Γρηγόρη Χριστοδούλου Γρηγορίου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, διά του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 169/13, 1/2/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.ΕΔ, Αρ. Αγωγής: 169/13 Μεταξύ:
- Γρηγόρη Χριστοδούλου Γρηγορίου, από την Πάφο
- Χριστόδουλου Λάμπρου Γρηγορίου, από την Πάφο Εναγόντων -και- Κυπριακής Δημοκρατίας, διά του Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένων ........ Αίτηση ημερομηνίας 18.1.13 για προσωρινό διάταγμα 1.2.13 Για τους Ενάγοντες -Αιτητές: κ. Κορακίδης Για τους Εναγόμενους-Καθ΄ων η αίτηση: κ. Ερωτοκρίτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν: Α. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται η εναγόμενη και/ή οι υπάλληλοι της και/ή οι αντιπρόσωποι της και/ή οι υπηρέτες της και/ή οι εντολοδόχοι της και/ή οι εργολάβοι της να επεμβαίνουν στα κτήματα των εναγόντων με αριθμούς τεμαχίων 73 και 42 του Φ/Σ LI/28E1 που βρίσκονται στη Κολόνη της Επαρχίας Πάφου μέχρι εκδίκασης της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό ή μέχρι εκδόσεως νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Οποιαδήποτε άλλη ενδιάμεση θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη και λογική να χορηγήσει. Η αίτηση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο, άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, άρθρα 4 και 9, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμο και στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 48, κανονισμοί 1-
- Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γρηγόρη Χριστοδούλου Γρηγορίου στην οποία αναφέρει ότι είναι ο ενάγων 1 στην παρούσα αγωγή και γιος του ενάγοντα
- Γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται στην ένορκη δήλωση και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από τον ενάγοντα 2 να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του κτήματος με αριθμό εγγραφής Β73, τεμάχιο 73, Φ/Σ L1/28E1 το οποίο βρίσκεται στην Κολόνη της Επαρχίας Πάφου και ο ενάγοντας 2 είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του κτήματος με αριθμό εγγραφής 3/40, τεμάχιο 42 Φ/Σ L1/28E1 το οποίο βρίσκεται επίσης στην Κολόνη της Επαρχίας Πάφου. Κατά την 4.2.11 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας η γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης με αριθμό 82, η οποία αφορούσε, μεταξύ άλλων κτημάτων, την απαλλοτρίωση μέρος των πιο πάνω τεμαχίων και διάταγμα επίταξης με αριθμό 87 για την επίταξη, μεταξύ άλλων κτημάτων, μέρους των πιο πάνω τεμαχίων για 2 χρόνια. Κατά ή περί τις 28.7.11 υπέβαλαν ενστάσεις κατά των πιο πάνω απαλλοτριώσεων. Ουδέποτε όμως έλαβαν οποιαδήποτε απάντηση και ουδέποτε έλαβαν οποιαδήποτε προσφορά για τις πιο πάνω απαλλοτριώσεις. Ο δικηγόρος του ανέθεσε στον εκτιμητή Ρίκκο Γιαννή να επισκεφθεί το Κτηματολόγιο Πάφου και να ερευνήσει κατά πόσο οποιαδήποτε προσφορά είχε σταλεί προς αυτούς και αφού ο Ρίκκος Γιαννή κατά την 14.1.13 ερεύνησε το ζήτημα στο Κτηματολόγιο Πάφου, του ανέφεραν από το Κτηματολόγιο ότι οι προσφορές είχαν σταλεί προς αυτούς κατά την 29.3.
- Όπως τον πληροφόρησε ο δικηγόρος του, οι προσφορές θα έπρεπε να αποσταλούν εντός 14 μηνών από την γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης και ότι οποιαδήποτε επιστολή αποστέλλεται για το σκοπό αυτό από το Κτηματολόγιο, θεωρείται ότι παραλαμβάνεται από το πρόσωπο προς το οποίο αποστέλλεται μετά την πάροδο 7 ημερών από την ημερομηνία αποστολής της. Συνεπώς, ακόμα και αν το Κτηματολόγιο έχει αποστείλει τέτοιες προσφορές αυτές δεν έχουν παραληφθεί απ΄αυτούς εντός 14 μηνών από τη γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης και επομένως οι πιο πάνω απαλλοτριώσεις έχουν εγκαταλειφθεί και δεν είναι πλέον ισχυρές και συνεπώς ούτε και οποιοδήποτε διάταγμα επίταξης εκδόθηκε στη βάση αυτών. Εντός του κτήματος του, όπως περαιτέρω αναφέρει ο ενόρκως δηλών ανήγειρε κατοικία με πισίνα, έκαμε περίφραξη ολόκληρου του τεμαχίου, έφτιαξε βραχόκηπους, ανθώνες με διάφορα λουλούδια, κλουβιά για παπαγάλους, κιόσκι και άλλες κατασκευές. Κατά την 17.12.12 εντελώς παράνομα, η εναγόμενη διά των υπαλλήλων της και/ή αντιπροσώπων της και/ή υπηρετών της και/ή εντολοδόχων της και/ή εργολάβων της και με τη συνοδεία αστυνομίας, επενέβησαν εντός του πιο πάνω κτήματος του και άρχισαν να κατεδαφίζουν την περίφραξη, να καταστρέφουν τους βραχόκηπους και τους ανθώνες με τα λουλούδια και άλλες κατασκευές. Στην πιο πάνω ημερομηνία εντελώς παράνομα οι αστυνομικοί που είχαν έλθει στο μέρος τον περιφρούρησαν, τον άρπαξαν από το αριστερό χέρι στο οποίο έχει μόνιμη ανικανότητα, τον έσπρωξαν και με την βία τον μετέφεραν εντός της κατοικίας του στο χώρο της κουζίνας και τον κρατούσαν εκεί μέχρι το μεσημέρι όταν σταμάτησαν οι εργασίες στο τεμάχιο του, οπόταν και τον άφησαν ελεύθερο. Η εναγόμενη, προφανώς, επιθυμεί να δημιουργήσει τετελεσμένα, δηλαδή να κατασκευάσει δρόμο εντός των πιο πάνω τεμαχίων πριν να τεθεί το θέμα της εγκατάλειψης της απαλλοτρίωσης ενώπιον του Δικαστηρίου, ώστε να καταστήσει αδύνατη πλέον και μάταιη οποιαδήποτε επαναφορά των πραγμάτων στην νομιμότητα. Στην αίτηση καταχώρισαν ένσταση οι εναγόμενοι-καθ΄ων η αίτηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης:
- Οι ενάγοντες απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη και/ή ουσιαστικά στοιχεία που αφορούν την αγωγή και/ή την αίτηση με τρόπο που παραπλανούν το Δικαστήριο.
- Καμία επέμβαση παράνομη ή άλλως πως έγινε στα ακίνητα των εναγόντων.
- Η αίτηση είναι εκδικητική και/ή καταχρηστική και/ή γενική και/ή αόριστη και συνεπώς θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
- Το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Κεφ.6, δεν τυγχάνει εφαρμογής.
- Οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής εναντίον της εναγόμενης. Η αίτηση στηρίζεται τόσο στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στο άρθρο 4 του Κεφ.
- Το άρθρο 4 έχει σχέση με έκδοση διαταγμάτων που σχετίζονται με το αντικείμενο της αγωγής και το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στο Δικαστήριο πιο πλατιά εξουσία που δεν υποβάλλεται σε περιορισμούς αναφορικά με το ποιο μπορεί να είναι το αντικείμενο ή το περιεχόμενο του διατάγματος και εξετάστηκε σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R.557, National Bank of Greece S.A. v Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453). Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο 32 καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι ενάγοντες σε θεραπεία, και (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία, επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλής δυνατότητας επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο και/ή ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η πιθανότητα στο πλαίσιο της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τους αιτητές μόνο να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ των εναγόντων στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Οι δυο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες, ιδιαίτερα στη περιορισμένη έκταση εξέτασης σ΄αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις και από τη μαρτυρία που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα (βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζωντίλης ν. Αντρέου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ ν. C. Kokkouris Trading
(1998)1 A.A.Δ. 149). Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιώνουν: Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απαλλοτρίωση που ξεκίνησε με την γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης με αριθμό 82, η οποία δημοσιεύθηκε στις 4.2.11 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και αφορά τα κτήματα με αριθμούς τεμαχίων 73 και 42 του Φ/Σ 51/28 Ε1 που βρίσκονται στην Κολόνη της Επαρχίας Πάφου έχει εγκαταλειφθεί. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η εναγόμενη και/ή οι υπάλληλοι της και/ή οι αντιπρόσωποι της και/ή οι υπηρέτες της και/ή οι εντολοδόχοι της και/ή οι εργολάβοι της να επεμβαίνουν στα κτήματα των εναγόντων με αριθμούς τεμαχίων 73 και 42 του Φ/Σ 51/28 Ε1 που βρίσκονται στη Κολόνη της Επαρχίας Πάφου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εναγόμενη να άρει την παράνομη επέμβαση της εντός των κτημάτων με αριθμούς τεμαχίων 73 και 42 του Φ/Σ LI/28 E1 που βρίσκονται στη Κολόνη της Επαρχίας Πάφου. Δ. Ειδικές και Γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση της εναγόμενης στα κτήματα με αριθμούς τεμαχίων 73 και 42 Φ/Σ.51/28/Ε1 που βρίσκονται στην Κολόνη της Επαρχίας Πάφου. Ε. Γενικές αποζημιώσεις για παράνομη σύλληψη και επίθεση κατά του ενάγοντα
- Είναι η θέση των εναγόντων ότι η εναγόμενη παράνομα επεμβαίνει στα κτήματα τους, αφού κατά τους ισχυρισμούς τους, η απαλλοτρίωση που ξεκίνησε με την γνωστοποίηση με αρ. 82 και δημοσιεύθηκε στις 4.2.11 έχει εγκαταλειφθεί. Ο λόγος που κατά τους ενάγοντες καταδεικνύει ότι η εναγόμενη έχει εγκαταλείψει την απαλλοτρίωση είναι γιατί η προσφορά αποζημίωσης την οποία θα έπρεπε να αποστείλει εντός 14 μηνών από την γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης δεν έχει παραληφθεί από τους ενάγοντες εντός των 14 μηνών. Κατά συνέπεια ούτε και οποιοδήποτε διάταγμα επίταξης, το οποίο εκδόθηκε στη βάση αυτών βρίσκεται σε ισχύ. Ο κ. Κορακίδης ζήτησε την αντεξέταση της Ελένης Δημητρίου, η οποία στη προφορική της μαρτυρία ανέφερε ότι η έγγραφη προσφορά στάληκε με συστημένο ταχυδρομείο στους ενάγοντες και ταχυδρομήθηκε στις 29.3.
- Οι ενάγοντες δεν την παρέλαβαν και επιστράφηκε με την ένδειξη αζήτητη. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του και πρέπει να αποφύγει την αναλυτική εξέταση των επίδικων θεμάτων της αγωγής, καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/
- Παραμένει αναντίλεκτη η θέση της Ελένης Δημητρίου ότι στις 29.3.12 ταχυδρομήθηκε με συστημένο ταχυδρομείο η έγγραφη προσφορά αποζημίωσης προς τους ενάγοντες και όπως προκύπτει από τις ημερομηνίες αυτό έγινε μέσα στην προθεσμία των 14 μηνών που προνοεί το άρθρο 7, εδάφιο 2 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου 15/
- Είναι επίσης αναντίλεκτη μαρτυρία ότι η προσφορά δεν παραλήφθηκε και επιστράφηκε ως αζήτητη. Ο κ. Κορακίδης ισχυρίζεται στην αγόρευση του ότι η εναγόμενη είχε την υποχρέωση να φτάσει η επιστολή στον παραλήπτη της μέχρι τις 4.4.12 που έληγε η προθεσμία των 14 μηνών και ανέφερε ότι η απαλλοτρίωση πρέπει να θεωρηθεί ότι ατόνησε και εγκαταλείφθηκε γιατί οι ενάγοντες δεν έχουν παραλάβει τις επιστολές σύμφωνα με τις πρόνοιες του νόμου. Το άρθρο 7
(2)δεν αναφέρεται στη λήψη της προσφοράς εντός των 14 μηνών αλλά σε αποστολή της. Στα γεγονότα της παρούσας αίτησης είναι επίσης αναμφισβήτητο γεγονός ότι η προσφορά ουδέποτε παραλήφθηκε από τους ενάγοντες, αφού επιστράφηκε ως αζήτητη και δεν αμφισβητήθηκε από τους ενάγοντες η ορθότητα της διεύθυνσης στην οποία εστάλη. Με δεδομένα τα γεγονότα, τα οποία είναι παραδεκτά και από την πλευρά των εναγόντων, φαίνεται επίσης ότι ο χρόνος επίταξης λήγει στις 4.2.13 και ως εκ τούτου οι εναγόμενοι εισήλθαν στο επίδικο ακίνητο σε χρόνο που ακόμη βρίσκεται σε ισχύ το διάταγμα επίταξης. Τα πιο πάνω δεν καταδεικνύουν κατά την κρίση μου, ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και πιθανότητα να δικαιούνται οι ενάγοντες σε θεραπεία. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα εξετάσω και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ότι δηλαδή χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η προϋπόθεση αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ των εναγόντων στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Στα γεγονότα της παρούσας αίτησης και αν ακόμη οι ενάγοντες καταδείκνυαν σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση και πιθανότητα επιτυχίας σε όλες τις αξιώσεις τους και πάλι, κατά την κρίση μου, το θέμα αφορά αποζημιώσεις που οι ενάγοντες μπορεί να δικαιούνται από την εναγόμενη και ως εκ τούτου, θεωρώ ότι ούτε και η τρίτη προϋπόθεση έχει στοιχειοθετηθεί. Ακόμη όμως και στο κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το διάταγμα, θεωρώ ότι η έκδοση του διατάγματος δεν δικαιολογείται αλλά θα εμποδίσει την εναγόμενη στην προώθηση ενός έργου ανάπτυξης αφού η απαλλοτρίωση αφορά δρόμο πρωταρχικής σημασίας προς το Αεροδρόμιο Πάφου με ανυπολόγιστες συνέπειες, ενώ αντίθετα οι ενάγοντες δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά η οποία να μην μπορεί να αποκατασταθεί με χρηματική αποζημίωση ή με την επιστροφή του ακινήτου σ΄αυτούς. Ως εκ τούτου για όλους τους λογους που αναφέρω πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων και εναντίον των εναγόντων όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο