένες κολώνες είχαν καταλήξει στο κέντρο του δρόμου. Συνειδητοποιώντας ισχυρίστηκε ότι είχαν καταλήξει εκεί που είναι η διαχωριστική γραμμή των δύο λωρίδων. Είχε γίνει παραδεκτό γεγονός ότι στις 26/01/11 είχε καταχωριστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η Αγ. Αρ. 372/11 όπου Ενάγοντας είναι ο Εναγόμενος 1 και Εναγόμενη η κα Μορφούλα Αχιλλέως για αποζημιώσεις σε σχέση με σωματικές βλάβες και ζημιές που ο Ενάγοντας υπέστη λόγω του επίδικου ατυχήματος. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας όλες οι πλευρές κατέθεσαν λεπτομερείς γραπτές αγορεύσεις προωθώντας η κάθε μια τις δικές της θέσεις και εισηγήσεις σε σχέση με το επίδικο δυστύχημα. Το Δικαστήριο έχει κατά νου τις εισηγήσεις κάθε ενός των ευπαιδεύτων συνηγόρων και θα κάνει αναφορά σε αυτές όπου το κρίνει απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη