← Κύπρος

DMITRY OLEGOVICH ZUBAKHA, Αρ. Αίτησης 1/12, 12/2/2013

DMITRY OLEGOVICH ZUBAKHA, Αρ. Αίτησης 1/12, 12/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A33 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 1/12 Αναφορικά με τον περί Εκδόσεως Φυγόδικων Νόμο Ν.97/70 και Αναφορικά με την έκδοση του DMITRY OLEGOVICH ZUBAKHA, από τη Ρωσία ------------------------- 12.2.13 Για την Αιτούσα Αρχή: Κα Μ. Σπηλιωτοπούλου Για τον Καθ΄ ου η αίτηση: Kος Σ. Αγγελίδης με κ. Χ. Κοσιάρη (ασκούμενο δικηγόρο) Καθ'ου η ατίηση παρών A Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα διαδικασία αφορά αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για έκδοση στην εν λόγω χώρα του DMITRY OLEGOVICH ZUBAKHA, Ρώσου Υπήκοου, ο οποίος γεννήθηκε την 15.3.1987 με αριθμό διαβατηρίου 742888545 o οποίος κατηγορείται για συνωμοσία προς σκόπιμη πρόκληση ζημίας χωρίς εξουσιοδότηση σε προστατευόμενο δίκτυο υπολογιστών, (Conspiracy to Intentionally Cause Damage Without Authorisation to a Protected Computer), σκόπιμη πρόκληση ζημιάς χωρίς εξουσιοδότηση σε προστατευόμενο υπολογιστή (δύο κατηγορίες) (Intentionally Causing Damage Without Authorisation to a Protected Computer), της παράνομης κατοχής 15 ή περισσοτέρων συσκευών πρόσβασης (Possession of Fifteen or More Unauthorised Access Devices) και της κλοπής ταυτότητας (Aggravated Ιdentity Τheft). Κατά την ακρόαση της αίτησης κατέθεσαν εκ μέρους των αιτητών ο Ανδρέας Κυριακίδης (Μ.Α.1), ο Αστυφύλακας 2394 Ιλαρίωνας Αστραίος (Μ.Α.2), ο Υπαστυνόμος Μάρκος Νικολεττής (Μ.Α.3), ο Αστυφύλακας 4889 Μάριος Αναστάση (Μ.Α.4), η Γιούλικα Χ"Προδρόμου (Μ.Α.5) και η Μαρία Μούντη (Μ.Α.6), ενώ εκ μέρους του καθ΄ ου η αίτηση, ο ίδιος. Ο Μ.Α.1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι προϊστάμενος στον Τομέα Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, το οποίο παραλαμβάνει διάφορα αιτήματα από χώρες και προχωρεί με την έκδοση των σχετικών εγγράφων. Όσον αφορά την παρούσα υπόθεση, το τμήμα του παράλαβε τα σχετικά υποστηρικτικά έγγραφα από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών (Τεκμήριο 1) και αφού μελετήθηκαν, προχώρησε στην ετοιμασία της σχετικής εξουσιοδότησης η οποία υπογράφηκε από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως και βρίσκεται στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης ως επίσης ζήτησε από το Υπουργείο Εξωτερικών να εκδώσει το Πιστοποιητικό που προβλέπεται από τον περί Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Νόμο 103(I)/2002 (Τεκμήριο 2). Ο ίδιος ήτο μέλος της ομάδας η οποία μελέτησε τα πιο πάνω έγγραφα και ετοίμασε την εξουσιοδότηση η οποία υπογράφηκε από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως. Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 1 ανέφερε ότι η δέσμη αυτή εγγράφων περιλαμβάνει έκθεση γεγονότων (Affidavit in support of request), δηλαδή ένορκη δήλωση του Εισαγγελέα, του ανακριτή που βρίσκεται στο μέρος Exhibit Α, το κατηγορητήριο που βρίσκεται στο Εxhibit B, το ένταλμα σύλληψης στο Exhibit C, τη σχετική νομοθεσία στο Exhibit D καθώς και σχετικές πληροφορίες για τον καθ΄ ου η αίτηση στο Exhibit E και σε έγγραφο που είναι συνημμένο στο ένταλμα σύλληψης στο Exhibit C. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α.1 ανέφερε ότι το Τμήμα του στελεχώνεται από νομικούς και μαζί με το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα μελέτησαν τα σχετικά έγγραφα που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 1 και αφού ικανοποιήθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της σχετικής νομοθεσίας, εισηγήθηκε την έκδοση της σχετικής εξουσιοδότησης και την υπογραφή της από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. Η εργασία που γίνεται στο τμήμα του είναι συλλογική. Το αίτημα για έκδοση του καθ΄ ου η αίτηση υποβλήθηκε μέσω της διπλωματικής οδού, δηλαδή από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (για την πολιτεία της Ουάσιγκτον) προς το Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από τα έγγραφα τα οποία λήφθηκαν (Τεκμήριο 1) το τμήμα του ικανοποιήθηκε από το περιεχόμενο τους και δεν ζήτησε περαιτέρω πληροφορίες. Ο Μ.Α.1 ανέφερε ακόμη ότι η σύλληψη του καθ΄ ου η αίτηση έγινε με βάση Ερυθρά Αγγελία (Red Notice) η οποία είχε εκδοθεί και στη συνέχεια απεστάλησαν τα έγγραφα του Τεκμηρίου

  1. Η Ερυθρά Αγγελία, συνέχισε, είναι σύστημα διεθνούς ενημέρωσης μεταξύ των κρατών των οποίων ζητείται η έκδοση. Η Κυπριακή Δημοκρατία είχε υποχρέωση με βάση την Ερυθρά Αγγελία να προχωρήσει στη σύλληψη του καθ΄ ου η αίτηση και να εξετάσει το αίτημα για έκδοση του. Ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι δεν είχε υπόψη του αυτούσια την Ερυθρά Αγγελία αλλά μόνο την ύπαρξη της. Ο Μ.Α.2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι υπηρετεί στην Ιντερπόλ (Interpol) Λευκωσίας, ως επίσης ανέλαβε τη συνέχιση της παρούσας υπόθεσης από συνάδελφο του. Αναφερόμενος στη διαδικασία που ακολουθείται από άλλες χώρες για την Ερυθρά Αγγελία (Red Notice), ο Μ.2 ανέφερε ότι μια χώρα μπορεί να εκδώσει Ερυθρά Αγγελία για αδικήματα με σκοπό να εντοπίσει οποιοδήποτε άτομο το οποίο δεν εντοπίζεται στη χώρα αυτή. Στην Ερυθρά Αγγελία περιλαμβάνονται οποιαδήποτε στοιχεία υπάρχουν στις διωκτικές αρχές συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων του διαβατηρίου, αν είναι γνωστό σε ποια τοποθεσία βρίσκεται, σε ποια χώρα, δηλαδή οποιαδήποτε στοιχεία είναι γνωστά στην αιτήτρια χώρα που μπορούν να τοποθετηθούν στην Ερυθρά Αγγελία. Στην Ερυθρά Αγγελία περιλαμβάνεται επίσης σύντομη, περιληπτική περιγραφή του αδικήματος για το οποίο διώκεται το πρόσωπο το οποίο αναζητείται. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α.2 ανέφερε ότι υπάρχει υποχρέωση από το κράτος που εκδίδει την Ερυθρά Αγγελία να αναφέρει σ' αυτή τα αδικήματα για τα οποία το άτομο καταζητείται. Ζητήθηκε από τον Μ.2 να αναφέρει για ποια αδικήματα καταζητείται ο καθ΄ ου η αίτηση και ο Μ.2 ανέφερε ότι θα πρέπει να συμβουλευθεί στην Ερυθρά Αγγελία, εξ όσων όμως γνωρίζει είναι αδικήματα που σχετίζονται με το ηλεκτρονικό έγκλημα. Ζητήθηκε επίσης από τον Μ.Α.2 να παρουσιάσει την Ερυθρά Αγγελία που εκδόθηκε σε σχέση με τον καθ΄ ου η αίτηση και ο Μ.2 ανέφερε ότι η παρούσα υπόθεση του δόθηκε λόγω μετάθεσης άλλου συναδέλφου του, ως επίσης ότι δεν είχε στην κατοχή του το συγκεκριμένο έγγραφο. Υποδείχθηκε στον Μ.Α.2 συγκεκριμένο έγγραφο ημερ. 5.4.10 που είναι το πρώτο έγγραφο της δέσμης εγγράφων - Τεκμήριο 3 και ο Μ.2 ανέφερε ότι πρόκειται για μήνυμα τύπου diffusion. O M.Α.2 ανέφερε στη συνέχεια ότι το μήνυμα τύπου diffusion (diffusion message) είναι μήνυμα το οποίο αποστέλλεται μέσω των καναλιών της Interpol για ενημέρωση της κάθε χώρας μέλους της Interpol ότι κάποιο άτομο αναζητείται. Στα μηνύματα αυτά (diffusion messages) στις πλείστες περιπτώσεις γίνεται αναφορά σε Ερυθρά Αγγελία. Διευκρίνισε ακόμα ότι το σύστημα της Interpol είναι κοινό και επομένως οποιοδήποτε μήνυμα εκδίδεται, το πληροφορούνται όλες οι χώρες μέλη της Interpol που είναι συνδεδεμένες με το σύστημα. Η Ρωσία συνέχισε, είναι μέλος αυτού του συστήματος. Ο Μ.Α.2 ρωτήθηκε κατά πόσο γνωρίζει αν η Ερυθρά Αγγελία ή το diffusion message που αφορούν την παρούσα υπόθεση, στάληκαν στην Interpol Ρωσίας και ο Μ.Α.2 ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει κάτι τέτοιο. Διευκρίνισε όμως ότι το σύστημα της Interpol είναι κοινό και αμέσως μετά την τοποθέτηση σ' αυτό μιας αγγελίας ή ενός μηνύματος, ενημερώνονται όλες οι χώρες-μέλη. Όταν εκδοθεί μια Ερυθρά Αγγελία, πρώτα αποστέλλεται στη Γενική Γραμματεία της Interpol για έγκριση και ακολούθως η γραμματεία τη τοποθετεί στο κοινό σύστημα της Interpol. Yποβλήθηκε στον Μ.2 ότι το diffusion message δεν στάληκε στην Interpol Μόσχας και ο Μ.2 ανέφερε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει για το συγκεκριμένο μήνυμα, όπως επειδή η γενική γραμματεία της Interpol δημοσιεύει η ίδια τις Ερυθρές Αγγελίες, θεωρεί απίθανο οποιαδήποτε χώρα να μην την παραλάβει ή να ισχυριστεί ότι δεν την έχει παραλάβει. Όσον αφορά το diffusion message που αφορά την παρούσα υπόθεση, αποτελείται από τις 4 πρώτες σελίδες του Τεκμηρίου 3, με το οποίο οι Αμερικάνικες Αρχές ενημερώνουν ότι το συγκεκριμένο άτομο (καθ΄ ου η αίτηση), καταζητείται για τα αδικήματα που αφορούν ηλεκτρονικό έγκλημα. Στη σελίδα 4 του μηνύματος που φέρει σφραγίδα 5.4.10, στη δεύτερη παράγραφο όπου αναφέρεται σε συνεργούς (ACCOMPLICES), αναφέρονται οι λέξεις "Red Notice Diffusion 5.4.10", δηλαδή ενημερώνει για την έκδοση Ερυθράς Αγγελίας. Ο Μ.A.2 ανέφερε ακόμα ότι ο καθ΄ ου η αίτηση εντοπίστηκε στην Κύπρο, στην Πάφο μετά από αίτημα των Αμερικανικών Αρχών, οι οποίες είχαν εκδώσει Ερυθρά Αγγελία κατά το έτος
  2. Την υπόθεση ανέλαβε το ΤΑΕ Πάφου, και εναντίον του καθ΄ ου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για προσωρινή σύλληψη του μέχρι να αποσταλούν τα έγγραφα Έκδοσης του για να ακολουθήσει η διαδικασία Έκδοσης. Δέχθηκε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, το ένταλμα σύλληψης που εκδίδεται, θα πρέπει να συνάδει με τα αδικήματα που αναφέρονται στο diffusion message για τα οποία εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης στη χώρα που καταζητείται ο εκζητούμενος. Απ' ότι γνωρίζει τον καθ΄ ου η αίτηση αναζητούν και οι Ρωσικές Αρχές. Ο Μ.Α.2 διευκρίνισε ότι δεν ήταν μέλος της ομάδας που αξιολόγησε το αίτημα των Αμερικανικών Αρχών και υπέβαλε εισήγηση για έκδοση της εξουσιοδότησης του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. Ο Μ.Α.2 αναφέρθηκε στη συνέχεια στα υπόλοιπα έγγραφα του Τεκμηρίου 3 που αποτελεί την αλληλογραφία που ανταλλάγηκε κατά τον εντοπισμό ή μετά τη σύλληψη του καθ΄ ου η αίτηση. Συγκεκριμένα ειδοποιήθηκαν οι Αμερικάνικες Αρχές ότι εντοπίστηκε άτομο με τα στοιχεία του καθ΄ ου η αίτηση και τους ζητήθηκε να ενημερώσουν κατά πόσο το αίτημα τους ήταν ακόμα ενεργό ή κατά πόσο η Ερυθρά Αγγελία είχε ακυρωθεί και σε τέτοια περίπτωση όπως αποστείλουν ακυρωτικό μήνυμα. Οι Αμερικάνικες Αρχές επιβεβαίωσαν ότι το άτομο αυτό όντως αναζητείτο. Κάνουν ακόμα αναφορά για ποιες κατηγορίες το άτομο αναζητείτο (κάτω από τη λέξη «charge(s)»). Ο Μ.Α.2 συμπλήρωσε ότι τα diffusion messages δεν είναι δεσμευτικά στο τι έγγραφα θα αποσταλούν στις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Μ.Α.2 ανέφερε επίσης ότι το diffusion message απευθύνετο στις πόλεις των χωρών οι οποίες αναφέρονται στις πρώτες δύο σελίδες του Τεκμηρίου
  3. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο Μ.Α.2 είπε ότι δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί το μήνυμα δεν απευθύνεται και προς την Interpol Μόσχας. Αυτό όμως που μπορούσε να πει με βεβαιότητα, είναι ότι το μήνυμα αυτό από τη στιγμή που δημοσιεύθηκε, το πληροφορήθηκε και η Interpol Μόσχας, δηλαδή ανεξάρτητα που απευθύνεται ένα diffusion message, το πληροφορούνται όλες οι χώρες- μέλη. Ο Μ.Α.3 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι υπαστυνόμος και είναι υπεύθυνος του Γραφείου Καταπολέμησης Ηλεκτρικού Εγκλήματος και Δικανικού Εργαστηρίου Ηλεκτρονικών Δεδομένων της Αστυνομίας Κύπρου. Είναι επίσης μέλος της ομάδας μελέτης των εγγράφων-Τεκμήριο 1 και η εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση περιορίζεται στη μελέτη των γεγονότων που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις του Εισαγγελέα και του Ανακριτή τα οποία σε γενικές γραμμές αποτελούν τα γεγονότα των αδικημάτων για τα οποία ζητείται η έκδοση του καθ΄ ου η αίτηση. Από τη μελέτη τους διαπιστώθηκε ότι διαπράχθηκαν τα ποινικά αδικήματα τα οποία αναγράφονται στην εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. Από τις εν λόγω ένορκες δηλώσεις που αφορούν τα γεγονότα στην παρούσα υπόθεση φαίνεται η συμμετοχή του καθ΄ου η αίτηση στα αναφερόμενα αδικήματα. Αναφερόμενος στην ένορκη δήλωση της Kathryn A. Warma, ο Μ.Α.3 ανέφερε ότι φαίνεται, σε πολύ γενικές γραμμές, η συνωμοσία για τη διάπραξη κακουργημάτων. Τα κακουργήματα είναι οι πράξεις που αναφέρονται στα γεγονότα, δηλαδή οι επιθέσεις ("DDos Attacks), το οποίο είχε ως αποτέλεσμα "Distributed Denial of Service", μια νέα απειλή στο χώρο του κυβερνοχώρου η οποία προσέβαλε διάφορους οργανισμούς. Για να γίνει κατανοητός ο μάρτυρας, ανέφερε ως παράδειγμα την έκδοση αδειών κυκλοφορίας οχημάτων στην Κύπρο, όπου το μηχανογραφημένο σύστημα είναι κατασκευασμένο να επιλαμβάνεται ένα κανονικό αριθμό εντολών από χρήστες οι οποίοι θέλουν να ανανεώσουν την άδεια τους. Την τελευταία μέρα που λήγει η προθεσμία και οι περισσότεροι χρήστες «τρέχουν» να ανανεώσουν τις άδειες κυκλοφορίας τους και ενώνονται κατά τον ίδιο χρόνο με το σύστημα, το σύστημα σταματά να λειτουργεί. Αυτό δεν είναι παράνομο. Παρόμοιο όμως φαινόμενο μπορεί να συμβεί με εγκληματικές πράξεις προσώπων τα οποία μέσω του διαδικτύου ρυθμίζουν χιλιάδες ηλεκτρονικούς υπολογιστές σε συγκεκριμένη ώρα, συγκεκριμένες ιστοσελίδες να δεχθούν ταυτόχρονα μαζικές επισκέψεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα ηλεκτρονικά συστήματα να μην μπορούν να ανταποκριθούν, να υποστούν βλάβη, να σταματά η λειτουργία τους και η ιστοσελίδα δεν μπορεί να βρίσκεται στο διαδίκτυο μέχρι να διορθωθεί η βλάβη. Με αυτό τον τρόπο προξενήθηκε τέτοια κακόβουλη ζημιά στα συστήματα των εταιρειών της Amazon.com, eBay και τρίτης εταιρείας (Priceline.com) οι οποίες βρίσκονται στην Αμερική. Ως εκ τούτου, από τα γεγονότα διαπιστώνεται το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς που αναφέρονται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης της Κ.Α. Warma. Aκολούθως οι Αμερικάνικες Αρχές συνέλεξαν τα δεδομένα από τις εταιρείες αυτές, τα ανέλυσαν και διαπίστωσαν ότι οι επιθέσεις αυτές προέρχονταν από συγκεκριμένο λογαριασμό χρήστη διαδικτύου (Internet Protocol (I.P.) Address) και δίνεται επεξήγηση του στα έντυπα. Πολύ γενικά εξήγησε ότι πρόκειται για μοναδική ταυτότητα 32 Bit και δίδεται επεξήγηση στα έγγραφα βάσει συγκεκριμένων Ι.Ρ. Αddress ότι οι Αμερικάνικες Αρχές εντόπισαν ότι με το ίδιο I.P. Address έγιναν διάφορες ηλεκτρονικές διευθύνσεις οι οποίες περιγράφονται αναλυτικά στις ένορκες δηλώσεις και εξασφαλίστηκαν εντάλματα εν σχέσει με αυτές τις διευθύνσεις, στις οποίες ελήφθη το περιεχόμενο τους από την ηλεκτρονική διεύθυνση eraflame@gmail.com, ότι υπήρχαν στην κατοχή και διατέθηκαν πέραν των 28.000 πιστωτικών καρτών (credit card numbers) που με την παράνομη χρήση τους κλάπηκε από τους ιδιοκτήτες τους το χρηματικό ποσό των Δολαρίων Αμερικής 2.138.264,
  4. Το εν λόγω αδίκημα παρουσιάζεται ως κλοπή ταυτότητας (aggravated identity theft). To αντίστοιχο αδίκημα στην Κύπρο προβλέπεται στο άρθρο 26(α)(ε) του Ν.138(Ι)/2001 που είναι ο περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμος του
  5. Ο αριθμός της πιστωτικής κάρτας θεωρείται προσωπικό δεδομένο γιατί μέσω αυτού αντιστοιχεί υπαρκτό φυσικό πρόσωπο. Δηλαδή, συνέχισε ο μάρτυρας, σε γενικές γραμμές μέσω αυτών των γεγονότων διαφαίνεται η διάπραξη των αδικημάτων της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, της κλοπής για τα χρήματα των θυμάτων από τις πιστωτικές τους κάρτες, τα προσωπικά τους δεδομένα από τις πιστωτικές κάρτες, της κακόβουλης ζημίας και το τελευταίο αδίκημα από την εκ προθέσεως με πράξεις πρόκλησης μη λειτουργίας των συστημάτων τριών κολοσσών της Αμερικής το οποίο προβλέπεται και στο δικό μας δίκαιο, στο άρθρο 10(β) του περί της Σύμβασης κατά του Εγκλήματος μέσω του Διαδικτύου (Κυρωτικού) Νόμου του 2004, Νόμος 22(III)/
  6. Η σύνδεση του καθ΄ ου η αίτηση με αυτά τα αδικήματα διεφάνη από τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις, από την επικοινωνία σε διάφορες ιστοσελίδες (forum) για άτομα που επεμβαίνουν παράνομα σε δίκτυα και ηλεκτρονικούς υπολογιστές (hackers), από την επικοινωνία που ο ίδιος ο λογαριασμός είχε με άλλα πρόσωπα, από τη δημιουργία προσωπικών λογαριασμών, κοινωνικών δικτύων επικοινωνίας με τα στοιχεία του καθ΄ ου η αίτηση, από φωτογραφίες και διάφορες δραστηριότητες του. Επομένως, από τα στοιχεία που στάληκαν από τις Αμερικανικές Αρχές, διαμορφώθηκε η βάσιμη πεποίθηση ότι ο καθ΄ ου η αίτηση εμπλέκεται στη διάπραξη των πιο πάνω αδικημάτων. Ο Μ.Α.3 ανέφερε επίσης ότι ο τεχνικός της εταιρείας που δέχθηκε την επίθεση εντόπισε από πού προήλθε η επίθεση και έστειλε σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα στον καθ΄ ου η αίτηση όπως σταματήσει να κάνει την υπερφόρτωση των συστημάτων. Ακόμη κάποιο πρόσωπο επικοινώνησε με μια εκ των εταιρειών που δέχονταν αυτές τις επιθέσεις, αναφέροντας ότι είναι τεχνικός και ότι θα μπορούσε να επιλύσει το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί και το πρόσωπο αυτό σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις φαίνεται να σχετίζεται με τον καθ΄ ου η αίτηση και αναζητείται ως συνεργός στη διάπραξη αυτών των αδικημάτων. Φαίνεται ότι οι Αμερικανικές Αρχές στην προσπάθεια εντοπισμού του προσώπου που διενήργησε τις εν λόγω επιθέσεις, διερεύνησαν και το αδίκημα της κλοπής των αριθμών των πιστωτικών καρτών. Φαίνεται επίσης από τα γεγονότα που περιγράφονται, ότι το ένα αδίκημα συνδέεται με το άλλο. Διευκρίνισε ότι για να διαπράξει κάποιος τα πιο πάνω αδικήματα, δεν θα πρέπει απαραίτητα να βρίσκεται στην Αμερική αλλά να έχει σχέση με το διαδίκτυο. Τέλος, ανέφερε ότι ορθά ετοιμάστηκε και υπογράφηκε η εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, ως επίσης υπεβλήθη η παρούσα αίτηση ΄Εκδοσης. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α.3 παραδέχθηκε ότι στην ένορκη δήλωση της Κ. Α. Warma δεν αναφέρεται ότι ο καθ΄ ου η αίτηση αντιμετωπίζει κατηγορίες που σχετίζονται με τις επιθέσεις στις εταιρείες eBay και Priceline.com, δηλαδή στο Εxhibit B όπου αναφέρονται οι κατηγορίες, δεν αναφέρονται οι πιο πάνω εταιρείες. Η ομάδα του δεν έκρινε σωστό να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες από τις Αμερικάνικες Αρχές δυνάμει του άρθρου 8

(5)του Ν.8(ΙΙΙ)/
  1. Από τη μελέτη των εγγράφων που στάληκαν, φαίνεται ότι οι Αμερικάνικες Αρχές ερεύνησαν με μεθοδικότητα και διέθεσαν αρκετό χρόνο συλλογής στοιχείων (από το έτος 2008), με αποτέλεσμα να υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι τα πιο πάνω αδικήματα διαπράχθηκαν από τον καθ΄ ου η αίτηση. O M.Α.3 ανέφερε ακόμα ότι ο όρος "DDos" προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων Distributed Denial of Service. Επί του ιδίου θέματος ανέφερε ότι μια ιστοσελίδα είναι προγραμματισμένη να αποδέχεται μια κανονική ροή επισκέψεων. Αν αυτή η ροή είναι μεγαλύτερη της ιστοσελίδας π.χ. στην περίπτωση της Amazon.com ήταν 600 μέχρι 1000 φορές μεγαλύτερη τότε η ιστοσελίδα σταματά να λειτουργεί. Είναι δυνατόν οι επιθέσεις να μην σταματήσουν τη λειτουργία της ιστοσελίδας αλλά να επιβραδύνουν τη λειτουργία της. Στην ένορκη δήλωση του David Dann που περιέχεται στο Τεκμήριο 1 (Exhibit A) και στη σελίδα 3 παράγραφος 7, της ένορκης δήλωσης, το εν λόγω πρόσωπο περιγράφει αυτές τις επιθέσεις (DDOs Attacks). Yπάρχει ακόμα ο ορισμός της επίθεσης αυτής (DDos Attack) στα έγγραφα του Τεκμηρίου
  2. Ο Μ.A.3 ρωτήθηκε κατά πόσο ενδιέφερε την ομάδα του έχοντας υπόψη τι αναφέρει το David Dann στην ένορκη δήλωση του που βρίσκονται οι υπολογιστές εξυπηρέτησης δικτύου (server) των εταιρειών που δέχθηκαν επίθεση και ο Μ.A.3 ανέφερε ότι όλες οι μεγάλες εταιρείες δεν έχουν δωμάτια με υπολογιστές αλλά ιστότοπους, δίκτυα στο διαδίκτυο που ανατροφοδοτούν τις πληροφορίες. Στις ένορκες δηλώσεις του Τεκμηρίου 1 αναφέρεται ότι οι εταιρείες Amazon.com, eBay και Priceline.com είναι Αμερικάνικες Εταιρείες με εξέχουσα θέση στην αγορά. Τέτοιες εταιρείες λογικά χειρίζονται τα δεδομένα τους οπουδήποτε μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών. Το ίδιο ισχύει και για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές π.χ. όταν ένα άτομο έχει ηλεκτρονικό ταχυδρομείο μπορεί να το ελέγχει οπουδήποτε και αν βρίσκεται. Υποβλήθηκε στον Μ.A.3 ότι με βάση τα γεγονότα που είχε ενώπιον της η ομάδα του, δεν προκύπτει ξεκάθαρα αν το σύστημα υπολογιστών (που δέχθηκε τις επιθέσεις), βρίσκεται στην Πολιτεία Ουάσιγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και ως εκ τούτου δεν προκύπτει δικαιοδοσία για εκδίκαση στην εν λόγω πολιτεία των κατηγοριών 2 και 3 που αναφέρονται στο Τεκμήριο
  3. Ο Μ.A.3 απάντησε ότι κατά τη γνώμη του υπάρχει δικαιοδοσία και με τον ίδιο τρόπο θα ενεργούσε και η Κυπριακή Δημοκρατία όπως ενεργεί μέχρι σήμερα. Σε ερώτηση αν την ομάδα του ενδιέφερε αν μάθει περισσότερες πληροφορίες για την πραγματική ζημιά που υπέστη η εταιρεία Amazon, ο Μ.A.3 ανέφερε ότι αν η υπόθεση θα παρουσιαζόταν ενώπιον Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, τότε θα χρειάζονταν περισσότερες πληροφορίες. Όμως, στην παρούσα περίπτωση, δεν ζητείται η εκδίκαση της υπόθεσης στην Κύπρο και επομένως γίνεται περιγραφή των αδικημάτων. Η ζημιά που υπέστη η εταιρεία Amazon είναι απώλεια κέρδους και τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων είναι η εκ προθέσεως παράνομη πρόκληση ζημιάς στην περιουσία κάποιου προσώπου. Αυτά τα συστατικά στοιχεία στοιχειοθετούνται από τα γεγονότα. Δεν ζητήθηκαν περισσότερες λεπτομέρειες γιατί η εκδίκαση της υπόθεσης δεν θα γίνει στην Κύπρο, αλλά οι προϋποθέσεις διάπραξης των αδικημάτων (συστατικά στοιχεία) στην Κύπρο υπάρχουν. Ο ίδιος και η ομάδα του μελέτησαν κάποια έγγραφα που λήφθησαν μέσω της διπλωματικής οδού και θεωρεί καλόπιστα ότι η μαρτυρία που λήφθηκε από τις Αμερικανικές Αρχές και περιέχονται στα έγγραφα, λήφθηκε νομότυπα. Αν υπήρξε παρατυπία από τις Αμερικανικές Αρχές είναι θέμα που θα μπορούσε να τεθεί στη χώρα αυτή. Ο ίδιος εκλαμβάνει ότι η μαρτυρία λήφθηκε νομότυπα. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, ο καθ΄ ου η αίτηση είχε πρωταρχικό και ενεργό ρόλο στις επιθέσεις (DDos Attacks) είτε από μόνος του, είτε μαζί με άλλα πρόσωπα. Ο Μ.A.3 δέχθηκε ότι οι κατηγορίες 4 και 5 που περιέχονται στο Τεκμήριο 1 δεν περιλαμβάνονται στο προσωρινό ένταλμα σύλληψης που εξεδόθη εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση. Ο Μ.A.3 ανέφερε ακόμα ότι δεν μελέτησε το Αμερικανικό Ποινικό Κώδικα για να ελέγξει τα αδικήματα που αναφέρονται στις κατηγορίες εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση που περιέχονται στο Τεκμήριο 1, αλλά μελέτησε τα γεγονότα και εξέτασε κατά πόσο με βάση τα γεγονότα προέκυπταν αδικήματα με βάση τη Κυπριακή Νομοθεσία. Ο Μ.Α.3 στο υπόλοιπο της αντεξέτασης του υποστήριξε τις θέσεις που εξέφρασε κατά την κυρίως εξέταση του. Ο Μ.Α.4 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι αυτός που συνέλαβε τον καθ΄ ου η αίτηση στο αεροδρόμιο Πάφου. Μετέβηκε στο αεροδρόμιο μαζί με τον υπεύθυνο του κλιμακίου του - εξεταστή της υπόθεσης - σε συνεννόηση με την Interpol Λευκωσίας. Ανέφερε επίσης ότι είχε αναλάβει την ευθύνη για την έκδοση προσωρινού εντάλματος σύλληψης στην παρούσα υπόθεση λόγω του ότι η Interpol Λευκωσίας είχε λάβει Ερυθρά Αγγελία από την Interpol Oυάσιγκτον. Το εν λόγω μήνυμα είχε σταλεί και σ' αυτόν και το μετάφρασε στα ελληνικά. Στη συνέχεια ήρθε σε συνεννόηση με το ΤΑΕ Λεμεσού και τον Α/Αστυφύλακα 556 Α. Αποστόλου και εκδόθηκε το προσωρινό ένταλμα σύλληψης. (Η Πρόεδρος του Επαρχιακού Πάφου βρισκόταν στη Λεμεσό). Το προσωρινό ένταλμα σύλληψης υπογράφηκε στις 20:05 της 18.7.12 και την ίδια ημέρα και περί ώρα 20:48 ο καθ΄ ου η αίτηση συνελήφθη. Όταν ο ίδιος συνέλαβε τον καθ΄ ου η αίτηση, του εξήγησε τις διαδικασίες. Ο καθ΄ ου η αίτηση μιλούσε αρκετά καλά την Αγγλική γλώσσα και η σύλληψη του έγινε στα αγγλικά. Σε ερώτηση κατά πόσο ζήτησε οποιαδήποτε στοιχεία από την Interpol, ο Μ.Α.4 απάντησε ότι του εστάληκαν δύο έγγραφα που στάλησαν συμπληρωματικά από την Interpol Ουάσιγκτον στην Ιnterpol Λευκωσίας τα οποία περιέχονται στο Τεκμήριο 3 και σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 3Α και 3Β. Τέλος ο Μ.Α.4 ανέφερε ότι ο ίδιος ικανοποιήθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την υποβολή αιτήματος για έκδοση προσωρινού εντάλματος σύλληψης. Αντεξεταζόμενος ο Μ.4 ανέφερε ότι ο καθ΄ ου η αίτηση κατέφθασε στην Κύπρο την 18.7.12 και ώρα 09:40 με την πτήση UN 377 από Μόσχα. Ερωτώμενος που ήταν ο καθ΄ ου η αίτηση αυτές τις 11 ώρες που μεσολάβησαν μέχρι τις 20:48 της ίδιας ημέρας που συνελήφθη, ο Μ.Α.4 ανέφερε ότι σύμφωνα με κατάθεση συναδέλφου του (αστυφύλακας 4547 Π. Νικολάου της ΥΑΜ Πάφου), ο καθ΄ ου η αίτηση τέθηκε υπό αστυνομική επιτήρηση, αφού πληροφορήθηκε το λόγο, και η απάντηση του ήταν «Ο.Κ.». Ο εν λόγω συνάδελφος του αναφέρει στην κατάθεση του ότι ενημέρωσε τον καθ΄ ου η αίτηση τα πιο πάνω στα Αγγλικά αφού διαπίστωσε ότι αυτός μιλούσε πολύ καλά την Αγγλική γλώσσα. Ο Μ.Α.4 ανέφερε ακόμα ότι πριν από τη λήψη του Τεκμηρίου 3Α, είχε υπόψη του το Τεκμήριο 3Γ με το οποίο η Interpol Λευκωσίας ζητούσε από την Interpol Ουάσιγκτον να διευκρινήσει κατά πόσο το μήνυμα (diffusion message) ημερομηνίας 5.4.10 εξακολουθούσε να είναι έγκυρο λόγω του ότι ένα άτομο με τα στοιχεία που αναφέρονταν στο πιο πάνω μήνυμα μόλις είχε καταφθάσει στο αεροδρόμιο Πάφου. Ερωτώμενος πότε έλαβε γνώση του Τεκμηρίου 3Α, ο Μ.Α.4 ανέφερε ότι δεν μπορούσε να αναφερθεί στην ακριβή ώρα, παρά μόνο ότι αυτό έγινε πριν την έκδοση του εντάλματος σύλληψης. Τα αδικήματα για τα οποία ζητήθηκε το ένταλμα σύλληψης, αναφέρονται στον όρκο που υποστήριξε το αίτημα (Τεκμήριο 4). Ο ίδιος ενημέρωσε τον Α/Αστυφύλακα 556 Α. Αποστόλου για τα γεγονότα της υπόθεσης ούτως ώστε αυτός να τα συμπεριλάβει στον όρκο του (Τεκμήριο 4). Ο ίδιος γνώριζε τα γεγονότα της υπόθεσης από τα έγγραφα που του δόθηκαν από την Interpol Λευκωσίας. Ο καθ΄ ου η αίτηση συνελήφθηκε από τον ίδιο στο αεροδρόμιο Πάφου μετά την έκδοση του εντάλματος σύλληψης και αφού περιήλθε στην κατοχή του το ένταλμα αυτό. Επανεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στα έγγραφα που μελέτησε ήταν αξιόποινα και με βάση το Κυπριακό Δίκαιο και επιφέρουν φυλάκιση πέραν του ενός χρόνου. Όσον αφορά το Τεκμήριο 3Α, ανέφερε ότι αυτή η διαδικασία, δηλαδή η επιβεβαίωση ότι η Ερυθρά Αγγελία εξακολουθεί να είναι έγκυρη, ή να βρίσκεται σε ισχύ, είναι μια διαδικασία η οποία γίνεται πάντοτε σε τέτοιες περιπτώσεις. Η Μ.Α.5 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι Λειτουργός Νομικών Θεμάτων στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και είναι τοποθετημένη στη Μονάδα Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας που χειρίζεται μεταξύ άλλων θέματα εκδόσεως φυγοδίκων. Όσον αφορά την παρούσα υπόθεση, η Μ.Α.5 ανέφερε ότι είχε βοηθητικό ρόλο στο χειρισμό της. Η ίδια είναι μέλος της ομάδας που χειρίζεται το αίτημα Έκδοσης, όμως τον κύριο λόγο στο χειρισμό τον είχε ο προϊστάμενος της Μονάδας (Μ.Α.1). Ανέφερε ακόμα ότι της είχε ανατεθεί το καθήκον συντονισμού του χειρισμού, δηλαδή ο συντονισμός της απάντησης ερωτήματος που τέθηκε προς τις Αμερικανικές Αρχές αναφορικά με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου που εξέδωσε το ένταλμα σύλληψης, ερώτημα που προέκυψε από την αντεξέταση του Μ.Α.1 στην παρούσα υπόθεση. Όπως είχε πληροφορηθεί, είχε αμφισβητηθεί η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου που εξέδωσε το ένταλμα σύλληψης και το κατηγορητήριο και κατά συνέπεια αμφισβητήθηκε η επάρκεια των στοιχείων που είχαν δοθεί από τις Αμερικανικές Αρχές. Ως εκ τούτου, ζητήθηκαν επιπρόσθετα συμπληρωματικά στοιχεία μέσω επιστολής της ομάδας της ημερ. 22.10.12 προς τις Αμερικανικές Αρχές (Τεκμήριο 5). Μέσω της επιστολής ζητήθηκαν συμπληρωματικά στοιχεία στη βάση του άρθρου 8
(5)του Ν.8(ΙΙΙ)/2008, το οποίο δεν καθορίζει σε ποιο στάδιο μπορεί να ζητηθούν. Ο ομάδα της έλαβε ως απάντηση ένορκη δήλωση εμπειρογνώμονα η οποία αναφέρει ότι η ένορκος αυτή δήλωση γίνεται προς ενίσχυση του αιτήματος έκδοσης και λήφθηκε μέσω της διπλωματικής οδού (Τεκμήριο 6). Στην εν λόγω ένορκη δήλωση επεξηγείται η δομή του δικαστικού συστήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, ότι δηλαδή το σύστημα στηρίζεται στην Αρχή της Ομοσπονδίας, ότι υπάρχουν δικαστήρια δύο επιπέδων, τα Ομοσπονδιακά που λειτουργούν σε εθνικό επίπεδο, σε επίπεδο εθνικής κυβέρνησης και εκδικάζουν σοβαρότερα αδικήματα ή αδικήματα τα οποία συντελέστηκαν ή επηρεάζουν κατοίκους περισσότερων από μιας πολιτειών, ή έχουν διεθνές αντίκτυπο (παράγραφος 7). Στη συνέχεια (παράγραφος 8) επεξηγεί το σύστημα όσον αφορά την Πολιτεία της Ουάσιγκτον και αναφέρει κατ' αρχάς ότι τα «District Courts» εκδικάζουν ομοσπονδιακές ποινικές υποθέσεις. Ακολούθως, αναφέρει ότι υπάρχουν δύο ομοσπονδιακές δικαστικές επαρχίες στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον, η μια που αφορά τη δυτική περιοχή και η άλλη που αφορά την ανατολική. Εντός της δυτικής επαρχίας υπάρχουν δύο ομοσπονδιακά δικαστήρια, το ένα που βρίσκεται στην πόλη Seattle που είναι και το δικαστήριο που εξέδωσε στην παρούσα υπόθεση το ένταλμα σύλληψης και το δεύτερο στην πόλη Tacoma. Αναφέρεται ακόμα (παράγραφος 9) ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών κατηγορίες που αφορούν ομοσπονδιακά κακουργήματα συντάσσονται από το Grand Jury που είναι σώμα από πολίτες. Η παράγραφος 9 σχετίζεται με την παράγραφο 13 όπου αναφέρεται ότι δεν υπάρχουν Grand Juries σε τοπικό επίπεδο, σε πολιτειακό επίπεδο στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον και όπως αντιλαμβάνεται η ίδια από την ανάγνωση των δύο αυτών παραγράφων της ένορκης δήλωσης, ότι το Grand Jury υπάρχει και λειτουργεί σε σχέση με Ομοσπονδιακά δικαστήρια τουλάχιστον όσον αφορά τη συγκεκριμένη Πολιτεία. Σύμφωνα επίσης με την ένορκη δήλωση τα τοπικά δικαστήρια στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον ονομάζονται «Superior Courts» και είναι τα Δικαστήρια (παράγραφος 7) που έχουν δικαιοδοσία να εκδικάζουν αξιόποινες πράξεις που επηρεάζουν κυρίως μόνο πολίτες της συγκεκριμένης Πολιτείας. Στην παράγραφο 13 αναφέρεται επίσης ρητά ότι δεν υπάρχουν United States District Courts, δηλαδή δεν υπάρχει District Court σε πολιτειακό επίπεδο για την Πολιτεία της Ουάσιγκτον. Η μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι από την ανάγνωση του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης η ίδια έχει ικανοποιηθεί ότι το ένταλμα σύλληψης και το κατηγορητήριο που έχει σταλεί επισήμως ως έγγραφο συνοδευτικό του αιτήματος Έκδοσης, από τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει εκδοθεί από αρμόδιο Δικαστήριο το οποίο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει τα ομοσπονδιακά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο καθ΄ ου η αίτηση. Τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο καθ΄ ου η αίτηση είναι αδικήματα ευρείας εμβέλειας που έχουν αντίκτυπο σε πολίτες περισσοτέρων από μιας Πολιτειών ή έχουν διεθνές αντίκτυπο και ως εκ τούτου εκδικάζονται από Ομοσπονδιακά Δικαστήρια (παράγραφος 7), πρόκειται δηλαδή για ομοσπονδιακά αδικήματα, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 11, 12, 15, 16, 18 και 20. Συγκεκριμένα στην παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσης αναφέρεται ότι το ένταλμα σύλληψης εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση εκδόθηκε από το United States District Court for the Western District of Washington και εφόσον ο καθ΄ ου η αίτηση εκδοθεί στη βάση της διμερούς συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κύπρου, θα δικαστεί ενώπιον Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα από το United States District Court for the Western District of Washington. Η ίδια εξάλλου δεν έχει λόγο να αμφισβητεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης και την εμπειρογνωμοσύνη του ομνύοντα αφού περιγράφει σε ικανοποιητικό βαθμό επαρκώς τα προσόντα του και τις γνώσεις του (παράγραφος 1), ότι δηλαδή υπηρέτησε ως ομοσπονδιακός δημόσιος κατήγορος και τοπικός κατήγορος για πάνω από 35 χρόνια, ότι είναι προϊστάμενος ποινικού τμήματος του Department of Justice, θέση που κατέχει για 5 χρόνια και ότι λόγω της πολυετούς πείρας του είναι γνώστης τόσο των ομοσπονδιακών, όσο και των τοπικών δικαστηρίων. Η Μ.Α.5 ανέφερε στη συνέχεια ότι η ίδια είχε ενημερωθεί ότι είχε υποβληθεί συγκεκριμένο αίτημα για δικαστική συνδρομή σε σχέση με το καθ΄ ου η αίτηση το οποίο αφορούσε αίτημα για ανάκριση του καθ΄ ου η αίτηση και κατάσχεση προσωπικών αντικειμένων. Το αίτημα παραλήφθηκε από τη μονάδα της την 9.8.12 και έτυχε χειρισμού από συνάδελφο της που είναι αρμόδια για τον χειρισμό τέτοιων ζητημάτων. Βεβαίως ολόκληρη η μονάδα της ήτο ενήμερη για το αίτημα αυτό. Κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο του αιτήματος από τις Αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (Τεκμήριο 7). Το αίτημα αυτό έγινε στη βάση του Νόμου 7(ΙΙΙ)/2008 (Ο περί του εγγράφου που προβλέπεται από το άρθρο 3
(2)της Συμφωνίας για Αμοιβαία Δικαστική Συνδρομή μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής που υπογράφηκε στις 25 Ιουνίου 2003, αναφορικά με την εφαρμογή της Συνθήκης μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για αμοιβαία Νομική Συνδρομή σε Ποινικά Θέματα που υπογράφηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1999 (Κυρωτικός) Νόμος του 2008) και του Νόμου 23(Ι)/2001 (Ο περί Διεθνούς Συνεργασίας σε Ποινικά Θέματα Νόμος του 2001). Το αίτημα προωθήθηκε στον Αρχηγό Αστυνομίας βάσει του Νόμου 23(Ι)/
  1. Η μονάδα της εξέτασε κατά πόσο η συνδρομή εμπίπτει στα πλαίσια του εδαφίου 1 του άρθρου 1 του Νόμου και ήταν της άποψης ότι το αίτημα αυτό το οποίο λήφθηκε ενώ βρισκόταν εν εξελίξει αίτημα έκδοσης, όχι μόνο δεν επηρεάζει ή το απαγορεύει, αλλά απεναντίας ενισχύει το αίτημα έκδοσης για το λόγο ότι το αίτημα δικαστικής συνδρομής ζητείται για σκοπούς διευκόλυνσης και ενίσχυσης της διαδικασίας που σχετίζεται με ποινικά θέματα. Αυτό είναι το πνεύμα και ο σκοπός του Ν.7(ΙΙΙ)/
  2. ΄Εχοντας ακόμα υπόψη τις πρόνοιες του εδαφίου 1 του άρθρου 3 του Ν.7(ΙΙΙ)/2008, η ίδια θεωρεί ότι μπορεί να υπάρξει παράλληλα αίτημα δικαστικής συνδρομής και αίτημα έκδοσης φυγοδίκου αφού αν κάποιο πρόσωπο εκδοθεί θα αρχίσει εναντίον του η εκδίκαση ποινικής διαδικασίας, ενώ υποβοηθά και στην έρευνα των ποινικών αδικημάτων τα οποία αναφέρονται στις σελίδες 4, 5 και 6 του Τεκμηρίου
  3. Το αίτημα θεωρήθηκε ότι έγινε καθ' όλα νόμιμα και ήτο πλήρες και ακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται από το Νόμο. Σύμφωνα με πληροφόρηση που είχε, ενημερώθηκε προφορικά η νομική υπηρεσία της Δημοκρατίας και ο ανακριτής της υπόθεσης και ακολούθως ο Αρχηγός της Αστυνομίας στη βάση του άρθρου 9 του Ν.23(Ι)/2001 που είναι ο αρμόδιος για εκτέλεση του, στον οποίο διαβιβάστηκε το πρωτότυπο του αιτήματος. Αντίγραφο του αιτήματος διαβιβάστηκε στη Νομική Υπηρεσία. Κατέθεσε στο Δικαστήριο Επιστολή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως προς τον Αρχηγό Αστυνομίας ημερομηνίας 16.8.12 και προς τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερ. 17.8.12 τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 8 και 9 αντίστοιχα. Διευκρίνισε ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 9, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, είχε δώσει έγκριση να παρευρίσκονται κατά την ανάκριση Αμερικανοί Ανακριτές, όμως οι οποιεσδήποτε ερωτήσεις να υποβληθούν από Κύπριους ανακριτές που ήσαν ανεξάρτητοι σε σχέση με την υπόθεση αυτή, ώστε να διασφαλιστούν τόσο τα δικαιώματα του καθ΄ ου η αίτηση, όσο και οι αρχές της δίκαιης δίκης και της αμεροληψίας. Την 23.8.12 λήφθηκε επιστολή του Αρχηγού Αστυνομίας με την οποία πληροφορούσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως για την πορεία της υπόθεσης και στην οποία υπήρχε συνημμένη Έκθεση της Νομικής Υπηρεσίας η οποία συναινούσε και συμφωνούσε με την ικανοποίηση αιτήματος (Τεκμήριο 10). Η Μ.Α.5 ανέφερε ακόμα ότι σύμφωνα με το Ν.7(ΙΙΙ)/08Κεντρική Αρχή για χορήγηση του αιτήματος είναι το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. Αντεξεταζόμενη η Μ.Α.5 ανέφερε ότι η κατηγορία 4 του κατηγορητηρίου που υπάρχει στο exhibit B του Τεκμηρίου 1 αναλύεται στην παράγραφο 19 του Τεκμηρίου
  4. Η Μ.Α.5 δέχθηκε ότι το αίτημα για νομική συνδρομή στο οποίο αναφέρθηκε προηγουμένως, ήτο σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 7 για να υποστηριχθεί η δίωξη του καθ'ου η αίηση στις Ηνωμένες Πολιτείες για τα πέντε συγκεκριμένα αδικήματα. Αρνήθηκε ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης θα έπρεπε να αρνηθεί να παράσχει συνδρομή εφόσον η διαδικασία που θα ακολουθείτο με αυτή τη συνδρομή θα παραβίαζε διάφορες πρόνοιες του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Συμπλήρωσε ότι έγιναν όλες οι ενέργειες για διασφάλιση των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Οι Αμερικανικές Αρχές είχαν ως πρώτη επιλογή η ανάκριση να γίνει από Αμερικανούς ανακριτές, όμως ο Υπουργός Δικαιοσύνης είχε αποφασίσει αυτή να γίνει από Κύπριους Ανακριτές στην παρουσία των Αμερικανών, οι οποίοι δεν είχαν ουσιαστικά άμεση συμμετοχή, ακριβώς για να διασφαλιστεί ότι η ανάκριση γινόταν από ανεξάρτητα άτομα που δεν είχαν συμφέροντα στην εκδίκαση του αιτήματος. Η ίδια θεωρεί ότι με αυτό τον τρόπο διασφαλίστηκαν οι αρχές της αμεροληψίας και της δίκαιης δίκης. Επιπρόσθετα στον καθ΄ ου η αίτηση από ότι πληροφορήθηκε απαγγέλθηκαν από τον Κύπριο ανακριτή τα δικαιώματα του με παράλληλη μετάφραση στα Ρωσικά, δηλαδή ενημερώθηκε για το δικαίωμα του να μην πει οτιδήποτε, για το δικαίωμα του να τύχει συμβουλής δικηγόρου ως επίσης τα υπόλοιπα δικαιώματα του και έτσι λήφθηκαν όλες οι ασφαλιστικές δικλίδες για διασφάλιση των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Αρνήθηκε ακόμα ότι με τον τρόπο που αντιμετώπισε το θέμα το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, υπήρξε παραβίαση είτε του άρθρου 3
(1)(γ), είτε του άρθρου 5
(3)του Ν.7(ΙΙΙ)/
  1. Τέλος η Μ.Α.5 ανέφερε δύο και πλέον μήνες μετά τη σύλληψη του καθ΄ ου η αίτηση, λήφθηκε την 24.9.12 επίσημο αίτημα των Ρωσικών Αρχών για έκδοση του καθ΄ ου η αίτηση ημερ. 19.9.12 με καλυπτική επιστολή ημερ. 21.9.
  2. Το αίτημα αφορά λιγότερο σοβαρά αδικήματα ή αδίκημα και εστιάζεται στο αδίκημα της κλοπής. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, έλαβε προφορικά γνωμάτευση από τον Γενικό Εισαγγελέα ότι από τη στιγμή που η παρούσα διαδικασία είχε ξεκινήσει, θα έπρεπε να ολοκληρωθεί και ότι η τύχη του Ρωσικού αιτήματος θα αποφασίζετο μετά την πλήρη αποπεράτωση της παρούσας διαδικασίας. Επομένως το Ρωσικό αίτημα προς το παρόν δεν έχει προωθηθεί, δεν έχει απορριφθεί, ούτε έχει κριθεί τελεσίδικα κατ' εφαρμογή του άρθρου 14 του Ν.8(ΙΙΙ)/
  3. Η Μ.Α.6, η οποία κατέθεσε μετά από υποβολή σχετικού αιτήματος μετά τη μαρτυρία του καθ΄ ου η αίτηση, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι εργάζεται ως διοικητικός λειτουργός στον Τομέα Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης & Δημοσίας Τάξεως και ανήκει στην ομάδα που μελέτησε τη συγκεκριμένη υπόθεση. Τέθηκε στην Μ.6 το γεγονός ότι ο καθ΄ ου η αίτηση συγκατατέθηκε σε αίτημα των Ρωσικών Αρχών για έκδοση του στη Ρωσία και ερωτήθηκε ως αντιπρόσωπος του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, πως αντιμετωπίζουν το ζήτημα αυτό. Η Μ.Α.6 ανέφερε ότι για το συγκεκριμένο άτομο, δηλαδή τον καθ΄ ου η αίτηση, έχουν ληφθεί δύο αιτήματα έκδοσης. Το ένα είναι το αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών που αφορά η παρούσα αίτηση και το άλλο των Ρωσικών Αρχών που λήφθηκε μεταγενέστερα και αφού είχε ξεκινήσει η παρούσα αίτηση. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, μετά από νομική συμβουλή που έλαβε από τον Γενικό Εισαγγελέα, προτίθεται να μελετήσει το αίτημα των Ρωσικών Αρχών όταν ολοκληρωθεί η παρούσα αίτηση με την έκδοση απόφασης. Επομένως το θέμα της συγκατάθεσης του καθ΄ ου η αίτηση θα εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο έχοντας υπόψη και τις πρόνοιες του άρθρου 14 του Ν.8(III)/
  4. Αντεξεταζόμενη η Μ.Α.6 ανέφερε ότι παρόμοια πρόνοια υπάρχει και στο άρθρο 11
(5)του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου 97/70. Υποβλήθηκε στη Μ.Α.6 ότι η διαδικασία που αποφάσισε να ακολουθήσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως είναι καταχρηστική, έχοντας υπόψη ότι εκκρεμούν δύο αιτήματα έκδοσης, και ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως θα έπρεπε ήδη να έχει αποφασίσει που θα παραδώσει τον καθ΄ ου η αίτηση αφού σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11
(5)του Ν.97/70 ακόμη και αν το Δικαστήριο αποφασίσει για έκδοση του καθ΄ ου η αίτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως μπορεί να λάβει αντίθετη απόφαση. Δηλαδή θα έπρεπε ήδη ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, εφόσον ο καθ΄ ου η αίτηση έχει παραιτηθεί των δικαιωμάτων του από το αίτημα που προέκυψε από τις Ρωσικές Αρχές και υπήρχαν όλα τα στοιχεία να αποφασίσει, να πάρει μια απόφαση είτε να απορρίψει είτε να αποδεχθεί το αίτημα των Ρωσικών Αρχών και αναλόγως μετά να αποφάσιζε τη συνέχιση ή όχι της παρούσας διαδικασίας. Επομένως έχοντας υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 11
(5)του Ν.97/70, η πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση θεωρεί ότι η διαδικασία που αποφάσισε να ακολουθήσει το Υπουργείο είναι καταχρηστική. Η Μ.Α.6 απάντησε ότι τα έγγραφα από τις Ηνωμένες Πολιτείες λήφθηκαν από το Υπουργείο στις 24.8.12 και η εξουσιοδότηση του Υπουργού κατατέθηκε στις 11.9.12. Τα έγγραφα των Ρωσικών Αρχών λήφθηκαν από το Υπουργείο την 24.9.12 όταν δηλαδή είχε ήδη ξεκινήσει η διαδικασία στην παρούσα αίτηση και τέθηκαν ενώπιον του Υπουργού, ενώ ζητήθηκε από τη Νομική Υπηρεσία νομική συμβουλή για περαιτέρω χειρισμό του θέματος. Ο Υπουργός έχει μελετήσει τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 14 του Ν.8(ΙΙΙ)/2008 που είναι μεταξύ άλλων η σοβαρότητα του αδικήματος και τα συμφέροντα των αιτούντων κρατών. Μελετώντας όλες τις προοπτικές, το Υπουργείο θεώρησε ότι είναι καλύτερα να συνεχίσει η διαδικασία στην παρούσα αίτηση γιατί οποιαδήποτε διακοπή της διαδικασίας θα έπρεπε να αιτιολογηθεί στις Αμερικανικές Αρχές. Θεωρήθηκε καλύτερο, εφόσον ο καθ΄ ου η αίτηση καταζητείτο από μια ξένη χώρα, να αποφασίσει το Δικαστήριο και όχι ο Υπουργός. Αναμένοντας λοιπόν την απόφαση στην παρούσα αίτηση, ο Υπουργός θα τη λάβει υπόψη του και θα αξιολογήσει και το αίτημα των Ρωσικών Αρχών έχοντας υπόψη και τις πρόνοιες του άρθρου 11
(5)του Ν.97/
  1. Τέλος ζητήθηκε από την Μ.Α.6 να καταθέσει δύο επιστολές από το δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του καθ΄ ου η αίτηση προς τον Υπουργό ημερ. 30.10.12 και 12.11.12, τα οποία σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 11 και 12 αντίστοιχα. Η Μ.Α.6 ανέφερε ότι οι επιστολές διαβιβάστηκαν στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα όταν ζητήθηκε η νομική του συμβουλή ενώ δέχθηκε ότι οι επιστολές αυτές δεν έχουν απαντηθεί. Επανεξεταζόμενη η Μ.Α.6 επανέλαβε ότι το αίτημα των Ρωσικών Αρχών δεν έχει αγνοηθεί, θα εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, ενώ έχει αποφασιστεί να μην διακοπεί η παρούσα διαδικασία κατόπιν προφορικής συμβουλής που λήφθηκε από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Οι επιστολές Τεκμήρια 11 και 12 δεν απαντήθηκαν αφού αναμένεται η γραπτή τοποθέτηση του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα. Ο καθ΄ ου η αίτηση ανέφερε στο Δικαστήριο ότι κατά την ημερομηνία που συνελήφθη, ταξίδεψε από τη Ρωσία, από αεροδρόμιο της Μόσχας για να έρθει στην Κύπρο. Κατά την υπόδειξη του διαβατηρίου του στο αεροδρόμιο της Μόσχας, κατά το διαβατηριακό έλεγχο, δεν αντιμετώπισε οποιοδήποτε πρόβλημα. Όσον αφορά τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αίτηση τα πληροφορήθηκε για πρώτη φορά όταν συνελήφθηκε στο αεροδρόμιο Πάφου. Από το έτος 2010 μέχρι που ταξίδεψε στην Κύπρο έχει ξαναταξιδέψει ακόμα μια φορά από αεροδρόμιο της Ρωσίας προς Ουκρανία. Σε εκείνο το ταξίδι του είχε γίνει διαβατηριακός έλεγχος, τόσο στη Ρωσία, όσο και στην Ουκρανία. Ο καθ΄ ου η αίτηση ανέφερε ακόμα ότι γνωρίζει ότι εκτός από το αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, εκκρεμεί και αίτημα από τις Ρωσικές Αρχές για έκδοση του στη Ρωσία. Ο καθ΄ ου η αίτηση ανέφερε ότι επιθυμία του είναι να εκδοθεί στη Ρωσία. Αντεξεταζόμενος ο καθ΄ ου η αίτηση ανέφερε ότι δεν είναι ακριβώς σίγουρος ποια αδικήματα αντιμετωπίζει στη Ρωσία, αλλά όπως έχει αντιληφθεί ότι απέσπασε κάποια χρήματα. Ο καθ΄ ου η αίτηση ρωτήθηκε ακόμα αν γνωρίζει πότε διαπράχθηκαν τα αδικήματα για τα οποία συγκατατέθηκε να εκδοθεί στη Ρωσία και απάντησε ότι από ότι νομίζει τα έτη 2010,
  2. Σε νέα ερώτηση αν γνωρίζει τι ποινές προβλέπονται για τα αδικήματα αυτά, απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Υποβλήθηκε στον καθ΄ ου η αίτηση ότι προέβηκε σε μια τυπική συγκατάθεση χωρίς να έχει υπόψη του για ποια αδικήματα τον αναζητούν στη Ρωσία, ούτε τι ποινές προβλέπονται και ο καθ΄ ου η αίτηση ανέφερε ότι δεν είναι νομικός, αλλά γνωρίζει γενικά τις κατηγορίες. Σε ερώτηση από πότε τον αναζητούν οι Ρωσικές Αρχές, ο καθ΄ ου η αίτηση απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Το θέμα που εξετάζεται στην παρούσα διαδικασία διέπεται από τον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο του 1970, Ν.97/70όπως αυτός έχει τροποποιηθεί από το Νόμο 97/90, ως επίσης από το Ν.8(ΙΙΙ)/2008(Ο περί του εγγράφου που προβλέπεται από το άρθρο 3
(2)της Συμφωνίας για Έκδοση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, που υπογράφηκε στις 25 Ιουνίου, 2003 αναφορικά με την εφαρμογή της Συνθήκης μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για Έκδοση Φυγοδίκου που υπογράφηκε στις 17 Ιουνίου 1996 (Κυρωτικός) Νόμος του 2008). Όσον αφορά το απαιτούμενο για σκοπούς έκδοσης αποδεικτικό υλικό καθοδήγηση μπορεί να δοθεί από την υπόθεση Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών ν. Golov
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1109, 1115: « Στην υπόθεση In re Hachem
(1991)1 A.A.Δ. 723 αποφασίστηκε ότι η μαρτυρία για έκδοση φυγόδικου εξετάζεται με αναφορά στα αδικήματα που προσδιορίζονται στην εξουσιοδότηση, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν στα τυπικά τους στοιχεία με εκείνα που αναγράφονται στο ένταλμα σύλληψης. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Jennings v. United States
(1982)3 All E.R. 104 (HL), που υιοθετήθηκε στην υπόθεση Ηachem, καθοριστικό για την έκδοση φυγοδίκου είναι το δίκαιο της χώρας από την οποία επιζητείται η έκδοση του, σε συσχετισμό με τα αδικήματα που στοιχειοθετεί η μαρτυρία. Στην απόφαση Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών
(1992)1 Α.Α.Δ. 191 με την οποία η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με βάση αγγλική νομολογία, στις σελ. 197, 198, επιβεβαίωσε την αρχή ότι το κριτήριο κατά την απόφαση έκδοσης φυγόδικου δεν είναι το κατά πόσο το αδίκημα που αναφέρεται στο αλλοδαπό ένταλμα σύλληψης είναι ουσιαστικά παρόμοιο με αδίκημα δυνάμει του ημεδαπού νόμου, αλλά κατά πόσο η συμπεριφορά του φυγόδικου, αν αυτή παρατηρηθεί στη χώρα από την οποία ζητείται η έκδοση, θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με το νόμο της χώρας αυτής. Η έρευνα της μαρτυρίας συγκεντρώνεται στα αδικήματα για τα οποία παρασχέθηκε η εξουσιοδότηση. Στην ίδια απόφαση γίνεται ανεπιφύλακτα δεκτή η θέση ότι ο χαρακτηρισμός των αδικημάτων στο αλλοδαπό ένταλμα δεν έχει καθοριστική σημασία, αρκεί όμως το αδίκημα για το οποίο αξιώνεται η έκδοση να αναγνωρίζεται ως ουσιαστικά παρόμοιο και στις δύο χώρες.» Όπως έχει κριθεί η διαδικασία έκδοσης φυγόδικου συνιστά «πολιτική διαδικασία» και είναι ιδιότυπη (sui generis). H απουσία των προϋποθέσεων για τη χορήγηση θεραπείας καταρρίπτει και το βάθρο για την έκδοση διαταγής για την έκδοση του καθ΄ ου η αίτηση καθόσον η συνύπαρξη των προϋποθέσεων για την έγκυρη εξουσιοδότηση της διαδικασίας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την ανάληψη δικαιοδοσίας προς έκδοση φυγοδίκου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας (αρ. 3)
(1995)1 Α.Α.Δ. 361, Τζεννάρο Περέλλα (αρ. 2)
(1996)1 Α.Α.Δ. 1009, Μελάς ν. Αρχηγού Αστυνομίας κ.ά.
(1998)1 (Δ) Α.Α.Δ. 2261). Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο όπως εξετάσω το πρώτο ζήτημα το οποίο προβάλλεται εκ μέρους του συνήγορου του καθ' ου η αίτηση στη γραπτή του αγόρευση που είναι ζήτημα δικαιοδοσίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος εισηγήθηκε ότι στην παρούσα αίτηση το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στα πλαίσια άσκησης ποινικής δικαιοδοσίας, στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της παρούσας αίτησης αφού η διαδικασία Έκδοσης Φυγοδίκου συνιστά πολιτική διαδικασία συνυφασμένη με τη πολιτική δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η εισήγηση αυτή δεν ευσταθεί. Κατά το χρόνο που η παρούσα αίτηση τέθηκε ενώπιον μου επιλαμβανόμουν ως Επαρχιακός Δικαστής ποινικών υποθέσεων, αλλά και αιτήσεων Έκδοσης Φυγοδίκων βάσει προγράμματος εργασίας το οποίο εγκρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επομένως, κατά το χρόνο που επιλήφθηκε της παρούσας αίτησης το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, δεν συνεδρίαζε ως Δικαστήριο Ποινικής Δικαιοδοσίας, αλλά ως ένα Δικαστήριο που κέκτητο δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αίτηση. Όλοι οι μάρτυρες των αιτητών μου άφησαν καλή εντύπωση. Η αξιοπιστία τους εξάλλου δεν αμφισβητήθηκε. Δέχομαι τη μαρτυρία τους όπου αυτή αναφέρεται σε γεγονότα. Όπου οι μάρτυρες εξέφρασαν κατά τη μαρτυρία τους γνώμη (π.χ. Μ.Α.3, Μ.Α.5) θα γίνεται σχόλιο όπου κρίνεται αναγκαίο. Τα ίδια ισχύουν και για τον Καθ΄ ου η αίτηση. Υπάρχει βεβαίως το μέρος της μαρτυρίας του Καθ΄ ου η αίτηση όπου ανέφερε ότι άκουσε για πρώτη φορά για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όταν συνελήφθηκε στο αεροδρόμιο Πάφου. Το μέρος αυτό της μαρτυρίας του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη αφού όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Μechanov (Αρ.2)
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1228, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εξετάζει κατά πόσον ο καθ΄ ου η αίτηση έχει υπεράσπιση με βάση το Αλλοδαπό Δίκαιο. Το δεύτερο ζήτημα που θέτει ο συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση, είναι ότι υπάρχει καθυστέρηση στην έναρξη της διαδικασίας έκδοσης του φυγοδίκου που δικαιολογεί την απόρριψη του αιτήματος προς έκδοση του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ήτο η θέση του ότι η καθυστέρηση που παρατηρείται για προσαγωγή του καθ΄ ου η αίτηση σε δίκη οφείλεται απλούστατα σε υπαιτιότητα του Αιτούντος Κράτους χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση. Το μόνο συμπέρασμα που συνάγεται, συνέχισε, είναι ότι το Αιτούν Κράτος προκειμένου να αποφύγει να υπαχθεί η ένδικη διαφορά στη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων της Ρωσίας, δεν προέβη τουλάχιστον από τον Απρίλιο του έτους 2010 σε ενημέρωση των Ρωσικών Αρχών παρόλον που γνώριζαν τη διεύθυνση του καθ΄ ου η αίτηση και ότι βρίσκεται στη Ρωσία επιλέγοντας να τον αναμένουν να ταξιδέψει σε άλλο κράτος, κάτι που έγινε 2,5 σχεδόν χρόνια αργότερα από το μήνυμα της Interpol που φέρει ημερομηνία 5.4.
  1. Μάλιστα, η καθυστέρηση μπορεί να κριθεί για πιο μεγάλο χρόνο αφού σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, Exhibit A παράγραφοι 14, 15, 16, 19 και 20 υπήρχε διαθέσιμη μαρτυρία από τον Οκτώβριο του έτους
  2. Ο Μ.Α.2 ανέφερε κατά τη μαρτυρία του (την οποία αποδέχομαι) τον τρόπο με τον οποίο ενημερώνονται οι διάφορες χώρες τόσο για Ερυθρές Αγγελίες (Red Notices), όσο και για diffusion messages όπως το Τεκμήριο
  3. Επομένως, ο ίδιος θεωρεί ότι από τη στιγμή που δημοσιεύθηκαν, το πληροφορήθηκε και η Interpol Μόσχας αφού το πληροφορούνται όλες οι χώρες μέλη. Σίγουρα ο Μ.Α.2 δεν μπορούσε να αναφέρει γιατί το Τεκμήριο 3 δεν απευθύνεται στην Interpol Μόσχας ή σε πόλη της Ουκρανίας που ανέφερε ότι ταξίδεψε ο καθ΄ ου η αίτηση. Τώρα, όσον αφορά τη θέση ότι υπήρχαν στοιχεία για εντοπισμό του καθ΄ ου η αίτηση από τον Οκτώβριο του 2010, σημειώνεται ότι σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Βοηθού Εισαγγελέα των ΗΠΑ Κathryn A. Warma και του David Dunn, στοιχεία προέκυψαν και τα έτη 2009 και
  4. Συμφωνώ ακόμα με τη θέση της δικηγόρου των Αιτητών, ότι την Κυπριακή Δημοκρατία τη δεσμεύει η συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και θα πρέπει να εξετάσει το αίτημα με βάση το Ν.8(ΙΙΙ)/2008, ως επίσης με βάση το Ν. 97/
  5. Η υπόθεση Βadar
(2004)1 (Γ) A.A.Δ. 1625 την οποία επικαλέστηκε συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση αφορούσε άτομο το οποίο η Ιταλία ζήτησε την έκδοση του το καλοκαίρι του έτους 2003 για αδίκημα το οποίο διεπράχθηκε κατ' ισχυρισμό το 1999 μέχρι το 2000. Στην παρούσα υπόθεση η Ερυθρά Αγγελία εξεδόθη σε πολύ μικρότερο χρόνο (5.4.10) από την κατ' ισχυριζόμενη διάπραξη των αδικημάτων (Ιούνιος- Αύγουστος 2008) και ενώ στο μεταξύ γινόταν διερεύνηση των αδικημάτων από τις Αμερικανικές Αρχές. Μόλις ο καθ΄ ου η αίτηση εντοπίστηκε και συνελήφθη στο αεροδρόμιο Πάφου, οι Αμερικανικές Αρχές αντέδρασαν άμεσα αποστέλλοντας τα σχετικά έγγραφα για υποστήριξη της αίτησης έκδοσης. Δεν διαπιστώνω επομένως καθυστέρηση στην προσαγωγή του καθ΄ ου η αίτηση σε δίκη. Επομένως η θέση αυτή της πλευράς του Καθ΄ ου η αίτηση δεν γίνεται δεκτή. Για τους ίδιους λόγους, δεν συμφωνώ με τη θέση του συνηγόρου του Καθ΄ ου η αίτηση ότι η (ισχυριζόμενη) παράλειψη του Αιτούντος Κράτους να ειδοποιήσει την Interpol Μόσχας για εντοπισμό του καθ΄ ου η αίτηση, δημιουργεί κατάχρηση διαδικασίας. Έχει αναφερθεί πιο πάνω πως (σύμφωνα με τον Μ.Α.2) δημοσιεύονται μηνύματα στο δίκτυο της Interpol και πως καταλήγουν στα μέλη της. Περαιτέρω στο γεγονός ότι το Τεκμήριο 3 δεν απευθύνεται στην Interpol Μόσχας, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκε από αυτή. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει με βεβαιότητα ότι το Τεκμήριο 3 δεν ήρθε σε γνώση της Interpol Μόσχας. Το γεγονός ότι ο καθ΄ ου η αίτηση ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι όταν ταξίδεψε δύο φορές από τη Μόσχα δεν αντιμετώπισε οποιοδήποτε πρόβλημα κατά το διαβατηριακό έλεγχο, δεν σημαίνει ότι το μήνυμα δεν έφθασε ποτέ. Η πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση, υποστηρίζει επίσης ότι από τη στιγμή που για τον καθ΄ ου η αίτηση υπήρχαν δύο αιτήματα για έκδοση του, ένα από τις Αμερικανικές Αρχές και ένα από τις Ρωσικές, η Εκτελεστική Αρχή του Αιτούμενου Κράτους, δηλαδή της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα έπρεπε να είχε ήδη λάβει απόφαση σε ποιο κράτος προτίθεται να παραδώσει τον καθ΄ ου η αίτηση και μετά να προβεί στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου για έκδοση. Με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε τώρα, αφήνει το Δικαστήριο να αποφασίσει για την τύχη της παρούσας αίτησης και μετά να αξιολογήσει το αίτημα των Ρωσικών Αρχών με ενδεχόμενο να αποφασίσει να παραδώσει τον καθ΄ ου η αίτηση στη Ρωσία ως δυνατότητα που προβλέπεται στο άρθρο 11
(5)του Ν.97/
  1. Περαιτέρω το γεγονός ότι ο καθ΄ ου η αίτηση συναινεί να παραδοθεί στη Ρωσία για να δικαστεί για τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται, ουσιαστικά είναι σαν να καθορίστηκε η τύχη των δύο αιτημάτων και ως εκ τούτου η συνέχιση της παρούσας διαδικασίας συνιστά κατάχρηση. Για εξέταση του ζητήματος κρίνεται σκόπιμο να τεθούν οι σχετικές πρόνοιες των Νόμων 8(ΙΙΙ)/2008 και 97/
  2. Το άρθρο 14 του Ν.8(ΙΙΙ)/2008 προνοεί τα ακόλουθα: «
  3. Εάν το Αιτούμενο κράτος λάβει αιτήσεις από το Αιτούν Κράτος και από οποιοδήποτε άλλο κράτος ή κράτη για την έκδοση του ίδιου προσώπου, είτε για το ίδιο ή για διαφορετικά αδικήματα, η εκτελεστική αρχή του Αιτούμενου Κράτους καθορίζει εάν και σε ποιο κράτος θα παραδώσει το πρόσωπο.
  4. Εάν η Κυπριακή Δημοκρατία λάβει αίτηση έκδοσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και αίτηση παράδοσης δυνάμει του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, για την έκδοση του ίδιου προσώπου είτε για το ίδιο είτε για διαφορετικά αδικήματα, η εκτελεστική της αρχή καθορίζει αν, και σε ποίο κράτος, θα παραδώσει το πρόσωπο.
  5. Κατά τη λήψη της απόφασης του, το Αιτούμενο Κράτος εξετάζει όλους τους σχετικούς παράγοντες που περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται στους ακόλουθους: (α) κατά πόσο οι αιτήσεις υποβλήθηκαν δυνάμει συνθήκης (β) τους τόπους όπου διαπράχθηκε κάθε αδίκημα (γ) τα αντίστοιχα συμφέροντα των Αιτούντων Κρατών (δ) τη σοβαρότητα των αδικημάτων (ε) την υπηκοότητα του θύματος (στ) τη δυνατότητα τυχόν μετέπειτα έκδοσης μεταξύ των Αιτούντων Κρατών και (ζ) τη χρονολογική σειρά με την οποία οι αιτήσεις λήφθηκαν από τα Αιτούντα Κράτη. Το άρθρο 11
(5)του Ν.97/70 έχει ως ακολούθως: « Ο Υπουργός δύναται να αποφασίση όπως μη προβή εις την έκδοσιν διατάγματος δυνάμει του παρόντος άρθρου δια την απόδοσιν προσώπου, ούτινος απεφασίσθη η έκδοσης συνεπεία αιτήσεως υποβληθείσης υπό τινος Κράτους ή χώρας, εφ' όσον υπεβλήθη υπό τινος Κράτους ή χώρας, εφ' όσον υπεβλήθη δυνάμει του παρόντος Νόμου ετέρα αίτησις περί εκδόσεως του αυτού προσώπου υπό έτερου Κράτους ή χώρας και ο Υπουργός κρίνει, λαμβανομένων υπ' όψιν πασών των περιστάσεων και ιδία - (α) της σχετικής σοβαρότητος των αδικημάτων, εις ατινα αναφέρονται αι υποβληθείσαι αιτήσεις εκδόσεως (β) της ημερομηνίας καθ ην υπεβλήθη εκάστη τοιαύτη αίτησις και (γ) της εθνικότητος ή υπηκοότητος του υπό έκδοσιν προσώπου και της συνήθους αυτού διαμονής Ότι θα έδει να προτιμηθή η ετέρα των υποβληθεισών αιτήσεων.» Θα πρέπει καταρχάς να λεχθεί ότι το ζήτημα αυτό δεν φαίνεται να είναι ζήτημα το οποίο θα πρέπει να αποφασιστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Οι πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες αφορούν ζήτημα που ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, ο οποίος δεν την έχει ασκήσει ακόμα και την έχει μεταθέσει σε χρόνο αμέσως μετά την έκδοση απόφασης στην παρούσα αίτηση. Πάντως δεν θεωρώ ότι η διαδικασία που αποφασίστηκε να ακολουθηθεί, η συνέχιση και ολοκλήρωση της παρούσας διαδικασίας και ακολούθως να αποφασιστεί ποιο από τα δύο αιτήματα θα προτιμηθεί, δηλαδή αυτό των Αμερικανικών ή αυτό των Ρωσικών Αρχών, αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας από τη στιγμή μάλιστα που κατά το χρόνο που λήφθηκε το αίτημα των Ρωσικών Αρχών (24.9.12) είχε ήδη ξεκινήσει η διαδικασία στην παρούσα υπόθεση με την κατάθεση της εξουσιοδότησης προς έναρξη της διαδικασίας Έκδοσης από τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (11.9.12). Το άρθρο 8
(1)του Ν.8(ΙΙΙ)/2008 προνοεί ότι οι αιτήσεις Έκδοσης και τα δικαιολογητικά τους έγγραφα διαβιβάζονται δια της διπλωματικής οδού όπως έχει γίνει στην παρούσα αίτηση σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Α.1. Το άρθρο 8
(2)
(3)του Ν.8(ΙΙΙ)/2008 προνοεί ότι: «
  1. Όλες οι αιτήσεις για έκδοση υποστηρίζονται από: (α) έγγραφα, δηλώσεις, ή άλλου τύπου πληροφορίες που περιγράφουν την ταυτότητα και πιθανή τοποθεσία που βρίσκεται το πρόσωπο που καταζητείται. (β) πληροφορίες που περιγράφουν τα γεγονότα του αδικήματος και τη διαδικαστική ιστορία της υπόθεσης. (γ) αντίγραφο του νόμου ή έκθεση των διατάξεων του νόμου που περιγράφουν τα ουσιώδη στοιχεία του αδικήματος για το οποίο ζητείται έκδοση. (δ) αντίγραφο του νόμου ή έκθεση των διατάξεων του νόμου που περιγράφουν την ποινή για το αδίκημα και (ε) τα έγγραφα, δηλώσεις ή άλλου τύπου πληροφορίες που ορίζονται στην παράγραφο 3 ή στην παράγραφο 4 του Άρθρου αυτού, όπου εφαρμόζονται.
  2. Αίτηση για έκδοση προσώπου το οποίο καταζητείται για δίωξη, υποστηρίζεται επίσης από: (α) αντίγραφο του εντάλματος ή διατάγματος σύλληψης (β) αντίγραφο του κατηγορητηρίου, αν υπάρχει και (γ) έκθεση των γεγονότων της υπόθεσης η οποία να περιέχει περίληψη της μαρτυρίας των μαρτύρων και να περιγράφει πραγματική και γραπτή μαρτυρία και να φανερώνει εύλογους λόγους να πιστεύεται ότι διαπράχθηκε αδίκημα και το πρόσωπο που καταζητείται το διέπραξε. Για το σκοπό αυτό δεν είναι ανάγκη να αποστέλλονται αυτούσιες οι ένορκες δηλώσεις ή η μαρτυρία των μαρτύρων.» Oι πιο πάνω προϋποθέσεις κρίνω ότι πληρούνται αφού στο Τεκμήριο 1 δίδονται στοιχεία που αφορούν την ταυτότητα του Καθ΄ ου η αίτηση στο μέρος Exhibit E και σε έγγραφο που επισυνάπτεται στο ένταλμα σύλληψης στο μέρος Exhibit C, τα γεγονότα που αφορούν τα αδικήματα μέσω της ένορκης δήλωσης της Kathryn A. Warma, Βοηθού Εισαγγελέα, αλλά κυρίως του David Dunn, ντετέκτιβ της Αστυνομίας του Seattle (Seattle Police Department) στο μέρος Exhibit A, Εκθέσεις των διατάξεων του Νόμου που προβλέπουν τα ουσιώδη στοιχεία των αδικημάτων για τα οποία ζητείται η έκδοση, ως επίσης που περιγράφουν τις ποινές για τα αδικήματα στο μέρος Exhibit D, αντίγραφο του εντάλματος σύλληψης στο μέρος Exhibit C, που εκδόθηκε από Ομοσπονδιακό Δικαστήριο που εδρεύει στη πόλη Seattle της Πολιτείας Ουάσιγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών (United States District Court, Western District of Washington at Seattle), του κατηγορητηρίου στο μέρος Exhibit B, που καταχωρήθηκε στο ίδιο Δικαστήριο, έκθεση των γεγονότων της υπόθεσης στην ένορκη δήλωση του David Dunn στο μέρος Exhibit A. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης, την περίοδο από 6.6.08 -15.8.08 ο Καθ΄ ου η αίτηση αφού συνωμότησε με άλλο πρόσωπο (Sergey Viktorovich Logashov), διενήργησε επανειλημμένες επιθέσεις στα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών εταιρειών που είναι εγκατεστημένες στις Ηνωμένες Πολιτείες και που κατέχουν εξέχουσα θέση στην αγορά των Η.Π.Α. Την 6.6.08 τα συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών (server computers that host websites) της Αμερικάνικης εταιρείας Amazon.com που εδρεύει στην Πολιτεία Ουάσιγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών, δέχθηκαν επίθεση DDos attack με αποτέλεσμα τα συστήματα να υποστούν βλάβη, να καταστούν ανενεργά και οι επισκέπτες της ιστοσελίδας να μην μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα και να προβούν σε αγορές μέσω διαδικτύου. Μεταξύ 09.6.2008 - 12.6.2008 η εταιρεία έτυχε και της 2ης επίθεσης DDos attack. Το κόστος για επανόρθωση της ζημιάς και επαναφορά σε λειτουργία των συστημάτων, ως επίσης της απώλειας χρήσης των υπηρεσιών ανήλθε στα 3,5 εκατομμύρια δολάρια Αμερικής. Οι επιθέσεις DDos attacks (Distributed Denial of Service) προέρχονται από τη δημιουργία και χρησιμοποίηση δικτύου από ηλεκτρονικούς υπολογιστές για να αποστέλλουν μαζικά και επαναλαμβανόμενα αιτήματα επίσκεψης στην ιστοσελίδα με σκοπό να τεθεί η ιστοσελίδα εκτός λειτουργίας. Από την ανάλυση των ηλεκτρονικών δεδομένων που λήφθηκαν διαπιστώθηκε ότι μερικές χιλιάδες ΙP addresses πραγματοποιούσαν ταυτόχρονα αυτού του είδους επιθέσεις και εντοπίστηκε ότι αυτό γινόταν από το ΙP address 83.167.100.
  3. Παρόμοια επίθεση δέχθηκαν και οι ιστοσελίδες των εταιρειών eBay.com και Priceline.com. Η ιστοσελίδα της εταιρείας Priceline.com, την 21.6.2008 δέχθηκε ιδίου τύπου επίθεση όπως η ιστοσελίδα Amazon.com και τέσσερις ώρες μετά που άρχισε η επίθεση στην ιστοσελίδα, πρόσωπο το οποίο συστήθηκε ως Sergey επικοινώνησε με το προσωπικό της εταιρείας και τους ανέφερε ότι θα μπορούσε να τους βοηθήσει με τα τεχνικά προβλήματα που αντιμετώπιζαν και να σταματήσουν οι επιθέσεις. Κατά τη διάρκεια των DDos attacks οι δύο πιο πάνω εταιρείες, εντόπισαν ότι το ίδιο IP Address 83.167.100.113 (λογαριασμός χρήστη διαδικτύου) είχε επισκεφθεί προηγουμένως τις ιστοσελίδες, προτού αρχίσουν οι επιθέσεις. Επίσης σε ταυτοποίηση που έγινε με τα ηλεκτρονικά δεδομένα της επίθεσης στην Amazon.com με αυτή της eBay.com είχαν ταυτοποιηθεί πολλά ΙΡ addresses, δηλαδή, οι επιθέσεις γίνονταν με τον ίδιο τρόπο δράσης. Στις 10.6.2008 χρήστης με το ψευδώνυμο "EraFlame" δημοσίευσε στο διαδίκτυο σε γνωστή ιστοσελίδα (φόρουμ) ατόμων που διεισδύουν παράνομα σε δίκτυα και υπολογιστές (hacker forum), συνομιλία με ακόμη δύο πρόσωπα του φόρουμ τα οποία χρησιμοποιούσαν τα ψευδώνυμα JJOΚKER και RentaBL, στην οποία ο 1ος είχε παράπονο γιατί ο 3ος δεν τον βοήθησε στις επιθέσεις που έκαναν, ως είχαν συμφωνήσει και ζητούσε να του επιστρέψει τα χρήματα που του δόθηκαν για να κάνει αυτή την εργασία και αναφέρθηκε στις επιθέσεις στην ιστοσελίδα της Amazon.com. O χρήστης με το ψευδώνυμο EraFlame συνδέθηκε στο hacker forum με το IP address 83.167.100.
  4. Στις 16.7.2008 η εταιρεία παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών "America Online" μετά που της ζητήθηκαν στοιχεία για το χρήστη JJOKKERs ICQ account, διαπιστώθηκε ότι το IP address αυτού του χρήστη ήταν το ίδιο με τον καθ΄ ου η αίτηση για τις πιο πάνω υποθέσεις (83.167.100.113). Με το ίδιο IP address 83.167.100.113 δημιουργήθηκε η ηλεκτρονική διεύθυνση Dima-K17@inbox.ru. Προς αυτή την ηλεκτρονική διεύθυνση μέλος της Amazon.com απέστειλε μήνυμα να σταματήσει ο κάτοχος της να κάνει τις επιθέσεις. Στις 3.9.2008 παραδόθηκαν στις αμερικάνικες αρχές τα αρχεία για το ICQ number 59600000, διαπιστώθηκε ότι το ψευδώνυμο EraFlame και η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου Dima-K17@inbox.ru ήταν συνδεδεμένα με αυτό τον αριθμό, ο οποίος είναι μοναδικός για κάθε χρήστη. Στις 15.10.2008 διαπιστώθηκαν συνδέσεις του χρήστη EraFlame στο ρωσικό δίκτυο «Livejournal.com», όπου ο χρήστης EraFlame είχε ως ημερομηνία γεννήσεως την 15.3.
  5. Επίσης, ο λογαριασμός αυτός είχε συνδέσεις με τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις Dima-K17@inbox.ru και kiketka@mail.ru. Στις 26.3.2009 διαπιστώθηκε ότι τα πιο πάνω στοιχεία, δηλαδή το IP address 83.167.100.113 και οι διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, υπήρχαν δύο λογαριασμοί στην εταιρεία Paypal. Και οι δύο λογαριασμοί ήταν στο όνομα του καθ΄ ου η αίτηση. Επίσης η ταυτοποίηση του διαπιστώθηκε και με άλλους τρόπους και συναλλαγές τις οποίες φαίνεται να διενεργούσε. Την 12.10.09 σε συγκεκριμένο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (από eraflame@gmail.com προς xenonlucky@gmail.com) διαπιστώθηκαν δεδομένα για πάνω από 28.000 κλεμμένες πιστωτικές κάρτες, εννέα από τις οποίες εκδόθηκαν από ένα χρηματοδοτικό ίδρυμα που εδρεύει στη δυτική περιφέρεια της Πολιτείας Ουάσιγκτον (Western District of Washington) . Στις 29.11.2010 μετά από δικαστικό ένταλμα έρευνας για τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου eraflame@gmail.com εντοπίστηκαν σειρά από στοιχεία εναντίον του κατόχου του, μεταξύ των οποίων κωδικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών οι οποίοι φαίνεται να σχεδιάστηκαν για δημιουργία επιθέσεων, πέραν των 19.000 αριθμοί πιστωτικών καρτών όπου μετά από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι ποσό των Δολαρίων Αμερικής 2.138.264,01 κλάπηκε από τους λογαριασμούς των κατόχων αυτών των πιστωτικών καρτών. Οι πιο πάνω δραστηριότητες συνιστούν παράβαση και των Νόμων της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή της συνωμοσίας (Άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154), το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, αλλά και του άρθρου 10(Β) του Ν.22(ΙΙΙ)/
  6. (Ο περί της Σύμβασης κατά του Εγκλήματος μέσω του Διαδικτύου (Κυρωτικός)Νόμος του 2004) το οποίο αναφέρει ότι όποιος με πρόθεση και χωρίς δικαίωμα και με σκοπό την καταδολίευση προκαλεί απώλεια στην περιουσία άλλου προσώπου με επέμβαση στη λειτουργία ενός συστήματος υπολογιστή με σκοπό να επιφέρει χωρίς δικαίωμα οικονομικό όφελος στον εαυτό του ή σε άλλο πρόσωπο, διαπράττει αδίκημα. Επίσης των αδικημάτων της κλοπής (Άρθρο 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154) της κακόβουλης ζημιάς (Άρθρο 324 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154) αλλά και του άρθρου 26
(1)(α)(ε) του Ν.138
(1)/2001 που προνοεί ότι διαπράττει αδίκημα (α) όποιος παραλείπει να γνωστοποιήσει στον Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, κατά τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 7, τη σύσταση και λειτουργία αρχείου, την εκτέλεση επεξεργασίας ή οποιαδήποτε ουσιαστική μεταβολή πληροφορίας που δηλώνεται στη γνωστοποίηση δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(2)του άρθρου 7, (ε) όποιος χωρίς δικαίωμα, επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών ή τα αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, καταστρέφει, επεξεργάζεται, μεταδίδει, ανακοινώνει, τα καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα ή επιτρέπει στα πρόσωπα αυτά να λάβουν γνώση των λόγω δεδομένων ή τα εκμεταλλεύεται με οποιοδήποτε τρόπο (ο περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμος του 2001). Επί του ζητήματος αυτού σχετική είναι η μαρτυρία του Μ.Α.3 την οποία αποδέχομαι. Kρίνω επίσης ότι η μαρτυρία που υπάρχει στα Τεκμήρια 1, 3 και 6 είναι ικανοποιητική για να παραπεμφθεί ο καθ΄ ου η αίτηση σε δίκη σε περίπτωση που τα αδικήματα είχαν διαπραχθεί στην Κύπρο (βλ. μεταξύ άλλων Efimov
(2009)1 (A) A.A.Δ. 326, Κatcho κ.ά.
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 793). Την 25.3.10 καταχωρήθηκε κατηγορητήριο εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση και του συγκατηγορούμενου του Sergey Viktorovich Logashov για συνωμοσία προς σκόπιμη πρόκληση ζημιάς χωρίς εξουσιοδότηση σε προστατευόμενο δίκτυο υπολογιστών (conspiracy to internationally cause damage without Authorisation to a protected computer), σκόπιμη πρόκληση ζημιάς χωρίς εξουσιοδότηση σε προστατευόμενο υπολογιστή (δύο κατηγορίες) (Intentionally Causing Damage Without Authorisation to a Protected Computer). Tην 19.5.11 προστέθηκαν δύο ακόμα κατηγορίες, αυτή της παράνομης κατοχής 15 ή περισσοτέρων συσκευών πρόσβασης (Possession of Fifteen or More Unauthorised Access Devices) και της κλοπής ταυτότητας (Aggravated Identity Theft). Όλα τα πιο πάνω αδικήματα σύμφωνα με την Kathryn A. Warma τιμωρούνται με φυλάκιση πέραν του ενός χρόνου όπως και τα αδικήματα της Κυπριακής νομοθεσίας όπως επιτάσσει το άρθρο 2
(1)του Ν.8(ΙΙΙ)/2008, δηλαδή ικανοποιείται το στοιχείο της διπλής εγκληματικότητας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ΄ ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι όσον αφορά την κατηγορία 4, δηλαδή της κατοχής 15 ή περισσοτέρων συσκευών πρόσβασης παράνομα χωρίς εξουσιοδότηση δεν φαίνεται να δημιουργήθηκε αδίκημα στις Η.Π.Α. αφού σύμφωνα με την παράγραφο 36 του μέρους Εxhibit A του Τεκμηρίου 1 (Ένορκη Δήλωση του David Dunn) μόνο 9 αριθμοί πιστωτικών καρτών που αφορούσαν δικαιοδοσία των Η.Π.Α. ήταν κατ΄ ισχυρισμό στην κατοχή του Καθ΄ ου η αίτηση. Δεν συμφωνώ με τη θέση αυτή. Στην παράγραφο 36 αναφέρεται ότι την 12.10.09 διαπιστώθηκαν δεδομένα για πάνω από 28.000 κλεμμένες πιστωτικές κάρτες, ενώ στην αμέσως επόμενη παράγραφο, αναφέρεται ότι εντοπίστηκαν πέραν των 19.000 αριθμοί πιστωτικών καρτών (VISA credit card numbers). Περαιτέρω, τόσο η Kathryn A. Warma στο Τεκμήριο 1, όσο και ο Robert Westinghouse στο Τεκμήριο 6 επεξηγούν ως εμπειρογνώμονες πως στοιχειοθετείται το αδίκημα. Όλα τα αδικήματα σύμφωνα με τους πιο πάνω αποτελούν Ομοσπονδιακά Αδικήματα σύμφωνα με το Αμερικανικό Δίκαιο και θα δικαστούν ενώπιον Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ΄ ου η αίτηση αμφισβήτησε τη νομιμότητα προσθήκης των αδικημάτων στις κατηγορίες 4 και 5 στο κατηγορητήριο στο μέρος Exhibit B του Τεκμηρίου 1. Τα πιο πάνω αδικήματα δεν συμπεριλαμβάνονται στο Diffusion message (Τεκμήριο 3), ούτε στο προσωρινό ένταλμα σύλληψης το οποίο βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου (ούτε στον όρκο δυνάμει του οποίου εκδόθηκε (Τεκμήριο 4)) βάσει του οποίου διατάχθηκε η προσωρινή κράτηση του καθ΄ ου η αίτηση εν αναμονή της λήψης του αιτήματος έκδοσης και των εγγράφων υποστήριξης και της έκδοσης εξουσιοδότησης για τα αίτημα έκδοσης του. Πράγματι τόσο στο πιο πάνω μήνυμα, όσο και στο προσωρινό ένταλμα σύλληψης δεν αναφέρονται τα αδικήματα των κατηγοριών 4 και 5. Το άρθρο 11
(1)
(2)του Ν.8(ΙΙΙ)/2008 το οποίο επικαλείται ο ευπαίδευτος συνήγορος έχει ως ακολούθως: «
  1. Σε επείγουσα περίπτωση, Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να ζητήσει την προσωρινή σύλληψη του προσώπου που καταζητείται ενώ εκκρεμεί η παρουσίαση της αίτησης για έκδοση. Αίτηση για προσωρινή σύλληψη δύναται να διαβιβαστεί μέσω της διπλωματικής οδού ή άμεσα μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι διευκολύνσεις της Διεθνούς Ποινικής Αστυνομικής Οργάνωσης (Ίντερπολ) δύνανται να χρησιμοποιηθούν για τη διαβίβαση της αίτησης αυτής.
  2. Η αίτηση για προσωρινή σύλληψη θα περιλαμβάνει: (α) περιγραφή του προσώπου που καταζητείται: (β) τον τόπο που βρίσκεται το πρόσωπο που καταζητείται, αν είναι γνωστός. (γ) σύντομη έκθεση των γεγονότων της υπόθεσης, περιλαμβανομένου αν είναι δυνατό του χρόνου και τόπου του αδικήματος (δ) παραπομπή στο νόμο και περιγραφή των ενεχομένων εγκληματικών ενεργειών (ε) δήλωση για την ύπαρξη εντάλματος σύλληψης ή εύρεση ενοχής ή ύπαρξη καταδικαστικής απόφασης εναντίον του προσώπου που καταζητείται και (στ) δήλωση ότι θα ακολουθήσει αίτηση για έκδοση του προσώπου που καταζητείται.» Δεν συμφωνώ με τη θέση του συνηγόρου του Καθ΄ ου η αίτηση ότι το γεγονός της απουσίας των αδικημάτων των κατηγοριών 4 και 5 από το Τεκμήριο 3 και το προσωρινό ένταλμα σύλληψης αντίκειται στο πνεύμα και το γράμμα του Νόμου. Κατ' αρχάς οι τρεις πρώτες κατηγορίες συμπεριλαμβάνονται στα πιο πάνω έγγραφα. Περαιτέρω η διαδικασία έκδοσης ξεκίνησε με την καταχώριση της εξουσιοδότησης. Στο αίτημα για έκδοση του Καθ΄ ου η αίτηση περιλαμβάνονται υποστηρικτικά έγγραφα στα οποία υπάρχει έκθεση των γεγονότων της υπόθεσης (Ένορκη Δήλωση του David Dunn στο μέρος Exhibit A του Τεκμηρίου 1). Στην Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών ν. Golov (ανωτέρω) αναφέρθηκε ότι η μαρτυρία για έκδοση φυγοδίκου εξετάζεται με αναφορά στα αδικήματα που προσδιορίζονται στην εξουσιοδότηση, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν στα τυπικά τους στοιχεία με εκείνα που αναγράφονται στο ένταλμα σύλληψης. Στην υπόθεση Μechanov (Aρ.2) (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 1241: " H υπόθεση Hatchem επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι ο προσδιορισμός των αδικημάτων στο αλλοδαπό ένταλμα δεν έχει καθοριστικές συνέπειες. Δεν χρειάζεται, ούτε είναι δυνατό να υπάρχει, σε πολλές περιπτώσεις, η ταύτιση των αδικημάτων στο ένταλμα και την εξουσιοδότηση. Προφανώς λόγω των διαφορών μεταξύ του νομικού συστήματος κάθε χώρας. Δεν πρέπει όμως να είναι άσχετα μεταξύ τους. Χρειάζεται η ομοιότητα. (.) Η Ολομέλεια, ακολουθώντας την προγενέστερη νομολογία της επέτρεψε την έφεση, αποφαινόμενη στην ουσία ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να προσκολλάται στα εξωτερικά γνωρίσματα των αδικημάτων." Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορίες 4 και 5 δεν είναι καθόλου άσχετες με τις πρώτες τρεις κατηγορίες. Mάλιστα ο Μ.Α.3 του οποίου τη μαρτυρία αποδέχομαι, ανέφερε ότι το ένα αδίκημα συνδέεται με το άλλο. Κρίνω ακόμα ότι όσα αναφέρονται στις υποθέσεις Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών ν. Gοlov και Μechanov (Aρ. 2) (ανωτέρω) έχουν κατ' αναλογία εφαρμογή στην παρούσα αίτηση. Κατά συνέπεια η εισήγηση του συνήγορου του Καθ΄ ου η αίτηση δεν γίνεται δεκτή. Αποτελεί ακόμα η εισήγηση της πλευράς του Καθ΄ ου η αίτηση ότι το αίτημα των Αμερικανικών Αρχών για δικαστική συνδρομή έτσι ώστε (όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 9) «όλα τα ηλεκτρονικά αντικείμενα (Τεκμήρια) που έχουν βρεθεί στην κατοχή του πιο πάνω προσώπου κατά την άφιξη και σύλληψη του, τους παραδοθούν για να προβούν σε εγκληματολογικές εξετάσεις ή να τους επιτραπεί να δημιουργήσουν αντίγραφα, έτσι ώστε να μπορούν να προχωρήσουν με τη διερεύνηση της υπόθεσης τους» ως επίσης ότι «κατά την εκτέλεση του εν λόγω αιτήματος, παρευρίσκονται Αμερικανοί ανακριτές, οι οποίοι να ανακρίνουν τον Dmitry Olegovich Zubakha» πλήττει τη διαδικασία έκδοσης του καθ΄ ου η αίτηση λόγω παράβασης του άρθρου 1 του Νόμου 8(ΙΙΙ)/
  3. Ούτε αυτή η θέση γίνεται δεκτή. Κατ' αρχάς η διαδικασία αυτή αποτελεί ξεχωριστή ανεξάρτητη διαδικασία από τη διαδικασία στην παρούσα αίτηση. Σύμφωνα με την Μ.Α.5 το αίτημα ήτο πλήρες και έγινε καθόλα νόμιμα και ακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται στο Νόμο. Το αίτημα βασίστηκε στο Ν.7(ΙΙΙ)/
  4. Ο Καθ΄ ου η αίτηση ενημερώθηκε για τα δικαιώματα του, ως επίσης η ανάκριση έγινε από Κύπριους ανακριτές στην παρουσία Αμερικανών οι οποίοι δεν είχαν άμεση συμμετοχή ακριβώς για να διασφαλιστεί ότι η ανάκριση έγινε από ανεξάρτητα άτομα που δεν είχαν συμφέροντα και διασφαλίστηκαν οι αρχές της αμεροληψίας και της δίκαιης δίκης και γενικά λήφθηκαν όλες οι ασφαλιστικές δικλίδες για διασφάλιση των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Δεν διαπίστωσα οτιδήποτε που να αντίκειται στις πρόνοιες του άρθρου 1 του Ν.8(ΙΙΙ)/2008 ή σε οποιαδήποτε άλλη πρόνοια του. Στο άρθρο 3
(1)του Ν.7(ΙΙΙ)/2008 αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους θα μπορούσαν οι αρχές της Δημοκρατίας να αρνηθούν χορήγηση του αιτήματος. «Η Κεντρική Αρχή του Κράτους προς το οποίο υποβλήθηκε το αίτημα δύναται να αρνηθεί να παράσχει συνδρομή αν: (α) το αίτημα σχετίζεται με πολιτικό αδίκημα ή αδίκημα δυνάμει στρατιωτικού νόμου το οποίο δεν θα αποτελούσε αδίκημα δυνάμει του συνήθους ποινικού δικαίου (β) η εκτέλεση του αιτήματος θα επηρέαζε την ασφάλεια ή παρόμοια ουσιώδη συμφέροντα του Κράτους προς το οποίο υποβλήθηκε το αίτημα. (γ) η εκτέλεση του αιτήματος θα παραβίαζε το Σύνταγμα του Κράτους προς το οποίο υποβλήθηκε το αίτημα, ή τις υποχρεώσεις που έχει το Κράτος προς το οποίο υποβλήθηκε το αίτημα υπό οποιανδήποτε πολυμερή συνθήκη που σχετίζεται με ανθρώπινα δικαιώματα ή (δ) το αίτημα δεν υποβάλλεται σύμφωνα με τη Συνθήκη. Δεν φαίνεται να υπάρχει οποιαδήποτε πρόνοια που να υπαγόρευε άρνηση χορήγησης του αιτήματος λόγω του ότι υπήρχε αίτηση έκδοσης σε εξέλιξη. Ούτε φαίνεται να προσκρούει σε οποιαδήποτε πρόνοια του Ν.23
(1)/2001 (Ο περί Δικαστικής Συνεργασίας σε Ποινικά Θέματα Νόμος του 2001). Συμφωνώ με τη μαρτυρία της Μ.Α.5 επί του ζητήματος αυτού και την αποδέχομαι. Σημειώνεται ότι κατάσχεση και παράδοση αντικειμένων, εγγράφων και αποδεικτικών στοιχείων θα μπορούσε να ζητηθεί και με βάση το άρθρο 15 του Ν.8(ΙΙΙ)/
  1. Επομένως ούτε αυτή η εισήγηση γίνεται δεκτή. Τέλος, η πλευρά του καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι ο καθ' ου η αίτηση κρατήθηκε παράνομα για 11 και πλέον ώρες προτού εκτελεστεί το ένταλμα σύλληψης σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Α.
  2. Η θέση αυτή επίσης δεν γίνεται δεκτή. Ο Μ.Α.4 ανέφερε ότι ο καθ' ου η αίτηση τέθηκε από αστυνομική επιτήρηση αφότου έφθασε στο αεροδρόμιο Πάφου την 09:40 όταν αφίχθηκε από τη Μόσχα μέχρι την 20:48 όταν συνελήφθη δυνάμει του εντάλματος σύλληψης. Αστυφύλακας (4547 Π. Νικολάου της ΥΑΜ Πάφου) έθεσε τον Καθ΄ ου η αίτηση υπό αστυνομική επιτήρηση εξηγώντας του το λόγο και ο Καθ΄ ου η αίτηση απάντησε «Ο.Κ.», έδωσε δηλαδή τη συναίνεση του σ' αυτό. Ο Καθ΄ ου η αίτηση όταν μαρτύρησε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αναφέρθηκε καθόλου στο ζήτημα αυτό. Κατά συνέπεια ούτε αυτή η εισήγηση της πλευράς του καθ' ου η αίτηση γίνεται δεκτή. Ως εκ των ανωτέρω, κρίνω ότι με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Ν.97/70αλλά και ο Ν.8(ΙΙΙ)/2008για έκδοση του καθ' ου η αίτηση DMITRY OLEGOVICH ZUBAKHA για όλα τα αδικήματα που αναγράφονται στην εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. Ο καθ' ου η αίτηση να παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την έκδοση του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Το Δικαστήριο εξηγεί στον καθ' ου η αίτηση το δικαίωμα του όπως καταχωρήσει αίτηση για Habeas corpus. Η παρούσα απόφαση να κοινοποιηθεί αμελλητί στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. (Υπ.) .............. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.