← Κύπρος

ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. NESBIT SHIRLEY κ.α., Αρ. Αγωγής: 1430/12, 4/6/2013

ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. NESBIT SHIRLEY κ.α., Αρ. Αγωγής: 1430/12, 4/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A152 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΜΑΡΚΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1430/12 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LTD Εναγόντων και

  1. NESBIT SHIRLEY
  2. ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED Εναγομένων ------------------- Αίτηση εκ μέρους των Εναγόντων/Αιτητών ημερ. 22.03.2013 Ημερομηνία: 04.06.2013 Εμφανίσεις: Για Αιτητές/ Ενάγοντες: κα Ξ. Κόκκινου με κα Α. Λιβέρα για κ. κ. Χρυσαφίνη & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η Αίτηση/Εναγόμενη 1: Ουδεμία Εμφάνιση -------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Α. ΙΣΤΟΡΙΚΟ - ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ:
  3. Ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο καταχωρήθηκε την 23.04.
  4. Σύμφωνα με τον τίτλο του κλητηρίου η διεύθυνση της Εναγόμενης 1 κατά το χρόνο έκδοσης του βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
  5. Κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 18.06.2012, την 31.08.2012 εκδόθηκε διάταγμα του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγόμενη 1 πιστού αντιγράφου του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής και της ειδοποίησης του καθώς και μετάφρασης τους μέσω της δικαιοδοσίας των Κανονισμών του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 44/01 και 1393/
  6. Την 30.11.2012 καταχωρήθηκε εκ μέρους της Εναγόμενης 1 σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία μέσω του δικηγορικού γραφείου των κ. κ. Γεώργιος Κουκούνης ΔΕΠΕ. Στο εν λόγω σημείωμα καταγράφεται η εξής διεύθυνση για επίδοση: "φ/δι το δικηγορικό γραφείο του κ. Γεώργιου Χατζηνεοφύτου, Γωνία Ν. Νικολαίδη & Κοροίβου, Μέγαρο Πηνελόπης, 2ος όροφος, γραφείο 202, Πάφος.»
  7. Την 30.11.2012 καταχωρήθηκε από τους πιο πάνω δικηγόρους εκ μέρους της Εναγόμενης 1 αίτηση με την οποία επιδιώκεται η ακύρωση/παραμερισμός του πιο πάνω διατάγματος ημερομηνίας 31.08.2012 (αιτητικά Α και Β) καθώς και η ακύρωση/ παραμερισμός της επίδοσης διάφορων εγγράφων προς την Εναγόμενη
  8. Ζητείται επίσης διάταγμα με το οποίο να δηλώνεται ότι η οποιαδήποτε επίδοση στην Εναγόμενη 1 (περιλαμβανομένης και της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος και της ειδοποίησης του) είναι μεταξύ άλλων άκυρη (Αιτητικά Γ και Δ) με τον ισχυρισμό ότι δεν επιδόθηκαν στην Εναγόμενη 1 όλα τα έγγραφα που έπρεπε να επιδίδοντο. Ενδεικτικά σημειώνεται ότι ένας από τους λόγους της αίτησης παραμερισμού βασίζεται σε ισχυρισμό ότι η ως άνω μονομερής αίτηση ημερομηνίας 18.06.2012 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας με την ένορκη δήλωση με τις αντίστοιχες μεταφράσεις στα Αγγλικά δεν είχε επιδοθεί στην Εναγόμενη 1 όταν επιχειρήθηκε από τους Ενάγοντες η επίδοση του κλητηρίου/της ειδοποίησης του κλητηρίου.
  9. Την 04.01.2013 είχε καταχωρηθεί ένσταση εκ μέρους των Εναγόντων στην πιο πάνω αίτηση παραμερισμού ημερομηνίας 30.11.2012 στην οποία ισχυρίζονται μεταξύ άλλων ότι ακολούθησαν για την επίδοση την ορθή διαδικασία και ότι ακόμα και αν είχαν υποχρέωση να επιδώσουν επιπρόσθετα έγγραφα, τότε οποιαδήποτε παράλειψη αποτελεί απλή παρατυπία. Β. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ:
  10. Την 23.03.2013 καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγόντων η επίδικη αίτηση.
  11. Με την επίδικη αίτηση οι Ενάγοντες ζητούν τα εξής: «Α. Άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου που να επιτρέπει στους ενάγοντες να προβούν σε θεραπεία και/ή άρση της παρατυπίας της μη επίδοσης στον εναγόμενο 1 του Διατάγματος ημερ. 31.8.12 καθώς και της αίτησης και ένορκης δήλωσης που προηγήθηκαν της έκδοσης του, καθώς και τις μεταφράσεις αυτών στην μητρική γλώσσα των εναγομένων, ήτοι την αγγλική γλώσσα, επιδίδοντας τα εν λόγω έγγραφα στους δικηγόρους του εναγόμενου, οι οποίοι έχουν καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία καθώς και αίτηση παραμερισμού της επίδοσης στις 30.11.12 η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι με την επίδοση των πιο πάνω αναφερθέντων εγγράφων στους δικηγόρους των εναγομένων, θεραπεύεται και/ή αίρεται η παρατυπία της μη επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας προς τον εναγόμενο 1 υπό των εναγόντων του Διατάγματος ημερ. 31.8.12 καθώς και της αίτησης και ένορκης δήλωσης που προηγήθηκαν της έκδοσης του, καθώς και τις μεταφράσεις αυτών στην μητρική γλώσσα των εναγομένων, ήτοι την αγγλική γλώσσα, με την επίδοση των εν λόγω εγγράφων στους δικηγόρους του εναγομένου. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου αναστολής της αίτησης παραμερισμού και/ή ακύρωσης της επίδοσης προς τον εναγόμενο 1 ημερ. 30.11.12 μέχρι εκδίκασης της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι αποπεράτωσης της παρούσας διαδικασίας και/ή μέχρι επίδοσης των πιο πάνω εγγράφων στους δικηγόρους του εναγόμενου 1 και/ή μέχρι την θεραπεία και/ή άρση της παρατυπίας εκ μέρους των εναγόντων. Δ. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Ε. Έξοδα.»
  12. Η επίδικη αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας (Civil Procedure Rules), Δ.64 και Δ.48 θ.1, 2, 3, 4, 8, 9, 12 και 13, Δ.5, Δ.5Α, επί των Ευρωπαϊκών Κανονισμών 1393/97 και 44/01, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου, επί των αρχών που διέπουν τη διακριτική ευχέρεια αυτού, επί της Νομολογίας του Ανώτατου Δικαστηρίου καθώς και επί των γενικών αρχών δικαίου και του φακέλου του Δικαστηρίου.
  13. Στο φάκελο του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση ημερομηνία 25.02.2013 ιδιώτη επιδότη στην οποία ορκίζεται ότι επέδωσε επίσημο αντίγραφο της επίδικης αίτησης αφήνοντας το άνευ υπογραφής στον κ. Γιώργο Χατζηνεοφύτου ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει και παραλάβει κατ' εντολή του κ. Γ. Κουκούνη, οπότε το άφησε στο εν λόγω γραφείο του κ. Χατζηνεοφύτου.
  14. Η επίδικη αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Κάκιας Χριστοδουλίδη ημερομηνίας 22.03.
  15. Η εν λόγω ένορκη δήλωση της κας Χριστοδουλίδη αποτελείται από 10 παραγράφους όπου εμπεριέχονται οι θέσεις εκ μέρους των Εναγόντων.
  16. Κατά την πρώτη ημερομηνία εμφάνισης της επίδικης αίτησης ουδείς εμφανίστηκε εκ μέρους της Εναγόμενης
  17. Ακολούθως σε άλλη ημερομηνία το Δικαστήριο αποδέχθηκε τη θέση των Αιτητών/Εναγόντων ότι η επίδοση της επίδικης αίτησης ήταν ορθή και ακολούθως ακούστηκε η αγόρευση από τους Ενάγοντες, οι οποίοι υποστήριξαν την έγκριση της επίδικης αίτησης. Γ. Η ΝΕΑ Δ.64 (ΔΚ 24.09.1995)
  18. Παρατίθεται αυτούσια: «ORDER 64: EFFECT OF NON-COMPLIANCE 1.

(1)Η μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δε θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή.
(2)Τηρουμένης της παραγράφου
(3), το Δικαστήριο δύναται εφόσον διαπιστώσει τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, όπως προβλέπεται στην παράγραφο
(1), και υπό τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως κρίνει δίκαιο, να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επεσυνέβη η μη συμμόρφωση, οποιοδήποτε βήμα έδινε στη διαδικασία εκείνη, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή, ή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι παρόντες Κανονισμοί, να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις, εάν χρειάζονται, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, εάν χρειάζεται, αναφορικά με τη διαδικασία γενικά, όπως κρίνει πρέπον.
(3)Το Δικαστήριο δε θα παραμερίζει εξ ολοκλήρου οποιαδήποτε διαδικασία, ή το κλητήριο ένταλμα, ή άλλο εναρκτήριο μέσο με το οποίο έχει αρχίσει η διαδικασία, για το λόγο ότι έχει χρησιμοποιηθεί διαφορετικό εναρκτήριο μέσο για την έναρξη της διαδικασίας από εκείνο που απαιτεί οποιοσδήποτε από τους παρόντες Κανονισμούς.
  1. Αίτηση για παραμερισμό οποιασδήποτε διαδικασίας, οποιουδήποτε βήματος που έγινε σε οποιαδήποτε διαδικασία, ή οποιουδήποτε εγγράφου, αποφάσεως ή διατάγματος σε αυτή, λόγω παρατυπίας, δε θα επιτρέπεται, εκτός εάν υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρόνο και προτού ο διάδικος που υπέβαλε την αίτηση προβεί σε οποιοδήποτε νέο βήμα, αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του. Οι προτεινόμενοι λόγοι για παραμερισμό δυνάμει του παρόντος Κανόνα, θα αναφέρονται στην αίτηση.»
  2. Η σχετική νομολογία αναφορικά με τη Δ.64, είναι γνωστή. Ενδεικτικά: Θαλασσινός ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1)
(1995)3 Α.Α.Δ. 255, Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd v. Δημοκρατίας κ.α.
(1996)3 Α.Α.Δ. 323, Λοΐζου ν. Χαραλάμπους άλλως Καρούσος κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 167, Καλιά κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(1996)3 Α.Α.Δ. 149, Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366, Μιχαήλ ν. Ττουνιά
(2004)1 Α.Α.Δ. 113, Γιαννή ν. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων κ.α.
(1995)3 Α.Α.Δ. 334 και Dasaki Entertainment Co Ltd ν. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (Αρ. 2)
(2009)1(Α) Α.Α.Δ.
  1. Ο σκοπός της νέας Δ.64: «Σκοπός της νέας Δ.64 ήταν η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστά τη διαδικασία άκυρη και μη συμμόρφωση η οποία απλώς καθιστά την διαδικασία παράτυπη.... Οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευθεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ.
  2. Έτσι μετά τη θέσπισης της νέας Δ.64 παρέχεται διακριτική ευχέρεια διάσωσης στην κατάλληλη περίπτωση των δικονομικών μέτρων, τα οποία πριν την τροποποίηση εθεωρούντο άκυρα.» (Wunderlich (πιο πάνω) στη σελίδα 376.)
  3. Διακριτική ευχέρεια: Όπως συνάγεται και από το ίδιο το λεκτικό της Δ.64
(2), η θεραπεία της παρατυπίας εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τέτοια διακριτική ευχέρεια δεν θα πρέπει βέβαια να ασκείται αυθαίρετα (το κατά πόσο ασκείται κατόπιν αιτήματος ή όχι υπάρχει σχετική νομολογία αλλά είναι θεωρητικό για σκοπούς της απόφασης αφού έχει καταχωρηθεί η επίδικη αίτηση).
  1. Τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας: Στο ερώτημα ως προς το ποιοι παράγοντες ασκούν επιρροή στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη θεραπεία ή μη της παρατυπίας, στην υπόθεση Wunderlich (πιο πάνω) αφού επισημάνθηκε γενικότερα ότι, όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω μη συμμόρφωσης με τους θεσμούς η παρατυπία παραμένει inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το Δικαστήριο και ότι επιβάλλεται η εξέταση της παρατυπίας από το Δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν εγέρθηκε από τους διαδίκους, επισημάνθηκαν μεταξύ άλλων οι εξής παράγοντες: - Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία. - Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο Δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη. Επιπρόσθετα, από τη μελέτη της νομολογίας προκύπτει ότι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας που λαμβάνει υπόψη του το Δικαστήριο είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ζητείται η θεραπεία της παρατυπίας. Η θεραπεία, όταν ζητείται, πρέπει να ζητείται έγκαιρα. «Οποιαδήποτε παρέκκλιση από τους Θεσμούς θα πρέπει να αντιμετωπίζεται έγκαιρα. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση στη λήψη διορθωτικών μέτρων, τόσο μεγαλύτερο είναι το βάρος που αναλαμβάνει ο αιτητής να πείσει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του.» (Υπόθεση Dasaki (πιο πάνω) στη σελ. 363.) Επίσης στην υπόθεση Γιαννή (πιο πάνω) στη σελίδα 337 αναφέρονται τα εξής: «Παρέκκλιση από τους θεσμούς πρέπει να αντιμετωπίζεται στην πρώτη δυνατή ευκαιρία και, εν πάση περιπτώσει, σε χρονικό στάδιο που να μην επηρεάζονται δυσμενώς, είτε τα δικαιώματα της άλλης πλευράς, ή να καταστρατηγούνται οι θεσμοί, οι οποίοι οριοθετούν το πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης.» Επιπρόσθετα, όταν υπάρχει καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τη θεραπεία, τότε η καθυστέρηση θα πρέπει να αιτιολογείται: «Κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τη θεραπεία παρεκκλίσεων από τους θεσμούς πρέπει να αιτιολογείται∙ όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για την παροχή θεραπείας.» (Λοΐζου πιο πάνω, σελ. 169) Δ. ΑΝΑΛΥΣΗ
  2. Αιτητικό Γ: Επιλαμβάνομαι κατ' αρχή αυτή τη πτυχή της αίτησης καθότι εδώ εμπεριέχεται αίτημα για αναστολή της αίτησης παραμερισμού μέχρι εκδίκασης της παρούσας αίτησης και/ή μέχρι αποπεράτωσης της παρούσας διαδικασίας. Εφόσον το Δικαστήριο αποφάσισε να επιληφθεί και να εκδικάσει την παρούσα αίτηση πριν την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού και εφόσον με την έκδοση της σημερινής απόφασης αποπερατώνεται η εκδίκαση της παρούσας αίτησης των Εναγόντων, εκ των πραγμάτων οι Ενάγοντες ήδη πέτυχαν χωρίς την ανάγκη έκδοσης σχετικού διατάγματος, την αναστολή της αίτησης παραμερισμού μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αίτησης. Αναφορικά με το δεύτερο σκέλος αυτού του αιτητικού, (αναστολή της αίτησης παραμερισμού μέχρι επίδοσης των σχετικών εγγράφων στο δικηγόρο της Εναγόμενης 1 και/ή μέχρι τη θεραπεία και/ή άρση παρατυπίας εκ μέρους των Εναγόντων), θα είναι ορθό να εξεταστεί στο τέλος της παρούσας απόφασης αναλόγως του αποτελέσματος.
  3. Ακολούθως εξετάζεται το εξής: Εφόσον κρίθηκε ότι η πλευρά της Εναγόμενης 1 έλαβε γνώση της επίδικης αίτησης ερώτημα προκύπτει κατά πόσο θα πρέπει να θεωρηθεί ότι ταυτόχρονα συγκατατέθηκε για την έγκριση της επίδικης αίτησης ενόψει του ότι ουδείς εμφανίστηκε εκ μέρους της στην παρούσα διαδικασία. Τέτοιο συμπέρασμα θα ήταν αυθαίρετο. Η απάντηση είναι αρνητική καθότι ούτε ρητή συγκατάθεση της Εναγόμενης 1 υπάρχει αλλά και στο φάκελο του Δικαστηρίου εκκρεμεί για ακρόαση της αίτησης της Εναγόμενης 1 για παραμερισμό.
  4. Συνεπώς προχωρώ στην εξέταση της αίτησης και συγκεκριμένα τα αιτητικά Α και Β, σε σχέση με τα οποία σημειώνονται τα εξής: α. Ο ίδιος διάδικος ο οποίος ζητά τη θεραπεία της ισχυριζόμενης παρατυπίας δεν διατυπώνει ξεκάθαρα τη θέση του ως προς το κατά πόσο πρόκειται για παρατυπία: Τονίζεται κατ' αρχή ότι με βάση τη Δ.64 θ
(2)παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεραπεύσει μια παρατυπία μόνο εφόσον πρώτα διαπιστώσει το ίδιο το Δικαστήριο ότι υπάρχει παρατυπία (Δ.64 θ.2: «εφόσον διαπιστώσει τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς»). Ο διάδικος συνεπώς που αποτείνεται με ξεχωριστή αίτηση στο Δικαστήριο καλώντας το να θεραπεύσει μια παρατυπία έχω την άποψη ότι θα πρέπει πρώτα ο ίδιος να έχει ξεκάθαρη θέση ότι υπάρχει κατ' αρχή παρατυπία. Καταθέτω τη σκέψη αυτή έχοντας την εξής γενικότερη ανησυχία για το θέμα αυτό: Αν ο διάδικος ο οποίος δε φαίνεται να θεωρεί ότι υπάρχει παρατυπία καταχωρεί αίτηση με την οποία να ζητά θεραπεία της ισχυριζόμενης όπως ο ίδιος την αποκαλεί παρατυπίας, τότε κάτι τέτοιο ελλοχεύει κινδύνους ως προς τη γενικότερη προσπάθεια ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Στην προκειμένη περίπτωση οι ίδιοι οι Αιτητές στην ένσταση τους στην αίτηση παραμερισμού αρνούνται ότι υπάρχει παρατυπία. Ακολούθως καταχώρησαν την επίδικη αίτηση όπου στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει αναφέρονται στη βασική τους θέση ότι δεν υπάρχει παρατυπία και ότι στην ουσία αποφάσισαν την καταχώριση της παρούσας αίτησης κατόπιν σειράς αποφάσεων του Ε.Δ. Πάφου όπου δεν υιοθετήθηκε η θέση αυτή. Και προστίθεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση: «Επομένως, με βάση νομική συμβουλή, οι ενάγοντες/αιτητές έχουν προχωρήσει με την παρούσα αίτηση για να θεραπεύσουν οποιαδήποτε παρατυπία και/ή ενδεχόμενη παρατυπία και/ή κατ' ισχυρισμό παρατυπία που έχει διαπραχθεί.» Ακολούθησε αγόρευση με επιχειρηματολογία την άρση παρατυπίας. β. Καθυστέρηση στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης: Έχει ήδη επισημανθεί η σχετική νομολογία σε σχέση με το χρόνο καταχώρησης τέτοιων αιτήσεων. Στην προκειμένη περίπτωση η αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε την 30.11.2012 και επιδόθηκε στην 04.12.2012 στους Ενάγοντες. Οι Αιτητές ακολούθως την 04.01.2013 καταχώρησαν ένσταση. Μετέπειτα και δυόμιση περίπου μήνες μετά την καταχώρηση ένστασης καταχώρησαν την επίδικη αίτηση. γ. Έχω δώσει προσοχή στην επιχειρηματολογία των ευπαιδεύτων συνηγόρων και έχω συνυπολογίσει όλους τους σχετικούς παράγοντες. Λαμβάνοντας υπόψη μαζί τα σημεία α και β αμέσως πιο πάνω σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 δεν παραιτήθηκε από την ισχυριζόμενη παρατυπία, αλλά αναμένει την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού, αφού προηγουμένως έχει ήδη καταχωρήσει από το Νοέμβριο του 2012 εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, έχω αποφασίσει να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για την απόρριψη της επίδικης αίτησης. δ. Έχοντας ήδη αποφασίσει την απόρριψη της αίτησης παραθέτω τους εξής προβληματισμούς σε σχέση και με τον τρόπο της αιτούμενης διόρθωσης που είναι η επίδοση των εγγράφων στους δικηγόρους της Εναγόμενης 1 στην Κύπρο. Στο σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία δόθηκε πράγματι ως έπρεπε διεύθυνση επίδοσης στην Κύπρο. Διεύθυνση επίδοσης στην Κύπρο όμως για σκοπούς επίδοσης εγγράφων που αφορούν την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού (και με μια πιο ευρεία ερμηνεία στην οποία προέβη το παρόν Δικαστήριο, πρόκειται για διεύθυνση επίδοσης εγγράφων (περιλαμβανομένων και αιτήσεων) για σκοπούς εκδίκασης θεμάτων που άπτονται θέματα παρατυπίας τα οποία ήδη εγείρονται στην αίτηση παραμερισμού και τα οποία είναι στενά ή έμμεσα συνυφασμένα με τα θέματα που εγείρονται στην εν λόγω αίτηση παραμερισμού (όπως π.χ. κατά πόσο διορθώνεται τέτοια ισχυριζόμενη παρατυπία). Ερώτημα προκύπτει κατά πόσο η πιο πάνω θέση θα έπρεπε αυτόματα να οδηγούσε στην έγκριση της παρούσας αίτησης με επίδοση των σχετικών εγγράφων στον κ. Κουκούνη (στην περίπτωση που δεν υπήρχαν άλλοι λόγοι απόρριψης της αίτησης). Αν και αντιλαμβάνομαι τον πρακτικό τρόπο με τον οποίο επιθυμούν οι Ενάγοντες να επιλύσουν τα θέματα που εγείρονται στην αίτηση παραμερισμού, εντούτοις τα εξής σημεία οδηγούν σε αρνητική απάντηση. Το γεγονός ότι το Δικαστήριο θεώρησε ότι γνωστοποιήθηκε δεόντως η επίδικη αίτηση στην πλευρά των Εναγομένων για σκοπούς εκδίκασης της δεν οδηγεί αυτόματα στο συμπέρασμα ότι η επίδικη αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Γιατί ένα είναι η επίδοση εγγράφων στη συγκεκριμένη διεύθυνση επίδοσης για σκοπούς εκδίκασης τέτοιων θεμάτων και άλλο είναι η επίδοση εγγράφων στην ίδια διεύθυνση με σκοπό τη θεραπεία των ισχυριζόμενων παρατυπιών. Η επίδοση εγγράφων για σκοπούς εκδίκασης αιτήσεων διαφέρει από την επίδοση εγγράφων για σκοπούς θεραπείας της ισχυριζόμενης παρατυπίας. Στην προκειμένη περίπτωση καταχωρήθηκε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία μέσω του δικηγόρου κ. Κουκούνη στην Κύπρο με μοναδικό σκοπό τον παραμερισμό. Συνεπώς, ενόψει του περιορισμένου σκοπού για τον οποίο καταχώρησαν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία οι δικηγόροι της Εναγόμενης 1 στην Κύπρο, θεωρώ πως οι Ενάγοντες αποκλείονται από το να διορθώσουν τη φερόμενη παρατυπία με το συγκεκριμένο τρόπο που επέλεξαν, δηλαδή με την επίδοση των επιπρόσθετων εγγράφων στους δικηγόρους της Εναγόμενης 1 στην Κύπρο αντί στην ίδια. (Ανάλυση για τις συνέπειες του σημειώματος εμφάνισης υπό διαμαρτυρία εμπεριέχεται στις σελίδες 198 και 199 του Annual Practice του 1958. Επιπρόσθετα και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, προβληματισμό προκαλεί η εξής αναφορά στη σελίδα 199 κάτω από τον τίτλο Effect of Conditional Appearance: "The plaintiff is barred from taking any step based on the appearance".) Ενόψει των πιο πάνω, τα αιτητικά Α και Β απορρίπτονται. Ενόψει της απόρριψης τους το αιτητικό Γ καθίσταται άνευ αντικειμένου και απορρίπτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............... Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.