Επί τοις αφορώσι την εταιρεία STONE HEAVEN (VILLAGE HOUSES) LTD, Αρ. Aίτησης: 31/2011, 15/3/2013

(1)(α) του περί Εταιρειών Νόμου την οποία επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας στην οδό Αγίου Φίλωνος αρ. 2, 8049, στην Κάτω Πάφο, μέσω δικαστικού επιδότη, στους Νικόλα Γεωργίου και Θεοδούλα Γεωργίου. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες του Χ΄΄ Ρούσου δεν κατέστη δυνατή η επικοινωνία με τους διευθυντές της εταιρείας γι΄ αυτό και στις 21.4.11 καταχωρήθηκε η αίτηση στη βάση της οποίας εκδόθηκε το πιο πάνω διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.5.12, κατόπιν ακρόασης. Στις 3.10.12 στάληκε επιστολή στους διευθυντές της εταιρείας από τον δικηγόρο του Χ΄΄ Ρούσσου με την οποία ζητείτο η Έκθεση, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Είναι η θέση του Κυριάκου ότι η παράλειψη των Καθ΄ ων η αίτηση συμμόρφωσης με το διάταγμα του Δικαστηρίου σκοπό έχει την καθυστέρηση και την πρόκληση δυσκολίας στο έργο του Χ΄΄ Ρούσσου. Συγκεκριμένα τα εν λόγω πρόσωπα δεν ανοίγουν την πόρτα στο δικαστικό επιδότη για να τους επιδώσει το διάταγμα ημερομηνίας 29.5.12 γι΄ αυτό αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα που ζητεί με την παρούσα αίτηση, η επίδοση του διατάγματος θα καταστεί ανέφικτη. Από την άλλη ο Θεοχάρους στη δική του ένορκη δήλωση αναφέρει ότι παρά τις προσπάθειες του για προσωπική επίδοση του διατάγματος στα πρόσωπα που αυτό αφορά στη διεύθυνση Αγίου Φίλωνος αρ. 2, αυτά δεν του ανοίγουν την πόρτα με σκοπό τη δόλια παράταση του χρόνου επίδοσης του διατάγματος και της περαιτέρω λήψης δικαστικών μέτρων. Το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της αίτησης ζήτησε από το δικηγόρο του Αιτητή να αγορεύσει προς υποστήριξη της αίτησης του. Στην γραπτή αγόρευση του ο κ. Χ΄΄ Χάννας εισηγήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για υποκατάστατη επίδοση του διατάγματος ημερομηνίας 29.5.12 παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Πρόταξε ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί μέσω των δύο ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση, έχει αποδειχθεί ότι κάθε προσπάθεια προσωπικής επίδοσης του διατάγματος στους Καθ΄ ων η Αίτηση απέβη άκαρπη ενώ με τον τρόπο που προτείνει αυτοί θα λάβουν γνώση της ύπαρξης καθώς και του περιεχομένου του. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.5 θ.1, 9 και 10, Δ.54 και Δ.48 θ.8

(1)(e) των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 θ.9 η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατή η έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται στη Δ.5 θ.2. Μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της (βλ. Φραγκέσκου κ.α. ν. Γρηγορίου

(1)ΑΑΔ 1765). Το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του Εναγομένου, (βλ. Karim v. Κονιδάρη

(1994)1 ΑΑΔ 36). Η Δ.5 Α προνοεί ότι αίτηση για διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρονται οι λόγοι για τους οποίους επιζητείται το διάταγμα. Για να πετύχει το αίτημα για υποκατάστατη επίδοση στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να αποφασιστούν δύο ερωτήματα. Κατά πρώτον ότι είναι αδύνατη η προσωπική επίδοση, όπως διέτασσε το διάταγμα ημερομηνίας 29.5.12 και ακολούθως ότι με τον προτεινόμενο τρόπο το πιο πάνω διάταγμα θα περιέλθει σε γνώση εκείνων που αφορά. Από τα γεγονότα ενώπιον μου στη βάση των ενόρκων δηλώσεων προκύπτει ότι η σχέση των διευθυντών της εταιρείας που αφορά η παρούσα αίτηση με την Πάφο είναι γιατί το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στην Πάφο. Δεν υπάρχει κανένα άλλο στοιχείο ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση διαμένουν ή ανευρίσκονται στην Πάφο. Από την άλλη, καμιά αναφορά δεν υπάρχει στις ένορκες δηλώσεις ως προς το τι υπάρχει στη διεύθυνση στην οποία βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ή αν στη διεύθυνση αυτή διεξάγονται οποιεσδήποτε εργασίες ή λειτουργίες, αν υπάρχει προσωπικό εντός αυτού ή είναι κλειστό. Σημειώνεται ότι από το Φάκελο της υπόθεσης εντοπίζονται δύο ένορκες δηλώσεις του Παναγιώτη Θεοχάρους ημερομηνίας 4.3.11 ότι επέδωσε την ειδοποίηση του Χ΄΄ Ρούσου στη γραμματέα και τη διευθύντρια Θεοδούλα Γεωργίου «αφήνοντας το στο ξενοδοχείο που διατηρούν στη διεύθυνση Αγίου Φίλωνος 2, αφού όποτε το επισκεπτόμουν μου έλεγαν ότι δεν είναι μέσα. Είναι στο Παραλίμνι». Σημειώνεται ότι η τελευταία είναι μία από τους διευθυντές της εταιρείας που αφορά η παρούσα αίτηση. Ο Θεοχάρους δεν δίνει καμιά επεξήγηση ως προς ποιά πόρτα κτυπούσε στη δοθείσα διεύθυνση, που ο ίδιος δηλώνει σε άλλες ενόρκους δηλώσεις του ότι είναι ξενοδοχείο, και πώς αντιλήφθηκε ότι σκόπιμα δεν του ανοίγουν την πόρτα. Με τα πιο πάνω δεδομένα διατηρώ αμφιβολίες ότι τα άτομα προς τα οποία απευθύνεται το διάταγμα του οποίου ζητείται υποκατάστατη επίδοση, κατά τις επισκέψεις του Θεοχάρους βρίσκονταν εντός του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας και σκόπιμα δεν του άνοιγαν την πόρτα για να μην τους επιδοθεί προσωπικά το διάταγμα. Σημειώνεται ότι το ζήτημα που εγείρεται δεν είναι η επίδοση δικογράφου σε νομικό πρόσωπο ώστε η επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο του να θεωρείται έγκυρη αλλά η επίδοση αναφέρεται σε φυσικά πρόσωπα για τα οποία οι Θεσμοί Περί Πολιτικής Δικονομίας καθορίζουν τον τρόπο επίδοσης σ΄ αυτά. Όλες οι προσπάθειες, σύμφωνα με τους Κυριάκου και Θεοχάρους, επίδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 29.5.12 έγιναν στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου που είναι η οδός Αγίου Φίλωνος αρ. 2, 8049 Κ. Πάφο. Σύμφωνα με τα πιο πάνω δεν έχω πειστεί ότι είναι αδύνατη η προσωπική επίδοση του διατάγματος σε εκείνους που αυτό αφορά για να δικαιολογείται η υποκατάστατη επίδοση του ή ότι εξαντλήθηκαν όλα τα εφικτά μέσα για επίτευξη προσωπικής επίδοσης. Απουσιάζει περαιτέρω μαρτυρία ότι έγιναν προσπάθειες για εξεύρεση της διεύθυνσης διαμονής τους. Μόνο αν η διεύθυνση διαμονής τους ήταν και παραμένει άγνωστη, παρά τις προσπάθειες αναζήτησης της, τίθεται θέμα υποκατάστατης επίδοσης και όχι γιατί παρά τις προσπάθειες του Θεοχάρους, όπως διατείνεται στην ένορκη δήλωση του, δεν του ανοίγουν την «πόρτα» του ξενοδοχείου που προφανώς συνιστά το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας της οποίας τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται το διάταγμα είναι οι διευθυντές. Σημειώνεται ότι η επίδοση του διατάγματος ημερομηνίας 29.5.12 έχει αυξημένη σημασία δεδομένης της φύσης του δικαστικού εγγράφου που προτίθεται να επιδοθεί. Αυτό είναι διάταγμα και από την επίδοση του ξεκινά ο χρόνος των 14 ημερών για υποβολή στο Χ΄΄ Ρούσσο της έκθεσης σύμφωνα με το άρθρο 341 του Κεφ. 113. Συνεπώς δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο λήψης μελλοντικών διαβημάτων για τιμωρία των Καθ΄ ων η Αίτηση για παρακοή του διατάγματος σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούν μέσα στον πιο πάνω χρόνο. Κατά συνέπεια στη βάση των γεγονότων ενώπιον μου δεν έχω πειστεί ότι είναι αδύνατη η προσωπική επίδοση ή ότι αυτή θεωρείται απομακρυσμένη. Επιπρόσθετα, παρά την πιο πάνω κατάληξη μου, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι με τον τρόπο που εισηγείται ο Αιτητής εξασφαλίζεται η γνώση των Καθ΄ ων η Αίτηση περί του διατάγματος. Σημειώνεται ότι η εκδίκαση της αίτησης 31/11 ολοκληρώθηκε με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29.5.12 και δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο κ. Μαθηκολώνης εξακολουθεί να εκπροσωπεί ή να έχει επαφή με τους Καθ΄ ων η Αίτηση ώστε μέσω του οι πελάτες του να λάβουν γνώση περί του διατάγματος. Ούτε και η δημοσίευση του διατάγματος σε ημερήσια εφημερίδα δίνει την απαραίτητη βεβαίωση περί σχετικής ενημέρωσης των Καθ΄ ων η Αίτηση. Τα ίδια ισχύουν και για τη θυροκόλληση. Συνεπώς για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Civil / Interim Αναφορά: Αίτηση για υποκατάστατο επίδοση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο