← Κύπρος

ΜΑΡΘΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ ν. ΝΕΟΦΥΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής 3188/06, 11/3/2013

ΜΑΡΘΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ ν. ΝΕΟΦΥΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής 3188/06, 11/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A63 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3188/06 Μεταξύ: ΜΑΡΘΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ, από Λεμεσό Δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Χαράλαμπου Ιωαννίδη Ενάγουσας και

  1. ΝΕΟΦΥΤΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΠΛΑΚΙΔΗ, από Αυστραλία
  2. D.S.P.M. ENTERPRISES LTD, από Πάφο
  3. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου
  4. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΤΣΑΒΕΛΛΑ, από Πάφο
  5. NOMISΚO DEVELOPERS LTD, από Πάφο Εναγομένων -------------------------- Ημερομηνία: 11 Μαρτίου, 2013 Για την Ενάγουσα: κ. Π. Αγγελίδης με κ. Μ. Χαραλάμπους (Για ν΄ ακούσει απόφαση κ. Μ. Μυτίδης) Για την Εναγόμενη 1: καμία εμφάνιση (η αγωγή δεν επιδόθηκε και το κλητήριο έχει λήξει) Για τους Εναγόμενους 2 και 4: κ. Κ. Δημητρίου για κ. Ν. Κληρίδη (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Η. Αντωνιάδου) Για τον Εναγόμενο 3: καμία εμφάνιση Για την Εναγόμενη 5: κ. Π. Ευθυμίου A Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα και η εναγόμενη 1 ήταν συνιδιοκτήτριες του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 284 του Φ/Σχ.26/27, αριθμό εγγραφής 3302 τοποθεσία Κάμπος, χωράφι στο χωρίο Αργάκα, στην Επαρχία Πάφου. Η ενάγουσα κατείχε και εξακολουθεί να κατέχει 3455/15496 μερίδια και η εναγόμενη 1 κατείχε 12041/15496 μερίδια. Αποτελεί ισχυρισμό της ενάγουσας ότι περί το τέλος του 2001 αρχές του 2002 η ενάγουσα συμφώνησε προφορικά με την εναγόμενη 1 όπως εξαγοράσει το μερίδιο της για το συμφωνηθέν ποσό των Λ.Κ.180.
  6. Κατά παράβαση της εν λόγω συμφωνίας, στις 3.1.2003 η εναγόμενη 1 με δόλο και παράνομα μεταβίβασε δια δωρεάς στην εναγόμενη 2 το 1/15496 μερίδιο της χωρίς τη συγκατάθεση της ενάγουσας. Την ίδια ημέρα μεταβίβασε δυνάμει πώλησης τα υπόλοιπα 12040/15496 μερίδια της επί του πιο πάνω κτήματος προς την εναγόμενη 2 για το ποσό των Λ.Κ.259.
  7. Περί τις 11.12.2003 η εναγόμενη 2 μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στον εναγόμενο 4 τα 100/15496 μερίδια. Περί τις 9.3.2006 ο εναγόμενος 4 μεταβίβασε επ΄ ονόματι της εναγομένης 5 τα 100/15496 μερίδια. Περί τις 23.3.2006 η εναγόμενη 2 μεταβίβασε τα υπόλοιπα 11941/15496 μερίδια στην εναγόμενη 5 έναντι άγνωστου χρηματικού ποσού. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας όλες οι μεταβιβάσεις ήταν παράνομες και έγιναν με σκοπό να καταστρατηγήσουν το δικαίωμα προτεραιότητας αγοράς από συνιδιοκτήτη που είχε η ενάγουσα δυνάμει του άρθρου 25 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ.
  8. Περαιτέρω οι εναγόμενοι σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ενήργησαν με δόλο και απάτη και οι σχετικές λεπτομέρειες παρατίθενται στην παράγραφο 8 της έκθεσης απαίτησης. Αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών των εναγομένων είναι η ενάγουσα να αποστερηθεί των δικαιωμάτων της για αγορά του πιο πάνω κτήματος στην τιμή των Λ.Κ.259.000 και να υποστεί ζημιές. Οι αξιούμενες ειδικές ζημιές αφορούν Λ.Κ.820.000 ως διαφορά από την ανατίμηση της γης και Λ.Κ.180.000 ως απωλεσθέντα κέρδη. Περαιτέρω αξιώνεται διάταγμα που να ακυρώνει όλες τις μεταβιβάσεις που αναφέρονται στην αγωγή ως παράνομες και δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται στην εγγραφή του μεριδίου της εναγομένης 1 επ΄ ονόματι της κατ΄ εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας. Η αγωγή δεν επεδόθη στην εναγόμενη 1 και το κλητήριο έχει εκπνεύσει. Περαιτέρω, ο εναγόμενος 3, διευθυντής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου δεν καταχώρησε εμφάνιση και συνεπώς η υπόθεση προχώρησε εναντίον του για απόδειξη. Οι εναγόμενοι 2 και 4 καταχώρησαν κοινή υπεράσπιση και η εναγόμενη 5 ξεχωριστή. Και στις δύο εκθέσεις υπεράσπισης υποβάλλονται προδικαστικές ενστάσεις ισχυριζόμενοι ότι η υπόθεση αφορά αποκλειστικά απόφαση του διευθυντή του κτηματολογίου και επομένως θα έπρεπε να προσβληθεί με εμπρόθεσμη αίτηση-έφεση στο Δικαστήριο και όχι μέσω της παρούσας αγωγής και επίσης ότι η αγωγή είναι καταχρηστική για το λόγο ότι η ενάγουσα είχε απαιτήσει τις ίδιες θεραπείες μέσω των αιτήσεων-εφέσεων 96/04 και 107/04 τις οποίες αργότερα απέσυρε λόγω του ότι ήταν εκπρόθεσμες. Οι εναγόμενοι 2, 4 και 5 με τις υπερασπίσεις τους ουσιαστικά αρνούνται τις αξιούμενες θεραπείες και ισχυρίζονται ότι οι μεταβιβάσεις του ακινήτου έχουν γίνει νόμιμα και χωρίς καμία δόλια ενέργεια εκ μέρους τους. Στην υπεράσπιση της εναγομένης 5 αναφέρεται επίσης ότι η ενάγουσα εμποδίζεται από τη συμπεριφορά της και από έγγραφα να ισχυρίζεται ότι δόλια και απατηλά μεταβιβάστηκαν στο όνομα της εναγομένης μερίδια αφού η ίδια και ή αντιπρόσωπος της προέβησαν σε ενέργειες στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου σε συνεργασία με την εναγομένη 2 με σκοπό το διαχωρισμό του ακινήτου. Οι ενέργειες αυτές που έγιναν στις 4.12.2003 αφορούσαν διαδικασία διαχωρισμού που καταχωρήθηκε τρία χρόνια προηγουμένως και ήταν εις γνώση της ενάγουσας ότι η εναγόμενη 2 είχε καταστεί συνιδιοκτήτρια. Η μαρτυρία που δόθηκε στην υπόθεση υπήρξε σύντομη και δόθηκε μόνο από πλευράς της ενάγουσας. Την παραθέτω σε συντομία. Η Ευγενία Λάμπρου Μ.Ε.1, κτηματολογική γραφέας στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου, έδωσε το ιστορικό του επίδικου κτήματος. Το τεμάχιο 384 προήλθε μετά από διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου 79 και ενεγράφη 12041/15496 μερίδια επ΄ ονόματι της εναγόμενης 1 και 13455/15496 επ΄ ονόματι της ενάγουσας. Στη συνέχεια με το φάκελο Δ.28 στις 3.1.2003 μεταβιβάστηκε δια δωρεάς 1/15496 από την εναγόμενη 1 στην εναγόμενη 2 και στη συνέχεια την ίδια ημερομηνία με πώληση μεταβιβάστηκε μερίδιο 12040/15496 στην εναγόμενη 2 για το ποσό των €442.527,77 (Λ.Κ.259.000). Ακολούθως με το φάκελο Δ.2695 ημερομηνίας 11.12.2003, μερίδιο 100/15496 μεταβιβάστηκε από την εναγόμενη 2 στον εναγόμενο 4 δια δωρεάς. Ακολούθως με το φάκελο Δ.387 ημερομηνίας 9.3.2006 ο εναγόμενος 4 μεταβίβασε το μερίδιο του στην εναγόμενη 5 εταιρεία δια δωρεάς. Ακολούθως με το φάκελο πώλησης 563 ημερομηνίας 23.3.2006 η εναγόμενη 2 πώληση μερίδιο 11941/15496 στην εναγόμενη 5 εταιρεία για το ποσό των €1.270.806,40 (Λ.Κ.743.770). Η σημερινή ιδιοκτησιακή κατάσταση του ακινήτου είναι 3455/15496 μερίδια στην ενάγουσα και 12041/15496 μερίδια στην εναγόμενη
  9. Η μάρτυρας ανέφερε ότι η πρακτική μεταβίβασης ενός μέτρου δια δωρεά και ακολούθως πώληση μεγαλύτερου μέρους του ακινήτου είναι κάτι που ακολουθείτο από παλιά μέχρι σήμερα. Η διαδικασία δε που ακολουθήθηκε στην παρούσα υπόθεση με βάση το άρθρο 19 του Ν.9/65 ήταν καθόλα νόμιμη. Στην παρούσα περίπτωση δε δεν απαιτείτο να γίνει οποιαδήποτε δημοσίευση ούτε απαιτείτο η συγκατάθεση του άλλου συνιδιοκτήτη. Δεν φαίνεται επίσης να υπάρχει για το εν λόγω κτήμα πιστοποιητικό αδιανέμητου. Υπήρχε, είπε η μάρτυρας, ένας φάκελος για καταναγκαστική διανομή ο οποίος απορρίφθηκε. Όπως εξήγησε η μάρτυρας όταν συνιδιοκτήτες ακινήτων δεν μπορούν να διαμοιράσουν το ακίνητο με βάση το νόμο τότε γίνεται καταναγκαστική διανομή για να μπορεί το κτηματολόγιο να τους το διαχωρίσει. Σε περίπτωση που αυτό δεν γίνει κατορθωτό τότε γίνεται πώληση με δημοπρασία. Αντεξεταζόμενη διευκρίνισε ότι είναι δυνατό να γίνει την ίδια ημέρα για το ίδιο ακίνητο μια πράξη δωρεάς και μια πράξη πώλησης. Σε περίπτωση δωρεάς οι λειτουργοί του κτηματολογίου εφιστούν την προσοχή των ενδιαφερομένων μερών στο νόμο οι οποίοι ακολούθως βεβαιώνουν γραπτώς ότι πρόκειται για πραγματική δωρεά. Ο Χαράλαμπος Ιωαννίδης (Μ.Ε.2), σύζυγος και πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της ενάγουσας κατέθεσε και υιοθέτησε γραπτή του δήλωση (Έγγραφο με Ένδειξη Α) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην κατάθεση του ουσιαστικά επιβεβαιώνει τα γεγονότα που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης. Κατέθεσε ως Τεκ. 1 και 2 την απόδειξη έρευνας του Κτηματολογίου και τον τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου. Ανέφερε ότι περί το τέλος του 2001 αρχές 2002 συμφωνήθηκε μεταξύ της συζύγου του και του κ. Σωτήρη Κάττου, γαμπρού και αντιπροσώπου της εναγομένης 1, η αγορά του μεριδίου της εναγομένης 1 στο ακίνητο που η ενάγουσα ήταν συγκύρια έναντι του ποσού των Λ.Κ.180.
  10. Εκ των υστέρων η εναγομένη 1 δια του αντιπροσώπου της αδικαιολόγητα και για άγνωστους λόγους υπαναχώρησε και χωρίς να ληφθούν υπόψη οι πρόνοιες του άρθρου 25 του Κεφ. 224 στις 3.1.2003 μεταβίβασε με δωρεά στην εναγομένη 2 εταιρεία το 1/15496 μερίδιο της του επίδικου συνιδιόκτητου κτήματος και η εγγραφή πραγματοποιήθηκε στις 30.1.
  11. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας η εναγόμενη 1 δεν είχε καμία απολύτως σχέση με την εναγόμενη 2 εταιρεία ούτε οποιαδήποτε συγγένεια με τα πρόσωπα που τυγχάνουν διευθυντές, αξιωματούχοι ή ελέγχουν την εν λόγω εταιρεία. Σχετική έρευνα από το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών κατατέθηκε ως Τεκ.
  12. Αποτέλεσε θέση του μάρτυρα ότι η μεταβίβαση στην εναγόμενη 2 δυνάμει πώλησης που έγινε στις 3.1.2003 παραβιάζει το άρθρο 25 του Κεφ. 224 αναφέροντας ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 ενεγράφησαν ως συγκύριοι στις 30.1.2003 δηλαδή 27 μέρες μετά τη μεταβίβαση. Συνακόλουθα κατά την ημερομηνία πώλησης η εναγόμενη 2 δεν ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης οποιουδήποτε μεριδίου στο επίδικο κτήμα. Ο τρόπος με τον οποίο έγινε η δωρεά και πώληση του μεριδίου της εναγόμενης 1 προς την εναγόμενη 2 δηλαδή την ίδια ημέρα καταδεικνύει σύμφωνα με το μάρτυρα, το δόλο και ψευδείς παραστάσεις και συνωμοτικές ενέργειες που στόχο είχαν την παράκαμψη και καταστρατήγηση του νόμου έτσι ώστε η ενάγουσα να μην μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα προτεραιότητας που είχε σύμφωνα με το νόμο. Η ενάγουσα, μέσω των τότε δικηγόρων της απέστειλε στις 14.5.2003 επιστολή στο Κτηματολογικό γραφείο Πάφου (Τεκ. 4) και στην οποία απεστάλη απάντηση στις 9.6.2003(Τεκ. 4Α). Περαιτέρω ο μάρτυρας κατέθεσε επιστολές που ανταλλάγησαν μεταξύ της συζύγου του και του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου (Τεκ. 5, 5Α και 5Β) όπου το Κτηματολόγιο απέφευγε να απαντήσει κατά πόσο είχαν γίνει οποιεσδήποτε δημοσιεύσεις για τις αγοραπωλησίες του επίδικου ακινήτου. Αποτέλεσε θέση του μάρτυρα ότι η σύζυγος του έχει υποστεί απώλεια του κτήματος και ζημιές καθότι της στερήθηκε το δικαίωμα επιλογής αγοράς των μεριδίων της εναγόμενης 1 στη στιγμή που είχε πωληθεί το κτήμα στις 3.1.2003 δηλαδή ΛΚ259.
  13. Στις 11.12.2003 η εναγόμενη 2 μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στον εναγόμενο 4 το 100/15496 μερίδια, καθότι ο εναγόμενος 4 είναι πατέρας της Δέσπως Παρασκευαίδου μοναδικού μέτοχου και διευθύντριας της εναγομένης
  14. Και σε αυτή τη περίπτωση ακολουθήθηκε το ίδιο σχέδιο. Μεταβιβάστηκε με δωρεά 1 τ.μ. με στόχο να παρακαμφθεί η ενάγουσα. Ο πραγματικός στόχος ήταν να πωληθεί το υπόλοιπο κτήμα σε πιθανό συνιδιοκτήτη δήθεν ως αδιανέμητο και να το αγοράσει ολόκληρο ο εναγόμενος 4 και αργότερα η εναγομένη 5, αφού εκκρεμούσε ήδη αίτηση εκ μέρους της συζύγου του για καταναγκαστικό διαχωρισμό. Η αίτηση απέτυχε διότι εξεδόθη Πιστοποιητικό Αδιαιρετότητος (Τεκ. 6). Περί τις 9.3.2006 τα 100/15496 μερίδια του επίδικου τεμαχίου ενεγράφησαν επ΄ονόματι της εναγόμενης 5 με τη Δ.387/06 από τον εναγόμενο 4 και αργότερα στις 23.3.2006 τα 11941/15496 μερίδια ενεγράφησαν από την εναγόμενη 2 στην εναγομένη 5 για άγνωστο χρηματικό ποσό. Ο τίτλος καταχωρίστηκε ως Τεκ.
  15. Κατατέθηκε δελτίο έρευνας από τον Έφορο Εταιρειών για την εταιρεία NOMISKO DEVELOPERS LTD ως Τεκ. 8 και 8 Α. Μετά την έναρξη της παρούσας διαδικασίας η εναγόμενη 5 καταχώρησε στο τύπο πρόσκληση για προφορά πώλησης της επίδικης περιουσίας (Τεκ. 9 η δημοσίευση στην εφημερίδα Φιλελεύθερος ημερ. 21.9.2007) στην οποία καθορίζετο ως κατώτατη τιμή ΛΚ125 ανά τ.μ. συνακόλουθα το ζητούμενο ήταν 12041Χ ΛΚ125 =ΛΚ1.505.
  16. Αν από το ποσό αυτό αφαιρεθεί το ποσό των ΛΚ259.000 της πρώτης πώλησης, ανέφερε, τότε η απώλεια της ενάγουσας ανέρχεται σε ΛΚ1.246.
  17. Η ενάγουσα Μάρθα Γεωργίου Πλακίδη, υιοθέτησε γραπτή της δήλωση (ένδειξη Β) στην οποία αναφέρει ότι ο σύζυγος της από χρόνια διαχειρίζεται όλες τις υποθέσεις της σχετικά με την ακίνητη περιουσία της δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου το οποίο παρουσίασε (Τεκ. 13) αναφέροντας ότι το πρωτότυπο βρίσκεται κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού. Περαιτέρω ζήτησε από το σύζυγο της να ερευνήσει κατά πόσο οποιοδήποτε κτηματολογικό γραφείο πλην της Πάφου έχει χρησιμοποιήσει τη μέθοδο της δωρεάς μικρού μεριδίου γης σε μη συγκύριο ούτως ώστε να μπορεί να πραγματοποιήσει πώληση αργότερα σε αυτόν χωρίς να χρειάζεται συμμόρφωση με το άρθρο 25 του Κεφ. 224 και δεν διαπίστωσε να έχει γίνει κάτι τέτοιο σε άλλο κτηματολογικό γραφείο. Αντεξεταζόμενη η ενάγουσα ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η εναγόμενη 1 είναι αδελφή της με την οποία έχουν καλές σχέσεις. Διαμένει στην Αυστραλία σε διεύθυνση που η ίδια γνωρίζει αλλά δε θεώρησε ότι χρειαζόταν να γίνουν διαβήματα για να παρουσιαστεί στη δίκη. Την υπόθεση χειριζόταν ο γαμπρός της αδελφής της. Ερωτηθείσα για το δόλο, την απατηλή και συνωμοτική συμπεριφορά που αποδίδει με την αγωγή της εναντίον της αδελφής της σε συνεργασία με τους άλλους εναγομένους η ενάγουσα ανέφερε ότι αυτό είναι το τυπικό λεκτικό και πως η ίδια την αγωγή την έκανε ουσιαστικά εναντίον του γαμπρού της αδελφής της. Ο Ιωάννης Μιχαλάκη (Μ.Ε.3) ετοίμασε έκθεση εκτίμησης του επίδικου ακινήτου στην οποία φαίνεται η αξία του ακινήτου κατά τρεις διαφορετικές ημερομηνίες ήτοι την 3.1.2003, 9.3.2006 και 21.9.
  18. Η αξία ανέρχεται σε €506.000, €1.638,000 και €1.890.000 αντίστοιχα. Η πλευρά των εναγομένων δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία. Οι συνήγοροι ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες εξέτασα. Η μαρτυρία της κτηματολογικής λειτουργού σε όση έκταση αφορά το ιστορικό του επίδικου ακινήτου και τις μεταβιβάσεις που έγιναν σ΄ αυτό καθώς και όλα τα στοιχεία που έθεσε σε συνάρτηση με το εν λόγω ακίνητο παρέμειναν αναντίλεκτα, δεν αμφισβητήθηκαν από τους εναγομένους, η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή και όσα ανέφερε αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγω και σε συνάρτηση με τον εκτιμητή. Η μέθοδος που χρησιμοποίησε είναι αυτή των συγκριτικών πωλήσεων. Στην έκθεση επεξηγούνται επαρκώς τα χαρακτηριστικά του ακινήτου και ο τρόπος εκτίμησης του ακινήτου. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε αλλά δεν κρίνω ότι προέκυψε οποιαδήποτε ουσιαστική αμφισβήτηση η οποία να ανατρέπει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τα ευρήματα του. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω η αγωγή δεν επιδόθηκε στην εναγόμενη 1 και συνεπώς δεν υπάρχει εμφάνιση εκ μέρους της. Η απουσία αυτής της διαδίκου καθιστά ανασφαλή και χωρίς οποιαδήποτε βαρύτητα τη μαρτυρία τόσο του Χαράλαμπου Ιωαννίδη, όσο και της ενάγουσας ως προς την ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία για την αγορά του επίδικου κτήματος. Ακόμα, οι ισχυρισμοί περί παρανομίας της μεταβίβασης του ακινήτου στην εναγόμενη 2 η οποία, σύμφωνα με την μαρτυρία που προσκομίστηκε, έγινε με στόχο τη καταστρατήγηση του δικαιώματος προτεραιότητας που δίδεται δυνάμει του άρθρου 25 του περί Ακίνητης ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ. 224, επίσης καθίσταται ανασφαλές να κριθούν στην απουσία της εναγομένης
  19. Από το φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η αγωγή καταχωρίστηκε στις 24.10.2006 και δεν υπάρχει επίδοση στην εναγομένη 1 η οποία σύμφωνα με το κλητήριο ένταλμα διαμένει στην Αυστραλία. Δεν προκύπτει επίσης από το φάκελο να έχει γίνει αίτηση για επίδοση της αγωγής εκτός δικαιοδοσίας ή αίτηση για υποκατάστατο επίδοση, ούτε αίτηση για ανανέωση του κλητηρίου. Η ενάγουσα κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι γνωρίζει ότι εναγόμενη 1 η οποία είναι αδελφή της διαμένει στην Αυστραλία καθώς και τη διεύθυνση της, όμως, όπως ανέφερε είναι τυπικά που στρέφεται εναντίον της και πως αυτός που ευθύνεται είναι ο σύζυγος της κόρης της. Σημειώνεται ότι αυτό το πρόσωπο δεν είναι διάδικος. Το ερώτημα που τίθεται είναι ως προς τις προεκτάσεις που μπορεί να έχει στην υπόθεση το γεγονός της μη επίδοσης και συνακόλουθα της μη εμφάνισης της εναγομένης 1 στην υπόθεση. Σύμφωνα με τον κ. Αγγελίδη στον οποίο τέθηκε το θέμα στο στάδιο των αγορεύσεων εισηγήθηκε ότι αυτή η παράλειψη δεν επηρεάζει την υπόθεση. Τα συμφέροντα της εναγομένης 1 δεν επηρεάζονται καθότι δεν είναι τώρα ιδιοκτήτρια και η θεραπεία της ειδικής εκτέλεσης δεν την επηρεάζει διότι το ακίνητο είναι εγγεγραμμένο σε άλλο πρόσωπο. Ακόμα και το θέμα των αποζημιώσεων που ενδεχόμενα να την επηρέαζε, εάν αποτελέσει τη μόνη θεραπεία, υπάρχουν οι άλλοι εναγόμενοι οι οποίοι εξακολουθούν να είναι υπαίτιοι, ανέφερε ο συνήγορος. Η πλευρά των εναγομένων παρά το ότι τόνισε το γεγονός στη γραπτή τους αγόρευση, δεν προσέδωσε οποιαδήποτε ουσιαστική επίπτωση στην υπόθεση λόγω της απουσίας της εναγομένης 1 πέραν από την έκφραση μίας υποψίας ότι μπορεί να υπήρξε μίας μορφής συμπαιγνία με την ενάγουσα να προωθηθεί η υπόθεση μόνο εναντίον των υπολοίπων εναγομένων. Η βάση της παρούσας αγωγής είναι, όπως αναφέρεται πιο πάνω, η παράβαση της προφορικής συμφωνίας της ενάγουσας με την εναγομένη 1 για εξαγορά του μεριδίου της δεύτερης στο ακίνητο που ήταν συνιδιοκτήτριες έναντι του ποσού των ΛΚ180.
  20. Η δε παράβαση της συμφωνίας συνίστατο στο ότι η εναγόμενη 1 με δόλο και παράνομα παρέκαμψε το άρθρο 25 του Κεφ. 224 και μεταβίβασε ένα μέρος του ακινήτου στην εναγόμενη 2 δια δωρεάς καθιστώντας την συνιδιοκτήτρια και ακολούθως την ίδια ημέρα πώλησε το υπόλοιπο έναντι του ποσού των ΛΚ259.
  21. Ακολούθησε με το ίδιο μοτίβο η μεταβίβαση από την εναγομένη 2 δια δωρεάς μέρους του ακινήτου στον εναγόμενο 4 ο οποίος ακολούθως το μεταβίβασε πάλι δια δωρεάς στην εναγομένη
  22. Το υπόλοιπο μέρος του ακινήτου μεταβιβάστηκε διά πώλησης από την εναγομένη 2 προς την εναγομένη
  23. Το άρθρο 25 του Κεφ. 224 σε όσην έκταση ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης προνοεί τα ακόλουθα: «25.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 26, όταν κύριος εξ αδιαιρέτου ιδανικής μερίδας επί ακίνητης ιδιοκτησίας προβεί σε δήλωση ενώπιον του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ότι συμφώνησε να πωλήσει αυτήν σε πρόσωπο που δεν είναι εγγεγραμμένος συγκύριος στην ίδια ιδιοκτησία, η μεταβίβαση της μερίδας αυτής δεν εγγράφεται εκτός αν (α) εντός εξήντα ημερών από την ημερομηνία της δήλωσης πώλησης ο πωλητής ικανοποιήσει το Διευθυντή ότι οι άλλοι εγγεγραμμένοι συγκύριοι δεν επιθυμούν να αγοράσουν τη μερίδα του στην τιμή στην οποία πωλείται· ή (β) ο σκοπούμενος αγοραστής δημοσιεύει τη σκοπούμενη πώληση αυτής ή φέρει αυτήν σε γνώση του άλλου κυρίου όπως προνοείται στο εδάφιο
(2)εντός εξήντα ημερών από την ημερομηνία της δημοσίευσης της πώλησης και κανένας εγγεγραμμένος συγκύριος δεν αποκτήσει τη μερίδα δυνάμει αυτού.
(2)Η σκοπούμενη πώληση δημοσιεύεται σε τέτοιο τύπο και σε τέτοια εφημερίδα ή εφημερίδες όπως ο Διευθυντής ήθελε απαιτήσει ή φέρεται σε γνώση του άλλου κύριου με επίδοση σε αυτόν έγγραφης ειδοποίησης σε τέτοιο τύπο όπως ο Διευθυντής ήθελε απαιτήσει και οποιοσδήποτε εγγεγραμμένος συγκύριος δύναται, με την κατάθεση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο, εντός τριάντα ημερών από τη δημοσίευση ή την επίδοση της ειδοποίησης, της τιμής στην οποία η μερίδα του πωλητή πωλείται μαζί με το τέλος εγγραφής, να εγγραφεί για την μερίδα αυτή και για το σκοπό αυτό το ποσό που κατατέθηκε με τον τρόπο αυτό καταβάλλεται στο πρόσωπο που μετείχε στη δήλωση πώλησης ως αγοραστής:.» Με βάση το πιο πάνω άρθρο μία γνήσια δωρεά μπορεί να παρακάμψει το δικαίωμα προτεραιότητας σε συγκύριο. Η ενάγουσα στηριζόμενη ουσιαστικά στη πιο πάνω νομοθετική διάταξη στηρίζει τους ισχυρισμούς της περί δόλου και απάτης εκ μέρους όλων των εναγομένων. Σύμφωνα με την ενάγουσα η δωρεά που έγινε τόσο από την εναγομένη 1 προς την εναγομένη 2 όσο και αυτές που ακολούθησαν δεν ήταν πραγματικές δωρεές αλλά στόχο είχαν να παρακάμψουν το δικαίωμα προτεραιότητας σε συγκύριο που παρέχει το άρθρο 25. Το δε Κτηματολόγιο συγκατατέθηκε σε αυτές τις πράξεις. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η εναγομένη 1 είναι αναγκαία διάδικος στην υπόθεση και κατά πόσο η απουσία της έχει οποιεσδήποτε επιπτώσεις στην υπόθεση. Το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου, αποτελεί «αυτόδηλο ζήτημα», όπως τονίστηκε στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1372, που εμπίπτει στη διακριτική του ευχέρεια «συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις». Στην υπόθεση ΜΕΠΑ ν. Αγροτική
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772, όταν συζητήθηκε αίτηση για προσθήκη διάδικου, επανατονίστηκε η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να προβαίνει σε όλες τις αναγκαίες τροποποιήσεις, ως προς τους διάδικους, ώστε να καταστήσει δυνατή «την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επιδίκων θεμάτων». Στην υπόθεση Ανδρέα Πιττάρα κ.ά. ν. Ειρήνης Γεωργίου Χηράτη κ.ά. Πολ. Εφ. 42/2007 ημερ. 28.12.2011 η οποία αφορούσε ακίνητη ιδιοκτησία που κατ΄ ισχυρισμό μεταβιβάστηκε παράνομα σε διάφορους από τους 36 τότε εναγόμενους, απασχόλησε το Δικαστήριο η απουσία αναγκαίων διαδίκων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο θεώρησε ότι η παρουσία όλων των αναγκαίων διαδίκων, είναι απαραίτηση, ιδιαιτέρως όταν αμφισβητούνται περιουσιακά δικαιώματα. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω ένα απόσπασμα της πρωτόδικης απόφασης όπως μνημονεύεται στη σελ. 7 της απόφασης του Εφετείου «Εκτός τούτου, θα αποτελούσε οξύμωρη προσέγγιση η έκδοση διαταγής για ακύρωση μιας τέτοιας μεταγενέστερης εγγραφής στο όνομα των εναγομένων 36, στην απουσία δυνατότητας ακύρωσης, σε πρώτο στάδιο, της αρχικής εγγραφής στο όνομα των περί ου ο λόγος εναγομένων οι οποίοι απέκτησαν τον τίτλο τους από την κατά τεκμήριο νόμιμη ιδιοκτησία των αντίστοιχων μεριδίων από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες - εναγόμενους (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 579, 583)». Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την απόφαση αναφέρει τα ακόλουθα στις σελ. 8 - 9 της απόφασης: «Στην προκείμενη υπό εκδίκαση υπόθεση αμφισβητείται η κυριότητα και το ιδιοκτησιακό καθεστώς των επιδίκων κτημάτων. Είναι πασιφανές ότι δεν θα μπορούσε να στερηθεί ένας διάδικος της ιδιοκτησίας κτήματος χωρίς, όχι μόνο να ακουστεί αλλά κατ΄επέκταση να μη λάβει γνώση της υπάρχουσας εναντίον του δικαστικής διαδικασίας. Όπως σημειώνεται πρωτοδίκως, και δεν αμφισβητήθηκε, τα «124/252 των τεμαχίων» παραμένουν εγγεγραμμένα στο όνομα των εναγομένων 7, 10, 12 και 14, για τους οποίους δεν υπάρχει επίδοση επί του προκειμένου. H δε απουσία του νέου αγοραστή, σε διαδικασία απόκτησης δικαιώματος διόδου, κρίθηκε καταλυτική για την προώθηση σχετικής αίτησης (βλ. Χ΄Θεοδοσίου ν. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 764). Παραλλήλως, εξίσου, κατά τη γνώμη μας, ορθή ήταν η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστή, ότι θα ήταν οξύμωρο, σε αγωγή για ακύρωση εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας βασιζόμενη σε, μεταξύ άλλων πλάνη, δόλο και ψευδείς παραστάσεις, να προχωρήσει η εκδίκαση σε συνάρτηση με τους νέους ιδιοκτήτες (εναγομένους 36) και να μην προωθηθεί η αγωγή, ελλείψει επίδοσης, στους προγενέστερους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες.» (η υπογράμμιση δική μου). Στην παρούσα υπόθεση η παράβαση της προφορικής συμφωνίας μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης 1 καθώς και η ισχυριζόμενη δόλια και παράνομη μεταβίβαση που έγινε στην εναγομένη 2 εταιρεία αποτελούν θεμελιακά ζητήματα τα οποία επηρεάζουν άμεσα τα δικαιώματα της εναγομένης 1, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η περιουσία δεν ευρίσκεται πλέον εγγεγραμμένη στο όνομα της. Το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να προχωρήσει και να αποφασίσει την υπόθεση εκδίδοντας ενδεχόμενα τις αιτούμενες θεραπείες χωρίς να δοθεί η ευκαιρία στην εναγομένη 1 να ακουστεί. Η απουσία της εναγομένης 1 από τη διαδικασία δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει αυτά τα ζητήματα. Σαφώς δεν πρόκειται για δικονομική παράλειψη αλλά για την ουσία του πράγματος που οδηγεί σε αδυναμία διατύπωσης ευρημάτων ως προς την αφετηρία των ισχυριζόμενων δόλιων ενεργειών που αγγίζουν την εναγόμενη
  1. Ακόμα και σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει ότι οι μεταγενέστερες μεταβιβάσεις του επίδικου ακινήτου στους εναγομένους 4 και 5 ήταν αποτέλεσμα δόλου και παρανομίας στη βάση που τίθεται στα δικόγραφα, δηλαδή λόγω παράκαμψης του άρθρου 25 του Κεφ. 224, κάτι για το οποίο δεν αποφαίνομαι σε αυτό το στάδιο, το μόνο που θα μπορούσε να επιτύχει η ενάγουσα θα ήταν την ακύρωση των μεταβιβάσεων που έγιναν από την εναγομένη 2 και τον εναγόμενο
  2. Η μεταβίβαση που έγινε από την εναγόμενη 1 στην εναγομένη 2 εταιρεία δε θα μπορούσε να ακυρωθεί όπως ούτε και να διαταχθεί ειδική εκτέλεση με βάση την ισχυριζόμενη προφορική συμφωνία μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης 1 χωρίς η εναγομένη 1 να λάβει γνώση της παρούσας διαδικασίας και να ακουστεί. Ακόμα και η αξίωση για αποζημιώσεις δεν θα μπορούσε να προωθηθεί στην απουσία της εναγομένης
  3. Και αυτό γιατί για να αποφασιστεί κατά πόσο δικαιούται η ενάγουσα σε αποζημιώσεις θα πρέπει να εξεταστούν τα πιο πάνω αναφερόμενα θεμελιακά ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα την εναγομένη
  4. Συνακόλουθα θεωρώ ότι ακόμα και σε περίπτωση που ήθελε αποφασιστεί ότι οι δοσοληψίες των εναγομένων 2, 4 και 5 ήταν δόλιες και παράνομες, στην απουσία της εναγόμενης 1, η αγωγή καθίσταται ατελέσφορη. Η απουσία της εναγομένης 1 από την υπόθεση δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει τόσο κατά πόσο υπήρξε προφορική συμφωνία με την ενάγουσα για αγορά του κτήματος, όσο και κατά πόσο η δωρεά που έγινε προς την εναγόμενη 2 που την κατέστησε συγκύριο ήταν γνήσια και νόμιμη. Το κατά πόσον οι υπόλοιποι εναγόμενοι ενήργησαν δόλια και παράνομα είναι παρεπόμενες πράξεις της αρχικής. Ακόμα και σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει ότι οι μεταβιβάσεις που ακολούθησαν ήταν δόλιες και παράνομες, δε θα μπορούσε να αποδώσει στην ενάγουσα τις αιτούμενες θεραπείες. Η παρουσία λοιπόν της εναγομένης 1 είναι απαραίτητη και παράλειψη της ενάγουσας να επιδόσει την αγωγή σ΄ αυτήν καθιστά την αγωγή ατελέσφορη. Υπό το φως των πιο πάνω θεωρώ ότι η αγωγή είναι έκθετη σε απόρριψη και δε θα προχωρήσω να εξετάσω οποιοδήποτε άλλο θέμα καθότι μόνο θεωρητική σημασία θα είχε. Συνακόλουθα η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα όπως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται εναντίον της ενάγουσας και υπέρ των εναγομένων 2, 4 και
  5. (Υπ.) ............ Κ. Σταματίου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.