Στέφανου Στυλιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 2095/07, 9/8/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A183 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2095/07 Μεταξύ: Στέφανου Στυλιανού, ανήλικου διά του πλησιεστέρου συγγενούς και φίλου αυτού, του πατέρα του Στέλιου Στυλιανού Ενάγοντα -και-
- Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας
- Σχολική Εφορεία Πάφου Εναγομένων Και ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14.11.12 Μεταξύ: Στέφανου Στυλιανού Ενάγοντα -και-
- Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας
- Σχολική Εφορεία Πάφου Εναγομένων 9.8.13 Για τον Ενάγοντα: κ. Ε. Ερωτοκρίτου Για τον Εναγόμενο 1: κα Ε. Κόκκινου Για την Εναγόμενη 2: κ. Φακοντής για κ. Ι. Παπαζαχαρία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση του Ενάγοντα, ο οποίος στον ουσιαστικό χρόνο ήταν ανήλικος, εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, είναι για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές, τις οποίες υπέστη λόγω της αμέλειας ή και παράβασης των νομίμων καθηκόντων των Εναγομένων 1 και 2 και/ή των υπαλλήλων και/ή εργοδοτουμένων τους ενώ ο Ενάγων ήταν μαθητής της πέμπτης τάξης του 4ου Δημοτικού Κάτω Περβολιών στη Κάτω Πάφο (πιο κάτω θα αναφέρεται σαν το σχολείο) και βρισκόταν εντός της αυλής του σχολείου και ήταν υπό την επίβλεψη και/ή φύλαξη και/ή εποπτεία των Εναγομένων κατά ή περί τις 24.5.
- Στην έκθεση απαίτησης του ο Ενάγων αναφέρει ότι η Εναγόμενη 1 ήταν ιδιοκτήτρια και/ή κάτοχος και/ή η κατά νόμο υπεύθυνη για την διοίκηση και/ή συντήρηση του σχολικού κτιρίου και περαιτέρω μέσω των εργοδοτουμένων και/ή αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων της και/ή δασκάλων ήταν επιφορτισμένη με την σωστή και ασφαλή επίβλεψη και/ή επιτήρηση των μαθητών, συμπεριλαμβανομένου και του Ενάγοντα, που φοιτούσαν στο σχολείο. Η Εναγόμενη 2 είχε την διαχείριση και/ή επίβλεψη του Σχολείου και ήταν υπεύθυνη μαζί με την Εναγόμενη 1 για την ανέγερση, κατεδάφιση, βελτίωση και συντήρηση των κτιρίων και του εξοπλισμού. Κατά ή περί τις 24.5.00 ενώ ο Ενάγων βρισκόταν σε διάλειμμα στην αυλή του σχολείου και συγκεκριμένα σε υπερυψωμένη βεράντα πλάτους τριών μέτρων, κοντά στην σχολική καντίνα, όπου βρίσκονταν πολλά παιδιά, σπρώχθηκε και/ή σκόνταψε, με αποτέλεσμα να πέσει στην άκρη και/ή από την άκρη της υπερυψωμένης βεράντας στο κατώτερο επίπεδο στην αυλή και κατά την πτώση του καρφώθηκε με τον λαιμό σε αιχμηρό σιδερένιο πάσσαλο υποδοχής σκυβαλοδοχείου, ο οποίος ήταν μονίμως εγκατεστημένος και στερεωμένος σε ύψος περίπου ενός μαθητή της ηλικίας του Ενάγοντα και προεξείχε επικίνδυνα, αφού κατά την ώρα του ατυχήματος απουσίαζε το σκυβαλοδοχείο με αποτέλεσμα να τραυματιστεί πολύ σοβαρά ο Ενάγων. Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων των Εναγομένων 1 και 2 και παραθέτει λεπτομέρειες αμέλειας τους. Περαιτέρω, στην έκθεση απαίτησης του, αναφέρει τις λεπτομέρειες σωματικών βλαβών τις οποίες υπέστη από το ατύχημα, όπως επίσης και τις λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών που έπαθε. Στην έκθεση υπεράσπισης η Εναγόμενη 1 παραδέχεται την ιδιοκτησία του σχολείου αλλά αρνείται όλους τους υπόλοιπους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Ενάγων. Παραδέχεται επίσης ότι στις 24.5.00 σημειώθηκε ατύχημα στην αυλή του σχολείου, συνεπεία του οποίου τραυματίστηκε ο Ενάγων, ισχυρίζεται όμως ότι το ατύχημα ήταν απρόβλεπτο και σε καμία περίπτωση οφείλετο σε αμέλεια και/ή έλλειψη προσοχής και/ή φροντίδας των δασκάλων. Η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων του Ενάγοντα και παραθέτει λεπτομέρειες αμέλειας και/ή συντρέχουσας αμέλειας και/ή παράβασης των νομίμων καθηκόντων του Ενάγοντα, στις οποίες θα αναφερθώ στην συνέχεια. Στην δική της έκθεση υπεράσπισης η Εναγόμενη 2 παραδέχεται ότι σημειώθηκε ατύχημα στην αυλή του σχολείου και αναφέρει ότι το ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντα και παραθέτει λεπτομέρειες της αμέλειας του. Περαιτέρω αναφέρει ότι η αξίωση εναντίον της δεν βασίζεται στο νόμο και τις πραγματικές περιστάσεις της υπόθεσης και η οργάνωση και η λειτουργία του σχολείου δεν αφορά την ίδια. Κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας συμφωνήθηκε ότι ο Ενάγων δικαιούται επί πλήρους ευθύνης το ποσό των €3.742,72 σαν ειδικές ζημιές και το ποσό των €190.000 πλέον τόκο 5,5% από 9.9.09 σαν γενικές αποζημιώσεις. Δηλώθηκαν επίσης σαν παραδεκτά γεγονότα τα πιο κάτω: (α) Το 4ον Δημοτικό Σχολείο Κάτω Περβολιών κατά το χρόνο του επίδικου ατυχήματος ήταν ιδιοκτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία ενάγεται διά του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Εναγόμενη 1) και (β) Η Εναγόμενη 2 ως οικεία σχολική εφορεία ασκεί τις αρμοδιότητες και την διαχείριση του 4ου Δημοτικού Σχολείου Κάτω Περβολιών, όπως αυτές καθορίζονται από τον περί Σχολικών Εφορειών Νόμο 108
(1)/
- Εκτός από τα παραδεκτά γεγονότα στην ακροαματική διαδικασία έδωσε μαρτυρία ο Ενάγων, όπως επίσης και ο Λοχίας Ανδρέας Κυριάκου, ο οποίος διερεύνησε το περιστατικό. Στην γραπτή του δήλωση, που αποτελεί μέρος της κυρίας εξέτασης του, ο Ενάγων αναφέρει ότι στις 24.5.00 ενώ βρισκόταν στην αυλή του σχολείου, αφού ήταν ώρα διαλείμματος, κατά την διάρκεια παιγνιδιού με άλλους συμμαθητές του, μπερδεύτηκε στα πόδια συμμαθητή του, σκόνταψε, έχασε την ισορροπία του και έπεσε από την άκρη της υπερυψωμένης βεράντας στην αυλή και κατά την πτώση του καρφώθηκε με τον λαιμό σε αιχμηρό σιδερένιο πάσσαλο. Είναι ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι από τον τραυματισμό του έχει υποστεί πολύ σοβαρές σωματικές βλάβες με μόνιμα κατάλοιπα όμως ενόψει του γεγονότος ότι έχουν συμφωνηθεί οι γενικές αποζημιώσεις δεν θα επεκταθώ στο θέμα των σωματικών βλαβών. Αναφέρει επίσης στη γραπτή του δήλωση ότι δεν υπήρχαν δάσκαλοι ή άλλα πρόσωπα, κοντά στο σημείο που έγινε το ατύχημα για να επιτηρούν τον χώρο και ουδέποτε τους δόθηκαν οδηγίες να μην πλησιάζουν στο σημείο εκείνο. Μετά το ατύχημα ο σιδερένιος πάσσαλος μετακινήθηκε και έγιναν μετατροπές ώστε να μην υπάρχει πλέον υψομετρική διαφορά της βεράντας με την υπόλοιπη αυλή. Στην αντεξέταση του ο Ενάγων ανέφερε ότι η βεράντα ήταν περίπου ένα μέτρο πιο ψηλά από την αυλή και δεν υπήρχε κανένας δάσκαλος στο σημείο εκείνο. Στη δική του μαρτυρία ο Λοχίας Αντρέας Κυριάκου, ανέφερε ότι εξέτασε το περιστατικό και ετοίμασε έκθεση, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Η Αστυνομία ενημερώθηκε την επόμενη μέρα και όταν ο ίδιος επισκέφθηκε το σχολείο δεν υπήρχε ο πάσσαλος αλλά μόνο η βάση κομμένη. Στις 29.5.00 τον ειδοποίησαν ότι βρέθηκε ο πάσσαλος και τον παρέλαβε. Ο πάσσαλος κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, ούτε ο διευθυντής του σχολείο γνώριζε ποιος έκοψε και μετακίνησε τον πάσσαλο, ο οποίος βρισκόταν δίπλα από τον διάδρομο κοντά στην καντίνα του σχολείου σε απόσταση ενός ποδιού από τον διάδρομο. Ο πάσσαλος είναι ύψους περίπου ένα μέτρο και η βεράντα ήταν περίπου στο ένα μέτρο με 80 εκατοστά πιο ψηλά από την αυλή. Δεν υπήρχε προστατευτικό κάγκελο και η βεράντα ήταν ανοικτή. Εκ μέρους των Εναγόμενων δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία και οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις μέσα από τις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους. Στην αγόρευση του ο κ. Ερωτοκρίτου εισηγείται ότι θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση τόσο εναντίον της Εναγόμενης 1 όσο και της Εναγόμενης 2, αφού η παράλειψη επίβλεψης και σωστής επιτήρησης αφορά τους δασκάλους και κατά συνέπεια την Εναγόμενη 1, η δε Εναγόμενη 2 είναι επιφορτισμένη με την γενική διαχείριση, επίβλεψη και συντήρηση του σχολείου. Αντίθετα, η κα Κόκκινου στη δική της αγόρευση αναφέρει ότι εναντίον της Εναγόμενης 1 δεν έχει στοιχειοθετηθεί οποιαδήποτε αμέλεια ή οποιασδήποτε μορφής παράλειψη. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το ατύχημα ήταν απρόβλεπτο και σημειώθηκε γιατί ο Ενάγων μπερδεύτηκε στα πόδια συμμαθητή του και σκόνταψε και σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει το αντίθετο, τότε το οποιοδήποτε ποσοστό αμέλειας θα πρέπει να καταλογιστεί στην Εναγόμενη 2, στις αρμοδιότητες της οποίας εμπίπτει η διαχείριση του εν λόγω σχολικού κτιρίου. Ο κ. Φακοντής στην δική του αγόρευση, αναφέρει ότι η Εναγόμενη 2 δεν μπορεί να φέρει ευθύνη για την πρόκληση του ατυχήματος, αφού το ατύχημα οφείλεται στην αδιαφορία της διεύθυνσης του σχολείου αναφορικά με την ύπαρξη του ορατού κινδύνου, ώστε να ενημερωθεί η Εναγόμενη 2 κατάλληλα και να λάβει προστατευτικά μέτρα για αποφυγή του κινδύνου. Η μαρτυρία, όπως έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω ότι είναι αξιόπιστη. Τόσο το περιεχόμενο της μαρτυρίας όσο και ο αυθόρμητος τρόπος με τον οποίο οι μάρτυρες αναφέρθηκαν στα γεγονότα, καταδεικνύουν ότι τόσο ο Ενάγων όσο και ο ΜΕ2 είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και αποδέχομαι την μαρτυρία τους στο σύνολο της. Με βάση την μαρτυρία τους θα πρέπει να αποφασιστεί το θέμα της ευθύνης, που είναι το μοναδικό επίδικο θέμα, αφού τόσο οι ειδικές ζημιές όσο και γενικές αποζημιώσεις έχουν συμφωνηθεί. Είναι σαφές από τα παραδεκτά γεγονότα ότι το σχολείο είναι ιδιοκτησία της Εναγόμενης 1 και η διαχείριση του ανήκει στην Εναγόμενη
- Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Σχολικών Εφορειών Νόμου (Ν. 108
(1)/97 εδάφιο 2(στ) (ζ)) και (ι) η Εναγόμενη 2 έχει την ευθύνη να συντηρεί και να βελτιώνει τα σχολικά κτίρια και να φροντίζει για την συντήρηση του εξοπλισμού κάθε σχολείου που βρίσκεται κάτω από την αρμοδιότητα της και να επιλαμβάνεται σε συνεργασία με τις οικείες συμβουλευτικές επιτροπές σχολείων θεμάτων ευημερίας και ασφάλειας των μαθητών. Το γεγονός ότι στον ουσιώδη χρόνο υπήρχε στο σχολείο ένας σιδερένιος πάσσαλος υποδοχής σκυβαλοδοχείου, από τον οποίο απουσίαζε το σκυβαλοδοχείο με αποτέλεσμα να υπάρχουν μόνο οι δυο μεταλλικές προεξοχές, καταδεικνύει την παράλειψη της Εναγόμενης 2 να συντηρεί και να φροντίζει τον εξοπλισμό του σχολείου και θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η παράλειψη της αυτή συνιστά αμέλεια. Σύμφωνα με το άρθρο 51
(1)(α) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, αμέλεια συνίσταται στην τέλεση πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό συνετό πρόσωπο ή στην παράλειψη πράξης την οποία υπό τις περιστάσεις τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε. Δεν αμφισβητήθηκε, ότι ο μεταλλικός πάσσαλος βρισκόταν στο ύψος της βεράντας-διαδρόμου η οποία δεν είχε προστατευτικό κιγκλίδωμα, με αποτέλεσμα οι δυο μεταλλικές προεξοχές να ήταν στο επίπεδο της βεράντας και βρισκόταν κοντά στο χώρο της καντίνας, όπου κατά το διάλειμμα υπήρχε μεγάλος αριθμός μαθητών. Η ύπαρξη του μεταλλικού πασσάλου στη κατάσταση που περιγράφεται πιο πάνω, καθιστούσε, κατά την κρίση μου, κάτι περισσότερο από ορατό τον κίνδυνο να προκληθεί ατύχημα. Η Εναγόμενη 2 δεν έλαβε τα δέοντα μέτρα ώστε να διατηρεί ασφαλές τον χώρο της αυλής του σχολείου και δεν απομάκρυνε τον πάσσαλο, ενέργεια που έγινε μετά το ατύχημα. Η Εναγόμενη 2 δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη του. Όφειλε να γνωρίζει και όχι να περιμένει να την ενημερώσει η διεύθυνση του σχολείου, αφού ακριβώς αυτή ήταν η υποχρέωση της, να ελέγχει ότι οι χώροι και τα υποστατικά του σχολείου ήταν σε καλή κατάσταση και να συντηρεί τον εξοπλισμό τους. Αυτή την υποχρέωση δεν τήρησε, με αποτέλεσμα να προκληθεί το ατύχημα και για τον λόγο αυτό η Εναγόμενη 2 φέρει ευθύνη. Στην αγόρευση του ο κ. Φακοντής, ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη 1 είχε την υποχρέωση να μεριμνά για την ασφάλεια του Ενάγοντα και οποιουδήποτε άλλου μαθητή βρισκόταν εντός του χώρου του σχολείου και δεν το έπραξε. Σύμφωνα με τον κ. Φακοντή, την αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα την έχει η Εναγόμενη
- Είναι παραδεκτό γεγονός ότι ο χώρος του σχολείου είναι ιδιοκτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία ταυτόχρονα το κατέχει και λειτουργεί σ΄αυτό το σχολείο. Οι εργοδοτούμενοι της δάσκαλοι, έχουν το καθήκον επίβλεψης και ασφάλειας των μαθητών. Κατά την κρίση μου η υποχρέωση της Εναγόμενης 1 είναι διπλή. Όφειλε σαν ιδιοκτήτης και κάτοχος του χώρου του σχολείου να γνωρίζει και να φροντίζει να είναι τόσο ο χώρος όσο και οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός του σχολείου ασφαλή και στη περίπτωση που αυτό δεν συνέβαινε να ενημερώσει την σχολική εφορεία που έχει την ευθύνη της συντήρησης να το επιδιορθώσει. Ο κάτοχος του υποστατικού έχει το καθήκον να φροντίζει ώστε το υποστατικό να είναι ευλόγως ασφαλές και να μεριμνά για την αποτροπή ή την πρόκληση ζημιάς από ασυνήθιστο κίνδυνο, την ύπαρξη του οποίου γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει. Κάτι τέτοιο η Εναγόμενη 1 δεν έπραξε. Ταυτόχρονα όμως η Εναγόμενη 1 έχει την ευθύνη των πράξεων ή παραλείψεων των εργοδοτουμένων της (Άρθρο 172 του Συντάγματος). Τόσο ο κ. Ερωτοκρίτου όσο και ο κ. Φακοντής παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην υπόθεση Μιχαλάκη Κ. Πισσούριου ν. Γενικού Εισαγγελέα Αρ. Αγωγής 291/69, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπου γίνεται αναφορά στο καθήκον προς επίβλεψη των ανηλίκων μαθητών που φοιτούν στα σχολεία με παραπομπή στο σύγγραμμα Charlesworth on Negligence 6η έκδοση, παρ.990-1000, όπου αναφέρεται ότι ο δάσκαλος έχει οφειλόμενο νομικό καθήκον να ασκεί επίβλεψη επί των μαθητών όταν αυτοί ευρίσκονται είτε στις σχολικές αίθουσες είτε στους σχολικούς χώρους είτε στο χώρο των αθλοπαιδιών. Τα πιο πάνω έχουν επιβεβαιωθεί και στην Πολ. Έφ. 169/05 ημερομηνίας 28.6.07 Χρίστος Βαλανίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Δεν αναμένεται βέβαια από τους δάσκαλους να επιτηρούν σχολαστικά κάθε παιδί ανά πάσα στιγμή, εκτός αν υπάρχει κάποιος λόγος που θα πρέπει να τους ανησυχεί. Αυτός ο λόγος, κατά την κρίση μου, υπήρχε λόγω της αφαίρεσης του σκυβαλοδοχείου και της «παγίδας» που δημιουργήθηκε από τον μεταλλικό πάσσαλο. Το προσωπικό του σχολείου όμως δεν αντελήφθηκε και δεν έλαβε υπόψη την ύπαρξη του μεταλλικού πασσάλου σε ένα χώρο όπου κατά λογική συνέπεια την ώρα του διαλείμματος υπάρχει συνωστισμός των μαθητών. Προκύπτει από την μαρτυρία του Ενάγοντα ότι στην αυλή του σχολείου υπήρχε ένας δάσκαλος, όχι όμως στο σημείο που έγινε το ατύχημα. Ο ισχυρισμός της Εναγόμενης 1 ότι ο Ενάγων είχε τύχει προηγούμενης ενημέρωσης και σύστασης παρέμεινε μετέωρος, αφού τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει. Περαιτέρω όμως εάν δεχθώ ότι το προσωπικό του σχολείου αντελήφθηκε την ύπαρξη του και έδωσε οδηγίες γιατί δεν προχώρησε στο εξυπακουόμενο να αφαιρέσει ή επιδιορθώσει τον πάσσαλο. Η αδιαφορία όμως του προσωπικού του σχολείου φαίνεται και από το γεγονός ότι η Αστυνομία ειδοποιήθηκε την επόμενη μέρα και ο διευθυντής του σχολείου δεν γνώριζε ποιος μετακίνησε τον πάσσαλο. Οι πιο πάνω παραλείψεις του προσωπικού στοιχειοθετούν, κατά την κρίση μου, αμέλεια και κατά συνέπεια ευθύνη και της Εναγόμενης
- Δεν δόθηκε οποιαδήποτε ειδοποίηση προς συνεναγόμενο για καταμερισμό της ευθύνης και ως εκ τούτου η ευθύνη των Εναγομένων είναι προσωπική και αλληλέγγυα για ολόκληρο το ποσό που θα επιδικαστεί προς όφελος του Ενάγοντα. Η Εναγόμενη 1 στην έκθεση υπεράσπισης της ισχυρίζεται ότι το ατύχημα ήταν απρόβλεπτο και σε καμία περίπτωση οφείλεται σε αμέλεια των δασκάλων του σχολείου. Με βάση το άρθρο 56(β) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148 σε αγωγή που εγείρεται για αμέλεια, αποτελεί υπεράσπιση ανεξάρτητα της αμέλειας του Εναγόμενου ότι η ζημιά οφειλόταν σε ασύνηθες φυσικό συμβάν, απρόβλεπτο για τον λογικό άνθρωπο του οποίου η συνέπεια δεν μπορεί να αποτραπεί με την επίδειξη εύλογης επιμέλειας. Η ύπαρξη του μεταλλικού πασσάλου στην κατάσταση που περιγράφεται πιο πάνω και στο συγκεκριμένο σημείο απ΄όπου περνούσαν παιδιά ηλικίας 11 ετών, όπως ο Ενάγων, χωρίς καμία προφύλαξη ή προειδοποίηση για την ύπαρξη του και με αναμενόμενη συμπεριφορά το τρέξιμο και τον συνωστισμό των παιδιών, κάθε άλλο παρά απρόβλεπτη καθιστούσε την πρόκληση ατυχήματος. Τόσο η Εναγόμενη 1 όσο και η Εναγόμενη 2 ισχυρίζονται συντρέχουσα αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων του Ενάγοντα. Ο Ενάγων στον ουσιαστικό χρόνο ήταν ηλικίας 11 ετών. Βρισκόταν στο διάδρομο-βεράντα του σχολείου γιατί ήταν ώρα διαλείμματος και ενώ έπαιζαν με τους συμμαθητές του, όπως είναι παραδεκτό από τους Εναγόμενους, μπερδεύτηκε στα πόδια συμμαθητή του, έχασε τον έλεγχο του και έπεσε στο σιδερένιο πάσσαλο, οι προεξοχές του οποίου βρίσκονταν ακριβώς στο ύψος της βεράντας. Από τα πιο πάνω, δεν προκύπτει, κατά την κρίση μου, οποιαδήποτε μεμπτή συμπεριφορά του Ενάγοντα αλλά μία καθ΄όλα φυσιολογική συμπεριφορά ενός εντεκάχρονου μαθητή που βρίσκεται στο χώρο του σχολείου και παίζει με τους συμμαθητές του. Τόσο η Εναγόμενη 1 όσο και η Εναγόμενη 2 ισχυρίζονται ότι ο Ενάγων δεν είχε την δέουσα παρατηρητικότητα και δεν αντιλήφθηκε την θέση που ήταν το σκυβαλοδοχείο και παρέλειψε να λάβει μέτρα προφύλαξης και παρέλειψε να λάβει υπόψη τις οδηγίες που του δόθηκαν. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί των Εναγομένων, είναι με κάθε εκτίμηση, χωρίς περιεχόμενο. Όχι μόνο οδηγίες δεν δόθηκαν στους μαθητές, όπως προκύπτει από την μαρτυρία του Ενάγοντα, αλλά ούτε οι ίδιοι οι δάσκαλοι και οι υπάλληλοι της Εναγόμενης 2 δεν αντελήφθηκαν, ως όφειλαν την ύπαρξη του πασσάλου χωρίς το σκυβαλοδοχείο και δεν έλαβαν, όπως επίσης όφειλαν, μέτρα για την επιδιόρθωση του. Περαιτέρω την στιγμή που οι μαθητές έπαιζαν σε ένα χώρο επικίνδυνο, όχι μόνο λόγω της ύπαρξης των προεξοχών του πασσάλου στο ύψος της βεράντας αλλά και της απουσίας κιγκλιδώματος, οι επιβλέποντες δάσκαλοι απουσίαζαν για να δώσουν οδηγίες. Καταλογίζουν επίσης οι Εναγόμενοι στον Ενάγοντα ότι ενώ γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει την ύπαρξη και θέση του σιδερένιου πασσάλου και του κινδύνου ζημιάς, εντούτοις αδιαφόρησε και παρέλειψε να επιδείξει την δέουσα προσοχή και φροντίδα. Παραγνωρίζουν οι Εναγόμενοι ότι ο μεταλλικός πάσσαλος δεν βρισκόταν στην κανονική του μορφή αλλά είχε αφαιρεθεί το σκυβαλοδοχείο με αποτέλεσμα οι δυο μεταλλικές προεξοχές που παρέμειναν να αποτελούν τον κίνδυνο. Οι ίδιοι οι Εναγόμενοι όπως αναφέρω πιο πάνω δεν αντελήφθησαν, ως όφειλαν, το γεγονός αυτό και όμως απαιτούν από ένα εντεκάχρονο παιδί να γνωρίζει την ύπαρξη του στην αυλή του σχολείου και να επιδείξει μάλιστα την δέουσα προσοχή και φροντίδα. Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι την αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα φέρουν οι Εναγόμενες και με δεδομένο ότι έχουν συμφωνηθεί οι γενικές αποζημιώσεις και ειδικές ζημιές του Ενάγοντα, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, προσωπικά και αλληλέγγυα για το ποσό των €3.742,72 σαν ειδικές ζημιές και για το ποσό των €190.000 σαν γενικές αποζημιώσεις με τόκο 5,5% από 9.9.
- Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις λόγω Σωματικών βλαβών - Συντρέχουσα αμέλεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο