ΦΥΤΟΣ Σ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΛΤΔ ν. KASKANIS CYPRUS RECYCLE CENTER LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2689/08, 21/6/2013

ΦΥΤΟΣ Σ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΛΤΔ ν. KASKANIS CYPRUS RECYCLE CENTER LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2689/08, 21/6/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A169 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2689/08 Μεταξύ: ΦΥΤΟΣ Σ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΛΤΔ Ενάγοντες και

1. KASKANIS CYPRUS RECYCLE CENTER LTD
2. ARMONIA ESTATES LTD Εναγόμενοι Ημερομηνία: 21.6.
3. Για Ενάγοντες: κα Ζυμπουλάκη για Μ. Κυπριανού & Σια ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενους 1: κ. Π. Ευθυμίου. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 1 το ποσό των €27,267.34 πλέον νόμιμους τόκους ως υπόλοιπο χρέους και/ή ως υπόλοιπο εκτελεσθείσας εργασίας και/ή δυνάµει των διατάξεων του αδικαιολόγητου πλουτισµού. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης τους, ως αυτή έχει τροποποιηθεί, οι Ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισµένης ευθύνης µε έδρα την Πάφο και ασχολείται µεταξύ άλλων µε ξυλουργικές εργασίες. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι επίσης εταιρείες περιορισµένης ευθύνης µε έδρα την Πάφο και κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν πελάτες των Εναγόντων. Κατά ή περί το έτος 2006 οι Ενάγοντες και/ή ο διευθυντής αυτών Νεόφυτος Σταύρου συµφώνησε µε τον διευθυντή των Εναγομένων 1 Ανδρέα Κασκάνη όπως προβούν σε ξυλουργικές εργασίες 8 μεζονέτων στο χωριό Τίµη της Πάφου, ως η προσφορά των Εναγόντων για συνολικό τίµηµα Λ.Κ.26,450 (€45,192.51). Οι Ενάγοντες προέβηκαν στις απαραίτητες εργασίες προς όφελος των Εναγομένων 1 συνολικού τιμήματος €21,364.75 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Το ποσό αυτό αντικατοπτρίζει εργασίες εντός της προσφοράς µε αρ. 0058, αξίας €17,357.00 πλέον έξτρα εργασίες που τους ζητήθηκαν από τους Εναγόμενους 1, αξίας €4,007.75 συµπεριλαµβανοµένου του ΦΠΑ. Οι Εναγόμενοι αποδέχθηκαν την εν λόγω προσφορά και πλήρωσαν σε διάφορες ηµεροµηνίες το ποσό των Λ.Κ.8,000 (€13,668.81) ενώ εξακολουθούν να οφείλουν µέχρι και σήµερα το ποσό των €7,695.
4. Οι Ενάγοντες συνέχισαν και τελείωσαν τις εργασίες στο συγκρότηµα των 8 μεζονέτων κατά ή περί τον Απρίλιο του
5. Στο διάστημα από την έναρξη των εργασιών µέχρι και τον Απρίλιο υπήρξε, µεταξύ των Εναγομένων 1 και 2, συµφωνία συνεργασίας για την συµπλήρωση και πώληση του ακινήτου, η οποία τελικά δεν επιτεύχθηκε. Οι Εναγόμενοι 1 παραπλάνησαν τους Ενάγοντες ότι το έργο το ανάλαβαν πλήρως οι Εναγόμενοι 2 και ότι τα οφειλόµενα ποσά θα τα κατέβαλλαν οι Εναγόμενοι 2 ενώ αυτό δεν ήταν αλήθεια. Οι Εναγόμενοι 1 διαµέσου των Εναγομένων 2 παρήγγειλαν επιπλέον εργασίες αξίας €8,852.
6. Οι Ενάγοντες συμφώνησαν και εκτέλεσαν τις εργασίες αυτές, για λογαριασµό των Εναγομένων 1, µαζί µε τις εργασίες που αναφέρονταν στο υπόλοιπο της προσφοράς µε αρ. 0058 δηλαδή τις εργασίες αξίας €28,314.
7. Οι Ενάγοντες µετά την ως άνω αναφερθείσα συµφωνία συνεργασίας µεταξύ Εναγομένων 1 και 2 προσέφεραν εργασίες προς όφελος των Εναγομένων 1 αξίας €37,166.40 (συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.) και σε διάφορες ηµεροµηνίες πληρώθηκαν το ποσό των €7,245 (στις 11.3.08) και €10,350 (στις 24.4.08) ήτοι συνολικό ποσό €17,595 και παρέµεινε υπόλοιπο µέχρι σήµερα το ποσό των €19,571.40 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Οι Εναγόμενοι 1 αρνούνται µέχρι και σήµερα παρόλο που οχλήθηκαν πολλές φορές από τους Ενάγοντες και/ή τον διευθυντή αυτών να καταβάλουν το ως άνω ποσό και το υπόλοιπο της εκτελεσθείσας εργασίας µε την δικαιολογία ότι οι Εναγόμενοι 2 θα πρέπει να πληρώσουν τους Ενάγοντες. Στην Έκθεση Υπεράσπισης τους οι Εναγόμενοι 1 παραδέχονται ότι οι Ενάγοντες ασχολούνται µεταξύ άλλων µε ξυλουργικές εργασίες και ότι οι ίδιοι και οι Εναγόμενοι 2 κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν πελάτες των Εναγόντων. Παραδέχονται δε ότι µεταξύ αυτών και των Εναγόντων έγινε συµφωνία, στην βάση της οποίας, οι Ενάγοντες, ανέλαβαν να προβούν σε ξυλουργικές εργασίες, σε πρότζεκτ των Εναγοµένων 1 στην Τίµη. Ισχυρίζονται όμως ότι το ύψος των ζητηθέντων εργασιών ήταν της τάξης των Λ.Κ.8,000, εργασίες που έγιναν και για τις οποίες οι Ενάγοντες πληρώθηκαν από τους Εναγόμενους
8. Καµία άλλη συµφωνία έγινε και καµία άλλη συµφωνηθείσα και/ή επιπρόσθετη εργασία ζητήθηκε και έγινε για λογαριασµό των Εναγοµένων
9. Στη συνέχεια οι Ενάγοντες απoδέxθηκαν, στο πλαίσιο συµφωνίας τους µε τους Εναγόµενους 2, ηµερ. 28.11.07 όπως οι Εναγόμενοι 2 αναλάβουν την ολοκλήρωση του έργου περιλαµβανόµενων και των ξυλουργικών εργασιών. Στο πλαίσιο της ανάληψης των εργασιών από τους Εναγόµενους 2, οι Εναγόµενοι 1 αγνοούν το τι ακριβώς συµφωνήθηκε µεταξύ των Εναγομένων 2 και των Εναγόντων. Στο στάδιο της ανάληψης της ολοκλήρωσης των εργασιών στις 8 µεζονέττες, κανένα χρεωστικό υπόλοιπο υπήρχε στον λογαριασµό των Εναγομένων 1 και των Εναγόντων. Με την αποδοχή από µέρους των Εναγόντων της ανάµειξης των Εναγοµένων 2 στην ολοκλήρωση του έργου καµία σχέση και ευθύνη έχουν οι Εναγόμενοι 1 έναντι των Εναγόντων και οι τελευταίοι εµποδίζονται από την συµπεριφορά τους να ισχυρίζονται το αντίθετο. Οι Εναγόμενοι 2 δεν υπήρξαν αντιπρόσωποι των Εναγομένων 1 στην συναλλαγή που είχαν µε τους Ενάγοντες. Αντίθετα αυτοί ανέλαβαν µε ξεχωριστή συµφωνία την ολοκλήρωση των εργασιών µε έξοδα τους, στο πλαίσιο άλλης συµφωνίας που έκαναν µε τους Εναγόµενους 1 για την οποία υπάρχει σε εξέλιξη οικονοµική διαφορά για την οποία κινήθηκε αγωγή στο Ε.Δ. Πάφου. Μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 2 υπήρχε παράτυπη συµφωνία και/ή συµπαιγνία για να πληρώσουν οι Εναγόμενοι 1 οιανδήποτε κατ' ισχυρισµόν οφειλή προς τους Ενάγοντες. Στο πλαίσιο της εν λόγω παράτυπης συµφωνίας και/ή συµπαιγνίας οι Εναγόµενοι 2, δέχθηκαν εκ συµφώνου απόφαση για το ποσό των €5,000 στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής. Κανένα ποσό οφείλουν στους Ενάγοντες οι Εναγόμενοι 1 και ουδέποτε ειδοποιήθηκαν να καταβάλουν οιονδήποτε ποσό. Ως εκ των άνω ζητούν όπως η αγωγή απορριφθεί, µε έξοδα υπέρ τους. Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων κατέθεσε ο διευθυντής αυτών και δεν κλήθηκε οποιοσδήποτε άλλος μάρτυρας. Το ίδιο έγινε και από πλευράς Εναγόμενων
10. Περαιτέρω κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν συνολικά 15 τεκμήρια. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο διευθυντής των Εναγόντων Νεόφυτος Σταύρου, του οποίου η εκδοχή ήταν η ακόλουθη: Οι Ενάγοντες είναι εταιρεία που ασχολείται µεταξύ άλλων µε ξυλουργικές εργασίες. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι επίσης εταιρείες και κατά τον ουσιώδη για την αγωγή χρόνο ήταν πελάτες των Εναγόντων. Περί το έτος 2006 οι Ενάγοντες διαμέσου του μάρτυρα συμφώνησαν με τον διευθυντή των Εναγομένων 1 Ανδρέα Κασκάνη να τους εκτελέσουν κάποιες ξυλουργικές εργασίες και γι' αυτό τον λόγο ο μάρτυρας ετοίμασε προσφορά για συνολικό τίμημα εργασίας Λ.Κ.26,450 (€45,192.51) για τις ξυλουργικές εργασίες 8 μεζονέτων στο χωριό Τίμη της Πάφου. Οι Ενάγοντες προέβηκαν στις απαραίτητες εργασίες προς όφελος των Εναγομένων 1 συνολικού τιμήματος €21,364.75 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α, ποσό το οποίο αντικατοπτρίζει εργασίες εντός της προσφοράς με αρ. 0058 (τεκμήριο 2) που οι Ενάγοντες ετοίμασαν και παρέδωσαν στους Εναγόμενους 1, οι οποίοι αποδέχτηκαν, αξίας €17,357.00, πλέον έξτρα εργασίες που ζητήθηκαν από τους Εναγόμενους 1 αξίας €4,007.75 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Σχετική εκτίμηση των εργασιών που οι Ενάγοντες προσέφεραν κατατέθηκε ως τεκμήριο
11. Οι Εναγόμενοι 1 πλήρωσαν σε διάφορες ημερομηνίες το ποσό των Λ.Κ.8,000 (€13,668.81) μόνο και εξακολουθούν να οφείλουν μέχρι και σήμερα το ποσό των €7,695.94 (αντίγραφo τιμολογίου με αριθμό 0023 ημερ. 7.10.06, αντίγραφο απόδειξης πληρωμής με αρ. 0007 του ποσού των Λ.Κ.3,000 (€5125.80), αντίγραφo τιμολογίου με αριθμό 0020 ημερ. 19.4.07 και αντίγραφo απόδειξης πληρωμής με αρ. 0022 του ποσού των Λ.Κ.5,000 (€8,543.01) κατατέθηκαν ως τεκμήρια 4, 5, 6 και 7 και αντίστοιχα). Οι Ενάγοντες συνέχισαν και τελείωσαν τις εργασίες στο συγκρότημα των 8 μεζονέτων κατά ή περί τον Απρίλιο του
12. Στο διάστημα από την έναρξη των εργασιών μέχρι και τον Απρίλιο υπήρξε συμφωνία συνεργασίας για την συμπλήρωση και πώληση του ακινήτου μεταξύ Εναγομένων 1 και 2, η οποία τελικά δεν επιτεύχθηκε. Οι Εναγόμενοι 1 παραπλάνησαν τους Ενάγοντες ότι το έργο το ανέλαβαν πλήρως οι Εναγόμενοι 2 και ότι τα οφειλόμενα ποσά θα τα κατέβαλλαν οι Εναγόμενοι 2 ενώ αυτό δεν ήταν αλήθεια. Οι Εναγόμενοι 1 διαμέσου των Εναγομένων 2 παρήγγειλαν επιπλέον εργασίες αξίας €8,852.
13. Οι Ενάγοντες συμφώνησαν και εκτέλεσαν τις εργασίες αυτές για λογαριασμό των Εναγομένων 1, μαζί με τις εργασίες που αναφέρονταν στο υπόλοιπο της προσφοράς με αρ. 0058 δηλαδή τις εργασίες αξίας €28,314.28 (εκτίμηση των εργασιών που οι Ενάγοντες προσέφεραν κατά την περίοδo 2007 - 2008 κατατέθηκε ως τεκμήριο 8). Οι Ενάγοντες μετά την ως άνω αναφερθείσα συμφωνία συνεργασίας μεταξύ Εναγομένων 1 και 2 προσέφεραν εργασίες προς όφελος των Εναγομένων 1 αξίας €37,166.40 (συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α.) και σε διάφορες ημερομηνίες πληρώθηκε το ποσό των €7,245 (στις 11.3.08) και €10,350 (στις 24.4.08) ήτοι συνολικό ποσό €17,595 και παρέµεινε υπόλοιπο µέχρι σήµερα το ποσό των €19,571.40 συµπεριλαµβανοµένου του Φ.Π.Α. (αντίγραφα δελτίων πληρωμής των Εναγόντων, από τους Εναγόμενους 2, ημερ. 20.2.08 και 18.4.08 κατατέθηκαν ως τεκμήρια 9 και 10 αντίστοιχα). Οι Εναγόμενοι 2 εξέδιδαν τα ως άνω αναφερθέvτα δελτία πληρωμής στα πλαίσια της συμφωνίας συvεργασίας τους με τους Εναγόμενους 1 και ως αντιπρόσωποι των Εναγομένων
14. Οι Εναγόμενοι 1 αρνούνται μέχρι και σήμερα παρόλο που οχλήθηκαν πολλές φορές από τους Ενάγοντες να καταβάλουν το ως άνω ποσό και το υπόλοιπο της εκτελεσθείσας εργασίας με την δικαιολογία ότι οι Εναγόμενοι 2 θα πρέπει να πληρώσουν τους Ενάγοντες. Ως εκ των άνω οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγόμενους 1 ποσό €27,267.34 πλέον νόμιμους τόκους. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο διευθυντής των Εναγομένων 1 Ανδρέας Κασκάνης, του οποίου η εκδοχή ήταν η ακόλουθη: Μεταξύ των Εναγοµένων 1 και των Εναγόντων έγινε προφορική συµφωνία στην βάση της οποίας οι Ενάγοντες ανέλαβαν να προβούν σε ξυλουργικές εργασίες σε πρότζεκτ των Εναγοµένων 1 στην Τίµη και όχι συµφωνία στην βάση της αρχικής προσφοράς που έγινε από τους Ενάγοντες. Το ύψος των ζητηθέντων εργασιών ήταν της τάξης των Λ.Κ.8,000, εργασίες που έγιναν και για τις οποίες οι Ενάγοντες πληρώθηκαν. Πέραν των εργασιών αυτών καµία άλλη συµφωνία έγινε και καµία άλλη συµφωνηθείσα και/ή επιπρόσθετη εργασία έγινε για λογαριασµό των Εναγοµένων
15. Στην συνέχεια οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν, στο πλαίσιο συµφωνίας των Εναγοµένων 1 µε τους Εναγόµενους 2, ηµερ. 28.11.07, όπως οι Εναγόµενοι 2 αναλάβουν την ολοκλήρωση του έργου περιλαµβανόµενων και των ξυλουργικών εργασιών με δικά τους έξοδα. Συγκεκριμένα όταν οι Εναγόμενοι 1 συνήψαν συμφωνία με τους Εναγόμενους 2 ο μάρτυρας ενημέρωσε τους Ενάγοντες για τη συμφωνία και ότι οι Ενάγοντες θα συνέχιζαν με τους Εναγόμενους 2 στην βάση των συμφωνηθέντων που είχαν με τους Εναγόμενους 1 και οι Ενάγοντες το αποδέχθηκαν. Στο πλαίσιο της ανάληψης των εργασιών από τους Εναγόµενους 2, οι Εναγόµενοι 1 αγνοούν το τι ακριβώς συµφωνήθηκε µεταξύ Εναγομένων 2 και Εναγόντων. Στο στάδιο της ανάληψης της ολοκλήρωσης των εργασιών στις 8 µεζονέτες κανένα χρεωστικό υπόλοιπο υπήρχε στον λογαριασµό των Εναγομένων 1 στους Ενάγοντες. Με την αποδοχή από µέρους των Εναγόντων, της ανάµειξης των Εναγοµένων 2 στην ολοκλήρωση του έργου, καµία σχέση και ευθύνη έχουν έναντι των Εναγόντων οι Εναγόμενοι
16. Από τη στιγμή που έγινε η συμφωνία με τους Εναγόμενους 2 οι Εναγόμενοι 1 έπαψαν να εκτελούν οιεσδήποτε εργασίες για αποπεράτωση του έργου και όλα τα ανέλαβαν οι Εναγόμενοι
17. Οι Εναγόµενοι 2 δεν υπήρξαν υπεργολάβοι ούτε αντιπρόσωποι των Εναγοµένων 1 και δεν υπήρξε μεταξύ αυτών σχέση δανειοδότησης. Αντίθετα ανέλαβαν µε ξεχωριστή συµφωνία µε τους Ενάγοντες, την ολοκλήρωση των εργασιών µε έξοδα τους, στο πλαίσιο άλλης συµφωνίας που έκαναν µε τους Εναγόµενους 1, για την οποία υπάρχει σε εξέλιξη οικονοµική διαφορά για την οποία κινήθηκε η αγωγή 42/09 στο Ε.Δ. Πάφου. Στην εν λόγω αγωγή Ενάγοντες είναι οι Εναγόµενοι 2 στην παρούσα Εναγόµενοι οι Εναγόµενοι
18. Μέρος της αξίωσης που διεκδικούν οι Εναγόµενοι 2 εναντίον των Εναγοµένων 1 είναι και τα χρήµατα που οι ίδιοι κατ' ισχυρισµόν πλήρωσαν για την ολοκλήρωση του έργου των 8 µεζονέτων, περιλαµβανοµένων και των ποσών που αφορούν τις ξυλουργικές εργασίες. Με άλλα λόγια οι Εναγόµενοι 2 ήλθαν σε ξεχωριστές και ανεξάρτητες συμφωνίες τόσο με τους Ενάγοντες όσο και με τους Εναγόµενους
19. Η κατ' ευθείαν πληρωµή από τους Εναγόµενους 2 διαφόρων ποσών προς τους Ενάγοντες και η έκδοση κατ' ευθεία αποδείξεων, δείχνει ότι πράγµατι τα όσα ισχυρίζονται οι Εναγόµενοι 1, για τις συµφωνίες των µερών, είναι βάσιµα. Περαιτέρω μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 2 υπήρξε παράτυπη συµφωνία και/ή συµπαιγνία για να πληρώσουν οι Εναγόµενοι 1 οιανδήποτε κατ' ισχυρισµό οφειλή προς τους Ενάγοντες. Είναι στο πλαίσιο αυτής της παράτυπης συμφωνίας και/ή συµπαιγνίας που οι Εναγόµενοι 2 δέχθηκαν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής εκ συµφώνου απόφαση για το ποσό των €5,
20. Η πιο πάνω συµφωνία και αποδοχή από µέρους των Εναγόντων της πληρωµής έστω του ποσού των €5,000 εξυπακoύει ότι πράγµατι τα όσα ισχυρίζονται οι Εναγόµενοι 1 για τις νοµικές σχέσεις που δηµιουργήθηκαν µεταξύ των Εναγόντων και των Εναγοµένων είναι αληθινά. Οι Εναγόµενοι 1 δεν παραπλάνησαν τους Ενάγοντες καθ' οιονδήποτε τρόπο και κυρίως ως προς το θέµα της αποπληρωµής της αξίας της εργασίας τους. Οι Εναγόμενοι 1 δεν οφείλουν οιονδήποτε ποσό προς τους Ενάγοντες είτε σαν βασικό ποσό είτε για κατ' ισχυρισµόν επιπρόσθετες εργασίες. Τέλος κατέθεσε ως τεκμήρια 12, 13, 14 και 15 αντίστοιχα, αντίγραφο συµφωνητικού εγγράφου ηµερ. 28.11.07, µεταξύ των Εναγομένων 1 και 2, αντίγραφο επιστολής τερµατισµού των Εναγοµένων 1 προς τους Εναγόµενους 2 και αντίγραφα της Έκθεσης απαίτησης και Έκθεσης υπεράσπισης στην αγωγή αριθµός 42/09 του Ε.Δ. Πάφου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Όσον αφορά τον Μ.Ε.1 η μαρτυρία αυτού μπορεί να χωρισθεί σε δύο, διαφορετικά ως προς τα γεγονότα, μέρη. Το πρώτο μέρος αφορά την απαίτηση των Εναγόντων για το ποσό των €7,695.94 ως υπόλοιπο οφειλόμενο για τις εργασίες που προσέφεραν στους Εναγόμενους 1 πριν την συμφωνία των τελευταίων με τους Εναγόμενους 2 και το τι πληρώθηκε από τους Εναγόμενους 1 για τις εργασίες αυτές. Όσον αφορά το πρώτο λοιπόν μέρος της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτός μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις, οι θέσεις του ήταν σταθερές και λογικές και δεν κλονίσθηκαν κατά την αντεξέταση του. Η θέση του ότι οι Εναγόμενοι 1 αποδέχθηκαν την προσφορά τεκμήριο 2 επιβεβαίωθηκε τελικά και από τον Μ.Υ.
21. Περαιτέρω δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά ότι οι Ενάγοντες έκαναν τις εργασίες της περιόδου αυτής, ως φαίνονται στο τεκμήριο 3 αλλά ούτε και το κόστος αυτών και το τι πληρώθηκε. Σε σχέση όμως με το δεύτερο μέρος της μαρτυρίας του που αφορά εργασίες που έγιναν μετά τη συμφωνία των Εναγομένων 1 με τους Εναγόμενους 2 θα πρέπει να λεχθεί ότι ο μάρτυρας δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη σχετική μαρτυρία του περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις ενώ κάποιες από τις βασικές θέσεις του δεν βρίσκουν έρεισμα στη λογική ή στερούνται πειστικότητας. Συγκεκριμένα: Όσον αφορά την εμπλοκή των Εναγομένων 2 στην υπόθεση στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι στο διάστημα από την έναρξη των εργασιών μέχρι και τον Απρίλιο του 2008 υπήρξε συμφωνία συνεργασίας για την συμπλήρωση και πώληση του ακινήτου μεταξύ Εναγομένων 1 και 2, η οποία τελικά δεν επιτεύχθηκε καθώς και ότι οι Εναγόμενοι 1 παραπλάνησαν τους Ενάγοντες ότι το έργο το ανέλαβαν πλήρως οι Εναγόμενοι 2 και ότι τα οφειλόμενα ποσά θα τα κατέβαλλαν οι Εναγόμενοι 2 ενώ αυτό δεν ήταν αλήθεια. Ενώ όμως, ως φαίνεται από τα πιο πάνω, ο μάρτυρας γνώριζε ποια ήταν η συμφωνία μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2 στην αντεξέταση του ανέφερε ουσιαστικά ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 απλά συνεργάστηκαν και δεν ξέρει τι συμφωνίες είχαν και σε άλλο σημείο ότι στον ίδιο απλώς αναφέρθηκε από τον Μ.Υ.1 ότι υπήρχε μια συνεργασία με τους Εναγόμενους 2 αλλά δεν γνωρίζει τι. Όσον δε αφορά το θέμα της παραπλάνησης η βεβαιότητα που εξέφρασε σε σχέση με το γεγονός αυτό στην κυρίως εξέταση του, στην αντεξέταση του μετατράπηκε σε πιθανότητα λέγοντας ότι ίσως ο ίδιος «να παραπλανήθηκε κιόλας για να μπορέσουν αυτοί να τελειώσουν τη δουλειά τους». Δεν δέχθηκε δε ότι με τους Εναγόμενους 2, οι οποίοι ανέλαβαν να ολοκληρώσουν τις ξυλουργικές εργασίες στο έργο, είχε οποιαδήποτε ξεχωριστή συμφωνία. Σε ερώτηση στην αντεξέταση του αφού δεν έκανε συμφωνία με τους Εναγόμενους 2 πώς εξηγεί ότι αυτοί έκαναν πληρωμές στους Ενάγοντες, παραπέμποντας τον στις αποδείξεις πληρωμής των τεκμηρίων 9 και 10 - που ο ίδιος κατέθεσε - απάντησε υπεκφεύγοντας ότι δεν γνωρίζει εάν οι Εναγόμενοι 1 και 2 έκαναν συμφωνία μεταξύ τους και αν οι Εναγόμενοι 1 ήταν υπεργολάβοι των Εναγόμενων
22. Σε επόμενη ερώτηση αν δηλαδή δεν γνωρίζει για ποιο λόγο τον πλήρωσαν οι Εναγόμενοι 2 απάντησε ότι γνωρίζει, ότι είναι για τη δουλειά που έκανε, αλλά επανέλαβε ότι δεν γνωρίζει τι συμφωνία είχαν μεταξύ τους. Η θέση του όμως αυτή δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική εφόσον δεν είναι λογικό, από τη στιγμή που, ως ο ίδιος ισχυρίζεται, η συμφωνία για τις εργασίες ήταν μόνο με τους Εναγόμενους 1 να δεχθεί πληρωμή από τους Εναγόμενους 2 με τους οποίους δεν είχε καμία συμφωνία - ενώ πριν για άλλες εργασίες στο ίδιο συγκρότημα είχε πληρωθεί από τους Εναγόμενους 1 (βλ. τεκμήρια 5 και 7) - και μάλιστα χωρίς ουσιαστικά να φροντίσει να μάθει το λόγο που έγινε αυτό. Μάλιστα στο ίδιο σημείο έκανε λόγο ότι η «αρχική συμφωνία» των Εναγόντων ήταν με τους Εναγόμενους 1 κάτι που υποδηλώνει ότι υπήρξε και άλλη συμφωνία. Η θέση του δε ότι με τους Εναγόμενους 2 δεν είχε οποιαδήποτε σχέση φαίνεται να διαψεύδεται και από τις αποδείξεις τεκμήρια 9 και 10 που κατέθεσε ο ίδιος και αποτελούν έγγραφα των Εναγομένων 2 στα οποία αναφέρεται το πληρωτέο ποσό υπό τον τίτλο «Εκτελεσθείσα Εργασία Βάσει Συμφωνίας / Δελτίο Πληρωμής» και στο μέρος «Πιστοποιητικόν Εργασίας» αναφέρεται ως «Υπεργολάβος:» ο «Φύτος Χριστοδούλου». Για να δικαιολογήσει δε τα πιο πάνω για πρώτη φορά στη συνέχεια στην αντεξέταση του είπε μη πειστικά ότι ζητούσε επίμονα λεφτά από τους Εναγόμενους 1 και αυτοί δεν του έδιναν και ενώ δεν ξέρει τι συμφωνία είχαν αυτοί τον πλήρωσαν οι Εναγόμενοι 2 για να προχωρήσει. Σε σχέση δε με τα τεκμήρια 9 και 10 στην κυρίως εξέταση του είπε ότι οι Εναγόμενοι 2 εξέδιδαν τα εν λόγω δελτία πληρωμής στα πλαίσια της συμφωνίας συvεργασίας τους με τους Εναγόμενους 1 και ως αντιπρόσωποι των Εναγομένων
23. Σε ερώτηση όμως στην αντεξέταση του εάν έχει κάποιο στοιχείο να παρουσιάσει σε σχέση με την αναφορά του ότι οι Εναγόμενοι 2 ήταν αντιπρόσωποι των Εναγομένων 1 απάντησε αρνητικά γεγονός που δείχνει ότι η αναφορά του αυτή έγινε στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει γιατί ενώ οι πληρωμές αυτές έγιναν από τους Εναγόμενους 2 αφορούσαν τους Εναγόμενους
24. Περαιτέρω στην αντεξέταση του δέχθηκε ότι στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής οι Εναγόμενοι 2 δέχτηκαν απόφαση εναντίον τους για €5.000 αλλά σε ερώτηση γιατί κίνησε αγωγή και εναντίον αυτών αφού δεν είχε με αυτούς καμία συμφωνία έδωσε και πάλι τη μη πειστική απάντηση ότι το έκανε γιατί οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν συνεργασία. Σε ερώτηση δε αφού ο ίδιος δεν είχε συνεργασία με τους Εναγόμενους 2 γιατί αυτοί δέχθηκαν απόφαση, ενώ θα έπρεπε λογικά να γνωρίζει εφόσον η απόφαση εκδόθηκε εκ συμφώνου είπε, προφανώς για να δικαιολογήσει τα πιο πάνω και να αποσυνδέσει τους Εναγόμενους 2 από την αξίωση του, ότι δεν γνωρίζει και υπέθεσε ότι το έκαναν χαριστικά για να φύγουν από τον αγωγή. Δεν δέχτηκε ότι το πιο πάνω δεν έγινε χαριστικά αλλά γιατί συμφώνησαν με τους Εναγόμενους 2 και έκαναν συμπαιγνία μεταξύ τους για να απομονώσουν τους Εναγόμενους 1 και να μην συνεχίσει η αγωγή εναντίον των Εναγομένων
25. Σε σχέση δε με αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι εύλογο ερώτημα και αντιφατικότητα στη θέση των Εναγόντων αποτελεί το παράδοξο ότι ενώ αρχικά η αγωγή στρεφόταν εναντίον και των δύο Εναγομένων, μετά που δηλώθηκε εκ συμφώνου απόφαση εναντίον των Εναγομένων 2 για το ποσό των €5,000 - έστω και αν δηλώθηκε ότι αυτό έγινε χαριστικά - οι Ενάγοντες προχώρησαν σε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης τους - με τη συναίνεση των Εναγομένων 1 - στην οποία ενώ αναφέρονται και οι Εναγόμενοι 2 τα αξιούμενα ποσά, μέρος των οποίων (πέραν του ποσού των €7,695.94.) πριν διεκδικείτο μόνο από τους Εναγόμενους 2, διεκδικούνται πλέον μόνον από τους Εναγόμενους
26. Η δικαιολογία δε που έδωσε για αυτό ο Μ.Ε.1 ότι δηλ. η αγωγή έγινε εναντίον και των Εναγομένων 2 γιατί οι Ενάγοντες παραπλανήθηκαν από τους Εναγόμενους 1 κάθε άλλο παρά πειστική είναι. Ήταν επίσης η θέση του μάρτυρα στην κυρίως εξέταση του ότι οι Εναγόμενοι 1 διαμέσου των Εναγομένων 2 παρήγγειλαν επιπλέον εργασίες αξίας €8,852.
27. Στην αντεξέταση του δε είπε αρχικά ότι η εν λόγω παραγγελία έγινε προφορικά, στο μέσο της εργασίας καθώς και ότι έγινε για λογαριασμό των Εναγομένων 1 από τον Μ.Υ.1 και για λογαριασμό των Εναγομένων 2 από το μηχανικό τους που ήταν η Μήνα Τσαππή. Στη συνέχεια όμως σε υποβολή ότι ουδέποτε οι Εναγόμενοι 1 παράγγειλαν έξτρα εργασίες και μάλιστα μέσω των Εναγομένων 2 ανέφερε ότι στον ίδιο τα παρήγγειλε ο μηχανικός και ο ίδιος τηλεφώνησε και στον Μ.Υ.1 ο οποίος του είπε ότι είναι εντάξει να τα κάνει, κάτι που προφανώς έρχεται σε αντίθεση με την προηγούμενη θέση του ότι ο Μ.Υ.1 του έκανε παραγγελία. Όταν μάλιστα ρωτήθηκε πότε χρονικά έγινε αυτό απάντησε, σε αντίθεση με προηγουμένως, ότι ήταν περί το τέλος της εργασίας. Όσον αφορά την απόδειξη του είδους και του κόστους των εργασιών που σύμφωνα με τον ίδιο προσφέρθηκαν στους Εναγόμενους 1 κατά την περίοδο 2007-2008 κατέθεσε το τεκμήριο
28. Ως προκύπτει όμως από την αντεξέταση του αυτό είναι ένα έγγραφο που σύνταξε ο ίδιος μετά που κινήθηκε η παρούσα αγωγή, όταν του ζητήθηκε από τους δικηγόρους του, το οποίο δεν έστειλε ποτέ στους Εναγόμενους
29. Κατά την αντεξέταση του δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά ότι οι εργασίες αυτές έγιναν και είχαν αυτό το κόστος αλλά το ποιος όφειλε να πληρώσει για αυτές. Για το θέμα λοιπόν αυτό το εν λόγω έγγραφο, το οποίο ως λέχθηκε συντάχθηκε από το μάρτυρα, δεν αποτελεί ανεξάρτητη επιβεβαιωτική της βασικής θέσης του μαρτυρία ότι οι εν λόγω εργασίες έγιναν για λογαριασμό των Εναγομένων
30. Ως εκ των άνω το πρώτο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 γίνεται δεκτό ενώ όσον αφορά το δεύτερο μέρος κρίνω ότι αυτός δεν ήταν ειλικρινής και συναφώς η σχετική μαρτυρία του δεν γίνεται δεκτή και απορρίπτεται. Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στις υποθέσεις Kades v. Nicolaou & Another