CHARILAOU BROS LTD ν. MAGNIOR LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 963/11, 9/12/2013

(14)λόγους ενστάσεως, κάποιοι από τους οποίους επαναλαμβάνονται. Υποστηρίζει ότι η συνένωση δεν είναι επιθυμητή γιατί υπάρχουν διαφορετικοί δικηγόροι στην διαδικασία, ότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί καθυστερημένα, ότι η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι οι αγωγές παρουσιάζουν κοινά πραγματικά και νομικά σημεία και κοινό υπόβαθρο γεγονότων, ότι η συνένωση δεν θα εξυπηρετήσει το ευρύτερο συμφέρον της δικαιοσύνης ούτε και θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα αλλά αντίθετα θα καταστεί πολύπλοκη η διαδικασία, ότι οι Καθ ων η Αίτηση θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη και δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το διάταγμα, ότι σκοπείται παρέκκλιση της διαδικασίας, ότι η αίτηση έγινε χωρίς καλή πίστη και αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και ότι ο Ενόρκως Δηλών δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα. Η Ένσταση βασίστηκε στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 θ.2,3,4 και 9(ε), στα άρθρα 11 και 17 του Περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου, στους Κ.9

(6),10

(2), 18 και 19 του Περί Ανωτάτου Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην νομολογία και την ακολουθούμενη πρακτική. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η Ένσταση της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση Εταιρείας προκύπτουν από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του Χάρη Χαριλάου, διευθυντή της. Σύμφωνα με τον ομνύοντα ο κ. Roberto Rusmigo δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο για να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 θ.2 για συνένωση των αγωγών, δηλαδή ότι παρουσιάζουν κοινά πραγματικά ή νομικά σημεία. Επικαλείται το γεγονός ότι υπάρχουν διαφορετικοί δικηγόροι στην διαδικασία καθώς και το γεγονός ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα. Καταλήγει ότι έκδοση του διατάγματος συνεκδίκασης θα καταστήσει την διαδικασία πολύπλοκη και δεν θα εξυπηρετηθεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Υποστηρίζοντας την Αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου, ο κ. Πλουτάρχου ισχυρίστηκε ότι όλες οι αγωγές περικλείουν σημείο νόμου κοινό ή κοινό ζήτημα που καθιστά απαραίτητη την συνένωση αφού όπως διαφαίνεται και από το περιεχόμενο της συμφωνίας είχαν εκδοθεί 36 μεταχρονολογημένες επιταγές και για κάθε μια από αυτές έχει καταχωριστεί ξεχωριστή αγωγή καθώς και άλλες τόσες ποινικές υποθέσεις. Οπόταν, υπάρχει συνάφεια αφού το νομικό θέμα που θα αποφασιστεί είναι το ίδιο. Σε σχέση με το ότι είναι διαφορετικοί οι δικηγόροι ανέφερε ότι μερικές από τις αγωγές έχουν καταχωριστεί στο όνομα της συζύγου του κ. Νικηφόρου και άλλες από το γραφείο του κ. Νικηφόρου και ουσιαστικά ο δικηγόρος σε όλες είναι ο ίδιος. Η κα. Σιακού στην γραπτή της αγόρευση έκαμε εκτενή αναφορά στην νομολογία που αφορά το θέμα της συνεκδίκασης αγωγών και παραδέχθηκε ότι οι συγκεκριμένες αγωγές αφορούν επιταγές που είχαν εκδοθεί από τους Εναγόμενους - Αιτητές προς όφελος της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίες είχαν επιστραφεί απλήρωτες γιατί είχαν ανακληθεί. Όμως ισχυρίστηκε ότι υπάρχουν διαφορετικοί δικηγόροι στην διαδικασία και η συνεκδίκαση δεν θα εξυπηρετήσει το συμφέρον των διαδίκων αλλά θα δημιουργήσει περιττά έξοδα και πολλαπλότητα ενώ παράλληλα θα καταστήσει πολύπλοκη την διαδικασία με αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλη ζημιά και αδικία στην Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση. Επίσης υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη αίτηση καταχωρίστηκε καθυστερημένα και δεν θα πρέπει να επιτραπεί. Η Δ.14 θ.2, στην οποία στηρίζεται η Αίτηση, προβλέπει τα πιο κάτω: « When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωση τους». Η Δ.14 θ.2 είναι πανομοιότυπη με το Ord.49 r.8 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Το θέμα της συνένωσης δύο ή περισσοτέρων αγωγών με σκοπό τη συνεκδίκασή τους ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ας σημειωθεί ότι εξαρτάται και ασκείται με γνώμονα τα ιδιαίτερα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Σύμφωνα με τη νομολογία, είναι δυνατή η συνένωση δύο ή περισσοτέρων αγωγών που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου είτε μεταξύ των ιδίων είτε μεταξύ διαφορετικών διαδίκων, όταν περιέχονται σε αυτές κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας, σε σχέση προς τα υπόλοιπα θέματα, έτσι που να τις καθιστούν επιθυμητές για συνένωση. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο οφείλει να βεβαιωθεί ότι η συνένωση είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. 1. Apak Agro Industries 2. Ανδρέα Δημητριάδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 1721: "Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση του διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που πρσμετρούν στην κρίση του δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others

(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others

(1954)1 All E.R. 861." Ως προς την εξέταση του κατά πόσον υπάρχει κοινό ζήτημα προς εκδίκαση, σχετική είναι η απόφαση Samata Entrerprises v. Σταύρου

(1998)1 Α.Α.Δ.

1. Αναφέρθηκε, στην πιο πάνω υπόθεση, ότι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, διαπιστώνεται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, σε συμφωνία με την πρωτόδικη απόφαση, σημείωσε ότι Δ.14 θ.2 ρητά αναφέρεται στις απαιτήσεις των αγωγών και όχι στις υπερασπίσεις. Προκύπτει όντως από ανάγνωση των δικογράφων της Ενάγουσας Εταιρείας σε όλες τις καταγραφείσες, στην υπό κρίση Αίτηση, αγωγές ότι αυτοί στηρίζονται στην ίδια βάση αγωγής και συγκεκριμένα σε επιταγές οι οποίες είχαν εκδοθεί δυνάμει της ίδιας συμφωνίας, ημερομηνίας 17/12/08, των οποίων η πληρωμή είχε ανακληθεί από την Εναγομένη Εταιρεία. Οπόταν, εκ πρώτης όψεως η απαίτηση της Ενάγουσας Εταιρείας σε όλες τις αγωγές εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 έχει κοινά πραγματικά και νομικά χαρακτηριστικά. Ερχόμενη στην διαδικασία που διέπει την υποβολή της αίτησης συνεκδίκασης. Η διαδικασία υποβολής του αιτήματος, αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παράγραφος
2. Σύμφωνα με το πιο πάνω σύγγραμμα, η συνένωση αγωγών μπορεί να ζητηθεί με δύο τρόπους: Είτε με την καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης σε κάθε αγωγή που θα συνενωθεί, είτε με την καταχώρηση μιας αίτησης στην οποία όμως αναφέρονται όλοι οι τίτλοι των αγωγών, των οποίων επιζητείται η συνένωση. Το σημαντικό στην όλη διαδικασία είναι ότι οι φάκελοι των υποθέσεων, των οποίων επιδιώκεται η συνένωση, να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου που εξετάζει τη συνένωση. Αναφέρεται επίσης ότι η αίτηση για συνένωση θα πρέπει να καταχωρείται το συντομότερο δυνατόν μόλις ο εναγόμενος εκδηλώσει πρόθεση να υπερασπιστεί, παρότι μπορεί επίσης να εξεταστεί και στο στάδιο της αίτησης για οδηγίες. Παρατίθεται το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury´s (ανωτέρω). "An application for consolidation is made by summons before the master in the Queen's Bench Division, or by summons or motion in the Chancery Division. I should be made as soon as possible and may be made as soon as the defendants have given notice of intentions to defend, although it may also be made on or under the summons for directions. A separate summons should be issued in each action proposed to be consolidated or one summons may be issued, provided it fully sets out the titles of each such action. The principle is that all the actions to be consolidated must be before the court at the same time." Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Daws v. Daily Sketch & Sunday Graphics Ltd

(1960)1 All ER 397, στην οποία παραπέμπει το πιο πάνω σύγγραμμα. Σύμφωνα με τη νομολογία, είναι δυνατόν να διαταχθεί μερική συνένωση αγωγών. Στις περιπτώσεις αυτές, γίνεται συνεκδίκαση μόνο ορισμένων επίδικων θεμάτων και στη συνέχεια οι αγωγές αποσυνδέονται προκειμένου να εκδικαστούν ξεχωριστά τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα. Στην υπόθεση Αντωνιάδης ν. Οικονομίδης

(1977)1 JSC 103, αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "The application is based on the provisions of O.14 r.2 of the Civil Procedure Rules whereby the Court is empowered, in its discretion, to order consolidation provided it appears that common questions of law or fact of sufficient importance in proportion to the rest of the matters in issue make it desirable that the actions be heard together. No provision is made in the rule as such for partial consolidation, that is consolidation for purposes of hearing of some of the issues in dispute but the word "may" in the context of the rule, clearly imports a discretionary power wide enough to authorize any kind of consolidation designed to further the object of consolidation that lay in the avoidance of multiplicity of proceedings and the saving of expense.". Στην παρούσα υπόθεση, οι Αιτητές - Εναγομένοι 1 και 2 επέλεξαν να καταχωρήσουν μία αίτηση παραθέτοντας τους αριθμούς και των δέκα

(10)αγωγών, των οποίων επιδιώκει τη συνένωση, διαδικασία που είναι η πιο συνηθισμένη στα Κυπριακά Δικαστήρια. Εν πάση περιπτώσει, σημαντικό είναι ότι όλοι οι φάκελοι τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ούτως ώστε να έχει πλήρη αντίληψη των επιδίκων θεμάτων όπως εμφαίνονται στα δικόγραφα των διαδίκων. Προκύπτει από το αιτητικό μέρος της παρούσας Αίτησης ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 αιτούνται τη συνένωση των αγωγών για τη συνεκδίκαση όλων των επιδίκων θεμάτων. Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι αιτούνται συνένωση των αγωγών όσον αφορά τα νομικά σημεία και τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Ανάγνωση των δικογράφων των Εναγόντων σε όλες τις αγωγές αποκαλύπτει ότι όλες οι αγωγές στηρίζονται στην ίδια βάση αγωγής και συγκεκριμένα σε ανακληθείσες επιταγές. Αξιολογώντας τους λόγους Ενστάσεως της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση, σημειώνεται ότι ο πρώτος λόγος ένστασης θα πρέπει να απορριφθεί. Έχει επισημανθεί από έλεγχο των φακέλλων των υπο αναφορά αγωγών ότι οι αγωγές έχουν καταχωριστεί από το δικηγορικό γραφείο Νέστορα Νικηφόρου ενώ η υπό κρίση αγωγή έχει καταχωριστεί από την κα. Αντιγόνη Ιωαννίδου, μέλος του δικηγορικού γραφείου του κ. Νέστορα Νικηφόρου. Οπόταν δεν τίθεται θέμα διαφορετικών δικηγόρων έτσι που να περιπλεχθούν τα πράγματα. Αντίθετα, φαίνεται ότι οι δικηγόροι είναι οι ίδιοι και στις έντεκα αγωγές. Όσον αφορά το χρόνο που υποβάλλεται η παρούσα αίτηση έχοντας υπόψη ότι όλες οι υποθέσεις βρίσκονται στο στάδιο των οδηγιών κρίνω ότι δεν υπάρχει τέτοια καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος που να επηρεάζει την έκβαση της αίτησης. Η Ενάγουσα Εταιρεία δεν με έχει πείσει για τα επιχειρήματα της και ούτε έχω πεισθεί ότι η συνένωση όλων αυτών των αυτών αγωγών θα προκαλέσει αδικία σε αυτήν. Η δε πολυπλοκότητα των ζητημάτων που εγείρονται, τα οποία είναι πανομοιότυπα, κυρίως στη νομική τους πτυχή είναι παράγοντες που συνηγορούν υπό τις περιστάσεις υπέρ της συνένωσης των έντεκα αγωγών (βλ. Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως (πιο πάνω)). Συνακόλουθα των πιο πάνω, δεν εντοπίζεται οποιοδήποτε στοιχείο που να εμποδίζει τη συνεκδίκαση των αγωγών, αντίθετα, τα στοιχεία που τις περιβάλλουν υπαγορεύουν και καθιστούν απόλυτα αναγκαία και επιθυμητή τη συνεκδίκασή τους. Καθίσταται εμφανές ότι η συνεκδίκαση θα περιορίσει τα έξοδα αλλά και θα οδηγήσει στην εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και ως εκ τούτου θα προκύψει όφελος για τη δικαιοσύνη αφού θα εξυπηρετηθεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Ενόψει των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η συνεκδίκαση των Αγωγών Αρ. 1165/11, 1547/11, 2014/11, 2044/11, 2159/11, 2405/11, 2403/11, 3020/11, 3075/11 και 3401/11 με την υπό κρίση αγωγή. Η αγωγή οδηγός θα είναι η Αγωγή Αρ. 963/11. Αναφορικά με τα έξοδα της Αίτησης, αυτά επιδικάζονται εναντίον της Ενάγουσας-Καθ' ης η Αίτηση και προς όφελος των Αιτητών-Εναγόμενων 1 και 2. Καθορίζονται στο ποσό των €800- πλέον φ.π.α. Θα καταβληθούν όμως στο τέλος της συνεκδίκασης. Οι αγωγές ορίζονται για οδηγίες 15/01/14. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο