Στέφανου Κατσούρη, ανηλίκου δια των πλησιεστέρων συγγενών και φίλων, γονέων του Σάββα Κατσούρη και Χριστίνας Πηγιώτη ν. Θεοχάρη Ιωσηφάκη, Αρ. Αγωγής:

Στέφανου Κατσούρη, ανηλίκου δια των πλησιεστέρων συγγενών και φίλων, γονέων του Σάββα Κατσούρη και Χριστίνας Πηγιώτη ν. Θεοχάρη Ιωσηφάκη, Αρ. Αγωγής: 2764/11, 31/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A132 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2764/11 Μεταξύ: Στέφανου Κατσούρη, ανηλίκου δια των πλησιεστέρων συγγενών και φίλων, γονέων του Σάββα Κατσούρη και Χριστίνας Πηγιώτη, Οδός Βατυλής αρ. 3, 7100 Αραδίππου Ενάγοντα και Θεοχάρη Ιωσηφάκη, Γρ. Διγενή 3Ε, Δασάκι Άχνας, τηλ. 99555705 Εναγομένου και Χριστίνας Πηγιώτη, εκ Αραδίππου Τριτοδιαδίκου Αίτηση ημερομηνίας 6.3.2013 για συνένωση της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο με τις αγωγές με αρ. 2765/2011, 2466/11 και 176/

1. ----------------------------- Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κ. Αντώνης Ανδρέου και Σία Δ.Ε.Π.Ε. (η κα Μιχαήλ για να ακούσει απόφαση). Για τον Ενάγοντα - καθ΄ ου η Αίτηση: Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής και Σια (η κα Ζίκκου για να ακούσει απόφαση). Για τον Τριτοδιάδικο: κος Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ και κος Γιώργος Α. Λουκαϊδης (ο κος Αναγνώστου για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση του ενάγοντα στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, είναι για αποζημιώσεις για κατ΄ ισχυρισμόν σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές που υπέστη, λόγω αμέλειας του εναγομένου. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, στις 9.8.2011 επεσυνέβη τροχαίο ατύχημα στη διασταύρωση της Λεωφόρου Λεμεσού με την Λεωφόρο Μακεδονίας και Νικηφόρου Φωκά στη Λάρνακα. Συγκεκριμένα το όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΤV 392, που οδηγείτο από την Χριστίνα Πηγιώτη, (τριτοδιάδικος στην αγωγή) και στο οποίο επέβαινε ο ενάγοντας (Στέφανος Κατσούρης), συγκρούστηκε με το όχημα με αριθμό εγγραφής KUJ 641 που οδηγείτο από τον εναγόμενο. Ο Ενάγοντας, όπως προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, ισχυρίζεται ότι την ευθύνη για το συμβάν φέρει ο εναγόμενος ενώ ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι την ευθύνη την φέρει η τριτοδιάδικος. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο εναγόμενος αιτείται την συνένωση της παρούσας αγωγής με τρείς άλλες αγωγές (αρ. 2765/11, 2766/11 και 176/12) οι οποίες επίσης έχουν εγερθεί εναντίον του. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση, όπως καταγράφεται στο σώμα της, εμφαίνονται: «(α) στον φάκελο της κάθε αγωγής ήτοι το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και/ ή Υπεράσπισης της κάθε αγωγής. (β) υπάρχει κοινό νομικό και πραγματικό ζήτημα προς εκδίκαση το οποίο είναι τέτοιας μορφής και τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα άλλα θέματα που εγείρονται και στις 4 αγωγές το οποίο καθιστά πραγματικά επιθυμητό την συνένωση τους. (γ) το θέμα της αγωγής, ήτοι το κατ΄ ισχυρισμό τροχαίο ατύχημα που επεσυνέβη στη διασταύρωση της Λεωφόρου Λεμεσού με την Λεωφόρο Μακεδονίας και Νικηφόρου Φωκά στην Επαρχία Λάρνακας κατά ή περί την 09/08/2011, είναι το ίδιο και στις 4 αγωγές. (δ) Η μαρτυρία που θα δοθεί και ή θα προσκομιστεί θα είναι η ίδια και στις 4 αγωγές. (στ) οι δικηγόροι τόσο των Εναγόντων όσο και των Εναγομένων είναι οι ίδιοι (ζ) η συνένωση θα οδηγήσει στην αποφυγή πολλαπλών διαδικασιών και κατ΄ επέκταση σε εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων». Η Αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.14, θ.2-5 και Δ.48, θ. 2, θ.3, θ.4 και θ.9 (e), στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες, στην Γενική Πρακτική, στην Νομολογία και στην Διακριτική Ευχέρεια του Σεβαστού Δικαστηρίου. Ο Ενάγοντας - Καθ΄ ου η Αίτηση έφερε ένσταση στην Αίτηση ενώ η τριτοδιάδικος συναίνεσε στην συνένωση των αγωγών. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.
2. Θ 2-5 και Δ.48, θθ 2, 3, 4 και 9(e), στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, καθώς και στις συμφυείς εξουσίες, στη γενική πρακτική, στη νομολογία και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση εμφαίνονται, όπως αναφέρεται σ΄ αυτήν, στην δικογραφία και έχουν ως εξής: «
3. Η συνένωση δεν μπορεί να γίνει διότι ο ρόλος των διαδίκων σε κάθε υπόθεση είναι διαφορετικός.
4. Η Χριστίνα Πηγιώτη είναι ενάγουσα στην αγωγή 2765/11, ενώ είναι τριτοδιάδικος στις αγωγές 2764/11, 2766/11 και 176/12». Τόσο η Αίτηση, όσο και η Ένσταση, δεν συνοδεύονται με Ένορκες Δηλώσεις. Κατά τις αγορεύσεις που ακολούθησαν, οι συνήγοροι του εναγομένου υπεστήριξαν μεταξύ άλλων, ότι εν προκειμένω ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία και ότι η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί, καθότι και οι τέσσερις αγωγές στρέφονται εναντίον του ιδίου εναγομένου, και οι αξιώσεις και των τεσσάρων εναγόντων πηγάζουν από το ίδιο γεγονός, το ατύχημα που επεσυνέβη στις 9.8.
5. Αντίθετη ήταν η θέση των συνηγόρων του ενάγοντα. Υπεστήριξαν ότι εάν οι αγωγές συνενωθούν τότε θα προκύψει δυσκολία κατά την διεξαγωγή της διαδικασίας και συγκεκριμένα με την σειρά με την οποία θα κλητευθούν οι μάρτυρες. Αν οι αγωγές συνενωθούν, κατέληξαν, «δεν θα μπορούσαμε να γνωρίζουμε αν η Χριστίνα Πηγιώτη (είναι ενάγουσα στην αγωγή αρ. 2765/2011 και τριτοδιάδικος στις αγωγές αρ. 2764/11, 2766/11 και 176/2012) πρέπει να καλέσει μάρτυρες πρώτη ή τελευταία γιατί, ως ενάγουσα πρέπει να καλέσει μάρτυρες πρώτη, ενώ ως τριτοδιάδικος θα πρέπει να καλέσει μάρτυρες τελευταία». Η Διαταγή 14, Καν. 2 επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση έχει ως ακολούθως: «Ο
6. r.
7. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.». Και σε μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίστανται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει την συνένωση τους.» Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το θέμα άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εφαρμοστέο κριτήριο είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων, με περιορισμό των εξόδων και επιτάχυνση της απονομής της δικαιοσύνης [βλ. Georgios Hadjaiathanasiou v. Loizos Parperides and Others