← Κύπρος

Δημήτρη Μπάρτζου ν. Σώζου Γρηγορίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1634/07, 25/1/2013

Δημήτρη Μπάρτζου ν. Σώζου Γρηγορίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1634/07, 25/1/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1634/07 Μεταξύ: Δημήτρη Μπάρτζου από τη Χλώρακα , Ενάγοντος και

  1. Σώζου Γρηγορίου από Πάφο
  2. Βρυώνας Γρηγορίου από Πάφο
  3. Μέλπως Γρηγορίου, ως διαχειρίστριας της περιουσίας του Γεώργιου Χρίστου τέως από Πάφο ,
  4. Βρυώνας Γρηγορίου, ως διαχειρίστριας της περιουσίας του Γεώργιου Χρίστου τέως από Πάφο
  5. Μέλπως Γρηγορίου από Πάφο
  6. Κλεόπα Χρίστου από Γεροσκήπου Εναγόμενων -------------------------- Ημερομηνία: 25/1/2013 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: κ. Ν. Χ"Κλεοβούλου Για εναγόμενους 1-5: κα Δ. Κυπριανίδου για κ. Λ. Γεωργίου (για ν΄ ακούσει απόφαση κα Αντωνιάδου) ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας με την παρούσα αγωγή αξιώνει εναντίον των εναγομένων το ποσό των Λ.Κ.6.400 το οποίο ως ισχυρίζεται οφείλεται από τους εναγόμενους και αποτελεί την εύλογη τιμή στην οποία συμπεριλαμβάνετο η ενοικίαση του κέντρου με την ονομασία «Μέλανος» για την τέλεση της γαμήλιας δεξίωσης της εναγομένης 5 και του Γεώργιου Χρίστου, ο οποίος έχει αποβιώσει. Με βάση την έκθεση απαίτησης ο ενάγων ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο και είναι ο νόμιμος κάτοχος και διαχειριστής του κέντρου με την ονομασία «Μέλανος» στη Χλώρακα το οποίο λειτουργεί σαν χώρος τέλεσης δεξιώσεων γάμων και άλλων συναφών θεμάτων με αμοιβή. Οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι οι γονείς της εναγόμενης 5, ο εναγόμενος 6 είναι ο πατέρας του αποβιώσαντος Γεώργιου Χρίστου και οι εναγόμενοι 3 και 4 είναι οι διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Γεώργιου Χρίστου. Οι εναγόμενοι 1-5 στην υπεράσπιση τους αρνούνται ότι υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ του ενάγοντα και ισχυρίζονται ότι οποιαδήποτε συμφωνία έγινε μεταξύ του αποβιώσαντος Γεώργιου Χρίστου με βάση τη συμφωνία ημερ. 4.7.2003 αντί του συμφωνηθέντος ποσού των Λ.Κ.1.
  7. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι οποιαδήποτε ποσά όφειλε ο αποβιώσας Γεώργιος Χρίστου προς τον ενάγοντα έχουν εξοφληθεί από τον ίδιο. Τέλος ισχυρίζονται ότι οποιεσδήποτε χρεώσεις φαίνονται στο τιμολόγιο είναι αντίθετες με τη συμφωνία ημερ. 4.7.2003 και οποιασδήποτε μεταγενέστερης προφορικής συμφωνίας. Στις 27.4.2012 η αγωγή όσον αφορά τον εναγόμενο 6 αποσύρθηκε με επιφύλαξη του δικαιώματος του ενάγοντα για καταχώρηση νέας. Για να αποδείξει την υπόθεση του ο ενάγοντας για τους υπόλοιπους εναγομένους κατέθεσε μόνο ο ίδιος και οι εναγόμενοι κάλεσαν τρεις μάρτυρες και συγκεκριμένα κατέθεσε η εναγόμενη 5 και οι εναγόμενοι 2 και
  8. Κατατέθηκαν συνολικά δύο Τεκμήρια. Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας τα πιο κάτω έγιναν παραδεκτά γεγονότα: - Ότι ο ενάγων κατά τον επίδικο χρόνο ήταν και εξακολουθεί να είναι ο νόμιμος κάτοχος και διαχειριστής του κέντρου με την ονομασία «Μέλανος» στη Χλώρακα το οποίο λειτουργεί σαν χώρος τέλεσης δεξιώσεων και γάμων και άλλων συναφών θεμάτων. - Ότι στις 17.4.2004 στο κέντρο «Μέλανος» έγινε η γαμήλια δεξίωση μεταξύ του αποβιώσαντος Γεώργιου Χρίστου και της εναγομένης 5 Μέλπως Γρηγορίου. Παρόντες στη γαμήλια δεξίωση ήταν και οι εναγόμενοι 1, 2 και
  9. - Ο Γιώργος Χρίστου απεβίωσε στις 11.2.
  10. Κατεχωρήθη αίτηση διαχείρισης 232/2005 στην οποία έχουν διοριστεί διαχειριστές οι εναγόμενοι 3 και
  11. Ο ενάγοντας ανέφερε ότι στις 4.7.2003 προέβηκε σε συμφωνία με τον αποβιώσαντα Γεώργιο Χρίστου για να του παρέχει υπηρεσίες για τη γαμήλια δεξίωση που θα γινόταν στις 22.11.
  12. Λόγω πένθους γιατί απεβίωσε η μητέρα του αναβλήθηκε ο γάμος και ορίστηκε ως νέα ημερομηνία του γάμου η 17.4.
  13. Λόγω αλλαγής του τρόπου λειτουργίας του κέντρου προχώρησε με τον αποβιώσαντα Γεώργιο Χρίστου με προφορική συμφωνία σύμφωνα με την οποία 7 μέρες πριν από τη γαμήλια δεξίωση θα έπρεπε τα μέρη να καθόριζαν τις μερίδες και στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν 2000 μερίδες επί Λ.Κ.2,65, συν φόρους, συν τα ποτά. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 το τιμολόγιο ημερ. 3.5.2004 το οποίο ως ισχυρίζεται εκδόθηκε στην παρουσία του αποβιώσαντος Γεώργιου Χρίστου και σε αυτό αναφέρονται οι μερίδες προς Λ.Κ.2,65, τα δικαιώματα του ΚΟΤ, το ΦΠΑ και τα ποτά. Ο μάρτυρας περαιτέρω ανέφερε ότι η δεξίωση έγινε και όλα τα μέρη έφυγαν ευχαριστημένοι, τόσο οι γονείς της νύφης όσο και του γαμπρού. Ο αποβιώσαντας Γεώργιος Χρίστου 3 μέρες μετά το γάμο του τηλεφώνησε και του είπε ότι θα ερχόταν να τον πληρώσει και δεν ήρθε. Το ίδιο έγινε στις 30.4.2004, 12.5.2004, περίμενε μέχρι το τέλος Μαΐου και στις 3.6.2004 δεν απαντούσε στο τηλέφωνο. Απάντησε σε μήνυμα του με το οποίο τον απειλούσε. Στην αντεξέταση κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 η συμφωνία ημερ. 4.7.2003 για την οποία ο μάρτυρας ανέφερε ότι από τη στιγμή που δεν έγινε ο γάμος τη καθορισμένη ημερομηνία η συγκεκριμένη συμφωνία ακυρώθηκε και ίσχυε πλέον μεταξύ τους η προφορική συμφωνία. Σε ερώτηση ότι οι εναγόμενοι 1, 2 και 5 δεν συμβλήθηκαν μαζί του ανέφερε ότι εδώ και 23 χρόνια που διατηρεί το κέντρο για της γαμήλιες δεξιώσεις συνήθως αποφασίζουν όλα τα μέρη και συγκεκριμένα πέραν των συζύγων οι γονείς και των δύο. Ο μάρτυρας δεν είχε να παραθέσει οποιεσδήποτε αποδείξεις οι οποίες να επιβεβαιώνουν τις τιμές που έθεσε στο τιμολόγιο. Αρχικά ανέφερε ότι το τιμολόγιο (Τεκμήριο 1) συμπληρώθηκε στην παρουσία του αποβιώσαντα Γεώργιου Χρίστου ενώ αργότερα ανέφερε ότι το συμπλήρωσε αργότερα ο ίδιος. Αρνήθηκε ότι πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό από τον αποβιώσαντα Γεώργιο Χρίστου. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε η εναγόμενη 5 η οποία ανέφερε ότι είναι σύζυγος του αποβιώσαντα Γεώργιου Χρίστου. Παραδέχθηκε ότι η γαμήλια δεξίωση έγινε στο κέντρο «Μέλανος» ενώ ισχυρίστηκε ότι οποιαδήποτε συμφωνία έγινε μεταξύ του ιδιοκτήτη του κέντρου έγινε με τον σύζυγο της. Η ίδια δεν είχε καμιά ανάμειξη στη συμφωνία, τον διευθυντή δεν τον γνωρίζει και δεν πήρε καμιά απόφαση που αφορούσε τις λεπτομέρειες της γαμήλιας δεξίωσης. Ο σύζυγος της, της ανέφερε ότι από τα λεφτά που θα έπαιρναν από το γάμο θα πλήρωναν και το κέντρο, οι γονείς της δεν είχαν την οικονομική ευχέρεια να το πράξουν. Όσον αφορά το τεκμήριο 1 ανέφερε ότι πρώτη φορά το είδε, ο σύζυγος της πήρε τα λεφτά για να πληρώσει και κανένας άλλος δεν ήρθε να παραπονεθεί για τα έξοδα του γάμου. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας αρνήθηκε ότι ήταν παρούσα κατά την επίτευξη της συμφωνίας μεταξύ του συζύγου της και του ενάγοντα, αρνήθηκε όμως ότι δεν πλήρωσε ο σύζυγος της. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε η εναγόμενη 2 Βρυώνα Γεωργίου, η οποία είναι μητέρα της εναγόμενης 5 και πεθερά του αποβιώσαντος Γεώργιου Χρίστου. Για το γάμο της κόρης της ανέφερε ότι η ίδια πλήρωσε το νυφικό και τα κεραστικά, για τη δεξίωση όμως δεν είχε οποιαδήποτε άποψη γιατί δεν είχε η ίδια να πληρώσει. Επίσης χαρακτήρισε το σύζυγο της κόρης της ότι ήταν άνθρωπος ο οποίος τα κανόνιζε όλα από μόνος του και δεν μπορούσε η ίδια να επέμβει. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο εναγόμενος 1, Σώζος Γρηγορίου, ο οποίος είναι πατέρας της εναγόμενης 5 και γαμπρός του αποβιώσαντος Γεώργιου Χρίστου. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι γνώριζε ότι το κέντρο για τη γαμήλια δεξίωση του γάμου της κόρης του με το γαμπρό του ήταν το κέντρο «Μέλανος» και το κέντρο το έκλεισε ο γαμπρός του. Βλέποντας το Τεκμήριο 1, ανέφερε ότι δεν το γνωρίζει και δεν γνωρίζει για ποιο λόγο αναγράφεται σ' αυτό το όνομα του. Αρνήθηκε ότι συμφώνησε με τον ιδιοκτήτη του κέντρου «Μέλανος» για το φαγητό και τα ποτά μια βδομάδα πριν το γάμο και ούτε ανέλαβε οποιαδήποτε υποχρέωση έναντι του κέντρου. Οι αγορεύσεις των ευπαιδεύτων δικηγόρων έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και θα γίνει αναφορά σ' αυτές όπου είναι αναγκαίο πιο κάτω. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες την στιγμή που κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή προχωρώ να εξετάσω την μαρτυρία τους. Το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου, (βλ. C & A Pelekanos Associates Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ 1273). Ασκώντας συνεπώς το καθήκον μου σε σχέση με τα πρόσωπα που έχουν καταθέσει ενώπιον μου παρατηρώ τα εξής: Εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία του ενάγοντα και την όλη στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα, αναφέρω ότι για το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του έχει αφήσει θετική εντύπωση, χωρίς φυσικά να παραλείπονται οι υπερβολές και η προσπάθεια του να κάνει εντονότερη τη ζημιά που ως ο ίδιος ισχυρίζεται έχει υποστεί. Άνετα τη μαρτυρία του μπορούμε να τη διαχωρίσουμε σε τρεις ενότητες. Η πρώτη ενότητα αφορά τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ αυτού και του αποβιώσαντα Γεώργιου Χρίστου που μπορώ να πω ότι ολόκληρο το περιεχόμενο της ενότητας είναι θετικό και παρουσιάζει τα γεγονότα που έχουν ουσιαστικά συμβεί. Με βάση αυτή τη μαρτυρία, φαίνεται ότι ενάγοντα και αποβιώσαντας Γεώργιος Χρίστου συμφώνησαν για τη γαμήλια δεξίωση εγγράφως καταρχάς με τη συμφωνία ημερομηνίας 4.7.2003 ώστε η γαμήλια δεξίωση να τελεστεί στις 22.11.
  1. Η συγκεκριμένη συμφωνία δεν ολοκληρώθηκε λόγω του ότι απεβίωσε η μητέρα του Χρίστου και αντικαταστάθηκε από νέα προφορική συμφωνία μεταξύ των δύο. Η νέα προφορική συμφωνία ουσιαστικά επιτεύχθηκε αφού η γαμήλια δεξίωση τελέστηκε στις 17.4.
  2. Η άλλη ενότητα της μαρτυρίας του ενάγοντα, αφορούσε την προσπάθεια του να εμπλέξει στις πιο πάνω αναφερόμενες συμφωνίες τους υπόλοιπους εναγομένους και συγκεκριμένα τους εναγομένους 1, 2, 5 και 6 με τον ισχυρισμό ότι τα συγκεκριμένα πρόσωπα έχουν δεχθεί τις ευχές του κόσμου και ο κόσμος που παρακάθισε για φαγητό ήταν προσκεκλημένος από τους ίδιους. Ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να αντέξει τη βάσανο της λογικής εφόσον είναι ξεκάθαρη η θέση του μάρτυρα ότι η οποιαδήποτε συμφωνία έχει επιτευχθεί με τον αποβιώσαντα Γεώργιο Χρίστου, το μέρος αυτό της μαρτυρίας του απορρίπτεται στο σύνολο της. Έρχομαι στην τρίτη ενότητα που αφορά το τιμολόγιο, Τεκμήριο 1 και τον ισχυρισμό ότι δεν έχει εξοφληθεί. Χωρίς να καθιστώ τον εαυτό μου εμπειρογνώμονα, είναι ξεκάθαρο ότι στο συγκεκριμένο τιμολόγιο έχουν γίνει επεμβάσεις για τις οποίες δεν έχουν δοθεί εξηγήσεις. Στο συγκεκριμένο τιμολόγιο, όπως ο μάρτυρας έχει ισχυριστεί, περιλαμβάνονται οι 2.000 μερίδες φαγητού προς Λ.Κ.2.65 πλέον το τέλος του Κ.Ο.Τ και του Φ.Π.Α. καθώς και τα ποτά. Από αυτά τα δύο, ο μάρτυρας όντως ήταν σε θέση να επεξηγήσει πλήρως για το θέμα των μερίδων και την τιμή εκάστης μερίδας γιατί είναι αυτός που την καθόρισε και δεν υπήρξε ισχυρισμός από την υπεράσπιση περί του αντιθέτου. Για τα ποτά μπορώ άνετα να πω ότι πρόκειται για μια γενική αναφορά τη στιγμή που και ο ίδιος έχει παραδεκτή ότι τα οινοπνευματώδη ποτά διαφέρουν από τα αναψυκτικά, και δεν ήταν σε θέση να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις, συγκεκριμένα στον αριθμό των ποτών που έχουν παρατεθεί και το είδος τους. Αποδεκτή είναι και η μαρτυρία του ενάγοντα στο γεγονός ότι απευθύνθηκε κατ' επανάληψη στον αποβιώσαντα Γεώργιο Χρίστου για την πληρωμή του πιο πάνω τιμολογίου και συγκεκριμένα ότι είναι το μόνο πρόσωπο το οποίο ενοχλούσε για την εξόφληση του τιμολογίου. Τα κενά της μαρτυρίας του έχουν σημειωθεί, όμως δεν είναι τέτοια τα οποία μπορούν να συμπαρασύρουν ολόκληρη τη μαρτυρία του, απλά είναι κενά ή υπερβολές ή αντιφάσεις στην προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο ότι ευθύνονται όλα τα πρόσωπα από τα οποία αξιώνει την εξόφληση. Η Μ.Υ.1, εναγόμενη 5, προσπάθησε να αφήσει την εικόνα στο Δικαστήριο ότι το μόνο πράγμα που έκανε κατά την τέλεση των γάμων της με τον αποβιώσαντα Γεώργιο Χρίστου, ήταν να παρουσιαστεί ως νύφη στο γάμο. Για όλα τα υπόλοιπα θέματα, δεν είχε καμιά γνώση καλυπτόμενη πλέον από το γεγονός ότι ο σύζυγος της δεν βρίσκεται πια στη ζωή. Έχει όμως αφήσει εντύπωση ότι επρόκειτο περί πρόσωπο το οποίο προσπαθούσε με κάθε τρόπο να αποφύγει από οποιαδήποτε ανάληψη ευθύνης και η μαρτυρία της απορρίπτεται στο σύνολο της. Η μαρτυρία των Μ.Υ.2 και 3, εναγομένων 1 και 2, δεν έχει τίποτε να προσθέσει στην υπόθεση καθότι ήταν ξεκάθαρο ότι επρόκειτο για πρόσωπα τα οποία δεν ήταν σε θέση καν να αναλάβουν οποιαδήποτε ευθύνη. Χαρακτηρίζεται ως καθαρά τυπική η μαρτυρία τους και μη δυνάμενη να προσθέσει οτιδήποτε στην υπόθεση. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα παραδεκτά γεγονότα, διαπιστώνεται ότι ο αποβιώσαντας Γεώργιος Χρίστου και η εναγόμενη 5 στις 17.4.2004 τέλεσαν τη δεξίωση του γάμου τους στο κέντρο «Μέλανος» του οποίου διαχειριστής και κάτοχος ήταν ο ενάγοντας. Για την τέλεση της δεξίωσης στο κέντρο «Μέλανος» ο ενάγοντας και ο αποβιώσαντας Γεώργιος Χρίστου στις 4.7.2003 υπέγραψαν συμφωνία για να τελεστεί η δεξίωση στις 22.11.
  3. Η συγκεκριμένη συμφωνία περιλάμβανε μόνο την ενοικίαση του κέντρου και δεν ολοκληρώθηκε γιατί απεβίωσε η μητέρα του Χρίστου. Αντικαταστάθηκε με νέα προφορική συμφωνία μεταξύ των ιδίων προσώπων η οποία περιλάμβανε την τιμή του φαγητού, των ποτών και επιτεύχθηκε εφόσον τελέστηκε η γαμήλια δεξίωση στις 17.4.
  4. Με βάση τα όσα ο ενάγοντας έχει καταθέσει, συμφώνησαν να παράσχει το κέντρο 2.000 μερίδες φαγητού προς Λ.Κ.2.65 τη μερίδα πλέον τα ποτά. Το μόνο που κατόρθωσε ο ενάγοντας να αποδείξει είναι τις προσφερθείσες μερίδες και την τιμή τους εφόσον είναι ο ίδιος που την καθόρισε. Δεν έχει δώσει όμως ικανή μαρτυρία για την ποσότητα, το είδος και την αξία εκάστου ποτού που έχει προσφέρει. Επίσης ο ενάγοντας δεν έχει προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να καθιστά υπεύθυνους για τη συμφωνία που έγινε μεταξύ του ενάγοντα και του αποβιώσαντα Γεώργιου Χρίστου, τους εναγομένους 1, 2 και
  5. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα οι εναγόμενοι 3 και 4 έχουν διοριστεί διαχειριστές του αποβιώσαντος Γεώργιου Χρίστου ο οποίος αποβίωσε στις 11.2.
  6. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγομένων, όσον αφορά τους εναγόμενους 3 και 4 - διαχειριστές, παρέπεμψε το Δικαστήριο στο άρθρο 34
(3)του Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμος, Κεφ. 189 και συγκεκριμένα στο άρθρο 34
(3)το οποίο μεταξύ άλλων παραπέμπει και στην παράγραφο (γ) του εδαφίου 1 του άρθρου 33 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και περαιτέρω παραπέμπει στην παράγραφο
(3)του άρθρου 34 παράγραφος (β) του Κεφ. 189 ότι: «(β) η βάση της αγωγής προέκυψε τουλάχιστον έξι μήνες πριν από το θάνατο του και το δικαστικό μέτρο σχετικά με αυτή λήφθηκε το αργότερο εντός έξι μηνών από τότε που ο προσωπικός αντιπρόσωπος πήρε την αντιπροσώπευση και αν καμιά αντιπροσώπευση δεν λήφθηκε εντός δύο ετών από το θάνατο του αποθανόντος τότε όχι αργότερα από την εν λόγω ημερομηνία.» Όπως διαπιστώνεται το άρθρο 33
(1)(γ) του Περί Δικαστηρίων Νόμου που γίνεται αναφορά είναι το άρθρο 33
(1)(γ) του Περί Δικαστηρίων Νόμου του Κεφ. 8, Νόμος ο οποίος καταργήθηκε με τον Περί Δικαστηρίου Νόμο 14/1960 και το άρθρο 33 του υπάρχοντος Νόμου αφορά μόνο το θέμα του τόκου. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να ισχύσει η αναφορά του άρθρου 34
(3)του κεφ. 189. Πέραν τούτου η βάση της αγωγής προέκυψε πολύ πριν το θάνατο του αποβιώσαντα. Με βάση τα όσα ανωτέρω έχω εξηγήσει εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 3 και 4 ως διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντα Γεώργιου Χρίστου για το ποσό των €9.793,62 (Λ.Κ.5.731,95) πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 3 και 4 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αγωγή εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 5 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων 1, 2 και 5 και εναντίον του ενάγοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other action/Final Αναφορά: Πολιτική - Συμφωνία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.