HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ άλλως ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ άλλως ANDRONICOS EYAGORA άλλως EYAGORA ANDRONICOS κ.α., Αρ. Αγωγής: 3715/12, 19/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A159 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γερολέμου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3715/12 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Εναγόντων -και-
- ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ άλλως ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ άλλως ANDRONICOS EYAGORA άλλως EYAGORA ANDRONICOS (Δ.Τ. 404037)
- ΕΥΑΓΟΡΑ ΕΥΑΓΟΡΑ άλλως EVAGORA EVAGORAS Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 22.7.2013 ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ ΚΑΙ/Η ΑΚΥΡΩΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΛΟΓΩ ΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Ημερομηνία: 19 Δεκεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Φανή για κ. Κ. Μελά Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Γ. Φούλιας για κ. Ποιητή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση (εφεξής Καθ' ων η Αίτηση) πέτυχαν στις 30/1/2013, κατόπιν ερμημοδικίας απόφαση εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών (εφεξής Αιτητών) για το ποσό των €388.080.78 σεντ - ισοδύναμο ελβετικών φράγκων CHF464.328.93 με τόκο και έξοδα. Η ΑΙΤΗΣΗ Με την παρούσα αίτηση ημερομηνίας 22/7/13 ο Αιτητής εξαιτείται διατάγματος παραμερισμού (set aside) και/ή ακύρωσης της εν λόγω απόφασης. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.5, Θ.9 και 10, Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.14, Δ.48 Θ.2-4, των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και επί των γενικών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Ανδρόνικου Ευαγόρα, Εναγόμενου 1 - Αιτητή, που συνοδεύει την αίτηση, καθώς και στα διάφορα τεκμήρια που επισυνάπτονται μ΄ αυτή. Αφού αναφέρεται στις προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές του συνθήκες εξηγεί τις συνθήκες υπό τις οποίες προέβη σε δανεισμό του από τους Καθ' ων η Αίτηση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που προβάλλει στην ένορκη δήλωση του, κατόπιν συμβουλής των υπαλλήλων των Καθ' ων η Αίτηση τα διάφορα δάνεια που είχε τα έκανε ένα και κατόπιν προτροπής των υπαλλήλων των Καθ' ων η Αίτηση το δάνειο έγινε σε ελβετικά φράγκα που τότε που έγινε το δάνειο 3/8/07 αντιστοιχούσε σε €274.341.93 σεντ. Αν και πλήρωσαν €55.000 στη συνέχεια δεν μπορούσαν να πληρώσουν τις δόσεις του δανείου. Ταυτόχρονα δε οι Καθ' ων η Αίτηση τους πληροφόρησαν ότι υποτιμήθηκε η αξία του ευρώ σε σχέση με το ελβετικό φράγκο και ως εκ τούτου το ύψος του δανείου αντί να μειώνεται αυξάνετο. Έτσι άρχισε ο εφιάλτης τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση άρχισαν να τους αποστέλλουν επιστολές για πληρωμή των δόσεων και ταυτόχρονα άρχισε σταδιακή αύξηση του επιτοκίου μέχρι που έφθασε το 13%. Εκτός αυτού οι Καθ' ων η Αίτηση αυθαίρετα τους χρέωναν με καινούργιες επιβαρύνσεις και δικαιώματα. Ακολούθως ισχυρίζονται ότι η επίδικη συμφωνία σε ξένο νόμισμα είναι εξ υπαρχής άκυρη, λόγω απάτης και/ή δόλιας συμπεριφοράς και/ή αθέμιτης επιρροής και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή παράβαση νόμιμων καθηκόντων και/ή παράνομων ενεργειών και παραλείψεων και/ή παραπλανητικών διαβεβαιώσεων και/ή απόκρυψης ουσιοδών δυνατοτήτων και επιλογών εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση και/ή υπαλλήλων τους. Πρόκειται για πώληση επενδυτικού προϊόντος υψηλού κινδύνου για το οποίο δεν είχαν την ευκαιρία να τύχουν συμβουλής από ειδικό, προέβησαν σε δάνειο κατόπιν παρότρυνσης καθώς και άλλους ισχυρισμούς που είχαν να κάνουν με πράξεις ή παραλείψεις των υπαλλήλων των Καθ' ων η Αίτηση που τους καθιστούν υπεύθυνους έναντι τους. Τα διάφορα τέλη, δικαιώματα, αυξήσεις επιτοκίου και υπερημερίας είναι αυθαίρετοι και παράνομοι. Η συμφωνία δανείου εμπεριέχει καταχρηστικές ρήτρες. Οι Καθ' ων η Αίτηση τους ξεγέλασαν, τους εκμεταλλεύτηκαν και δεν ενήργησαν καλόπιστα, έντιμα και στα πλαίσια των νομικών και συμβατικών της υποχρεώσεων. Τέλος, ότι στο ποσό της απόφασης περιέχονται παράνομες χρεώσεις, ανατοκισμός και δεν είναι το νομίμως οφειλόμενο ποσό. Όσον αφορά την παράλειψη τους να εμφανισθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, ισχυρίζεται ο ομνύων ότι δεν αντιλήφθηκε ότι το έγγραφο που του επιδόθηκε στις 17/11/12 ήταν αγωγή. Τον παραπλάνησε το γεγονός ότι στις 21/6/12 είχε λάβει διπλοσυστημένη επιστολή από τους Καθ' ων η Αίτηση για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων και έτσι πίστευαν ότι αυτή ήταν η αίτηση. Για πρώτη φορά πληροφορήθηκε για την αγωγή όταν προσκόμισε τα έγγραφα στο δικηγόρο του μετά από συνάντηση που είχαν. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένσταση ημερομηνίας 2/8/2013 η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωσή του Χριστόδουλου Στυλιανού, υπαλλήλου τους, δεόντως εξουσιοδοτημένος. Σ' αυτή περιέχονται ισχυρισμοί που ουσιαστικά είναι ανάπτυξη ή με περισσότερες λεπτομέρειες των λόγων ενστάσεων. Η ένσταση βασίζεται στη Δ.19 Θ.6, Δ.30 Θ.2 και Δ.48 Θ.1-4, και 9
(1), στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης μπορεί να συνοψισθούν και με γενικότητα ως ακολούθως:
(1)Οι Εναγόμενοι δεν δικαιολόγησαν την παράλειψή τους να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης ή/και η προβαλλόμενη δικαιολογία δεν είναι επαρκής (αφελής και απλοϊκή ως χαρακτηρίζεται).
(2)Η ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1 - Αιτητή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού ο υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση του εξήγησε τα υπέρ και τα κατά του δάνειου σε ξένο συνάλλαγμα, γνώριζαν πολύ καλά τα πλεονεκτήματα, μειονεκτήματα και συνέπειες ενός τέτοιου δανείου και ενδεικτικό τούτου είναι η αναφορά τους σε κατάλληλο ασφαλιστικό συμβόλαιο για τέτοιο δάνειο.
(3)Σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε απάτη ή δόλια συμπεριφορά για σύναψη δανείου σε ξένο συνάλλαγμα αλλά αυτοί το ζήτησαν.
(4)Είναι αβάσιμοι οι ισχυρισμοί των Αιτητών ότι η συμφωνία δανείου είναι άκυρη.
(5)Ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν όταν τους στέλλοντο επιστολές αύξησης επιτοκίου ή όταν τους αποστάληκε η κατάσταση λογαριασμού.
(6)Δεν δικαιολόγησαν το χρόνο που διέρρευσε από την επίδοση της αγωγής, ή ακόμη και όταν παραπονέθηκαν στο σύνδεσμο προστασίας καταναλωτών στις 23/4/13, μέχρι σήμερα. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο δικηγόρος των Αιτητών, με αναφορά στα όσα επικαλείται ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής στην ένορκή του δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, εισηγήθηκε ότι (α) ο αιτητής απεκάλυψε εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση (β) επεξήγησε το λόγο μη εμφάνισής του και (γ) ότι δεν υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης. Το κάθε ένα από αυτά το συσχέτισε με όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προβαίνοντας σε σχετική επιχειρηματολογία την οποία βάσισε με ανάλογη νομολογία. Ο συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, από την άλλη, αφού αναφέρθηκε στα όσα περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, εισηγήθηκε ότι ούτε εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης έχουν οι Αιτητές αφού η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση επί τούτου είναι γεγνική και αόριστη και δη σε σχέση με τις ψευδείς παραστάσεις των υπαλλήλων των Καθ' ων η Αίτηση ή άλλων ενεργειών τους ή παραλείψεων τους, καθώς και με το ότι το δάνειο έγινε σε ξένο συνάλλαγμα όπως και για υπερχρεώσεις τόκων και άλλων δικαιωμάτων. Επίσης ο λόγος για την μη εμφάνιση τους δεν μπορεί να πείσει κανένα αφού δεν ήταν δυνατό να μην διαβάσουν και να δουν ότι επρόκειτο για κλητήριο ένταλμα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η απόφαση, της οποίας επιδιώκεται ο παραμερισμός της, εξεδόθη δυνάμει της Δ.17, Θ.3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 11, λόγω έλλειψης καταχώρισης σημειώματος εμφανίσεως εκ μέρους των Εναγομένων - Αιτητών. Σύμφωνα με την Δ.17 Θ.10, απόφαση που λαμβάνεται κατ΄ αυτόν τον τρόπο δύναται να παραμεριστεί. Η Δ.17 Θ.10 έχει ως ακολούθως: "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this order, it shall be lawful for the court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Όπου εκδίδεται απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διαταγής, θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με τέτοιους όρους που ήθελαν φανεί δίκαιοι." ΑΡΧΕΣ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟΥ Το Ανώτατο Δικαστήριο έχοντας ως κατευθυντήρια υπόθεση την κλασική υπόθεση Evans v. Bartlam, 1937 2 ALL E.R. 646 καθόρισε τις αρχές που το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας όταν εξετάζει αίτηση για παραμερισμό απόφασης. Έκτοτε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου επαναλήφθηκαν και επαναβεβαιώθηκαν οι ίδιες αρχές που υιοθετήθηκαν με βάση την Evans πιο πάνω. Πρωταρχικής σημασίας είναι (α) η αποκάλυψη ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης και (β) η εξήγηση για τη μη εμφάνιση του Εναγομένου (βλ. υποθέσεις Evans v. Bartlam
(1937)2 ALL E.R. 646, Φυλακτού v. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204, Ζήνων Μερκής v. Yiannoukas Holiday Ltd and another
(1994)1 A.A.Δ. 736, KCP Commission Agents and Importers Ltd κ.α. v. Α. Μιχαήλ
(1993)1 Α.Α.Δ. 415, Ioannis Kotsapas and sons Ltd v. Titan Construction and Engineering Company
(1967)1 CLR 317, Mine and Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Γιαννάκης Χρυσάνθου κ.α. v. Marialla Constructions Ltd
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 1129, Vica Pica Disco Ltd κ.α. v. Happy Street Disco Ltd
(1997)1 (A) Α.Α.Δ. 28, Ανδρέας Κλεάνθους v. Tradex Ltd
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 988, Μαρία Γιώργαινα Λευκίδου v. Άριστου Κανναουρίδη
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 528, Πανίκου Λοϊζου κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 778, Κάτια Χριστοφόρου κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 86, Olga Kourbatova v. G. Roussos Leisure Industries Ltd
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 345, Christoforou v. Kyriakoulli
(1963)2 C.L.R. 159, Λουκαϊδου v. Γερολέμου
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 333, Κουδούνας v. ΣΚΥΜΕ ΛΤΔ κ.α.
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 967, Βόθροτεξ v. Φαντάκη
(2001)1 Α.Α.Δ. 339, Χατζηνικολάου v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1179, Bush v. Γιάννη
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1342, ΣΠΕ Παλλουριώτισας v. Αρτέμη,
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1762, Καλλής v. Alpha Bank
(2002), 1 (Β) Α.Α.Δ. 793, Γερολέμου ν. ΣΠΕ Κοντέας
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 818, Alpha Bank Ltd v. Στεφάνου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1101, Ευσταθίου ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ,
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1007, Εφορεία Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας ν. Sazen Fast Food Ltd
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1283, Θεοδώρου ν. ΣΠΕ Μακράσυκας
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1305, Ανδρέου ν. Severis Athienitis Securities Ltd
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1694, Edict Ltd v. Μιχαηλίδη
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1887, Πίττας ν. Unigods Ltd
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1761, Salamis Ltd v. Bata Ltd
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1767, Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1774, Ευάνθη ν. Δημάδη
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1822, Αργυρού ν. Λαϊκής Λτδ
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 229, Τεγκεράκης ν. Δήμος Λευκωσίας
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 289, Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 785, και Siberia Air v. Πουλλίκα
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 893. Στην υπόθεση Μερκή ν. Yiannoukas, πιο πάνω, στις σελίδες 748 και 749 συνόψισαν το σκεπτικό της υπόθεσης Evans v. Bartlam, ανωτέρω, ως ακολούθως: «
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για ν΄ αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεση, και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης έγγραφης μαρτυρίας, συνημμένης στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσής του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας.» Στην υπόθεση Πατούρη ν. Hellenic Bank Ltd,
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2118, 2123, ειπώθηκαν τα πιο κάτω: "Καθιερωμένες μπορεί να θεωρηθούν οι αρχές που διέπουν και προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ΄ αυτό το πεδίο. Απαραίτητη είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του Εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης." Επίσης λέχθηκαν και τα εξής: "Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα στοιχεία καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται." Στην υπόθεση Phylactou and others v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, 210, λέχθηκε ότι κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από τη μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Τούτο επαναλήφθηκε στην υπόθεση Αντρέας Ιωάννου ν. Σκάφος Veronica
(2003)1 (A) Α.Α.Δ. 437. Έχοντας κατά νου τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και οι οποίοι συνοψίστηκαν ανωτέρω από το Δικαστήριο, αυτοί καθίσταται αναγκαίο να διαχωρισθούν και/ή ταξινομηθούν ανάλογα με το θέμα στο οποίο αναφέρονται καθότι βρίσκονται διάσπαρτοι, επαναλαμβάνονται και συμπλέκονται στις διάφορες παραγράφους της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση. Έτσι μπορεί να ταξινομηθούν οι ισχυρισμοί, χωρίς να σημαίνει ότι αν δεν καταγράφεται κάποιος ισχυρισμός στους παρακάτω ισχυρισμούς αυτός δεν έχει ληφθεί υπόψη, ως εξής:
(1)Παράνομοι τόκοι υπερημερίας, τελών, δικαιωμάτων, επιβαρύνσεων, χρεώσεων και ανατοκισμός (παρ. 6, 10Λ), Μ), Ο)α)β), γ), δ) και ε), 16, 17).
(2)Καταχρηστικές ρήτρες και όροι (παρ. 10Α)α, Ε).
(3)Αμέλεια και παράβαση καθήκοντος (παρ. 10Α)α, Γ), Ζ), Η), Θ), 1), 12, 13, 14, 13 στη σελίδα 10, 15.
(4)Αθέμιτη επιρροή, παρότρυνση (παρ. 5, 10Α)α, Β), Γ), Δ)).
(5)Εξυπακουόμενος ρόλος επενδυτικού συμβούλου των Καθ' ων η Αίτηση (παρ. 10Α)β, Στ), Ζ), Η), Θ), Ι), 12, 13, 14, 13 στη σελίδα 10.
(6)Απάτη, δόλος και ψευδείς παραστάσεις (παρ. 10Α)α, Β), Γ), Δ), Ε), 11, 14 στη σελίδα 10.
(7)Άκυρη η συμφωνία και παράνομος ο σκοπός ή μέρος του επίδικου δανείου 10Ν), Ξ), Ο)α), β), γ), δ) και ε), 17. Σε κανένα από τους ισχυρισμούς που αναφέρονται ως 1, 2, 5 και 7 ανωτέρω δεν εξειδικεύεται με στοιχεία και λεπτομέρειες και με την δέουσα σαφήνεια το θέμα που οι Αιτητές επιχειρούν να βασίσουν, να αιτιολογήσουν και να καταδείξουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Απεναντίας οι ισχυρισμοί χαρακτηρίζονται από γενικότητα, αοριστία και ασάφεια. Όταν αναφέρονται οι Αιτητές σε παράβαση νομικών καθηκόντων, παράνομων ενεργειών και παραλείψεων δεν χαρακτηρίζουν και δεν αναφέρουν συγκεκριμένα ποια είναι αυτά και από πού πηγάζουν. Η γενικότητα και η αοριστία που επιλέγει ο ενόρκως δηλών να «ντύνει» τους ισχυρισμούς του δεν εμπεριέχουν το στοιχείο της ελάχιστης και αναγκαίας βάσιμης, εκ πρώτης όψεως, υπεράσπιση. Οι ισχυρισμοί του ομνύοντος ότι επιβλήθηκαν μονομερώς, ετσιθελικά και παράνομα τέλη, δικαιώματα, χρεώσεις, τόκοι υπερημερίας, ανατοκισμός, ότι στη συμφωνία υπάρχουν καταχρηστικές ρήτρες ή ότι όλοι ή μερικοί από τους όρους είναι καταχρηστικοί διότι είναι ενάντια στα χρηστά ή συναλλαγματικά ήθη ή αντίκεινται στις αρχές της επιείκειας ή ότι η συμφωνία έγινε χωρίς την ελεύθερη βούληση των Αιτητών ή ότι η αύξηση του επιτοκίου σε 13% δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική ζημιά και ή έξοδα των Καθ' ων η Αίτηση, θα πρέπει να αιτιολογούνται ξεχωριστά ο κάθε ένας με συγκεκριμένο τρόπο και αναφορά από τη μια στα γεγονότα ή έγγραφα ή άλλη μαρτυρία, όχι σε έκταση ή ωσάν να αποδεικνύει την υπεράσπιση του σε ακρόαση αγωγής, με τα ελάχιστα στοιχεία που να ικανοποιούν τη δημιουργία εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση, όπως π.χ. μια παραπομπή σε κάποιο όρο της συμφωνίας και από την άλλη, για τα νομικά θέματα, σε παραπομπή σε κάποια διάταξη νόμου. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς 3, 4 και 6, ως αριθμούνται ανωτέρω, καταγράφονται στοιχεία και λεπτομέρειες σε τι συνίσταντο οι παροτρύνσεις, οι ψευδείς παραστάσεις, η αμέλεια και η παράβαση καθήκοντος. Το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης δεν προβαίνει σε αξιολόγηση των ισχυρισμών της μιας και της άλλης πλευράς. Είναι αρκετό να καταδειχθεί μια βάσιμη υπεράσπιση. Στην υπό εξέταση αίτηση οι Αιτητές, για τους ως άνω συγκεκριμένους ισχυρισμούς, έχουν αποδείξει βάσιμη υπεράσπιση. Ενδεικτική όμως αναφορά για το τι τελικά επιδιώκεται από τους Αιτητές είναι η εξής περικοπή από την παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση: «. στην οποία χρειαζόμασταν τη στήριξη και συμπαράσταση της τράπεζας ώστε να βρεθεί δίκαια και λογική διευθέτηση του θέματος». Όπως επίσης και τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 7, στην προσπάθεια του Ενόρκως δηλούντα να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν αντιλήφθηκε ότι το έγγραφο που του επιδόθηκε στις 17/11/12 ήταν αγωγή που έπρεπε να αντιμετωπίσει στο Δικαστήριο, επειδή στις 21/6/12 είχε παραλάβει διπλοσυστημένη επιστολή από τους Καθ' ων η Αίτηση με την οποία πληροφορούσαν τους Αιτητές ότι θα υπέβαλλαν αιτήσεις πώλησης των ακινήτων που είχαν υποθηκεύσει. Έτσι το ερώτημα που τίθεται είναι αν οι Καθ' ων η Αίτηση λάμβαναν τα οφειλόμενα σε αυτούς από τους Αιτητές από την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων δεν ετίθετο θέμα και δεν χρειάζετο να αντιδράσουν εναντίον αυτής της διαδικασίας για όλους τους ισχυρισμούς που επικαλούνται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση τους ενώ το ότι εκδόθηκε απόφαση δικαστηρίου για την οφειλή τους στους Καθ' ων η Αίτηση λαμβάνουν σάρκα και οστά οι ισχυρισμοί τους; Μου φαίνεται ότι η οδός που ακολούθησαν οι Αιτητές είναι συγκεχυμένη. Δεν είναι δυνατό από τη μια διαδικασία που θεώρησαν ότι θα εγίνετο, δηλαδή της πώλησης των ακινήτων τους και θα λάμβαναν τα χρήματα τους οι Καθ' ων η Αίτηση να μην αντίδρασαν και να άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν ενώ με την διαδικασία της αγωγής θεωρούν ότι δεν θα πρέπει οι Καθ' ων η Αίτηση να λάβουν τα χρήματα τους. Εν πάση περιπτώσει έστω και υπό το φως αυτής της επισήμανσης των θέσεων των Αιτητών που αναδείχθηκε ανωτέρω καταδεικνύεται ότι οι Αιτητές έφεραν στο προσκήνιο εκείνα τα στοιχεία που είναι αναγκαία προς ικανοποίηση της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης όπως εξηγείται από τη νομολογία, αλλά μόνο για τους ισχυρισμούς 3, 4 και 6 που αναφέρονται ανωτέρω. Συνεπώς οι Αιτητές πέτυχαν να αποκαλύψουν συζητήσιμη και εκ πρώτης όψεως βάσιμη υπεράσπιση. ΜΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ Σε σχέση με το ζήτημα της δικαιολόγησης της μη εμφάνισης, στην υπόθεση Μilouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη,
(1997)1 Α.Α.Δ. 941 ειπώθηκε ότι η αίτηση παραμερισμού μπορεί να απορριφθεί παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία στην αγωγή, η οποία ισοδυναμεί με μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας (βλ. Μαύρου (ανωτέρω), Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Ελένη Ιακώβου κ.α.
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 457 και Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφεία Κώστας Παύλου & Σια Λτδ
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1101). Η αγωγή επιδόθηκε στους Αιτητές στις 17/11/
- Η απόφαση εκδόθηκε στις 30/1/
- Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε στις 22/7/
- Η δικαιολόγηση της μη εμφάνισης επιχειρείται να στοιχειοθετηθεί στη μη αντίληψη του ομνύοντα ότι το έγγραφο που του επιδόθηκε στις 17/11/12 ήταν αγωγή η οποία έπρεπε να αντιμετωπισθεί στο Δικαστήριο και τούτο διότι τον παραπλάνησε το γεγονός ότι στις 21/6/12 παρέλαβε διπλοσυστημένη επιστολή από τους Καθ' ων η Αίτηση με την οποία τον πληροφορούσε ότι θα υπόβαλλε αιτήσεις για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων που πίστευε ότι αυτή ήταν η αίτηση. Πραγματικά είναι άξιο απορίας πως είναι δυνατό, η αγωγή η οποία στο πρόσθιο μέρος και πάνω αριστερά με ευδιάκριτα γράμματα αναφέρεται «Εν τω Επαρχιακώ Δικαστήριο Λάρνακας» και στο κάτω αριστερό μέρος της με κεφαλαία γράμματα «ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ» να παραπλανήθηκε και να θεώρησε ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι πρόκειται για αίτηση πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων στο κτηματολόγιο. Τέτοια δικαιολογία δεν μπορεί να είναι πειστική και να γίνει πιστευτή αφού αντιστρατεύεται την κοινή λογική. Είναι τόσο εμφανής η διαφορά των δύο εγγράφων στην όψη και στην ουσία που επικαλείται για να υποστηρίξει την δήθεν παραπλάνηση του με την αγωγή που δεν αφήνει αμφιβολία για το μη γνήσιο του ισχυρισμού του. Ούτε βέβαια ο ισχυρισμός που επικαλείται για την αναφορά στην επιστολή ημερομηνίας 25/4/13 προς τον σύνδεσμο προστασίας δανειοληπτών για να γίνει μέλος «και τώρα περιμένουμε να μας πάρουν στα Δικαστήρια» αποδεικνύει ότι δεν κατάλαβε ότι επρόκειτο για αγωγή όπως ορθά επισημαίνει ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση. Επίσης καμία αναφορά δεν γίνεται πότε και υπό ποιες περιστάσεις έγινε η συνάντηση με το δικηγόρο τους και πότε διόρισαν αυτόν ως δικηγόρο τους μετά την επιστολή ημερομηνίας 25/4/
- Από τις 25/4/13 μέχρι την 22/7/13 που καταχωρήθηκε η αγωγή παρήλθαν σχεδόν τρεις μήνες. Οι ενέργειες που αναφέρονται πιο πάνω δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την παρέλευση τριών μηνών για την καταχώρηση της αίτησης. Οι Αιτητές επέδειξαν αδιαφορία στην αγωγή, τέτοια που ισοδυναμεί με καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και εξηγήσω, κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται με €900 έξοδα υπέρ των Καθ' ων Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο