← Κύπρος

ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ κ.α. ν. ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED, Αρ. Αγωγής: 709/2008, 10/4/2013

ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ κ.α. ν. ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED, Αρ. Αγωγής: 709/2008, 10/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A87 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 709/2008 Μεταξύ:

  1. ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, από την Λευκωσία
  2. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, από την Λευκωσία
  3. ΑΝΘΟΥΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥ, από την Πάφο Εναγόντων -και- ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED Εναγομένων .......... 10.4.13 Για τους Ενάγοντες: κα Γαλάζη (για να ακούσει απόφαση η κα Γερμανού) Για την Εναγόμενη: κ. Κορακίδης (για να ακούσει απόφαση η κα Πέτρου) ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, οι Ενάγοντες είναι συνιδιοκτήτες των ακινήτων, τα οποία βρίσκονται στο χωριό Λέμπα, στην Επαρχία Πάφου, Τεμάχιο 227 και αρ. εγγραφής 3935, τεμάχιο 231 και αρ. εγγραφής 3626 και τεμάχιο αρ. 308 και αρ. εγγραφής 3845, Φ/Σχ. 45/50 (στο εξής αναφερόμενα ως τα «Ακίνητα»). Η Εναγόμενη εταιρεία είναι εργολάβοι και/ή ασχολούνται με οικοδομικές εργασίες και ανέγειραν οικοδομή στο τεμάχιο αρ. 232 που εφάπτεται στο τεμάχιο 231 των Εναγόντων. Κατά ή περί τις αρχές Φεβρουαρίου του 2008, η Εναγόμενη και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες της, εισήλθαν παράνομα εντός των ακινήτων των Εναγόντων και εγκατέστησαν και/ή τοποθέτησαν μηχανήματα και/ή άλλα αντικείμενα και/ή εκτελούσαν διάφορες εργασίες εντός των ακινήτων αναφορικά με την ανέγερση της οικοδομής της Εναγόμενης εντός του τεμαχίου με αρ.232, χωρίς τη συναίνεση των Εναγόντων. Στο τεμάχιο με αρ. 308 η Εναγόμενη και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες της τοποθέτησαν μεγάλο όγκο χωμάτων και λίθων, μπάζα και χαλάσματα, σκληρούς λίθους και τμήματα μπετόν με αποτέλεσμα να αλλοιωθούν τα σύνορα του εν λόγω τεμαχίου. Οι πετρόκτιστοι τοίχοι που όριζαν τα σύνορα του ίδιου τεμαχίου έχουν καταστραφεί και μετακινηθεί. Περαιτέρω, έχει ξεριζωθεί η χαμηλή και ψηλή βλάστηση και ως αποτέλεσμα της πιο πάνω παράνομης επέμβασης από την Εναγόμενη και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες της, καταστράφηκε και/ή ξεριζώθηκε μεγάλος αριθμός θάμνων και δένδρων από χαρουπιές, ελιές και σινιές που βρίσκονταν εντός του εν λόγω τεμαχίου. Στο τεμάχιο των Εναγόντων με αρ.227 έχουν αλλοιωθεί τα σύνορα του και έχει καταστραφεί δεξαμενή και σειρά από συκιές. Στο τεμάχιο με αριθμό 231 έχουν αλλοιωθεί τα σύνορα με το γειτονικό τεμάχιο όπου ανεγείρεται η οικοδομή από την Εναγόμενη και έχει δημιουργηθεί πρανούς πέραν των 4 μέτρων σε μήκος τουλάχιστον 30 μέτρων. Ο χώρος των ακινήτων χρησιμοποιείτο ως περιβόλι και χώρος όπου οι Ενάγοντες συγκεντρώνονταν οικογενειακά κατά τις μη εργάσιμες μέρες και απολάμβαναν το τοπίο προς τη θάλασσα και την άγρια βλάστηση. Οι Ενάγοντες είχαν ειδοποιήσει κατ΄επανάληψη την Αστυνομία αλλά παρά τις υποδείξεις τόσο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου, όσο και των Εναγόντων προς την Εναγόμενη και/ή τους αντιπροσώπους της και/ή τους υπηρέτες της να άρουν την πιο πάνω παράνομη επέμβαση εντός των τεμαχίων, οι τελευταίοι αρνήθηκαν. Οι Ενάγοντες παραθέτουν λεπτομέρειες των ζημιών που όπως ισχυρίστηκαν έχουν υποστεί και σύμφωνα με την σχετική εκτίμηση η δαπάνη για την αποκατάσταση των ζημιών και/ή απωλειών, ανέρχεται στο ποσό των €170.
  4. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι για να αποδώσουν καρπούς τα δέντρα που βρίσκονται εντός των πιο πάνω ακινήτων τους χρειάστηκαν πολλούς κόπους και χρόνο και δαπανήθηκε χρηματικό ποσό. Μέρος των πιο πάνω καρπών εμπορεύονταν οι Ενάγοντες και είχαν εισόδημα από αυτούς, πέραν του ότι γινόταν και προσωπική χρήση. Το ετήσιο εισόδημα των Εναγόντων ανερχόταν στο ποσό των €5.
  5. Κατά ή περί τις αρχές Μαίου του 2008, η Εναγόμενη και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες της μετακίνησαν τα μηχανήματα και/ή οχήματα τους από τα ακίνητα, χωρίς όμως να αποκαταστήσουν τις ζημιές και/ή απώλειες που προκάλεσαν στα ακίνητα, συνεπεία της παράνομης επέμβασης τους σε αυτά και/ή να αποζημιώσουν για τις εν λόγω ζημιές και/ή απώλειες και ως εκ τούτου οι Ενάγοντες απαιτούν από την Εναγόμενη: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει την Εναγόμενη όπως αυτή και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες της παύσουν να επεμβαίνουν καθ΄οιονδήποτε τρόπο επί των ακινήτων με στοιχεία Φ/ΣΧ 45/50, Τεμάχιο 227 και αρ. εγγραφής 3935, τεμάχιο 231 και αρ. εγγραφής 3626 και τεμάχιο αρ.308 και αρ. εγγραφής 3845, τα οποία βρίσκονται στο χωριό Λέμπα της Επαρχίας Πάφου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει την Εναγόμενη και/ή τους υπηρέτες της όπως αφαιρέσουν τα μηχανήματα και/ή εξοπλισμό τους, όγκο χωμάτων και λίθων, μπάζα από χαλάσματα, σκληρούς λίθους και τμήματα μπετόν τα οποία παράνομα τοποθέτησαν εντός των ακινήτων με στοιχεία Φ/ΣΧ 45/50, Τεμάχιο 227 και αρ. εγγραφής 3935, τεμάχιο 231 και αρ. εγγραφής 3626 και τεμάχιο αρ.308 και αρ. εγγραφής 3845, τα οποία βρίσκονται στο χωριό Λέμπα της Επαρχίας Πάφο και αποκαταστήσουν τους πετρόκτιστους τοίχους που όριζαν τα σύνορα των πιο πάνω τεμαχίων που έχουν καταστραφεί και/ή μετακινηθεί από την Εναγόμενη και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες της. Γ. Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση επί των ακινήτων τα οποία περιγράφονται λεπτομερώς ανωτέρω. Δ. Αποζημιώσεις για απώλεια εσόδων τις οποίες υπέστησαν οι Ενάγοντες εξαιτίας της παράνομης επέμβασης επί των ακινήτων. Ε. Αποζημιώσεις για την ξερίζωση βλάστησης, μεγάλου αριθμού θάμνων και δέντρων από χαρουπιές, ελιές, σινιές και συκιές τα οποία βρίσκονταν εντός των ακινήτων με στοιχεία Φ/ΣΧ 45/50, τεμάχιο 227 και αρ. εγγραφής 3935, τεμάχιο 231 και αρ. εγγραφής 3626 και τεμάχιο 308 αρ. εγγραφής
  6. ΣΤ. Παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις. Ζ. Αποζημίωση. Η Εναγόμενη στην Έκθεση Υπεράσπισης της αρνείται και απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς σε όλες τους τις λεπτομέρειες που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης εκτός αυτούς που ρητά παραδέχεται στην Έκθεση Υπεράσπισης της και ισχυρίζεται ότι δεν έχει καμία σχέση με τα όσα περιγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης και ότι η αγωγή των Εναγόντων είναι επιπόλαια και νομικά και πραγματικά ανυπόστατη. Ισχυρίζεται επίσης ότι ουδέποτε διέπραξε τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης ούτε και εξουσιοδότησε οποιονδήποτε τρίτο να προβεί σε τέτοιες ενέργειες και ισχυρίζεται ότι ο ισχυρισμός των Εναγόντων ότι η Εναγόμενη ή/και αντιπροσώποι της ή/και υπηρέτες της δήθεν μετακίνησαν τα μηχανήματα της από τα κτήματα των Εναγόντων κατά τον Μάίο του 2008 είναι αναληθής και αποτελεί ακόμα μία προσπάθεια των Εναγόντων για κατασκευή υπόθεσης εναντίον της. Η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αποτελείται από τα όσα ανέφεραν οι τέσσερις μάρτυρες που κάλεσαν οι Ενάγοντες και από την μαρτυρία του μάρτυρα που κάλεσε η Εναγόμενη όπως επίσης και από το περιεχόμενο των τεκμηρίων που έχουν κατατεθεί. Πρώτος μάρτυρας για τους Ενάγοντες (ΜΕ1) ήταν ο Ανδρέας Χρίστου, ο οποίος είναι ένας από τους Ενάγοντες και ανέφερε ότι η Εναγόμενη έκτιζε διαμερίσματα στο διπλανό από τα δικά τους ακίνητα. Στα δικά τους ακίνητα υπήρχαν χαρουπιές, ελιές και τα ακίνητα διαχωρίζονταν με δόμες. Υπήρχε επίσης ένα πηγάδι και τεράστιοι ογκόλιθοι. Αρχές του 2008 χωρίς οι ίδιοι να ενημερωθούν η Εναγόμενη και/ή αντιπροσώποι της μπήκαν στα ακίνητα τους και προκάλεσαν ζημιές. Έκοψαν τις χαρουπιές, κατέστρεψαν τις ελιές, χάλασαν τις δόμες και κατέστρεψαν το πηγάδι. Έσπασαν τους ογκόλιθους και έκαμαν τσιακκίλια. Οι Ενάγοντες έκαμαν καταγγελία στην Αστυνομία και η Αστυνομία βρήκε εκεί ανθρώπους της Εναγόμενης να εργάζονται. Οι Ενάγοντες με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής ζήτησαν από το Δικαστήριο και πέτυχαν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, το οποίο εμπόδιζε την Εναγόμενη να παρεμβαίνει στα ακίνητα τους και μετά την έκδοση του διατάγματος σταμάτησαν οι εργασίες. Σήμερα, τα ακίνητα είναι επίπεδα, έχουν μετακινηθεί τα χώματα όμως οι υπόλοιπες ζημιές παραμένουν. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι δεν υπήρχαν δέντρα μέσα στα ακίνητα τους, θέση που ο μάρτυρας δεν αποδέχθηκε και ανέφερε ότι υπήρχαν και αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί και από άλλους χωριανούς. Υπολόγισαν, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ότι υπήρχαν 20 δέντρα μέσα στα ακίνητα που είναι, όπως είπε, ένας λογικός αριθμός. Ισχυρίστηκε ότι υπήρχε μέσα στα ακίνητα τους πινακίδα με το όνομα της Εναγόμενης για να προσθέσει περαιτέρω ότι μπορεί η πινακίδα να ήταν στα δικά τους μπορεί και σε άλλο ακίνητο. Σε υποβολή επίσης του κ. Κορακίδη ότι η Εναγόμενη έκτιζε απλώς στο διπλανό οικόπεδο και σε καμιά παρέμβαση προέβηκε, ο μάρτυρας ανέφερε ότι από την στιγμή που η Εναγόμενη παρέλαβε το προσωρινό διάταγμα και στη συνέχεια τα χώματα μετακινήθηκαν δεν υπήρχε τίποτε άλλο, ήταν βέβαιος ότι ήταν η Εναγόμενη και οι αντιπροσώποι της που έκαμναν την παράνομη επέμβαση. Στη δική του μαρτυρία ο Στέφανος Χρίστου (ΜΕ2) ανέφερε ότι είναι ο πατέρας των Εναγόντων και περιέγραψε, με ένα μονόλογο, τα γεγονότα όπως θεωρούσε ότι εξελίχθηκαν. Η μαρτυρία του βρίσκεται καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης και δεν θα την επαναλάβω. Θα αναφερθώ μόνο σε κάποια σημεία της, τα οποία θεωρώ ότι είναι ουσιαστικά για την υπόθεση και κρίνουν την μαρτυρία του. Όπως ανέφερε στην αντεξέταση του δεν γνωρίζει τους Ανδρέα και Νεόφυτο Ιωάννου, οι οποίοι σύμφωνα με τον κ. Κορακίδη είναι οι ιδιοκτήτες της Εναγόμενης Εταιρείας και σε υποβολή του κ. Κορακίδη ότι η Αστυνομία διερεύνησε την υπόθεση και δεν εμπλέκεται η Εναγόμενη, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό δεν το γνωρίζει. Στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού θα επανέλθω και στην συνέχεια. Τρίτος μάρτυρας για τους Ενάγοντες (ΜΕ3) ήταν ο Αστυφ.2348 Χρίστος Χριστοφή, ο οποίος ανέφερε ότι υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Πόλις Χρυσοχούς και κατέθεσε ως τεκμήριο 2 αντίγραφο του ημερολογίου συμβάντων του σταθμού. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Ο Γεώργιος Μαλιετζής (ΜΕ4) ανέφερε ότι είναι Πολιτικός Μηχανικός και τον κάλεσαν οι ιδιοκτήτες των επιδίκων ακινήτων για να κάμει μία εκτίμηση των ζημιών. Ετοίμασε σχετική έκθεση η οποία έγινε Τεκμήριο
  7. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι επισκέφθηκε δυο φορές το ακίνητο των Εναγόντων και είδε ζημιές σε αυτά που φύτεψαν. Ήξερε όπως είπε ότι οι Ενάγοντες ασχολούνται με κηπευτικά και τα πωλούσαν. Η έκθεση του μάρτυρα αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση, στην οποία θα αναφερθώ στην συνέχεια. Για την υπεράσπιση έδωσε μαρτυρία ο τοπογράφος-μηχανικός Ανδρέας Παπαχριστοδούλου (ΜΥ1), ο οποίος ετοίμασε έκθεση, η οποία έγινε Τεκμήριο
  8. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι έγινε απομάκρυνση χωμάτων από το τεμάχιο 308 αλλά όχι οποιαδήποτε άλλη παρέμβαση ούτε υπήρξε παρέμβαση στα άλλα δυο ακίνητα των Εναγόντων. Στην αγόρευση του ο κ. Κορακίδης ανέφερε ότι το βάρος απόδειξης ότι η Εναγόμενη είναι ένοχη του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης το έχουν οι Ενάγοντες και δεν το έχουν αποσείσει ούτε έχουν συνδέσει τις ισχυριζόμενες ζημιές με ενέργειες της Εναγόμενης. Στην δική της αγόρευση η κα Γαλάζη εισηγήθηκε ότι οι Ενάγοντες απέδειξαν την υπόθεση τους και επικεντρώνει την εισήγηση της στο γεγονός ότι στις 6.5.08 η Εναγόμενη μέσω των αντιπροσώπων της αποδέχθηκε όπως το ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε στις 10.4.08 γίνει απόλυτο και απέκρυψε το γεγονός ότι στη περιοχή το μοναδικό έργο ανάπτυξης γης το οποίο λάμβανε χώρα βρίσκεται στο τεμάχιο 232 που ανήκει στην Εναγόμενη. Σύμφωνα με το άρθρο 43

(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148 η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται είτε σε παράνομη είσοδο είτε σε παράνομη πρόκληση ζημιάς από οποιοδήποτε πρόσωπο. Το αδίκημα της παράνομης επέμβασης τεκμηριώνει αγώγιμο δικαίωμα per se χωρίς δηλαδή να απαιτείται η απόδειξη ζημιάς (βλ. Παπακοκκίνου ν. Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379). Η μη απόδειξη ζημιάς επιτρέπει την επιδίκαση στους ζημιωθέντες ονομαστικών αποζημιώσεων. Σύμφωνα με την μαρτυρία τόσο του ΜΕ1 όσο και του ΜΕ2 η Εναγόμενη έκτιζε διαμερίσματα στο διπλανό από τα δικά τους ακίνητα και χωρίς να τους ενημερώσει μπήκαν στα δικά τους ακίνητα υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι της, έκοψαν τις χαρουπιές και τις ελιές, χάλασαν τις δόμες και κατέστρεψαν το πηγάδι που υπήρχε. Έσπασαν μεγάλους ογκόλιθους και τους έκαμαν «τσιακκίλια». Οι Ενάγοντες καταλογίζουν στην Εναγόμενη τις πιο πάνω ενέργειες και τόσο ο ΜΕ1 όσο και ο ΜΕ2 ήταν βέβαιοι ότι είναι υπάλληλοι ή αντιπρόσωπο της Εναγόμενης που προκάλεσαν τις ζημιές γιατί όπως ανέφερε ο ΜΕ1 ρώτησαν τους οδηγούς και τους είπαν ότι «εργάζονται για τους δίπλα» και όπως περαιτέρω ανέφερε ο ΜΕ2 και χρησιμοποιώ ακριβώς την δική του μαρτυρία «ήρθε η Αστυνομία και πήγε στους ανθρώπους που είχαν τα μηχανήματα τζιαμέ και τους έλεγε γιατί επενέβησαν. Μας διέταξε ο μάστρος μας και ποιος είναι ο μάστρος σας; Ο κ. Παναρέτης». Η μαρτυρία όμως του ΜΕ2 δεν υποστηρίζεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 και πουθενά δεν φαίνεται ο διάλογος που περιγράφει στην μαρτυρία του ο ΜΕ
  1. Αντίθετα στο Τεκμήριο 2 ο ΜΕ2 φαίνεται να κατάγγειλε ότι τις ζημιές πιθανόν να τις έκαμε η Εταιρεία Panareti Developers. Επειδή όμως οι ιδιοκτήτες των ακινήτων δεν υπέβαλαν παράπονο, για την Αστυνομία, το θέμα θεωρήθηκε λήξαν. Η μαρτυρία του ΜΕ2 αποτελείτο, όπως ανέφερα πιο πάνω, από ένα μονόλογο γεμάτο ασάφειες και υπερβολές. Ο ισχυρισμός του ότι μίλησε με τον Παναρέτη, τον οποίο συνάντησε στο ακίνητο του μαζί με άλλα δυο άτομα δεν μπορεί να γίνει πιστευτός, αφού όπως ανέφερε στην αντεξέταση του δεν γνωρίζει τους Αντρέα και Νεόφυτο Ιωάννου, που όπως υπέβαλε ο κ. Κορακίδης είναι οι ιδιοκτήτες της Εναγόμενης Εταιρείας. Η μαρτυρία του ΜΕ2 ότι την παράνομη επέμβαση και τις ζημιές προκάλεσαν οι υπάλληλοι ή αντιπρόσωποι της Εναγόμενης στηρίζεται ουσιαστικά σε αυθαίρετα συμπεράσματα, επειδή στο διπλανό οικόπεδο η Εναγόμενη ανέγειρε οικοδομές χωρίς όμως θετική μαρτυρία γι΄αυτό και ως εκ τούτου η μαρτυρία του δεν αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για το Δικαστήριο. Το ίδιο αυθαίρετη και ατεκμηρίωτη κρίνω και την μαρτυρία του ΜΕ
  2. Ο μάρτυρας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι η Εναγόμενη που προέβη στην παράνομη επέμβαση και προκάλεσε ζημιές όχι στη βάση θετικής μαρτυρίας και γεγονότων αλλά από όσα του ανέφερε ο ΜΕ2 και γιατί όπως είπε μετά την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος σταμάτησαν οι επεμβάσεις και η Εναγόμενη δέχτηκε όπως το διάταγμα γίνει απόλυτο. Στον ισχυρισμό αυτό έδωσε ιδιαίτερη έκταση και η κα Γαλάζη στην αγόρευση της. Η εκδίκαση του ενδιάμεσου διατάγματος διατηρεί την αυτοτέλεια της και το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην εκδίκαση των πραγματικά αμφισβητούμενων γεγονότων, τα οποία θα κριθούν στο τελικό στάδιο της υπόθεσης και ούτε αξιολογεί την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του για τους σκοπούς εκδίκασης του διατάγματος πολύ δε περισσότερο το Δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει την αντίδραση της Εναγόμενης στο χρόνο εκδίκασης του ενδιάμεσου διατάγματος σαν στοιχείο παραδοχής των καταλογιζομένων σ΄αυτή ενεργειών. Οι Ενάγοντες έχουν το βάρος απόδειξης και έχουν την υποχρέωση να προσκομίσουν σαφή και θετική μαρτυρία για τις πράξεις και ενέργειες που καταλογίζουν στην Εναγόμενη και είναι η κατάληξη μου με βάση την μαρτυρία που έχουν προσκομίσει οι Ενάγοντες, ότι απέτυχαν να αποδείξουν ότι η Εναγόμενη μέσω των αντιπροσώπων της παράνομα επενέβηκε με οποιοδήποτε τρόπο στα ακίνητα τους. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο οι Ενάγοντες στη περίπτωση που φανεί ότι απέδειξαν ότι είναι η Εναγόμενη που παρενέβηκε στα ακίνητα τους και προκάλεσε τις ζημιές που ισχυρίζονται έχουν αποδείξει με την μαρτυρία τους τις ζημιές αυτές. Για τον σκοπό αυτό κάλεσαν τον ΜΕ4 ο οποίος ετοίμασε σχετική έκθεση που έγινε Τεκμήριο
  3. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι επισκέφθηκε δυο φορές τα ακίνητα των Εναγόντων και είδε ζημιές σ΄αυτά που φύτεψαν οι Ενάγοντες. Γνώριζε όπως είπε ότι ασχολούνται με κηπευτικά και τα πωλούσαν. Ο ισχυρισμός αυτός του μάρτυρα είναι σαν να αφορά άλλη υπόθεση αφού ούτε στην Έκθεση Απαίτησης υπάρχει τέτοιος ισχυρισμός ούτε στη μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ2 έγινε τέτοια αναφορά. Ο ΜΕ2 αναφέρθηκε σε κηπευτικά αλλά αφορούσε πολύ προγενέστερο χρόνο και παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα από την μαρτυρία του. «Αυτή την δεξαμενή εγώ την βρήκα από τον πατέρα μου ήταν τους παππούδες μας, την έκτισαν όσοι είχαν περιβόλια εκεί κάτω, εβάλαμε ρέντες, κολοκάσι, λουβιά. Θυμάμαι ότι πήγαινα και τα «τσάππουν» εγώ και κάτι φίλοι μου». Ο ΜΕ4 υπολογίζει σύμφωνα με την έκθεση του την συνολική ζημιά που υπέστησαν οι Ενάγοντες στις €170.
  4. Δεν μπορεί να δοθεί βαρύτητα στην έκθεση αυτή και να ληφθεί υπόψη σαν μαρτυρία για απόδειξη των ειδικών ζημιών αφού είναι παντελώς ατεκμηρίωτη. Δεν υπάρχει σαφής μαρτυρία για τον αριθμό των δέντρων που όπως ισχυρίζεται καταστράφηκαν ώστε να καταλήξει στο ποσό των €4.
  5. Η μαρτυρία του ΜΕ1 ότι υπολόγισαν ότι ήταν περίπου 20 δέντρα γιατί είναι λογικός αριθμός δεν μπορεί βέβαια να ληφθεί υπόψη. Δεν αιτιολογεί πώς υπολογίζει ότι το κόστος κατασκευής τοίχου αντιστήριξης ανέρχεται σε €60.000 και γιατί χρειάζονται €50.000 για την απομάκρυνση των σπαστών υλικών. Ακατανόητη θεωρώ την παράγραφο 5 του Τεκμηρίου
  6. Ο μάρτυρας πιθανόν να αναφερόταν σε έξοδα αποκατάστασης και όχι σε «έξοδα για την καταστροφή αυτή». Αδικαιολόγητη είναι επίσης η απαίτηση για €28.000 σαν απώλεια κέρδους από τυχόν ενοικίαση ή αξιοποίηση αφού καμία μαρτυρία που να υποστηρίζει κάτι τέτοιο δεν δόθηκε. Δεν προσδιορίστηκε δηλαδή η ύπαρξη ενδιαφερόμενου πελάτη. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Adrian Holdings Ltd v. Δημοκρατίας
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1836 η ενοικιαστική αξία αποτελεί το μέτρο της συνήθους αποζημίωσης σε περιπτώσεις παράνομης επέμβασης και το βάρος απόδειξης παραμένει στους ώμους των Εναγόντων (βλ. Παπακόκκινου ν. Σμυρλή
(2001)1Γ Α.Α.Δ.1653). Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι μέρος των καρπών των δέντρων το εμπορεύονταν και είχαν εισόδημα το οποίο απώλεσαν. Καμία όμως μαρτυρία δόθηκε για τους ισχυρισμούς αυτούς. Οι Ενάγοντες είχαν την υποχρέωση να αποδείξουν αυστηρά τις ειδικές ζημιές που ισχυρίζονται ότι έπαθαν όμως απέτυχαν να το πράξουν. Οι Ενάγοντες απαιτούν επίσης τιμωρητικές αποζημιώσεις. Η επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων έχει ως πυρήνα την συμπεριφορά των Εναγομένων και τον τρόπο αντίδρασης τους. Όπως όμως έχω ήδη αναφέρει οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι η Εναγόμενη παρενέβη με οποιοδήποτε τρόπο στα ακίνητα τους ως εκ τούτου δεν υπάρχει θέμα τιμωρητικών αποζημιώσεων. Αντίθετα η μαρτυρία που προσκόμισε η Εναγόμενη μέσω του ΜΥ1 και του Τεκμηρίου 4, κρίνεται αξιόπιστη, σαφής και τεκμηριωμένη. Σύμφωνα με την μαρτυρία αυτή, την οποία και αποδέχομαι, τα χώματα που προϋπήρχαν εντός του τεμαχίου 308 έχουν απομακρυνθεί και στα τεμάχια 227 και 231 δεν φαίνεται να έγιναν επεμβάσεις. Εντός του τεμαχίου 227 υπάρχει πυκνή βλάστηση από καλαμιές και υπάρχει δρόμος εντός του τεμαχίου 233 που φτάνει μέχρι την διάτρηση που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 230. Ακόμη όμως και στη περίπτωση του Τεμαχίου 308 απ΄όπου φαίνεται να απομακρύνθηκαν χώματα, οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι η όποια παρέμβαση έγινε από την Εναγόμενη. Ως εκ τούτου η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον των Εναγόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Παράνομη επέμβαση Αποζημιώσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.