Χριστάκη Φωτίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας διά του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 2323/10, 8/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A2 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2323/10 Μεταξύ: Χριστάκη Φωτίου από την Πάφο Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση και Κυπριακής Δημοκρατίας διά του Γενικού Εισαγγελέα Εναγόμενου-Αιτητή ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 12.9.2012 ------------------ Ημερομηνία: 8.1.2013 Για Εναγόμενο-Αιτητή: κα Δ. Κουρουσίδου (για ν΄ ακούσει απόφαση ο κ. Σ. Ερωτοκρίτου) Για Ενάγοντα-Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Χ. Φωτίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας-καθ΄ ου η αίτηση (στο εξής θα αναφέρεται ως ο καθ΄ ου η αίτηση) με την αγωγή του αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστη κατά την περίοδο 2002 προγενέστερα ή μεταγενέστερα και μέχρι το 2004 ως αποτέλεσμα της πρόκλησης σκόνης η οποία επικάθετο σε εσπεριδοειδή δέντρα που διατηρούσε σε τεμάχια που εφάπτονται του κυρίου δρόμου Νικόκλειας-Κιδάσι στην περιοχή «Πλατάνια» του χωριού Πραστειό της Επαρχίας Πάφου από εκσκαφές και/ή άλλες χωματουργικές εργασίες για τη διαπλάτυνση του κυρίου δρόμου Νικόκλειας-Κιδάσι. Ο εναγόμενος-αιτητής (στο εξής θα αναφέρεται ως ο αιτητής) με την παρούσα αίτηση αξιώνει την εκδίκαση του προδικαστικού σημείου που εγείρει στην παράγραφο 1 της έκθεσης υπεράσπισης του. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 Θ.1 και 2, Δ.48, Θ.1-3, στις διατάξεις του Περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμου του 2002, του άρθρου 68 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 όπως τροποποιήθηκε και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Αννίτας Εθελοντή, βοηθού γραμματειακού λειτουργού στο Επαρχιακό Γραφείο της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας στην Πάφο. Αμφότεροι οι δικηγόροι συμφώνησαν ότι η συγκεκριμένη προδικαστική ένσταση μπορεί να εκδικαστεί προδικαστικά καθότι τα γεγονότα που αφορούν το συγκεκριμένο θέμα είναι κοινά αποδεκτά και έχουν δηλώσει αμφότεροι ότι ο ουσιώδης χρόνος πρόκλησης της ισχυριζόμενης ζημιάς ήταν τα έτη 2002 μέχρι 2004 και προχώρησαν σε αγορεύσεις. Η κα Κουρουσίδου στην αγόρευση της τόνισε ότι με βάση την έκθεση απαίτησης η ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση και οι ισχυριζόμενες ζημιές του καθ΄ ου η αίτηση όπως ο ίδιος αναφέρει στην έκθεση απαίτησης του έγιναν από το 2002 μέχρι το 2004, ο καθ΄ ου η αίτηση προσδιορίζει τον ουσιώδη χρόνο της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης των ζημιών και ως ισχυρίζεται η πρόκληση άρχισε το 2002 και κατέπαυσε το
- Είναι η θέση της ότι με βάση τα ανωτέρω από την 1/6/2005 άρχισε να προσμετρά ο χρόνος παραγραφής και μέχρι τις 31/5/2008 έληξε η προβλεπόμενη περίοδος των τριών ετών μέσα στην οποία μπορούσε να εγερθεί η αγωγή ενώ η παρούσα αγωγή εγέρθηκε στις 8/7/2010 και ως εκ τούτο το οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα του καθ΄ ου η αίτηση έχει παραγραφεί. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Φωτίου ο οποίος παρέπεμψε το Δικαστήριο στην παράγραφο 5Α της έκθεσης απαίτησης και ισχυρίστηκε ότι πέραν των ζημιών που προκάλεσαν στην υφιστάμενη φυτεία του καθ΄ ου η αίτηση κατέστρεψαν την παραγωγή και/ή την προοπτική παραγωγής και ως εκ τούτου το χρόνος παραγραφής δεν έχει ξεκινήσει. Το νομικό βάθρο της παρούσας αίτησης είναι η Διαταγή 27 θ.1-2 της Πολιτικής Δικονομίας και το άρθρο 68 των Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ.
- Η διαταγή 27 αναφέρει: «1 Οιοσδήποτε διάδικος θα δικαιούται να εγείρει με τα δικόγραφα του οιονδήποτε νομικό σημείο και οιονδήποτε σημείο που εγείρεται έτσι θα αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οιονδήποτε στάδιο που θα ήθελε φανεί στο Δικαστήριο βολικό.
- Αν κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου η απόφαση σ΄ αυτό το νομικό σημείο ουσιαστικά κρίνει όλη την αγωγή ή οιονδήποτε καλό αγώγιμο δικαίωμα, βάση υπεράσπισης, ανταπαίτησης, απάντησης σ΄ αυτή, το Δικαστήριο μπορεί τότε να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οιονδήποτε άλλο διάταγμα σ΄ αυτή που θα είναι δίκαιο». Όπως ορθά αναφέρει η ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή το θέμα της προκαταρκτικής εκδίκασης νομικού σημείου πριν την ακρόαση της αγωγής έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης από το Ανώτατο Δικαστήριο το οποίο συνόψισε τις αρχές επί των οποίων καθορίζονται τα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Είναι όμως δεδομένο ότι το προκαταρκτικό νομικό σημείο εκδικάζεται μόνο πάνω στη βάση παραδεκτού πραγματικού υπόβαθρου. Βλέπε Κ.Ο.Τ. ν. Philippa
(1999)1(B) Α.Α.Δ. 1431. Μέσα από τα δικόγραφα και συγκεκριμένα την έκθεση απαίτησης του καθ΄ ου η αίτηση και την παραδοχή των δικηγόρων διαπιστώνεται ότι οι ισχυριζόμενες ζημιές ξεκίνησαν κατά ή περί το έτος 2002 προγενέστερα ή μεταγενέστερα και μέχρι 2004 συνεπώς ο ίδιος ο καθ΄ ου η αίτηση καθορίζει συγκεκριμένη χρονική διάρκεια της πρόκλησης της ισχυριζόμενης ζημιάς. Ο ισχυρισμός του ευπαιδεύτου δικηγόρου του καθ΄ ου η αίτηση ότι προκλήθηκε ζημιά στις υφιστάμενες φυτείες του πελάτη του και κατέστρεψαν την παραγωγή και/ή την προοπτική παραγωγής του δεν καθορίζει οποιανδήποτε άλλη χρονική διάρκεια. Αυτό που με απλά μαθηματικά φαίνεται είναι ότι η αγωγή έχει εγερθεί μετά από έξι χρόνια από τη στιγμή που έχουν λήξει οι οποιεσδήποτε ισχυριζόμενες εργασίες στην περιοχή και με βάση αυτό το πραγματικό υπόβαθρο θα εξετάσω το αίτημα όσον αφορά την παραγραφή. Το θέμα που αφορά την παραγραφή καλύπτεται από το Νόμο 110(Ι)/2002 ο οποίος αναφέρει: 3.
(1)Ο χρόνος παραγραφής οποιουδήποτε αγώγιμου δικαιώματος, το οποίο αφορά οποιαδήποτε αξίωση σε σχέση με ακίνητη ή κινητή ιδιοκτησία η οποία βρίσκεται ή βρισκόταν οποτεδήποτε πριν από την τουρκική εισβολή στις κατεχόμενες από τον τουρκικό στρατό περιοχές της Δημοκρατίας δε θα τερματιστεί με οποιοδήποτε άλλο τρόπο παρά μόνο με τη λήξη της περιόδου αναστολής.
(2)Ο χρόνος παραγραφής οποιουδήποτε άλλου ή του αναφερόμενου στο εδάφιο
(1)αγώγιμου δικαιώματος συνεχίζει παρά την κατάργηση των περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμων του 1964 και 1982 να είναι ανεσταλμένος κατά την περίοδο αναστολής, μόνο αν και εφόσον ο δικαιούχος αυτού αποδείξει προς ικανοποίηση του δικαστηρίου ότι λόγω της έκρυθμης κατάστασης δεν μπορούσε με αγωγή να προωθήσει αποτελεσματικά το αγώγιμο δικαίωμα του: Νοείται ότι, ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, οι πρόνοιες των περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμων του 1979 έως 1996, θα εξακολουθήσουν να ισχύουν. 4.
(1)Οι περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμοι του 1964 και 1982 καταργούνται: Νοείται ότι η κατάργηση των πιο πάνω Νόμων με κανένα τρόπο δεν μπορεί να καταστήσει παραγεγραμμένο οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα το οποίο έχει διατηρηθεί σε ισχύ δυνάμει των καταργημένων Νόμων, εκτός αν και μέχρις ότου συμπληρωθεί μετά την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου, νέος και από την αρχή χρόνος παραγραφής για το εν λόγω αγώγιμο δικαίωμα.
(2)Ο περί Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Νόμος του 1990 καταργείται: Νοείται ότι η δυνάμει του πιο πάνω καταργούμενου Νόμου επελθούσα παραγραφή ορισμένων αξιώσεων ουδόλως επηρεάζεται.
- Ο παρών Νόμος τίθεται σε ισχύ την 1η Ιουνίου του 2005». Ο ρηθείς Νόμος 110(Ι)/2002 δεν υπέστηκε τροποποίηση αφού οι μεταγενέστεροι Νόμοι που θεσπίστηκαν και παρέτειναν την εφαρμογή της αναστολής αφορούν τον περί Παραγραφής Νόμο, Κεφ.
- Οι Νόμοι αυτοί (βλέπε Ν. 60(Ι)/2007, 28(Ι)/2008, 34(Ι)/2008, 16(Ι)/2009, 20(Ι)/2010 και 111(Ι)/2010) τροποποίησαν μόνο το Κεφ. 15 και έτσι η αναστολή της παραγραφής εφαρμόζεται μόνο σε βάσεις αγωγής που καθορίζονται στο συγκεκριμένο Νόμο και όχι σε οποιοδήποτε άλλο Νόμο. Στο Ν. 108(Ι)/2002με τον οποίο τροποποιήθηκε ο περί Παραγραφής Νόμος, Κεφ. 15, με την προσθήκη του άρθρο 8Α, το οποίο προνοεί ότι σε οποιαδήποτε αγωγή, στην οποία η αξίωση αφορά αποζημιώσεις για πρόκληση σωματικής βλάβης ή και θανάτου ένεκα αστικού αδικήματος, το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει ότι είναι ορθό και δίκαιο να μην εφαρμοστούν οι πρόνοιες παραγραφής της αξίωσης για αποζημιώσεις κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Όπως έχει αναφερθεί στη διάλεξη του κ. Στ. Ναθαναήλ, Δικαστή Ανωτάτου Δικαστηρίου τώρα, στις 31.03.2006: «Ένα ιδιαίτερο θέμα που χρήζει προσοχής στον νέο Νόμο είναι η σχετική πρόνοια του άρθρου 4 ότι δεν παραγράφεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα που είχε διατηρηθεί σε ισχύ με βάση τους καταργημένους Νόμους, εκτός και αν συμπληρωθεί μετά την έναρξη της ισχύος του νέου Νόμου, νέος και από την αρχή χρόνος παραγραφής για το συγκεκριμένο αγώγιμο δικαίωμα. Αυτή η πρόνοια πρέπει να συσχετισθεί με τις πρόνοιες του άρθρου 3 και ο συνδυασμός των δύο, κατά την άποψη μου, υποδεικνύει ότι από την 1.6.05, που είναι η ημερομηνία που το άρθρο 5 του νόμου καθόρισε ως ημερομηνία έναρξης της ισχύος του, αρχίζει να μετρά νέος χρόνος παραγραφής για συγκεκριμένο αγώγιμο δικαίωμα. Έτσι, εάν είχαν δημιουργηθεί αγώγιμα δικαιώματα τα οποία λόγω της αναστολής του χρόνου παραγραφής με τους προηγούμενους Νόμους δεν διεκδικήθηκαν, τότε θα παραγραφούν εάν περάσει η προνοούμενη από το Κεφ. 15 ή οποιοδήποτε άλλο συγκεκριμένο Νόμο περίοδος έγερσης αγωγής, του χρόνου αρχομένου από 1.6.05». Με αυτά τα δεδομένα και εν όψει του ότι το άρθρο 68 του Περί Αστικών Δικαιωμάτων Νόμου Κεφ. 148 προβλέπει 3ετή αναστολή (Νόμο 171(Ι)/06) αυξήθηκε από 2 σε 3 έτη και σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του Νόμου 110(Ι)/2002 η ημερομηνία 1.6.05 που σύμφωνα με το άρθρο 5 του ιδίου νόμου καθορίζεται ως ημερομηνία έναρξης της ισχύος του αρχίζει να μετρά νέος χρόνος παραγραφής για το συγκεκριμένο αγώγιμο δικαίωμα. Το άρθρο 68 μετά την τροποποίηση διαβάζεται ως ακολούθως: «
- Καμιά αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα, εκτός αν αυτή εγερθεί- (α) εντός τριών ετών αμέσως μετά την πράξη ή παράλειψη για την οποία εγέρθηκε η αγωγή, ή (β) αν το αστικό αδίκημα προκαλεί νέα ζημιά κατά εξακολούθηση από μέρα σε μέρα, εντός τριών ετών από την κατάπαυση αυτής, ή (γ) αν η βάση της αγωγής δεν προκύπτει από την τέλεση οποιασδήποτε πράξης ή παράλειψης για τέλεση πράξης αλλά από τη ζημιά που απορρέει από την πράξη αυτή ή παράλειψη εντός των τριών αμέσως επόμενων ετών μετά που ο ενάγοντας υπέστη τη ζημιά, ή (δ) αν το αστικό αδίκημα δόλια αποκρύφτηκε από τον εναγόμενο, εντός τριών ετών από την ανακάλυψη του από τον ενάγοντα, ή από το χρόνο που θα ανακαλύπτετο από αυτό αν κατέβαλλε εύλογη φροντίδα και επιμέλεια: Νοείται ότι αν κατά το χρόνο που προκύπτει πρώτα η βάση της αγωγής, αν ο ενάγοντας δεν συμπλήρωσε το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του ή δεν έχει σώες τις φρένες του ή ο εναγόμενος δεν βρίσκεται στη Δημοκρατία, οι τριετείς αυτές προθεσμίες δεν αρχίζουν να τρέχουν μέχρις ότου ο ενάγοντας συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του ή παύσει να μην έχει σώες τις φρένες του ή ο εναγόμενος επανέλεθει στη Δημοκρατία: Νοείται περαιτέρω ότι καμιά διάταξη που περιλαμβάνεται στο άρθρο αυτό δεν θεωρείται ότι επηρεάζει τις διατάξεις του άρθρου 34 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών νόμου και του άρθρου 58 του Νόμου αυτού». Μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα και το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης δεν προκύπτει να υπάρχει κατ΄ εξακολούθηση νέα ζημιά από την ημέρα διάπραξης του αστικού αδικήματος και συγκεκριμένα μέσα από το περιεχόμενο της έκθεσης υπεράσπισης φαίνεται ότι ο καθ΄ ου η αίτηση υπέβαλε παράπονο προς τον Έπαρχο Πάφου για ζημιές που υπέστησαν τα πορτοκάλια του με επιστολή κατά το έτος 2004 κάτι που δεν έχει αμφισβητηθεί και συγκεκριμένα δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε απάντηση στην υπεράσπιση. Ο δε καθ΄ ου η αίτηση στην ένορκη αποκάλυψη εγγράφων αποκαλύπτει έκθεση εκτίμησης ζημιών ημερομηνίας 9/10/
- Συνεπώς δεν προκύπτει οτιδήποτε από τα δεδομένα που τίθενται στις παραγράφους (γ) και (δ) του άρθρου
- Περαιτέρω δεν έχει τεθεί ενώπιον Δικαστηρίου οτιδήποτε ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να αποφασίσει ότι είναι ορθό και δίκαιο να μην εφαρμοστούν οι πρόνοιες της παραγραφής της αξίωσης με αποζημιώσεις ως αναφέρεται στο άρθρο 8(α) του Κεφ.
- Με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι το αστικό αδίκημα από το οποίο προκύπτει η βάση της αγωγής του ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση έχει παραγραφεί πριν την καταχώριση της αγωγής και συγκεκριμένα έχει παραγραφεί την 1/6/2008 καθότι έληξε η προβλεπόμενη περίοδος των τριών ετών μέσα στην οποία μπορούσε να εγερθεί η αγωγή. Η παρούσα αγωγή εγέρθηκε στις 8/7/2010 και ως εκ τούτου το οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση έχει ήδη παραγραφεί. Η προδικαστική ένσταση που εγείρει ο εναγόμενος-αιτητής επιτυγχάνει. Ως εκ τούτου η αγωγή αναστέλλεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου-αιτητή και εναντίον του ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική - Νομικό σημείο - Παραγραφή - Άρθρο 68 Κεφ.148 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο