← Κύπρος

ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. TAYLOR PAUL WILLIAM κ.α., Αρ. Αγωγής: 1305/12, 21/5/2013

ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. TAYLOR PAUL WILLIAM κ.α., Αρ. Αγωγής: 1305/12, 21/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A129 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1305/12 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LTD Εναγόντων και

  1. TAYLOR PAUL WILLIAM
  2. TAYLOR CAROLE ANN
  3. ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED Εναγομένων -------------- Αίτηση ημερ. 4.3.2013 για θεραπεία και/ή άρση της παρατυπίας Ημερομηνία: 21 Μαΐου, 2013 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Λιβέρα (κα Α. Κακογιάννη ν΄ ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: καμία εμφάνιση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η Ενάγουσα- Αιτήτρια ζητά τα εξής: «Α. Άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου που να επιτρέπει στους ενάγοντες να προβούν σε θεραπεία και/ή άρση της παρατυπίας της μη επίδοσης στους εναγομένους 1 & 2 του Διατάγματος ημερ. 2.7.12 καθώς και της αίτησης και ένορκης δήλωσης που προηγήθηκαν της έκδοσης του, καθώς και τις μεταφράσεις αυτών στην μητρική γλώσσα των εναγομένων, ήτοι την αγγλική γλώσσα, επιδίδοντας τα εν λόγω έγγραφα στους δικηγόρους των εναγομένων, οι οποίοι έχουν καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία καθώς και αίτηση παραμερισμού της επίδοσης στις 5.12.12 η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι με την επίδοση των πιο πάνω αναφερθέντων εγγράφων στους δικηγόρους των εναγομένων, θεραπεύεται και/ή αίρεται η παρατυπία της μη επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας προς τους εναγομένους 1 & 2 υπό των εναγόντων του Διατάγματος ημερ. 2.7.12 καθώς και της αίτησης και ένορκης δήλωσης που προηγήθηκαν της έκδοσης του, καθώς και τις μεταφράσεις αυτών στην μητρική γλώσσα των εναγομένων, ήτοι την αγγλική γλώσσα, με την επίδοση των εν λόγω εγγράφων στους δικηγόρους των εναγομένων. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου αναστολής της αίτησης παραμερισμού και/ή ακύρωσης της επίδοσης προς τους εναγομένους 1 & 2 ημερ. 5.12.12 μέχρι εκδίκασης της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι αποπεράτωσης της παρούσας διαδικασίας και/ή μέχρι επίδοσης των πιο πάνω εγγράφων στους δικηγόρους των εναγομένων 1 & 2 και/ή μέχρι την θεραπεία και/ή άρση της παρατυπίας εκ μέρους των εναγόντων. Δ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ε. Έξοδα.» Η αίτηση βασίζεται στην Δ.64, Δ.48 θ.θ.1, 2, 3, 4, 8, 9, 12 και 13, Δ.5, Δ.5Α των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί των Ευρωπαϊκών Κανονισμών 1393/09 και 44/01, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου, επί των αρχών που διέπουν την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, επί της Νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επί των γενικών αρχών δικαίου και του φακέλου του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Κάκιας Χριστοδουλίδη, υπαλλήλου της Ενάγουσας Τράπεζας, ημερ. 4.3.
  4. Στην ένορκη της δήλωση η κα Χριστοδουλίδη αναφέρεται στα γεγονότα της υπόθεσης όπως διαφαίνονται από το φάκελο του Δικαστηρίου. Αναδρομή στο φάκελο του Δικαστηρίου έχει προβεί και το ίδιο το Δικαστήριο όπου σημειώνει τα εξής που έχουν άμεση σχέση με το υπό εξέταση θέμα. Η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 20.4.2012 και επιδόθηκε στους Εναγόμενους 3 στις 22.5.
  5. Στις 2.7.2012 εκδόθηκε διάταγμα σε αίτηση της Ενάγουσας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγόμενους 1 και 2 του Κλητηρίου Εντάλματος και της Ειδοποίησης του μέσω της δικαιοδοσίας που προνοείται από τους Κανονισμούς του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 44/01 και 1393/
  6. Στις 28.11.2012 επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1 και 2 στην Αγγλία το Κλητήριο Ένταλμα και η Ειδοποίηση του στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα καθώς και το διάταγμα ημερ. 2.7.2012 μόνο στην Ελληνική γλώσσα. Ακολούθησε η καταχώρηση από πλευράς Εναγομένων 1 και 2 στις 5.12.2012 σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία με το δικηγόρο Γεώργιο Κουκούνη ο οποίος αυθημερόν καταχώρησε και αίτηση παραμερισμού και/ή ακύρωσης της επίδοσης. Στις 4.2.2013 η Ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση και ορίστηκε για ακρόαση στις 4.3.2013, ημερομηνία κατά την οποία ο κ. Κουκούνης καταχώρησε τη γραπτή αγόρευση του. Κατόπιν σχετικού αιτήματος εκ μέρους της Ενάγουσας η αίτηση αναβλήθηκε για τις 28.3.2013 και μετά για τις 12.4.2013 προς το σκοπό καταχώρησης της γραπτής αγόρευσης της. Εν τω μεταξύ στις 4.3.2013 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση η οποία επιδόθηκε στους ίδιους τους Εναγόμενους 1 και 2 μέσω της διεθνούς υπηρεσίας ταχυμεταφορών ΕΜS/Data Post (Courier Service) που προσφέρει το Τμήμα Ταχυδρομικών Υπηρεσιών της Κύπρου, οι οποίοι παρέλειψαν να εμφανιστούν κατά τη δικάσιμο. Η δικηγόρος της Ενάγουσας στην αγόρευση της υποστήριξε την αίτηση της παραπέμποντας το Δικαστήριο και σε σχετική νομολογία. Ήταν εισήγηση της ότι η παράλειψη επίδοσης των πιο πάνω εγγράφων συνιστά απλή παρατυπία θεραπεύσιμη, σύμφωνα με τη Δ.64, που δεν επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγομένων. Καθίσταται σαφές από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι η Ενάγουσα δεν επέδωσε το διάταγμα ημερ. 2.7.2012 που επέτρεψε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγόμενους 1 και 2 του Κλητηρίου Εντάλματος, μεταφρασμένο στην αγγλική γλώσσα, όπως δεν επέδωσε και την αίτηση και την ένορκη δήλωση στην ελληνική και αγγλική γλώσσα στη βάση των οποίων εκδόθηκε το διάταγμα. Η Ενάγουσα θεωρεί την παράλειψη αυτή ως απλή παρατυπία την άρση της οποίας επιχειρεί με την παρούσα αίτηση. Είναι η εισήγηση της δικηγόρου της Ενάγουσας στην αγόρευση της ότι είναι εφικτή τέτοια θεραπεία στη βάση της Δ.64 με την επίδοση των εν λόγω εγγράφων στους δικηγόρους των Εναγομένων 1 και
  7. Στην υπό κρίση υπόθεση δύο ερωτήματα θα πρέπει να απαντηθούν δηλαδή κατά πόσο η μη επίδοση των εγγράφων που αφορά η αίτηση συνιστά παρατυπία και αν η απάντηση είναι θετική αν θεραπεύεται με την επίδοση τους στο δικηγόρο τους. Στην υπόθεση Earnsfield Steel Ltd v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal for A.N.KYJMIN

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1350 που αφορούσε επίσης σε επίδοση δικογράφου εκτός δικαιοδοσίας είχαν τεθεί δύο ερωτήματα. Το πρώτο είναι, ποιά ακριβώς έγγραφα είχαν υποχρέωση να επιδώσουν οι Ενάγοντες και το δεύτερο κατά πόσο η υποχρέωση τους να μεταφράσουν επεκτείνεται σε όλα τα έγγραφα που ζήτησαν να επιδοθούν ή μόνο σε εκείνα στα οποία είχαν υποχρέωση να επιδώσουν. Σημειώνεται ότι το ίδιο το διάταγμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου διέτασσε όπως επιδοθούν τρία έγγραφα: (α) η Ειδοποίηση, (β) η αίτηση και (γ) το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάσισε ότι η νομική υποχρέωση επίδοσης των πιο πάνω εγγράφων προκύπτει όχι μόνο από το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου αλλά επιπρόσθετα και από τη Δ.48 θ.13. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την σελίδα 1356 της απόφασης που τονίζει την αναγκαιότητα επίδοσης του διατάγματος μαζί με τη μονομερή αίτηση: «Αναφορικά με το Διάταγμα ημερ. 21.12.05, η Δ.48, θ.12 προβλέπει ότι σε περίπτωση διατάγματος που εξασφαλίζεται μετά από μονομερή αίτηση, τέτοιο διάταγμα θα είναι δεσμευτικό για το διάδικο από την ημερομηνία επίδοσης σ΄ αυτόν επίσημου αντιγράφου της μονομερούς αίτησης. Η συγκεκριμένη πρόνοια κατά την κρίση μας επιβεβαιώνει έστω και εμμέσως ότι τόσο το διάταγμα όσο και η μονομερής αίτηση θα πρέπει να επιδίδονται. Εν πάση περιπτώσει το Διάταγμα ούτως ή άλλως θα έπρεπε να επιδοθεί, ώστε να λάβουν γνώση οι Εφεσίβλητοι της πρόνοιας για το χρόνο μέσα στον οποίο θα έπρεπε να καταχωρίσουν εμφάνιση (βλ. Δ.6, θ.5). Το ότι η Διαταγή 6 δεν προβλέπει ρητά για επίδοση του Διατάγματος, δεν αναιρεί την υποχρέωση για επίδοση, εφόσον σε διαφορετική περίπτωση το Διάταγμα δεν θα μετατρεπόταν σε δεσμευτικό, τουλάχιστον αναφορικά με το χρόνο εμφάνισης. Το ότι η Δ.6, θ.7
(1)(α) προβλέπει για «το έγγραφο το οποίο θα επιδοθεί» δεν διαφοροποιεί τα πράγματα, αφού το θέμα διέπεται ειδικότερα από τις γενικές πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα τις πρόνοιες της Δ.48, θθ.12 και
  1. Επομένως, όλα τα έγγραφα που επισύναψαν οι Εφεσείοντες ήταν στο πλαίσιο νομικής υποχρέωσης που οι ίδιοι είχαν δυνάμει τόσο του Διατάγματος όσο και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και όχι για μια «πιο ολοκληρωμένη ενημέρωση των εφεσιβλήτων», όπως εισηγήθηκε ο δικηγόρος τους». Ως εκ των ανωτέρω η Ενάγουσα είχε υποχρέωση να επιδώσει, εκτός των εγγράφων που αναφέρονται στο διάταγμα ημερ. 2.7.2012, το ίδιο το διάταγμα και την μονομερή αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνόδευε μαζί με όλα τα τυχόν επισυναπτόμενα έγγραφα. Η παράλειψη της Ενάγουσας να επιδώσει το διάταγμα στην Αγγλική γλώσσα μαζί με την μονομερή αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει αποτελεί σίγουρα παρατυπία, εφόσον αντιβαίνει στις πρόνοιες της Δ.48 θ.θ.12 και
  2. Είναι όμως θεραπεύσιμη η συγκεκριμένη παρατυπία στη βάση της Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών; Υπάρχει πλούσια νομολογία στην οποία τονίστηκε ότι σκοπός της Δ.64 είναι η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς η οποία καθιστά τη διαδικασία άκυρη και μη συμμόρφωση η οποία απλώς καθιστά τη διαδικασία παράτυπη. Στην υπόθεση Πετρίχου ν. Χ΄΄ Ιωσήφ
(1998)1 ΑΑΔ 81 λέχθηκε ότι η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς. Στην υπόθεση Dasaki Entertainment Co Ltd v. Ιερού Ναού Χρυσελεούσης Στροβόλου 2
(2009)1 ΑΑΔ 356 το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι η Δ.64 δεν παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να επεμβαίνει αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις αλλά υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιον του κατάσταση όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται έγκαιρα από τον ενδιαφερόμενο διάδικο. Η Δ.64 δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφόσον αυτές είναι βέβαια θεραπεύσιμες. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να θεραπεύσει θεμελιώδεις παραλείψεις. Στην υπόθεση Αθανασιάδης ν. Αλεξάνδρου
(1991)1 ΑΑΔ 945 υποδείχθηκε ότι ακόμη και μία απλή παρατυπία δεν μπορεί να παρακαμφθεί από το Δικαστήριο στην περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν παραιτήθηκε των δικαιωμάτων της και υπέβαλε ένσταση για την παράτυπη διαδικασία. Σημειώνεται ότι οι Εναγόμενοι καταχώρησαν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία μέσα στην προθεσμία που καθόριζε το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.7.12. Δεν παραιτήθηκαν όμως ποτέ του δικαιώματος τους υποβολής ένστασης στην παράλειψη επίδοσης των πιο πάνω εγγράφων εφόσον ένας από τους λόγους που επικαλούνται για παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου και της ειδοποίησης του είναι μεταξύ άλλων και ο συγκεκριμένος. Οι παράγοντες που ασκούν επιρροή στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου όταν εξετάζει θέματα παρατυπίας συνοψίζονται στο εξής απόσπασμα από την υπόθεση Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1 (Α) ΑΑΔ 366, 377, 378: «Το θέμα έχει τύχει αντιμετώπισης από το Αγγλικό Εφετείο στην Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union [1985] 1 W.L.R. 513, 520, 521,
  1. Στην υπόθεση εκείνη έχει ερμηνευθεί η νέα αγγλική Δ.2 - αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64 - και από τη μελέτη της απόφασης προκύπτουν τα εξής:
  2. Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
  4. Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
  5. Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
  6. Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμη δικαιοσύνη[1].
  7. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - «να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον»». Ερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθίσταται σαφές ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 ναι μεν καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης μέσα στην προθεσμία που έθεσε το Δικαστήριο, που μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν επηρεάστηκαν δυσμενώς, αλλά προχώρησαν την ίδια μέρα σε διαβήματα για παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου με την καταχώρηση σχετικής αίτησης από μέρους του κ. Κουκούνη. Σ΄ αυτή τη διαδικασία η πλευρά της Ενάγουσας έλαβε μέρος με την εμφάνιση της στις 14.1.13, ημερομηνία ορισμού για πρώτη εμφάνιση της αίτησης, και ζήτησε προθεσμία για υποβολή ένστασης. Η αίτηση ορίστηκε ακολούθως στις 22.2.13 για οδηγίες ενώ η ένσταση καταχωρήθηκε στις 4.2.
  8. Ένας από τους λόγους ένστασης της Ενάγουσας στην αίτηση του κ. Κουκούνη είναι ότι η παράλειψη επίδοσης του διατάγματος μαζί με την αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνόδευε ουσιαστικά συνιστά παρατυπία που δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της επίδοσης του Κλητηρίου. Πέραν τούτου ο κ. Κουκούνης κατά την ημέρα της ακρόασης της αίτησης παραμερισμού του Κλητηρίου δηλαδή στις 4.3.13 αγόρευσε προς υποστήριξη της αίτησης του. Οπότε σίγουρα η καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης για άρση της παρατυπίας ενέχει τη σημασία της, εφόσον υπάρχει πιθανότητα να καταστήσει την αίτηση του κ. Κουκούνη ως άνευ αντικειμένου. Σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία τα διαβήματα για άρση της παρατυπίας θα έπρεπε να λαμβάνοντο έγκαιρα και όχι μετά που οι Εναγόμενοι 1 και 2 προχώρησαν σε δικαστικά διαβήματα για παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου, στη βάση μεταξύ άλλων της παράλειψης επίδοσης του διατάγματος και της αίτησης μαζί με την ένορκη δήλωση. Εκτός του ότι η καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης είναι καταλυτική για την τύχη της και ο τρόπος με τον οποίο επιχειρείται η άρση της παρατυπίας δεν κρίνεται ορθός και δικαιολογημένος για τους εξής λόγους. Άρση της παρατυπίας στην παρούσα περίπτωση δεν μπορεί παρά να σημαίνει την εκ των υστέρων επίδοση του διατάγματος και της μονομερούς αίτησης μαζί με την ένορκη δήλωση στη βάση των οποίων εκδόθηκε, δηλαδή των εγγράφων που θα έπρεπε να επιδοθούν σύμφωνα με τη Δ.48 θ.13, μαζί με το Κλητήριο Ένταλμα και δεν επιδόθηκαν. Η επίδοση ασφαλώς, σύμφωνα με την πιο πάνω Διαταγή, θα έπρεπε να γίνει σε εκείνους που αφορούσε και απευθύνετο το διάταγμα και η αίτηση, δηλαδή στους Εναγόμενους 1 και
  9. Εδώ επιζητείται η επίδοση στο δικηγόρο τους ο οποίος όμως σημειώνεται ότι εμφανίζεται υπό διαμαρτυρία. Επίδοση των πιο πάνω εγγράφων σε άλλο άτομο απ΄ εκείνο προς το οποίο απευθύνονται επιτυγχάνεται μόνο στις περιπτώσεις που είναι αδύνατη η επίδοση τους στους ίδιους τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον μου ότι είναι αδύνατη η επίδοση τους στους Εναγόμενους 1 και
  10. Αντίθετα το γεγονός ότι τους έχουν ήδη επιδοθεί στην Αγγλία το Κλητήριο Ένταλμα και η ειδοποίηση του μαζί με το διάταγμα στην Ελληνική γλώσσα, σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, είναι ένδειξη ότι δεν είναι αδύνατη η επίδοση και αυτών των εγγράφων στους ιδίους. Ακόμη και στην περίπτωση που η απόφαση μου ήταν διαφορετική και ήταν δυνατή η υποκατάσταση επίδοση των εγγράφων, γιατί αυτό αποσκοπείται στην πραγματικότητα με την παρούσα αίτηση, στο δικηγόρο που τους εκπροσωπεί στην παρούσα υπόθεση, η Ενάγουσα θα είχε να αντιμετωπίσει ακόμη ένα εμπόδιο, αυτό της εμφάνισης, δηλαδή, του δικηγόρου υπό διαμαρτυρία. Στο Annual Practice του 1950 η Δ.12 θ.30 που είναι πανομοιότυπη με τη δική μας Δ.16 θ.9 αναφέρονται τα εξής στη σελίδα 144 σε σχέση με τη σημασία της εμφάνισης υπό διαμαρτυρία: «The term "conditional appearance" means an appearance in qualified terms, reserving to the appearing defendant the right to apply to the Court to set aside the writ, or service thereof, for an alleged informality or irregularity which renders either the writ or service invalid or for lack of jurisdiction... ». Κάτω από τον τίτλο "Effect of Conditional Appearance" αναφέρονται επιπρόσθετα τα εξής: «Α conditional appearance or appearance under protest is a complete appearance to the action for all purposes, subject only to the right reserved by the defendant to apply to set aside the writ or the service thereof, on any ground which he can sustain. A defendant has the right to appear conditionally where he has a bona fide intention to dispute the jurisdiction of the Court............... The plaintiff is barred from taking any step based on the appearance». Με τα δεδομένα του Φακέλου, σκοπός της εμφάνισης του κ. Κουκούνη υπό διαμαρτυρία είναι η λήψη δικαστικών μέτρων για ακύρωση της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος και ό,τι αυτό συνεπάγεται, όπως και έκανε. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ενώπιον μου ότι η εντολή εκπροσώπησης των πελατών του επεκτείνεται και σε διαβήματα για άρση παρατυπιών σε σχέση με την επίδοση προς αυτούς του Κλητηρίου Εντάλματος και των άλλων αναγκαίων εγγράφων, αντίθετες προφανώς ενέργειες απ΄ εκείνες που φαίνεται να εξουσιοδότησαν τον κ. Κουκούνη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για άρση παρατυπίας [1] «The way in which the court exercises its powers under Ord. 2, r.1
(2)is likely to depend upon whether it appears that the opposite party has suffered prejudice as a direct consequence of the particular irregularity, that is to say, the particular failure to comply with the rules. But I would construe Ord. 2, r. 1
(2)as being so framed as to give the court the widest possible power in order to do justice.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.