Alpha Bank Cyprus Ltd ν. ZORANI JOANNE LOUISE κ.α., Αρ. Αγωγής: 989/12, 4/2/2013

(1)(α) - (δ),

(3), 8, 9, Δ.15 θ. 1 - 9, Δ.16 θ.1 - 9, Δ.39, Δ.48 θ. 1-13 και Δ.51, θ.1, 2, 2 Α, 3 - 7, των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, στους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς (Ε.Κ.) 44/2001 και (Ε.Κ.) 1393/07, στα άρθρα 3 και 9 του Κεφ. 6, στις συμφυείς εξουσίες, νομολογία και πρακτική του Δικαστηρίου καθώς επίσης και στη Νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Χριστιάνας Ζαντή δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Εναγόμενης 1, ημερομηνίας 1.11.

1. Στην ένορκη της δήλωση η Ζαντή αναφέρει ότι κατά ή περί τις 26.9.12 επιδόθηκαν στην πελάτιδα της τα εξής έγγραφα τα οποία επισύναψε στην ένορκη δήλωση της:
2. Πιστό αντίγραφο του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.6.12 στην Ελληνική γλώσσα.
3. Πιστό αντίγραφο της ένορκης δήλωσης της Ειρήνης Καλλή ημερομηνίας 9.8.12 μαζί με τα επισυναπτόμενα σ΄ αυτή έγγραφα δηλαδή: α) πιστό αντίγραφο του Kλητηρίου Eντάλματος μεταφρασμένο στην Αγγλική γλώσσα, β) πιστό αντίγραφο του Kλητηρίου Eντάλματος στη Ελληνική γλώσσα, γ) πιστό αντίγραφο της ειδοποίησης του Kλητηρίου Eντάλματος μεταφρασμένο στην Αγγλική γλώσσα, και δ) πιστό αντίγραφο της ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στην Ελληνική γλώσσα. Είναι η θέση της ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν να επιδόσουν τα εξής έγγραφα: α) Πιστό αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος στην Ελληνική γλώσσα. β) Πιστοποιημένη και πιστή μετάφραση στην Αγγλική γλώσσα του Κλητηρίου Εντάλματος. γ) Πιστό αντίγραφο της Ειδοποίησης του Kλητηρίου Eντάλματος στην Ελληνική γλώσσα. δ) Πιστοποιημένη και πιστή μετάφραση στην Αγγλική γλώσσα της Ειδοποίησης του Kλητηρίου Eντάλματος. ε) Πιστό αντίγραφο της μονομερούς αίτησης στη βάση της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 15.6.12, στην Ελληνική γλώσσα. στ) Πιστοποιημένη και πιστή μετάφραση στην Αγγλική γλώσσα της πιο πάνω μονομερούς αίτησης των Εναγόντων. ζ) Πιστό αντίγραφο της ένορκης δήλωσης που συνόδευε την πιο πάνω μονομερή αίτηση μαζί με τα επισυναπτόμενα έγγραφα στην Ελληνική γλώσσα. η) Πιστοποιημένη και πιστή μετάφραση στην Αγγλική γλώσσα της ένορκης δήλωσης που συνόδευε την μονομερή αίτηση μαζί με τα επισυναπτόμενα έγγραφα. θ) Πιστοποιημένη και πιστή μετάφραση του διατάγματος ημερομηνίας 15.6.12 στην Αγγλική γλώσσα ι) Επεξηγηματική επιστολή στην Αγγλική γλώσσα σε σχέση με τα επισυναπτόμενα έγγραφα και δικαιώματα των Αιτητών, και κ) Γραπτή τυποποιημένη βεβαίωση/πιστοποιητικό σύμφωνα με το Παράρτημα ΙΙ (Αnnex II) του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/07 με την οποία να πληροφορείται η πελάτιδα τους των δικαιωμάτων της να αρνηθεί ή να απορρίψει την επίδοση. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της Ζαντή στην ένορκη δήλωση της ότι συνεπεία των πιο πάνω παραλείψεων η πελάτιδα τους αποστερήθηκε του δικαιώματος της να ενημερωθεί γραπτώς στην Αγγλική γλώσσα για τις διαδικασίες και για το δικαίωμα της να αρνηθεί την επίδοση, να εμφανιστεί στο Δικαστήριο και να υπερασπιστεί. Αντ΄ αυτών της επιδόθηκε το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 15.6.12 στην Ελληνική γλώσσα που είναι ακατανόητη γλώσσα για την πελάτιδα της. Λόγω των πιο πάνω παραβάσεων η πελάτιδα τους αποστερήθηκε σημαντικών πληροφοριών σε σχέση με την επίδοση των εγγράφων και δεν έτυχε πλήρους ενημέρωσης περί της βάσης εξασφάλισης του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.6.
4. Προσβάλλει τέλος την πιστότητα της μετάφρασης των εγγράφων που επιδόθηκαν υποβάλλοντας ότι η Καλλή δεν αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεων της για τις δύο γλώσσες που δήθεν γνωρίζει δηλαδή την Ελληνική και Αγγλική και ότι η μετάφραση δεν έγινε από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγόντων της οποίας η κύρια νομική βάση είναι περίπου η ίδια με εκείνη της αίτησης. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση της Κάκιας Χριστοδουλίδη, υπαλλήλου των Εναγόντων, ημερομηνίας 4.1.
5. Στην ένσταση προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: α) Η Εναγόμενη 1 κωλύεται από του να προβάλλει ισχυρισμούς περί κακής επίδοσης εφόσον έλαβε πλήρη γνώση περί της ύπαρξης της Αγωγής και του αντικειμένου της καθώς και του χρονοδιαγράμματος προς λήψη μέτρων από μέρους της. β) Οι Ενάγοντες ακολούθησαν την ορθή διαδικασία επίδοσης στη βάση των οδηγιών του Δικαστηρίου και θεσμών. γ) Η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς και Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας. δ) Η Εναγόμενη 1 δεν παρουσιάζει σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό. ε) Η αίτηση αποτελεί προσπάθεια αποφυγής και/ή δικαιολογίας της παράλειψης συμμόρφωσης των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 προς τους Ενάγοντες. στ) Τυχόν επιτυχία της αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες. ζ) Σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης η απονομή της δικαιοσύνης θα πληγεί. η) Η αίτηση συνιστά περιφρόνηση του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του αντιδίκου και κατάχρηση της διαδικασίας. θ) Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική εφόσον η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει γίνεται από δικηγόρο και είναι παντελώς ανυπόστατη ι) Η αίτηση είναι ελλιπής και δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση. Στην ένορκη της δήλωση η Χριστοδουλίδη επαναλαμβάνει ουσιαστικά τους λόγους ένστασης υποστηρίζοντας ότι η Εναγόμενη 1 έλαβε γνώση περί της ύπαρξης της Αγωγής καθώς και των δικαιωμάτων της μέσω των εγγράφων που της έχουν επιδοθεί και στα οποία αφορούσε το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.6.12 του οποίου σκοπείται η ακύρωση με την παρούσα αίτηση. Στις γραπτές αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Κρίνω σκόπιμο να εξετάσω αρχικά τον λόγο ένστασης περί αντικανονικότητας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Η αντικανονικότητα εστιάζεται, σύμφωνα με τους Ενάγοντες, στο ότι είναι ανεπίτρεπτο να γίνεται η ένορκη δήλωση από δικηγόρο και στην παρούσα περίπτωση η ενόρκως δηλούσα δηλαδή η Ζαντή είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες. Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που πηγάζουν από την νομολογία. Μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά, επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες οι ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. (βλ. Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva

(2010)1(Α) ΑΑΔ 82. Αφ' ης στιγμής όμως ο δικηγόρος έχει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται λόγω ασυμβιβάστου να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος (βλ. Thanos Hotels Ltd v. Ioannou

(1991)1 A.Α.Δ 1036). Στην υπόθεση Rybolovlev (ανωτέρω) δεν κρίθηκε ορθό να προστεθεί ή να αναγνωρισθεί και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία αν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει να αγνοηθεί ή απορριφθεί. Όπως αναφέρθηκε περαιτέρω στην Rybolovlev (ανωτέρω) τέτοια απόλυτη αρχή ουδόλως εξάγεται από την απόφαση Dulal Dulal ν. Δημοκρατίας Προσφυγή 1045/05, 27.10.05 στην οποία επίσης τέθηκε θέμα αντικανονικότητας της ένορκης δήλωσης που συνόδευε την πρωτογενή αίτηση και κρίθηκε ότι ο αιτητής χρειαζόταν μια εξήγηση ως προς το γιατί δεν κατάρτισε ο ίδιος την ένορκη δήλωση εφόσον ανκαι ήταν υπήκοος της Mπαγκλαντές, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο αναμένοντας την έκβαση της αίτησης του. Ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ο ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, έγινε αποδεκτό ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Έχω ανατρέξει στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Ζαντή. Κατ΄ αρχάς η Ζαντή αποκαλύπτει την πηγή πληροφόρησης της που είναι ο Φάκελος της υπόθεσης που διατηρούν οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1 και οι πληροφορίες που έλαβε από την Εναγόμενη 1 και τους δικηγόρους της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Προσθέτει στην ένορκη δήλωση της ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τη πελάτιδα τους η οποία βρίσκεται και διαμένει μόνιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο, να προβεί στην ένορκη δήλωση, Σημειώνεται ότι η Ζαντή δεν είναι η δικηγόρος που χειρίστηκε την ακρόαση της αίτησης στο Δικαστήριο. Συνεπώς αν και στη βάση της πιο πάνω νομολογίας είναι ανεπιθύμητο δικηγόροι να προβαίνουν σε ένορκες δηλώσεις για λογαριασμό των πελατών τους εντούτοις, ενόψει της φύσης της αίτησης και των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου κυρίως του γεγονότος ότι η Εναγόμενη 1 είναι μόνιμη κάτοικος του Ηνωμένου Βασιλείου, εξού και επιχειρήθηκε η επίδοση του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας, δεν βρίσκω οτιδήποτε το μεμπτό σε σχέση με την ένορκη δήλωση της Ζαντή που συνοδεύει την αίτηση. Συνεπώς ο πιο πάνω λόγος ένστασης απορρίπτεται. Θα προχωρήσω ακολούθως να εξετάσω την ουσία της αίτησης στη βάση των γεγονότων που αποκαλύπτονται από τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση εφόσον καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλουσών. Χρήσιμη για το θέμα που εξετάζεται κρίθηκε η αναδρομή στο φάκελο της υπόθεσης όπου διαφάνηκαν τα εξής: Η παρούσα Αγωγή καταχωρήθηκε στις 19.4.12 και στις 5.6.12 καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγόντων αίτηση για επίδοση του Kλητηρίου Eντάλματος και της ειδοποίησης του εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγόμενη 1, μέσω της διαδικασίας των Κανονισμών του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 44/2001 και 1393/07. Στις 15.6.12 εκδόθηκε στη βάση της πιο πάνω αίτησης, που στηρίχθηκε κυρίως στη Δ.6 θ.4, το εξής διάταγμα του Δικαστηρίου: « ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η επίδοση πιστού αντιγράφου του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και ειδοποίησης περί αυτού καθώς και μετάφρασης αυτών στην εναγόμενη αρ. 1 εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και διά του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η επίδοση πιστού αντιγράφου του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και ειδοποίησης περί αυτού καθώς και μετάφρασης αυτών στην εναγόμενη αρ. 1, μέσω της δικαιοδοσίας ως προνοείται από τους Κανονισμούς του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 44/01 και 1393/07. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΔΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ όπως η εναγόμενη αρ. 1 - Καθ΄ ης η αίτηση καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης εντός 60 ημερών από την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως σε περίπτωση μη καταχώρησης εμφάνισης μέσα στην πιο πάνω προθεσμία, τότε οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση θα θεωρείται ότι της έχει επιδοθεί εάν αντίγραφο αυτής αναρτηθεί στον πίνακα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για περίοδο πέντε

(5)ημερών». Από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση διαφαίνονται τα εξής: Με την επιστολή του ημερομηνίας 17.10.12 που είναι επισυνημμένη στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ως Τεκμήριο 2, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κύπρου, επιβεβαιώνει στους δικηγόρους των Εναγόντων ότι τα έγγραφα που τους είχαν δοθεί επιδόθηκαν σε αριθμό προσώπων, των οποίων τα ονόματα εμφαίνονται στην επιστολή τους μεταξύ των οποίων και στην Εναγόμενη 1 στη βάση της βεβαίωσης επίδοσης ημερομηνίας 4.10.12, σύμφωνα με τον Ε.Κ.1393/

1. Η βεβαίωση φέρει την επίσημη σφραγίδα της αρμόδιας υπηρεσίας της Αγγλίας και μαρτυρεί ότι τα έγγραφα που είναι επισυνημμένα στη βεβαίωση επιδόθηκαν στην Εναγόμενη 1 προσωπικά σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους, δηλαδή της Αγγλίας, στις 28.9.
2. Στο σημείο αυτό διευκρινίζεται ότι η επίδοση έγινε στις 28.9.12 και όχι στις 26.9.12, όπως διατείνεται η Αιτήτρια. Οι ενόρκως δηλούσες συμφωνούν ως προς τα εξής έγγραφα ότι επιδόθηκαν στην Εναγόμενη 1: η βεβαίωση της Καλλή που προέβη στις σχετικές μεταφράσεις στην οποία επισυνάπτονται το Κλητήριο Ένταλμα στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα και η Ειδοποίηση περί αυτού στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα καθώς και το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.6.12 στην Ελληνική γλώσσα. Είναι περαιτέρω θέση της Χριστοδουλίδη στην ένορκη δήλωση της ότι μαζί με τα πιο πάνω έγγραφα επιδόθηκαν και το Έντυπο που προνοείται από το άρθρο 4 του Ε.Κ. 1393/07 και το Παράρτημα Ι (Annex I) καθώς και η επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων ημερομηνίας 1.9.12 προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης με την οποία ζητείται η επίδοση των πιο πάνω εγγράφων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σημειώνεται ότι δεν προνοείται στον Κανονισμό 1393/07 ή σε άλλη νομοθεσία ή νομολογία περί της αναγκαιότητας επίδοσης και των συγκεκριμένων εγγράφων. Αν πράγματι μαζί με τα πιο πάνω έγγραφα που είναι αδιαμφισβήτητο ότι είχαν επιδοθεί, επιδόθηκαν και αυτά δεν ενέχει καμία βαρύτητα για το υπό εξέταση θέμα νομιμότητας της επίδοσης του Κλητηρίου. Εν πάση περιπτώσει το Έντυπο - Παράκληση για επίδοση εγγράφων που είναι επισυνημμένο στην επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ετοιμάστηκε από τους ίδιους, δηλώνει στην παράγραφο 6.3 που αναφέρεται στη γλώσσα των εγγράφων ότι είναι η Ελληνική και ότι υπάρχει μετάφραση τους στην Αγγλική. Στη βάση του Εντύπου αυτού η αρμόδια αρχή στην Αγγλία προχώρησε με την επίδοση τους ως η σχετική Παράκληση. Η πιο πάνω παρατήρηση έγινε γιατί σχετίζεται με το λόγο ένστασης ότι η επίδοση του Κλητηρίου και της Ειδοποίησης του ήταν καθόλα σύμφωνη με τις πρόνοιες του πιο πάνω Κανονισμού. Ειδικότερα για το θέμα αυτό θα ασχοληθώ πιο κάτω. Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται σύμφωνα με την Δ.16 θ.9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προβλέπει ότι ο Εναγόμενος δικαιούται χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει διάταγμα του Δικαστηρίου που να του επιτρέπει να καταχωρίσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, να υποβάλει αίτηση για τον παραμερισμό της επίδοσης προς αυτόν του Κλητηρίου Εντάλματος. Η νομολογία έχει καθιερώσει και δεύτερο τρόπο για την προώθηση αίτησης παραμερισμού του Κλητηρίου Εντάλματος που είναι η ταυτόχρονη καταχώρηση τέτοιας αίτησης μαζί με την καταχώρηση της υπό αίρεση εμφάνισης (βλ. Γεωργιάδης ν. Χάσικου

(1991)1 ΑΑΔ 1136 και Παπακόκκινου ν. Landroke P/C

(1995)1 AAΔ 1090). Ο δικηγόρος της Εναγόμενης 1 ενεργώντας στη βάση της πιο πάνω νομολογίας καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και την ίδια μέρα προχώρησε με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ήταν εισήγηση του δικηγόρου της Αιτήτριας στη γραπτή του αγόρευση προς υποστήριξη του αιτήματος του για ακύρωση της επίδοσης του Κλητηρίου ότι οι Ενάγοντες δεν επέδωσαν στην πελάτιδα του όλα τα έγγραφα τα οποία θα έπρεπε να επιδώσουν, σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς και τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς. Συγκεκριμένα παρέλειψαν να επιδώσουν την μονομερή αίτηση στη βάση της οποίας εξασφαλίστηκε το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας μαζί με την ένορκη δήλωση που τη συνόδευε ως επίσης και τις πιστές μεταφράσεις τους στην αγγλική γλώσσα. Δεν επέδωσαν επίσης το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 15.6.2012 μεταφρασμένο στην αγγλική γλώσσα που είναι η γλώσσα που αντιλαμβάνεται η πελάτιδα του. Η εισήγηση του αυτή βασίστηκε στη Δ.48 θ.12 και 13 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προβλέπει τα εξής: «48....

1. Κάθε διάταγμα πρέπει από την ημερομηνία που φέρει να είναι δεσμευτικό στο πρόσωπο εκ μέρους του οποίου έγινε η αίτηση για το διάταγμα και σε όλους τους διαδίκους στην αγωγή στους οποίους επιδόθηκε κανονικά ειδοποίηση της αίτησης. Όταν σε οιονδήποτε διάδικο στην αγωγή δεν έγινε κανονική επίδοση ειδοποίησης της αίτησης, τέτοιο διάταγμα θα είναι δεσμευτικό σ΄ αυτό το διάδικο από την ημερομηνία της επίδοσης επισήμου αντιγράφου του διατάγματος στο διάδικο αυτό.
2. Όποτε επιδίδεται δυνάμει των παρόντων Κανονισμών διάταγμα που εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση, επιδίδεται ταυτόχρονα και η μονομερής αίτηση μαζί με την ένορκο δήλωση που τυχόν τη συνόδευσε.» Είναι παραδεκτό ότι μεταξύ των εγγράφων που επιδόθηκαν ήταν και το διάταγμα ημερ. 15.6.2012 στην Ελληνική γλώσσα χωρίς όμως την μετάφραση του στην αγγλική. Δεν αμφισβητείται επίσης ότι μεταξύ των εγγράφων που επιδόθηκαν απουσιάζει η μονομερής αίτηση στη βάση της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα καθώς και η ένορκη δήλωση που τη συνόδευε μαζί με τη μετάφραση τους στην Αγγλική γλώσσα. Στην υπόθεση Earnsfield Steel Ltd v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal for A.N.KYJMIN

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1350 που αφορούσε επίσης σε επίδοση δικογράφου εκτός δικαιοδοσίας είχαν τεθεί δύο ερωτήματα. Το πρώτο είναι, ποιά ακριβώς έγγραφα είχαν υποχρέωση να επιδώσουν οι Ενάγοντες και το δεύτερο κατά πόσο η υποχρέωση τους να μεταφράσουν επεκτείνεται σε όλα τα έγγραφα που ζήτησαν να επιδοθούν ή μόνο σε εκείνα στα οποία είχαν υποχρέωση να επιδώσουν. Σημειώνεται ότι το ίδιο το διάταγμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου διέτασσε όπως επιδοθούν τρία έγγραφα: (α) η Ειδοποίηση, (β) η αίτηση και (γ) το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάσισε ότι η νομική υποχρέωση επίδοσης των πιο πάνω εγγράφων προκύπτει όχι μόνο από το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου αλλά επιπρόσθετα και από τη Δ.48 θ.13. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την σελίδα 1356 της απόφασης που τονίζει την αναγκαιότητα επίδοσης του διατάγματος μαζί με τη μονομερή αίτηση: «Αναφορικά με το Διάταγμα ημερ. 21.12.05, η Δ.48, θ.12 προβλέπει ότι σε περίπτωση διατάγματος που εξασφαλίζεται μετά από μονομερή αίτηση, τέτοιο διάταγμα θα είναι δεσμευτικό για το διάδικο από την ημερομηνία επίδοσης σ΄ αυτόν επίσημου αντιγράφου της μονομερούς αίτησης. Η συγκεκριμένη πρόνοια κατά την κρίση μας επιβεβαιώνει έστω και εμμέσως ότι τόσο το διάταγμα όσο και η μονομερής αίτηση θα πρέπει να επιδίδονται. Εν πάση περιπτώσει το Διάταγμα ούτως ή άλλως θα έπρεπε να επιδοθεί, ώστε να λάβουν γνώση οι Εφεσίβλητοι της πρόνοιας για το χρόνο μέσα στον οποίο θα έπρεπε να καταχωρίσουν εμφάνιση (βλ. Δ.6, θ.5). Το ότι η Διαταγή 6 δεν προβλέπει ρητά για επίδοση του Διατάγματος, δεν αναιρεί την υποχρέωση για επίδοση, εφόσον σε διαφορετική περίπτωση το Διάταγμα δεν θα μετατρεπόταν σε δεσμευτικό, τουλάχιστον αναφορικά με το χρόνο εμφάνισης. Το ότι η Δ.6, θ.7

(1)(α) προβλέπει για «το έγγραφο το οποίο θα επιδοθεί» δεν διαφοροποιεί τα πράγματα, αφού το θέμα διέπεται ειδικότερα από τις γενικές πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα τις πρόνοιες της Δ.48, θθ.12 και 13. Επομένως, όλα τα έγγραφα που επισύναψαν οι Εφεσείοντες ήταν στο πλαίσιο νομικής υποχρέωσης που οι ίδιοι είχαν δυνάμει τόσο του Διατάγματος όσο και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και όχι για μια «πιο ολοκληρωμένη ενημέρωση των εφεσιβλήτων», όπως εισηγήθηκε ο δικηγόρος τους». Ως εκ των ανωτέρω οι Ενάγοντες είχαν την υποχρέωση να επιδώσουν, εκτός των εγγράφων που αναφέρονται στο διάταγμα ημερομηνίας 15.6.12 και τη μονομερή αίτηση καθώς και την ένορκη δήλωση που την συνόδευε μαζί με όλα τα τυχόν επισυναπτόμενα έγγραφα. Ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1393/2007 περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις («επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων») δεν ακυρώνει και ούτε αναστέλλει τις πρόνοιες των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Οι δικοί μας θεσμοί αποτελούν το νομικό πλαίσιο της Κυπριακής Δημοκρατίας στους οποίους ρητά αναφέρεται ότι στην περίπτωση που ένα διάταγμα εκδίδεται μονομερώς θα πρέπει να επιδίδονται μαζί και η μονομερής αίτηση στην βάση του οποίου εκδόθηκε και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Στην ένσταση τους οι Ενάγοντες επικαλούνται επιπρόσθετα τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 για να καταδείξουν ότι επιδόθηκαν στην Εναγόμενη 1 όλα τα αναγκαία και ορθά έγγραφα. Ο συγκεκριμένος Κανονισμός αφορά στη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και Εκτέλεση αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές υποθέσεις ενώ το άρθρο 34

(2)του Κανονισμού στο οποίο στηρίχθηκαν για υποστήριξη της συγκεκριμένης θέσης τους οι Ενάγοντες σχετίζεται με την αναγνώριση απόφασης και όχι με την επίδοση δικαστικών ή εξωδικαστικών εγγράφων. Η πιο πάνω παράλειψη των Εναγόντων να επιδώσουν και τη μονομερή αίτηση μαζί με την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν μπορεί να αποτελεί απλή παρατυπία που να θεραπεύεται με τη Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Στην υπόθεση Πετρίχου ν. Χ"Iωσήφ

(1998)1 Α.Α.Δ. 81 το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Dasaki Entertainment Co Ltd v. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (αρ. 2)

(2009)1 Α.Α.Δ. 356 τόνισε ότι η Δ.64 δεν παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να επεμβαίνει αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις. Το Δικαστήριο υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιον του κατάσταση όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο. Η Δ.64 δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφόσον αυτές είναι βέβαια θεραπεύσιμες. Το γεγονός ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν να επιδώσουν στην Εναγόμενη 1 τα αναγκαία έγγραφα δυνάμει του δικαίου που ισχύει στην Κύπρο, δηλαδή την μονομερή αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνόδευε μαζί με τη μετάφραση τους στα Αγγλικά ως επίσης και το διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο καθορίζει την προθεσμία εντός της οποίας θα πρέπει να καταχωρήσει η Εναγόμενη 1 σημείωμα εμφάνισης και αυτό μεταφρασμένο στην αγγλική γλώσσα που είναι η γλώσσα η κατανοητή στην Εναγόμενη 1, συνιστά παράβαση της Δ.48, θ.θ.12 και

1. Η δυνατότητα μεταγενέστερης ενημέρωσης που μπορούσε να τύχει η Εναγόμενη 1 με την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης με δικηγόρο, υπό διαμαρτυρία, δεν μπορεί να προβάλλεται ως λόγος απόρριψης της αίτησης και ούτε υπερφαλαγγίζει τις πρόνοιες των θεσμών περί της αναγκαιότητας επίδοσης της μονομερούς αίτησης μαζί με την ένορκη δήλωση που τη συνόδευε. Ο σκοπός της Δ.48 θ.13 είναι προφανώς να γνωρίζει η Καθ΄ ης η Αίτηση τις θέσεις των Εναγόντων που προωθήθηκαν και εξασφαλίστηκε μονομερώς το διάταγμα. Όσον αφορά την εισήγηση του δικηγόρου της Αιτήτριας ότι θα έπρεπε να ζητείτο η άδεια του Δικαστηρίου και για την επίδοση της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνόδευε εκτός δικαιοδοσίας, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η Δ.6 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών αναφέρεται σε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του Κλητηρίου Εντάλματος ή ειδοποίησης του και δεν επεκτείνεται σε αιτήσεις. Η συγκεκριμένη αίτηση αφορούσε ακριβώς στην εξασφάλιση αυτής της άδειας. Η ανάγκη επίδοσης της μονομερούς αίτησης, στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 15.6.12, μαζί με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι προϋπόθεση για να καταστεί δεσμευτικό το διάταγμα και δεν είναι απαραίτητη η εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου περί επίδοσης τους εκτός δικαιοδοσίας. Όσον αφορά την αναγκαιότητα μετάφρασης του διατάγματος στην Αγγλική γλώσσα, εφόσον έχει κριθεί ότι ήταν μεταξύ των εγγράφων για τα οποία υπήρχε νομική υποχρέωση επίδοσης του, τότε θα έπρεπε να είχε μεταφραστεί και αυτό στην Αγγλική γλώσσα όπως έγινε και με τα υπόλοιπα έγγραφα που επιδόθηκαν. Η μη μετάφραση του στην γλώσσα που είναι κατανοητή στην Εναγόμενη 1, ενέχει σοβαρές επιπτώσεις σύμφωνα με τον ΕΚ. 1393/07 εφόσον σε τέτοια περίπτωση δίνεται η δυνατότητα στον παραλήπτη άρνησης παραλαβής του. Παραθέτω αυτούσια τα σχετικά άρθρα του Ε.Κ.1393/07: « Άρθρο 5 Μετάφραση των πράξεων
2. Η υπηρεσία διαβίβασης στην οποία κατατίθεται η προς διαβίβαση πράξη επισημαίνει στον αιτούντα ότι ο παραλήπτης μπορεί να αρνηθεί να παραλάβει την πράξη αν αυτή δεν έχει συνταχθεί σε μια από τις γλώσσες που ορίζει το άρθρο 8». « Άρθρο 8 Άρνηση παραλαβής της πράξης
3. Η υπηρεσία παραλαβής ενημερώνει τον παραλήπτη, μέσω της έντυπης βεβαίωσης που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙ, ότι μπορεί να αρνηθεί την παραλαβή κατά τη χρονική στιγμή της επίδοσης ή κοινοποίησης ή μπορεί να επιστρέψει την πράξη στην υπηρεσία παραλαβής εντός μιας εβδομάδας, εφόσον η πράξη που επιδίδεται ή κοινοποιείται δεν έχει συνταχθεί ή δεν συνοδεύεται από μετάφραση σε μία από τις ακόλουθες γλώσσες: α) σε γλώσσα την οποία ο παραλήπτης κατανοεί, ή β) στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής ή, εάν αυτό το κράτος έχει περισσότερες επίσημες γλώσσες, στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του τόπου όπου πρόκειται να γίνει η επίδοση ή η κοινοποίηση». Οι ίδιες πρόνοιες εντοπίζονται και στο εδάφιο 12 του προοιμίου του πιο πάνω Ευρωπαϊκού Κανονισμού. Ασφαλώς ούτε και αυτή η παράβαση των προνοιών του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/07 μπορεί να θεωρηθεί ως απλή παρατυπία ώστε προς άρση της να τεθεί θέμα δυνατότητας εφαρμογής των προνοιών της Δ.
4. Όσον αφορά την ορθότητα της μετάφρασης του Κλητηρίου Εντάλματος και της Ειδοποίησης του παρά τις γενικές αναφορές στην ένορκη δήλωση της Ζαντή και στην αγόρευση του δικηγόρου της Αιτήτριας δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένη θέση ή στοιχεία ως προς το ότι οι μεταφράσεις των πρωτότυπων εγγράφων που είναι στην Ελληνική γλώσσα στα Αγγλικά δεν αποδίδουν τη σωστή ερμηνεία του Ελληνικού κειμένου. Από την άλλη δεν υπάρχει καμιά νομοθετική πρόνοια που να υποστηρίζει τη θέση της Αιτήτριας ότι η μετάφραση θα πρέπει απαραιτήτως να προέρχεται από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. Συνεπώς η θέση αυτή από μέρους της Αιτήτριας παραμένει μετέωρη και απορρίπτεται. Ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι δεν τίθεται θέμα αντικανονικότητας της επίδοσης των εγγράφων εφόσον αυτή έγινε από την αρμόδια υπηρεσία της Αγγλίας σύμφωνα με τον Ε.Κ.1393/07 και αυτό επιβεβαιώνεται από τη βεβαίωση/πιστοποιητικό επίδοσης των εγγράφων. Αντίθετη άποψη εξέφρασε ο δικηγόρος της Εναγόμενης
5. Ότι δηλαδή ναι μεν επιδόθηκαν τα έγγραφα προσωπικά, σύμφωνα με το Νόμο που ισχύει στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η αρμόδια αρχή δεν έδωσε στην Εναγόμενη 1 την τυποποιημένη βεβαίωση σύμφωνα με το άρθρο 8 του Ε.Κ.1393/07 Παράρτημα ΙΙ του Κανονισμού 1393/07 με την οποία να πληροφορείται περί του δικαιώματος της να αρνηθεί παραλαβή των εγγράφων. Είναι φανερό από το λεκτικό του άρθρου 8

(1)και παραγράφους 11 και 12 του προοιμίου του Κανονισμού 1393/07 ότι ο παραλήπτης θα πρέπει να ενημερωθεί από την υπηρεσία παραλαβής, μέσω της βεβαίωσης, ότι μπορεί να αρνηθεί την παραλαβή των εγγράφων εφόσον η πράξη που του κοινοποιείται δεν είναι συνταγμένη σε γλώσσα την οποία κατανοεί. Αυτό γίνεται μέσω της έντυπης βεβαίωσης. Αντίθετη βεβαίως ήταν η άποψη της δικηγόρου των Εναγόντων ότι δηλαδή δεν ήταν απαραίτητη η βεβαίωση στη βάση του άρθρου 8 στην παρούσα περίπτωση, θεωρώντας ότι η πρόνοια αυτή δεν τύγχανε εφαρμογής λόγω μετάφρασης των υπόλοιπων εγγράφων που αφορούσαν στο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.6.

1. Από μια ενδελεχή μελέτη της βεβαίωσης επίδοσης των εγγράφων που εκδόθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο εντοπίζεται το σημείο 12.3 που αναφέρεται ακριβώς στο υπό κρίση θέμα και δεν δίνεται καμία ένδειξη στη βεβαίωση ότι υπήρξε συμμόρφωση με τον όρο αυτό. Θα πρέπει όμως το θέμα να εξεταστεί σε συνάρτηση με τα στοιχεία που δόθηκαν στην αρμόδια για επίδοση αρχή από μέρους των Εναγόντων που είναι το Έντυπο Παράκληση για επίδοση (η επισυναπτόμενη αίτηση στο Τεκμήριο 3 της ένορκης δήλωσης της Χριστοδουλίδη) από την οποία εξάγεται το συμπέρασμα ότι η αίτηση δεν αφορούσε σε έγγραφο που είναι σε γλώσσα ακατανόητη για την Εναγόμενη
2. Όπως ανέφερα ανωτέρω, τα δεδομένα που τέθησαν υπόψη της αρμόδιας αρχής για επίδοση με το Έντυπο Παράκληση σύμφωνα με το άρθρο 4

(3)του Ε.Κ. 1393/07 είναι ότι η γλώσσα των εγγράφων ήταν η Ελληνική και συνοδεύοντο με τη μετάφραση τους στα Αγγλικά. Συνεπώς δεν αποκλείεται με τα δεδομένα που είχε υπόψη της η αρμόδια για επίδοση αρχή να έχει παραπλανηθεί εξού και καμιά αναφορά κάμνει στην παράγραφο 12.3 του πιστοποιητικού επίδοσης (Τεκμήριο 2(α) της ένορκης δήλωσης της Ζαντή) αν δόθηκε ή όχι το απαραίτητο έντυπο. Εφόσον όμως μεταξύ των εγγράφων που επιδόθηκαν στην Εναγόμενη 1 περιλαμβάνετο και το διάταγμα ημερομηνίας 15.6.12 χωρίς τη μετάφραση του στα Αγγλικά θα έπρεπε σίγουρα να τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 8 του Ε.Κ. 1393/07 και να πληροφορείτο γραπτώς σύμφωνα με τον τύπο του Παραρτήματος ΙΙ, που προνοεί ο Κανονισμός περί του δικαιώματος της ν΄ αρνηθεί την επίδοση. Συνεπώς η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει και γι΄ αυτό το λόγο. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω να εξετάσω και τα άλλα θέματα που ηγέρθησαν στην παρούσα αίτηση. Ήταν περαιτέρω εισήγηση του δικηγόρου της Εναγόμενης 1 ότι το Κλητήριο Ένταλμα και η Ειδοποίηση περί αυτού, χωρίς ημερομηνία, με την επισύναψη τους στην ένορκη δήλωση της Ειρήνης Καλλή απώλεσαν την ιδιότητα τους και αποτελούν πλέον Τεκμήρια της ένορκης δήλωσης. Είναι γεγονός ότι το πιστό αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος και η Ειδοποίηση περί αυτού, όπως είχαν επιδοθεί, συνιστούσαν Τεκμήρια της ένορκης δήλωσης της Ειρήνης Καλλή. Στην ένορκη δήλωση της η Καλλή δίνει περιγραφή των εγγράφων που μετέφρασε που είναι το Κλητήριο Ένταλμα και η Έκθεση Απαίτησης στην Αγωγή 989/12. Δεν γίνεται καμιά αναφορά για μετάφραση και της Ειδοποίησης του Κλητηρίου. Τα πιο πάνω γεγονότα σε συνάρτηση με την διαφορετική προθεσμία που δίνουν τα δύο έγγραφα στον παραλήπτη για το δικαίωμα του να εμφανιστεί και να υπερασπίσει τον εαυτό του στην υπόθεση, όπου στο Κλητήριο αναφέρονται δέκα μέρες από την επίδοση ενώ στην Ειδοποίηση 60 μέρες είναι πιθανόν να παραπλανήσουν την Εναγόμενη 1 ως προς τη σημασία των εγγράφων και να προκαλέσουν περαιτέρω σύγχυση ως προς το χρόνο καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης και να μην τους δοθεί η ανάλογη σημασία. Ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι τυχόν επιτυχία της αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά και αδικία στους Ενάγοντες λόγω των εξόδων που έχουν ήδη υποστεί και θα υποστούν ξανά ως αποτέλεσμα της επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας. Στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται θέμα καταβολής των εξόδων για επίδοση εφόσον σύμφωνα με το άρθρο 11 του Κανονισμού 1393/07 τα έξοδα «για την επίδοση ή κοινοποίηση δικαστικών πράξεων προερχομένων από άλλο κράτος μέλος, δεν καταβάλλονται ούτε επιστρέφονται τέλη ή έξοδα για τις υπηρεσίες που προσέφερε το κράτος μέλος παραλαβής». Συνεπώς και αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Παρέμεινε τέλος να εξεταστεί το θέμα της παράλειψης εξασφάλισης εκ των προτέρων διατάγματος σφράγισης του Κλητηρίου, που ήγειρε ο δικηγόρος της Αιτήτριας στην αγόρευση του γεγονός που οδηγεί, σύμφωνα με την άποψη του, σε ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 15.6.12 και της επίδοσης δυνάμει αυτού. Από τη μελέτη της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, δεν υπάρχει καμιά αναφορά για τη συγκεκριμένη εισήγηση περί παράλειψης δηλαδή σφράγισης του Κλητηρίου. Η αίτηση αναφέρεται γενικά σε παράβαση των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας εξειδικεύοντας τις συγκεκριμένες παραβάσεις τόσο στην αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Παρά τις σοβαρές επιπτώσεις που ενέχει στην όλη διαδικασία το θέμα σφράγισης του Κλητηρίου και στην εγκυρότητα του διατάγματος του οποίου επιζητείται ο παραμερισμός, πιστεύω ότι δεν είναι επιτρεπτό αλλ΄ ούτε και δίκαιο για τους Ενάγοντες, να εξεταστεί στην παρούσα διαδικασία για τον πιο πάνω λόγο όπως ορθά σημείωσε σε απάντηση στην αγόρευση της και η δικηγόρος των Εναγόντων. Κρίνω επιπρόσθετα ότι δεν είναι θέμα που και αυτεπάγγελτα μπορεί να εγερθεί από το Δικαστήριο. Συνεπώς η αίτηση επιτυγχάνει και η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος και της Ειδοποίησης περί αυτού καθώς και του διατάγματος ημερομηνίας 15.6.12 ακυρώνονται. Οι Ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση να πληρώσουν στην Αιτήτρια-Εναγόμενη 1 τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ............... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για ακύρωση και/ή παραμερισμό διατάγματος του Δικαστηρίου για επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στο εξωτερικό καθώς και της επίδοσης του cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο