Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Paul William Ramplin κ.α., Αγωγή αρ. 2745/2011, 6/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A27 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 2745/2011 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Εναγόντων -και-
- Paul William Ramplin, εκ U.K.
- Ruth Alida Ramplin, εκ U.K.
- Alpha Panareti Public Ltd, εκ Κάτω Πάφο Εναγομένων ................... Αίτηση ημερομηνίας 7.1.13 6.2.13 Για τους αιτητές: κ. Ζαννούπας για κα Κατερίνα Αλεξάνδρου Θεοδότου και κα Χρύσω Ιωαννίδου Για τους καθ΄ων η αίτηση: κα Κακογιάννη για κ.κ. Χρυσαφίνη & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση τους οι αιτητές ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης που εκδόθηκε στις 21.12.12 στην πιο πάνω αγωγή για περίοδο 1 ημέρας από την έκδοση του διατάγματος. Η αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35 θ.2, θ.8, θ.19, Δ.64 θ.1-5, Δ.48 θθ1-8 και Δ.57 θ.2, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση η Όλγα Λουϊζα Δαμιάνου, αναφέρει ότι στις 21.12.12 εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση μετά από αίτηση των εναγομένων για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος. Η προθεσμία για καταχώρηση της έφεσης έληγε στις 4.1.
- Η έφεση λόγω των διακοπών των Χριστουγέννων και της δυσκολίας που είχαν στην επικοινωνία με τους πελάτες τους ετοιμάσθηκε στις 3.1.13 όμως λόγω του ελάχιστου χρόνου που παρέμεινε μέχρι τις 4.1.13 ήταν αδύνατο να σταλεί στη Πάφο από την Λευκωσία για να καταχωρηθεί αυθημερόν πριν τις 12.30 που λειτουργεί το Πρωτοκολλητείο. Στην αίτηση καταχώρισαν ένσταση οι καθ΄ων η αίτηση-ενάγοντες προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και κατά παράβαση των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου καθότι βασίζεται, μεταξύ άλλων και σε λανθασμένη διάταξη, ήτοι την Δ.64, η οποία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτικό μέσο για να θεραπεύσει το γεγονός ότι η προθεσμία εντός της οποίας έπρεπε να καταχωρηθεί η έφεση έχει εκπνεύσει. β) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court). Πουθενά, είτε στους λόγους ένστασης είτε στην ένορκη δήλωση της κα Όλγας Λουϊζας Δαμιανού εμφαίνεται και/ή παρατίθεται κάποιος ουσιαστικός λόγος δια τον οποίο να παραταθεί ο χρόνος καταχώρησης έφεσης, καθιστώντας την αίτηση των αιτητών αόριστη, γενική και ανυπόστατη. γ) Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση, είναι ενοχλητική και σκανδαλώδης και θα πρέπει να απορριφθεί. δ) Το αιτούμενο διάταγμα εάν εκδοθεί θα επηρεάσει άρδην τα συμφέροντα της Alpha Bank Cyprus Ltd και θα προκαλέσει αδικία, καθότι ο χρόνος καταχώρησης της έφεσης έχει ουσιαστικά παρέλθει. ε) Το αιτούμενο διάταγμα δεν θα πρέπει να εκδοθεί από το σεβαστό Δικαστήριο για τον λόγο ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η σχετική νομολογία επί του θέματος δεν ικανοποιούνται. στ) Η αναφορά της Ενόρκου Δηλούσας ότι μετά την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου, ημερ. 21.12.12 δεν κατέστη δυνατή η τηλεφωνική επικοινωνία με τους Εναγόμενους 1 και 2 καθότι δεν ανταποκρίνονταν στο τηλέφωνο της οικίας τους δεν δικαιολογεί επ΄ουδενί την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ούτε εμπίπτει εις τις προϋποθέσεις της νομολογίας, τις οποίες μπορεί και/ή οφείλει να λάβει υπόψη το Δικαστήριο στην αξιολόγηση του αιτήματος. ζ) Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας εφόσον εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα δεν θα απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, καθότι οι αιτητές με την παρούσα αίτηση τους επιθυμούν να διαταράξουν την τελεσιδικία που επήλθε με την Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 21.12.
- Στη δική της ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, η Κάκια Χριστοδουλίδου επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω ότι η Όλγα Λουίζα Δαμιανού στη παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης ψεύδεται όταν δηλώνει ότι δεν ειδοποιήθηκαν από το Δικαστήριο προηγουμένως για την έκδοση της απόφασης στις 21.12.12 καθότι ο κ. Σάββας Ζαννούπας, το γραφείο του οποίου είναι η διεύθυνση επίδοσης των δικηγόρων των αιτητών εμφανίστηκε στις 21.12.12 κατά την απαγγελία της απόφασης. Είναι η εισήγηση των εναγόντων-καθ΄ων η αίτηση ότι το ζητούμενο διάταγμα δεν μπορεί να δοθεί από το Δικαστήριο αφού πουθενά δεν συγκεκριμενοποιούνται ειδικοί λόγοι που να δικαιολογούν την παράταση. Οι δικηγόροι των διαδίκων καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους και στις οποίες θα αναφερθώ, όπου κριθεί σκόπιμο. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παράταση της προθεσμίας για υποβολή έφεσης δεν υπόκειται σε περιορισμούς. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Βούρια ν. Δασκάλου κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 808, 810: «..Η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου συναρτάται με τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, όπως επαναβεβαιώνεται στην πρόσφατη απόφαση στη Χόππης ν. Παναγή
(1993)1 Α.Α.Δ. 140. Όπως επεξηγείται, τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εκείνος ο οποίος επιδιώκει το δίκαιο δεν μπορεί να επιδείξει αδιαφορία για τα δικαιώματα του ή εκείνα του αντιδίκου του ή καταφρόνηση για τα θεσμικά πλαίσια άσκησης των δικαιωμάτων του. Εκεί όμως που επιδεικνύει σπουδή για την άσκηση των δικαιωμάτων του και εκτρέπεται λόγω σφάλματος ή αδιαφορίας του δικηγόρου, μπορεί να τύχει συγχώρησης νοουμένου ότι δε διαπιστώνεται άλλος ανατρεπτικός παράγοντας για την απονομή της δικαιοσύνης. Η αποκάλυψη των λόγων της έφεσης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την παράταση της προθεσμίας για την υποβολή έφεσης. Στην προκείμενη περίπτωση η καθυστέρηση της αιτήτριας να υποβάλει έφεση μέσα στα θεσμικά χρονικά πλαίσια, δεν οφειλόταν σε αδιαφορία ή καταφρόνηση των θεσμών. Θα ήταν ασφαλώς καλύτερο αν υποβαλλόταν αίτηση για παράταση μόλις είχε διαπιστωθεί ότι εξέπνευσε ο χρόνος για την υποβολή έφεσης.» Στο παρελθόν το ζήτημα αντιμετωπιζόταν με μεγαλύτερη αυστηρότητα (βλ. Pavlou and another n. Cacoyianni and others
(1963)2 CLR 405 και Loizou v. Konteatis
(1968)1 CLR 291), χωρίς να σημαίνει ότι σήμερα παραγνωρίζονται οι θεσμοί αλλά, ενδεχομένως, λόγω της μεγαλύτερης ευαισθητοποίησης όσον αφορά τα δικαιώματα των διαδίκων η διαφορά να κρίνεται επί της ουσίας της. Στην υπόθεση Σολιάτης κ.α. ν. Χριστοδουλίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 1162, το Εφετείο με αναφορά στις Georghiou v. Republic
(1968)1 C.L.R. 411 και Φιλίππου ν. Δημοκρατίας
(1989)3 (Δ) Α.Α.Δ. 2385, αναφέρει τα πιο κάτω: «.καθορίζονται από μια πιο επιεική προσέγγιση σε μερικές περιπτώσεις που παρατηρείται λάθος ή αμέλεια του δικηγόρου του αιτητή. Υιοθετούμε αυτή την προσέγγιση η οποία έχει τις ρίζες της σε προγενέστερες αποφάσεις του Εφετείου μας και στηρίζεται στην ερμηνεία που έδωσαν τα Αγγλικά Δικαστήρια στους αντίστοιχους θεσμούς που είναι όμοιοι με τους δικούς μας, σύμφωνα με την οποία ο λόγος που αναφέρεται σε λάθος ή παρεξήγηση του εφεσείοντα ή του δικηγόρου του είναι δυνατό να γίνει δεκτός ως ικανοποιητικός λόγος για παράταση της προθεσμίας σε ορισμένες περιπτώσεις αλλά αν θα γίνει δεκτός ή όχι εξαρτάται πάλιν από τα ιδιαίτερα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης. Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Ειρήνη Κώστα Χατζημιχαήλ ν. Μαρίας Καραμιχαήλ και δύο άλλων
(1967)1 Α.Α.Δ. 61 και Kerorkian v. Burney
(1937)4 All E.R. 97, C.A.} Στην υπόθεση Lavar Shipping Co. Ltd v. Δημοκρατίας
(1990)3(Γ) Α.Α.Δ. 1635, τονίστηκε ότι η παράταση του χρόνου για καταχώριση έφεσης είναι εξαιρετικό δικονομικό μέτρο. Το δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να δώσει παράταση χρόνου, η εξουσία αυτή είναι ελεύθερη και αδέσμευτη και ασκείται με βάση τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο αιτητής οφείλει να προβάλει τα αναγκαία στοιχεία για να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι η παράταση είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Μόνο αν το συμφέρον της δικαιοσύνης και τα δεδομένα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης συνηγορούν υπέρ του αιτητή, η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται υπέρ του. Είναι γεγονός ότι στις 21.12.12 που δόθηκε η απόφαση, παρουσιάστηκε εκ μέρους των εναγομένων-αιτητών ο κ. Ζαννούπας το γραφείο του οποίου φαίνεται από την ίδια την αίτηση ότι είναι το γραφείο επίδοσης των δικηγόρων των εναγομένων και ως εκ τούτου δεν δικαιολογούνται οι δικηγόροι των αιτητών να παραπονιούνται ότι δεν ειδοποιήθηκαν για την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Δέχομαι όμως τον ισχυρισμό τους ότι λόγω των διακοπών των Χριστουγέννων και των αργιών που μεσολαβούσαν δεν έγινε κατορθωτή η επικοινωνία με τους πελάτες τους ώστε να πάρουν σχετικές οδηγίες ακόμη και αν αυτό οφείλεται σε σφάλμα των δικηγόρων των αιτητών. Η αίτηση για παράταση του χρόνου καταχωρήθηκε στις 7.1.13 και δεν θεωρώ ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή της. Ταυτόχρονα όμως οι καθ΄ων η αίτηση δεν αναφέρουν ποια συμφέροντα της Alpha Bank Cyprus Ltd θα επηρεαστούν ούτε επίσης μπορώ να αντιληφθώ ποια αδικία θα προκληθεί στους ενάγοντες που να μην μπορεί να ικανοποιηθεί με έξοδα. Η αναφορά στην ένσταση ότι «θα επηρεάσει άρδην τα συμφέροντα της Alpha Bank» είναι γενική και αόριστη. Στην υπόθεση Evand Promotions κ.α. v. Rutman (Aρ.2)
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2123 αναφέρθηκε ότι καθυστέρηση οφειλόμενη σε σφάλμα του δικηγόρου του αιτητή, μπορεί να συγχωρεθεί, εφόσον δεν προκαλείται σοβαρή δυσμένεια στην άλλη πλευρά. Στην υπόθεση Φυλακτού ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Υποθ. Αρ. 847/97, ημερ. 30.11.1998, επιτράπηκε η καταχώρηση αναθεωρητικής έφεσης μετά την εκπνοη της σχετικής προθεσμίας. Η αίτηση για παράταση χρόνου καταχωρίστηκε 35 μέρες μετά την εκπνοή της προθεσμίας και στηριζόταν στη θέση πως ο δικηγόρος του αιτητή ήταν σε διακοπές και πως όταν επανήλθε στην εργασία του υπήρχαν δυσκολίες λόγω των θερινών διακοπών στον εντοπισμό σχετικών φακέλλων προς ολοκλήρωση της μελέτης του. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε πως υπήρχαν πραγματικά εμπόδια στην ολοκλήρωση της μελέτης από τον δικηγόρο και διαπιστώθηκε απουσία ικανοποιητικής επεξήγησης και δικαιολογίας για την παράλειψη άσκησης έφεσης μέσα στην προβλεπόμενη από τους θεσμούς προθεσμία. Αποδίδει την παράλειψη καταχώρησης της έφεσης έγκαιρα σε σφάλμα, αδιαφορία ή έλλειψη επιμέλειας του δικηγόρου του αιτητή, διαχωρίζει όμως την θέση του ιδίου του αιτητή, ο οποίος είχε έγκαιρα επιδιώξει την άσκηση των δικαιωμάτων του. Παρά την αναγνώριση πως πιο δύσκολα επιτρέπεται παράταση όταν η έφεση στρέφεται εναντίον της νομιμότητας διοικητικής πράξης παρά σε υποθέσεις αστικής φύσης, η αίτηση εγκρίθηκε αφού λήφθηκε υπόψη πως το ζήτημα δεν επηρεάζει κανένα άλλο πρόσωπο εκτός του αιτητή ούτε και την διοίκηση. Έχοντας υπόψη τις αρχές που αναφέρθηκαν πιο πάνω, τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, το γεγονός ότι η αίτηση καταχωρήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την λήξη του χρόνου αλλά ιδιαίτερα και το γεγονός ότι οι καθ΄ων η αίτηση δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά, κρίνω πως το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των αιτητών και ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα όπως η αίτηση. Τα έξοδα της αίτησης, επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ων η αίτηση-εναγόντων και εναντίον των αιτητών-εναγομένων 1 και 2 όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim judgment. Αναφορά: Διάταγμα για παράταση χρόνου καταχώρησης έφεσης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο