Ανδρούλλα Σεργίου ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Νικόλα Λουκά ν. Χριστίνα Κουννέ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2634/11, 21/11/2013

Ανδρούλλα Σεργίου ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Νικόλα Λουκά ν. Χριστίνα Κουννέ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2634/11, 21/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A140 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2634/11 Μεταξύ: Νικόλας Λουκά Ενάγοντα και

1. Χριστίνα Κουννέ
2. Μάριος Πατροπουλάκης
3. Ανδρέας Θωμά Εναγομένων Και όπως τροποποιήθει δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.11.2012 Ανδρούλλα Σεργίου ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Νικόλα Λουκά Ενάγουσα και
4. Χριστίνα Κουννέ
5. Μάριος Πατροπουλάκης
6. Ανδρέας Θωμά Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 26.6.2013 για ασφάλεια εξόδων Ημερομηνία: 21 Νοεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κα Λάμπρου για κ. Θ. Θωμά Για Ενάγουσα- Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Μέσσιου για κ. Παπαλλή Ενδιάμεση Απόφαση Οι Εναγόμενοι-Αιτητές με αίτησή τους, ημερομηνίας 26.6.2013, ζήτησαν όπως εκδοθεί εναντίον της Ενάγουσας διάταγμα καταβολής ασφάλειας εξόδων ύψους €3.
7. Η συγκεκριμένη αίτηση βασίστηκε στη Δ.48 Θ.1-9, Δ.60 Θ.1-6, Δ.64 Θ. 1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καθώς και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε, η αίτηση, με ένορκη δήλωση ενός εκ των αιτητών, του κ. Μάριου Πετροπουλάκη ο οποίος είχε εξουσιοδοτηθεί και από τους εναγόμενους 1 και 3 στην κατάρτιση της συγκεκριμένης ενόρκου δηλώσεως. Σύμφωνα με τον ομνύοντα η ενάγουσα- καθ' ης η αίτηση είναι η διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Νικόλα Λουκά. Απ' ό,τι ο ίδιος γνωρίζει στη διαχείριση δεν υπάρχει οποιοδήποτε ποσό για να ικανοποιήσει την απαίτηση των εναγομένων-αιτητών για κάλυψη των δικηγορικών εξόδων που έχουν προκύψει από την αίτηση τροποποίησης καθώς εκείνων που θα προκύψουν μελλοντικά. Ακόμα και αν επιτύχουν οι εναγόμενοι-αιτητές στην αγωγή δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν τα έξοδα τα οποία θα υποστούν αφού η ενάγουσα-καθ΄ης η αίτηση στη διαδικασία επικύρωσης της διαθήκης του Νικόλα Λουκά είχε ορκιστεί για το ποσό των €2.
8. Μετά από νομική συμβουλή που είχε λάβει από το δικηγόρο του και με βάση την κλίμακα της αγωγής εισηγείται το ποσό των €3.000 ως το πιθανό ποσό για δικηγορικά έξοδα. Καταλήγει ότι οι εναγόμενοι 1 και 3 έχουν πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας στην υπόθεση και αυτό προκύπτει από την έκθεση υπεράσπισης στην οποία καταγράφεται ότι το επίδικο υποστατικό δεν εμπίπτει στην περιουσία του ενάγοντα αποβιώσαντα γιατί δεν αποτελεί πλέον Τουρκοκυπριακή ιδιοκτησία. Η ενάγουσα-καθ' ης η Αίτηση αντιμετώπισε την αίτηση για ασφάλεια εξόδων με την καταχώρηση ένστασης. Η ένσταση της βασίστηκε στη Δ.48 Θ.1-9 και στη Δ.60 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης καταγράφηκαν οι ακόλουθοι: Ότι δεν ικανοποιούνται και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.60 των περί Πολιτικής Δικονομία Θεσμών στις οποίες στηρίζεται η επίδικη αίτηση και ως εκ τούτου θα πρέπει να θεωρηθεί παράτυπη ή και άκυρη, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομολογία, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και κατά νόμω και ουσία αβάσιμη, ότι ζητείται η κατάθεση του ποσού των €3000 χωρίς να επισυνάπτεται κατάλογος εξόδων που να τεκμηριώνει ή και να δικαιολογεί το συγκεκριμένο ποσό και ως εκ τούτου το αίτημα θα πρέπει να απορριφθεί ως αυθαίρετο και αβάσιμο. Η ένσταση υποστηρίχθηκε με ένορκη δήλωση της Αντρούλλας Σεργίου η οποία γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. Σύμφωνα με την ομνύουσα υπάρχει διαθέσιμο ποσό στη διαχείριση του αποβιώσαντος και εν πάση περιπτώσει δεν αποτελεί από μόνο του λόγο ή αιτία η μη ύπαρξη διαθέσιμου ποσού στη διαχείριση για την παροχή της αιτούμενης θεραπείας. Είναι ο ισχυρισμός της ομνύουσας ότι τα μόνα σίγουρα έξοδα που δικαιούνται οι εναγόμενοι-αιτητές μέχρι στιγμής είναι αυτά της αίτησης τροποποίησης τα οποία δεν ανάγονται σε πολύ μεγάλο ποσό. Επιπρόσθετα ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι αιτητές είχαν καταδικαστεί στα έξοδα της αίτησης για απόφαση λόγω μη καταχώρισης έκθεσης υπεράσπισης. Τα ισχυριζόμενα έξοδα δεν τεκμηριώνονται και το ποσό έχει που καθοριστεί από τους εναγόμενους-αιτητές είναι αυθαίρετο και αβάσιμο. Καταλήγει, η ομνύουσα, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.60 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και ως εκ τούτου η συγκεκριμένη αίτηση θα πρέπει να θεωρηθεί παράτυπη και άκυρη. Η πλευρά των αιτητών-εναγομένων προχώρησε με την καταχώριση γραπτής αγόρευσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Η κα Λάμπρου στη γραπτή της αγόρευση εισηγήθηκε ότι το αιτούμενο διάταγμα θα πρέπει να εκδοθεί και ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του. Σε σχέση με τον πρώτο προβληθέντα λόγο ένστασης ήταν η θέση της ότι είναι γενικός και αόριστος και ότι διαφαίνεται ξεκάθαρα από τα γεγονότα ότι πληρούνται όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ούτε και μπορεί να θεωρηθεί, ήταν η εισήγηση της, καταχρηστική η υπό κρίση αίτηση. Καταλήγει, με αναφορά στη νομολογία, ότι η παροχή ασφάλειας εξόδων εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία θα πρέπει να ασκηθεί προς όφελος των αιτητών. Η κα Μέσσιου κατέθεσε επίσης γραπτή αγόρευση στην οποία ισχυρίστηκε ότι τα έξοδα στη διαδικασία που έχουν επιδικασθεί υπέρ των αιτητών είναι ελάχιστα. Οι ίδιοι οι αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων που να δικαιολογεί το ποσό το οποίο ζητούν ως ασφάλεια. Ο ισχυρισμός τους για τη μη παροχή διαθέσιμου ποσού στη διαχείριση είναι γενικός και αβάσιμος και δεν τεκμηριώνεται. Επιπρόσθετα ανέφερε ότι η νομική βάση της αίτησης δεν έχει οποιαδήποτε σχέση και δεν μπορεί να στηρίξει το αίτημα των αιτητών-εναγομένων. Εισηγείται την απόρριψη της αίτησης με έξοδα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Είναι σημαντικό να τονιστεί ευθύς εξ αρχής ότι το Δικαστήριο στην απόφασή του, ημερομηνίας 06/05/2011, είχε καθορίσει το χρόνο συμμόρφωσης με το διάταγμα, εντός 30 ημερών από 06/05/
9. Δηλαδή, ο χρόνος συμμόρφωσης στο διάταγμα έληξε στις 06/06/
10. Επιπρόσθετα από το χρόνο συμμόρφωσης, το Δικαστήριο είχε διατάξει, ως είχε εξουσία να πράξει, ότι η αγωγή θα θεωρείτο αυτομάτως απορριφθείσα αν δεν υπήρχε συμμόρφωση εντός της προθεσμίας του ενός μηνός. Λόγω του ότι παρήλθε η προθεσμία χωρίς να υπάρξει συμμόρφωση, η αγωγή απορρίφθηκε, σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου, αυτόματα στις 07/06/
11. Οπόταν, όταν καταχωρίστηκε η αίτηση για παράταση του χρόνου συμμόρφωσης με το διάταγμα του Δικαστηρίου, στις 17/06/2011, η αγωγή είχε ήδη απορριφθεί και κανένα δικονομικό μέτρο δεν θα μπορούσε να είχε ληφθεί πριν την επαναφορά της αγωγής. Το λεκτικό της απόφασης του Δικαστηρίου ήταν το ακόλουθο: «Αν το πιο πάνω ποσό δεν κατατεθεί μέσα στην ταχθείσα από το Δικαστήριο προθεσμία, η αγωγή θα θεωρείται ως αυτομάτως απορριφθείσα.» Η συγκεκριμένη διαταγή του Δικαστηρίου ήταν ξεκάθαρη και δεν επιδέχεται οποιασδήποτε άλλης ερμηνείας. Από τη στιγμή που η αγωγή απορρίφθηκε στις 07/06/2011, δεν παρέχεται ευχέρεια παράτασης του χρόνου της υπό κρίση αίτησης, αλλά ούτε και παρέχεται ευχέρεια παράτασης του χρόνου συμμόρφωσης, όπως ζητείται στην αίτηση, με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06/05/
12. Στην απόφαση Adidas Sportschufabriken Adi Dassier Stiftung and Co. Ltd v. Krasias Shoe Factory Ltd (Αρ.2)