ΧΡΙΣΤΟΣ Α. ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠOΒΙΩΣΑΝΤΟΣ CLINCIU GABRIEL - CIPRIAN ν. G.H.P. METALLIKA & OIKODOMIKA ERGA LIMITED κ.α.,

(1)/00, παρέχεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της. Προφανώς ο ενάγοντας τη θεωρεί αναγκαίο διάδικο. Πέραν των πιο πάνω, εκκρεμούν μέχρι στιγμής τρεις αιτήσεις. Η παρούσα, με την οποία η εναγόμενη 6 (εφεξής η αιτήτρια) - αφού έχει ήδη καταχωρήσει και επιδώσει ειδοποίηση συνεναγομένων - ζητά οδηγίες για την ανταλλαγή δικογράφων με τους εναγομένους 3 και 4 (εφεξής η καθ' ης η αίτηση 1 και καθ' ου η αίτηση 2 αντίστοιχα). Η αίτηση ημερ.30.8.2013, με την οποία η εναγομένη 3 ζητά αντίστοιχες οδηγίες σε σχέση με την ίδια και τον εναγόμενο 4 και η αίτηση ημερ. 15.10.2013, με την οποία η εναγόμενη 6 ζητά από τον ενάγοντα, ασφάλεια εξόδων. Η παρούσα Αίτηση εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.10 Θ. 7, Θ.8 και Θ.12, Δ.30, Θ.1 και Δ.48 Θ.1-2, 8 και 9, στο άρθρο 3

(2)(ε) του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96(Ι)/2000, επί της Νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Από πλευράς γεγονότων υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των Αιτητών, κας Αλεξίας Αλέξη. Από την ένορκη αυτή δήλωση, προκύπτει, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η αιτήτρια παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στην καθ' ης η αίτηση 1, ιδιοκτήτρια του εκσκαφέα με αρ. εγγραφής KQK517, το οποίο οδηγείτο/χρησιμοποιείτο από τον καθ' ου η αίτηση

1. Η ασφάλιση κάλυπτε το προαναφερθέν όχημα, όταν χρησιμοποιείτο ως μηχανοκίνητο όχημα και όχι ως μηχάνημα ή εργαλείο (tool of trade) όπως έγινε στην περίπτωση του κατ' ισχυρισμόν ατυχήματος. Με τη χρήση αυτή, υπήρξε από μέρους της καθ' ης η αίτηση 1 παράβαση του ασφαλιστηρίου εγγράφου και δεν οφείλει έτσι η αιτήτρια να παράσχει ασφαλιστική κάλυψη για το επίδικο ατύχημα. Είναι ακριβώς τα ζητήματα που άπτονται της παράβασης του ασφαλιστικού αυτού εγγράφου - τα οποία συναρτώνται άμεσα και με τα επίδικα θέματα - που πρέπει να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να αποφασίσει σφαιρικά και ολοκληρωμένα. Ενόψει δε, της πολυπλοκότητας των ζητημάτων απαιτείται όπως τεθούν σε δικόγραφα που θα ανταλλαγούν μεταξύ των μερών. Αμφότεροι οι καθ' ων η αίτηση 1 και 2 αντέδρασαν και καταχώρησαν Ένσταση. Η Ένσταση της καθ' ης η αίτηση 1, ημερ. 3.7.2013, εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.10 Θ.Θ. 7, 8 και 12, Δ.30 Θ. 1, Δ.48 Θ.Θ. 1-9, Δ.64 Θ.Θ. 1, 2, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου, Πρακτική επί του Κοινοδικαίου και επί των Αρχών της Επιείκειας. Προβάλλονται σ' αυτή, έντεκα ειδικοί λόγοι ένστασης οι οποίοι, από πλευράς γεγονότων, πλαισιώνονται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της καθ' ης η αίτηση 1, κ. Νέστωρα Μιχαήλ. Η δεσπόζουσα θέση του ενόρκως δηλούντος, είναι ότι η Αίτηση είναι αχρείαστη για το λόγο ότι έχει ήδη γίνει ανταλλαγή ειδοποιήσεων συνεναγομένων, μεταξύ αιτήτριας και καθ' ης η αίτηση 1, γεγονός που δίδει έρεισμα στο Δικαστήριο να εξετάσει την οποιαδήποτε ενδεχόμενη συνυπευθυνότητα μεταξύ τους. Το όλο θέμα που ανακύπτει δεν είναι καθόλου περίπλοκο, μπορεί κάλλιστα να επιλυθεί με τον πιο πάνω τρόπο και, κατά συνέπεια, η καταχωρηθείσα Αίτηση είναι αχρείαστη και αν εγκριθεί θα θέσει σε δυσμενή θέση την καθ' ης η αίτηση. Η Ένσταση του καθ' ου η αίτηση 2 ημερ. 30.5.2013 εξειδικεύει δύο ειδικούς λόγους ένστασης και θεμελιώνεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.10, Θ. 7, Θ. 8, Θ. 12, Δ.30, Θ. 1 και Δ.48, Θ. 1-4, 8, 9, στη σχετική νομολογία ως επίσης στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε, από ένορκη δήλωση του ίδιου του καθ' ου η αίτηση
2. Η δική του θέση, ως προκύπτει μέσα από την ένορκη αυτή δήλωση, είναι απλή. Ουδέποτε είχε οποιαδήποτε συμβατική ή άλλη σχέση με την αιτήτρια. Τη συμβατική σχέση την είχε η εργοδότης του- καθ' ης η αίτηση 1 και αυτήν και μόνο, θα έπρεπε έτσι να αφορά η Αίτηση. Ο ίδιος δεν έχει καν γνώση των όρων του ασφαλιστικού συμβολαίου μεταξύ αιτήτριας και καθ' ης η αίτηση
3. Αν δε, εγκριθεί η Αίτηση σε σχέση μ' αυτόν θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη και θα υπαχθεί σε θέση αδυναμίας προάσπισης των συμφερόντων του. Κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας δεν κλήθηκαν ομνύοντες για αντεξέταση με αποτέλεσμα ο λόγος να δοθεί απευθείας στους συνηγόρους. Όλοι τους, κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, ετοίμασαν και κατέθεσαν στοχευμένες, γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες αναπτύσσουν και προωθούν τις αντίστοιχες θέσεις των πελατών τους. Ιδιαιτέρως εμπεριστατωμένη ήταν η γραπτή αγόρευση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της Αιτήτριας, κας Τταουξιή στην οποία αναπτύσσονται με ενδελέχεια οι εφαρμοστέες νομικές αρχές και η συνάρτησή τους με τα γεγονότα της παρούσας Αίτησης. Αναφορά σε επί μέρους σημαντικές θέσεις των διαδίκων θα γίνει σε κατοπινό στάδιο. Πρώτα όμως αξίζει να γίνει μια σύντομη σκιαγράφηση των εφαρμοστέων νομικών αρχών. Εφαρμογής τυγχάνει η Δ.10 Θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία, στο βαθμό που ενδιαφέρει, προβλέπει τα εξής: «Δ. 10, θ. 12

(1)Where a defendant claims against another defendant (

1. a)that he is entitled to contribution or indemnity, or (
2. b)that he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same as some relief or remedy claimed by the plaintiff, or (
3. c)that any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the plaintiff and the defendant making the claim and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant making the claim but as between the plaintiff and the defendant and another defendant or between any or either of them, the defendant making the claim may without any leave issue and serve on such other defendant a notice making such claim or specifying such question or issue.

(2)No appearance to such notice shall be necessary and the same procedure shall be adopted for the determination of such claim, question or issue between the defendants as would be appropriate under this Order if he were a third party.» Η διαδικασία τριτοδιαδίκου, στην οποία γίνεται αναφορά, περιέχεται στο Θεσμό 7 και 8 της ίδιας Διαταγής. Από τα πιο πάνω, προκύπτει, ότι, η διαδικασία που ακολουθείται προσομοιάζει με τη διαδικασία προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου, με τη διαφορά ότι η αρχική ειδοποίηση που επιδίδεται από έναν εναγόμενο σε άλλον δεν χρειάζεται καν την άδεια του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την επικρατούσα πρακτική, φαίνεται ότι σε κάποιες απλές περιπτώσεις όπου οι εναγόμενοι, ενάγονται ως συναδικοπραγήσαντες, σε περίπτωση όπου ο ένας εναγόμενος ζητά συνεισφορά από άλλον, η αποστολή μιας απλής επιστολής ή το πολλή η καταχώρηση και επίδοση ειδοποίησης συνεναγομένου είναι αρκετή για να δοθεί η δυνατότητα στο Δικαστήριο να καταμερίσει την ευθύνη τους για αποζημιώσεις, αλλά και να διατάξει τον έναν εναγόμενο να συνεισφέρει στον άλλον και αντίστοιχα (βλ. Groston v. Vaughan [1938] I K.B. 540). Σε περίπτωση, όμως, όπου οι εναγόμενοι δεν είναι συναδικοπραγήσαντες και η αξίωση για συνεισφορά του ενός εναντίον του άλλου έχει συμβατική βάση και το όλο θέμα που αναφύει δεν είναι τόσο απλό, απαιτείται να δοθούν οδηγίες για την ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ τους έτσι ώστε ο καθένας να διατυπώσει με λεπτομέρεια και πληρότητα τις θέσεις του και να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου για σφαιρική κρίση κατά την ακροαματική διαδικασία. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 37, σελ. 200, παράγραφος 262, αναφέρεται ότι: «The defendant who makes a claim or seeks relief or remedy of the kind described against a co/defendant should strictly issue and serve on him a third party notice and take out a summons for third party directions, but the practice is relaxed in the case the two defendants who are sued as tortfeasors liable in respect of the same damage, in which case neither defendant is required to issue and serve a third party notice for contribution against the other, .» Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, αβίαστα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η αιτήτρια και οι καθ' ων η αίτηση δεν είναι συναδικοπραγήσαντες. Η αιτήτρια δεν είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στο κατ' ισχυρισμόν εργατικό ατύχημα, δηλαδή στην αδικοπραγία που φέρεται να διαπράχθηκε σε βάρος του ενάγοντος. Η όποια δική της ευθύνη έναντι του ενάγοντος προκύπτει εκ του Νόμου - απορρέουσα από τη σύμβαση/ ασφαλιστική κάλυψη που παρείχε στην καθ' ης η αίτηση 1. Το θέμα αυτό εξετάστηκε στην υπόθεση Graham Thomas Preece v. Εστία Ασφαλιστική & Αντασφαλιστική Εταιρεία Α.Ε.

(1991)1 Α.Α.Δ. 568, στην οποία παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας και στην οποία επισημαίνονται τα εξής: «Το δικαίωμα που δημιουργείται από το Άρθρο 10, (βλ. ανωτέρω το κείμενο του Νόμου), των δύο νομοθεσιών δεν είναι ex delicto ούτε ακριβώς και ex contractu. Είναι ένα ιδιόρρυθμο δικαίωμα το οποίο απορρέει από το νόμο και είναι οιωνεί ex contractu. Δεν έχει άμεση σχέση με το αστικό αδίκημα που προκάλεσε το θάνατο ή τις προσωπικές βλάβες του θύματος. Με το Κοινοδίκαιο ο παθών δεν είχε δικαίωμα αγωγής εναντίον των ασφαλιστών οι οποίοι ανέλαβαν να αποζημιώσουν τον αδικοπραγούντα (βλ. Halsbury's Laws of England 4η Έκδοση, Τόμος 25, σελ. 768). Η ασφαλιστική εταιρεία δεν έχει ενοχή από αστικό αδίκημα. Τόσο η ασφάλιση των μηχανοκινήτων οχημάτων, όσο και η ενοχή των ασφαλιστικών εταιρειών για προσωπικές βλάβες τρίτου - παθόντος - εναντίον ασφαλιστικής εταιρείας βάσει της σύμβασης ασφάλειας βασίζεται στο νόμο και στη σύμβαση, στην οποία δεν είναι συμβαλλόμενος, και οι διατάξεις αυτές αποτελούν οιωνεί συμβατικές ρήτρες.» Απ' εκεί και πέρα, η διαφορά μεταξύ αιτήτριας και καθ' ης η αίτηση 1 ουδόλως μπορεί να θεωρηθεί ως απλή. Θα πρέπει να γίνει λεπτομερής ανασκόπηση της μεταξύ τους συμβατικής σχέσης με παραπομπή σε ειδικούς όρους της σύμβασης (ενδεχομένως και σε τυχόν παραρτήματα) και κατόπιν να συναρτηθούν οι όροι αυτοί με τα επίδικα γεγονότα και να κριθεί αν όντως το ατύχημα συνέβη κατά παράβαση ή έξω από τις παραμέτρους της παρεχόμενης ασφαλιστικής κάλυψης (βλ. κατ' αναλογία Ιωαννίδης v. Χαραλάμπους κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 558). Με δεδομένο ότι ο ενάγοντας επέλεξε να εναγάγει στα πλαίσια αυτής της αγωγής την αιτήτρια και να την εμπλέξει από τώρα στην υπόθεση, θα πρέπει πλέον να της δοθεί και εκείνης η δυνατότητα να καταχωρήσει και να ανταλλάξει δικόγραφα με την αντισυμβαλλόμενη της- καθ' ης η αίτηση 1, έτσι ώστε να τεθεί με τρόπο ολοκληρωμένο η μεταξύ τους διαφορά και να κριθεί παράλληλα και σε συνάρτηση με τα κύρια επίδικα θέματα που αφορούν αυτό καθεαυτό το εργατικό ατύχημα. Δεν ισχύουν τα ίδια, όμως, σε σχέση με τον καθ' ου η αίτηση

1. Ως σωστά επισημαίνεται τόσο στην Ένστασή του, όσο και στην αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του, κ. Μαυρομάτη, ο ίδιος καμιά απευθείας σχέση δεν έχει με την αιτήτρια. Δεν είναι μέρος του ασφαλιστικού συμβολαίου και δεν αναμένεται να ήταν βαθύς γνώστης των όρων του. Επομένως, θα ήταν πολυέξοδο και άδικο να εξαναγκαστεί να εμπλακεί σε δικαστική αντιδικία μαζί με την αιτήτρια γι' αυτό το θέμα. Αυτό θα είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα αν δοθούν οδηγίες για την ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ αιτήτριας και καθ' ου η αίτηση
2. Ως οδηγός του εκσκαφέα, υπέχει προσωπική ευθύνη για το ατύχημα αν ήταν αμελής. Ωστόσο, αν το ατύχημα, επισυνέβη υπό συνθήκες εκ προστήσεως ευθύνης της καθ' ης η αίτηση 1 (πράγμα που φαίνεται να αμφισβητείται), το κύριο βάρος πέφτει ασφαλώς στους δικούς της ώμους. Κατ' επέκταση αν η αιτήτρια οφείλει να παράσχει ή όχι ασφαλιστική κάλυψη για την όποιαν εκ προσκτήσεως ευθύνη της καθ' ης η αίτηση 1, αυτό εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τα όσα συμφώνησε μαζί της και το θέμα τούτο ουδόλως αφορά τον καθ' ου η αίτηση
3. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση κρίνεται δικαιολογημένη σε σχέση με την καθ' ης η αίτηση 1, όχι όμως και σε σχέση με τον καθ' ου η αίτηση
4. Κατά συνέπεια, σε σχέση με την καθ' ης η Αίτηση 1 (εναγόμενη 3) εκδίδονται διατάγματα και δίδονται οδηγίες, ως οι παράγραφοι Α και Β της Αίτησης. Επιδικάζονται €650 έξοδα υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ' ης η αίτηση
5. Σε σχέση με τον καθ' ου η αίτηση 2 (εναγόμενο 4), η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται €650 έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση 2 και εναντίον της αιτήτριας. Τα προαναφερθέντα έξοδα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .......... Στ. Ν. Σταύρου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο