Ιωάννας Α. Λοϊζίδου ν. ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής 3111/12, 6/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3111/12 Μεταξύ: Ιωάννας Α. Λοϊζίδου Ενάγουσας και
- ΑΝΔΡΟΥΛΛΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
- ΣΑΒΒΟΥΛΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
- ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
- ΛΟΥΚΙΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
- ΙΩΑΝΝΑ ΙΩΑΝΝΟΥ
- ΜΑΡΙΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
- ΣΟΦΙΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
- ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
- SOMERSTOWN TRADING LIMITED Εναγομένων ----- Αίτηση ημερ. 14.12.12 για αντεξέταση ενόρκως δηλούντων Ημερομηνία: 6 Μαρτίου, 2013 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια-Ενάγουσα: κα Μ. Πατσαλίδου για Χρ. Γεωργιάδη Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενους 1 - 7: κα Μ. Βιολάρη (κα Ε. Δημοσθένους ν΄ ακούσει απόφαση) Για την Καθ΄ ης η Αίτηση-Εναγόμενη 9: κα Π. Κολατσή (κα Α. Χριστοδούλου ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 26.9.12 η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα Αγωγή σε Κλητήριο ένταλμα Γενικώς Οπισθογραφημένο (Ο2 R.1) με την οποία αξιώνει αριθμό διαταγμάτων που αφορούν κυρίως σε ακύρωση εγγραφής ενός κτήματος στην Κάτω Πάφο και επανεγγραφή του στο όνομα της Ενάγουσας. Παράλληλα την ίδια μέρα καταχώρησε μονομερή αίτηση με την οποία επιζητεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος που αφορά στο επίδικο κτήμα. Το Δικαστήριο για τους λόγους που καταγράφονται στο σχετικό πρακτικό διέταξε όπως η αίτηση επιδοθεί στους Εναγόμενους οι οποίοι εμφανίστηκαν στη διαδικασία με διαφορετικούς δικηγόρους και καταχώρησαν ενστάσεις. Στις 14.12.12 η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για να της δοθεί άδεια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης της για το προσωρινό διάταγμα. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε από το Δικαστήριο κατόπιν ακρόασης στις 18.2.
- Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της πιο πάνω αίτησης καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση με την οποία επιζητείται διάταγμα αντεξέτασης της Αμαλίας Πικρίδου, του Ιωάννη Ιωάννου, του Αντρέα Δημητρίου και του Αλέξη Χρυσοστόμου επί των ενόρκων δηλώσεων τους που συνοδεύουν τις ενστάσεις των Εναγομένων στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Η παρούσα αίτηση που αρχικά ήταν μονομερής επιδόθηκε στην άλλη πλευρά κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου οι οποίοι καταχώρησαν ξεχωριστές ενστάσεις, οι μεν Εναγόμενοι 1-7 στις 27.2.13, ο δε Εναγόμενος 9 στις 17.1.
- Οι λόγοι ένστασης ουσιαστικά συνοψίζονται στους εξής: 1) Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική και δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. 2) Δεν συγκεκριμενοποιούνται οι λόγοι για τους οποίους υποβάλλεται το αίτημα αντεξέτασης και αν είναι για ικανοποίηση των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Ν.14/
- 3) Δεν αποκαλύπτονται τα σημεία από τις ενόρκους δηλώσεις επί των οποίων υποβάλλεται το αίτημα για αντεξέταση. 4) Η προτεινόμενη αντεξέταση θα περιπλέξει και θα καθυστερήσει την εκδίκαση της αίτησης για προσωρινό διάταγμα. 5) Με την αίτηση επιδιώκεται η διόρθωση και/ή συμπλήρωση παραλείψεων και/ή κενών στην αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Η ένσταση των Εναγόμενων 1 - 7 συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Ιωάννη Ιωάννου Εναγόμενου 5, ενώ εκείνη της Εναγόμενης 9 από την ένορκη δήλωση του Μιχάλη Σκουφάρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των Σκορδής, Παπαπέτρου και Σία, δικηγόρων της Εναγόμενης
- Και οι δύο ενόρκως δηλούντες ουσιαστικά επαναλαμβάνουν και δίνουν περισσότερα στοιχεία σε σχέση με τους λόγους ένστασης. Στις γραπτές αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Ουσιαστικά η αίτηση βασίζεται στη Δ.39 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών στην οποία παραπέμπει η Δ.48 θ.4
(2), η οποία προνοεί τα εξής: «Σε αίτηση μαρτυρία μπορεί να δοθεί με ένορκη δήλωση∙ αλλά το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί, κατόπιν παράκλησης οποιουδήποτε από τους διάδικους, να διατάξει την παρουσία του ομνύσαντος για αντεξέταση». Είναι φανερό από το λεκτικό της πιο πάνω διαταγής ότι το θέμα κατά πόσο θα διαταχθεί η παρουσία ενόρκως δηλούντα για αντεξέταση, εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εφόσον υποβληθεί σχετική παράκληση (βλ. Halsbury's Laws of England 4η έκδοση, Τόμος 17, παρ. 410-11). Στην Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660, τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια από το Δικαστήριο και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Επίσης αναφέρθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην υπόθεση Αίτηση Λ. Μήλου κ.α.
(2008)1 (Α) ΑΑΔ 280, στη σελ. 286 λέχθηκαν τα εξής από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με αίτημα για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα. «(ι) Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ΄ ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878).» Σημειώνεται ότι η διαδικασία για την οποία επιζητείται η αντεξέταση αφορά σε αίτηση για προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα και το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την προσφερόμενη μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της και ούτε καταλήγει σε ευρήματα επί των γεγονότων, εκτός μόνο για την εξακρίβωση των αναγκαίων στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων που έθεσε το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (βλ. Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248 και Νικόλα ν. Κεφάλα κ.α.
(1998)1 (Γ) ΑΑΔ 1400). Επίσης στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Computer Consultant Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 AAΔ 1802 που επίσης αφορούσε σε προσωρινό διάταγμα αναφέρθηκαν τα εξής στη σελ. 1809: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 CLR 585, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557 κ.ά και Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ.
- Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά» Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας αίτησης δεν γίνεται καμία αναφορά στην αίτηση για τους λόγους για τους οποίους ζητείται η αντεξέταση των Ιωάννη Ιωάννου, Αμαλίας Πικρίδου, Αντρέα Δημητρίου και Αλέξη Χρυσοστόμου ή στα ζητήματα ή γεγονότα επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση τους. Δεν υπάρχει έστω αναφορά ότι τα γεγονότα εμφαίνονται στο Φάκελο της υπόθεσης που είναι η συνηθισμένη πρακτική στις περιπτώσεις όπου η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη ή ένορκες δηλώσεις, όπως στην παρούσα περίπτωση. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν έχει κανένα στοιχείο ενώπιον του ώστε να είναι σε θέση να αξιολογήσει την περίπτωση ότι εμπίπτει σε εκείνες τις εξαιρετικές ή σπάνιες περιπτώσεις που εκδίδεται τέτοιο διάταγμα. Η μοναδική αναφορά για το θέμα εντοπίζεται στη γραπτή αγόρευση της δικηγόρου της Αιτήτριας στην παράγραφο 5 όπου αναφέρεται ότι «η παρούσα αίτηση υποβλήθηκε ώστε να ξεκαθαρίσουν ζητήματα που προέκυψαν από την ένσταση των Εναγομένων 1 - 7 και 9 και συγκεκριμένα η Ενάγουσα επιθυμεί να διασαφηνίσει αμφισβητούμενα γεγονότα με περιορισμένο σκοπό, δηλαδή, να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του». Όχι μόνο η πιο πάνω αναφορά δεν προκύπτει από την ένσταση αλλά και η ίδια είναι γενική και αόριστη. Το Δικαστήριο δεν μπορεί από μόνο του να προβεί σε εικασίες ως προς τα θέματα που επιθυμεί η πλευρά της Ενάγουσας να αντεξετάσει. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα καταστήσει ορατό τον κίνδυνο η αντεξέταση να επεκταθεί σε όλα τα ζητήματα πραγματικά και νομικά, που αφορούν οι ένορκες δηλώσεις, που σχετίζονται με την ουσία της διαφοράς των διαδίκων και σε κατάληξη ευρημάτων επ΄ αυτών, γεγονός που εκφεύγει των πλαισίων εκδίκασης μιας αίτησης για προσωρινό διάταγμα. Η παραχώρηση άδειας για αντεξέταση επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων γενικά, δεν κρίνεται κάτω από τις περιστάσεις ότι θα εξυπηρετήσει με οποιοδήποτε τρόπο τους σκοπούς της δικαιοσύνης αλλά αντίθετα θα οδηγήσει σε εκτροπή της διαδικασίας. Καταλήγοντας, σε περίπτωση που επιτραπεί η αντεξέταση γενικά και αόριστα, όπως ζητείται με την παρούσα αίτηση, το Δικαστήριο θα οδηγείτο σε πλήρη ακροαματική διαδικασία με αντικείμενο τη διακρίβωση των αμφισβητούμενων γεγονότων αναφορικά με ζητήματα που αφορούν στην έκβαση της υπόθεσης επί της ουσίας που δεν επιτρέπεται στο παρόν στάδιο. Η αίτηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι είναι άνευ αντικειμένου εφόσον ζητείται η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων για τις 18.12.12 ενώ η αίτηση για προσωρινό διάταγμα είναι ορισμένη για ακρόαση στις 15.3.
- Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1 - 7 και 9, Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας - Αιτήτριας όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας για το προσωρινό διάταγμα. (Υπ.) ........... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντων cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο