Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χριστάκη Ιακωβίδη ως Εκκαθαριστή της περιουσίας της Χαράλαμπος Κωμοδρόμος Υιοί Λτδ κ.α., Αρ. Συνενωμένων Αγωγών: 390/06 και 392/06, 28/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A134 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Συνενωμένων Αγωγών: 390/06 και 392/06 Αρ. Αγωγής: 390/06 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσα και
- Χαράλαμπος Κωμοδρόμος & Υιοί Λτδ
- Χαράλαμπος Κωμοδρόμος
- Κώστας Κωμοδρόμος
- Κυριάκος Κωμοδρόμος
- Μελίτα Μενελάου Κωμοδρόμου Εναγομένων Και ως ετροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος ημερ. 21.3.2007 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσα και
- Επίσημος Παραλήπτης ως Προσωρινός Εκκαθαριστής της περιουσίας της Χαράλαμπος Κωμοδρόμος & Υιοί Λτδ
- Χαράλαμπος Κωμοδρόμος
- Κώστας Κωμοδρόμος
- Κυριάκος Κωμοδρόμος
- Μελίτα Μενελάου Κωμοδρόμου Εναγομένων Και ως ετροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος ημερ. 30.1.2013 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσα και
- Χριστάκη Ιακωβίδη ως Εκκαθαριστή της περιουσίας της Χαράλαμπος Κωμοδρόμος & Υιοί Λτδ
- Χαράλαμπος Κωμοδρόμος
- Κώστας Κωμοδρόμος
- Κυριάκος Κωμοδρόμος
- Μελίτα Μενελάου Κωμοδρόμου Εναγομένων Αρ. Αγωγής: 392/06 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσα και
- Χαράλαμπος Κωμοδρόμος & Υιοί Λτδ
- Χαράλαμπος Κωμοδρόμος
- Κώστας Κωμοδρόμος
- Κυριάκος Κωμοδρόμος
- Μελίτα Μενελάου Κωμοδρόμου Εναγομένων Και ως ετροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος ημερ. 21.3.2007 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσα και
- Επίσημος Παραλήπτης ως Προσωρινός Εκκαθαριστής της περιουσίας της Χαράλαμπος Κωμοδρόμος & Υιοί Λτδ
- Χαράλαμπος Κωμοδρόμος
- Κώστας Κωμοδρόμος
- Κυριάκος Κωμοδρόμος
- Μελίτα Μενελάου Κωμοδρόμου Εναγομένων Και ως ετροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος ημερ. 30.1.2013 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγουσα και
- Χριστάκη Ιακωβίδη ως Εκκαθαριστή της περιουσίας της Χαράλαμπος Κωμοδρόμος & Υιοί Λτδ
- Χαράλαμπος Κωμοδρόμος
- Κώστας Κωμοδρόμος
- Κυριάκος Κωμοδρόμος
- Μελίτα Μενελάου Κωμοδρόμου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 8.5.2013 για αναστολή της διαδικασίας Ημερομηνία: 28 Μαΐου 2013 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Α. Χρ. Δημητριάδης. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα Ειρ. Δημητρίου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακρόαση των δύο αυτών συνενωμένων αγωγών έχει ξεκινήσει στις 15.2.2013 και ήδη έχουν ακουστεί δέκα μάρτυρες για την ενάγουσα και τρεις μάρτυρες για τους εναγόμενους. Ορισμένα γεγονότα τα οποία επεσυνέβησαν διαρκούσης της ακροαματικής διαδικασίας, δημιούργησαν κάποια καθυστέρηση στην όλη πορεία της ακρόασης. Ας αναφερθεί ότι έγινε αποδεκτό από αμφότερους τους δικηγόρους πως ο εναγόμενος 1 με επιστολή του ημερ. 22.4.2013 απευθυνόμενη προς τον δικηγόρο των εναγομένων, του ζήτησε να παύσει να τον εκπροσωπεί από την υπεράσπιση των δύο αυτών συνενωμένων αγωγών. Ακολούθησαν ορισμένα άλλα αιτήματα, εκδικάστηκε αίτηση για τροποποίηση της εκθέσεως υπερασπίσεως και ανταπαιτήσεως και καταχωρήθηκε εν τέλει η παρούσα αίτηση με την οποία επιδιώκονται τα πιο κάτω διατάγματα. Καταγράφεται το κείμενο αυτολεξεί: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την αναστολή και/ή ανακοπή της διαδικασίας ακρόασης και/ή συνέχισης της διαδικασίας στις υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό συνενωμένες αγωγές μέχρι να εκδικαστεί και αποφασιστεί η Γενική Αίτηση των Αιτητών υπ' αρ. 105/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για να χειριστούν και διεκπεραιώσουν την διαδικασία οι Αιτητές μέχρι πλήρους και τελικής εκδίκασης των συνενωμένων αγωγών και/ή μέχρι να εκδικαστεί και αποφασιστεί η Γενική Αίτηση των Αιτητών υπ' αρ. 122/2013 για παύση του Εκκαθαριστή και/ή μέχρι να εκδικαστεί και αποφασιστεί η έφεση που καταχωρήθηκε στις 8/5/2012 εναντίον της απόρριψης της αίτησης των Αιτητών για αναβολή της ακρόασης στις 25.4.2013 και/ή μέχρι να εκδικαστεί και αποφασιστεί η έφεση που καταχωρήθηκε στις 8/5/2012 εναντίον της απόρριψης της αίτησης των Αιτητών για τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Αιτητών. Β) Διαζευκτικά και/ή επικουρικά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να τίθεται εκτός Πινακίου του Δικαστηρίου οι υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο συνενωμένες αγωγές μέχρι να αποκρυσταλλωθεί οριστικά και/ή τελεσίδικα οι διαδικασίες που αναφέρονται στην παράγραφο Α πιο πάνω». Την αίτηση στηρίζει η ένορκος δήλωση του εκ των εναγομένων Κυριάκου Κωμοδρόμου, ο οποίος δηλώνει ότι έχει εξουσιοδότηση και από τους εναγόμενους - αιτητές 3 και
- Αναφέρει πως μέτοχοι της υπό εκκαθάριση εταιρείας ήταν τόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του Κ. Κωμοδρόμος, εναγόμενος 3, και ο αποβιώσας πατέρας τους Χ. Κωμοδρόμος (εναγόμενος 1) με μια μετοχή. Η εταιρεία μετά από αίτημα των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, τέθηκε υπό εκκαθάριση με προσωρινό εκκαθαριστή τον Επίσημο Παραλήπτη. Αναφέρει περαιτέρω ο ενόρκως δηλών πως με βάση την απόφαση της πρώτης συνεδρίας των πιστωτών και μετόχων και της αναβληθείσας πρώτης συνεδρίασης των μετόχων ημερ. 29.3.2011 και 5.4.2011 αντίστοιχα, διορίστηκε ως εκκαθαριστής της εταιρείας ο Χριστάκης (Κρις) Ιακωβίδης (στο εξής «ο εκκαθαριστής) και ο διορισμός του επικυρώθηκε με δικαστικό διάταγμα στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης υπ' αρ. 57/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στις 24.6.
- Συνεχίζει ο ενόρκως δηλών την αφήγηση των γεγονότων μεμφόμενος τη διαδικασία λήψης απόφασης για τον διορισμό του εκκαθαριστή Ιακωβίδη αναφέροντας πως οι μέτοχοι της εταιρείας δεν έλαβαν έγκαιρα την ειδοποίηση σύγκλησης της συνεδρίασης για να παραστούν στην πρώτη συνεδρίαση και πως εν πάση περιπτώσει, ο διορισμός του εκκαθαριστή έγινε καθ' υπόδειξη και με τις ψήφους της ενάγουσας τράπεζας η οποία είναι ο κύριος και ο πλειοψηφούν πιστωτής της εταιρείας. Ο εν λόγω εκκαθαριστής πληροφόρησε με φαξ ημερ. 5.10.2012 (τεκμήριο 1) τον συνήγορο τους κ. Αντρέα Δημητριάδη για τον διορισμό του και τον πληροφόρησε επίσης πως επιθυμούσε τη διευθέτηση συνάντησης για συζήτηση των όρων διορισμού και αμοιβής του καθώς και τον χειρισμό των υποθέσεων 854/09, 953/09 και 1638/
- Όπως πληροφορήθηκε από τον δικηγόρο του κ. Δημητριάδη, ο τελευταίος συναντήθηκε πράγματι με τον εκκαθαριστή στο γραφείο του στη Λευκωσία και συζητώντας, μεταξύ άλλων, και για τις παρούσες συνενωμένες αγωγές, ο εκκαθαριστής παραχώρησε απεριόριστη εξουσία στον δικηγόρο τους για να χειριστεί τις υποθέσεις των εναγομένων με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Στην ίδια συνάντηση, συμφωνήθηκε μεταξύ του κ. Δημητριάδη και του κ. Ιακωβίδη ότι δεν υπήρχε ανάγκη υπογραφής νέων διοριστηρίων και ότι ίσχυε το υπάρχον διοριστήριο από τον Επίσημο Παραλήπτη ως προσωρινού εκκαθαριστή της εταιρείας. Όπως πληροφορείται ο ενόρκως δηλών και πάλι από τον δικηγόρο του, ο εκκαθαριστής κ. Ιακωβίδης τον ενημέρωσε ότι αν δημιουργείτο σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ της υπό εκκαθάριση εταιρείας και της ενάγουσας θα αποχωρούσε από εκκαθαριστής γιατί είχε συγκρουόμενα συμφέροντα και καθήκοντα. Στην ίδια ένορκο δήλωση αναφέρεται πως ενώ η ακροαματική διαδικασία συνεχιζόταν για δέκα και πλέον δικάσιμους, στις 22.4.2013 λήφθηκε φαξ από τον εκκαθαριστή με το οποίο ζητείτο η απόσυρση του δικηγόρου της εταιρείας από την υπεράσπιση της (τεκμήριο 2). Στο εν λόγω φαξ στάληκε απάντηση (τεκμήριο 3) με επιστολή του δικηγόρου τους με ημερ. 22.4.
- Οι εναγόμενοι - αιτητές θεωρούν πως ο εκκαθαριστής ενήργησε κατά παράβαση των καθηκόντων του και τη σχέση εμπιστοσύνης που δημιούργηθηκε έναντι της εταιρείας και συνωμότησε ή συνεννοήθηκε με την ενάγουσα για να σταματήσουν την προώθηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησης της εταιρείας εναντίον της ενάγουσας. Με την ένορκη δήλωση παρέχονται λεπτομέρειες των ισχυριζόμενων παραβάσεων, καθηκόντων και ευθυνών του εκκαθαριστή, καταλογίζοντας μεταξύ άλλων σε αυτόν, πως δεν ενήργησε ως αμερόληπτος εκκαθαριστής, ότι είναι στενά συνδεδεμένος και έχει προηγούμενες στενές σχέσεις με την ενάγουσα, και μακρά συνεργασία με αυτή. Για τους λόγους τούτους, έχουν καταχωρήσει μια γενική αίτηση (τεκμήριο 4) με την οποία επιζητούν την παύση του Χριστάκη Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Καταχώρησαν επίσης γενική αίτηση με αρ. 105/2013 (τεκμήριο 5) με την οποία επιζητούν έκδοση διατάγματος και/ή άδεια του Δικαστηρίου για να χειριστούν οι ίδιοι οι μέτοχοι τη διαδικασία στις ανωτέρω συνενωμένες αγωγές. Οι εναγόμενοι - αιτητές έχουν επίσης καταχωρήσει εφέσεις εναντίον ενδιάμεσων αποφάσεων του παρόντος Δικαστηρίου, δηλαδή εναντίον της άρνησης του να αναβάλει την ακρόαση της αίτησης για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης την ημερομηνία που αυτή ήταν ορισμένη για ακρόαση, και έφεση εναντίον της απόφασης που εξεδόθη στην αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης. Ο ενόρκως δηλών εκφράζει την πεποίθηση ότι οι αιτητές έχουν πολύ καλή υπόθεση εναντίον της ενάγουσας και του εκκαθαριστή, ότι η απόφαση του εκκαθαριστή να ζητήσει από τους δικηγόρους της εταιρείας να αποσυρθούν από τις συνενωμένες αγωγές θα έχει ως αποτέλεσμα την έκδοση απόφασης υπέρ της ενάγουσας χωρίς να ληφθούν υπόψη οι υπερασπίσεις της εταιρείας, γεγονός που επηρεάζει το δικαίωμα της εταιρείας να έχει πρόσβαση στο Δικαστήριο κατά παράβαση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της. Εκφράζεται τέλος η πίστη πως «εάν το Δικαστήριο επιτρέψει την εκπροσώπηση της εταιρείας από τους αιτητές και εάν παύσει τον εκκαθαριστή, τότε η συνέχιση της ακροαματικής διαδικασίας θα είναι άσκοπη και δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης». Ζητούν επίσης αναστολή της διαδικασίας για τέτοιο χρονικό διάστημα μέχρι να αποκρυσταλλωθεί και/ή να ολοκληρωθεί οριστικά και/ή τελεσίδικα η διαδικασία της εκπροσώπησης της υπό εκκαθάριση εταιρείας και/ή των εφέσεων της. Η αίτηση προσέκρουσε ως ήταν φυσικό στην ένσταση των εναγόντων οι οποίοι εγείρουν διάφορους λόγους, οι οποίοι όπως ισχυρίζονται καθιστούν την αίτηση απαράδεκτη και οι οποίοι μπορούν να κατηγοριοποιηθούν στους πιο κάτω: α. Η αίτηση είναι παράτυπη, νόμω και ουσία αβάσιμη και δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση. β. Η αίτηση προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και αποσκοπεί στην καθυστέρηση εκδίκασης της αγωγής. γ. Υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση . δ. Δεν έχουν αποκαλυφθεί ουσιαστικοί και επαρκείς λόγοι που να καταδεικνύουν την αναγκαιότητα της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. ε. Οι αιτητές δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Η ένορκος δήλωση που στηρίζει την αίτηση επαναλαμβάνει τους λόγους της ένστασης όπως αυτοί αναλύουν και δικαιολογούν τον κάθε ένα λόγο ξεχωριστά. Επισημαίνεται ιδιαίτερα για το γεγονός της καθυστέρησης στην καταχώρηση της αίτησης πως οι εναγόμενοι ήσαν ενήμεροι για τον διορισμό του Χριστάκη Ιακωβίδη ως εκκαθαριστή της εταιρείας από τις 24.6.2011 ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος διορισμού του, όσο και ο δικηγόρος τους τουλάχιστον από τις 5.10.2012, γεγονός που καθιστά την αίτηση κακόπιστη και αποδεικνύει την ύπαρξη αλλότριων από τους προβαλλόμενους σκοπούς. Σημειώνουν πως τα αιτούμενα διατάγματα είναι αντινομικά και δεν θα πρέπει να επιτραπούν καθότι αποτελούν σαφέστατη προσπάθεια παρέκκλισης από τη διαδικαστικά ορθή διαδικασία και τίποτα άλλο πέραν της ύστατης προσπάθειας των εναγομένων 3, 4 και 5 να καθυστερήσουν τη φυσική εξέλιξη της διαδικασίας και την έκδοση τελικής απόφασης. Χαρακτηρίζουν την προσπάθεια αυτή σαφέστατη και κατάφωρη κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) αλλά και σοβαρή καταπάτηση των δικαιωμάτων της ενάγουσας η οποία ολοκλήρωσε ήδη την παρουσίαση της υπόθεσης της. Υποδεικνύεται με την ίδια ένορκη δήλωση πως δεν αποκαλύφθησαν επαρκείς λόγοι και στοιχεία που να καταδεικνύουν τη χρησιμότητα ή αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Συνεχίζει δε η ίδια ένορκος δήλωση αναφέροντας πως «η ένορκη δήλωση του εναγομένου 4-αιτητή στην ουσία δεν προσφέρει επαρκείς λόγους για την προώθηση της αίτησης αφού αναλώνεται σε αναφορά από τον ίδιο ισχυριζόμενων λεπτομερειών σύγκρουσης συμφερόντων του εκκαθαριστή, ισχυρισμοί άσχετοι με την ουσία της αίτησης και τα επίδικα ζητήματα των αγωγών. Τα ζητήματα αυτά που τίθενται από τον εναγόμενο 4 θα πρέπει να κριθούν στα πλαίσια άλλων αιτήσεων και δεν αφορούν την ουσία της παρούσας αίτησης». Υποστηρίζοντας περαιτέρω τους λόγους ένστασης και τη μη αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, υπενθυμίζουν ότι οι αιτητές στηρίζουν κυρίως τη φιλοσοφία της παρούσας αίτησης και τη λογική της στον ισχυρισμό περί ύπαρξης ανταπαίτησης. Αναφέρουν συγκεκριμένα πως «η αίτηση έχει ως επίκεντρο της την ανταπαίτηση την οποία επιδίωξαν οι εναγόμενοι 3, 4 και 5 να τροποποιήσουν. Η ανταπαίτηση όμως αυτή, η οποία παρουσιάζεται στην αίτηση για τροποποίηση η οποία απορρίφθηκε και για την οποία εκκρεμεί έφεση, δεν είναι ανταπαίτηση των εναγομένων 3, 4 και 5, οι οποίοι από την προβολή της, την ικανοποίηση της ή όχι δεν θα έχουν να αποκομίσουν οιοδήποτε όφελος ούτε και να ικανοποιηθούν δικονομικά αφού στις αγωγές αυτές έχουν παρουσιάσει πλήρως την Υπεράσπιση τους και κανέναν κώλυμα δεν έχουν να ολοκληρώσουν την διαδικασία ακρόασης των αγωγών. Συνεπώς οι μόνοι που τυχόν θα επωφεληθούν από την αιτούμενη ανταπαίτηση θα είναι οι πιστωτές της υπό εκκαθάριση εταιρείας και οι εναγόμενοι 3, 4 και 5 πουθενά δεν εμφανίζονται ως πιστωτές. Ως εκ τούτου δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την παρούσα αίτηση η οποία δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης και δεν δύναται να γίνει αποδεκτή». Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναπτύσσουν με αυτές τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας στη νομοθεσία αλλά και τη νομολογία. Ο κ. Δημητριάδης κάνει ιδιαίτερη αναφορά σε συγγράμματα τα οποία αναφέρονται στις εξουσίες, υποχρεώσεις και καθήκοντα ενός εκκαθαριστή εταιρείας. Αναφορικά με την υποχρέωση και το καθήκον του παραλήπτη για επίδειξη επιμέλειας σε σχέση με τα συμφέροντα της εταιρείας παρέπεμψε στην υπόθεση Ελληνική Τράπεζα ν. Πολυδωρίδη
(1993)1 Α.Α.Δ. 68 όπου στη σελ. 71 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το καθήκον του παραλήπτη (Receiver) συνίσταται στην επίδειξη επιμέλειας για την προστασία της περιουσίας της Εταιρείας και την εκτίμηση, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, των στοιχείων ενεργητικού κάτω από συνθήκες που θα ενέκρινε ένας συνεπής επιχειρηματίας κατά την διεκπεραίωση των οικονομικών του υποθέσεων. Το καθήκον αυτό οφείλεται όχι μόνο στους πιστωτές της Εταιρείας αλλά και στους εγγυητές των υποχρεώσεων της». Η κα Δημητρίου ανέπτυξε τη γραπτή της αγόρευση και ουσιαστικά επανέλαβε τους λόγους ένστασης και την αιτιολογία που δίδεται με την ένορκο δήλωση. Υποδεικνύοντας περαιτέρω με την αγόρευση της πως οι γενικές αιτήσεις που έχουν καταχωρηθεί εκ μέρους των εναγομένων 3, 4 και 5 ουδόλως αφορούν την ενάγουσα εταιρεία και την εν γένει διαδικασία, ο χρόνος εκδίκασης τους δεν μπορεί να υπολογιστεί και εκτιμηθεί από το Δικαστήριο και ουσιαστικά επιζητείται η επ' αόριστο αναβολή και αναστολή της ακροαματικής διαδικασίας η οποία ουδόλως θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Υπέδειξε περαιτέρω πως «Επιπλέον θα πρέπει το Δικαστήριο σας να λάβει υπόψη του κατά την κρίση της παρούσας αίτησης το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 παρά την ειδοποίηση που έλαβε από το Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου δεν εμφανίσθηκε συνεπώς δεν επιθυμεί να συμμετέχει σε οιαδήποτε άλλη διαδικασία. Ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση προωθείται μόνο από τους εναγόμενους 3, 4 και 5 των οποίων η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ουδόλως επηρεάζεται από τις σχέσεις του εκκαθαριστή με την εταιρεία και των εναγομένων ως μετόχων και/ή πρώην διευθυντών της και/ή κατάληξη των Γενικών Αιτήσεων και Εφέσεων». Νομικό έρεισμα της αίτησης αποτελούν τα άρθρα 30 και 35 του Συντάγματος καθώς και των αντίστοιχων προνοιών της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί Δ.27 θ.1-2, Δ.33 θ.6, Δ.35 θ.18, Δ.48 θ.1-4, το άρθρο 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ο περί Εταιρειών Νόμος Κεφ. 113 και ειδικότερα τα άρθρα 220, 232, 233, 234 και οι Διαδικαστικοί Περί Εταιρειών Κανονισμοί, Καν. 3 και 4. Τα επικαλούμενα άρθρα του περί Εταιρειών Νόμου αναφέρονται στη διαδικασία που ακολουθείται μετά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης εταιρείας και στις εξουσίες εκκαθαριστή και καμία σχέση έχουν αναφορικά με την κρινόμενη αίτηση. Άσχετες επίσης είναι και οι επικαλούμενες Διαταγές 27 και 33 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εκ των οποίων η μεν πρώτη αναφέρεται στην εκδίκαση νομικών θεμάτων από το Δικαστήριο, η δε δεύτερη στην εξουσία του Δικαστηρίου για παραχώρηση αναβολών σε μια υπόθεση. Το άρθρο 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου όπως και ο πλαγιότιτλος του ορίζει, αναφέρεται στην εξουσία του Δικαστηρίου για καθορισμό ενός επίδικου θέματος πλήρως και τελικώς. Η δυνατότητα του Δικαστηρίου για αναστολή εκτέλεσης μιας απόφασης όταν εκκρεμεί έφεση, προσδιορίζεται από τη Δ.35 θ.18. Ενασχόληση του θέματος αναστολής διαδικασίας εκκρεμούσης μιας έφεσης σε ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, έχει γίνει από το Εφετείο, μεταξύ άλλων, στις αποφάσεις Παπαπόκκινου κ.α. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 692 και στην Χ"Ιωσήφ ν. Πετρίχου
(1998)1 Α.Α.Δ. 364. Στην πρώτη απόφαση το αίτημα για εξαίρεση του Δικαστή που εκδίκαζε την υπόθεση απορρίφθηκε και καταχωρήθηκε έφεση εναντίον της απόφασης εκείνης με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί αίτηση για αναστολή της διαδικασίας μέχρι εκδίκασης της αίτησης. Η έφεση απορρίφθηκε με αναφορά του πιο κάτω αποσπάσματος το οποίο έτυχε υιοθέτησης και στη δεύτερη αναφερόμενη απόφαση. Ας σημειωθεί ότι η αίτηση για αναστολή είχε έρεισμα την ίδια Δ.35 Κ.18 «Κάτω από οποιονδήποτε φακό και αν κριθεί, η αίτηση για αναστολή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Κατ' αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ.18 της Δ.35: βλ. Fotiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708∙ In re E.S. (an infant)
(1986)1 C.L.R. 119∙ και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R.
- Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε «. Stay of . proceedings under the decision appealed from .» δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω). Αυτό είναι το ισοζύγιο που διατηρεί η θεσμική ρύθμιση κατά τη στάθμιση μεταξύ αφενός της δέσμευσης που επέρχεται με τη δικαστική απόφαση και αφετέρου τις περιστάσεις που δικαιολογούν την αναστολή. Αλλά και αν ακόμα προσφερόταν η δυνατότητα διαφορετικής στάθμισης θα θεωρούσαμε ότι η ορθή απονομή της δικαιοσύνης θα επέβαλλε τη συνέχιση και όχι την αναστολή της διαδικασίας». Στην αναφερόμενη ως ανωτέρω απόφαση In re E.S. (an infant) γίνεται εκτενής επισκόπηση και σχολιασμός της Δ.35 θ.
- Η ανωτέρω απόφαση αφορούσε υπόθεση κατά την οποία κατά τη διάρκεια ακροάσεως αίτησης δια νομιμοποίηση τέκνου, ο καθ' ου η αίτηση υπέβαλε αίτηση για οδηγίες περί διεξαγωγής εξετάσεως του αίματος του ανηλίκου και των διαδίκων. Η αίτηση απορρίφθηκε και ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε έφεση εναντίον της σχετικής ενδιάμεσης απόφασης και ακολούθως υπέβαλε αίτηση δια αναστολή της διαδικασίας εκκρεμούσης της εφέσεως. Στην ανωτέρω απόφαση, εκείνα που καταληκτικά προκύπτουν όπως έχουν υποδειχθεί και δημοσιευθεί στην Επιτομή Αποφάσεων
(1986)Α.Α.Δ. σελ. 17, συνοψίζονται στα εξής:
- Η δικαιοδοσία δυνάμει του Θ.35 Κ.18 περιορίζεται εις δύο θέματα, ήτοι την εκτέλεσιν διατάγματος ή αποφάσεως προσβληθείσης δι' εφέσεως και την διαδικασίαν δυνάμει αποφάσεως προσβληθείσης δι' εφέσεως.
- Η διαδικασία της οποίας ο αιτών ζητεί την αναστολήν εις την παρούσαν υπόθεσιν δεν έχει ως σκοπόν την εκτέλεσιν της ως άνω ενδιαμέσου αποφάσεως και δεν εξαρτάται καθ' οιονδήποτε τρόπον εξ αυτής.
- Λαμβανομένων υπ' όψιν των δραστικών συνεπειών διατάγματος αναστολής δικαστικής δικαιοδοσίας και του περιορισμού δια του εν λόγω διατάγματος του κατοχυρωμένου από το Άρθρον 30.1 του Συντάγματος δικαιώματος δεν δικαιολογείται ερμηνεία του Θ.35 Κ.18 κατά τρόπον ευρύτερον από τον δικαιολογούμενον από την φρασεολογίαν του. Στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Χρηματοδοτήσεις Λτδ ν. Ντίνου Λύρα κ.α. ν. Πετρολίνα Λτδ
(1997)(1Γ) Α.Α.Δ. 1384, είχε ασκηθεί έφεση εναντίον ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου για ακύρωση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου. Η αίτηση είχε ως έρεισμα τη Δ.35 θ.
- Αποφασίστηκε ότι η εν λόγω ενδιάμεση απόφαση δεν έθετε οποιαδήποτε υποχρέωση ούτε επέβαλλε οποιοδήποτε καθήκον το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διαταγής βάσει της Δ.35 θ.
- Επειδή η επιδίωξη των αιτητών ήταν ο παραμερισμός της ακυρωτικής απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης αυτό δεν επιτυγχανόταν με την επίκληση της Δ.35 θ.18 αλλά με την έκδοση εντάλματος prohibition βάσει του άρθρου 155
(4)του Συντάγματος. Η ίδια αρχή επιβεβαιώθηκε στην απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 286/10, ημερ. 13.7.2011, στην υπόθεση P. & MA. Restaurant Ltd κ.α. ν. Eric Wakeham στην οποία αφού αναλύθηκαν οι αρχές και οι εξουσίες που παρέχονται στο Δικαστήριο με βάση τη Δ.35 θ.18, υποδείχθηκε ότι δεν υπήρχε δυνατότητα αναστολής του ενδιάμεσου διατάγματος μέχρι εκδικάσεως της έφεσης. Στην απόφαση Aftomata Eleourgia Lythrodonta Limited v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524, είχε καταχωρηθεί αίτηση για αναστολή της διαδικασίας μέχρι να εκδικαστεί η έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου σε διαδικασία παρακοής. Και πάλι κρίθηκε ότι δεν χωρούσε εφαρμογή της διάταξης αυτής δεδομένης της αναμονής επιβολής ποινής. Αποτελεί καθιερωμένη νομολογιακή αρχή πως μία διαδικαστική διαδικασία θα πρέπει να εκδικάζεται και να ολοκληρώνεται και οι ενδιάμεσες και τμηματικές εφέσεις πρέπει να αποθαρρύνονται. Οι οποιεσδήποτε εφέσεις επί ενδιάμεσων αποφάσεων του Δικαστηρίου μπορούν να αποτελέσουν λόγους έφεσης εάν στο τέλος της ημέρας ένας διάδικος δεν είναι ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα και καταχωρήσει έφεση. Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, δεν ενδείκνυται η αναστολή της διαδικασίας εκκρεμούσης των δύο εφέσεων κατά ενδιάμεσων αποφάσεων του Δικαστηρίου αλλά ούτε και παρέχεται δυνατότητα αναστολής της διαδικασίας δεδομένης της καταχώρησης των αιτήσεων αρ. 105/13 και 122/13 όπως αυτές περιγράφονται στο αιτητικό, δεδομένου πως αυτές είναι τελείως έξω από το πλαίσιο της αγωγής. Στην απόφαση αναφορικά με την αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου Κκαρά Α. Αντωνίου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1868, όπου είχε καταχωρηθεί αίτηση αναστολής της διαδικασίας μέχρι εκδίκασης αίτησης παραμερισμού απόφασης (η αίτηση είχε καταχωρηθεί από τους υπενοικιαστές του ακινήτου), και η αίτηση είχε στηριχθεί στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.40 θ.7 και 11 καθώς και Δ.33 θ.15, αποφασίστηκε ότι η αίτηση στερείτο του κατάλληλου δικαιοδοτικού πλαισίου και οι θεσμοί στους οποίους βασίστηκε ο αιτητής δεν είχαν εφαρμογή και έτσι δεν παρείχετο η δικαιοδοτική βάση. Στο σύγγραμμα McPherson's Law of Company Liquidation, 2η έκδοση, σελ. 431, (επίκληση του οποίου έγινε και από τον κ. Δημητριάδη) αναφέρεται ότι δεν επιτρέπεται καμία παρεμβολή στα καθήκοντα του εκκαθαριστή και ότι τέτοια παρεμβολή θεωρείται ότι αποτελεί περιφρόνηση του Δικαστηρίου καθότι ο εκκαθαριστής, όπως και ο δικηγόρος, είναι συλλειτουργός στην απονομή της δικαιοσύνης: «Like a solicitor or a trustee in bankruptcy, a liquidator in compulsory winding up, certainly when appointed by the court, is an officer of court, and under the control of the court .. The commercial decisions of the liquidator in exercising duties imposed will be accorded great weight, and any interference by third parties with a liquidator in a compulsory winding-up may constitute a contempt of court». Επίσης στην απόφαση Μιχαήλ ν. Επίσημου Παραλήπτη
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1033, λέχθηκε πως μετά την εκκαθάριση μιας εταιρείας οι εξουσίες των διευθυντών αναλαμβάνονται από τον Επίσημο Παραλήπτη. Οι μέτοχοι δε και διευθυντές της εταιρείας δεν έχουν δικαίωμα να ακουστούν σε διαδικασίες συμβιβασμού στις οποίες προβαίνει ο Παραλήπτης της εταιρείας με τους πιστωτές αυτής, όπως προνοείται από το άρθρο 198
(2)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Στη Λαζάρου ν. Α. Κούμεττου κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 238, υποδείχθηκε πως μετά την έκδοση διαταγής για τη διάλυση εταιρείας, οι εξουσίες των διευθυντών περιέρχονται στον εκκαθαριστή. Οι ίδιοι καθίστανται, όπως επισημαίνεται functus officio δηλαδή αποστερούνται του αξιώματός τους και παρεπόμενα των εξουσιών τους ως προς τη διοίκηση της εταιρείας ......... Μετά τη διάλυση, οι διευθυντές και οι αντιπρόσωποι της εταιρείας, καταπίπτουν του αξιώματός τους αποστερούμενοι κάθε εξουσίας για ανάμιξη στις υποθέσεις της εταιρείας. Τα ανωτέρω βέβαια, θα εξετασθούν εκτενώς κατά την ακροαματική διαδικασία των δύο γενικών αιτήσεων. Οι καταχωρηθείσες γενικές αιτήσεις έχουν ως διάδικους τους εναγόμενους 3, 4 και 5 και τον εναγόμενο 1. Η ενάγουσα ουδόλως εμφανίζεται ως διάδικος σε αυτή. Η εκδίκαση και η ολοκλήρωση τους είναι άγνωστο πότε θα λάβει χώρα, το δε οποιοδήποτε αποτέλεσμα της δεν επηρεάζει την παρούσα διαδικασία και τα συμφέροντα των αιτητών-εναγομένων 3, 4 και 5 αφού δεν εμποδίζονται στην προώθηση της υπεράσπισης και της εν γένει εκπροσώπησης τους. Στην κρινόμενη περίπτωση τυχόν έγκριση του αιτήματος θα είχε ως αποτέλεσμα τη για αόριστο χρόνο αναβολή της ακρόασης και την κατ' ακολουθία παρέκκλιση από τις συνταγματικές επιταγές για εκδίκαση των υποθέσεων σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το παράπονο των αιτητών πως εάν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα στερήσει από την εταιρεία την προσφυγή στο Δικαστήριο, ουδόλως ευσταθεί δεδομένου πως η εταιρεία η οποία ετέθη υπό εκκαθάριση ήδη εκπροσωπείται στο Δικαστήριο, ουδείς της έχει στερήσει το δικαίωμα προσφυγής σε αυτό και η επιλογή του εκκαθαριστή της εταιρείας να ενεργήσει με συγκεκριμένο τρόπο δεν μπορεί κατ' ουδένα λόγο να θεωρηθεί πως στερεί συνταγματικά δικαιώματα της εταιρείας. Αποτελεί μια επιλογή εκπροσώπησης και προώθησης των συμφερόντων τα οποία εάν οι αιτητές θεωρούν ή πιστεύουν ότι θίγουν κατ' επέκταση και τα δικά τους συμφέροντα, έχουν τα κατάλληλα μέσα στα οποία μπορούν να καταφύγουν για διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Συνακόλουθα, για όλους τους ανωτέρω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων - αιτητών 3, 4 και 5 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο