ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΡΙΠΗΣ ν. WINDOORS UPVC SYSTEMS LTD (HE 113651) κ.α., Αρ. Αγωγής: 1089/12, 11/12/2013

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΡΙΠΗΣ ν. WINDOORS UPVC SYSTEMS LTD (HE 113651) κ.α., Αρ. Αγωγής: 1089/12, 11/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2013:A152 Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1089/12 Μεταξύ: ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΑΡΙΠΗΣ Ενάγοντα και

1. WINDOORS UPVC SYSTEMS LTD (HE 113651) 2.ΧΑΡΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΝΙΚΟΛΑ ή ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΝΙΚΟΛΑ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 21.2.2013 για παραμερισμό της απόφασης Ημερομηνία: 11 Δεκεμβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για Εναγομένη 1 - Αιτήτρια: κα Καραισκάκη για Ε. Πελεκάνο & Σία. Για τον Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Σ. Σταύρου για Αντωνάκη Σωτηρίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, εκδόθηκε στις 24.1.2013 ερήμην της εναγομένης αρ. 1 εταιρείας απόφαση εναντίον της (αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά μετά του εναγομένου 2) για πληρωμή του ποσού των €10.000 πλέον τόκους και έξοδα, δυνάμει επιταγής. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η εναγομένη αρ. 1 εταιρεία έναντι καλού και νομίμου ανταλλάγματος εξέδωσε στις 4.3.2011, επ΄ ονόματι του εναγομένου αρ. 2, και παρέδωσε σ΄ αυτόν την επιταγή με αριθμό 95260042 της Τράπεζας Κύπρου για το ποσό των €10,000=. Ο Εναγόμενος αρ. 2 στη συνέχεια έναντι καλού και νομίμου ανταλλάγματος οπισθογράφησε και παρέδωσε στον ενάγοντα την εν λόγω επιταγή η οποία κατατέθηκε στη τράπεζα προς εξαργύρωση πλην όμως αυτή δεν εξαργυρώθηκε και επεστράφη με την ένδειξη «Η ΠΛΗΡΩΜΗ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΑΓΗΣ». Ο ενάγοντας ζήτησε από τους εναγόμενους την πληρωμή της επιταγής, αφού τους πληροφόρησε για την επιστροφή της, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 30.3.2012 και επεδόθη στην εναγομένη αρ. 1 εταιρεία στις 11.12.
2. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Επίδοσης το μΚλητήριο Ένταλμα επεδόθη στην Ελένη Παπαχαραλάμπους υπεύθυνη στο γραφείο της εναγομένης αρ. 1 εταιρείας. Στις 4.1.2013 ο ενάγοντας καταχώρησε αίτηση για απόφαση δυνάμει της Διαταγής Δ.
3. Θ.3, λόγω μη καταχώρησης Σημειώματος Εμφάνισης. Στις 4.1.2013 προχώρησε σε απόδειξη της απαίτησης του και το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση ως ανωτέρω. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι προηγήθηκε του προαναφερόμενου γεγονότος, η έκδοση απόφασης στις 14.11.2012 εναντίον του εναγομένου αρ. 2, επίσης λόγω παράλειψης καταχώρησης Σημειώματος Εμφάνισης. Με την υπό κρίση Αίτηση η εναγομένη αρ. 1 εταιρεία, αιτείται την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον της. Η Αίτηση στηρίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.
4. Θ.10, Δ.
5. Θ.14, Δ.33 θ.5, Δ.48 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Μηνά Παπαχαραλάμπους, διευθυντού της εναγομένης 1 εταιρείας ο οποίος παραδέχεται ότι το Κλητήριο Ένταλμα επεδόθη στην γραμματέα του Ελένη Παπαχαραλάμπους στις 11.12.2012 και το απόγευμα της ίδιας ημέρας παρεδόθη στους δικηγόρους της εταιρείας μαζί με άλλες αγωγές και δικαστικά έγγραφα. Δύο με τρείς μέρες μετά ενημερώθηκε από τους δικηγόρους του ότι χρειαζόταν η σφραγίδα της εταιρείας και η υπογραφή του για τα σχετικά διοριστήρια (τύπος διορισμού δικηγόρου από τον Εναγόμενο). Επισκέφθηκε τους δικηγόρους του, υπέγραψε 3 με 4 διοριστήρια για τις αγωγές που αντιμετωπίζει η εναγομένη 1 εταιρεία και ο ίδιος ήταν με την εντύπωση ότι υπόγραψε διοριστήριο και για την επίδικη αγωγή. Στις 8.2.2013 τον επισκέφθηκε δικαστικός επιδότης προκειμένου να εκτελέσει ένταλμα κατάσχεσης της κινητής του περιουσίας και τότε πληροφορήθηκε την έκδοση της απόφασης εναντίον της εναγομένης 1 εταιρείας. Αμέσως επικοινώνησε με τους δικηγόρους του οι οποίοι του ανέφεραν ότι ουδέποτε τους παραδόθηκε τέτοιο Κλητήριο Ένταλμα. Στη συνέχεια έψαξε μαζί με την γραμματέα του στα γραφεία της εταιρείας αλλά δεν κατέστη δυνατόν να ανευρεθεί το Κλητήριο της αγωγής. Φαίνεται, καταλήγει, ότι το εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα απωλέσθη και ουδέποτε παρεδόθη στους δικηγόρους της εναγομένης 1 εταιρείας. Ως προς την ουσία της υπόθεσης αναφέρει ότι η εναγομένη 1 εταιρεία ουδεμία συμβατική ή άλλη σχέση έχει με τον ενάγοντα εκτός από κάποιες εργασίες που εκτέλεσε στην οικία του, για τις οποίες, μέχρι σήμερα, η εταιρεία δεν έχει πληρωθεί. Κατά τον ουσιώδη χρόνο δηλαδή την περίοδο Μαρτίου - Μαίου του 2011, ο αδελφός του Χάρης Παπαχαραλάμπους, εναγόμενος 2, (ήταν μαζί με τον ίδιο διευθυντής της εταιρείας) είχε προσωπικές δοσοληψίες με τον ενάγοντα. Συγκεκριμένα ο τελευταίος του δάνεισε ένα ποσό περί τις €60.000=. Ο ενάγοντας με δόλιο τρόπο εξανάγκασε τον αδελφό του να υπογράψει τόσο προσωπικά όσο και ως διευθυντής της εναγομένης 1 εταιρείας, εγγυητήριο για το ποσό των €100.000=. Το ποσό των €60.000= εξοφλήθηκε πλήρως ενώ το ποσό των €40.000= αποτελεί παράνομους τόκους. Για τις εν λόγω δοσοληψίες ο Ενάγοντας ήγειρε εναντίον της εναγομένης 1 εταιρείας, του ιδίου και του αδελφού του Χάρη Παπαχαραλάμπους, την αγωγή με αριθμό 3319/2001 Ε.Δ. Λάρνακος όπου περιορίζει την αξίωση του στο ποσό των €85.000=. Η επίδικη επιταγή, όπως αναφέρει ο Μηνάς Παπαχαραλάμπους, εκδόθηκε αρχικά από την Εναγόμενη 1 εταιρεία προς άλλο πρόσωπο, ή οφειλή όμως διευθετήθηκε με διαφορετικό τρόπο και έτσι ουδέποτε παραδόθηκε στον αρχικό της δικαιούχο. Η επιταγή παρέμεινε στο γραφείο του και σε ανύποπτο χρόνο απωλέσθη. Είναι γι΄ αυτό τον λόγο που έδωσε οδηγίες στην τράπεζα στις 19.4.2011 για ανάκληση της πληρωμής της. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει περαιτέρω «φαίνεται ότι την επιταγή αυτή παράνομα και αυθαίρετα την έπιασε ο εναγόμενος 2 ο οποίος επέφερε αλλαγή επί του δικαιούχου, συμπλήρωσε αυθαίρετα το ποσό και την οπισθογράφησε και την παρέδωσε στο ενάγοντα. Η επιταγή αυτή πλαστογραφήθηκε και αλλοιώθηκε στην παρουσία του ενάγοντα και αφορούσε τις παράνομες δοσοληψίες που είχε ο ενάγοντας με τον εναγόμενο 2». Ο Εναγόμενος 2, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, παραιτήθηκε από διευθυντής της εναγομένης 1 εταιρείας στις 7.4.2011 χωρίς οποιαδήποτε απαίτηση από αυτήν. Τέλος ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι «παρόλο που πρόκειται για οπισθογράφηση του αδελφού μου εναγομένου 2 (την υπογραφή του την αναγνωρίζω) το όνομα με το οποίο αλλοιώθηκε η επιταγή αφορά ανύπαρκτο πρόσωπο.» Ο ενάγοντας - καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.48 θ.θ. 1 - 4, 8 και 9 όπως επίσης και επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «1.Η υπό εξέταση αίτηση είναι πραγματικά και/ή νομικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του δικαστηρίου. 2.Οι Αιτητές δεν δικαιολόγησαν την παράλειψη τους να καταχωρήσουν Σημείωμα Εμφάνισης ή/και η προβαλλόμενη δικαιολογία τους δεν είναι επαρκής.
6. Οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν στην ένορκη τους δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους ημερ. 21/02/2013 συζητήσιμη και/ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση.
7. Οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης καθώς οι ισχυρισμοί τους αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις ούτως ώστε να καθυστερήσεις η εκτέλεση της εκδοθείσας εναντίον τους απόφασης.
8. Οι Αιτητές επέδειξαν ασυγχώρητη αμέλεια ή/και ασέβεια στη δικαστική διαδικασία.
9. Δεν είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να δοθούν οι αιτούμενες θεραπείες.» Η Ειδοποίηση Ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του ενάγοντα ο οποίος απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Μηνά Παπαχαραλάμπους. Αναφέρει ότι για αρκετά χρόνια είχε άψογες επαγγελματικές και προσωπικές σχέσεις με τα αδέλφια Μηνά και Χάρη Παπαχαραλάμπους, διευθυντές της εναγομένης 1 εταιρείας, τους οποίους πάρα πολλές φορές είχε βοηθήσει οικονομικά στο παρελθόν. Πριν από τον Μάιο του 2011 τους δάνεισε ποσό €100.000= το οποίο δεν αποπληρώθηκε και γι΄ αυτό καταχώρησε εναντίον τους στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος την αγωγή με αριθμό 3319/
10. Επί της ουσίας της υπόθεσης αναφέρει ότι τον Μάιο του 2011, τα αδέλφια Παπαχαραλάμπους του ζήτησαν επιπρόσθετα από το ποσό των €100.000= που είχαν ήδη δανειστεί, και το ποσό των €10.000=, για να εκτελωνίσουν εμπορεύματα τα οποία είχαν εισαγάγει από το εξωτερικό. Δεν αρνήθηκε και αφού πήρε τα χρήματα από την τράπεζα, επισκέφθηκε τα αδέλφια Παπαχαραλάμπους στον τόπο εργασίας τους. Στη συνέχεια αναφέρει επί λέξη τα εξής: «Ζήτησα συγκεκριμένα να μου εξασφαλίσουν την αποπληρωμή του ποσού με μία τραπεζική επιταγή όπως είχαν κάνει και στην προηγούμενη περίπτωση που τους είχα δανείσει το πιο μεγάλο ποσό. Ο Μηνάς Παπαχαραλάμπους μου ανέφερε ότι το βιβλιάριο επιταγών της εταιρείας είχε εξαντληθεί και δεν είχαν άλλο βιβλιάριο επιταγών για να μου εκδώσουν επιταγή. Τότε ο Χάρης, καθ΄ υπόδειξη του Μηνά Παπαχαραλάμπους, πήγε στο ανώγιεο των γραφείων και επέστρεψε με μία επιταγή η οποία επιταγή εκδόθηκε φαίνεται στο όνομα κάποιου τρίτου η οποία όμως τελικά δεν του παραδόθηκε. Με ρώτησαν εάν θα με ενοχλούσε αφού γίνει η διόρθωση του ονόματος με το όνομα του Χάρη και ο Χάρης να την οπισθογραφήσει και να μου την δώσει, εάν με ικανοποιούσε. Εγώ αποδέχθηκα την εισήγηση τους και παραδίδοντας τους τις €10.000 σε μετρητά παρέλαβα την επίδικη επιταγή η οποία είχε διορθωθεί και μονογραφηθεί εις τρόπο ώστε να καταγράφεται ότι δικαιούχος της επιταγής ήταν ο Χάρης Παπαχαραλάμπους ο οποίος την οπισθογράφησε και μου την παρέδωσε παρουσία του Μηνά Παπαχαραλάμπους.» Στην συνέχεια αναφέρει ότι η εν λόγω επιταγή κατατέθηκε στη τράπεζα για πληρωμή στις 24.5.2001, επιστράφηκε όμως απλήρωτη λόγω ανάκλησης της διαταγής για πληρωμή της από τον εκδότη της (εναγομένη 1 εταιρεία). Αμέσως επικοινώνησε με τα αδέλφια Παπαχαραλάμπους οι οποίοι του ανέφεραν ότι η ενέργεια τους αυτή ήταν για να κερδίσουν χρόνο και τον διαβεβαίωσαν ότι θα πληρώσουν το ποσό της επιταγής σε μετρητά και να τους δώσει λίγο χρόνο. Είναι τέλος η θέση του ότι η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν αποκαλύπτεται ίχνος υπεράσπισης. Η Εναγομένη 1 εταιρεία προβάλλει ισχυρισμούς για τοκογλυφία χωρίς όμως να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες, καταλήγει. Στις αγορεύσεις που ακολούθησαν η κα Καραϊσκάκη εκ μέρους της εναγομένης 1 - αιτήτριας, αφού αναφέρθηκε στην ισχύουσα επί του θέματος νομολογία, ισχυρίστηκε ότι με την μαρτυρία που προσκόμισε η εναγομένη 1 στο Δικαστήριο ικανοποίησε και τις δύο προϋποθέσεις που τίθενται από τους διαδικαστικούς κανονισμούς. Αφενός μεν απεκάλυψε ότι έχει καλή υπεράσπιση στην υπόθεση και αφετέρου έδωσε ικανοποιητικό λόγο για την παράλειψη της να καταχωρήσει Εμφάνιση στην αγωγή. Αντίθετα ο κ. Σταύρου, από την πλευρά του ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση, αφού αναφέρθηκε και εκείνος στην σχετική επί του θέματος νομολογία και στις δύο προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να παραμεριστεί μια δικαστική απόφαση, απέρριψε την θέση και εκδοχή της εναγομένης 1 με αναφορά στην προσκομισθείσα εκ μέρους τον ενάγοντα μαρτυρία, και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση. Οι αρχές στις οποίες το Δικαστήριο πρέπει να βασιστεί στην εξέταση αίτησης για παραμερισμό απόφασης έχουν επανειλημμένα τεθεί από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Προτού αναφερθώ σ΄ αυτές παραθέτω το κείμενο της Δ.17 θ.10 η οποία αποτελεί νομική βάση της παρούσας αίτησης. "Where judgement is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order is shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgement upon such terms as may be just." Όπως τόνισα και πιο πάνω οι αρχές που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για τον παραμερισμό εκδοθείσης ερήμην απόφασης, έχουν καθοριστεί με ακρίβεια από την νομολογία. Κλασσική απόφαση είναι η αγγλική υπόθεση Evans v. Bartlam