Alpha Bank Cyprus Ltd ν. PLEASANCE PHILIP KEITH κ.α., Αρ. Αγωγής: 1157/12, 22/3/2013

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Κανονισμό 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Άρθρο 16

(2), Τμήμα 4 Άρθρο 15, Άρθρο 25, Άρθρο 27

(1), Άρθρο 28

(2)και

(3), Άρθρο 29, Άρθρο 30, ΚΕΦ.6, Άρθρο 3 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, την πρακτική και το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση, φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Μενέλαου Μενελάου, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος πρέπει να παραμερισθεί και/ή να ακυρωθεί διότι δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία η οποία προνοείται από τους Θεσμούς περί Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με την Δ.6 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έπρεπε να επιδοθεί στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος σύμφωνα με τον Τύπο 6 και όχι το κλητήριο ένταλμα μεταφρασμένο στην Αγγλική ούτε και οποιαδήποτε ειδοποίηση που δεν ανταποκρίνεται στον Τύπο 6. Επίσης δεν επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 η αίτηση και η συνοδεύουσα αυτήν ένορκη δήλωση, βάση των οποίων εξασφάλισαν οι Ενάγοντες άδεια από το Δικαστήριο για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όπως απαιτείται από την Δ.48 θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνεπώς οι αιτητές δεν γνωρίζουν το περιεχόμενο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης, βάσει των οποίων εκδόθηκε το διάταγμα. Οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους 1, 2 και 3, ότι προηγήθηκε συναφής αγωγή που καταχωρήθηκε σε Αγγλικό Δικαστήριο, με την παρούσα υπόθεση και με την ίδια βάση αγωγής με αριθμό HQ11X02379, Τεκμήριο 1 ενώπιον του High Court of Justice, η οποία καταχωρήθηκε στο Αγγλικό Δικαστήριο στις 29.6.2011 και προηγείται της παρούσας αγωγής. Περαιτέρω, όπως ισχυρίζονται οι Αιτητές, αφού οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 είναι κάτοικοι Αγγλίας, σύμφωνα με τον Κανονισμό 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης άρθρο 16

(2)η αγωγή αυτή μπορούσε να ασκηθεί μόνο στην Αγγλία όπου έχουν την κατοικία τους οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3. Επίσης από το άρθρο 15 του πιο πάνω Κανονισμού, φαίνεται ότι στην παρούσα υπόθεση εφαρμόζεται το άρθρο 16

(2)και ότι υπάρχει κώλυμα προώθησης της παρούσας αγωγής και έλλειψη δικαιοδοσίας και αποκλειστική δικαιοδοσία για εκδίκαση της διαφοράς έχουν τα Αγγλικά Δικαστήρια. Στην αίτηση των Αιτητών-Εναγόμενων 1, 2 και 3 καταχώρησαν ένσταση οι Καθ΄ων η αίτηση-Ενάγοντες, προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: (α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν γίνεται από δικηγόρο, ο οποίος δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τους Εναγόμενους 1, 2 και

1. (β) Οι αιτητές βασίζουν την αίτηση τους, μεταξύ άλλων και σε λανθασμένους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας. (γ) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του αντιδίκου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court), εφόσον οι αιτητές επέδειξαν μεγάλη αδιαφορία για την παρούσα αγωγή. (δ) Οι Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση ακολούθησαν πάντοτε την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία με βάση τον νόμο. (ε) Οι Αιτητές παραλείπουν να βασίσουν την παρούσα αίτηση τους στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφάλαιο 6, με βάση τον οποίο οι Ενάγοντες πρέπει να επιδίδουν εκτός δικαιοδοσίας το Κλητήριο Ένταλμα. Συνεπώς και ελλείπει η ορθή νομική βάση. (στ) Οι Αιτητές κωλύονται από του να προβάλουν τους εν λόγω ισχυρισμούς τους, αφού έλαβαν γνώση και/ή ενημερώθηκαν για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής εναντίον τους. Στην συγκεκριμένη περίπτωση έγινε επίδοση τόσο του κλητηρίου όσο και της ειδοποίησης περί αυτού καθώς και μετάφρασης αυτών, δυνάμει του Δικαστικού Διατάγματος ημερομηνίας 27.6.
2. Οι Ενάγοντες έπραξαν με πλήρη συμμόρφωση ως προς τις οδηγίες του Δικαστηρίου, οι Εναγόμενοι έλαβαν γνώση έγκαιρα και νόμιμα και συνεπώς κωλύονται από του να προβάλουν τους εν λόγω ισχυρισμούς. Η επίδοση με βάση το διάταγμα του Δικαστηρίου δεν τους έθεσε σε δυσμένεια, τουναντίον έλαβαν γνώση δεόντως, αφού τους επιδόθηκαν τα πιο πάνω έγγραφα στην μητρική τους γλώσσα. (ζ) Η αίτηση των Εναγομένων ημερ. 26.10.12 καθίσταται άνευ αντικειμένου και θα πρέπει να απορριφθεί εφόσον οι αιτητές αιτούνται την ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου με την ένορκη δήλωση του κ. Μενελάου που συνοδεύει την αίτηση. Παρ΄όλα αυτά δεν είναι μόνο το κλητήριο ένταλμα που επιδόθηκε στους Εναγόμενους αλλά και η ειδοποίηση του κλητηρίου. Συνεπώς και είναι αδύνατο οι Εναγόμενοι να ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες δεν ακολούθησαν την ορθή διαδικασία και/ή ότι οι Εναγόμενοι τέθηκαν σε δυσμένεια. (η) Στη συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση (latches) στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης (ήτοι 4 περίπου μήνες από την έκδοση του διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση), η οποία προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των Εναγόντων. (θ) Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε σοβαρό και εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. (ι) Οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό. (κ) Η παρούσα αίτηση αποτελεί προσπάθεια των Αιτητών να δικαιολογήσουν την έλλειψη ενδιαφέροντος των υποχρεώσεων του προς τους Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση. (λ) Η ακύρωση και/ή παραμερισμός του διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση. (μ) Η αιτούμενη ακύρωση και/ή παραμερισμός της απόφασης θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Κάκιας Χριστοδουλίδη, η οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και περαιτέρω αναφέρει τα εξής: (α) Η αγωγή σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 19.4.
3. (β) Στις 27.6.12 εκδόθηκε διάταγμα, κατόπιν μονομερούς αίτησης των Εναγόντων, για επίδοση στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 του κλητηρίου εντάλματος καθώς και της ειδοποίησης κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας (ως το επισυνημμένο Τεκμήριο 1). (γ) Στις 16.8.12 καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο η Ειδοποίηση Κλητηρίου. (δ) Στις 11.9.12 στάληκαν τόσο το Κλητήριο όσο και η Ειδοποίηση για επίδοση στους Εναγόμενους 1 και 2 μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης. (ε) Στις 26.10.12 όλα τα πιο πάνω έγγραφα επιδόθηκαν στους Εναγόμενους 1, 2 και
4. Συνεπώς, όπως ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα οι Εναγόμενοι έλαβαν δεόντως γνώση για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής εναντίον τους. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι Ενάγοντες ακολούθησαν την ορθή διαδικασία, την ενδεδειγμένη από τον Νόμο και ενήργησαν σε πλήρη συμμόρφωση και με βάση το Διάταγμα Δικαστηρίου. Το Άρθρο 3 του Κεφαλαίου 6 προνοεί για την επίδοση του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας, ενώ η Διάταξη 6 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών προνοεί για επίδοση της ειδοποίησης του Κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας. Επιπλέον, οι Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί 44/01 και 1393/07, Άρθρα 34

(2)και 19

(1)και

(4)αντίστοιχα, αναφέρονται σε επίδοση «document which instituted the proceedings or an equivalent document». Με βάση τα ανωτέρω, προκύπτει ότι μπορεί να επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας και το κλητήριο αλλά και η ειδοποίηση κλητηρίου. Εν πάση περιπτώσει, προς όφελος των Εναγομένων οι Ενάγοντες, σε πλήρη συμμόρφωση με το διάταγμα ημερομηνίας 27.6.12, επέδωσαν και τα δυο στους Εναγόμενους. Συνεπώς και το διάταγμα ημερομηνίας 27.6.12 δεν πρέπει να ακυρωθεί αφού οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 έλαβαν δεόντως γνώση για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής εναντίον τους. Περαιτέρω, απορρίπτει τους ισχυρισμούς τους εκτιθέμενους στις παραγράφους 5, 6, 7 και 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και ισχυρίζεται ότι ουδέποτε απέκρυψαν οτιδήποτε οι Ενάγοντες από το Δικαστήριο και οι εν λόγω ισχυρισμοί των Εναγόμενων καθίστανται άνευ αντικειμένου. Κατ΄αρχήν σε καμία περίπτωση το Τεκμήριο 2 αποτελεί απόφαση Δικαστηρίου. Ως αναφέρεται ρητά στην πρώτη σελίδα του Τεκμηρίου 2 "This is not a judgment in this case - it is an indication". Τουναντίον από τα Τεκμήρια που οι ίδιοι οι Εναγόμενοι επισυνάπτουν στην παρούσα αίτηση, εμφαίνεται καθαρά ότι η αγωγή στην οποία αναφέρονται είναι εναντίον των Εναγομένων 2, Alpha Panareti Public Ltd και όχι εναντίον των Εναγόντων, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει δεν είναι διάδικοι στην διαδικασία ενώπιον του Αγγλικού Δικαστηρίου. Επιπλέον η παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγομένων 1, 2 και 3 καταχωρήθηκε στις 11.6.12 και η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 καταχωρήθηκε στις 11.6.12, η οποία εγκρίθηκε από το Δικαστήριο στις 27.6.12, ήτοι πολύ προγενέστερα της κατ΄ισχυρισμό διαδικασίας στο Αγγλικό Δικαστήριο και δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο το παρόν Δικαστήριο. Απορρίπτει επίσης τους ισχυρισμούς των παραγράφων 9, 10 και 11 της ένορκης δήλωσης και αναφέρει τα πιο κάτω: Δυνάμει των άρθρων 5 και 6 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/01 ορθά η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, εφόσον οι επίδικες συμφωνίες έλαβαν χώρα και υπογράφηκαν στην Πάφο αλλά και το ακίνητο βρίσκεται στην Πάφο. Το ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι Άγγλοι δεν συνεπάγεται ότι δικαιοδοσία έχουν μόνο τα Αγγλικά Δικαστήρια. Σίγουρα το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας αναφορικά με την παρούσα αγωγή βρίσκεται στην Κύπρο και όχι στην Αγγλία. Το Άρθρο 28 του Κανονισμού 44/01 δεν προσδιορίζει ότι μόνο ένα Δικαστήριο μπορεί να εκδικάσει την υπόθεση. Δεν συνεπάγεται ότι με βάση το Άρθρο 28 του Καν.44/01το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν έχει δικαιοδοσία και εν πάση περιπτώσει, το εν λόγω άρθρο αναφέρεται σε διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αναστείλει την ενώπιον του διαδικασία σε ορισμένες περιπτώσεις και μόνο εφόσον συντρέχουν ειδικοί λόγοι. Επιπρόσθετα οι Ενάγοντες ισχυρίζονται και λέγουν ότι θα υποστούν υπέρμετρη ζημιά από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, εφόσον κάτι τέτοιο θα τους θέσει σε δυσμένεια, τόσο λόγω των εξόδων που έχουν ήδη υποστεί στην διαδικασία επίδοσης του κλητηρίου όσο και του χρόνου που έχει αναλωθεί για την εν λόγω επίδοση, αφού ακολούθησαν την ορθή διαδικασία, με βάση τον Νόμο και το διάταγμα του Δικαστηρίου. Οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Είναι ο ισχυρισμός των αιτητών ότι σύμφωνα με την Δ.6 θ.6 τον Θεσμων Πολιτικής Δικονομίας, έπρεπε να επιδοθεί στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος σύμφωνα με τον Τύπο 6 και όχι το κλητήριο ένταλμα μεταφρασμένο στα Αγγλικά. Η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.6 θ.6 συνεπάγεται, σύμφωνα με τους αιτητές, ακυρότητα του κλητηρίου εντάλματος. Το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση για τους ίδιους ισχυρισμούς στην Αγωγή 2745/11 στην οποία ανέφερε τα εξής και τα οποία επαναλαμβάνω για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης: «Η Κύπρος είναι ανεξάρτητη χώρα, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι κανονισμοί της οποίας εφαρμόζονται και στην Κύπρο. Ο Κανονισμός 1393/07, ο οποίος αναφέρεται σε θέματα που αφορούν την επίδοση δικαστικών και εξωδικαστηριακών εγγράφων μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με αστικά και εμπορικά θέματα, εκείνο που απαιτεί να ικανοποιηθεί είναι ότι επιδόθηκε στον εναγόμενο το έγγραφο με το οποίο άρχισε η δικαστική διαδικασία και εκείνο το οποίο ουσιαστικά είναι αναγκαίο είναι να γνωρίζει ο εναγόμενος και να αντιλαμβάνεται το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο αποτελεί την απαίτηση των εναγόντων εναντίον του. Η σημερινή πραγματικότητα και οι πρόνοιες του Κανονισμού 1393/07, καταργούν ουσιαστικά την Δ.6 θ.6 και ως εκ τούτου κανένα δικαίωμα των εναγομένων παραβλάπτεται με την επίδοση σ΄αυτούς του κλητηρίου εντάλματος και όχι της ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, στη μητρική γλώσσα των εναγομένων οι οποίοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 22.6.12 είναι καθ΄όλα νόμιμη.» Ισχυρίζονται επίσης οι Αιτητές ότι δεν επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 η αίτηση και η ένορκη δήλωση, βάση των οποίων εξασφάλισαν οι Ενάγοντες άδεια από το Δικαστήριο για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όπως απαιτείται από την Δ.48 θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτό από μόνο του, σύμφωνα με τους Αιτητές, καθιστά την επίδοση στους Αιτητές άκυρη. Η κα Πολυβίου, παρέπεμψε το Δικαστήριο στην Απόφαση στην αγωγή 2745/11, στην οποία το Δικαστήριο απέρριψε παρόμοια αίτηση των Εναγομένων-Αιτητών. Στην υπόθεση 2745/11 το Δικαστήριο ανέφερε σχετικά με το θέμα αυτό τα εξής: «Η υποχρέωση των εναγόντων για επίδοση της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει προκύπτει από τις πρόνοιες της Δ.48 θ.13 η οποία έχει ως σκοπό να λαμβάνει γνώση ο καθ΄ου η αίτηση για όσα ο αιτητής ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου και στα οποία το Δικαστήριο στηρίχθηκε για να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα ώστε να προβεί ο καθ΄ου σε διαβήματα για την ακύρωση τους και να εγείρει ουσιαστικούς και βάσιμους λόγους ένστασης. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση ότι οι θεσμοί πρέπει να τηρούνται. Το ερώτημα όμως που προκύπτει στα γεγονότα της παρούσα αίτησης είναι πώς οι καθ΄ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν τους επιδόθηκε η αίτηση και η ένορκη δήλωση ενώ ταυτόχρονα ισχυρίζονται ότι οι αιτητές προφανώς απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα. Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν στην ένορκη τους δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ασαφείς και ως εκ τούτου και αν ακόμη ο λόγος αυτός προβάλλετο ως λόγος ακύρωσης της επίδοσης και πάλι για τους πιο πάνω λόγους δεν θα επιτύγχανε». Είναι σαφές από το πιο πάνω απόσπασμα ότι ο λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε την αίτηση στην αγωγή 2745/11 ήταν γιατί δεν υπήρχε τέτοιος ισχυρισμός στην αίτηση και γιατί και αν ακόμη υπήρχε στην αίτηση ο ισχυρισμός τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση ήταν ασαφή. Στα γεγονότα της παρούσας αίτηση φαίνεται ότι υπάρχει σαφής ισχυρισμός τόσο στην αίτηση, κάτω από την παράγραφο (Στ) όσο και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση (παράγραφος 5). Σύμφωνα με την Δ.48 θ.13 οποτεδήποτε επιδίδεται διάταγμα που δόθηκε μετά από μονομερή αίτηση, επιδίδεται ταυτόχρονα και η μονομερής αίτηση μαζί με την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Σκοπός της επίδοσης είναι να λάβει γνώση ο Καθ΄ου η αίτηση για τα όσα ο αιτητής ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου και στα οποία το Δικαστήριο στηρίχθηκε για να εκδώσει το ζητούμενο διάταγμα, ώστε να προβεί ο Καθ΄ου η αίτηση σε διαβήματα για την ακύρωση του και να εγείρει ουσιαστικούς και βάσιμους λόγους. Στην ένσταση τους οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι επέδωσαν όλα τα έγγραφα τα οποία όφειλαν να επιδώσουν δυνάμει του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1339/07 και ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η επίδοση τους δεν είναι υποχρεωτική και δεν προνοείται από τους σχετικούς Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Earnsfield Steel Ltd v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal for A.N.KYJMIN

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1350, η νομική υποχρέωση επίδοσης της αίτησης και της ένορκης δήλωσης προκύπτει από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η πιο πάνω απόφαση αφορούσε βέβαια επίδοση στην Ουκρανία, χώρα που δεν ανήκει στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το γεγονός όμως αυτό δεν διαφοροποιεί την ουσία της απόφασης Earnsfield Steel γιατί η εφαρμογή του Κανονισμού 1339/07 δεν εξυπακούει κατάργηση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η επίδοση των εγγράφων σε χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης γίνεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού 1339/07, όμως το τι θα επιδοθεί σχετίζεται με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και η Δ.48 θ.13 είναι σαφής. Ο Θεσμός 13 αναφέρεται γενικά σε μονομερή αίτηση ανεξάρτητα από το αντικείμενο της και έτσι οι Ενάγοντες είχαν την υποχρέωση να επιδώσουν εκτός από τα έγγραφα που αναφέρονται στο διάταγμα ημερομηνίας 27.6.12 και την μονομερή αίτηση μαζί με την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι η κρίση του Δικαστηρίου σε σχέση με την Δ.48 θ.13 και την Δ.6 θ.6 είναι αντιφατική, αφού στην μία περίπτωση το Δικαστήριο απαιτεί πλήρη συμμόρφωση με την διαταγή ενώ στην δεύτερη περίπτωση θεωρεί ότι η μη τήρηση της δεν επηρεάζει την νομιμότητα της επίδοσης. Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος αντί ειδοποίησης του κλητηρίου δεν επηρεάζει, κατά την κρίση μου, τα δικαιώματα των Εναγομένων, αφού αυτοί λαμβάνουν γνώση της διαδικασίας και των απαιτήσεων των Εναγόντων είτε με το ένα είτε με το άλλο έγγραφο και όπως αναφέρθηκε από το παρόν Δικαστήριο στην αγωγή 2745/11 «εκείνο το οποίο ουσιαστικά είναι αναγκαίο είναι να γνωρίζει ο Εναγόμενος και να αντιλαμβάνεται το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο αποτελεί την απαίτηση των Εναγόντων εναντίον του». Αντίθετα, στη περίπτωση της Δ.48 θ.13 η παράλειψη των Εναγόντων να επιδώσουν στους Εναγόμενους την αίτηση και την ένορκη δήλωση, στερεί την δυνατότητα στους Εναγόμενους να γνωρίζουν τι ανέφερε ο αιτητής ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Ως εκ τούτου και για τους πιο πάνω λόγους, θεωρώ ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές είχαν την υποχρέωση να επιδώσουν την αίτηση και την ένορκη δήλωση με την οποία εξασφάλισαν το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και η παράλειψη τους αυτή, καθιστά παράτυπη την επίδοση. Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται περαιτέρω ότι οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ότι προηγήθηκε συναφής αγωγή που καταχωρήθηκε σε Αγγλικό Δικαστήριο με την ίδια βάση αγωγής ενώπιον του High Court of Justice στις 29.6.11 και συνεπώς προηγείται της παρούσας αγωγής. Ισχυρίζονται επίσης ότι αφού οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 είναι κάτοικοι Αγγλίας σύμφωνα με τον Κανονισμό 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η παρούσα αγωγή μπορούσε να ασκηθεί μόνο στην Αγγλία που έχουν την κατοικία τους οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3. Ενόψει των πιο πάνω, είναι εισήγηση των Εναγομένων-Αιτητών ότι υπάρχει κώλυμα προώθησης της παρούσας αγωγής και έλλειψη δικαιοδοσίας και αποκλειστική δικαιοδοσία για εκδίκαση της διαφοράς έχουν τα Αγγλικά Δικαστήρια. Ως εκ τούτου, ζητούν την αναστολή κάθε διαδικασίας και/ή περαιτέρω διαδικασίας στην παρούσα αγωγή. Εξετάζοντας τα Τεκμήρια στα οποία παρέπεμψαν οι Εναγόμενοι-Αιτητές και τα οποία επισυνάπτονται στην αίτηση τους, παρατηρώ ότι πουθενά δεν φαίνεται ως Εναγόμενη η Ενάγουσα στην παρούσα αγωγή αλλά περαιτέρω το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του όλα τα στοιχεία και το περιεχόμενο των εγγράφων που αφορούν την διαδικασία ενώπιον των Αγγλικών Δικαστηρίων ώστε να γνωρίζει το ακριβές αντικείμενο της διαφοράς και πώς σχετίζονται με την Ενάγουσα. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς των Αιτητών για την εφαρμογή του Κανονισμού 44/2001 θεωρώ ότι δεν μπορούν να εξεταστούν στο παρόν στάδιο και στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Η αναστολή της διαδικασίας είναι ένα πολύ δραστικό μέτρο και δεν μπορεί να ασκείται στη βάση και μόνο ισχυρισμών. Από τα πιο πάνω είναι σαφές ότι η αίτηση των Εναγομένων-Αιτητών επιτυγχάνει αναφορικά με τον ισχυρισμό τους ότι δεν τους επιδόθηκαν η αίτηση και η ένορκη δήλωση στην βάση των οποίων οι Ενάγοντες εξασφάλισαν το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Η παράλειψη των Εναγόντων-Καθ΄ων η αίτηση να επιδώσουν τα πιο πάνω έγγραφα παραβιάζει την Δ.48 θ.13 και ως εκ τούτου η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και η επίδοση του διατάγματος ημερομηνίας 27.6.12 ακυρώνονται. Οι Ενάγοντες-Καθ΄ων η αίτηση να πληρώσουν στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Διάταγμα παραμερισμού/ακύρωσης διατάγματος εκτός δικαιοδοσίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο