Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Αδελφοί Π & Ν Μουζουρη (Εκσκαφές - Μεταφορές) Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 13/2008, 15/10/2013

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Αδελφοί Π & Ν Μουζουρη (Εκσκαφές - Μεταφορές) Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 13/2008, 15/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A125 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 13/2008 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και

1. Αδελφοί Π & Ν Μουζουρη (Εκσκαφές - Μεταφορές) Λτδ
2. Νίκος Μουζούρης
3. Ελευθέριος (Λευτέρης) Μουζούρης
4. Ανδρούλλα Μουζούρη
5. Άννα Μουζούρη Εναγομένων Ημερομηνία: 15.10.2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα. Έλενα Ανδρέου Για Εναγόμενους: κ. Ανδρέας Μαθηκολώνης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η συμφωνία ενοικιαγοράς με αριθμό 840-0-5242770, ημερ. 28.6.1999, αποτελεί τη βάση για τη δρομολόγηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής εκ μέρους της ενάγουσας σε βάρος των Εναγομένων. Ως προβάλλεται στο ειδικό οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, οι ενάγοντες, οι οποίοι διεξάγουν τραπεζικές εργασίες στην Κύπρο, με την πιο πάνω αναφερόμενη συμφωνία ενοικιαγοράς ενοικίασαν στους εναγόμενους 1 υπό την αλληλέγγυο εγγύηση και/ή υποχρέωση και/ή συμφωνία προς αποζημίωση και/ή κάλυψη των εναγομένων 2 έως και 5, υπό συνήθεις όρους ενοικιαγοράς και με δικαίωμα αγοράς το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΑΥ225 μάρκας Liebherr (excavator) και το μηχάνημα (γεννήτρια) Gen-Set Stationary 375KVA. Η συμφωνηθείσα τιμή αγοράς ανερχόταν σε Λ.Κ.50.000 ενώ παράλληλα συμφωνήθηκε το ποσό των Λ.Κ.15.532,00 σεντ ως δικαιώματα ενοικιαγοράς, ποσά που θα ήταν πληρωτέα διά 48 ίσων και διαδοχικών μηνιαίως δόσεων εκ Λ.Κ. 1.364,59 σεντ έκαστης, της πρώτης δόσης πληρωτέας την 13.8.
6. Ενόψει του γεγονότος ότι οι εναγόμενοι παρέλειψαν να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα και/ή παρέλειψαν να πληρώσουν δόσεις και/ή ενοίκια συνολικού ποσού €96.423,56 σεντ, οι ενάγοντες με επιστολή τους προς τους εναγομένους, ημερ. 1.11.2007, τερμάτισαν την πιο πάνω σύμβαση, καλώντας ταυτόχρονα τους τελευταίους όπως καταβάλουν κάθε οφειλόμενο υπόλοιπο το οποίο κατέστη πληρωτέο και να παραδώσουν στους ενάγοντες τα αντικείμενα της ενοικιαγοράς. Ενόψει της παράλειψης των εναγομένων να συμμορφωθούν με τα πιο πάνω, οι ενάγοντες προώθησαν την υπό συζήτηση αγωγή με την οποία διεκδικούν: (α) Την παράδοση των πιο πάνω αντικειμένων ενοικιαγοράς εντός τακτής προθεσμίας στα γραφεία των εναγόντων στη Λάρνακα, (β) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο δημόσιος πλειστηριασμός των ως άνω αντικειμένων και τα έσοδα από αυτή την πώληση διατεθούν έναντι και/ή προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού, (γ) €168.344,99 σεντ πλέον τόκο προς 9% επί ποσού €96.423,55 σεντ από 2.11.2007 μέχρι εξοφλήσεως ως οφειλόμενα δυνάμει της ως άνω συμβάσεως ποσά, (δ) Τα έξοδα της διαδικασίας πλέον ΦΠΑ. Οι εναγόμενοι, με την υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους ως έχει διαμορφωθεί τροποποιούμενη μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, αρνούνται την αξίωση των εναγόντων. Θέτοντας τους ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους, προτάσσουν τη θέση πως η επίδικη συμφωνία δεν αποτελεί αληθινή και γνήσια συμφωνία ενοικιαγοράς και ότι αυτή προωθήθηκε ή καταρτίστηκε από τους ενάγοντες με σκοπό την συγκάλυψη παραχώρησης δανείου στην εναγομένη 1 εταιρεία με παράνομους τόκους και την συγκάλυψη της διάπραξης ποινικών αδικημάτων κατά παράβαση της περί τόκου νομοθεσίας από τους ενάγοντες. Περαιτέρω, προβάλλεται η θέση ότι κατά ή περί τις 28.12.2000, οι ενάγοντες και η εναγόμενη 1 εταιρεία προέβησαν σε συμφωνία διακανονισμού των υποχρεώσεων της τελευταίας προς τους ενάγοντες, διακανονισμός ο οποίος αποτυπώθηκε σε έγγραφο ημερ. 2.1.2001, με τον οποίο συμφωνήθηκε μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης 1 εταιρείας πως εάν η τελευταία μέχρι 15.2.2001 πλήρωνε στους ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.450.000, τότε όλες οι υποχρεώσεις των εναγομένων προς τους ενάγοντες θα εξοφλούντο. Με δεδομένο ότι η ως άνω αναφερόμενη συμφωνία και διακανονισμός έγινε χωρίς την γνώση και την συγκατάθεση των εναγομένων 4 και 5, αποτελεί δικογραφημένη θέση των εναγομένων ότι οι εγγυήσεις για τις οποίες γίνεται αναφορά στην απαίτηση των εναγόντων τις οποίες υπέγραψαν οι εν λόγω εναγόμενες ακυρώθηκαν και οι εναγόμενες 4 και 5 απαλλάγηκαν των υποχρεώσεων τους. Είναι γι' αυτό τον λόγο που οι εναγόμενες 4 και 5 αξιώνουν, ανταπαιτητικά, δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι εγγυήσεις που περιγράφονται στην απαίτηση των εναγόντων ακυρώθηκαν και οι τελευταίες απαλλάγηκαν των υποχρεώσεων τους δυνάμει των εν λόγω συμφωνιών. Πέντε συνολικά μάρτυρες κάλεσε η πλευρά των εναγόντων για να αποδείξει την υπόθεση της. Από την πλευρά των εναγομένων κατέθεσαν από το εδώλιο του μάρτυρα οι εναγόμενοι 2,3,4 και
7. Το σύνολο της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας ακροαματικής διαδικασίας βρίσκεται στα πρακτικά της διαδικασίας. Δεν αποτελεί ασφαλώς πρόθεση του Δικαστηρίου η επανάληψη της μαρτυρίας στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Πολύ συνοπτικά και περιοριζόμενος στα βασικά και σχετικά με την παρούσα υπόθεση σημεία, το Δικαστήριο θα αναφερθεί σε αυτήν. Αυτονόητο είναι εξάλλου ότι κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας λαμβάνεται υπόψη το σύνολο της προσκομισθείσας και αποδεκτής μαρτυρίας ως επίσης κάθε σχετική λεπτομέρεια. Ο Μιχάλης Στυλιανού, υπάλληλος στο τμήμα της ενάγουσας Τράπεζας που είναι υπεύθυνο για την ανάκτηση χρεών, έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου, μεταξύ άλλων, τη συμφωνία ενοικιαγοράς με αριθμό 840-0-5242770 ημερ. 28.6.1999 (Τεκμήριο 1), το τιμολόγιο με αριθμό 21943 ημερ. 28.6.1999 (τεκμήριο 2), το οποίο υπογράφεται από την εναγομένη 1 εταιρεία και στο οποίο περιγράφονται τα δύο αντικείμενα της ενοικιαγοράς, αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του μηχανοκίνητου οχήματος τύπου Excavator μάρκας Liebherr με αριθμούς εγγραφής ΗΑΥ225 (τεκμήριο 3), κατάσταση του λογαριασμού της ως άνω ενοικιαγοράς (τεκμήριο 5), ως επίσης αντίγραφα επιστολών τερματισμού της συμφωνίας και απαίτησης παράδοσης των αντικειμένων και πληρωμής κάθε οφειλόμενου ποσού (τεκμήρια 4 έως 4Δ). Παραπέμποντας στα έγγραφα που έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου, υπέδειξε ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία υπέγραψε ως ενοικιαστής την ως άνω αναφερόμενη συμφωνία ενοικιαγοράς, δυνάμει της οποίας ο Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ, του οποίου οι εργασίες στο σύνολο τους μεταφέρθηκαν κατά τον τρόπο που εξήγησε στην ενάγουσα, κατέβαλε στην εναγομένη 1 εταιρεία, ως έμπορο, το ποσό των Λ.Κ.50.
8. Τα επίδικα αντικείμενα της ενοικιαγοράς, υπέδειξε, παραδόθηκαν στην εναγομένη 1 εταιρεία και εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να βρίσκονται στην κατοχή της. Οι εναγόμενοι 2,3,4 και 5 εγγυήθηκαν την επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς αναλαμβάνοντας προσωπικά και αλληλέγγυα να αποζημιώσουν τους ενάγοντες για οποιαδήποτε ζημιά υποστούν, σχετική με την επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς. Επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους όρους κάτω από τους οποίους συνομολογήθηκε η υπό συζήτηση συμφωνία ενοικιαγοράς, υπέδειξε ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία κατ' εφαρμογή της ως άνω σύμβασης κατέβαλλε δόσεις μέχρι και μέρος της δόσης του Ιανουαρίου του
9. Την 1.11.2007 το σύνολο των καθυστερημένων δόσεων ανήλθε σε Λ.Κ.56.434,20 σεντ. Παρά τις κατ΄ επανάληψη υποσχέσεις της εναγομένης 1 εταιρείας ότι συμμορφούμενη με τον συμφωνηθέντα τρόπο πληρωμής θα εξοφλούσε τα οφειλόμενα ποσά, δεν έπραξε τούτο, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες την 1.11.2007 με επιστολή τους τερμάτισαν την συμφωνία (Τεκμήρια 4 - 4δ). Κατά το χρόνο του τερματισμού το συνολικό πληρωτέο ποσό ανήλθε στις Λ.Κ.98.527,95 σεντ, συναποτελούμενο από το σύνολο των καθυστερημένων δόσεων και των τόκων υπερημερίας, ποσό το οποίο κάλεσαν την εναγομένη 1 και όλους τους εναγομένους να πληρώσουν, πλην όμως οι τελευταίοι παρέλειψαν να πράξουν. Ο Μιχάλης Σταυρίδης, υπάλληλος επίσης των εναγόντων, καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα δήλωσε ότι τον Ιούνιο του 1999 ήταν βοηθός διευθυντή στο υποκατάστημα των εναγόντων στη Ξυλοφάγου. Γνωρίζει τους εναγόμενους, αφού οι τελευταίοι ήταν πελάτες της ενάγουσας στο ως άνω υποκατάστημα της. Ως το πρόσωπο που χειριζόταν τους λογαριασμούς τους, υπέδειξε ότι η φερεγγυότητα τους ήταν ικανοποιητική. Η υπό συζήτηση σύμβαση ενοικιαγοράς, υποστήριξε, έγινε μετά από παράκληση της εναγομένης εταιρείας να διευκολυνθεί με χρηματοδότηση Λ.Κ.50.000 προς το σκοπό πληρωμής της πίστωσης που είχε προηγηθεί στην εναγόμενη 1 εταιρεία για να γίνει κατορθωτή η εισαγωγή εκ μέρους της τελευταίας μεγάλου εκσκαφέα από την Ελλάδα και η αγορά γεννήτριας, ως αυτά ειδικότερα περιγράφονται στα τεκμήρια 9 και 10, τιμολόγια που παραδόθηκαν στην τράπεζα από την εναγόμενη 1 εταιρεία. Η εγγραφή του εκσκαφέα, υπέδειξε, έγινε στις 14.6.1999, παραπέμποντας στο σχετικό πιστοποιητικό εγγραφής του εν λόγω μηχανήματος. Προμηθευτής των αντικειμένων στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν η εναγόμενη 1 εταιρεία ενώ η τιμή πώλησης και αγοράς τους διαιολογείται από το περιεχόμενο του τιμολογίου τεκμήριο
10. Ήταν ο ίδιος που προχώρησε στη συμπλήρωση του συμβολαίου ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 1) στο κατάστημα της ενάγουσας στη Ξυλοφάγου. Τούτο υπέγραψαν εκ μέρους της εταιρείας οι Νίκος και Ελευθέριος Μουζούρης (εναγόμενοι 2 και 3) και οι εναγόμενοι 2,3,4 και 5 ως εγγυητές. Μετά την συμπλήρωση του εγγράφου, τούτο απεστάλη στα γραφεία του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (Ο.Χ.Τ.Κ.) στο Παραλίμνι όπου ελέγχτηκε και αφού ταυτοποιήθηκαν τα αντικείμενα της ενοικιαγοράς, υπογράφτηκε από αρμόδιους υπαλλήλους του Οργανισμού. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας υπέδειξε πως με δεδομένο ότι η Τράπεζα και ο Ο.Χ.Τ.Κ. ανήκαν στον ίδιο όμιλο ενώ ο Ο.Χ.Τ.Κ. δεν διατηρούσε καταστήματα όπου και η Τράπεζα Κύπρου, πολλές φορές οι υπάλληλοι της τράπεζας βοηθούσαν στην διεκπαιρέωση των εργασιών του Ο.Χ.Τ.Κ.. Η αίτηση άλλωστε των εναγομένων για την συγκεκριμένη χρηματοδότηση έγινε στο υποκατάστημα Ξυλοφάγου και εγκρίθηκε από την διεύθυνση του ομίλου με επιστολή ημερ. 27.4.1999, (τεκμήριο 11) με σκοπό να πληρωθεί η πίστωση που ανοίχθηκε ήδη προς όφελος της εναγομένης 1 εταιρείας για την αγορά του εκσκαφέα και της γεννήτριας. Η συμφωνία ενοικιαγοράς, επανέλαβε αντεξεταζόμενος, υπογράφτηκε από το σύνολο των εναγομένων ενώπιων του ιδίου και του διευθυντή του υποκαταστήματος στη Ξυλοφάφου Γιαννάκη Χ΄Γιωρκή, του οποίου την υπογραφή επί του Τεκμηρίου 1 αναγνώρισε. Αναγνώρισε επίσης τις υπογραφές του διευθυντή του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου στο Παραλίμνι Γεώργιου Σάρδαλου και της βοηθού του. Απορρίπτοντας περί του αντιθέτου υποβολές, υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη σύμβαση ενοικιαγοράς ήταν καθόλα έγκυρη και πραγματική αφού αφορούσε υπαρκτά αντικείμενα ενώ οι πελάτες συμφώνησαν με την συγκεκριμένη χρηματοδότηση, χωρίς οποιαδήποτε ένσταση και χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε άλλη πρόθεση εκ μέρους των μερών. Απορρίπτοντας τη θέση ότι μπορούσε να δοθεί από την τράπεζα δάνειο για την εξασφάλιση του συγκεκριμένου ποσού αγοράς των δύο αντικειμένων, υπέδειξε ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν δυνατό να γίνει, αφού η τράπεζα δεν θα μπορούσε να δεχθεί τα ίδια τα αντικείμενα ως εξασφάλιση για την παραχώρηση του δανείου αγοράς τους. Εξήγησε ότι μόνο μέσω χρηματοδότησης ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν ως εξασφάλιση τα ίδια τα αντικείμενα της χρηματοδοτούμενης ενοικιαγοράς. Ο Γιώργος Σάρδαλος, διευθυντής κατά πάντα ουσιώδη χρόνο του Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου στο Παραλίμνι, αναγνώρισε την υπογραφή του επί της σύμβασης ενοικιαγοράς, (Τεκμήριο 1) υποδεικνύοντας ότι το συγκεκριμένο συμβόλαιο το οποίο ετοιμάστηκε στο υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στη Ξυλοφάγου έφθασε στα δικά τους γραφεία με σκοπό να ελεγχθεί κατά πόσο ήταν δεόντως συμπληρωμένο, υπογραμμένο και μαρτυρημένο από τους συναδέλφους της Τράπεζας. Αναγνώρισε το γεγονός ότι μέρος της σύμβασης χρηματοδότησης φαίνεται να συμπληρώθηκε από την συνάδελφο του κα Καραγιώργη, της οποίας τον γραφικό χαρακτήρα αναγνώρισε, επιμένοντας στη θέση ότι τα συμβόλαια ήρθαν υπογραμμένα από τους πελάτες αφού είχαν ήδη μαρτυρηθεί από συναδέλφους του της τράπεζας. Σε κάθε περίπτωση, σημείωσε, για να ολοκληρωθεί η σύμβαση θα έπρεπε να υπογράψει τόσο ο ίδιος όσο και η συνάδελφος του Άντρη Καραγιώργη ως εκπρόσωποι του Ο.Χ.Τ.Κ. πράγμα το οποίο και έγινε. Η συγκεκριμένη πράξη, υποστήριξε, ήταν μια κανονική - φυσιολογική πράξη χρηματοδότησης μέσω ενοικιαγοράς. Από την κατάσταση λογαριασμού της υπό συζήτηση ενοικιαγοράς στην οποία παρέπεμψε (τεκμήριο 12) καταδεικνύεται ότι έγιναν κάποιες πληρωμές από την πλευρά των εναγομένων, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε διαμαρτυρία εκ μέρους των τελευταίων. Σχολιάζοντας τα τεκμήρια 6, 6α και 6β, υπέδειξε ότι οι επιταγές που εκδόθηκαν για την ολοκλήρωση της εν λόγω χρηματοδότησης, κατόπιν οδηγιών των πελατών-εναγομένων κατατέθηκαν στην Τράπεζα Κύπρου. Καταθέτοντας η Άντρη Καραγιώργη, αναγνώρισε την υπογραφή της να βρίσκεται δίπλα από την υπογραφή του μάρτυρα Σάρδαλου στη σύμβαση ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 1). Το Τεκμήριο 2, εξήγησε, αποτελεί το τιμολόγιο στο οποίο περιγράφονται τα αντικείμενα της ενοικιαγοράς. Τα ίδια αντικείμενα άλλωστε αφορούν και τα τιμολόγια τεκμήρια 9 και 10, με τα οποία επιβεβαιώνεται ότι και τα δύο αντικείμενα αγοράστηκαν και ήταν στην κατοχή των εναγομένων. Αναφερόμενη στα τεκμήρια 6 και 6α εξήγησε ότι αφορούν επιταγές που η ίδια εξέδωσε μετά από οδηγίες των εναγομένων, προς εξόφληση της πίστωσης που έγινε στην εναγομένη 1 εταιρεία για την αγορά των αντικειμένων. Αν δεν υπήρχαν τα τιμολόγια 2, 9 και 10 υπέδειξε η μάρτυρας, η υπό συζήτηση ενοικιαγορά δεν θα ήταν δυνατό να προχωρήσει. Αντεξεταζόμενη παραδέχθηκε ότι η ίδια συμπλήρωσε κατά τον τρόπο που εξήγησε μέρος της σύμβασης ενοικιαγοράς, ήταν όμως κατηγορηματική ότι όταν το έγγραφο έφθασε κοντά της για σκοπούς ελέγχου ήταν ήδη υπογεγραμμένο από τους πελάτες-εναγόμενους. Απορρίπτοντας τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι πρόκειται για εικονικό και ψεύτικο συμβόλαιο, επέμενε ότι η συμπλήρωση του από την ίδια έγινε στην παρουσία των πελατών-εναγομένων, στους οποίους το εξήγησε, υποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι τα αντικείμενα που περιγράφονται στα τιμολόγια αγοράς τους από την εναγομένη 1 εταιρεία (τεκμήρια 9 και 10) είναι τα ίδια αντικείμενα που περιγράφονται τόσο στο τιμολόγιο τεκμήριο 2 όσο και στην σύμβαση ενοικιαγοράς. Ο Ηλίας Παπαντώνης, διευθυντικό στέλεχος της ενάγουσας υπέδειξε ότι στις 28.12.2000 έγινε συνάντηση στο γραφείο του περιφερειακού διευθυντή της τράπεζας μεταξύ υπαλλήλων της τράπεζας και του διευθυντή της εναγομένης 1 εταιρείας, Νίκου Μουζούρη. Ήταν και ο ίδιος παρών. Σκοπός της συνάντησης ήταν να ενημερωθούν οι πελάτες ποια ήταν τα υπόλοιπα των λογαριασμών που διατηρούσαν γενικότερα με την τράπεζα και να ζητηθεί όπως μειωθούν αυτά, ως ήταν άλλωστε και η υπόσχεση των εναγομένων. Για την συνάντηση αυτή ο ίδιος τήρησε πρακτικά τα οποία και παρουσίασε στο Δικαστήριο σημειούμενα ως τεκμήριο 12Α. Παραπέμποντας στο περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου, που ως εξήγησε ετοιμάστηκε από την πλευρά του στις 2.1.2001 και το οποίο υπόγραψε ως ορθό και ο εναγόμενος Νίκος Μουζούρης εκ μέρους της εναγομένης 1 εταιρείας, υπέδειξε ότι τούτο δεν αποτελεί οποιασδήποτε μορφής συμφωνία αλλά τα πρακτικά μιας συνάντησης η οποία έγινε για να βρεθεί ο τρόπος να μειωθούν οι συνολικές υποχρεώσεις των εναγομένων προς την τράπεζα όπως οι τελευταίοι υπόσχονταν αλλά δεν πραγματοποιούσαν. Ο διευθυντής της εναγομένης 1 εταιρείας Ελευθέριος Μουζούρης, εναγόμενος 3 σε αυτή την διαδικασία, ήταν ο πρώτος μάρτυρας για την πλευρά των εναγομένων. Στα πλαίσια γραπτής δήλωσης του την οποία υιοθέτησε καθ' ων χρόνο κατέθετε ενώπιων του Δικαστηρίου, ανάφερε μεταξύ άλλων ότι η εναγόμενη 1 εταιρεία συνεργαζόταν από μακρού χρόνου με την ενάγουσα μέσω του υποκαταστήματος της τελευταίας στη Ξυλοφάγου. Στα πλαίσια της συνεργασίας τους, ζήτησαν όπως ανοιχθεί πίστωση για ποσό περίπου Λ.Κ.40.000, με σκοπό την αγορά μηχανημάτων από το εξωτερικό. Δεν ήταν πρόθεση των εναγομένων ούτε υπήρχε λόγος να ζητήσουν οι τελευταίοι χρηματοδότηση μέσω ενοικιαγοράς. Ο διευθυντής του καταστήματος τους ανέφερε ότι θα υποβάλει το αίτημα στη διεύθυνση της τράπεζας. Πράγματι, μετά από λίγες μέρες ειδοποιήθηκαν ότι το αίτημα εγκρίθηκε με αποτέλεσμα η τράπεζα θα άνοιγε πίστωση για ποσό Λ.Κ.40.000 για την αγορά των μηχανημάτων από το εξωτερικό, το όριο του τρεχούμενου τους λογαριασμού θα αυξανόταν κατά Λ.Κ.30.000 ενώ παράλληλα θα τους παραχωρείτο δάνειο Λ.Κ.50.000 για την εξόφληση της πίστωσης. Περί το τέλος Ιουνίου του 1999 ειδοποιήθηκαν ότι τα έγγραφα ήταν έτοιμα για το δάνειο των Λ.Κ.50.
11. Όλοι οι εναγόμενοι μετέβηκαν στην τράπεζα στο Ξυλοφάγου όπου και υπογράφηκαν τα σχετικά έγγραφα που η τράπεζα είχε ετοιμάσει. Όταν υπογράφτηκε το επίδικο συμβόλαιο ενοικιαγοράς, τούτο δεν ήταν συμπληρωμένο αφού πέραν του ονόματος της εναγόμενης 1 εταιρείας και των άλλων συμβαλλομένων δεν υπήρχε οποιοδήποτε ποσό ή οι όροι του συμβολαίου που αναφέρονται στα ποσά και στη διάρκεια του συμβολαίου. Μετά την υπογραφή αποχώρησαν από τη τράπεζα ενώ ο διευθυντής τους ανέφερε ότι θα τους ειδοποιούσε όταν θα ήταν έτοιμες οι επιταγές για το επίδικο συμβόλαιο. Κανένας δεν τους ανέφερε οτιδήποτε ούτε και συμφωνήθηκε κάτι σε σχέση με τον τρόπο αποπληρωμής ή την διάρκεια του συμβολαίου ή τους τόκους που θα πληρώνονταν. Το επίδικο συμβόλαιο υποδεικνύει ο μάρτυρας δεν αποτελεί πραγματική και αληθινή συμφωνία ενοικιαγοράς αλλά έγινε για να τους παραχωρηθεί από την τράπεζα δάνειο. Τόσο η σύζυγος του ιδίου (εναγόμενη 4) όσο και η σύζυγος του αδελφού του Νίκου Μουζούρη, (εναγόμενη 5) ενημερώθηκαν από τους ίδιους ότι θα υπέγραφαν ως εγγυήτριες για διευκολύνσεις που θα παραχωρούσε η τράπεζα στην εναγόμενη εταιρεία. Η υπογραφή του συγκεκριμένου συμβολαίου, υποστήριξε, αποτελούσε σχέδιο και απόφαση της τράπεζας με σκοπό να χρεώνει τους εναγομένους με τόκους υψηλότερους από αυτούς που εδικαιούτο. Αναφερόμενος στα πρακτικά που τηρήθηκαν για την συνάντηση της 28.12.00 υπέδειξε ότι σε αυτή την συνάντηση συμφωνήθηκε όπως η εταιρεία πληρώσει το συνολικό ποσό των Λ.Κ.450.000 για πλήρη εξόφληση όλων των υποχρεώσεων της προς την τράπεζα και τον Ο.Χ.Τ.Κ.. Ο ισχυρισμός της πλευράς της Τράπεζας Κύπρου ότι δεν συμφωνήθηκε να πληρωθεί το ποσό των Λ.Κ.450.000 για πλήρη εξόφληση, υποστήριξε ότι δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση πάντως, οι προσπάθειες διευθέτησης των υποχρεώσεων της εταιρείας προς το συγκρότημα της Τράπεζας Κύπρου αλλά και η πιο πάνω συμφωνία δεν ήταν σε γνώση των εναγομένων 4 και 5, τις οποίες ούτε η τράπεζα, ούτε ο ίδιος ή ο αδελφός του Ελευθέριος Μουζούρης θεώρησαν αναγκαίο να τους αναφέρουν. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι και τα δύο τιμολόγια τεκμήρια 9 και 10 τα παρέδωσαν οι εναγόμενοι στην τράπεζα. Για την αγορά του εκσκαφέα (τεκμήριο 9) μετέβη ο ίδιος προσωπικά στην Αθήνα για να διευθετήσει την αγορά του, ενώ ήταν ο ίδιος που παράγγειλε την αγορά της γεννήτριας που περιγράφεται στο τεκμήριο
12. Σύμφωνα με τον μάρτυρα τόσο ο εκσκαφέας όσο και η γεννήτρια παραδόθηκαν κανονικά στην εναγόμενη 1 εταιρεία. Παρά το γεγονός ότι πολλές φορές στο παρελθόν είχαν κάνει συμφωνίες ενοικιαγοράς, ενώ και οι εναγόμενες 4 και 5 σύζυγοι των εναγομένων 2 και 3 δεν ήταν η πρώτη φορά που υπέγραφαν ως εγγυήτριες για χρέη της ως άνω εναγομένης οικογενειακής εταιρείας, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έδωσαν την απαιτούμενη προσοχή για να εντοπίσουν το γεγονός ότι επρόκειτο για ενοικιαγορά. Παρά τις ως άνω αναφορές του για την εντύπωση που οι εναγόμενοι είχαν για την φύση της σύμβασης που υπέγραψαν κατά την 28.6.1999, ο μάρτυρας δεν αμφισβήτησε στο τέλος της ημέρας το γεγονός ότι η σύμβαση ημερ. 28.6.1999 ήταν όντος σύμβαση ενοικιαγοράς, κατ' εφαρμογή της οποίας μάλιστα πληρώθηκαν κάποιες δόσεις εκ μέρους των εναγομένων, επέμενε όμως ότι αυτή δεν ήταν πλήρως συμπληρωμένη κατά την υπογραφή της. Ο Νίκος Μουζούρης (εναγόμενος 2) καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα υιοθέτησε επίσης έγγραφη δήλωση του. Πρόκειται ουσιαστικά για επανάληψη της γραπτής δήλωσης του μάρτυρα Ελευθέριου Μουζούρη, αφού από το σύνολο τεσσάρων δακτυλογραφημένων σελίδων που και οι δύο καταλαμβάνουν, διαφέρουν μεταξύ τους μόνο σε μερικές λέξεις. Δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι ζητήθηκε από την ενάγουσα τράπεζα να ανοιχθεί πίστωση για την αγορά μηχανήματος από την εναγομένη 1 εταιρεία από το εξωτερικό. Σαν επιχειρηματίας ο ίδιος επισκέφθηκε πολλές φορές την τράπεζα για να υπογράψει διάφορα έγγραφα. Αρκετές φορές στο παρελθόν οι εναγόμενοι είχαν υπογράψει συμφωνίες ενοικιαγοράς για την εξασφάλιση μηχανημάτων. Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι εναγόμενοι μετέβησαν στην τράπεζα για να υπογράψουν δάνειο. Ούτε οι εναγόμενες 4 και 5 γνώριζαν ότι το έγγραφο που υπόγραφαν ήταν σύμβαση ενοικιαγοράς. Σχολιάζοντας το περιεχόμενο των τεκμηρίων 2,9 και 10, υπέδειξε ότι τα αντικείμενα που περιγράφονται σε αυτά, αγοράστηκαν πράγματι από την πλευρά της εναγόμενης 1 εταιρείας και παραλήφθηκαν από την τελευταία. Επικαλούμενος προβλήματα μνήμης, αποτέλεσμα προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει, ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει τα τεκμήρια 6, 6α και 6β παρά το γεγονός ότι στο τελευταίο αναγνώρισε την υπογραφή του μαζί με την υπογραφή του αδελφού του και εναγόμενου αρ.
13. Σχολιάζοντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 12Α, το οποίο ο ίδιος υπέγραψε για λογαριασμό της εναγομένης 1 εταιρείας, υπέδειξε πως μετά από έλεγχο συμφώνησε με τα ποσά που αναγράφονται σε αυτό. Συμφώνησε επίσης ότι ανάμεσα στα ποσά που παρουσιάζονται ως οφειλόμενα από την εναγόμενη 1 εταιρεία στον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου, (Λ.Κ.216.000) συμπεριλαμβάνεται και το διεκδικούμενο υπόλοιπο δυνάμει της παρούσας αγωγής. Αποτέλεσε ωστόσο θέση του ότι κατά την συγκεκριμένη ημερομηνία έγινε συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών η οποία αποτυπώθηκε στο ως άνω τεκμήριο, σύμφωνα με την οποία η εναγομένη 1 εταιρεία θα έπρεπε να καταβάλει Λ.Κ.450.000 σε πλήρη εξόφληση όλων των οφειλομένων ποσών μέχρι τις 15.2.
14. Η Άννα Μουζούρη (εναγόμενη 5) σύζυγος του εναγόμενου Νίκου Μουζούρη καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα δήλωσε ότι γνωρίζει πως η εναγόμενη 1 εταιρεία έχει υποχρεώσεις προς την Τράπεζα Κύπρου. Δεν ήταν όμως σε θέση να γνωρίζει εάν περί τα τέλη του 2000 και αρχές του 2001, έγινε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ της ως άνω τράπεζας και του συζύγου της ή του αδελφού του Ελευθέριου Μουζούρη για λογαριασμό της εναγομένης 1 εταιρείας, προς εξόφληση των ως άνω υποχρεώσεων, με την καταβολή Λ.Κ.450.000 αντί Λ.Κ.550.000 ως ήταν οι πραγματικές τους υποχρεώσεις. Η εναγόμενη 1 εταιρεία, δήλωσε, είναι οικογενειακή επιχείρηση. Αυτός ήταν και ο λόγος που όταν της ζητείτο να υπογράφει ως εγγυητής υπέγραφε για τις υποχρεώσεις της εταιρείας. Τόσο ο σύζυγος της ίδιας όσο και ο αδελφός του και σύζυγος της εναγομένης 4 είχαν «λευκή εξουσιοδότηση», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, να μιλούν με την τράπεζα για ζητήματα που αφορούσαν την εταιρεία. Η ίδια μετέβαινε στην τράπεζα όποτε χρειαζόταν για να υπογράψει διάφορα έγγραφα. Τελευταία μάρτυρας για την πλευρά των εναγομένων κλήθηκε η εναγομένη αρ. 4 Ανδρούλα Μουζούρη, σύζυγος του εναγομένου αρ.3 Ελευθέριου Μουζούρη. Η μάρτυρας, ερωτώμενη από τον συνήγορο υπεράσπισης αν είχε υπόψη της την διευθέτηση μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης όσων αφορά της υποχρεώσεις της τελευταίας προς την τράπεζα, δήλωσε επίσης ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε περί διευθέτησης των χρεών της εταιρείας προς τον όμιλο της Τραπέζης Κύπρου. Ούτε ο σύζυγος της την ενημέρωσε ποτέ ότι έγινε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση. Η μάρτυρας αναγνώρισε την υπογραφή της στην σύμβαση ημερ. 28.6.1999, υποδεικνύοντας ότι η ίδια δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την διαχείριση των υποθέσεων της εναγόμενης εταιρείας. Τούτο γινόταν είτε από τον σύζυγο της είτε από τον αδελφό του, εναγόμενο 3 στη παρούσα αγωγή. Υπήρχε όπως εξήγησε εμπιστοσύνη στη διαχείριση της εταιρείας από τα δύο αυτά άτομα. Αυτός ήταν και λόγος που και η ίδια πολλές φορές υπέγραψε ως εγγυήτρια της εταιρείας. Το γεγονός ότι τα αδέλφια Νίκος και Ελευθέριος Μουζούρης εκπροσωπούσαν τις συζύγους τους και εναγόμενες 4 και 5 ήταν σε γνώση των υπαλλήλων της τράπεζας. Οι τελευταίοι έβλεπαν την ίδια και την εναγόμενη 5 μόνο όταν μετέβαιναν στα γραφεία της τράπεζας για να υπογράψουν διάφορα έγγραφα. Παρά το γεγονός ότι αποτέλεσε αρχικά θέση της πως δεν γνώριζε ότι αυτό που υπέγραφε στις 28.6.1999 αποτελούσε σύμβαση ενοικιαγοράς, όταν τέθηκε υπόψη της ένορκη δήλωση της ίδιας, ημερ. 28.2.2012, που έγινε από την πλευρά της προς υποστήριξη ενδιάμεσης αίτησης στην παρούσα, στα πλαίσια της οποίας δηλώνεται η γνώση της ότι υπέγραφε σύμβαση ενοικιαγοράς, δήλωσε ότι η αλήθεια για το ζήτημα είναι αυτό που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της ημερ. 28.2.
15. Έχω ακούσει και εξετάσει προσεκτικά το σύνολο της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας, χωρίς να περιοριστώ σε όσα πιο πάνω περιληπτικά έχουν εκτεθεί. Έχοντας ήδη σημειώσει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των δύο πλευρών, παρακολούθησα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενώπιον μου με ιδιαίτερη περίσκεψη και προσοχή και έχω σε κάθε περίπτωση καταγράψει νοητικά την εντύπωση μου από τη ζωντανή εικόνα των μαρτύρων καθ' ον χρόνο έδιναν μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, τη συμπεριφορά και αντιδράσεις τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους. Η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα, έχει, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου M/V Mary John κ.α.