Αντώνιος Χουβαρτάς ν. Σάββας Δ. Σωκράτους, Αρ. Αγωγής: 3257/09, 28/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A135 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3257/09 Μεταξύ: Αντώνιος Χουβαρτάς Ενάγοντα και Σάββας Δ. Σωκράτους Εναγόμενου Ημερομηνία: 28.5.
- Ενάγοντας προσωπικά. Εναγόμενος προσωπικά. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγοντας, ο οποίος είναι δικηγόρος και ασκεί το επάγγελμα του στην Πάφο, με την παρούσα αγωγή αξιώνει, για προσφερθείσες προς τον Εναγόμενο υπηρεσίες, το ποσό των €6.195 πλέον τόκο 9% από τις 23.9.09 και/ή νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης του ο Ενάγοντας, κατόπιν οδηγιών και/ή συµφωνίας µε τον Εναγόµενο, κατά/ή περί τον Απρίλιο του 2006 µέχρι κατά/ή περί τον Σεπτέμβριο του 2009 προσέφερε τις υπηρεσίες του σε αυτόν, αναλαµβάνοντας την υπεράσπιση του στην ποινική υπόθεση 2499/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, αντί της συµφωνηθείσας και/ή εύλογης αµοιβής τών €6.500 πλέον Φ.Π.Α. Για τις υπηρεσίες του αυτές ο Ενάγοντας εξέδωσε το τιµολόγιο µε αρ.0054 ηµερ. 23.9.09 για το ποσό των €7.475 (ήτοι €6.500 πλέον €975 Φ.Π.A). Έναντι του ως ανω οφειλοµένου ποσού των €7.475 ο Εναγόµενος πλήρωσε ποσό €1.280 και παρέµεινε οφειλόµενον υπόλοιπον ποσόν €6.195 το οποίο παρά τις υποσχέσεις του για σύντοµη εξόφληση, μέχρι σήμερα αρνείται και/ή αµελεί και/ή παραλείπει να πληρώσει. Στην Έκθεση Υπεράσπισης του, ο Εναγόμενος, ο οποίος μέχρι και αμέσως πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας εκπροσωπείτο από δικηγόρο, δέχεται ότι ο Ενάγοντας είναι δικηγόρος στην Πάφο και ότι τον εκπροσώπησε και/ή ανέλαβε την υπεράσπιση του στην προαναφερόμενη ποινική υπόθεση, την οποία ήγειρε εναντίον του ο Έπαρχος Πάφου. Όσον όμως αφορά τους λοιπούς ισχυρισμούς του Ενάγοντα αναφέρει ότι η αγωγή είναι ασαφής και αόριστη καθότι δεν αναφέρει λεπτομέρειες των υπηρεσιών που προσφέρθηκαν ούτε και το περιεχόμενο της προαναφερόμενης ποινικής υπόθεσης, ούτε και αναφέρεται αναλυτικά και/ή με λεπτομέρειες στον τρόπο χρέωσης αυτών των υπηρεσιών. Περαιτέρω απορρίπτει και αρνείται ότι υπήρξε καθ' οιονδήποτε τρόπο γραπτή και/ή άλλη συμφωνία για καταβολή προς τον Ενάγοντα του ποσού των €6.500, πλέον ΦΠΑ καθώς και ότι έλαβε οιονδήποτε τιμολόγιο και/ή αγνοεί εάν εκδόθηκε τέτοιο. Είναι ο ισχυρισμός του Εναγομένου ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε τον πληροφόρησε ότι θα τον χρέωνε με το ως άνω ποσό και ουδέποτε ο Εναγόμενος συμφώνησε και/ή υποσχέθηκε ότι θα του κατέβαλλε αυτό. Κατά καιρούς και κατά την διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας της εν λόγω ποινικής υπόθεσης ο Ενάγων ζητούσε και λάμβανε από τον Εναγόμενο διάφορα χρηματικά ποσά χωρίς απόδειξη ήτοι €300, €350, €400 και €
- Συνολικά κατέβαλε προς τον Ενάγοντα με τον τρόπο αυτό €1.550 και όχι €1.280 ως είναι ο ισχυρισμός του Ενάγοντα. Με την καταβολή δε του ποσού των €1.550 έχει εξοφλήσει πλήρως τον Ενάγοντα και/ή αυτός δεν νομιμοποιείται να αξιώνει επιπλέον ποσό σύμφωνα με τις υπηρεσίες που προσέφερε αλλά και την φύση και σοβαρότητα της ποινικής υπόθεσης. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός του Εναγομένου ότι το αξιούμενο ποσό είναι υπερβολικό υπό τις περιστάσεις και η χρέωση παράτυπη και παράλογη και/ή δεν συμβαδίζει με τα πραγματικά γεγονότα και τις υπηρεσίες που προσφέρθηκαν σε αυτόν. Ως εκ των ανωτέρω αιτείται την απόρριψη της αγωγής με έξοδα υπέρ αυτού. Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης του κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγοντας και κλήθηκε από αυτόν ακόμη ένας μάρτυρας. Το ίδιο συνέβη και για τον Εναγόμενο. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο Ενάγοντας, δικηγόρος στο επάγγελμα πέραν των 25 ετών, του οποίου η εκδοχή ήταν η ακόλουθη: Κατά τα έτη 2006-2009 ήταν ο δικηγόρος του Εναγόμενου. Η αξίωση του στην παρούσα αγωγή είναι για το υπόλοιπο της αμοιβής του για τις υπηρεσίες που παρείχε στα πλαίσια της υπεράσπισης του Εναγόμενου στην ποινική υπόθεση 2499/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Στα πλαίσια της πρώτης κατηγορίας η κατηγορούσα αρχή αξίωνε από τον Εναγόμενο - κατηγορούμενο διάταγμα/απόφαση µε παράλληλη αίτηση της και/ή την καταβολή του ποσού των €17.000 για την ανέγερση τοίχου αντιστήριξης με σκοπό την προστασία οδού, κατηγορία στην οποία ο Εναγόμενος αθωώθηκε και απαλλάχτηκε. Συνεπώς εφόσον εζητείτο από τον Εναγόμενο και το πιο πάνω ποσό, τα έξοδα πρέπει να υπολογισθούν στην κλίμακα €10.000 - €50.000 που ισχύει για αστικές διαδικασίες. Η εν λόγω ποινική υπόθεση διεκπεραιώθηκε σε 27 δικασίμoυς. Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας εξετάστηκαν και αντεξετάστηκαν 8 μάρτυρες, ήτοι 5 μάρτυρες για την κατηγορούσα αρχή και 3 μάρτυρες, συμπεριλαμβανoμένoυ του Εναγόμενου, για την υπεράσπιση. Ακροαματική διαδικασία έλαβε χώραν στις ημερ. 20.1.09, 29.1.09, 11.2.09, 3.3.09, 24.3.09, 30.3.09, 6.4.09, 9.4.09, 10.4.09, 28.4.09, 12.5.09, 16.9.09 και 18.4.
- Μαζί με τα έξοδα της εμφάνισης δικαιούται και έξοδα για οδηγίες. Έτσι υπολογίζοντας 13 εμφανίσεις για ακρόαση Χ €340= €4.420 και 13 άλλες εμφανίσεις Χ €133= €1.729 ήτοι σύνολο €6.149 πλέον €340 για προετοιμασία της ακρόασης, κατέληξε στο συνολικό ποσό των €6.
- Περαιτέρω στα πλαίσια εκδίκασης της εν λόγω υπόθεσης εξέδωσε και επέδωσε κλήση μάρτυρα προς τον Χριστοδουλο Στεφάνου εκ Φοίτης τα έξοδα της οποίας είναι €38 και τα έξοδα επίδοσης τα οποία πλήρωσε ο ίδιος είναι €21 ήτοι σύνολο €
- Επίσης ανέφερε ότι τα έξοδα για την εξέταση και λήψη σημειώσεων κάθε μάρτυρα είναι €62 για κάθε μαρτύρα και ενόψει του ότι εξετάσθηκαν 8 μάρτυρες ανέρχονται στο ποσό των €
- Ως εκ των άνω κατέληξε στο συνολικό ποσό στα €7.044, το οποίον, ως ανέφερε, περιόρισε στις €6.000 πλέον €500, ποσό το οποίο χρέωσε για την επιτόπια εξέταση του χώρου στο χωρίο Φοιτη, όπου κατ' ισχυρισμόν της κατηγορούσας αρχής έγιναν τα αδικήματα για τα όποια κατηγορείτο ο Εναγόμενος. Η επίσκεψη στον προαναφερόμενο χώρο έγινε κατά παράκληση του Εναγόμενου για να έχει ο Ενάγοντας καλύτερη άποψη του χώρου ώστε να προγραμματιστεί και καλύτερα η υπεράσπιση του. Ο χώρος αυτό ήταν αρκετά μακρυά από την πόλη της Πάφου. Πήγαν εκεί λίγο μετά το μεσημέρι. Κατέβηκαν από το αυτοκίνητο, περπάτησαν στο τεμάχιο από άκρη σε άκρη, είδαν τον χώρο όπου ισχυριζόταν η κατηγορούσα αρχή ότι ο δρόμος χάλασε από ενέργειες του Εναγόμενου και ο τελευταίος του εξήγησε κάποια πράγματα. Ο χρόνος δε που χρειάστηκε για την επίσκεψη αυτή αφορούσε σχεδόν μια εργάσιμη μέρα. Ο Ενάγοντας συνέταξε σχετικά με τα έξοδα του το τιμολόγιο με αρ.0054 ημερ. 23.9.09 (τεκμήριο 3) για το ποσό των €6.500 πλέον Φ.Π.Α. Σε επίσκεψη του Εναγόμενου στο γραφείο του Ενάγοντα ο τελευταίος αντιλήφθηκε από τα όσα ανέφερε ο πρώτος ότι δεν είχε σκοπό να τον πληρώσει οποιονδήποτε ποσό πέραν αυτού που του είχε πληρώσει. Όταν ο Ενάγοντας τον ρώτησε να του πει πόσα λεφτά του είχε πληρώσει εκείνος του είπε ότι για την επίδικη ποινική του έδωσε ένα ποσό μεταξύ Λ.Κ.600 μέχρι Λ.Κ.750 και για την έφεση που είχε καταχωρηθεί για άλλη υπόθεση Λ.Κ.500 και €
- Ο Ενάγοντας τα κατέγραψε αυτά σε ένα χαρτί και ζήτησε από τον Εναγόμενο να το υπογράψει όπως και αυτός έπραξε αφού το διάβασε και συμφώνησε με το περιεχόμενο του (τεκμήριο 2). Μάλιστα ο ίδιος ο Εναγόμενος σημείωσε στο εν λόγω χαρτί την ημερομηνία δηλ. 24.10.
- Το ποσό των Λ.Κ.600 μέχρι Λ.Κ.750 αντιστοιχεί σε €1.026 με €1.282 και ο Ενάγοντας αποδέχθηκε ότι του πλήρωσε το μέγιστο αυτού του ποσού ήτοι αυτό των €1.
- Εάν αυτό το ποσό αφαιρεθεί από το ποσό των €6.500 πλέον Φ.Π.Α, απομένει ως υπόλοιπο, αυτό που ο Ενάγοντας αξιώνει δηλ. το ποσό των €6.195 πλέον τόκους. Οι δικηγόροι της κατηγορούσας αρχής στην εν λόγω ποινική υπόθεση - κατόπιν εισήγησης του Ενάγοντα που αποδέχθηκε το Δικαστήριο - έχουν πληρωθεί μόνον τα 2/3 της αμοιβής τους από τον Εναγόμενο για τις κατηγορίες στις οποίες είχε καταδικαστεί δηλ. περίπου το ποσό των €2.700 πλέον τόκους από την καταχώρηση της υπόθεσης δηλ. από τις 24.3.06 μέχρι εξοφλήσεως. Το εν λόγω ποσό ψηφίστηκε από τον Πρωτοκολλητή του Επ. Δικαστηρίου Πάφου στην κλίμακα €500 - €2.
- Οι δε τόκοι είναι 8% από την καταχώρηση της υπόθεσης μέχρι τις 14.10.08 και 5,5% από τις 15.10.08 μέχρι εξοφλήσεως. Τέλος ο Ενάγοντας κατέθεσε ως τεκμήριο 4 ένορκη δήλωση επίδοσης κλήσης μάρτυρα στον Χριστόδουλου Στεφάνου για την ποινική υπόθεση 2499/06 ημερ. 23.4.
- Η εν λόγω δήλωση αναγράφει στο κάτω μέρος «€21». Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου Ματθαίος Αταλιώτης, ο οποίος ανέφερε, με βάση το φάκελο της ποινικής υπόθεσης 2499/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, τα ακόλουθα: Σύμφωνα με το κατηγορητήριο της υπόθεσης (τεκμήριο 5) στην εν λόγω υπόθεση κατήγορος ήταν ο Έπαρχος Πάφου και κατηγορούμενοι ήταν ο Εναγόμενος και κάποια Μάρθα Σωκράτους. Στην υπόθεση έγιναν 27 εμφανίσεις από τις οποίες ακροαματική διαδικασία έγινε στις
- Οι υπόλοιπες εμφανίσεις αφορούσαν αναβολές για διάφορους λόγους όπως έλλειψη χρόνου Δικαστηρίου και για εκτέλεση ενταλμάτων σύλληψης. Συγκεκριμένα η υπόθεση αναβλήθηκε για έλεγχο ενταλμάτων σύλληψης 3 φορές. Για τις εν λόγω αναβολές ο δικηγόρος πληρώνεται αλλά με μειωμένο κονδύλι. Το ποσό είναι το ίδιο και στην περίπτωση που δεν παρουσιασθεί στο Δικαστήριο ο κατηγορούμενος και εκδοθεί ένταλμα σύλληψης. Η τελική απόφαση στην υπόθεση κατατέθηκε ως τεκμήριο
- Για την υπόθεση ο κατήγορος έκανε κατάλογο εξόδων. Το ποσό αυτό των εξόδων του κατηγόρου υπολογίσθηκε από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα €500 - €2.000 και ανήλθε στα €3.322,03 πλέον ΦΠΑ επί ποσού €3.106,
- Υπήρχε δε διαταγή του Δικαστηρίου όπως τα έξοδα αυτά πληρωθούν κατά τα 2/
- Στο ποσό των εξόδων που υπολογίσθηκαν μπήκαν και τα έξοδα των μαρτύρων που έφερε η Επαρχιακή Διοίκηση, τα οποία ανήλθαν συνολικά στο ποσό των €102,
- Όσον αφορά τον υπολογισμό των εξόδων στους Κανονισμούς υπάρχει ανάλογα με την κλίμακα το ελάχιστο και το μέγιστο ποσό. Είναι στην ευχέρεια του Πρωτοκολλητή ποιο ποσό θα δώσει. Συνήθως όταν ακουσθεί μαρτυρία δίδεται το μέγιστο. Αν αναβληθεί για οποιονδήποτε λόγο που δεν φέρει ευθύνη ο δικηγόρος, επιδικάζεται το ελάχιστο. Το χωριό Φοίτη έχει απόσταση από την πόλη της Πάφου μισή ώρα. Δεν γνωρίζει αν έγινε αίτημα από τον κατήγορο, στα πλαίσια της πρώτης κατηγορίας στην πιο πάνω ποινική υπόθεση, να καταδικασθεί ο Εναγόμενος στην πληρωμή κάποιου ποσού. Στις ποινικές υποθέσεις ο δικηγόρος του κατηγορούμενου δεν έχει την ευχέρεια να κάνει κατάλογο εξόδων. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο ίδιος ο Εναγόμενος, του οποίου η εκδοχή ήταν η ακόλουθη: Διόρισε τον Ενάγοντα ως δικηγόρο του στην ποινική υπόθεση αφού του τον σύστησε κάποιος χωριανός του. Δεν έκαναν καμία συμφωνία για τα έξοδα. Όταν ο Εναγόμενος πήγαινε στο Δικαστήριο και ο Ενάγοντας του ζητούσε λεφτά, αυτός του έδινε για τη δουλειά που έκανε. Από την άλλη είχαν και φιλικές σχέσεις. Υπήρξαν αρκετές αναβολές από τον Ενάγοντα στην υπόθεση τόσο όταν ο Εναγόμενος απουσίαζε στην Ν. Αφρική όσο και όταν ήταν στην Κύπρο και ο Ενάγοντας του έλεγε ότι δεν τον χρεώνει για αναβολές. Αυτό μάλιστα το είπε και στην καφετερία του Δικαστηρίου ενώπιον του Ανδρέα Πολυβίου. Έδωσε στον Ενάγοντα αρκετά λεφτά και αρκετές φορές αλλά εκείνος καμία φορά δεν του έδωσε απόδειξη. Του έδωσε λεφτά σε λίρες στην αρχή της υπόθεσης και τα υπόλοιπα του τα έδωσε σε ευρώ. Λεφτά έδωσε και στον αδελφότεκνο του Ενάγοντα τον οποίο ο τελευταίος έστειλε στο σπίτι του. Πιο συγκεκριμένα ισχυριζόμενος ουσιαστικά ότι εξόφλησε τον Ενάγοντα για τις υπηρεσίες που του πρόσφερε στην εν λόγω ποινική υπόθεση είπε ότι έδωσε σε αυτόν Λ.Κ.600, Λ.Κ.750, €300, €350, €400 και €
- Υπολογίζοντας δε σε ευρώ το συνολικό ποσό που αναφέρει ότι έδωσε στον Ενάγοντας είπε ότι αυτό ήταν €3.
- Στις 24.10.09 αν θυμάται καλά πήγε στο γραφείο του Ενάγοντα και ο τελευταίος εκεί έγραψε σε ένα χαρτί τα ποσά που του έδωσε ο Εναγόμενος. Ο Εναγόμενος υπέγραψε το εν λόγω χαρτί (τεκμήριο 2). Βλέποντας το τεκμήριο 2 είπε ότι στο πάνω μέρος αναφέρει ότι έδωσε Λ.Κ.600 και Λ.Κ.750 και από κάτω γράφει Λ.Κ.500 και €
- Όσον αφορά την θέση του Ενάγοντα για επιτόπια επίσκεψη στην Φοίτη ανέφερε ότι μια φορά κανόνισαν να πάνε στην Κρήτου Μαρότου για φαγητό και καθοδόν, ενώ ήταν νύχτα, περνούσαν από το χωριό του Εναγόμενου την Φοίτη και είπε στον Ενάγοντα «Περνούμε κοντά στο χωράφι και αν θέλεις να πάμε να το δούμε». Ο Ενάγοντας είδε το χωράφι αλλά δεν κατέβηκαν από το αυτοκίνητο. Μπήκαν από τον ένα δρόμο και βγήκαν από τον άλλο και μετά πήγαν στην Κρήτου Μαρότου. Ο Ενάγοντας δεν του ανέφερε ότι θα τον χρέωνε για αυτό. Αν του το ανέφερε δεν θα τον έπαιρνε να δει το χωράφι. Συμφώνησε δε ότι η επίδικη υπόθεση αφορούσε εκτέλεση οικοδομικών εργασιών από τον ίδιο, χωρίς άδεια οικοδομής. Όσον αφορά το κατά πόσο ο κατήγορος ζητούσε και ποσό €17.000 για να κάνει τοίχο αντιστήριξης για να μην πέσει ο δρόμος, είπε ότι δεν υπήρχε κάτι τέτοιο στο κατηγορητήριο και ότι αυτός που έκανε τον υπολογισμό ότι η ζημιά για να είχε γίνει ένας τέτοιος τοίχος ήταν €17.000 ήταν ο Φακοντής. Για την εν λόγω ποινική υπόθεση πλήρωσε τους δικηγόρους του κατηγόρου €2.
- Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο Ανδρέας Τηλεμάχου Πολυβίου, ο οποίος διατηρεί κέντρο στην Κρήτου Μαρότου. Ο Εναγόμενος ήταν πελάτης του μάρτυρα και του είχε πάρει εκεί για φαγητό άλλα πρόσωπα αλλά και τον Ενάγοντα με τον οποίο ο Εναγόμενος ήταν φίλος. Περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε μια συνομιλία που είχε κάποια μέρα - δεν θυμάται πότε - με τον Ενάγοντα στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι είχε έλθει στο Δικαστήριο για κάποια δική του υπόθεση και τον φώναξε ο Εναγόμενος να πιουν καφέ. Μαζί με τον Εναγόμενο καθόταν ο Ενάγοντας, ο οποίος ρώτησε το μάρτυρα τι υπόθεση είχε και ποιός ήταν ο δικηγόρος του και ο μάρτυρας του είπε ότι δεν είχε δικηγόρο και δεν είχε λεφτά. Του είπε επίσης «Εξάλλου γιατί να βάλω δικηγόρο για να με χρεώσει αναβολές;» και ο Ενάγοντας του είπε «Εγώ τον Σάββα δεν τον χρεώνω αναβολές». Επίσης ο μάρτυρας ανέφερε ότι εκείνη τη μέρα είδε τον Εναγόμενο να δίνει στον Ενάγοντα χαρτονομίσματα των €50 αλλά δεν ξέρει πόσα ήταν. Στο τεκμήριο 2 αναγράφονται χειρόγραφα τα εξής: «Λέγει ο Σάββας Στην ποινική έδωσε £600 - £750 Στην έφεση έδωσε £500 + €500 24/10/09 (Υπογραφή)». Αξιολόγηση Μαρτυρίας Ο Μ.Ε.1 - Ενάγοντας γενικά μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία του απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις, οι θέσεις του ήταν σταθερές και συνεπείς, στηρίζονταν στη λογική και δεν κλονίσθηκαν κατά την αντεξέταση του. Όσον δε αφορά το είδος των δικασίμων στην επίδικη ποινική υπόθεση ο Ενάγοντας αναφέρθηκε σε αυτές με βάση τις σημειώσεις του, ως ανέφερε. Με σκοπό δε να αναφερθεί πιο συγκεκριμένα και με λεπτομέρειες σχετικά κάλεσε τον Μ.Ε.2, ο οποίος κατέθεσε με βάση το φάκελο της υπόθεσης. Συνεπώς όσον αφορά το θέμα αυτό πιο ακριβής είναι η μαρτυρία του Μ.Ε.2, η οποία ως θα αναφερθεί πιο κάτω δεν έχει αμφισβητηθεί. Από το σύνολο δε της μαρτυρίας του Ενάγοντα προκύπτει δε ότι, μεταξύ αυτού και του Εναγόμενου, δεν υπήρξε ρητή συμφωνία καθορίζουσα συγκεκριμένο ποσό αμοιβής για τις υπηρεσίες που παρείχε στον τελευταίο. Ο Ενάγοντας ανέφερε δε σαφώς στις τελικές του αγορεύσεις ότι η αξίωση του είναι για εύλογη αμοιβή. Ως φαίνεται δε από τη μαρτυρία του αυτός προέβη σε υπολογισμό της αμοιβής του στηριζόμενος σε συγκεκριμένη βάση υπολογισμού. Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι αυτό δεν αποτελεί θέμα αξιοπιστίας αλλά ουσιαστικά αποτελεί νομικό θέμα το οποίο θα κριθεί από το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψην όλες τις σχετικές παραμέτρους. Με αυτή λοιπόν την διευκρίνιση η μαρτυρία του Ενάγοντα ως προς τα γεγονότα γίνεται δεκτή. Όσον αφορά τη μαρτυρία του Μ.Ε.2 αυτή ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από τον Εναγόμενο και συνεπώς γίνεται δεκτή. Από την άλλη ο Εναγόμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία του προσπάθησε να πείσει ουσιαστικά ότι όχι μόνο έχει εξοφλήσει τον Ενάγοντα για τις υπηρεσίες που του πρόσφερε αλλά ότι πλήρωσε και περισσότερα από όσα έπρεπε. Η όλη προσπάθεια του όμως δεν είναι πειστική εφόσον περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις, κάποιες από τις θέσεις του φαίνεται ότι αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του, άλλες δεν βρίσκουν έρεισμα στη λογική και γενικά οι θέσεις του στερούνται συνέπειας. Συγκεκριμένα: Προσπάθησε τόσο κατά την αντεξέταση του Ενάγοντα όσο και κατά την κυρίως εξέταση του αλλά και με ερωτήσεις του προς τον Μ.Υ.2 να παρουσιάσει τη σχέση του με τον Ενάγοντα όχι μόνο ως σχέση δικηγόρου - πελάτη αλλά και ως σχέση φιλική, προφανώς για να καταδείξει ότι αυτή έπαιζε κάποιο ρόλο στην χρέωση και στο κόστος των παρεχομένων από τον Ενάγοντα προς αυτόν υπηρεσιών. Παραδέχθηκε όμως τελικά στην αντεξέταση του ότι οι φιλικές αυτές σχέσεις δεν ήταν τέτοιες που επενεργούσαν στην πληρωμή ή μη του Ενάγοντα. Ήταν ουσιαστικά η θέση του ότι υπήρξαν στην επίδικη ποινική υπόθεση αρκετές αναβολές, οι οποίες οφείλονταν στον Ενάγοντα και ότι για τις αναβολές ο Ενάγοντας του ανέφερε ότι δεν πληρώνεται. Αρχικά θα πρέπει να λεχθεί ότι η εν λόγω θέση του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψην εφόσον παρά το ότι είναι απαραίτητη και ουσιώδης για την υπεράσπιση του δεν δικογραφείται (βλ. Courtis and others v. Iasonides
(1970)1 CLR 180, Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Ayia Napa Nisi Development Ltd v. Παπαμιχαήλ
(1992)1 Α.Α.Δ. 549 και Αντωνίου ν. Χρυσάνθου
(2003)1Β Α.Α.Δ 789). Μάλιστα σε ερώτηση στην αντεξέταση του γιατί δεν τα ανέφερε αυτά στον δικηγόρο του για να τα γράψει στην Έκθεση Υπεράσπισης του, έδωσε τη μη πειστική απάντηση ότι «Έγραψε μόνος του ο δικηγόρος». Περαιτέρω η θέση του ότι οι αναβολές οφείλονταν στον Ενάγοντα διαψεύδεται από τον Μ.Ε.2, ο οποίος ανέφερε ότι 16 από τις 27 δικασίμους της υπόθεσης αφορούσαν αναβολές για διάφορους λόγους όπως έλλειψη χρόνου Δικαστηρίου και εκτέλεση ενταλμάτων σύλληψης που εκκρεμούσαν. Μάλιστα ο ίδιος ο Εναγόμενος έκανε λόγο για αναβολές όταν ο ίδιος, που ήταν κατηγορούμενος στην υπόθεση, απουσίαζε στο εξωτερικό. Αυτό είναι εμφανές και από το ότι όταν στην αντεξέταση του του ζητήθηκε να διευκρινίσει εάν ο Ενάγοντας ζητούσε αναβολή, απάντησε ότι δεν ξέρει και ότι πολλές αναβολές που έγιναν ο ίδιος δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Όσον αφορά τα ποσά που πλήρωσε στον Ενάγοντα για τις υπηρεσίες του στην εν λόγω ποινική υπόθεση τα όσα ανέφερε εμφανώς αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του. Συγκεκριμένα στην κυρίως εξέταση του δεν αναφέρθηκε σε ποσό αλλά σε ένα σημείο είπε ότι του έδωσε λεφτά σε λίρες στην αρχή της υπόθεσης και τα υπόλοιπα του τα έδωσε σε ευρώ και σε άλλο σημείο είπε ότι του έδωσε αρκετά λεφτά και αρκετές φορές. Για πρώτη φορά στην αντεξέταση του και μόνο, προφανώς για να συνδέσει και να συνδυάσει τη θέση για εξόφληση με τη θέση του για το τεκμήριο 2, ανέφερε ότι έδωσε στον Ενάγοντα πέραν των €300, €350, €400 και €500 και Λ.Κ.600 και Λ.Κ.
- Υπολόγισε δε τα ποσά αυτά συνολικά ότι ανέρχονταν σε €3.556, ποσό που ως δήλωσε θεωρεί υπεραρκετό. Εδώ να σημειωθεί ότι στο εν λόγω συνολικό ποσό επέμενε και αργότερα ενώ πριν ανέφερε ότι τα ποσά ήταν αυτά που έδωσε σε ευρώ συνολικά 1.550 και αυτά που έδωσε σε λίρες συνολικά ισότιμα με 2.306 ευρώ. Απλή όμως πρόσθεση των δύο ποσών δείχνει ότι εάν έτσι ήταν τα πράγματα το συνολικό ποσό σε ευρώ έπρεπε να ανέρχεται στα 3.856 και όχι 3.
- Εν πάση δε περιπτώσει θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψην η θέση του ότι πέραν του ποσού των €1.550, έδωσε στον Ενάγοντα και ποσό €2.306 ήτοι το αντίστοιχο των Λ.Κ.1.350 εφόσον ούτε αυτή του η θέση, η οποία είναι επίσης ουσιώδης για την υπεράσπιση του δεν δικογραφείται στην Έκθεση Υπεράσπισης του. Όσον αφορά δε το τι ανέφερε σχετικά στο δικηγόρο του για σκοπούς καταχώρησης της Έκθεσης Υπεράσπισης, όταν ουσιαστικά ρωτήθηκε εάν όλα αυτά που λέει στο Δικαστήριο τα είπε και στον δικηγόρο, απάντησε με βεβαιότητα καταφατικά για να προσθέσει όμως «Άλλα του είπα, αλλά δεν θυμούμαι τι ήταν η υπόθεση γι' αυτό τον σταμάτησα». Σε επόμενη ερώτηση πώς μπορεί να αναφέρει ότι δεν θυμάται ενώ έχει καλή μνήμη, απάντησε ότι θυμάται πολύ καλά τι είπε στον δικηγόρο του και τι υπεράσπιση έκανε και πρόσθεσε ότι εκείνος έγραψε μόνο ότι ο Εναγόμενος έδωσε στον Ενάγοντα €1.550 ενώ δεν έγραψε καθόλου τα λεφτά που έδωσε στον Ενάγοντα σε λίρες. Ανέφερε ότι διάβασε την αγωγή και την έδωσε στο δικηγόρο του δίδοντας του οδηγίες να κάνει υπεράσπιση αλλά, προφανώς για να πείσει για τη δικαιολογία που έδωσε για τη μη δικογράφηση των πιο πάνω, είπε μη πειστικά ότι δεν διάβασε την υπεράσπιση παρά μόνο μετά που σταμάτησε τον δικηγόρο του. Σε άλλο σημείο όμως της αντεξέτασης του ανέφερε ότι ο δικηγόρος του του διάβασε την υπεράσπιση και ότι ανέφερε στον δικηγόρο του για εκείνο το χαρτί που τον έβαλε ο Ενάγοντας να υπογράψει με τις λίρες και, προφανώς για συνδυάσει τη μαρτυρία του με τη θέση του για τα αναγραφέντα στο τεκμήριο 2, ανέφερε ότι είπε στο δικηγόρο του ότι έδωσε Λ.Κ.600 και Λ.Κ.750 και εκείνος του είπε όταν δεν έχει απόδειξη δεν μπορούν να το βάλουν. Η θέση του όμως αυτή ότι ο δικηγόρος του του έκανε λόγο για αποδείξεις κλπ δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική εφόσον σύμφωνα πάντα με τον ίδιο τον Εναγόμενο για κανένα ποσό που έδωσε δεν του έδωσε απόδειξη ο Ενάγοντας. Σε άλλη δε ερώτηση γιατί δεν ανέφερε στον δικηγόρο του ότι τα ποσά είναι λάθος και να τα αλλάξει, εφόσον διάβασε την υπεράσπιση, απάντησε και πάλι μη πειστικά ότι δυστυχώς ο ίδιος δεν είναι δικηγόρος. Στη συνέχεια δε προφανώς για να καλύψει και αυτό το κενό στη λογική της θέσης του ισχυρίστηκε ότι ανέφερε στον δικηγόρο του να τροποποιήσει την υπεράσπιση αλλά εκείνος δεν το έπραξε. Στην εύλογη όμως ερώτηση γιατί τότε δεν σταμάτησε τον δικηγόρο του πριν 3 χρόνια απάντησε ότι τον σταμάτησε την τελευταία στιγμή αφού δεν συμφωνούσαν και του έλεγε να συμφωνήσει. Ενώ δε θεωρούσε ότι το συνολικό ποσό που έδωσε στο Ενάγοντα δηλ. ως ήταν η θέση του €3.556, ήταν υπεραρκετό και αυτό εξακολουθούσε να το πιστεύει και μετά που πλήρωσε τους δικηγόρους του κατηγόρου €2.525, όταν ρωτήθηκε ουσιαστικά, εφόσον έδωσε στον Ενάγοντα πιο μεγάλο ποσό εάν δεν σκέφτηκε να του ζητήσει πίσω χρήματα, έδωσε και πάλι τη μη πειστική απάντηση ότι δεν το σκέφτηκε και ότι δεν είναι δικηγόρος. Όσον αφορά το τεκμήριο 2, το οποίο δέχθηκε ότι υπέγραψε, είναι προφανές από το σύμβολό (-) που υπάρχει μεταξύ των αριθμών «£600 - £750» ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι τα δύο ποσά προστίθενται εφόσον το εν λόγω σύμβολο χρησιμοποιείται είτε ως το σύμβολο της αφαίρεσης είτε με την έννοια ότι είναι ένα ποσό μεταξύ των δύο. Ο Εναγόμενος όμως επέμενε ότι αυτό είχε την έννοια ότι είχε δώσει στον Ενάγοντα Λ.Κ.600 και Λ.Κ.750 δηλ. συνολικά Λ.Κ.1.
- Δέχθηκε όμως στη συνέχεια όταν του υποδείχθηκε το έγγραφο ότι στο αμέσως πιο κάτω μέρος του εγγράφου μεταξύ των δύο ποσών το σύμβολο που υπάρχει ήτοι το (+) (το οποίο είναι το σύμβολο της πρόσθεσης δύο αριθμών) δεν είναι το ίδιο με το (-). Για να καλύψει όμως και αυτή την ασυνέπεια στη μαρτυρία του και για να στηρίξει τη σχετική θέση του ισχυρίστηκε ότι όταν υπέγραφε το έγγραφο δεν υπήρχε κανένα από τα δύο σύμβολα και μάλιστα δήλωσε ότι είναι σίγουρος ότι αυτά μπήκαν μετά. Σε ερώτηση εάν ο ίδιος σαν επιχειρηματίας υπέγραψε ένα έγγραφο στο οποίο έλειπαν στοιχεία και πάλι έδωσε τη μη λογική απάντηση - παρά το ότι το υπέγραψε - ότι για τον ίδιο δεν είναι έγγραφο. Όταν δε του τέθηκε πολύ εύλογα ουσιαστικά η ερώτηση, εάν ο Ενάγοντας ήθελε να τον ξεγελάσει και αφού τα δύο σύμβολα λέει ότι τέθηκαν αργότερα γιατί να μην έβαζε και στο κάτω ποσό το σύμβολο (‑) και πάλι μη πειστικά απάντησε ότι δεν ξέρει τι έκανε ο Ενάγοντας για να προσθέσει ότι πάντως δεν το έβαλε. Όσον αφορά την επίσκεψη του με τον Ενάγοντα στο χωράφι του στη Φοίτη στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ουσιαστικά ότι κανόνισαν μια φορά και πήγαν στην Κρήτου Μαρότου για φαγητό και καθοδόν ενώ ήταν νύχτα περνούσαν από το χωριό του Εναγόμενου την Φοίτη και είπε στον Ενάγοντα «Περνούμε κοντά στο χωράφι και αν θέλεις να πάμε να το δούμε». Ο Ενάγοντας είδε το χωράφι αλλά δεν κατέβηκαν από το αυτοκίνητο. Μπήκαν από τον ένα δρόμο και βγήκαν από τον άλλο και μετά πήγαν στην Κρήτου Μαρότου. Στην αντεξέταση του όμως είπε ότι εκείνη την ημέρα περνούσαν από τη Φοίτη οπόταν ο Εναγόμενος είπε στον Ενάγοντα να δει τι ζημιά έκανε για το χωράφι που λέει η Επαρχιακή Διοίκηση και ότι πήγαν εκεί βράδυ, απόγευμα πριν σκοτεινιάσει και ότι μετά που έφυγαν από το χωράφι πήγαν στο καφενείο της Φοίτης και μετά στην Κρήτου Μαρόττου. Δεν δέχτηκε υποβολή ότι πήγαν ειδικά για να δουν το χωράφι και διερωτήθηκε ουσιαστικά, αλλά προφανώς χωρίς λογική αλλά για να πείσει και πάλι για τη θέση του, για ποιο λόγο να πάει ο Ενάγοντας - ο οποίος ήταν ο δικηγόρος που χειριζόταν την υπόθεση που αφορούσε το επίδικο χωράφι και την κατάσταση αυτού - να το δει. Σε άλλο δε σημείο στην αντεξέταση του υποστήριξε ότι ο Ενάγοντας του ανέφερε για το χωράφι και o ίδιος είπε ότι περνούσαν από εκεί και είπε στον Ενάγοντα να πάνε να το δουν. Ανέφερε δε σχετικά - γεγονός που δείχνει και το γιατί προσπάθησε να πείσει ότι η επίσκεψη στο χωράφι ήταν τυχαία και δεν έγινε στα πλαίσια των υπηρεσιών του Ενάγοντα προς αυτόν - ότι εάν ο Ενάγοντας του έλεγε ότι θα τον χρέωνε για την επίσκεψη αυτή ότι δεν θα τον έπαιρνε εκεί. Δέχτηκε όμως από την άλλη ότι ο Ενάγοντας ουδέποτε του ανέφερε ότι η δουλειά για την επίδικη υπόθεση είναι δωρεάν. Ως εκ των άνω κρίνω ότι ο Εναγόμενος δεν ήταν ειλικρινής και συναφώς η μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή. Όσον δε αφορά τη μαρτυρία του Μ.Υ.2, το ουσιώδες αυτής ήταν ότι σε συνάντηση αυτού με τον Ενάγοντα και τον Εναγόμενο στο Δικαστήριο ο πρώτος του ανέφερε ότι για τις αναβολές δεν χρεώνει τον Εναγόμενο. Ως όμως έχει λεχθεί και ανωτέρω σε σχέση με το αντίστοιχο μέρος της μαρτυρίας του Εναγόμενου, αυτή η μαρτυρία δεν μπορεί να ληφθεί υπόψην καθότι αυτός ο ισχυρισμός παρά το ότι είναι ουσιώδης για την υπεράσπιση του Εναγόμενου δεν δικογραφείται στην Έκθεση Υπεράσπισης. Εν πάση όμως περιπτώσει θα πρέπει να λεχθεί ότι ο Μ.Υ.2 γενικά δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία του η μνήμη του ήταν εμφανώς επιλεκτική και από το σύνολο της συνάγεται ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια αλλά για να βοηθήσει τον Εναγόμενο στο να πείσει για την εκδοχή του. Συγκεκριμένα: Όπως έχει εξηγηθεί ανωτέρω για τον Εναγόμενο έτσι και ο Μ.Υ.2 προσπάθησε να πείσει ότι Ενάγοντας και Εναγόμενος ήταν φίλοι. Έτσι σε ερώτηση στην κυρίως εξέταση εάν ο Ενάγοντας ήταν απλά δικηγόρος του Εναγόμενου ή φίλος του απάντησε αμέσως ότι ήταν φίλος του. Για να το στηρίξει δε αυτό ανέφερε στην κυρίως εξέταση του ότι έβλεπε αυτούς μαζί και στο κέντρο του και αλλού. Στην αντεξέταση του όμως είπε ότι στο κέντρο του τους είδε 3 φορές ενώ σε υποβολή ότι ήταν μόνο δύο φορές ανέφερε ουσιαστικά ότι η μια φορά ήταν με άλλο πρόσωπο ενώ τη συνέχεια είπε ότι δεν θυμάται και ότι ήταν 2-3 φορές και τους έβλεπε και σε άλλους τόπους. Όσον αφορά το πότε του ανέφερε ο Ενάγοντας στο Δικαστήριο ότι δεν χρεώνει τον Εναγόμενο για τις αναβολές, δεν θυμόταν ούτε καν ποια χρονιά έγινε αυτό. Και αυτό παρά το ότι η μνήμη του όσον αφορά το είδος της υπόθεσης ήταν αρκετά καλή εφόσον ανέφερε ότι γνωρίζει ότι η υπόθεση με την οποία ασχολείτο τότε ο Ενάγοντας με τον Εναγόμενο ήταν για ένα χωράφι στην Φοίτη, για μια δόμη που έκανε και ο Εναγόμενος του έλεγε ότι τον έπαιρνε Δικαστήριο η Επαρχιακή Διοίκηση. Σε αντίθεση λοιπόν με το είδος της υπόθεσης δεν μπορούσε να καθορίσει έστω και κατά προσέγγιση πότε έγινε η συνάντηση στο Δικαστήριο. Έτσι σε ερώτηση αν μπορεί να ήταν το 2005 είπε αρχικά όχι, στη συνέχεια είπε ότι δεν θυμάται, μετά ότι δεν ήταν το 2005 και τέλος ότι δεν θυμάται αν ήταν το 2005, το 2009 ή 2010, ούτε αν ήταν το
- Εδώ να σημειωθεί ότι ως φαίνεται από την υπόλοιπη μαρτυρία η επίδικη ποινική υπόθεση περατώθηκε περί το
- Το ότι το μέλημα του μάρτυρα δεν ήταν να πει την αλήθεια αλλά να ενισχύσει την συγκεκριμένη εκδοχή του Εναγόμενου φαίνεται και από το ότι σε ερώτηση αν γνωρίζει πότε αναβάλλεται μια υπόθεση είπε αρχικά ότι δεν γνωρίζει και στη συνέχεια, χωρίς να ρωτηθεί συγκεκριμένα έσπευσε να προσθέσει, ενώ κάτι τέτοιο δεν συνδέεται λογικά, ότι όταν αναβάλλεται μπαίνουν έξοδα. Περαιτέρω το ότι σκοπός της μαρτυρίας του ήταν μόνο να βοηθήσει τον Εναγόμενο προκύπτει και από τα όσα αντιφατικά ανέφερε ως προς το πολύ απλό θέμα με ποιόν τρόπο ήλθε στο Δικαστήριο για να καταθέσει. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι ήλθε γιατί τον κάλεσε ο Εναγόμενος να έλθει να πει τι έγινε εκείνη τη μέρα. Σε ερώτηση αν ο Εναγόμενος του τηλεφώνησε αρχικά απάντησε ότι πήγε και τον βρήκε ενώ αμέσως στη συνέχεια παραδέχθηκε ότι του τηλεφώνησε. Μετά ανέφερε ότι ο Εναγόμενος πήγε και τον βρήκε και προσωπικά. Όταν ρωτήθηκε που έγινε αυτό αφού σκέφτηκε καλά την απάντηση είπε ότι συχνάζει σε κέντρο που σύχναζε ο Εναγόμενος ή καφενείο και στη συνέχεια ότι δεν θυμάται. Όταν δε ρωτήθηκε αν δηλ. βρέθηκαν τυχαία είπε ότι βρίσκονταν συχνά. Όταν στη συνέχεια ρωτήθηκε αν δηλ. ήλθε γιατί κάποια μέρα βρέθηκαν τυχαία ή βρίσκονταν συχνά και του είπε να έλθει, δεν απάντησε στην ερώτηση αυτήν καθ' αυτήν. Ως εκ των άνω κρίνω ότι ούτε ο Μ.Υ.2 ήταν ειλικρινής και συνεπώς ούτε αυτού η μαρτυρία γίνεται δεκτή. Ευρήματα Από τη μαρτυρία, η οποία έχει γίνει δεκτή στην παρούσα, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο Εναγόμενος ήταν ένας εκ των κατηγορουμένων στην ιδιωτική ποινική υπόθεση 2499/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, η οποία εγέρθηκε από τον Έπαρχο Πάφου (ως κατήγορο). Στην εν λόγω υπόθεση ο Εναγόμενος αντιμετώπιζε τις κατηγορίες:
(1)της διενέργειας χωματουργικών εργασιών και/ή εκσκαφών σε γη που εφάπτεται και/ή βρίσκεται πλησίον δημοσίας οδού κατά τρόπο που προκάλεσε βλάβη στην οδό και/ή επηρέασε την ασφάλεια της οδού και/ή υπάρχει πιθανότητα να επηρεαστεί η ασφάλεια της οδού, κατά παράβαση των άρθρων 3(η) και 5
(1)(β) του περί Δημοσίων Οδών Νόμου Κεφ. 83 (1η κατηγορία),
(2)ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, κατά παράβαση των άρθρων 3
(1)(β)(στ),
(2)(β),
(10)και 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 (3η κατηγορία) και
(3)κατοχής και χρήσης οικοδομής άνευ πιστοποιητικού εγκρίσεως της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των άρθρων 10
(1)
(2)και 20 του Κεφ. 96 (5η κατηγορία). Ο Ενάγοντας, ο οποίος ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου στην Πάφο, προσέφερε στον Εναγόμενο τις υπηρεσίες του στα πλαίσια εκπροσώπησης και υπεράσπισης του στην προαναφερόμενη ποινική υπόθεση. Η υπόθεση αυτή διεκπεραιώθηκε σε 27 δικασίμoυς από τις οποίες ακροαματική διαδικασία έγινε στις
- Οι υπόλοιπες εμφανίσεις αφορούσαν αναβολές για διάφορους λόγους όπως έλλειψη χρόνου Δικαστηρίου και για εκτέλεση ενταλμάτων σύλληψης. Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας εξετάστηκαν και αντεξετάστηκαν 8 μάρτυρες, ήτοι 5 μάρτυρες για τον κατήγορο και 3 μάρτυρες, συμπεριλαμβανoμένoυ του Εναγόμενου, για την υπεράσπιση. Περαιτέρω στα πλαίσια εκδίκασης της εν λόγω υπόθεσης ο Ενάγοντας εξέδωσε και επέδωσε κλήση μάρτυρα προς τον Χριστοδουλο Στεφάνου εκ Φοίτης. Τα έξοδα έκδοσης της κλήσης δηλ. €38 και τα έξοδα επίδοσης €21 ήτοι σύνολο €59 τα πλήρωσε ο Ενάγοντας. Επίσης ο Ενάγοντας, για να έχει καλύτερη άποψη του χώρου ώστε να προγραμματιστεί και καλύτερα η υπεράσπιση του Εναγόμενου, μετά από παράκληση του τελευταίου, επισκέφθηκε με αυτόν, στο χωρίο Φοίτη, το οποίο απέχει μισή ώρα από την πόλη της Πάφου, το χώρο (τεμάχιο) όπου κατ' ισχυρισμόν του κατηγόρου είχαν γίνει τα αδικήματα που αντιμετώπιζε ο Εναγόμενος. Πήγαν εκεί λίγο μετά το μεσημέρι. Κατέβηκαν από το αυτοκίνητο, περπάτησαν στο τεμάχιο από άκρη σε άκρη, είδαν τον χώρο και ο Εναγόμενος εξήγησε στον Ενάγοντα κάποια πράγματα. Η τελική απόφαση του Δικαστηρίου στην εν λόγω ποινική υπόθεση εκδόθηκε στις 16.9.09 και με αυτήν ο Εναγόμενος αθωώθηκε στην 1η κατηγορία και κρίθηκε ένοχος στην 5η κατηγορία. Περαιτέρω ο Εναγόμενος διατάχθηκε να πληρώσει στον κατήγορο τα 2/3 των συνολικών εξόδων της υπόθεσης. Έτσι οι δικηγόροι του κατηγόρου έκαναν κατάλογο εξόδων. Το συνολικό ποσό των δικηγορικών εξόδων υπολογίσθηκε από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα €500 - €2.000 και ανήλθε - προφανώς εξαιρουμένων των πραγματικών εξόδων εφόσον για αυτά δεν καταβάλλεται ΦΠΑ - στα €3.106,82 πλέον ΦΠΑ. Όσον αφορά την προαναφερόμενη παροχή υπηρεσιών από τον Ενάγοντα δεν υπήρχε μεταξύ αυτού και του Εναγόμενου συμφωνία καθορίζουσα συγκεκριμένο ποσό αλλά ήταν κατανοητό μεταξύ των μερών ότι αυτό θα το έπραττε όχι χαριστικά αλλά επ' αμοιβή. Ως προκύπτει άλλωστε και από το τεκμήριο 2 ο Εναγόμενος στις 24.10.09 ουσιαστικά δέχθηκε ότι για την εν λόγω υπόθεση πλήρωσε συνολικά τον Ενάγοντα το ποσό των Λ.Κ.600 μέχρι Λ.Κ.750 το οποίο αντιστοιχεί σε €1.026 με €1.
- Ο Ενάγοντας αποδέχθηκε ότι πληρώθηκε το μέγιστο αυτού του ποσού ήτοι €1.
- Νομική πτυχή Ως έχει αναφερθεί ανωτέρω η αξίωση του Ενάγοντα για τις υπηρεσίες που προσέφερε στον Εναγόμενο εδράζεται στη βάση εύλογης αμοιβής και όχι ρητής συμφωνίας καθορίζουσας συγκεκριμένο ποσό αμοιβής. Θα πρέπει να λεχθεί ότι η έλλειψη τέτοιας συμφωνίας δεν αναιρεί την ύπαρξη συμφωνίας για παροχή στον Εναγόμενο των συγκεκριμένων υπηρεσιών που επικαλέστηκε ο Ενάγοντας. Η αξίωση για εύλογη αμοιβή προβάλλεται διαζευκτικά στην Έκθεση Απαίτησης στην παρούσα και συνεπώς το Δικαστήριο δύναται να προχωρήσει στην εξέταση του θέματος παραχώρησης αποζημίωσης σύμφωνα με την αρχή της εύλογης αμοιβής (Quantum Meruit). Η αρχή αυτή υιοθετείται από τη νομολογία μας, ως φαίνεται και στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Βασιλαράς κ.α. ν. Α/φοι Θράσου & Συνεργάτες
(2003)1Γ Α.Α.Δ 1754: «Επίσης στο σύγγραμμα Pollock & Mulla, Indian Contract and Specific Relief Acts, 9η έκδοση, σελίδα 485 κάτω από τον τίτλο Quantum Meruit αναφέρονται μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Where a person renders service to another in circumstances showing that it is to be paid for although no particular remuneration has been specified, the law will infer a promise to pay quantum meruit, i.e. a reasonable sum.» Βλ. επίσης και Kyriacou v. Petrou
(1961)C.L.R. 300 και S.O.R.E.L. Ltd v. Servos
(1968)1 C.L.R. 123». Περαιτέρω σχετικά με το θέμα αυτό στην Χ'Παναγιώτου ν. Cyprus Airways (Duty Free Shops) Ltd
(2009)1Α Α.Α.Δ 173 λέχθηκε ότι όπου πρόσωπο παρέχει υπηρεσίες σε άλλο υπό περιστάσεις που δείχνουν ότι θα το έπραττε επ' αμοιβή, άνκαι δεν έχει συμφωνηθεί συγκεκριμένο ύψος αμοιβής, τεκμαίρεται ότι υπάρχει υπόσχεση πληρωμής εύλογου ποσού (quantum meruit). Το Δικαστήριο θα πρέπει να καθορίσει, σύμφωνα με τη μαρτυρία, λογική αμοιβή και θα πρέπει να κάμει ό,τι μπορεί για να καταλήξει σε ποσό το οποίο φαίνεται να είναι εύλογο και για τις δύο πλευρές, σύμφωνα με τις περιστάσεις της υπόθεσης. Στην Βασιλαράς ανωτέρω με δεδομένη τη διαπίστωση ότι δεν έγινε συμφωνία με την οποία να καθορίζεται το ποσό της αμοιβής για τις υπηρεσίες των αρχιτεκτόνων εφεσιβλήτων θεωρήθηκε ορθή η προσέγγιση του Δικαστηρίου να υπολογίσει τη λογική αμοιβή με βάση τις ισχύουσες κλίμακες αμοιβών του συνδέσμου Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών. Κρίθηκε δε περαιτέρω ότι ο μάρτυρας των εφεσειόντων έδωσε σαφή περιγραφή των εργασιών/υπηρεσιών που πρόσφεραν οι εφεσίβλητοι και συνεπώς ότι υπήρχε ενώπιον του Δικαστηρίου το υλικό στη βάση του οποίου μπορούσε να υπολογιστεί η λογική αμοιβή των εφεσιβλήτων. Συμπεράσματα Ως έχει προαναφερθεί η επίδικη ποινική υπόθεση ήταν ιδιωτική ποινική υπόθεση. Για τέτοιου είδους υποθέσεις ισχύει, όσον αφορά την αμοιβή των δικηγόρων, ο περί Ιδιωτικών Ποινικών Υποθέσεων (Δικηγορική Αμοιβή) Διαδικαστικός Κανονισμός του
- Σε αντίθεση δε με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς δεν προβλέπεται για κανενός είδους ποινική υπόθεση - ούτε για ιδιωτικές ποινικές - ο υπολογισμός-ψήφιση των εξόδων δικηγόρου για τις υπηρεσίες που προσφέρει σε δικαστική διαδικασία σε πελάτη αυτού. Με βάση τα ευρήματα ανωτέρω ο υπολογισμός των εξόδων του κατηγόρου στην επίδικη ποινική υπόθεση έγινε στην κλίμακα €500 - €2,000, του Παραρτήματος Β Μέρος Ι των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ως δηλ. προβλέπει ο περί Ιδιωτικών Ποινικών Υποθέσεων (Δικηγορική Αμοιβή) Διαδικαστικός Κανονισμός του
- Η δικαστική διαδικασία στην επίδικη ποινική υπόθεση απαιτεί ουσιαστικά και από τις δύο πλευρές την ίδια εργασία στο Δικαστήριο εφόσον το είδος των εμφανίσεων και η απαιτούμενη προετοιμασία για αυτές είναι βασικά οι ίδιες. Συνεπώς κρίνεται ότι και η υπολογιζόμενη, με βάση τους εν λόγω Κανονισμούς, αμοιβή θα είναι η ίδια. Τούτου λοιπόν δεδομένου αλλά και του ότι η μόνη ρύθμιση που υπάρχει για τον υπολογισμό εξόδων σε ποινικές υποθέσεις όπως η επίδικη είναι οι εν λόγω Κανονισμοί, κρίνω ότι η καταλληλότερη βάση υπολογισμού της εύλογης αμοιβής του Ενάγοντα στην παρούσα είναι η πιο πάνω. Ως προκύπτει από τη μαρτυρία του στην παρούσα ο Ενάγοντας έκανε υπολογισμό της αμοιβής του με βάση τον αριθμό και το είδος των εμφανίσεων του στο Δικαστήριο στη βάση του υπολογισμού των εξόδων σε αστικές διαδικασίες δηλ. με βάση το Παράρτημα Β Μέρος Ι των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και μάλιστα στην αντίστοιχη κλίμακα για το ποσό των €17.000 δηλ. στην κλίμακα €10.000-€50.
- Στήριξε τη θέση του αυτή στο ότι, ως ανέφερε, στα πλαίσια της 1ης κατηγορίας ο κατήγορος αξίωνε από τον Εναγόμενο διάταγμα/απόφαση µε παράλληλη αίτηση και/ή την καταβολή του ποσού των €17.000 για την ανέγερση τοίχου αντιστήριξης με σκοπό την προστασία οδού. Κατά τις αγορεύσεις του ο Ενάγοντας παρέπεμψε σχετικά στο άρθρο 5 του περί Δημοσίων Οδών Νόμου Κεφ.
- Ο περί Ιδιωτικών Ποινικών Υποθέσεων (Δικηγορική Αμοιβή) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2004 προβλέπει ότι εφαρμόζεται η αντίστοιχη κλίμακα σε πολιτικές αγωγές όπου η αξία του επίδικου θέματος είναι προσδιοριστέα και όπου αυτή δεν μπορεί να εξακριβωθεί εφαρμόζεται η κλίμακα για τις πολιτικές αγωγές €500 - €2,
- Στην παρούσα από το κατηγορητήριο της επίδικης ποινικής υπόθεσης δεν προκύπτει κάτι που να στηρίζει την εισήγηση του Ενάγοντα. Σύμφωνα με το άρθρο 5 (β) του Κεφ. 83, το οποίο προβλέπει τις ποινές σε περίπτωση καταδίκης για αδίκημα, κατά παράβαση του άρθρου 3 (η) του ίδιου Νόμου (όπως η 1η κατηγορία που αντιμετώπιζε στην επίδικη ποινική υπόθεση ο Εναγόμενος) πέραν των ποινών της φυλάκισης και του προστίμου που μπορεί να επιβληθούν, το Δικαστήριο έχει την εξουσία να διατάξει τον καταδικασθέντα να πληρώσει τέτοιο ποσό αποζημίωσης που δυνατό να θεωρήσει ορθό για οποιαδήποτε ζημιά που προξενήθηκε με τη διάπραξη του αδικήματος. Στην παρούσα δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να δείχνει ότι υπήρχε στα πλαίσια της επίδικης ποινικής υπόθεσης παράλληλη αίτηση για κάτι τέτοιο. Από τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε το μόνο σχετικό είναι από το κείμενο της απόφασης (τεκμήριο 6) όπου αναφέρεται ότι δύο μάρτυρες κατηγορίας υποστήριξαν, όσον αφορά την 1η κατηγορία, κατά τη μαρτυρία τους ότι για την ασφάλεια της οδού απαιτείται κατασκευή τοίχου αντιστήριξης κατά μήκος του δρόμου το κόστος της οποίας είναι συνολικά €17.
- Το Δικαστήριο στην απόφαση του όμως δεν έκανε δεκτή την εν λόγω μαρτυρία ενώ στο τέλος και για άλλους λόγους αθώωσε τον Εναγόμενο στην κατηγορία αυτή. Η ύπαρξη όμως των πιο πάνω δεν καθιστά κατά την κρίση μου την αξία του επίδικου θέματος προσδιοριστέα στις €17.000 εφόσον κάτι τέτοιο προφανώς έχει την έννοια ότι θα πρέπει να προσδιορίζεται σαφώς στην κατηγορία και όχι να συνάγεται από τη μαρτυρία ή από τις ενδεχόμενες κυρώσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας κατηγορούμενος σε ιδιωτική ποινική υπόθεση. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν μπορεί να γίνει ο υπολογισμός των εξόδων στην κλίμακα που εισηγείται ο Ενάγοντας. Η ορθή κλίμακα υπολογισμού είναι εκείνη στην οποία υπολογίσθηκαν τελικά τα επιδικασθέντα έξοδα, ως προβλέπουν και οι προαναφερόμενοι Κανονισμοί δηλ. στην κλίμακα €500 - €2.
- Εφόσον λοιπόν το σύνολο των δικηγορικών εξόδων της υπόθεσης υπολογίσθηκε για τον κατήγορο, με βάση τα πιο πάνω, στο ποσό των €3.106,82 πλέον ΦΠΑ, κρίνω ότι αυτό είναι το εύλογο ποσό και για την αμοιβή του Ενάγοντα για τις υπηρεσίες που πρόσφερε κατά τη ίδια δικαστική διαδικασία. Περαιτέρω ο Ενάγοντας δικαιούται και ως πραγματικά έξοδα το ποσό των €59 που κατέβαλε για έκδοση και επίδοση κλήσης του μάρτυρα υπεράσπισης Χριστόδουλου Στεφάνου. Όσον αφορά την επίσκεψη στο χώρο (τεμάχιο) του Εναγόμενου στην Φοίτη για σκοπούς ετοιμασίας της υπεράσπισης στην επίδικη ποινική υπόθεση αυτό αποτελεί εξωδικαστηριακή εργασία που πρόσφερε ο Ενάγοντας για την οποία επίσης αξιώνει εύλογη αμοιβή. Ο περί Ιδιωτικών Ποινικών Υποθέσεων (Δικηγορική Αμοιβή) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2004 δεν προβλέπει αμοιβή για οποιαδήποτε σχετική εξωδικαστηριακή εργασία. Τέτοια αμοιβή μπορεί όμως να αξιωθεί με αγωγή και το εύλογο της μπορεί να αποφασισθεί έχοντας ως κριτήριο τις αμοιβές, οι οποίες προνοούνται στους περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορία (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμών του 1985 - 2006 (βλ. Αναφορικά με την Cyllenius Holdings Ltd κ.α.
(2008)1Α Α.Α.Δ 272). Συγκεκριμένα ο Κανονισμός 13 των εν λόγω Κανονισμών προβλέπει τα εξής: «13. Το ελάχιστο ποσό αμοιβής του δικηγόρου με βάση τον αναλωθέντα υπ' αυτού χρόνου και με βάση τον τόπο όπου παρέχονται οι υπηρεσίες του, καθορίζεται ως ακολούθως: ...................................... (γ) συνεντεύξεις ή συνεδριάσεις εκτός της πόλεως όπου ευρίσκεται το γραφείο του- (
- i)για αναλωθέντα χρόνο μίας ώρας: ............ 96 λίρες (
- ii)για αναλωθέντα χρόνο μισής ώρας: ............ 48 λίρες (iii) για αναλωθέντα χρόνο λιγότερο της μισής ώρας: .... 25 λίρες ανά δεκαπεντάλεπτο» Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τον Κανονισμό 2 «Συνέντευξη» σημαίνει τη συζήτηση υπόθεσης δικηγόρου με πελάτη. Σύμφωνα με τα ευρήματα ο Ενάγοντας, στα πλαίσια ετοιμασίας της υπεράσπισης του Εναγόμενου και μετά από παράκληση αυτού, μετέβηκε στο εν λόγω τεμάχιο στο χωριό Φοίτη, το οποίο απέχει μισή ώρα από την πόλη της Πάφου και εκεί περπάτησε στο τεμάχιο από άκρη σε άκρη, είδε τον χώρο και ο Εναγόμενος του εξήγησε κάποια πράγματα. Όσον όμως αφορά τη χρονική διάρκεια της επίσκεψης ο Ενάγοντας δεν ανέφερε συγκεκριμένες ώρες αλλά είπε γενικά ότι πήγαν εκεί μετά το μεσημέρι και αφορούσε σχεδόν μια εργάσιμη μέρα. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί επακριβώς ο χρόνος που χρειάστηκε για το σκοπό αυτό. Με δεδομένο όμως ότι η επίσκεψη αυτή έγινε εκτός της πόλης όπου βρίσκεται το γραφείο του Ενάγοντα και το ότι ο Ενάγοντας παρέμεινε στον χώρο για κάποιο χρόνο αρκετό για να δει ολόκληρο το τεμάχιο και για συζητήσει κάποια σχετικά θέματα με τον Εναγόμενο κρίνω ότι είναι ορθό και δίκαιο να του επιδικασθεί, με βάση και τις πρόνοιες των πιο πάνω Κανονισμών, και εξωδικαστηριακή εργασία εκτός γραφείου για μία ώρα ήτοι το ποσό των €164 (ισόποσο των Λ.Κ.96). Συνεπώς για το σύνολο των υπηρεσιών του Ενάγοντα προς τον Εναγόμενο κρίνω ότι ο πρώτος δικαιούται ως εύλογη αμοιβή το ποσό των €3.270,82 (€3.106,82 + €164) πλέον ΦΠΑ πλέον το ποσό των €59, ως πραγματικά έξοδα που κατέβαλε για έκδοση και επίδοση κλήσης μάρτυρα υπεράσπισης. Από το ποσό των €3.270,82 θα πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των €1.282, το οποίο ο Εναγόμενος πλήρωσε έναντι αυτής της οφειλής. Κατάληξη Ως εκ των άνω εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €1.988,82 πλέον ΦΠΑ, πλέον €59, με νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως, πλέον τα έξοδα της παρούσας αγωγής, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Αστικό/Τελική Απόφαση/Εύλογη αμοιβή δικηγόρου για ποινική υπόθεση πελάτη του) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο