Vincent Michael Smith κ.α. ν. Χαράλαμπου Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 3122/07, 8/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A134 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3122/07 Μεταξύ:
- Vincent Michael Smith
- Deanna Smith Εναγόντων και
- Χαράλαμπου Χαραλάμπους
- Χρίστου Χριστοφή Εναγομένων ------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 22/11/2012 για παραμερισμό του εντάλματος ανάκτησης κατοχής Ημερομηνία: 8 Νοεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 1-Αιτητή: κα Θωμά Για Ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση: κ. Σαββίδης για Νικολαΐδη, Στυλιανού Δ.Ε.Π.Ε Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Εναγόμενος 1-Αιτητής με την αίτησή του ζητά την έκδοση διατάγματος με το οποίο να παραμερίζεται ή να ακυρώνεται το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 25/10/12 για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής της κατοικίας στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/653, τμήμα 6, Φ/Σχ. 02-270-373, τεμ. 507, στην Ορμήδεια της Επαρχίας Λάρνακας καθώς επίσης και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται ή και ακυρώνεται το ένταλμα ανάκτησης κατοχής με αριθμό 1383/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, το οποίο είχε εκδοθεί στις 03/11/12 σε σχέση με το συγκεκριμένο ακίνητο. Επίσης ζητείται διάταγμα αναστολής εκτέλεσης του εκδοθέντος εντάλματος κινητών. Η αίτηση βασίστηκε στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.34 θ.5, Δ.35 θ.θ.18 και 19, Δ.39 θ.1 και 2, Δ.40 θ.1-19, Δ.42Α θ.1-4, Δ.34Α θ.1
(1)
(2)
(3), Δ.48 θ.1-3, Δ.57 και Δ.64 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε, η αίτηση, από την Ένορκη Δήλωση του Εναγομένου 1 - Αιτητή ο οποίος γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα. Καταγράφει ότι στις 12/09/11 είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον του σύμφωνα με την οποία έπρεπε εντός τριών μηνών από την επίδοση της απόφασης να παραδώσει στους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση την κατοικία, η οποία ευρίσκεται στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/653, τμήμα 6, Φ/Σχ. 02-270-373, τεμ. 507, στην Ορμήδεια της Επαρχίας Λάρνακας. Με την παράδοσή της οι Ενάγοντες - Καθ ων η Αίτηση όφειλαν να του καταβάλουν το ποσό των €24.373,20- πλέον €51.258,04 για τις επιπρόσθετες εργασίες. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την απόφαση, το ακίνητο θα έπρεπε να μεταβιβαστεί και εγγραφεί στο όνομα των Εναγόντων εντός 6 μηνών παράλληλα με την καταβολή του ποσού των €8.543,00-. Δεν είχε καταγραφεί στη συγκεκριμένη απόφαση, ήταν ο ισχυρισμός του ομνύοντα, ότι θα έπρεπε να γίνει οποιαδήποτε επιθεώρηση και ουδέποτε είχε διαταχθεί ο ίδιος να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του επίδικου ακινήτου. Κατά τη δική του άποψη ο ίδιος έχει συμμορφωθεί πλήρως με τη συγκεκριμένη απόφαση, η οποία του είχε επιδοθεί στις 06/12/11 και στις 04/03/12 είχε καλέσει τους συνηγόρους των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση, με επιστολή η οποία αναγράφει λανθασμένη ημερομηνία, για να τους παραδώσει την επίδικη κατοικία και ταυτόχρονα να του καταβάλουν τα οφειλόμενα, σύμφωνα με την απόφαση, ποσά. Οι δικηγόροι των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση σε απαντητική τους επιστολή κατέγραψαν ότι θα επιθεωρούσαν την κατοικία πριν την παραλαβή της προς διαπίστωση της εκτέλεσης της συμφωνίας ημερομηνίας 25/02/05 και της απόφασης ημερομηνίας 12/09/
- Ο ομνύοντας επέμενε στην θέση του ότι σε κανένα σημείο της απόφασης δεν καταγραφόταν ότι θα γινόταν επιθεώρηση πριν την παράδοση της κατοικίας και κατά την άποψή του οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν και οφείλουν να παραλάβουν την κατοικία χωρίς επιθεώρηση και να του καταβάλλουν τα ποσά. Κατά την άποψή του όφειλαν να παραλάβουν την κατοικία και να λάβουν άλλα μέτρα εάν η κατοικία δεν ήταν της αρεσκείας τους. Με επιστολή του συνηγόρου του, ημερομηνίας 06/03/12, ο ομνύοντας είχε ενημερώσει τον συνήγορο των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση ότι θα ήταν έτοιμος να παραδώσει την επίδικη κατοικία στις 07/03/12 και να παραλάβει το οφειλόμενο προς τον ίδιο ποσό. Στις 07/03/12 οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν εμφανιστεί στη συγκεκριμένη συνάντηση αλλά αντίθετα είχαν αποστείλει αντιπροσώπους για να επιθεωρήσουν την οικία, κάτι που δεν ήταν σύμφωνο με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12/09/
- Είχε ανταλλαχθεί σωρεία επιστολών μεταξύ του δικηγόρου του Εναγομένου 1 - Αιτητή και των δικηγόρων των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση. Ακολούθησε η καταχώρηση, στις 28/03/12, της αίτησης παρακοής εναντίον του Εναγομένου 1 - Αιτητή η οποία είχε αποσυρθεί στις 02/05/
- Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση επέλεξαν στη συνέχεια να προχωρήσουν με την καταχώρηση μονομερούς αίτησης για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής της επίδικης κατοικίας. Στις 25/04/12 είχε εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, το οποίο διάταγμα ουδέποτε του είχε επιδοθεί. Συνέπεια του εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 25/04/12 ήταν να εκδοθεί το ένταλμα κατοχής με αριθμό 1383/12, στις 03/11/
- Για την έκδοση του συγκεκριμένου εντάλματος είχε ειδοποιηθεί από επιδότη του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στις 09/11/12 και είχε ενημερώσει άμεσα τον δικηγόρο του. Σύμφωνα με τον ομνύοντα η δικαστική απόφαση ημερομηνίας 12/09/11 δεν τον διέτασσε να εκκενώσει το ακίνητο αλλά να το παραδώσει. Κατά τον ισχυρισμό του η ένορκη δήλωση, η οποία συνόδευε τη μονομερή αίτηση των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 28/03/12, δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις που απαιτούντο για να καταστεί δυνατή η έκδοση διατάγματος κατοχής. Η Ενάγουσα 2 -Καθ' ης η αίτηση δεν είχε αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι άλλο πρόσωπο είχε την ουσιαστική κατοχή της κατοικίας ήτοι ο Χρίστος Χριστοφή, ο οποίος ήταν ο εργολάβος που είχε αναλάβει να ανεγείρει την εν λόγω κατοικία. Λόγω των χρεωστικών οφειλών από μέρους του, του Εναγόμενου 1 - Αιτητή, προς τον κ. Χρίστο Χριστοφή ουδέποτε είχε παραδοθεί στον ίδιο η συγκεκριμένη κατοικία. Με την καταβολή του εξ αποφάσεως υπολοίπου, των Εναγόντων-Καθ' ων Αίτηση, θα εξοφληθεί ο κ. Χριστοφή, είναι ο ισχυρισμός του και δεν θα υπάρχει οποιοδήποτε κώλυμα σε σχέση με την παράδοση της κατοικίας. Η Ενάγουσα 2 -Καθ 'ης η αίτηση γνωρίζει ότι κατοχή της συγκεκριμένης κατοικίας είχε και έχει ο κ. Χρίστος Χριστοφής και γι' αυτό το λόγο κινήθηκε εναντίον του. Καταλήγει ότι το εκδοθέν διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 25/10/12, καταπατά τα νόμιμα δικαιώματα του πραγματικού κατόχου της κατοικίας, θέτει τον ίδιο αντιμέτωπο με τεράστιες ζημιές ενώ παραβιάζει και παρακούει την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12/09/
- Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση γνώριζαν ότι οφειλόταν ένα σεβαστό ποσό στην εταιρεία C. Christofi Land Developers Ltd γιατί της είχαν καταβάλλει διάφορα ποσά. Γι' αυτό και αξιώνεται η ακύρωση του συγκεκριμένου διατάγματος προς το συμφέρον της δίκαιας απονομής της δικαιοσύνης. Η αίτηση αντιμετωπίστηκε από τους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση με την καταχώρηση ένστασης. Κατεγράφησαν επτά
(7)λόγοι ένστασης οι οποίοι ήταν οι ακόλουθοι: Ότι η αίτηση μαζί με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει είναι αβάσιμη, παράτυπη, αντικανονική, απαράδεκτη και δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έγκριση της, ότι η αίτηση γίνεται κακόβουλα, εκδικητικά και είναι σκανδαλώδης γιατί τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, να παρενοχλήσει, να διαταράξει και να καθυστερήσει την απονομή δικαιοσύνης στους Ενάγοντες, ότι το επίδικο διάταγμα του Δικαστηρίου εκδόθηκε καθ' όλα νόμιμα, ότι η αίτηση είναι κακόβουλη και καταχρηστική και αποσκοπεί στην ανατροπή της απόφασης ημερομηνίας 12/09/11, η οποία δεν έχει εφεσιβληθεί, ότι ο Αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκαλύπτει όλα τα πραγματικά και αληθή γεγονότα στην υπόθεση, ότι ο Αιτητής στερείται του δικαιώματος να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση μετά και την έκδοση του τελικού διατάγματος ή και εντάλματος κατοχής από το Δικαστήριο και ότι ο Αιτητής στερείται του δικαιώματος να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση μετά τη λήξη της προθεσμίας που αναφέρει η ειδοποίηση εντάλματος κατοχής για παράδοση ελεύθερης κατοχής του ακινήτου. Νομική βάση της αίτησης αποτέλεσαν οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί και συγκεκριμένα η Δ.34 θ. 5, Δ.35 θ.18 και 19, Δ.39 θ.1 και
- Δ.40 θ.1-19, Δ.42Α θ.1-4, Δ.43Α, Δ.48 θ.1-3, 8 και 9 καθώς και οι συμφυείς εξουσίες, η πρακτική του Δικαστηρίου και η σχετική νομολογία. Η Ένσταση υποστηρίχτηκε από την Ένορκη Δήλωση του Στυλιανού Στυλιανού, δικηγόρου, ο οποίος γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Σύμφωνα με τον ομνύοντα η υπό κρίση αίτηση είναι παντελώς αβάσιμη, παράτυπη και έχει καταχωρηθεί κατά παράβαση των δικαστικών κανονισμών. Ο Αιτητής δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια γιατί δεν έχει αποκαλύψει τα πραγματικά γεγονότα ή και έχει παρουσιάσει γεγονότα ψευδή και αναληθή με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Επίσης η αίτηση είναι κακόβουλη και καταχρηστική γιατί τείνει να ανατρέψει την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12/09/11 ενώ παράλληλα ο Αιτητής στερείται του δικαιώματος να καταχωρήσει την υπό κρίση αίτηση γιατί έχει εκδοθεί τελικό διάταγμα κατοχής από το Δικαστήριο και έχει λήξει η προθεσμία που αναφέρεται στην ειδοποίηση εντάλματος κατοχής για την παράδοση ελεύθερης της κατοχής του ακινήτου. Είναι περαιτέρω η θέση του ομνύοντα ότι η αίτηση γίνεται κακόβουλα, εκδικητικά και είναι σκανδαλώδης διότι τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, να παρενοχλήσει, να διαταράξει, να φέρει σε αδιέξοδο ή και να καθυστερήσει την παράδοση της κατοικίας στους Ενάγοντες οι οποίοι είναι ηλικιωμένοι, συνταξιούχοι και αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας ενώ η συμπεριφορά των Εναγομένων 1 και 2 έχει επιφέρει περαιτέρω πλήγματα στην υγεία τους. Σύμφωνα με τον ομνύοντα η απόφαση είχε εκδοθεί στις 12/09/11 με παράλληλη απόρριψη της ανταπαίτησης των Εναγομένων. Ο Εναγόμενος 1-Αιτητής είχε λάβει γνώση των σχετικών διαταγμάτων στις 06/12/11 αφού του είχε επιδοθεί προσωπικά η απόφαση. Σύμφωνα με τα εκδοθέντα διατάγματα ο Εναγόμενος 1-Αιτητής έπρεπε να αποπερατώσει την κατοικία εντός 3 μηνών από την ημέρα επίδοσης της απόφασης, δηλαδή μέχρι την 06/03/12 και να παραδώσει στους Ενάγοντες ελεύθερη την κατοχή της κατοικίας. Σε σχέση δε με το δεύτερο διάταγμα της απόφασης του Δικαστηρίου οι Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση με την παράδοση της κατοικίας όφειλαν να καταβάλουν στον Εναγόμενο 1 το ποσό των €24.373,20- νοουμένου ότι θα είχε αποπερατωθεί η κατοικία και θα είχαν εκτελεστεί και συμπληρωθεί όλες οι εργασίες. Το ποσό των €51.258,04- θα καταβαλλόταν, σύμφωνα με την εκδοθείσα απόφαση, μόνο εάν οι περιγραφόμενες εργασίες στην παράγραφο 6(ζ) της Έκθεσης Απαίτησης ολοκληρώνονταν. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο είχε υπάρξει συμμόρφωση η κατοικία έπρεπε να επιθεωρηθεί. Ο Εναγόμενος 1- Αιτητής δεν είχε συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου και δεν είχε προβεί σε καμιά ενέργεια ή διευθέτηση με σκοπό να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου αλλά αρκέστηκε μέσω του δικηγόρου του να απαιτεί την καταβολή χρημάτων κατά παράβαση των προνοιών της απόφασης. Ο Εναγόμενος 1-Αιτητής είχε καλέσει πράγματι, με επιστολή του, τους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση να λάβουν την κατοχή του ακινήτου με απώτερο στόχο την προκαταβολική καταβολή από τους Ενάγοντες του συνολικού ποσού των €75.632,24-. Ο Εναγόμενος 1 είχε παρεμποδίσει τόσο τους Ενάγοντες καθώς και τον ομνύοντα από του να επιθεωρήσουν το ακίνητο για να διαπιστώσουν ότι είχαν εκτελεστεί τα όσα καταγράφονταν στην παράγραφο 6(ζ) της Έκθεσης Απαίτησης δηλαδή, τη λίστα με τις εργασίες που έπρεπε να εκτελεστούν στο εσωτερικό και το εξωτερικό μέρος του ακινήτου προτού παραληφθεί από αυτούς. Διαφάνηκε, κατά την επιθεώρηση στην κατοικία, στις 07/03/12 ότι ο Εναγόμενος 1- Αιτητής δεν είχε εκτελέσει αυτά που όφειλε σύμφωνα με την απόφαση, γεγονός το οποίο ήταν σε γνώση του Εναγόμενου
- Αυτός ήταν και ο λόγος που καταχωρίστηκε η αίτηση παρακοής εναντίον των Εναγομένων και του δικηγόρου τους. Κατά τον ομνύοντα η απόφαση του Δικαστηρίου ήταν σαφής και μόνο εάν ικανοποιούνταν, οι Ενάγοντες, ότι οι πρόσθετες εργασίες που καταγράφονταν στην παράγραφο 6(ζ) i- vii, είχαν εκτελεστεί θα καταβαλλόταν το ποσό των €51,258.04-. Ήταν η θέση του ομνύοντα ότι μοναδικός τρόπος για να γνωρίζουν οι Ενάγοντες κατά πόσο ο Εναγόμενος 1 είχε συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου και για να τη διαπιστώσουν ότι είχε εκτελεστεί η συμφωνία ημερομηνίας 25/02/05 ήταν να επιθεωρήσουν την κατοικία. Την συγκεκριμένη οικία είχαν επισκεφτεί, μετά από οδηγίες των Εναγόντων, ο Βασίλης Βασιλείου και ο Αντώνης Τουμαζής, Πολιτικοί Μηχανικοί, οι οποίοι είχαν διαπιστώσει ότι καμιά εργασία δεν είχε διεκπεραιωθεί στην κατοικία. Οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί προβλέπουν διαδικασίες για την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων και επιτρέπουν τους Ενάγοντες, μεταξύ άλλων, να κινηθούν με διάταγμα παράδοσης καθώς και διάταγμα παρακοής. Αναφορικά με τη συνάντηση, η οποία είχε συμφωνηθεί για τις 07/03/12, οι Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση είχαν εξουσιοδοτήσει τους δικηγόρους τους να παραλάβουν την κατοικία. Στην εν λόγω συνάντηση είχε παραβρεθεί ο ίδιος ο ομνύοντας προσωπικά και στην παρουσία της Αστυνομίας ήταν έτοιμος να παραλάβει την κατοικία. Ο λόγος που οι Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση είχαν επιλέξει να μην παραβρεθούν ήταν για να διαφυλάξουν τη σωματική τους ακεραιότητα αφού στις 03/03/12 ο Εναγόμενος 2 είχε επιτεθεί στον Ενάγοντα 1 και είχε συλληφθεί για τη συγκεκριμένη επίθεση. Η συγκεκριμένη κατοικία, σύμφωνα με τον ομνύοντα, κατά τον ουσιώδη χρόνο έκδοσης του διατάγματος ήταν ακατοίκητη λόγω του ότι οι οικοδομικές εργασίες δεν είχαν ολοκληρωθεί. Το Δικαστήριο, στις 25/04/12, είχε παραχωρήσει άδεια έκδοσης εντάλματος ανάκτησης κατοχής της συγκεκριμένης κατοικίας και γι' αυτό το λόγο οι Ενάγοντες είχαν αποσύρει, στις 28/03/12 την αίτηση τους για παρακοή διαταγμάτων εναντίον του Εναγομένου
- Ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής είχε ειδοποιηθεί, στις 03/11/12, για να εκκενώσει και παραδώσει ελεύθερη την κατοχή της κατοικίας μέχρι τις 20/11/
- Σχετική ειδοποίηση είχε επιδοθεί στον Εναγόμενο 1-Αιτητή στις 03/11/
- Ο Εναγόμενος 1-Αιτητής είχε χρόνο να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου μέχρι τις 06/03/12 αλλά παρέλειψε να συμμορφωθεί μέσα στο καθορισμένο χρονικό διάστημα και γι' αυτό δικαιολογείτο η αίτηση για την έκδοση άδειας εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Εάν ο Εναγόμενος 1 επιθυμούσε να ενστεί ή και να παραμερίσει το εκδοθεί διάταγμα όφειλε να καταχωρήσει την οποιαδήποτε αίτησή του και να ακουστεί πριν την λήξη της ημερομηνίας παράδοσης ελεύθερης της κατοχής της κατοικίας, δηλαδή μέχρι τις 20/11/
- Η καταχώρηση αίτησης στις 22/11/12 είναι εκπρόθεσμη. Καταλήγει, ο ομνύοντας, ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αναστείλει ή και ακυρώσει το διάταγμα μετά τη λήξη της χρονικής περιόδους της ειδοποίησης που τέθηκε από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα ο Εναγόμενος 1-Αιτητής δεν έχει προσκομίσει οποιοδήποτε στοιχείο, γεγονός ή βάση νομική για να δύναται το Δικαστήριο να ασκήσει την εξουσία για ακύρωση του διατάγματος κατοχής του σχετικού εντάλματος. Για πρώτη φορά προβάλλονται οι ισχυρισμοί αντίθετοι με τα όσα προβλήθηκαν κατά την εκδίκαση της αγωγής, δηλαδή ότι η κατοικία ανήκει σε τρίτο πρόσωπο. Σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε εκ μέρους των Εναγόντων-Καθ'ων η Αίτηση, μετά από άδεια του Δικαστηρίου, καταγράφηκε ότι στις 21/12/12 είχε εκτελεστεί το ένταλμα κατοχής ακινήτου με αριθμό 00584 (1383/12) και το συγκεκριμένο ακίνητο είχε παραδοθεί στους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση δηλαδή, στους νόμιμους ιδιοκτήτες του. Είχε ενημερωθεί ο συνήγορος των Εναγόντων-Καθ'ων η Αίτηση με ειδοποίηση από την επιδότη στις 04/01/
- Το συγκεκριμένο ακίνητο κατοικείται ή και κατέχεται από τους Ενάγοντες και ως εκ τούτου η αίτηση του Εναγόμενου 1-Αιτητή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου και χωρίς οποιοδήποτε νομικό έρεισμα. Και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις καταθέτοντας γραπτές αγορεύσεις στο Δικαστήριο. Η πλευρά του Εναγομένου 1-Αιτητή επεσήμανε στο Δικαστήριο ότι η ένσταση είχε υπογραφτεί από ένα εκ των συνηγόρων των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση και αναφέρθηκε σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του συγκεκριμένου θέματος. Επί της νομικής πτυχής ήταν η θέση του Αιτητή-Εναγομένου 1 ότι για την παραχώρηση άδειας θα πρέπει να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι ο κάτοχος του ακινήτου έχει λάβει γνώση της διαδικασίας. Επιπρόσθετα, προωθήθηκε η θέση ότι ο Εναγόμενος 1- Αιτητής είχε προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Επαναλαμβάνονται στη γραπτή αγόρευση του Εναγομένου 1-Αιτητή τα όσα υποστηρίζονται με την ένορκη δήλωση που συνόδευσε την υπό κρίση αίτηση. Οι Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση στη γραπτή τους αγόρευση ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής-Εναγόμενος 1 στερείται του δικαιώματος καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης λόγω του ότι έχει εκδοθεί τελικό διάταγμα κατοχής του ακινήτου από το Δικαστήριο. Εμποδίζεται δε από την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης γιατί έχει λήξει η προθεσμία, η οποία καταγράφεται στην ειδοποίηση εντάλματος κατοχής για καταχώρηση τέτοιας αίτησης. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι το ένταλμα κατοχής έχει εκτελεστεί και ότι η αίτηση είχε γίνει κακόβουλα, εκδικητικά και είναι σκανδαλώδης γιατί στην ουσία της αποσκοπεί στην ανατροπή της απόφασης του Δικαστηρίου, η οποία είχε εκδοθεί στις 12/09/11 και δεν είχε εφεσιβληθεί. Τις πιο πάνω απόψεις η πλευρά των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση προώθησε με αναφορά σε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΟΙΝΟ ΕΔΑΦΟΣ Στην υπό εξέταση Αίτηση αποτελούν κοινό έδαφος τα γεγονότα τα οποία παραθέτω πιο κάτω: Ότι στις 12/09/11 είχε εκδοθεί απόφαση στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, η οποία προέβλεπε την παράδοση της κατοχής της κατοικίας που είχε αναγερθεί στο ½ μερίδιο του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/653, τμήμα 6, Φ/Σχ. 02-270-373, τεμάχιο 507, στην Ορμήδεια, εντός 3 μηνών από την επίδοση του Διατάγματος, Τεκμήριο Α στην Αίτηση. Η εν λόγω απόφαση ημερομηνίας 12/09/11 είχε επιδοθεί στον Εναγόμενο 1 - Αιτητή στις 06/12/
- Στις 28/03/12 οι Ενάγοντες είχαν καταχωρίσει μονομερή αίτηση για άδεια του Δικαστηρίου για έκδοση εντάλματος κατοχής (writ of possession) και την 25/04/12 το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο επέτρεψε την έκδοση εντάλματος κατοχής (writ of possession), Τεκμήριο Ζ στην Αίτηση. Την ίδια ημέρα εξεδόθη το ένταλμα κατοχής (writ of possession) με αρ. 1383/
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ. Αυτό που αξιώνεται με την αίτηση είναι να ακυρωθεί και ή παραμεριστεί το διάταγμα ημερομηνίας 25/04/12, με το οποίο είχε παραχωρηθεί άδεια για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής της συγκεκριμένης κατοικίας (Writ of Possession). Η εν λόγω άδεια είχε δοθεί κατόπιν μονομερούς αίτησης, όπως προβλέπεται για τη Δ.43Α και ως εκ τούτου είναι προφανές πως η επιλογή καταχώρισης αίτησης για ακύρωση όντως προσφέρεται βάσει της Δ.48 θ.8(4,) αλλά και της σχετικής νομολογίας βλ. Μινέρβα v. Λόντου, Πολ. Εφ. 146/09, ημερ. 25/4/12). Όπως ακριβώς προκύπτει από την Νικολαϊδου v.
- Νίκου Αττιπά κ.α
(1999)1Γ Α.Α.Δ 1620 στόχος της Δ.48 θ.8
(4)είναι η παροχή δυνατότητας επανεξέτασης θέματος που ρυθμίστηκε ex parte, όταν εκείνος που επηρεάζεται επιθυμεί να ασκήσει το θεμελιώδες δικαίωμα του να ακουστεί με σκοπό την ακύρωση ή διαφοροποίηση του. Συνεπώς το δικαστήριο έχει εξουσία να ακυρώσει διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς και μόνο αυτό είναι που εξετάζεται στην παρούσα. Ουσιαστική κατοχή του ακινήτου από τρίτο πρόσωπο Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του Αιτητή - Εναγόμενου 1 ουσιαστική κατοχή του ακινήτου έχει τρίτο πρόσωπο, ήτοι ο κ. Χρίστος Χριστοφής και η εταιρεία του, η οποία εταιρεία είναι η εργοληπτική εταιρεία που είχε αναλάβει να ανεγείρει την κατοικία και προς την οποία ο ίδιος είχε οφειλές. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι η εκτέλεση του εντάλματος θα δημιουργήσει τεράστιες ζημιές στον πραγματικό κάτοχο της κατοικίας και ο ίδιος θα βρεθεί αντιμέτωπος με τεράστιες απαιτήσεις εναντίον του. Με την καταχώριση της συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης για τους Καθ ων η Αίτηση - Ενάγοντες, στις 15/05/13, αποκαλύφθηκε ότι το συγκεκριμένο ένταλμα κατοχής της ακίνητης ιδιοκτησίας είχε εκτελεστεί και η κατοικία είχε παραδοθεί. Ο Αιτήτης δεν αντέκρουσε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό αλλά ούτε και αντέδρασε με οποιονδήποτε τρόπο στην συγκεκριμένη δήλωση ή στη θέση του ομνύοντα, κ. Στυλιανού, ότι το σπίτι δεν κατοικείτο λόγω του ότι δεν είχε ολοκληρωθεί. Σύμφωνα με την νομολογία ισχυρισμοί που δεν αντικρούονται θεωρούνται ότι γίνονται αποδεκτοί. Συνάγεται το συμπέρασμα ότι η εκτέλεση του εντάλματος δεν έχει στην ουσία επηρεάσει με οποιονδήποτε τρόπο τον Αιτητή- Εναγόμενο 1 και ότι ο ισχυρισμός του ότι το ακίνητο κατείχετο από τρίτο πρόσωπο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Σημειώνεται ότι η απόφαση είχε εκδοθεί εκ συμφώνου. Το παράπονο του Αιτητή-Εναγομένου 1 αφορά το γεγονός ότι το διάταγμα ημερομηνίας 25/04/12 καταπατά όλα τα νόμιμα δικαιώματά του πραγματικού κατόχου ενώ παραβιάζει ή παρακούει την απόφαση του Δικαστηρίου γιατί η απόφαση καταγράφει ότι με την παράδοση της κατοικίας οι Καθ ων η Αίτηση - Ενάγοντες θα έπρεπε να καταβάλουν το υπολειπόμενο ποσό. Μια απλή ανάγνωση της απόφασης του Δικαστηρίου οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Εναγόμενος 1-Αιτητής είχε καθήκον να παραδώσει το επίδικο ακίνητο εντός 3 μηνών από την επίδοση του διατάγματος, δηλαδή μέχρι τις 06/03/12, αφού το διάταγμα είχε επιδοθεί στις 06/12/11. Οπόταν, δεν παραβιάζεται η απόφαση του Δικαστηρίου με οποιονδήποτε τρόπο αφού το καθήκον αποπληρωμής του ποσού του τιμήματος αγοράς γεννάται με την παράδοση της επίδικης κατοικίας και όχι πριν. Η παράδοση είχε γίνει στις 04/01/13. Είναι γεγονός πως η Δ.43A θ.1 καθορίζει με την ίδια επιτακτικότητα ως αναγκαία την επίδοση απόφασης ή διατάγματος για την ανάκτηση ή παράδοση ακινήτου. Από την In Re Xenofontos
(1987)1 C.L.R 376, την Αναφορικά με τον Τάκη Μακρίδη
(1990)1 ΑΑΔ 1411 και την Αναφορικά με τον Τάκη Μακρίδη
(1991)1 ΑΑΔ 401 προκύπτει σαφέστατα πως μια τέτοια επίδοση πρέπει να γίνεται εντός του χρόνου συμμόρφωσης και όχι μετά τη λήξη της προθεσμίας, την οποίαν έταξε το δικαστήριο. Το ακόλουθο απόσπασμα από το Annual Practice 1954 όπως παρατέθηκε στην Μακρίδης
(1991)είναι ιδιαιτέρως διαφωτιστικό: "Service within the Time Fixed: Where a certain time is limited for doing the act required, the order must be served within that time . . . . . or else a supplemental order extending the time fixed must be obtained" Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει αμφισβητηθεί πως η επίδοση της απόφασης είχε γίνει 06/12/11, με την οποία ο Εναγόμενος 1-Αιτητής διατασσόταν ρητά να παραδώσει την κατοικία εντός 3 μηνών από τις 06/12/11, δηλαδή εντός της ταχθείσας προθεσμίας των τριών μηνών για συμμόρφωση και ότι ο Εναγόμενος 1-Αιτητής δεν είχε συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του διατάγματος του Δικαστηρίου, το οποίο είχε εκδοθεί εκ συμφώνου. Οπόταν ο ισχυρισμός του ότι ουδέποτε του είχε επιδοθεί το διάταγμα καταρρίπτεται αφού η ίδια η απόφαση περιείχε τα διατάγματα. Μετά από τη λήξη των τριών μηνών μπορούσε πλέον να προωθηθεί αίτηση για έκδοση Εντάλματος Κατοχής και δεν υπήρχε οποιονδήποτε εμπόδιο. Η περί αντιθέτου εισήγηση δεν ευσταθεί. Επίσης όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 6, στην Ένσταση, είχε επιδοθεί η ειδοποίηση για το Ένταλμα Κατοχής στις 03/11/12 και από τις 03/11/12 ο Εναγόμενος 1-Αιτητής γνώριζε ότι θα έπρεπε να παραδώσει την κατοικία μέχρι 20/11/
- Αντί να καταχωριστεί άμεσα μονομερής αίτηση για αναστολή της εκτέλεσης του Εντάλματος Κατοχής 1383/12 ο Εναγόμενος 1-Αιτητής επέλεξε, μετά τη λήξη της προθεσμίας, στις 22/11/12, να καταχωρίσει την υπό κρίση Αίτηση. Ο Εναγόμενος 1-Αιτητής γνώριζε, αφού η απόφαση είχε εκδοθεί εκ συμφώνου, ότι είχε 3 μήνες για να παραδώσει την επίδικη κατοικία. Το δε διάταγμα, ήτοι η απόφαση του Δικαστηρίου, του είχε επιδοθεί στις 06/12/
- Μετά την παρέλευση των 3 μηνών μπορούσε πλέον η πλευρά των Εναγόντων-Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσει σε οποιονδήποτε μέτρο εκτέλεσης επιθυμούσε. Όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος ανάκτησης κατοχής είχαν τηρηθεί και δεν έχει παρουσιαστεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος εκ μέρους του Αιτητή-Εναγόμενου 1 για ακύρωση του διατάγματος. Εν πάση περιπτώσει, οι Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση έχουν σήμερα κατοχή του συγκεκριμένου ακινήτου αφού το Ένταλμα έχει εκτελεστεί. Ως εκ τούτου η αίτηση ημερομηνίας 22/11/12 απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή-Εναγομένου 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο