Ιωάννη Ιωάννου κ.α. ν. Cockatoos Bowling and Entertainment Center Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 2835/08, 29/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A82 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2835/08 Μεταξύ:
- Ιωάννη Ιωάννου Ανδρούλλας Ιωάννου Ενάγουσας και
- Cockatoos Bowling and Entertainment Center Ltd
- Κύπρου Κουρούσιη
- Δημήτρη Ευριπίδου Εναγομένων ------ Αίτηση τροποποίησης της Υπεράσπισης ημερομηνίας 28.2.2013 Ημερομηνία: 29 Μαρτίου, 2013 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 2 - Αιτητή: κ. Μαθηκολώνης (κ. Ν. Φακοντής, ν΄ ακούσει απόφαση) Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Ν. Παπακλεοβούλου Ενάγοντας 1 παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες εξαιτούνται το ποσό των €126.044,22, οφειλόμενα μισθώματα και/ή αποζημιώσεις δυνάμει γραπτής συμφωνίας μίσθωσης ημερομηνίας 12.11.
- Προτού προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το ιστορικό της παρούσας αγωγής όπως διαφαίνεται από το Φάκελο. Η Aγωγή καταχωρήθηκε στις 25.11.08 σε Κλητήριο Ειδικώς Οπισθογραφημένο. Ακολούθησε στις 18.12.08 η καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης από μέρους του δικηγορικού γραφείου Λ. Λουκαίδου Θεοφάνους ΔΕΠΕ για όλους τους Εναγόμενους και στις 8.5.09 η Υπεράσπιση. Η υπόθεση ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες στις 16.12.10 και ακολούθως στις 11.2.11, 18.3.11 και 2.5.11 πάλι για οδηγίες. Κατά την τελευταία ημερομηνία ορίστηκε για ακρόαση για τις 28.11.
- Κατ΄ εκείνη την ημερομηνία λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου η ακρόαση αναβλήθηκε για τις 4.4.12 όπου η πλευρά των Εναγομένων ζήτησε αναβολή γιατί προτίθετο να προβεί σε τροποποίηση της Υπεράσπισης της. Ακολούθησε διαδικασία τροποποίησης της Υπεράσπισης με την οποία η Εναγόμενη 1 ήγειρε και Ανταπαίτηση. Το τροποποιημένο δικόγραφο των Εναγομένων καταχωρήθηκε στις 21.5.12 και η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση στις 25.11.
- Η υπόθεση ορίστηκε ξανά για ακρόαση στις 29.12.
- Την ημέρα της ακρόασης η δικηγόρος που εμφανιζόταν μέχρι τότε για όλους τους Εναγόμενους ζήτησε άδεια να αποσυρθεί από δικηγόρος του Εναγόμενου 3 και ζήτησε αναβολή της ακρόασης, αίτημα που έγινε δεκτό από το Δικαστήριο, και ορίστηκε για τις 6.2.
- Από τις 12.11.12 είχε καταχωρηθεί σημείωμα αλλαγής δικηγόρου με βάση το οποίο ο Εναγόμενος 2 θα εκπροσωπείτο πλέον από τον κ. Ανδρέα Θ. Μαθηκολώνη. Στις 6.2.13 ξεκίνησε η ακρόαση. Ως πρώτος μάρτυρας κλήθηκε ο Ενάγοντας 1 η κυρίως εξέταση του οποίου δεν ολοκληρώθηκε αλλά αναβλήθηκε για τις 28.2.13 για συνέχιση. Εν τω μεταξύ στις 5.2.13 καταχωρήθηκε από μέρους του δικηγορικού γραφείου Λ.Λουκαίδου Θεοφάνους ΔΕΠΕ νέο σημείωμα εμφάνισης για τον Εναγόμενο
- Την ημέρα της ακρόασης δηλαδή στις 28.2.13 ο δικηγόρος του Εναγόμενου 2 καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία επιζητεί την τροποποίηση της Υπεράσπισης του πελάτη του. Η αίτηση για τροποποίηση η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2 ημερομηνίας 28.2.13 προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγόντων η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ενάγοντα 1, ημερομηνίας 22.3.
- Όπως διατείνεται στην ένορκη του δήλωση ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής δεν είχε προσωπική ανάμειξη στη διαχείριση των υποθέσεων της Εναγόμενης
- Μετά την καταχώρηση της Αγωγής και του σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους των Εναγομένων, οι λεπτομέρειες για την ετοιμασία της Υπεράσπισης τους δόθηκαν στην τότε δικηγόρο τους από τον Εναγόμενο 3, ο οποίος ήταν στην ουσία και ο διαχειριστής της Εναγόμενης
- Στην πορεία της υπόθεσης ο Εναγόμενος 2 αντιλήφθηκε την ύπαρξη σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ του ιδίου και του Εναγόμενου 3 γι΄ αυτό και προέβη στο διορισμό του κ. Μαθηκολώνη για να τον εκπροσωπήσει ξεχωριστά από τους άλλους Εναγόμενους. Κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης από τον κ. Μαθηκολώνη διαφάνηκε ότι τα ενοικιαζόμενα ακίνητα δεν καλύπτονταν από πιστοποιητικό τελικής έγκρισης γεγονός που επηρεάζει, όπως και τα εξής γεγονότα, την εγκυρότητα της επίδικης γραπτής συμφωνίας: Τα συμβαλλόμενα μέρη δεν υπέγραψαν ενώπιον μαρτύρων και ούτε η υπογραφή στη θέση της Ενάγουσας 2 στη συμφωνία, ανήκει στην ίδια. Καταλήγοντας υποβάλλει ότι η αίτηση γίνεται καλόπιστα και καμιά ανεπανόρθωτη βλάβη η ζημιά δεν θα προξενηθεί στους Ενάγοντες σε περίπτωση που εγκριθεί το αίτημα τους. Οι Ενάγοντες - Καθ΄ ων η αίτηση στην ένσταση τους προβάλλουν τους εξής λόγους για απόρριψη της αίτησης. «
- Η επιδιωκόμενη τροποποίηση είναι όψιμη, ανεδαφική και ούτε προέκυψε εν τω μεταξύ ή όπως αναληθώς το θέτει ο Αιτητής.
- Ο ισχυρισμός για άφεση του Εναγόμενου αρ. 3 στη διαχείριση της αγωγής αυτής ή ενός κοινού δικηγόρου δεν έχει νομικό έρεισμα που να διαλύει την οψιμότητα του αιτήματος.
- Ήδη η υπεράσπιση τροποποιήθηκε πρόσφατα με προσθήκη ανταπαίτησης και δεν άλλαξαν λόγοι και περιστάσεις.
- Ο ισχυρισμός ότι ο Αιτητής σε τελευταία του συνέντευξη με το νέο του δικηγόρο αναθυμήθηκε ότι τάχα το ενοικιαστήριο δεν υπεγράφη από όλους τους υπογραφείς ταυτόχρονα, είναι τουλάχιστον αφελής και αντιστρατεύεται την ήδη άλλως επιδειχθείσα συμπεριφορά των Εναγομένων αλλά και αντιτίθεται με το περιεχόμενου του ιδίου του εγγράφου οι προσυπογραφές των μαρτύρων επί του οποίου δημιουργούν και εμπόδιο για ένα τέτοιο ισχυρισμό (estoppels).
- O Αιτητής είναι και δεν μπορεί να το αρνηθεί πτυχιούχος πανεπιστημίου και δεινός επιχειρηματίας και πείρα σε ανάλογες και άλλες σοβαρές και πολύπλοκες συμβάσεις περιλαμβανομένων χρονομεριδίων (time sharing) και γνωρίζει από τις πολλές ανάλογες επαφές του και από συνεντεύξεις με δικηγόρους και έτσι δεν είναι ο αδαής και απλοϊκός άνθρωπος που αφήνει τάχατες τα πράγματα στη τύχη τους όπως η εικόνα που προσπαθεί να δώσει.
- Η σύνταξη της σύμβασης ενοικίασης προωθήθηκε από τον ίδιο τον Αιτητή με τους δικηγόρους του και όχι από τους συνεναγομένους του ή τους Ενάγοντες ώστε να αφέθηκαν τα πράγματα να επισυμβούν έτσι και με τον τρόπο που σήμερα όψιμα και αναληθώς επικαλείται, αλλά και επίκληση που γεννά έτσι και παραδοξότητα.
- Ο προβαλλόμενος ισχυρισμός είναι αναληθής και υστερόβουλος σε μια προσπάθεια αποφυγής των εκ της υπογραφής των υποχρεώσεων.
- Ο ισχυρισμός περί μη έγκυρης κατάρτισης της σύμβασης ενοικίασης είναι μια προσπάθεια τεχνητής διείσδυσης εκεί που άλλως δεν υπάρχει άλλο έρεισμα σωτηρίας που δεν θα πρέπει να επιτραπεί και να εκτροχιάσει αλλά και καθυστερήσει την δίκη από την πορεία της.
- Ο Αιτητής δεν προσέρχεται με καθαρά χέρια στη δικαιοσύνη». Ουσιαστικά ο Ενάγοντας 1 στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση επαναλαμβάνει και τεκμηριώνει τους λόγους ένστασης, το καθυστερημένο στάδιο κατά το οποίο ζητείται η τροποποίηση και έμμεσα το κακόπιστο της αίτησης. Το τελευταίο είναι εμφανές από το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 2 είναι μορφωμένο, δραστήριο και με μεγάλη πείρα σε επιχειρήσεις άτομο και γνώριζε πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης γι΄ αυτό και εμποδίζεται να ισχυρίζεται ότι δεν ήταν γνώστης των υποθέσεων της Εναγόμενης
- Οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Η αίτηση και η ένσταση βασίζονται κυρίως στη Δ.25 Θ. 1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Σύμφωνα με τον πιο πάνω θεσμό και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων και μάλιστα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Υπάρχει πληθώρα αποφάσεων τόσον των αγγλικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου επί του θέματος. Η σύγχρονη τάση, όπως προκύπτει από την νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις δικογράφων ακόμη και στην περίπτωση που αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ 934) στην οποία υιοθετήθηκε η Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd. v. Associated Newspapers Ltd
(1970)1 All E.R. 754). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ λέχθηκε, μεταξύ άλλων, για το θέμα της καθυστέρησης ότι ως προς το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δίκης. Οι προϋποθέσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, συνοψίζονται στην υπόθεση Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 33, 36,
- Παραθέτω πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση αυτή: "Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
- Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
- Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
- Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
- Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης ή της υπεράσπισης και εμφανής κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή, δεν δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Εκεί που εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της (Βλ. Astor Co κ.ά. v. A & G Leventis Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Στην περίπτωση που αίτηση για τροποποίηση δικογράφου ακολουθεί άλλη αίτηση πάλι για τροποποίηση, ο αιτητής έχει αυξημένο βάρος αιτιολογίας της καθυστέρησης που παρατηρείται και της μη συμπερίληψης στην προηγούμενη αίτηση των προτιθέμενων με την νέα αίτηση τροποποιήσεων. (Βλ. υποθέσεις Σάουρου ν. Φιλίππου
(2008)1 Α.Α.Δ 502 και Δημητρώφ ν. Ιωάννου
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ 1645) ). Επιπρόσθετα στην υπόθεση K.S.R Commercio v. Blue Coral Navigation Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ 309 τονίστηκε ότι η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία ο,τιδήποτε θα μπορούσε να εγείρει καταβάλλοντας εύλογη επιμέλεια, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από το Δικαστήριο κατά τρόπο αποφασιστικό προς παρεμπόδιση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Στην υπόθεση Αnna Latouf Agini ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε
(1999)1 Α.Α.Δ 11 υιοθετήθηκε το εξής απόσπασμα από την υπόθεση Μιχάλης Παπόρης ν. Μaskinfabriken "SIO" A/S
(1996)1(Β) A.A.Δ 1037 σε σχέση με το θέμα κατάχρησης της διαδικασίας. «Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του είναι βαθειά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του δικαστηρίου, όπως τόνισε ο Λόρδος Diplock στο ψηλότερο δυνατό επίπεδο της δικαστικής κρίσης, στην Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another
(1981)3 All E.R. 727, 729 έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών». Στην παρούσα περίπτωση η αναγκαιότητα τροποποίησης της Υπεράσπισης διαφάνηκε, σύμφωνα με την Ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2, κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης από το νέο δικηγόρο του. Με την κοινή αρχική Υπεράσπιση οι Εναγόμενοι παραδέχονται τη σύναψη και υπογραφή της επίδικης συμφωνίας με σκοπό τη λειτουργία επιχείρησης αλλά αρνούνται ότι οφείλουν οποιαδήποτε ενοίκια προβάλλοντας τη θέση ότι συμμορφώθηκαν πλήρως με τα συμφωνηθέντα. Μεσολάβησε της καταχώρησης της παρούσας αίτησης άλλη αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα δυνάμει του οποίου προστέθηκαν στην Υπεράσπιση νέοι ισχυρισμοί καθώς και Ανταπαίτηση της Εναγόμενης 1 για €903.221,70 λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού, ποσού που πληρώθηκε για λογαριασμό των Εναγόντων κ.λ.π. Εκείνο που επιζητείται ουσιαστικά με την παρούσα αίτηση είναι η εισαγωγή ισχυρισμών προσβολής της εγκυρότητας της επίδικης συμφωνίας για τους λόγους που εισηγείται στην ένορκη δήλωση του ο Εναγόμενος 2, ενώ τέτοιο θέμα δεν εγείρεται στις προηγούμενες Υπερασπίσεις. Από τη μελέτη της προτιθέμενης τροποποίησης διαφαίνεται ότι είναι εκτενής και καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων και γεγονότων τα οποία όμως περιστρέφονται γύρω από την επίδικη συμφωνία. Ναι μεν εισάγεται νέα Υπεράσπιση αλλά οι νέοι ισχυρισμοί που προτίθενται να εισαχθούν και πλήττουν την εγκυρότητα της γραπτής συμφωνίας στην οποία οι Ενάγοντες βασίζουν τις αξιώσεις τους, δεν είναι ασύνδετοι με τα επίδικα θέματα. Σημειώνεται ότι ακόμη και εισαγωγή νέου θέματος με την σκοπούμενη τροποποίηση, δεν συνεπάγεται κατ΄ ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης για τροποποίηση νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά (βλ. Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίρου κ.α., Πολ. Έφεση 79/09 ημερομηνίας 4.5.12). Τυχόν έγκριση του αιτήματος δεν διαφοροποιεί εξ ολοκλήρου την ουσία της Υπεράσπισης. Τα όσα αναφέρονται σε σχέση με το πρόσωπο ή τη συμπεριφορά του Εναγόμενου 2 ως λόγοι ένστασης, σχετίζονται με την αξιολόγηση της μαρτυρίας που δεν είναι επιτρεπτό να γίνει στην παρούσα διαδικασία. Τα νέα στοιχεία δεν είναι σίγουρα νέα που προέκυψαν εκ των υστέρων ώστε να ήταν άγνωστα στον Εναγόμενο 2. Ήταν προφανώς στη διάθεση των τότε δικηγόρων των Εναγομένων για την ετοιμασία της αρχικής Υπεράσπισης και μετέπειτα της τροποποιημένης. Επειδή η παρούσα αίτηση είναι η δεύτερη που καταχωρείται για τροποποίηση της Υπεράσπισης, σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία, θα πρέπει να δικαιολογηθεί η παράλειψη συμπερίληψης των νέων στοιχείων στην προηγούμενη διαδικασία. Με την ένορκη δήλωση του ο Εναγόμενος 2 προβάλλει τη δικαιολογία ότι η ανάγκη για τροποποίηση διαφάνηκε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης από το νέο δικηγόρο του. Σημειώνεται ότι το σημείωμα αλλαγής δικηγόρου καταχωρήθηκε στις 12.11.12 και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μετά 3½ μήνες περίπου. Δεν βρίσκω αφύσικη την εκδοχή του Εναγόμενου 2 σ΄ όσον αφορά τους λόγους της μη συμπερίληψης των νέων γεγονότων κατά την προηγούμενη διαδικασία τροποποίησης. Κρίνω την αιτούμενη τροποποίηση αναγκαία και ότι προέκυψε με την αλλαγή δικηγόρου του Εναγόμενου 2 και μετά από συγκέντρωση όλων των στοιχείων της υπόθεσης. Σ΄ όσον αφορά το θέμα χρόνου δεν κρίνω ότι ο Εναγόμενος 2 επέδειξε με τα πιο πάνω δεδομένα υπέρμετρη καθυστέρηση στη λήψη διαβημάτων για τροποποίηση του δικογράφου του. Εκείνο που μπορεί να λεχθεί είναι ότι ίσως να υπήρξε καθυστέρηση στην αλλαγή δικηγόρου. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πότε ακριβώς προέκυψε το θέμα αλλαγής δικηγόρου. Εν πάση περιπτώσει ο λόγος καθυστέρησης της αίτησης από μόνος του δεν συνιστά κατ΄ ανάγκη αιτία για απόρριψη αίτησης για τροποποίηση, ούτε και το γεγονός της καθυστέρησης εξισούται κατ΄ ανάγκη με κακοπιστία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά ένα από τους πολλούς παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας. Συνεπώς ο χρόνος που διέρρευσε κρίνω ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την τύχη της αίτησης, έχοντας κατά νου τη σύγχρονη τάση για έγκριση τέτοιων αιτημάτων. Σημειώνεται ότι η αίτηση υποβάλλεται στο αρχικό στάδιο της ακρόασης και προτού ακόμα συμπληρωθεί η κύρια εξέταση του Ενάγοντα 1 οπότε οι Ενάγοντες δεν επηρεάζονται δυσμενώς και ούτε θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά που να μην μπορεί να αποκατασταθεί με έξοδα. Εξέτασα και το θέμα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας, αν και δεν συνιστά ευθέως λόγο ένστασης, λόγω του ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν συμπεριλήφθηκαν στην προηγούμενη αίτηση τροποποίησης. Έχω ήδη ασχοληθεί ανωτέρω με το θέμα και έκρινα ότι η ανάγκη για τροποποίηση διαφάνηκε ότι προέκυψε με την αλλαγή δικηγόρου για τον Εναγόμενο 2 και δεν αποκαλύπτει κακοπιστία από πλευράς του. Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης του Εναγόμενου 2 ως οι παράγραφοι Α, Β, Γ, Δ, Ε, Στ, Ζ, Η και Θ της αίτησης. Ο Εναγόμενος 2 - Αιτητής να καταχωρήσει το τροποποιημένο δικόγραφο του σε επτά
(7)μέρες από σήμερα και σε άλλες επτά
(7)μέρες η Απάντηση των Εναγόντων - Καθ΄ ων η Αίτηση. Τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και εκείνα που θα απωλεσθούν συνεπεία της τροποποίησης, θα είναι σε βάρος του Εναγόμενου 2 - Καθ΄ ου η Αίτηση και προς όφελος των Εναγόντων - Καθ΄ ων η αίτηση τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας της Αγωγής. (Υπ.) ........... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για τροποποίηση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο