Αναφορικά με τον Στέλιο Παναγιώτου, Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ. 419/12, 14/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A69 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ. 419/12 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Αναφορικά με τον Στέλιο Παναγιώτου, οδός Αναξαγόρα 5, Γεροσκήπου Χρεώστη Ημερομηνία: 14.3.2013 Για Αιτητή - Χρεώστη: κ. Βασιλειάδης. Για Καθ' ου η αίτηση - Πιστωτή: κ. Αλεξάνδρου. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 20.12.12 μετά από μονομερή αίτηση του Πιστωτή εκδόθηκε ειδοποίηση πτώχευσης, η οποία απευθύνεται προς το φερόμενο Χρεώστη, Στέλιο Παναγιώτου και του ζητά όπως εντός 7 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης πληρώσει συγκεκριμένο εξ αποφάσεως χρέος, λεπτομέρειες του οποίου αναφέρονται στην ειδοποίηση. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης ημερ. 21.1.13, η οποία υπάρχει στο φάκελο της υπόθεσης, η υπό αναφορά ειδοποίηση επιδόθηκε στον Χρεώστη προσωπικά στις 14.1.13. Στη συνέχεια στις 17.1.13 ο Χρεώστης αντέδρασε καταχωρώντας σχετικά ένορκη δήλωση ίδιας ημερομηνίας. Στην ένορκη δήλωση του ο Χρεώστης (στο εξής ο Αιτητής) ζητά στην ουσία τον παραμερισμό της υπό αναφορά ειδοποίησης πτώχευσης. Ειδικότερα στηρίζει το αίτημα του στα ακόλουθα: (α) Στην ειδοποίηση πτώχευσης δεν αναφέρονται οι αναγκαίοι Kανονισμοί και απουσιάζει παντελώς η νομική βάση της Αίτησης. (β) Η ειδοποίηση πτώχευσης καταχωρήθηκε καταχρηστικά και κακόπιστα. (γ) Ο Καθ' ου η αίτηση προχώρησε στην καταχώρηση της ειδοποίησης πτώχευσης καταχρηστικά και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αφού απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι έχει καταχωρήσει παλαιότερα ακόμα δύο ειδοποιήσεις πτώχευσης και δύο αιτήσεις πτώχευσης με αρ. 32/12 και 141/12 εναντίον του Αιτητή, τις οποίες απέσυρε. Η τελευταία μάλιστα αίτηση πτώχευσης αποσύρθηκε με έξοδα εναντίον του Αιτητή καθότι ο Καθ' ου η αίτηση συμφώνησε όπως, αντί να συνεχίσει με την πτωχευτική διαδικασία, αποσύρει την αίτηση πτώχευσης και να καταχωρήσει εναντίον του Αιτητή αίτηση μηνιαίων δόσεων. Αντί αυτού προχώρησε εκ νέου με την υπό αναφορά ειδοποίηση πτώχευσης. (δ) Ο Καθ' ου η αίτηση ήταν εξασφαλισμένος πιστωτής καθότι καταχώρησε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του Αιτητή και στην συνέχεια θέλοντας να τον εξαναγκάσει να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος απέσυρε αυτό και καταχώρησε νέες ειδοποιήσεις και αιτήσεις πτώχευσης. (ε) Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει προχωρήσει με οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης για την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους από την έκδοση της σχετικής απόφασης μέχρι και σήμερα. (στ) Ο Καθ' ου η αίτηση δεν προχώρησε μόνο εναντίον του Αιτητή με ειδοποιήσεις και αιτήσεις πτώχευσης αλλά προχώρησε σε έκδοση Διαταγμάτων Παραλαβής εναντίον όλων των άλλων εξ αποφάσεως οφειλετών στην Αίτηση Ε35/09 Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Πάφου, των οποίων η περιουσία καλύπτει το εξ αποφάσεως χρέος. (θ) Ο πραγματικός λόγος που έχει καταχωρηθεί η παρούσα ειδοποίηση πτώχευσης είναι για να εξαναγκασθεί ο Αιτητής σε άμεση πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους και όχι για να διαφυλάξει την περιουσία του για τους υπόλοιπους πιστωτές του. (ι) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την διάπραξη πράξης Πτώχευσης από μέρους του Αιτητή. Ο Πιστωτής (στο εξής ο Καθ' ου η αίτηση) επέλεξε να μην καταχωρήσει οποιαδήποτε ένορκη δήλωση προς απάντηση στην ένορκη δήλωση του Αιτητή (βλ. Williams and Muir Hunter on Bankruptcy (19th
- ed)σελ. 38). Κατά την ακρόαση οι δύο πλευρές περιορίσθηκαν σε γραπτές αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Νομική πτυχή Σύμφωνα με το άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης εάν εντός επτά ημερών δεν συμμορφωθεί σε ειδοποίηση πτώχευσης που αφορά χρέος, το οποίο προκύπτει από τελεσίδικη δικαστική απόφαση ή δεν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή για τουλάχιστο ισάξιο ποσό του χρέους και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση. Το άρθρο 3
(3)του Κεφ. 5 προβλέπει ότι η ειδοποίηση πτώχευσης θα γίνεται κατά τον καθορισμένο τύπο καθώς και το τι πρέπει να αναφέρει. Η διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης ρυθμίζεται από το Μέρος III των Πτωχευτικών Κανονισμών και ειδικότερα από τους Κανονισμούς 38-43. Σύμφωνα με τον Κ.40
(2)ο χρεώστης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκη δήλωση με την οποία να προβάλλει ότι έχει ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση που αφορά την ειδοποίηση. Η ένορκη αυτή δήλωση λειτουργεί σύμφωνα με τον Κανονισμό 41 ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης και σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(3)θα πρέπει να καταχωρείται, σε περιπτώσεις που η επίδοση γίνεται στη Δημοκρατία, εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον χρεώστη. Το βάρος απόδειξης των πιο πάνω ισχυρισμών βρίσκεται αποκλειστικά στους ώμους του χρεώστη. Αυτό προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 3
(1)(ζ) του Κεφ.5 καθώς και του Κανονισμού 40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών (βλ. Re Ντίνος Ασπρής
(1988)1 J.S.C. 93). Αποτελεί ουσιαστικά κύρια θέση του Καθ' ου η αίτηση στην παρούσα ότι εφόσον ο Αιτητής ζητά τον παραµερισµό της ειδοποίησης πτώχευσης για λόγους άλλους από αυτούς που προβλέπονται στον Κανονισμό 40
(2)θα έπρεπε να προβεί στην καταχώρηση αίτησης και όχι ενόρκου δηλώσεως όπως έπραξε. Από την υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Δημητρίου
(2008)1Α Α.Α.Δ 425, όπου γίνεται αναφορά τόσο στο άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 όσο και στις πρόνοιες των Κ.40
(2)και 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών αλλά και στη σχετική Κυπριακή και Αγγλική νομολογία, προκύπτει ότι άλλοι λόγοι ακύρωσης πέραν αυτών που αναφέρονται στον Κ.40
(2)δηλ. ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό, όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της ειδοποίησης, ως επίσης ισχυρισμοί για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν να προβληθούν με καταχώρηση ξεχωριστής, ειδικής προς τούτο αίτησης, δηλαδή αίτησης προς ακύρωση και όχι με την ένορκη δήλωση που προβλέπεται στον Κ.40
(2). Επομένως το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εξετάσει τον παραμερισμό ειδοποίησης πτώχευσης στη βάση λόγων, οι οποίοι δεν προβλέπονται από τον Κ.40
(2), αλλά μόνον εφόσον υποβληθεί προς το σκοπό αυτό η απαιτούμενη αίτηση. Στην παρούσα είναι εμφανές από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Αιτητή ότι δεν επικαλείται οποιοδήποτε από τους λόγους που αναφέρονται στον Κ.40
(2). Υπό αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εξετάσει τους λόγους που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση και συνεπώς η ένορκη δήλωση του Αιτητή θα πρέπει να απορριφθεί. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω για σκοπούς πληρότητας της απόφασης να εξετάσω την ουσία των υπόλοιπων ισχυρισμών του Αιτητή. Υποστηρίζει ο Αιτητής ότι στην ειδοποίηση πτώχευσης δεν αναφέρονται οι αναγκαίοι Kανονισμοί και απουσιάζει παντελώς η νομική της βάση. Η θέση αυτή δεν ευσταθεί. Η ειδοποίηση πτώχευσης στην παρούσα φαίνεται να συνάδει τόσο με το άρθρο 3
(3)του Κεφ. 5 όσο και με τους Κ.39 και 40 των Πτωχευτικών Κανονισμών. Πουθενά δε στις πιο πάνω διατάξεις δεν προβλέπεται ότι η ειδοποίηση πτώχευσης πρέπει να αναγράφει νομική βάση ή άλλους Κανονισμούς. Εν πάση περιπτώσει ακόµη και να διαπιστωνόταν ότι έπρεπε να αναγράφει νομική βάση, πρόκειται για παρατυπία, η οποία θα μπορούσε να θεραπευθεί δυνάμει του Κ.2 και του άρθρου 102
(1)του Κεφ. 5 (βλ. Σιάτης ν. Λοίζου
(1994)1 Α.Α.Δ. 226). Αναφορικά με τη θέση του Αιτητή ότι η προθεσμία των 7 ημερών που αναφέρεται στην οπισθογράφηση της ειδοποίησης δεν είναι η προβλεπόμενη από τον Κ.40
(3), πρέπει να λεχθεί ότι αυτή δεν εγείρεται με την ένορκη δήλωση αλλά με τις αγορεύσεις του συνηγόρου του Αιτητή και συνεπώς δεν μπορεί να εξετασθεί. Στην κρίση μου αυτή συνηγορεί και το ότι με αυτόν τον τρόπο η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση δεν είχε την ευχέρεια να λάβει γνώση και να απαντήσει σχετικά. Όσον δε αφορά το ότι, ως αναφέρει ο Αιτητής, ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει προχωρήσει με οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης για την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους από την έκδοση της σχετικής απόφασης μέχρι και σήμερα καθώς και το ότι δεν προχώρησε μόνο εναντίον του Αιτητή με ειδοποιήσεις και αιτήσεις πτώχευσης αλλά προχώρησε σε έκδοση Διαταγμάτων Παραλαβής εναντίον όλων των άλλων εξ αποφάσεως οφειλετών στην Αίτηση Ε35/09 Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Πάφου, των οποίων η περιουσία καλύπτει το εξ αποφάσεως χρέος, θα πρέπει να λεχθεί ότι οι εν λόγω θέσεις θεωρούνται ως εγκαταληφθείσες εφόσον ως φαίνεται από την αγόρευση του Αιτητή αυτές δεν προωθήθηκαν. Εν πάση περιπτώσει θα πρέπει να λεχθεί σχετικά ότι η διαδικασία πτώχευσης γενικά και η ειδοποίηση πτώχευσης δεν αποτελούν μέθοδο εκτέλεσης μιας απόφασης αλλά εξυπηρετούν άλλο σκοπό που είναι «η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών» (βλ. London Clubs Ltd κ.α. v. Παπαδόπουλου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1699 και Αρέστη ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258). Για αυτό άλλωστε και δεν περιλαμβάνονται στις μεθόδους εκτέλεσης, οι οποίες προβλέπονται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 (βλ. Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1255). Δεν αποτελεί δε προϋπόθεση για την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης να προηγηθεί η λήψη οποιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης (βλ. Πετράκης ν. Κίμωνος
(2006)1Β Α.Α.Δ 1311). Το γεγονός δε της έκδοσης διαταγμάτων παραλαβής εναντίον όλων των άλλων εξ αποφάσεως οφειλετών στην Ε35/09, της οποίας η απόφαση αποτελεί τη βάση έκδοσης της υπό εξέταση ειδοποίησης πτώχευσης, δεν συνιστά κατά την κρίση μου κώλυμα στο να προχωρήσει πτωχευτική διαδικασία εναντίον του Αιτητή, με δεδομένο ότι το εξ αποφάσεως χρέος οφείλεται από όλους αλληλέγγυα και κεχωρισμένα και δεν φαίνεται να έχει εξοφληθεί. Περαιτέρω σε σχέση με αυτό να σημειωθεί ότι, ως κρίθηκε στην Πετρίδης ν. Alpha Bank Ltd, Πολ. Έφεση 249/2008, ημερ. 18.3.11, το γεγονός ότι ο πιστωτής έχει τις εξασφαλίσεις του συνεναγόμενου πρωτοφειλέτη δεν καθιστά τη διαδικασία καταχρηστική. Αναφέρει επίσης ο Αιτητής ότι ο Καθ' ου η αίτηση προχώρησε στην καταχώρηση της ειδοποίησης πτώχευσης καταχρηστικά εφόσον παλαιότερα είχε καταχωρήσει ακόμα δύο ειδοποιήσεις πτώχευσης και δύο αιτήσεις πτώχευσης με αρ. 32/12 και 141/12 εναντίον του Αιτητή, τις οποίες απέσυρε. Η τελευταία μάλιστα αίτηση πτώχευσης αποσύρθηκε με έξοδα εναντίον του Αιτητή καθότι ο Καθ' ου η αίτηση συμφώνησε όπως, αντί να συνεχίσει με την πτωχευτική διαδικασία, αποσύρει την αίτηση πτώχευσης και να καταχωρήσει εναντίον του Αιτητή αίτηση μηνιαίων δόσεων κάτι που δεν έπραξε και προχώρησε με την επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης. Στην υπόθεση London Clubs Ltd ανωτέρω λέχθηκε περαιτέρω ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Στην εν λόγω υπόθεση είχαν προηγηθεί άλλες δύο ειδοποιήσεις πτώχευσης, οι οποίες αποσύρθηκαν από τους αιτητές αφού ο καθ' ου η αίτηση συμφώνησε να πληρώνει ποσό μηνιαίων δόσεων τριπλάσιο από εκείνο που είχε αρχικά συγκατατεθεί να πληρώνει. Το Εφετείο παρατήρησε πως δεν εξηγήθηκε στο πρωτόδικο δικαστήριο γιατί δεν είχε προωθηθεί η ορθή διαδικασία είσπραξης της εξ αποφάσεως οφειλής του εφεσίβλητου μετά που αυτός αμέλησε να καταβάλει τις καθυστερημένες μηνιαίες δόσεις του εφόσον παρά το ότι υπήρχε σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου για μηνιαίες δόσεις, οι εφεσείοντες δεν το προώθησαν προς εκτέλεση. Με εκείνα τα δεδομένα το Εφετείο αποφάνθηκε πως η διαδικασία ήταν καταπιεστική εις βάρος του χρεώστη γιατί δεν απέβλεπε, με την ορθή χρήση της δικαστικής διαδικασίας, στην εκτέλεση των υπέρ του αποφάσεων, αλλά απέβλεπε στην καταπίεση του εφεσίβλητου με την κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Όπως δε λέχθηκε και στην υπόθεση Μερκής ν. Intertobacco Ltd
(2006)1Β Α.Α.Δ 788 με αναφορά στην London Clubs ανωτέρω «Δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που παραπέμπει η πιο πάνω απόφαση». Περαιτέρω στην Κίμωνος ανωτέρω λέχθηκε σχετικά ότι «το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του» προώθηση πτωχευτικής διαδικασίας δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή. Τα γεγονότα που τέθηκαν στην παρούσα κατά την κρίση μου δεν προσομοιάζουν με την υπόθεση London Clubs. Η θέση άλλωστε του Αιτητή συνδυάζεται με το ότι, ως αναφέρει, ο Καθ' ου η αίτηση έχει αποκρύψει την καταχώρηση προηγούμενων σχετικών διαδικασιών. Εν πάση περιπτώσει το γεγονός της καταχώρησης στο παρελθόν τέτοιων διαδικασιών δεν μπορεί να οδηγήσει από μόνο του σε συμπέρασμα κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών. Πέραν γενικών και αόριστων ισχυρισμών δεν έχει τεθεί στην παρούσα οτιδήποτε που να καταδεικνύει την ύπαρξη στοιχείων δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου Καθ' ου η αίτηση και εις βάρος του Αιτητή ή ότι η καταχώρηση των εν λόγω διαδικασιών έγινε με σκοπό να χρησιμοποιηθούν καταπιεστικά προς τον Αιτητή. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψην τα πιο πάνω αλλά και τη σχετική νομολογία κρίνω ότι ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει κατάχρηση διαδικασίας στην παρούσα. Περαιτέρω ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση ήταν εξασφαλισμένος πιστωτής καθότι καταχώρησε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του Αιτητή και στην συνέχεια θέλοντας να τον εξαναγκάσει να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος απέσυρε αυτό και καταχώρησε νέες ειδοποιήσεις και αιτήσεις πτώχευσης. Σε σχέση με αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι ως γνωστό η εγγραφή μιας απόφασης αποτελεί δικαίωμα, το οποίο ο νόμος παρέχει στον εξ αποφάσεως πιστωτή προς διασφάλιση εκτέλεσης της απόφασης. Η απόσυρση λοιπόν τέτοιου μέτρου εκείνον που ουσιαστικά ωφελεί είναι πρωτίστως τον ίδιο τον εξ αποφάσεως οφειλέτη. Η θέση δε του Αιτητή ότι η απόσυρση του ΜΕΜΟ έγινε για να τον εξαναγκάσει να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος είναι επίσης γενική και αόριστη και δεν φαίνεται να είναι τίποτα πέραν από συμπέρασμα αυτού το οποίο προωθεί για να στηρίξει τη θέση του. Τέλος ούτε η θέση του Αιτητή ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την διάπραξη πράξης Πτώχευσης έχει προωθηθεί. Θα πρέπει όμως εν πάση περιπτώσει να λεχθεί σχετικά ότι το κατά πόσο έχει διαπραχθεί πράξη πτώχευσης δεν αποτελεί αντικείμενο στην εξέταση ένορκης δήλωσης προς παραμερισμό ειδοποίησης πτώχευσης όπως η παρούσα αλλά στην εξέταση αίτησης πτώχευσης (βλ. άρθρα 3-6 του Κεφ. 5), η οποία καταχωρείται στη βάση τέτοιας ειδοποίησης πτώχευσης. Ενόψει λοιπόν όλων των ανωτέρω η ένορκη δήλωση του Χρεώστη για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης απορρίπτεται. Η προθεσμία για συμμόρφωση προς την ειδοποίηση πτώχευσης, η οποία αναστάληκε μέχρι να ακουσθεί η παρούσα, θα αρχίζει από σήμερα. Τα έξοδα της παρούσας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση - Πιστωτή και εναντίον του Αιτητή - Χρεώστη. (Υπ.).............. Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Bankruptcy Notice/Final (Αναφορά: Ειδοποίηση Πτώχευσης - Ένορκη δήλωση ως αίτηση παραμερισμού) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο