Μάρως Χατζηαδάμου ν. Δήμου Πάφου, Αρ. Αγωγής: 1545/08, 27/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A174 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1545/08 Μεταξύ: Μάρως Χατζηαδάμου Ενάγουσας Και Δήμου Πάφου, Φ/δι Γραφείων Δήμου Πάφου Εναγομένου ---------------------- Ημερομηνία: 27.6.2013 Αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ημερ. 30.4.2013 Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Νεοφύτου για κα Θεοφάνους Για Εναγόμενο-Καθ΄ ου η Αίτηση: κ. Γ. Δημητριάδης (κα Ε. Πατσαλίδου ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα εξαιτείται γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιά, βλάβη και απώλεια τις οποίες υπέστη ως αποτέλεσμα δόλου και/ή απάτης και/ή εξαπάτησης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή δόλιας απόκρυψης γεγονότων από πλευράς Εναγόμενων σε βάρος της Ενάγουσας, περί το Μάιο του
- Η αίτηση για τροποποίηση η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ίδιας της Ενάγουσας, ημερ. 30.4.2013, προσέκρουσε στην ένσταση του Εναγόμενου η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Γεώργιου Δημητριάδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Εναγόμενου, ημερ. 18.6.
- Όπως διατείνεται στην ένορκη της δήλωση η Ενάγουσα-Αιτήτρια αρχικά την εκπροσωπούσαν άλλοι δικηγόροι οι οποίοι προέβησαν σε προσπάθειες για εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης που όμως απέτυχαν τελικά. Κατά την προετοιμασία του προηγούμενου δικηγόρου της για την ακρόαση, διεφάνη ότι θα έπρεπε να γίνει εκτίμηση του ενοικιαστικού συμφέροντος του κέντρου αναψυχής που αφορά στο ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των διαδίκων, το οποίο είχε τερματιστεί υπαιτιότητι του Εναγόμενου. Συνεπώς ανατέθηκε η ετοιμασία σχετικής έκθεσης εκτίμησης στον κ. Φιντικλή, ο οποίος της την παρέδωσε στις 15.4.
- Εν τω μεταξύ η Ενάγουσα διόρισε άλλο δικηγόρο να την εκπροσωπήσει και συγκεκριμένα την κα Λίζα Λουκαίδου η οποία τη συμβούλευσε ότι θα έπρεπε να προβεί σε τροποποίηση του δικογράφου της, ώστε οι απαιτήσεις της να είναι σύμφωνες με την έκθεση εκτίμησης του κ. Φιντικλή. Με την εν λόγω έκθεση διαφάνηκε η αναγκαιότητα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ώστε στις αποζημιώσεις που ζητούντο αρχικά να περιληφθούν και η απώλεια του ενοικιαστικού συμφέροντος, τα έξοδα για την πληρωμή των ελεγκτών και των εκτιμητών καθώς και η απώλεια της Ενάγουσας σε τόκους και έξοδα δανείου που αναγκάστηκε να κάμει προς εξεύρεση χρημάτων που προορίζοντο για κάποιο τρίτο πρόσωπο. Καταλήγοντας υποβάλλει ότι η αίτηση γίνεται καλόπιστα και καμιά ανεπανόρθωτη βλάβη ή ζημιά δεν θα προξενηθεί στον Εναγόμενο σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος της. Ο Εναγόμενος-Καθ΄ ου η Αίτηση στην ένσταση του προβάλλει τους εξής λόγους για απόρριψη της αίτησης: «
- Η Αίτηση της δεν αποκαλύπτει λόγο γιατί η αιτούμενη τροποποίηση να γίνει δεκτή.
- Η σκοπούμενη τροποποίηση θα παραβλάψει τα δικαιώματα του Εναγόμενου διότι τροποποιεί ουσιωδώς τα επίδικα θέματα και εισάγει νέα επίδικα θέματα.
- Η αίτηση για τροποποίηση της Απαίτησης της, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου διότι είναι νομικά και πραγματικά αστήρικτη και μοναδικό σκοπό έχει την καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης.
- Η Αίτηση για τροποποίηση γίνεται σε πολύ αργοπορημένο στάδιο της διαδικασίας.» Ουσιαστικά ο κ. Δημητριάδης στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση επαναλαμβάνει και τεκμηριώνει τους λόγους ένστασης, τονίζοντας το καθυστερημένο στάδιο κατά το οποίο ζητείται η τροποποίηση χωρίς να παρέχεται ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Η αίτηση και η ένσταση βασίζονται κυρίως στη Δ.25 Θ. 1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Σύμφωνα με τον πιο πάνω θεσμό και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων και μάλιστα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Υπάρχει πληθώρα αποφάσεων τόσον των αγγλικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου επί του θέματος. Η σύγχρονη τάση, όπως προκύπτει από την νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις δικογράφων ακόμη και στην περίπτωση που αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ 934) στην οποία υιοθετήθηκε η Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd. v. Associated Newspapers Ltd
(1970)1 All E.R. 754). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ λέχθηκε, μεταξύ άλλων, για το θέμα της καθυστέρησης ότι ως προς το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δίκης. Οι προϋποθέσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, συνοψίζονται στην υπόθεση Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 33, 36,
- Παραθέτω πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση αυτή: "Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
- Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
- Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
- Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
- Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης ή της υπεράσπισης και εμφανής κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή, δεν δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Εκεί που εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της (Βλ. Astor Co κ.ά. v. A & G Leventis Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Στην παρούσα περίπτωση η αναγκαιότητα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης διαφάνηκε, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της Ενάγουσας, με την τελευταία αλλαγή δικηγόρου που έγινε στις 16.4.13 στην οποία παρέδωσε όλα τα έγγραφα που σχετίζονται με την υπόθεση. Ένα από αυτά είναι και η έκθεση εκτίμησης του κ. Στέφανου Φιντικλή στον οποίο ανατέθηκε η ετοιμασία έκθεσης εκτίμησης από τον προηγούμενο δικηγόρο της Ενάγουσας κατά την ετοιμασία του για την ακρόαση. Η ετοιμασία της έκθεσης εκτός του ότι δεν ήταν απλή και χρειαζόταν περιθώριο χρόνου, εφόσον έπρεπε να γίνει έρευνα αγοράς για τα ενοίκια στην περιοχή και για εξεύρεση συγκριτικών ενοικιάσεων, μόλις στις 15.4.2013 ο κ. Φιντικλής προμήθευσε την Ενάγουσα με την εκτίμηση του. Εκείνο που επιζητείται ουσιαστικά με την παρούσα αίτηση είναι η προσθήκη επιπρόσθετων ειδικών αποζημιώσεων που αφορούν σε ζημιά της Ενάγουσας, ως αποτέλεσμα της από μέρους του Εναγόμενου διάρρηξης της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Ναι μεν εισάγεται νέο κονδύλι ειδικών αποζημιώσεων αλλά οι νέοι ισχυρισμοί που προτίθενται να εισαχθούν βασίζονται πάνω στο ίδιο ενοικιαστήριο έγγραφο και δεν είναι ασύνδετοι με τα επίδικα θέματα. Αναφορά σε κάποια «χήρα Μιχαήλ Ιωαννίδη» γίνεται και στο αρχικό δικόγραφο της Ενάγουσας όπως και η καταβολή σ΄ αυτή του ποσού των Λ.Κ.70.
- Σημειώνεται ότι ακόμη και εισαγωγή νέου θέματος με τη σκοπούμενη τροποποίηση, δεν συνεπάγεται κατ΄ ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης για τροποποίηση νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά (βλ. Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη και Συνεταίρου κ.ά., Πολ. Έφ. 79/09, ημερ. 4.5.12). Στην παρούσα περίπτωση τυχόν έγκριση του αιτήματος δεν διαφοροποιεί την ουσία της Έκθεσης Απαίτησης. Το νέο κονδύλι σε σχέση με τόκους δανείου που χρεώνετο η Ενάγουσα δεν είναι σίγουρα νέο που προέκυψε εκ των υστέρων, ώστε να ήταν άγνωστο στην Ενάγουσα. Ήταν προφανώς στη διάθεση της για την ετοιμασία της αρχικής Έκθεσης Απαίτησης το θέμα του δανείου με την Alpha Bank στην Πάφο και οι όροι του δανείου, μεταξύ των οποίων και η υποχρέωση καταβολής χρεωστικού τόκου. Εκείνο που προέκυψε εκ των υστέρων είναι η έκθεση εκτίμησης του κ. Φιντικλή σε σχέση με το ενοικιαστικό συμφέρον του επίδικου κέντρου αναψυχής, το οποίο η Ενάγουσα ζητεί υπό τύπον απώλειας. Κρίνω την αιτούμενη τροποποίηση αναγκαία και ότι προέκυψε με την αλλαγή δικηγόρου της Ενάγουσας και μετά από συγκέντρωση όλων των στοιχείων της υπόθεσης περιλαμβανομένης και της έκθεσης εκτίμησης του κ. Φιντικλή, την οποίαν η Ενάγουσα προμηθεύθηκε στις 15.4.
- Σ΄ όσον αφορά το θέμα χρόνου δεν κρίνω ότι η Ενάγουσα επέδειξε με τα πιο πάνω δεδομένα υπέρμετρη καθυστέρηση στη λήψη διαβημάτων για τροποποίηση του δικογράφου της. Είναι γεγονός ότι έχουν παρέλθει γύρω στα 4 χρόνια από την καταχώρηση της αρχικής Έκθεσης Απαίτησης και μεσολάβησε επίσης αλλαγή δικηγόρου για την Ενάγουσα όχι μόνο μια φορά αλλά δύο. Εν πάση περιπτώσει ο λόγος καθυστέρησης της αίτησης από μόνος του δεν συνιστά κατ΄ ανάγκη αιτία για απόρριψη αίτησης για τροποποίηση, ούτε και το γεγονός της καθυστέρησης εξισούται κατ΄ ανάγκη με κακοπιστία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά ένα από τους πολλούς παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας. Συνεπώς ο χρόνος που διέρρευσε κρίνω ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για την τύχη της αίτησης, έχοντας κατά νου τη σύγχρονη τάση για έγκριση τέτοιων αιτημάτων. Σημειώνεται ότι η αίτηση υποβάλλεται πριν την έναρξη της ακρόασης οπότε ο Εναγόμενος δεν επηρεάζεται δυσμενώς και ούτε θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά που να μην μπορεί να αποκατασταθεί με έξοδα. Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνω, ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ως οι παράγραφοι (Α), (Β) και (Γ) της αίτησης. Η Ενάγουσα-Αιτήτρια να καταχωρήσει το τροποποιημένο δικόγραφο της σε 10 μέρες από σήμερα και σε άλλες 10 μέρες ο Εναγόμενος την Υπεράσπιση του. Τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και εκείνα που θα απολεστούν συνεπεία της τροποποίησης (thrown away), θα είναι σε βάρος της Ενάγουσας-Αιτήτριας και προς όφελος του Εναγόμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) ................ Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο