ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 940/04, 25/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A41 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 940/04 Μεταξύ:
- ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ ΑΛΕΚΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ Ως Διαχειριστριών της Περιουσίας του Παναγιώτη Γ. Παπακόκκινου.
- ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ προσωπικά
- ΑΛΕΚΑ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ προσωπικά Εναγουσών - και - ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ δια του Γενικού Εισαγγελέως Εναγομένων ------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ. 31.1.2013 για τροποποίηση της Εκθέσεως Απαιτήσεως. Ημερομηνία: 25 Φεβρουαρίου 2013 Εμφανίσεις: Για Αιτήτριες - Ενάγουσες: κα Αλ. Παπακόκκινου. Για Καθ' ου η Αίτηση - Εναγόμενο: κ. Χ"Κύρου για κα Μ. Αλεξάνδρου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κρινόμενη αίτηση - η δεύτερη στη σειρά για τροποποίηση της εκθέσεως απαιτήσεως, αποσκοπεί και επιζητεί την τροποποίηση πλείστων όσων παραγράφων, όπως των παραγράφων 12, 15, 19, 20, 23 και
- Η επιζητούμενη τροποποίηση της τελευταίας παραγράφου είναι εκτενής και προτείνει την προσθήκη νέας παραγράφου, (τριών περίπου σελίδων), όσο και τις αξιούμενες θεραπείες. Η αίτηση αυτή συνάντησε την ένσταση του εναγομένου, ο οποίος καταχώρησε σχετική ειδοποίηση, εγείροντας διάφορους λόγους ένστασης, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Προτού αναφερθώ στους λόγους ένστασης, θα πρέπει να εξετασθεί ένα θέμα το οποίο ήγειρε η κα Παπακόκκινου με την αγόρευση της, ότι δηλαδή η ένσταση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και παρά τη σχετική οδηγία του Δικαστηρίου. Η κρινόμενη αίτηση καταχωρήθηκε την 31.1.2013 και ενώ ήταν ορισμένη γι' ακρόαση στις 7.2.2013 η εκδίκαση των προδικαστικών σημείων που ήγειρε ο εναγόμενος με το δικόγραφο της έκθεσης υπεράσπισης του. Ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο στις 27.2.
- Το Δικαστήριο αφού άκουσε τις αγορεύσεις των συνηγόρων στις 7.2.2013 για τις προδικαστικές ενστάσεις, εξέδωσε σχετική απόφαση στις 11.2.
- Την ίδια ημερομηνία, δεδομένου του παλαιού της αγωγής, επιλήφθηκε και της παρούσας αίτησης, την οποία όρισε γι' ακρόαση στις 19.2.2013, δίδοντας οδηγίες για καταχώρηση ένστασης, η οποία έπρεπε να κατατεθεί τέσσερις τουλάχιστον ημέρες πριν την ακρόαση. Η ένσταση καταχωρήθηκε στις 15.2.
- Συνεπώς, η καταχώρηση εμπίπτει εντός της ταχθείσας από το Δικαστήριο προθεσμίας. Ένας από τους λόγους ένστασης, αναφέρεται σε κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου: (Παρατίθεται ο σχετικός λόγος αυτολεξεί). «Α. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική καθ' ότι: (α) Είχε καταχωρηθεί σε στάδιο που εκκρεμούσε η ακρόαση της Αίτησης προεκδίκασης Νομικού Σημείου του Εναγόμενου ημερ. 21/12/2010, η οποία ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 7/2/2013 και η απόφαση της οποίας ήταν καθοριστική για την έκβαση της παρούσας αγωγής και οι Αιτήτριες - Ενάγουσες ενέργησαν καταχρηστικά καταχωρώντας την παρούσα Αίτηση πριν την ολοκλήρωση της πιο πάνω αναφερόμενης διαδικασίας σε σχέση με την προεκδίκαση νομικού σημείου. (β) Είναι η 2η Αίτηση Τροποποίησης που καταχωρούν οι Αιτήτριες διαρκούσης της διαδικασίας Αίτησης για προεκδίκαση νομικού σημείου και αριθμητικά είναι η 4η Αίτηση Τροποποίησης που καταχωρούν στην παρούσα διαδικασία προκαλώντας αδικαιολόγητα καθυστέρηση και ταλαιπωρία στον Εναγόμενο». Οι ενάγουσες και η συνήγορος τους αρνούνται την αποδιδόμενη σε αυτές ενέργεια και πρόθεση κατάχρησης της διαδικασίας και επιμένουν πως η αίτηση καταχωρήθηκε αφού προέκυψε νέο γεγονός μετά την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 24.1.
- Σκόπιμο θεωρώ να παραθέσω αυτούσια την αιτούμενη να προστεθεί τροποποίηση, η οποία αποτελεί και μέρος της ένορκης δήλωσης της εκ των εναγουσών Βερεγγάριας Παπακόκκινου, η οποία τη συνοδεύει. «Η παράγ. 25 της Ε/Απαιτήσεως να τροποποιηθή ως ακολούθως:- (α) Στην υπό τίτλο Λεπτομέριαι ζημιών Εναγουσών 2 και 3, στην 4η γραμμή μετά τη λέξη ανωτέρω να μπει κόμμα και θα προστεθή το ακόλουθο:- Πλην του σταθμού πωλήσεως πετρελαιοειδών που εσυνεχίσθησαν μέχρι σήμερα και εξακολουθούν να συνεχίζονται οι άνω καταστάσεις όπως περιγράφονται με όλα τα συνεπακόλουθα, επαναλαμβάνονται τα ανωτέρω και επί πλέον τονίζεται ότι: Μετά την Έκδοση της Ενδιάμεσης Απόφασης ημ. 24/1/2013 στην Αίτηση των Εναγουσών ημ. 26/11/2012 για την οποία ας σημειωθή επιφυλάττουν τα δικαιώματά των και άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των Εναγουσών. Και επειδή επιτάσσεται ακόμη περισσότερο η ανάγκη επαναλειτουργίας του σταθμού πωλήσεως πετρελαι-οειδών των, αφού βρίσκεται στο Αστικό Εμπορικό Κέντρο της πόλεως Πάφου στην οδό Ν. Έλληνα που είναι κύρια Κεντρική αρτηρία στο Εμπορικό κέντρο αλλά και Κεντρική Αρτηρία που οδηγεί και σε όλη την Επαρχία, συμπεριλαμβανομένης και της Τουριστικής Περιοχής. Και λόγω της τεράστιας ανάπτυξης της περιοχής και επίσης λόγω της αυξημένης τροχαίας κίνησης σε πολύ μεγάλο βαθμό τόσο την ημέρα όσο και το βράδυ, επετάθη και επετείνεται ακόμη περισσότερο η επαναλειτουργία του εν λόγω σταθμού, αφού ας σημειωθή ότι δεν υπάρχει άλλος σταθμός ούτε επί του εν λόγω δρόμου ούτε σε γειτνιάζοντα δρόμο, της περιοχής. Την επομένη της εν λόγω Ενδ. Απόφασης αποτάθηκαν οι Ενάγουσες δια ακόμη μια φορά σε αρμόδια υπηρεσία στο Αρμόδιο Τμήμα του Δήμου Πάφου. Αποτάθηκαν σε αρμόδιο ανώτερο υπάλληλο και/ή προϊστάμενο της αρμόδιας Υπηρεσίας του Δήμου Πάφου ο οποίος τους ανέφερε ως κατωτέρω περιγράφεται. Ας σημειωθή ότι παρά τις προσπάθειες των για χρόνια τόσο των Εναγουσών όσο και του πατέρα των τόσο στον Έπαρχο Πάφου όσο και στα διάφορα Αρμόδια Τμήματα δεν κατέστη δυνατή η επαναλειτουργία του σταθμού και δεν λειτουργεί από το
- Και επειδή εξακολουθεί η ζημία των από το 1963 και συνεχίζεται η ζημία των καθημερινώς. Και επειδή με την Ενδιάμεση Απόφαση του το Δικαστήριο παρεμπόδισε τις Ενάγουσες στο να περιλάβομεν τα δεδομένα που εγνώριζαν μέχρι 24/1/13 εν σχέσει με το θέμα του σταθμού, και επειδή ήθελαν να πληροφορηθούν με τα σημερινά δεδομένα τις θέσεις του Δήμου Πάφου, εν σχέσει με την άδεια λειτουργίας του σταθμού. Αλλά δυστυχώς πληροφορήθηκαν ότι δεν μπορεί να δοθή άδεια επαναλειτουργίας του χωρίς να τεθούν όροι περιορισμοί και δεσμεύσεις κλπ, και παρεμποδίζει η αρμόδια Αρχή την άδεια επαναλειτουργίας και που δεν γνωρίζουν ούτε έχουν εγγύηση οι Ενάγουσες ότι θα εξασφαλίσουν άδεια λειτουργίας κλπ το σίγουρο είναι ότι δεν δίδεται άδεια λειτουργίας του ως έχει που αυτοί οι όροι δεσμεύσεις περιορισμοί κλπ βεβαίως θα τεθούν, διότι έπαυσε η λειτουργία του, συνεπεία των παράνομων πράξεων των Εναγομένων και ως περιγράφεται στην Ε/Απαιτήσεως, και δεν θα επεβάλλετο κανένας όρος δέσμευση ή περιορισμός αν συνεχίζετο η λειτουργία του και δεν έκλειε ο σταθμός, ως ανωτέρω. Συνεπώς οι Ενάγουσαι ακόμη και στις 25/1/2013 επανέλαβαν το αίτημα επαναλειτουργίας του εν λόγω σταθμού πετρελαιοειδών που βρίσκεται στο ακίνητο των κατά την οδό Ν. Έλληνα στη Πάφο στα γνωστά ακίνητα Παναγιώτη Γ. Παπακόκκινου, στην αρμόδια αρχή και ειδικότερα στον Δήμο Πάφου, (πράγμα που ζητούσαν τόσο ο πατέρας τους Παναγιώτης Γ. Παπακόκκινος όσο και οι ίδιες οι Ενάγουσες μετά το θάνατο του ως περιγράφεται στην παρούσα), και τις πληροφόρησε ως ανωτέρω στις 25/1/12 η εν λόγω αρμόδια αρχή, επειδή ο εν λόγω σταθμός είναι εγγεγραμμένος ως σταθμός πετρελαιοειδών επί του τίτλου ιδιοκτησίας των, ανεγνώρισε ότι είναι κεκτημένο δικαίωμα, στην πλευρά των Εναγόντων, και δεν αμφισβητείται ότι οι Ενάγουσες έχουν το δικαίωμα σταθμού πετρελαιοειδών επί του συγκεκριμένου ακινήτου των κατά την οδό Ν. Έλληνα στη Πάφο, όμως επειδή ο εν λόγω σταθμός εσταμάτησε τη λειτουργία του (ας σημειωθή ως γνωστόν ότι κατόπιν διαταγών του Εναγομένου δια υπαλλήλων αντιπροσώπων κλπ. του Επάρχου Πάφου και συγκεκριμένα του Γεώργιου Χαραλαμπίδη Βοηθού Επάρχου Πάφου και/ή Ανωτέρου υπαλλήλου της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου καθ' όν τρόπο όπως περιγράφεται στην Ε/Απαιτήσεως, έκλεισε τον εν λόγω σταθμό και εσταμάτησε την λειτουργία του όπως περιγράφεται και στην παρούσα, συνεπεία υπαιτιότητος των Εναγομένων), εδημιουργήθη και εξακολουθεί να δημιουργείται πρόβλημα στην επαναλειτουργία του, διότι έκλεισε και δεν θα λάβη άδεια επαναλειτουργίας όπως τις πληροφόρησε ο Δήμος Πάφου αν δεν επιβληθούν όροι δεσμεύσεις περιορισμοί κλπ που αν δεν έκλειε ο εν λόγω σταθμός και εξακολουθούσε να ήταν σε λειτουργία δεν θα επεβάλλοντο και δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα στην επαναλειτουργία του και θα συνεχίζετο απρόσκοπτα η λειτουργία του χωρίς τους εν λόγω όρους και/ή περιορισμούς δεσμεύσεις κλπ. Και ως εκ τούτου στον εν λόγω σταθμό εδημιούργησαν προβλήματα στην επαναλειτουργία του συνεπεία υπαιτιότητος των Εναγομένων που βιαίως επέβαλαν στον Παναγιώτη Γ. Παπακόκκινον την διακοπήν της λειτουργίας του και το κλείσιμο του σταθμού. Και ως εκ τούτου οι Ενάγοντες εστερήθησαν από το 1963 μέχρι και σήμερα 2013 και εξακολουθούν να στερούνται οι Ενάγουσες του καίτοι κεκτημένου δικαιώματος των του σταθμού πετρελαιοειδών που είχεν ο πατέρας των Παναγιώτης Γ. Παπακόκκινος και που εσυνέχισαν και συνεχίζουν οι Ενάγουσες να έχουν και εστερήθησαν και εξακολουθούν να στερούνται της λειτουργίας του και/ή της άδειας λειτουργίας και/ή επαναλειτουργίας του απρόσκοπτα και χωρίς εμπόδια και εζημιώθησαν και ζημιούνται κλπ αφού αποστερήθησαν τα εισοδήματα των από τον εν λόγω σταθμό από τον Δεκέμβριο του έτους 1963 καθημερινώς, μέχρι και σήμερα και εξακολουθούν καθημερινώς και σήμερα και εξακολουθούν καθημερινώς οι Ενάγουσες να στερούνται τούτων υπαιτιότητος των Εναγομένων, τεράστια εισοδήματα και/ή οφέλη και/ή κέρδη από το έτος 1963 μέχρι το 2013 και εξακολουθούν οι απώλειες και συνεχίζονται. Επιπλέον και επληροφορήθησαν οι Ενάγουσαι στις 25/1/2013 υπό ειδικού και/ή ειδικών και/ή αρμοδίων και/ή κατόπιν έρευνας που διεξήγαγαν οι Ενάγουσες ότι τα καθαρά κέρδη και/ή καθαρά εισοδήματα και/ή καθαρά έσοδα που προκύπτουν από τη λειτουργία παρόμοιων σταθμών και/ή του συγκεκριμένου σταθμού αν ελειτουργούσε είναι του ύψους των €10.000 ευρώ μηνιαίως €333 ημερησίως τα οποία στερνούνται οι Ενάγουσαι και διεκδικούν. Την ίδια ημερομηνία 25/1/2013 περιήλθε σε γνώση των Εναγουσών από ειδικούς και/ή αρμοδίους και/ή από έρευνα που διεξήγαγαν οι Ενάγουσες ότι εμειώθη η αξία του εν λόγω ακινήτου όπου ευρίσκεται ο σταθμός, συνεπεία των ανωτέρω περιγραφομένων και βεβαίως υπαιτιότητος των Εναγομένων, κατά €300.000 ευρώ τα οποία οι Ενάγουσαι και διεκδικούν». Πριν αποφασισθεί το θέμα τούτο, αξίζει να τονισθεί πως: Καταχωρήθηκε, εκκρεμούσης της εκδίκασης των προδικαστικών θεμάτων, η πρώτη αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης ημερ. 26.11.2012 την οποία το Δικαστήριο αφού άκουσε, πριν την ακρόαση των προδικαστικών θεμάτων, την απέρριψε με απόφαση του ημερ. 24.1.
- Ο κύριος λόγος απόρριψης της ήταν η μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της από την ισχυριζόμενη γνώση κάποιων γεγονότων και η μη αιτιολόγηση του χρόνου τούτου. Μεγάλο μέρος των αιτούμενων να εισαχθούν αναφορών και αξιώσεων, με την πρώτη αίτηση τροποποίησης, αφορούσε τη μη λειτουργία του σταθμού πώλησης πετρελαιοειδών και την συνακόλουθη απώλεια εισοδημάτων. Απώλεια, η οποία σύμφωνα με τις ενάγουσες εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα. Υπενθυμίζοντας τα γεγονότα σημειώνεται πως αποτελεί ισχυρισμό των εναγουσών πως ο εναγόμενος τον Δεκέμβριο του 1963, με πράξεις, ενέργειες ή οδηγίες του, οι οποίες αφορούσαν τις επιχειρήσεις και τα εργοστάσια του αποβιώσαντα πατέρα των εναγουσών, τον παρεμπόδισαν από την άσκηση των δραστηριοτήτων και εργασιών του. Μεταξύ των δραστηριοτήτων περιλαμβάνεται και ο εν λόγω σταθμός. Με την υφιστάμενη έκθεση απαίτησης, η ζημιογόνος περίοδος καθοριζόταν από τον Δεκέμβριο 1963 - Αυγούστου
- Με την αίτηση τροποποίησης ημερ. 26.11.2012 επιχειρήθηκε τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης με αναφορά ως γεγονός που δικαιολογούσε την εισαγωγή ειδικής αναφοράς για τον σταθμό, την παύση της λειτουργίας του και τη μη επαναλειτουργία του καθώς και επέκταση της ζημιογόνου περιόδου, στο γεγονός της μη λήψης εκ νέου άδειας λειτουργίας του παρά το ότι ζητήθηκε τέτοια το
- Για τους λόγους που ανωτέρω αναφέρθηκαν και οι οποίοι εξηγούνται στην ενδιάμεση απόφαση ημερ. 24.1.2013, δεν επετράπη η τροποποίηση. Ορίσθηκε δε εκ νέου γι' ακρόαση η προδικαστική ένσταση στις 7.2.
- Την επόμενη της απόφασης δηλαδή 25.1.2013 οι ενάγουσες προσήλθαν στον Δήμο Πάφου, αιτούμενες όπως ανωτέρω λέχθηκε. Με βάση τα όσα οι ενάγουσες αναφέρουν, θεωρώ πως δεν προέκυψε νέο γεγονός αλλά επιβεβαίωση του γεγονότος της μη λειτουργίας του σταθμού. Ουσιαστικά οι ίδιες οι ενάγουσες προκάλεσαν το επικαλούμενο ως γεγονός αυτό με την επίσκεψη τους στον Δήμο Πάφου. Το ουσιαστικό γεγονός είναι η παύση λειτουργίας του σταθμού τον Δεκέμβριο του
- Εξάλλου οι ενάγουσες δεν αναφέρουν ότι τους λέχθηκε πως δεν τους δίδεται άδεια, αλλά ότι θα επιβληθούν όροι και δεσμεύσεις. Η οποιαδήποτε δε άρνηση παραχώρησης άδειας ή παραχώρηση άδειας με τέτοιους όρους και δεσμεύσεις οι οποίες δεν θα ικανοποιούν τις ενάγουσες, ενδεχομένως να αποτελεί αντικείμενο άλλης διαδικασίας και άλλης δικαιοδοσίας. Για τη νομική πτυχή και τις αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, έχω αναφερθεί στην προηγούμενη απόφαση μου ημερ. 24.1.2013 και θεωρώ πως η εκ νέου παράθεση θα αποτελέσει αχρείαστη επανάληψη. Υιοθετώντας τα όσα καταγράφονται στην ανωτέρω ενδιάμεση απόφαση, αναφέρονται και τα κάτωθι αναφορικά με το θέμα της κατάχρησης. Στην απόφαση Agini ν. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ. 11, η οποία εξέταζε επίσης αίτηση τροποποίησης, υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την Μιχάλης Παπόρης ν. Maskinfabriken "SIO" A/S
(1996)1(B) A.A.Δ. 1037 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του είναι βαθειά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του δικαστηρίου, όπως τόνισε ο Λόρδος Diplock στο ψηλότερο δυνατό επίπεδο της δικαστικής κρίσης, στην Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another [1981] 3 All E.R. 727, 729 έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών». Έχει επίσης νομολογηθεί ότι τα δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεως της δικαστικής διαδικασίας. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της (βλ. Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ. 2)
(1993)1 Α.Α.Δ 248, Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Re Beogradska D.D.
(1996)1 A.A.Δ. 911, Βασιλείου ν. Μακρίδη
(2000)2 Α.Α.Δ. 133 και Loukos Trad. Co. Ltd κ.α. ν. Ρέινμπ. Πλ. και Ντάιγκ Κο.
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1014). Στην Περρέλλα, πιο πάνω σελ. 222, υποδείχθηκε ότι «η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας, που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του». Η κρινόμενη αίτηση αφορά σχεδόν τις ίδιες τροποποιήσεις, σε σχέση με τον σταθμό πώλησης πετρελαιειδών, ως και η πρώτη η οποία απορρίφθηκε. Η μόνη διαφορά έγκειται στον κατ' ισχυρισμό χρόνο γνώσης γεγονότων που οδήγησαν στην ανάγκη καταχώρησης της παρούσας. Γεγονός βέβαια, τη γνώση του οποίου προκάλεσαν εντέχνως οι ενάγουσες, επισκεπτόμενες το Δήμο Πάφου, το οποίο είναι διαφορετικό νομικό πρόσωπο από τον εναγόμενο. Τούτο, άπτεται και του λόγου ένστασης του εναγομένου, ότι ο Δήμος Πάφου δεν έχει σχέση με τον νυν εναγόμενο και ότι θα έπρεπε οι ενάγουσες να αιτηθούν και τροποποίησης του τίτλου. Απαντούν στην αιτίαση αυτή οι ενάγουσες πως δεν μέμφονται το Δήμο Πάφου, ούτε αξιούν οτιδήποτε εναντίον του, πλην όμως, αναφέρουν το γεγονός αυτό για να τονίσουν πως αν δεν έκλειε το 1963 ο σταθμός, τώρα θα βρισκόταν σε λειτουργία. Όπως δε η ίδια η κα Παπακόκκινου ανέφερε κατά την αγόρευση της, θα μπορούσαν να επισκεφθούν το Δήμο Πάφου και αιτηθούν αδείας και να λάβουν την οποιαδήποτε απάντηση, οποτεδήποτε ήθελαν είτε την 24.1.2013, είτε 30.1.2013 είτε αργότερα. Γεννάται δε η εύλογη απορία. Η υπόθεση θα μένει έκθετη σε τροποποίηση, ανάλογα με τις ενέργειες των εναγουσών; Πρέπει όμως να γίνει και η εξής επισήμανση. Το αναφερόμενο ως νέο γεγονός, δεν μπορεί να εκληφθεί ως τέτοιο. Δεν προέκυψε τώρα μια κατάσταση την οποία οι ενάγουσες είτε αγνοούσαν είτε τους είχε αποκρυβεί. Απλά επισκέφθηκαν το Δήμο Πάφου και συζήτησαν και ζήτησαν να πληροφορηθούν την πιθανότητα επαναλειτουργίας του σταθμού πώλησης πετρελαιοειδών. Ούτε αίτηση υποβλήθηκε, ούτε απάντηση δόθηκε, ούτε όροι τέθηκαν. Κρίνεται πως η παρούσα αίτηση αποτελεί μια έντεχνη προσπάθεια των εναγουσών για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, μετά την απόρριψη της πρώτης, η οποία όμως αγγίζει τα όρια της κατάχρησης και ως τέτοια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Έχοντας αποφασίσει το θέμα τούτο, κρίνεται πως παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του καθ' ου η αίτηση - εναγομένου και εναντίον των αιτητριών - εναγουσών όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Interim Αναφορά: Αίτηση για τροποποίηση της Εκθέσεως Απαιτήσεως /Σ.Χ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο