ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΘΗΑΙΝΙΤΗ ΛΤΔ ν. I.M.K.A. QUALITY FARM LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2161/2010, 25/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A141 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2161/2010 Μεταξύ: ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΘΗΑΙΝΙΤΗ ΛΤΔ Ενάγουσας και
- I.M.K.A. QUALITY FARM LTD
- ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΛΛΑ Εναγόμενοι ------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 8/10/2013 για Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 25 Νοεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Θωμά (για ν' ακούσει απόφαση η κα Π"Αγαπίου) Για Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση: κ. Λουκαϊδης (για ν' ακούσει απόφαση η κα Ζίκκου) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα εταιρεία καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά την τροποποίηση του τίτλου της Έκθεσης Απαίτησης έτσι ώστε να διορθωθεί το όνομα της Ενάγουσας εταιρείας και να διαβάζεται ως "ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΑΘΗΑΙΝΙΤΗ ΛΤΔ". Νομική βάση της αίτησης κατεγράφησαν η Δ.9 Θ.2, Δ.25 Θ.1-6, Δ.48 Θ.1-9, Δ.64 Θ. 1 και 2, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμό καθώς και γενικές αρχές του δίκαιου της επιείκειας και συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου. Παρόλο που στο σώμα της αίτησης καταγράφεται ότι η αίτηση θα υποστηριζόταν από την ένορκη δήλωσης της κα Λάμπρου στην αίτηση επισυνάπτεται ένορκη δήλωση της κας Παπαγαπίου. Σύμφωνα με την ομνύουσα η ίδια είναι δικηγόρος και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Ήταν η καταγραφείσα θέση της ότι η υπό κρίση αγωγή είχε καταχωριστεί στις 06/08/10 και η υπεράσπιση στις 30/11/
- Από λάθος ή και εκ παραδρομής ή και από αβλεψία ή και από τυπογραφικό λάθος της δικηγορικής υπαλλήλου που είχε δακτυλογραφήσει το κλητήριο ένταλμα το 2010 είχε αναγραφεί λανθασμένα το όνομα της Ενάγουσας εταιρείας λόγω του ότι δεν υπήρχε στην κατοχή των δικηγόρων το πιστοποιητικό συστάσεως της Ενάγουσας. Από τις 06/08/10 μέχρι και τις 02/10/13 δεν είχε γίνει αντιληπτό ότι το όνομα της Ενάγουσας εταιρείας είχε καταγραφεί λανθασμένα στον τίτλο της αγωγής και συγκεκριμένα ότι απουσίαζε το γράμμα Σ. Στις 02/10/13 είχε γίνει συνάντηση με το διευθυντή της Ενάγουσας, ο οποίος είχε προσκομίσει το πιστοποιητικό σύστασης της Ενάγουσας εταιρείας και τότε ήταν που είχε γίνει για πρώτη φορά αντιληπτό ότι η ορθή ονομασία της Ενάγουσας ήταν "ΑΔΕΛΦΟΙ Σ. ΑΘΗΑΙΝΙΤΗ ΛΤΔ". Με την έναρξη της ακρόασης της αγωγής σε μια προσπάθεια για κατάθεση του πιστοποιητικού σύστασης της Ενάγουσας ο συνήγορος των Εναγομένων υπέβαλε ένσταση και ζητήθηκε χρόνος για καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης του τίτλου. Καταλήγει η ομνύουσα ότι σε μεταγενέστερο χρόνο από τη σύνταξη και καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης είχε παραδοθεί στους συνηγόρους της Ενάγουσας το πρωτότυπο πιστοποιητικό σύστασης της Ενάγουσας και μόλις έγινε αντιληπτό το συγκεκριμένο λάθος το δικηγορικό γραφείο προχώρησε χωρίς καθυστέρηση στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης. Κατά την άποψη της η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία έτσι ώστε να βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά γεγονότα και για να αποφευχθεί οποιαδήποτε αδικία στο πρόσωπο της Ενάγουσας. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 αντιμετώπισαν την αίτηση με την καταχώρηση Ένστασης. Ως λόγοι ένστασης απαριθμούνται το γεγονός ότι η υπεράσπιση των Εναγομένων είχε καταχωριστεί από τις 30/11/10 και σε αυτήν είχε καταγραφεί ότι οι Εναγόμενοι δεν γνώριζαν τους Ενάγοντες οπόταν, ήταν γνωστό στην Ενάγουσα το θέμα αυτό. Επίσης, ότι οι Ενάγοντες δεν κατέγραψαν γιατί από τις 06/08/10 δεν είχαν προβεί στην αιτούμενη τροποποίηση και είχαν αφήσει να παρέλθουν τρία χρόνια χωρίς οποιαδήποτε δικαιολογία. Η Ένσταση υποστηρίχθηκε από την ένορκη δήλωση της Κατερίνας Κονναρή, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο του Δρ. Ποιητή. Σύμφωνα με την ομνύουσα η ίδια έχει διαβάσει την ένορκη δήλωση της κας Λάμπρου και αρνείται το περιεχόμενο της, σημειώνεται ότι δεν έγινε αντιληπτό ότι άλλο πρόσωπο είχε προβεί στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης. Παράλληλα ισχυρίζεται ότι στην Υπεράσπιση, που είχε καταχωριστεί στις 30/11/10 οι Εναγόμενοι είχαν καταγράψει ότι δεν γνώριζαν την Ενάγουσα οπόταν, δεν μπορούν να επικαλούνται τη βοήθεια του Δικαστηρίου για να ασκηθεί η ευχέρεια του Δικαστηρίου προς όφελος τους. Και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με αγορεύσεις. Η πλευρά της Αιτήτριας εταιρείας καταχώρισε γραπτή αγόρευση στην οποία έκανε αναφορά στα γεγονότα καθώς και στην υπάρχουσα νομολογία σε σχέση με την τροποποίηση δικογράφου. Ο κ. Λουκαϊδης εκ μέρους των Εναγομένων αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι μία από τις ουσιαστικές υπερασπίσεις των εναγομένων ήταν ότι δεν είχε συναφθεί οποιαδήποτε σύμβαση με τους Ενάγοντες. Επιπρόσθετα ήταν η θέση του ότι οι Αιτητές γνώριζαν από τις 18/04/11 για την αλλαγή του ονόματος αφού είχαν επισυνάψει όλα τα απαραίτητα έγγραφα στην αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης ως τεκμήρια. Οπόταν, ήταν σε γνώση τους από το 2010 το σωστό όνομα της εταιρεία όπως προκύπτει και από την επιστολή του κ. Θωμά ημερομηνίας 13/04/
- Κατέληξε, ότι δεν επεξηγήθηκε ο λόγος που η Ενάγουσα δεν προχώρησε στην τροποποίηση όλο αυτό το διάστημα. NOMIKH ΠTYXH Η Δ.25 Θ.1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, στην οποία στηρίζεται η αίτηση, προνοεί ως ακολούθως: «
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.» Η αντίστοιχη Αγγλική πρόνοια είναι η Δ.28 Θ.
- Στο Annual Practice 1958, σελ. 622, η γενική αρχή εκτίθεται ως εξής: «In Tildesley v. Harper, 10 Ch.D. pp.396, 397, Bramwell, L.J., said: "My practice has always been to give leave to amend unless I have been satisfied that the party applying was acting mala fide, or that, by his blunder, he had done some injury to his opponent which could not be compensated for by costs or otherwise". "However negligent or careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs" (per Brett, M.R., Clarapede v. Commercial Union Association, 32 W.R. p.263; Weldon v. Neal, 19 Q.B. D. p.396; Australian Steam Navigation Co. v. Smith, 14 App. Cas. p.320; Hunt v. Rice & Son, 53 T.L.R.931, C.A.; and see the remarks of Bowen, L.J., Cropper v. Smith, 26 Ch.D. pp. 710, 711; of Lindley, L.J., Indigo Co. v. Ogilvy, [1891] 2 Ch.39,; and of Pollock, B., Steward v. North Metropolitan Tramways Co., 16 Q. B. D. p.180, and C.A. p.558). An amendment ought to be allowed if thereby "the real substantial question can be raised between the parties", and multiplicity of legal proceedings avoided.» Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. Μερικές αποφάσεις, στις οποίες έγινε ενασχόληση με το θέμα αυτό, είναι και οι αποφάσεις Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 223, ημερ.22/02/2002 και Δ. Σ. Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1608. Σύνοψη των καθιερωθέντων από τη νομολογία νομικών αρχών είναι η ακόλουθη: «
(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.»
(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα,
(1999)1 Α.Α.Δ. 44.) Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.
(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.
(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση, συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ. 33).
(5)Ο παράγοντας χρόνος, στην υποβολή αίτησης τροποποίησης, είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manu-Facturing & Exporting Co κ.ά ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Φοινιώτης (πιο πάνω): «... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για τροποποίηση.» Βλ. επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc
(1997)1 Α.Α.Δ. 378.»
(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης (βλ. SABA & Co. (T.M.B.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426).
(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης
(1995)1 Α.Α.Δ. 607). Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά την δίκη (βλ. Kallice Holding Co Ltd ν. M.T.R. Metals (Overseas) Ltd (Aρ. 1)
(1996)1 Α.Α.Δ. 162).
(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (ανωτέρω).» Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε ν' αποζημιωθεί με χρήμα». Πολύ πρόσφατα επαναδιατυπώθηκαν οι πιο πάνω αρχές στην απόφαση Jamal Y. Khan κ.α. v. Δημοκρατίας του Πακιστάν και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ.295/10, ημερ.11/07/2011, Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Εφ.204/2009, ημερ.25/04/2012 και ακόμα πιο πρόσφατα στην D.J. Karapatakis & Sons Ltd v. Δήμου Στροβόλου Πολ. Εφ. 135/11 ημερ. 13/06/2013 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε το σκεπτικό της Παπαχρυσοστόμου ν. Κ. Γρηγοριάδης & Συνέταιροι, κ.α., Π.Ε. 79/09, ημερ. 4/5/12 στην οποία είχαν καταγραφεί τα ακόλουθα: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι ότι στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά.» Ειδικότερα σε ό,τι αφορά το ζήτημα της διόρθωσης λανθασμένου ονόματος καθοριστικό το σκεπτικό της απόφασης στην υπόθεση Pearlman (Veneers) S.A. Ltd v. Bartels
(1954)All. E. R. 59 στην οποία τέθηκε η ακόλουθη γενική αρχή: «. this court has ample jurisdiction to correct any misnomer or misdescription at any time whether before or after judgment... All that is necessary to be done, which this court has ample power to do, is to alter the title by describing the defendant in the name he now says is his correct name .» Η τροποποίηση λανθασμένου ονόματος στον τίτλο της αγωγής εξετάστηκε στην απόφαση στην υπόθεση Ferro Fashion Limited v. Fashion Box S.R.L
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1805 όπου το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία επιτράπηκε η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής τονίζοντας ότι το θέμα είναι απλό και σημειώνοντας περαιτέρω πως εκεί όπου εμφανίζεται μια απλή λανθασμένη περιγραφή ονόματος μπορεί να παρασχεθεί άδεια για τροποποίηση. Περαιτέρω στην εν λόγω απόφαση αποφασίσθηκε ότι η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής αναφέρεται σε ολόκληρη την αγωγή και ως εκ τούτου οποιοδήποτε διάβημα υπάρχει καταχωρημένο στο φάκελο αυτόματα τροποποιείται όταν η αίτηση εγκριθεί. Λέχθηκαν τα εξής: «Η διόρθωση λανθασμένου ονόματος είναι θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο δεν πρέπει να επιτρέπει σε άτομα να αποκτούν πλεονέκτημα από μια λανθασμένη περιγραφή ονόματος, όταν όλοι γνωρίζουν την πραγματικότητα (Williams and Glyn's Bank Ltd ν. The Ship "Maria"
(1983)1 C.L.R. 106). Στην υπόθεση Spyropoullos ν. Transavia Holland N. v. Amsterdam
(1979)1 C.L.R. 421, όπου το προηγούμενο όνομα της ενάγουσας εταιρείας τροποποιήθηκε πριν την έγερση της αγωγής αλλά στο κλητήριο ένταλμα είχε αναγραφεί το προηγούμενο όνομα της εταιρείας, αποφασίστηκε ότι η αλλαγή του ονόματος της εταιρείας δεν επιδρά επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της. Επισημάνθηκε ότι επρόκειτο μόνο για αγωγή που ηγέρθηκε με λανθασμένο όνομα και συνεπώς θα έπρεπε να δοθεί άδεια τροποποίησης. Το θέμα είναι απλό. Εκεί όπου εμφανίζεται μια απλή λανθασμένη περιγραφή ονόματος μπορεί να παρασχεθεί άδεια για τροποποίηση βλ. Alexander Mountain & Co v. Rumere Ltd [1948] 2 All E.R.
- Η λανθασμένη περιγραφή ονόματος δεν είναι παρά ανακριβής αναφορά του ονόματος του διάδικου. Δεν αναφέρεται στην ουσία της υπόθεσης. Έχει λεχθεί ότι η λανθασμένη περιγραφή ονόματος σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αφεθεί να επηρεάσει την απόφαση επί της ουσίας που το δικαστήριο καλείται να εκδώσει βλ. Establishment Bandelot ν. R. S. Graham and Co Ltd [1953] 1 All E.R.
- Στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη κ.ά. (ανωτέρω) με αναφορά πάντα στην αγγλική νομολογία σημειώνεται ότι εάν η τροποποίηση συνεπάγεται την προσθήκη ή την αντικατάσταση διαδίκου και όχι την απλή διόρθωση σφάλματος περί το όνομα δεν θα επιτραπεί. Στην υπό κρίση αίτηση εάν επιτραπεί η διόρθωση, εφόσον η άλλη εταιρεία είναι υπαρκτό πρόσωπο, εκ πρώτης όψεως δίδεται η εικόνα πως πρόκειται διά αντικατάσταση διαδίκου, όπως είναι η εισήγηση των Εναγομένων. Όμως ουσιαστικά δεν πρόκειται για περίπτωση που οι Εναγόμενοι τελούσαν σε σύγχυση ως προς τον πραγματικό αντίδικό τους, αλλά στην πραγματικότητα παραμένει μια υπόθεση λανθασμένης αναφοράς του ονόματος της εταιρείας. Υπό αυτή την έννοια εάν επιτραπεί η τροποποίηση οι Eναγόμενοι δεν θα επηρεαστούν αρνητικά καθ' οιονδήποτε τρόπο εάν τους καταβληθούν τα έξοδα στα οποία αναγκάστηκαν να υποβληθούν συνεπεία του λάθους των Eναγόντων. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης είναι βασικά γενικοί και δεν αλλάζουν την θεώρηση του πράγματος. Εκείνο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πιο συγκεκριμένη θέση είναι η θέση των Εναγομένων ότι η αίτηση έγινε με καθυστέρηση. Αυτό όμως δεν εμποδίζει τη διόρθωση του λάθους αν ληφθεί υπόψη ότι παρά την όποια καθυστέρηση στην πραγματικότητα η υπόθεση βρίσκεται στο πολύ αρχικό στάδιο. Υπό το φως όλων των ανωτέρω δίδεται άδεια για τροποποίηση ως η παράγραφος Α της αίτησης. Η τροποποίηση να γίνει εντός δέκα
(10)ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών. Τα έξοδα (της αίτησης και τα σπαταληθέντα) καθορίζονται κατ' αποκοπήν στο ποσό των €1250- πλέον Φ.Π.Α. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο