ΒΕΡΕΓΓΑΡΙΑΣ Π. ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 940/04, 14/5/2013

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1411 και Ονουφρίου ν. Ζορπά Λτδ

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1997 πως σε περιπτώσεις όπου δόθηκε κάποια μαρτυρία και υπάρχει αδυναμία συνέχισης, το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει το περιεχόμενο των έγγραφων προτάσεων σε συνάρτηση με τη μαρτυρία και να εκδώσει τελική απόφαση με την οποία να αποφαίνεται κατά πόσο οι ενάγοντες απέδειξαν ή όχι την υπόθεση τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Οι ενάγουσες υπό την ιδιότητα τους ως διαχειρίστριες της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα τους Παναγιώτη Παπακόκκινου και υπό την προσωπική τους ιδιότητα, έχουν καταχωρήσει αυτή την αγωγή με την οποία ισχυρίζονται πως ο εναγόμενος με κάποιες πράξεις ή παραλείψεις στις οποίες προέβη κατά τον Δεκέμβριο του 1963 επενέβη στην ιδιοκτησία του πατέρα τους με αποτέλεσμα να εγκαταληφθεί ακίνητη περιουσία και εργοστάσια όπως και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες που ασκούσε ο πατέρας τους στην Πάφο. Παρατίθενται στην έκθεση απαίτησης λεπτομέρειες αυτής της ακίνητης ιδιοκτησίας όπως επίσης και λεπτομέρειες αμέλειας και υπαιτιότητας του εναγομένου, καθώς επίσης και λεπτομέρειες των ζημιών που υπέστη η περιουσία του Παναγιώτη Παπακόκκινου όσο και οι ίδιες προσωπικά ως τα πρόσωπα στα οποία ως κληρονόμοι περιήλθε η περιουσία αυτή. Με την έκθεση υπεράσπισης εγείρονται τρεις προδικαστικές ενστάσεις για τις οποίες ας σημειωθεί ότι είχε εκδοθεί ενδιάμεση απόφαση ημερ. 11.2.2013 και ουσιαστικά αφέθηκε η τελική κρίση για τις δύο εξ' αυτών μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας, αφού ακουγόταν λεπτομερής μαρτυρία. Εγείρεται προδικαστική ένσταση ότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε αιτία αγωγής, (αυτή η προδικαστική ένσταση απορρίφθηκε) ότι το αγώγιμο δικαίωμα που έχει ως βάση αγωγής την αμέλεια, έχει παραγραφεί και ότι εν πάση περιπτώσει, η εκδίκαση γεγονότων που διαδραματίστηκαν κατά τη δεκαετία του 1960, δηλαδή πριν από 40 χρόνια, παραβλάπτει τα συμφέροντα του εναγομένου αφού η αντίκρουση των ισχυρισμών των εναγουσών από τον εναγόμενο με μαρτυρία λόγω της παρέλευσης τόσων ετών, είναι αφάνταστα δύσκολη. Εγείρεται ουσιαστικά κώλυμα ολιγωρίας (laches). Περαιτέρω, με την έκθεση υπεράσπισης αμφισβητούνται όλοι οι ισχυρισμοί των εναγουσών και απορρίπτονται τόσο οι ισχυριζόμενες πράξεις αμέλειας, επέμβασης και οχληρίας όσο και οι ισχυριζόμενες ζημιές και το δικαίωμα αποζημιώσεων. Βάση της αγωγής αποτελούν τα αστικά αδικήματα της παράνομης επέμβασης, οχληρίας και αμέλειας όπως αυτά προδιαγράφονται από τα άρθρα 43-46 και 51. Δυνάμει του άρθρου 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, η παράνομη επέμβαση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, όπως 1) με οποιαδήποτε παράνομη είσοδο στην περιουσία ή 2) οποιαδήποτε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή 3) με παράνομη παρέμβαση σε τέτοια περιουσία από οποιοδήποτε πρόσωπο. (Παπαχριστοφόρου ν. Καπνίση κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 244). Δέστε επίσης στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 38, σελ. 740, παρ. 1205. Ο ορισμός της ιδιωτικής οχληρίας δίδεται δια του άρθρου 46 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 το οποίο προνοεί πως: «Ιδιωτική οχληρία συνίσταται εις το ότι πρόσωπον επιδεικνύει συμπεριφοράν ή διεξάγει τας εργασίας του ή χρησιμοποιεί ακίνητον ιδιοκτησίαν ανήκουσαν αυτώ κατά κυριότητα ή υπ' αυτού κατεχομένη, κατά τρόπον ώστε καθ' έξιν να παρεμβαίνη εις την εύλογον χρήσιν και απόλαυσιν, λαμβανομένων υπ' όψιν της θέσεως και της φύσεως αυτής, της ακινήτου ιδιοκτησίας, οιουδήποτε ετέρου προσώπου: Νοείται ότι ο ενάγων δεν τυγχάνει αποζημιώσεως εν σχέσει προς ιδιωτικήν οχληρίαν εκτός εάν ένεκεν ταύτης υπέστη ζημίαν». Οι διατάξεις των άρθρων 46-48 αναπαράγουν το Αγγλικό Κοινοδίκαιο, εν σχέσει με την ιδιωτική οχληρία (δέστε Παλανζής ν. Αγρότη

(1968)1 C.L.R. 448 και Medcon Constructions v. Νίκη Ευαγγέλου

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 565). Απαραίτητα ουσιώδη στοιχεία για στοιχειοθέτηση της ιδιωτικής οχληρίας αποτελούν σύμφωνα με το Halsbury's Laws of England, 3rd edition, vol. 28, παρ. 161 τα πιο κάτω, τα οποία αμφότερα πρέπει να συντρέχουν: (α) η παράνομη - άδικη πράξη (injuria) και (β) damnum, ήτοι ζημιά πραγματική ή υποθετική (ήτοι damnum absque injuria). Αμέλεια συνίσταται: «α) στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη τέλεσης πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε ή β) στην παράλειψη καταβολής τέτοιας δεξιότητας ή επιμέλειας για την άσκηση επαγγέλματος, επιτηδεύματος ή ασχολίας όπως ένα λογικό συνετό πρόσωπο, που έχει τα προσόντα για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού, επιτηδεύματος ή ασχολίας θα κατέβαλλε υπό τις περιστάσεις. και στην πρόκληση ζημιάς εξαιτίας αυτής: Νοείται ότι για αυτή δύναται να τύχει αποζημίωσης μόνο το πρόσωπο έναντι του οποίου ο υπαίτιος της αμέλειας υπείχε υποχρέωση, υπό τις περιστάσεις, να μην επιδείξει αμέλεια». Μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου έδωσε η κα Βερεγγάρια Παπακόκκινου. Έχει περιγράψει την ιδιότητα τόσο τη δική της όσο και της αδελφής της Αλέκας Παπακόκκινου ως διαχειριστριών της περιουσίας του πατέρα τους και έχει καταθέσει ως τεκμήριο 1 φωτοαντίγραφο του σχετικού διαχειριστικού διατάγματος. Έχει επίσης αναφερθεί στις επιχειρήσεις που ασκούσε ο πατέρας τους στην Πάφο. Ότι ήταν βιομήχανος, έμπορος, εισαγωγέας-εξαγωγέας, είχε εργοστάσια, σταθμό βενζίνης, ασχολείτο με πάρα πολλά θέματα, ήταν ιδιοκτήτης βυρσοδεψείου, χαρουποεργοστάσιου, διέθετε ξυλοσχιστική μηχανή κλπ. Κατέθεσε ως τεκμήρια στο Δικαστήριο φωτοαντίγραφα τίτλων ιδιοκτησιών μερικών εκ των ακινήτων τα οποία ο πατέρας τους διέθετε. Τα σχετικά τεκμήρια είναι, τεκμήριο 3 τίτλος ιδιοκτησίας του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 148, τεκμήριο 4 πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας, τεκμήριο 5 φωτοαντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 210, τεκμήριο 6 φωτοαντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 158 και τεκμήριο 8 φωτοαντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 199. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 2 φωτοαντίγραφο κόλλας αλληλογραφίας με τη φίρμα με την οποία ο πατέρας τους εμπορευόταν. Πέραν αυτής της μαρτυρίας δεν έχει δοθεί ή προσφερθεί οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία η οποία να στοιχειοθετεί το αγώγιμο δικαίωμα που προβάλλεται μέσα από την έκθεσης απαίτησης ή να αναφέρεται σε όλες τις λεπτομέρειες της ακίνητης ιδιοκτησίας ή στις λεπτομέρειες των πράξεων και ενέργειες στις οποίες ο εναγόμενος έχει προβεί. Δεν έχει δηλαδή προσφερθεί μαρτυρία που να στοιχειοθετεί οποιοδήποτε από τα αστικά αδικήματα που προβάλλονται και περιγράφονται ως βάση αγωγής στην έκθεση απαίτησης. Δεν έχει επίσης προσφερθεί μαρτυρία που να αποδεικνύει οποιαδήποτε από τις ζημιές που οι ενάγουσες ισχυρίζονται ότι υπέστησαν, με αποτέλεσμα οι ενάγουσες να μην έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης που φέρουν ή να έχουν αποδείξει την υπόθεση τους επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Συνεπώς η αγωγή απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του εναγομένου και εναντίον των εναγουσών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο