← Κύπρος

Ευστάθιου Αλέξη Χ"Ευσταθίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, δια του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Παραπομπής: 10/2007, 28/8/2013

Ευστάθιου Αλέξη Χ"Ευσταθίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, δια του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Παραπομπής: 10/2007, 28/8/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A187 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Λ. ΜΑΡΚΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Παραπομπής: 10/2007 Μεταξύ: Ευστάθιου Αλέξη Χ"Ευσταθίου Αιτητή και Κυπριακής Δημοκρατίας, δια του Γενικού Εισαγγελέα Αποζημιούσης Αρχής --------------------------- Ημερομηνία: 28.08.2013 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Ε. Κορακίδης (κα Μ. Χριστοφόρου για ν' ακούσει απόφαση) Για την Αποζημιούσα Αρχή: κα Ε. Κόκκινου (κ. Στ. Ερωτοκρίτου για ν' ακούσει απόφαση) --------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ (Η απόφαση εκδίδεται εντός των θερινών διακοπών κατόπιν άδειας της Προέδρου του Ε.Δ. Πάφου - Δ.61 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας)

  1. Προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι η παρούσα Παραπομπή καταχωρήθηκε από τον Αιτητή την 28.02.2007, με την οποία ζητούσε αποζημίωση για το ποσό των £9.702 (πλέον εκτιμητικά, τόκους και έξοδα). Το ίδιο ποσό ζητούσε (σε Ευρώ, 16.576.85) μέχρι και την καταχώρηση της αρχικής Έκθεσης Απαίτησης του (η οποία είχε καταχωρηθεί στο φάκελο του Δικαστηρίου την 05.02.2009). Την 29.06.2009 ζητήθηκε χρόνος από τον Αιτητή γιατί προτίθετο να καταχωρηθεί αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης του. Την 25.09.2009 καταχωρήθηκε η αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης και καταχώρησης νέας εκτίμησης «αναφορικά με τη σημερινή αγοραία αξία του υπό απαλλοτρίωση ακινήτου». Στην ένορκη δήλωση που συνόδευε την εν λόγω αίτηση τροποποίησης αναφέρονταν μεταξύ άλλων τα εξής: «Από τα όσα έχω πληροφορηθεί κατά τον Ιούνιο 2009 από τους δικηγόρους μου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Michael Theodossiou Ltd v. Cyprus, ημερ. 15.01.2009, αποφάσισε ότι η αποζημίωση που πρέπει να δίνεται στις υποθέσεις απαλλοτριώσεων πρέπει να συνδέεται με την αγοραία αξία της ιδιοκτησίας κατά το χρόνο αποστέρησης της.» Δεν υπήρξε ένσταση ως προς την αιτούμενη τροποποίηση, οπότε κατόπιν σχετικού διατάγματος, την 08.03.2010 καταχωρήθηκε η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης μαζί με «νέα εκτίμηση σε τιμές 2009», με την οποία ο Αιτητής απαιτούσε πέραν των εκτιμητικών, τόκων και εξόδων, αποζημίωση γα το ποσό των €421.
  2. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης καταχωρήθηκε την 28.05.
  4. Κατά την ακροαματική διαδικασία στην παρούσα Παραπομπή, οι δυο πλευρές έχουν συμφωνήσει με σχετικές δηλώσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τα εξής: α. Η δίκαιη αποζημίωση για την απαλλοτρίωση λαμβάνοντας υπόψη την αξία του ακινήτου κατά το 1980 είναι €8.820 (€10 για κάθε τετραγωνικό μέτρο). β. Η δίκαιη αποζημίωση για την απαλλοτρίωση λαμβάνοντας υπόψη την αξία του ακινήτου κατά το 2009, εάν αυτό παρέμενε σε γεωργική ζώνη, είναι €88.200 (€100 για κάθε τετραγωνικό μέτρο). γ. Η δίκαιη αποζημίωση για την απαλλοτρίωση λαμβάνοντας υπόψη την αξία του ακινήτου κατά το 2009, ενταγμένο πλέον στην τουριστική ζώνη, είναι €238.000 (€270 για κάθε τετραγωνικό μέτρο). δ. Ο απαιτητής δικαιούται σε πληρωμή του ποσού των €3.500 για εκτιμητικά έξοδα. ε. Ο απαιτητής δικαιούται σε πληρωμή των δικηγορικών εξόδων για την παραπομπή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.»
  5. Έχουν επίσης δηλώσει τα εξής παραδεκτά γεγονότα: α. Ο απαιτητής ήταν κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο και είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ολόκληρου του μεριδίου του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 2Β του Φ/Σχ.45/
  6. W.1 το οποίο φέρει αριθμό τίτλου Β-2, με ολικό εμβαδόν 7.358 τετραγωνικών μέτρων, το οποίο βρίσκεται στην κοινότητα Χλώρακας, στην τοποθεσία «Κοτσιάς» στην επαρχία Πάφου. β. Δυνάμει της γνωστοποίησης απαλλοτρίωσης με αριθμό 419 ημερομηνίας 16/5/1980 η απαλλοτριούσα αρχή, Κυπριακή Δημοκρατία, γνωστοποίησε την σκοπούμενη απαλλοτρίωση των 882 τετραγωνικών μέτρων από την πιο πάνω ιδιοκτησία του απαιτητή, και δημοσίευση του σχετικού διατάγματος απαλλοτρίωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας έγινε την 12.09.1980 με την Κ.Δ.Π.
  7. γ. Κατά ή περί την 12/8/1983 υποβλήθηκε στον απαιτητή γραπτή προσφορά για τον καθορισμό της καταβλητέας αποζημίωσης. Σύμφωνα με την πιο πάνω προσφορά η απαλλοτριούσα αρχή δεν πρόσφερε κανένα ποσό ως αποζημίωση για την πιο πάνω απαλλοτρίωση. δ. Το πιο πάνω ακίνητο του απαιτητή κατά την ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα η πιο πάνω γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης εφαπτόταν και συνεχίζει να εφάπτεται σε δημόσιο δρόμο με μήκος 105 μέτρων.» ε. Το κτήμα εντάχθηκε το 1979 σε ζώνη Ζ2 με 5% συντελεστή δόμησης. Ακολούθως το 1990 το κτήμα εντάχθηκε σε ζώνη ΓΑ2 με 6% συντελεστή δόμησης. Το 1992 το κτήμα εντάχθηκε στην τουριστική ζώνη Τ1γ, το οποίο σήμαινε 20% συντελεστή δόμησης αν θα γινόταν ανάπτυξη για ανέγερση τουριστικών κατοικιών, 45% συντελεστή δόμησης αν θα γινόταν ανάπτυξη με την ανέγερση τουριστικού χωριού και 50% συντελεστή δόμησης αν η ανάπτυξη αφορούσε την ανέγερση ξενοδοχείου. Το 1996 το κτήμα εντάχθηκε στην τουριστική ζώνη Τ2β, το οποίο σήμαινε 20% συντελεστή δόμησης αν θα γινόταν ανάπτυξη για ανέγερση τουριστικών κατοικιών, 35% συντελεστή δόμησης αν θα γινόταν ανάπτυξη με την ανέγερση τουριστικού χωριού και 40% συντελεστή δόμησης αν η ανάπτυξη αφορούσε την ανέγερση ξενοδοχείου. Το κτήμα παρέμεινε στην ίδια ζώνη μέχρι το 2011 και κατά το 2011 παρέμεινε μεν στην τουριστική ζώνη Τ2β, αλλά τα χαρακτηριστικά της ζώνης αυτής έχουν ως εξής: 30% συντελεστή δόμησης για την ανέγερση τουριστικών κατοικιών, 35% συντελεστή δόμησης για την ανέγερση τουριστικού χωριού και 45% συντελεστή δόμησης για την ανέγερση ξενοδοχείου. Παραμένει και σήμερα στην τουριστική ζώνη Τ2β με τα πιο χαρακτηριστικά από το
  8. στ. Από την απαλλοτρίωση ουδεμία υπεραξία επήλθε στην εναπομείνασα έκταση του τεμαχίου.
  9. Οι δυο πλευρές δήλωσαν ότι δεν θα καλέσουν μάρτυρες και ακολούθησαν οι τελικές αγορεύσεις. (Να διευκρινιστεί ότι κατά τη μελέτη της υπόθεσης μετά τις τελικές αγορεύσεις και πριν την έκδοση της απόφασης είχε διαπιστωθεί από το Δικαστήριο ότι δεν είχε δηλωθεί ως παραδεκτό γεγονός η δημοσίευση του διατάγματος απαλλοτρίωσης. Επισημάνθηκε τούτο προς τις δυο πλευρές πριν την έκδοση της απόφασης, οπότε ζήτησαν και δηλώθηκε ως επιπρόσθετο παραδεκτό γεγονός η ημερομηνία δημοσίευσης του σχετικού διατάγματος απαλλοτρίωσης (12.09.1980). Διευκρινίστηκε επιπρόσθετα ότι ο τόκος επί των συμφωνημένων εκτιμητικών εξόδων θα είναι 5,5% ετησίως από την ημέρα έκδοσης της απόφασης. Πριν την έκδοση της απόφασης το Δικαστήριο ζήτησε και άκουσε επιπρόσθετα τη θέση των δυο πλευρών ως προς το δικαίωμα του ιδιοκτήτη της απαλλοτριωθείσας γης να αποτείνεται το Δικαστήριο για τον καθορισμό αποζημίωσης).
  10. α) Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι οι δυο πλευρές έχουν συμφωνήσει ως προς το ποιο είναι το ποσό της δίκαιας αποζημίωσης σε διαφορετικές ημερομηνίες. Κύρια διαφωνία τους είναι ο χρόνος υπολογισμού της αγοραίας αξίας στου σχετικού ακινήτου. β) Προκύπτει επίσης από τις δηλώσεις ότι το ποσό της δίκαιας αποζημίωσης που έχουν συμφωνήσει (το οποίο διαφοροποιείται πρωτίστως αναλόγως του χρόνου υπολογισμού της) αφορά την αγοραία αξία του ακινήτου.
  11. Η πλευρά του Αιτητή επικαλούμενη τις υποθέσεις Michael Theodossiou Ltd v. Cyprus (Αρ. Αίτησης 31811/04) ημερ. 15.04.2009 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελένη Δαμιανού Χαραλαμπίδη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρ. Παραπομπής 61/03, ημερ. 31.01.2011, του Ε.Δ. Λεμεσού, ισχυρίζεται ότι θα πρέπει να αποζημιωθεί με βάση την αξία του σχετικού ακινήτου κατά το 2009, δηλαδή σε ημερομηνία πλησίον της ημερομηνίας απόκτησης του από την Απαλλοτριούσα Αρχή, δηλαδή για το ποσό των €238.
  12. Η δε θέση της Απαλλοτριούσας Αρχής με βάση το άρθρο 10(α) του Νόμου 15/1962, που προνοεί περί Αναγκαστικής Απαλλοτρίωσης δια δημόσια ωφέλεια, είναι ότι ο ουσιώδης χρόνος υπολογισμού της σχετικής αγοραίας αξίας είναι ο χρόνος δημοσίευσης της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης δηλαδή το 1980, καταλήγοντας έτσι στο ποσό των €8.820 ως τη δίκαια και εύλογη αποζημίωση.
  13. Παρά τον εν μέρει εξεταστικό χαρακτήρα της διαδικασίας παραπομπής στο Δικαστήριο (Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ανδρέα Ι. Πέτσα,

(1996)1 Α.Α.Δ. 1342, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο ρόλος του Δικαστηρίου περιορίζεται σημαντικά ενόψει της συμφωνίας των μερών ως προς τα θέματα που φαίνονται πιο πάνω, (Δήμος Αγλαντζιάς ν. Μαρίας Γεωργίου,
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 51). 8.- Σύμφωνα με το άρθρο 23
(4)(γ) του Συντάγματος, ο ιδιοκτήτης περιουσίας η οποία απαλλοτριώνεται, δικαιούται "επί καταβολή τοις μετρητοίς και προκαταβολικώς δικαίας και ευλόγου αποζημιώσεως καθοριζομένης εν περιπτώσει διαφωνίας υπό Πολιτικού Δικαστηρίου". [Για την έννοια «τοις μετρητοίς και προκαταβολικώς» βλ. υπόθεση Α. Σεργίδης v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1991)1 Α.Α.Δ. 119.] - Το άρθρο 12
(1)του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί: "Άμα ως η καταβλητέα αποζημίωση συμφωνηθεί ή καθορισθεί δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, αυτή καταβάλλεται πάραυτα τοις μετρητοίς εις τους ενδιαφερομένους." - Το άρθρο 10(α) του Νόμου Περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως δια Δημόσιαν Ωφέλειαν Νόμος 15/1962 προνοεί τα εξής: «
  1. Η καταβλητέα αναφορικώς προς αναγκαστικήν απαλλοτρίωσιν αποζημίωσις υπολογίζεται συμφώνως προς τους εν τοις εφεξής κανόνας:- (α) τηρουμένων των εν τοις εφεξής διατάξεων, η αξία της ιδιοκτησίας λογίζεται ούσα ίση προς το ποσόν όπερ η τοιαύτη ιδιοκτησία θα απέφερεν, εάν επωλήτο εκουσίως εν τη ελευθέρα αγορά κατά τον χρόνον της δημοσιεύσεως της οικείας γνωστοποιήσεως απαλλοτριώσεως∙»
  2. Στη Theodossiou (πιο πάνω), υπήρχε ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όλο το αναγκαίο υλικό ώστε το εν λόγω Δικαστήριο να διαπιστώσει ότι εκεί η καθυστέρηση στις διαδικασίες οφειλόταν περισσότερο στην Απαλλοτριούσα Αρχή παρά στην Αιτήτρια Εταιρεία. Το διάταγμα απαλλοτρίωσης είχε δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα το
  3. Η Αιτήτρια εταιρεία ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου είχε προσπαθήσει αρχικά μεταξύ άλλων να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της Απαλλοτρίωσης, οπότε υπήρξαν σχετικές δικαστικές διαδικασίες (περίληψη των οποίων υπάρχει στις σελίδες 2 - 4 της εν λόγω απόφασης). Φαίνεται ότι το θέμα της νομιμότητας του σχετικού διατάγματος Απαλλοτρίωσης (και γενικά των αρχικών διαδικασιών αμφισβήτησης της ισχυριζόμενης επέμβασης στην ακίνητη ιδιοκτησία) είχε ξεκαθαρίσει περί το 1993, οπότε το 1994 και μετέπειτα είχαν ξεκινήσει από την Αιτήτρια Εταιρεία οι δικαστικές διαδικασίες για το θέμα της αποζημίωσης. Πάντως, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξετάζοντας ποιο από τα δυο μέρη ήταν υπαίτιο για την καθυστέρηση, έκρινε ότι η Αιτήτρια Εταιρεία είχε κάθε δικαίωμα να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της επέμβασης στην περιουσία της με οποιαδήποτε νόμιμα μέσα είχε. (Βλ. σελ 23 παρ. 94 «Firstly, it notes that the applicant company, being the owner of property subject to compulsory acquisition, had every right to seek to challenge the lawfulness of any interference with its property rights by all legal means available to it.» Και ότι Αιτήτρια Εταιρεία είχε προσδοκία να λάβει σχετική άδεια οικοδομής μέχρι το
  4. Για δε την Απαλλοτριούσα Αρχή το Δικαστήριο διαπίστωσε τα εξής σε σχέση με το θέμα της καθυστέρησης. «
  5. The Court notes that no explanation was provided by the Government as to why the municipality took no such action, while it considers it more reasonable for the municipality to have sought to obtain determination of the amount of compensation, given the very nature of the compulsory acquisition order issued to enable the municipality to pursue its policies.
  6. That being so, the court considers that the delay in the proceedings, responsibility for which lay rather more with the acquiring authorities than with the applicant company and the absolute nature of the relevant domestic rule concerning determination of compensation, which did not allow for the eventuality of excessive delay between the notification of the acquisition and the actual payment of compensation, imposed a disproportionate burden on the applicant company.» (Βλ. σελ. 23 της ίδιας απόφασης παρ. 94 και 95.) Επίσης στη Χαραλαμπίδη (πιο πάνω) η γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης είχε δημοσιευθεί την 12.10.2001 με την οποία έγινε και επίταξη της απαλλοτριωθείσας έκτασης και η Αιτήτρια είχε καταχωρήσει την Παραπομπή μέχρι το
  8. α) Το άρθρο 9 του Νόμου 15/1962 τόσο πριν όσο και μετά τον τροποποιητικό Νόμο 25/1983 έδιδε και εξακολουθεί να δίδει το δικαίωμα σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο (και στην Απαλλοτριούσα Αρχή) να αποταθεί στο Δικαστήριο με σχετική αίτηση για τον καθορισμό της αποζημίωσης αναφορικά με την Απαλλοτρίωση. β) Στην υπόθεση Theodossiou (πιο πάνω) υπήρχαν τα γεγονότα στα οποία είχε βασιστεί το Δικαστήριο για να καταλήξει ότι υπαίτια για τη μέγιστη καθυστέρηση δεν ήταν η ιδιοκτήτρια εταιρεία, αλλά η Απαλλοτριούσα Αρχή. γ) Η Theodossiou δεν καταργεί το άρθρο 10(α) του Νόμου 15 του
  9. Πιστεύω ότι η Theodossiou είναι σχετική όπου διαπιστώνεται ότι ο καθορισμός και η καταβολή της αποζημίωσης καθυστέρησε λόγω της υπαιτιότητας της Απαλλοτριούσας Αρχής. δ) Στην προκειμένη περίπτωση προφανώς υπάρχει καθυστέρηση στον καθορισμό και καταβολή της αποζημίωσης και της εγγραφής του σχετικού μέρους της ακίνητης περιουσίας επ' ονόματι της Απαλλοτριούσας Αρχής, αφού η γνωστοποίηση της Απαλλοτρίωσης και το διάταγμα δημοσιεύτηκαν από το 1980 ενώ ουδεμία αποζημίωση έχει καταβληθεί και το σχετικό ακίνητο δεν έχει ακόμα εγγραφεί επ' ονόματι της Απαλλοτριούσας Αρχής. ε) Εγείρεται όμως το ερώτημα: Πρέπει να θεωρείται αυτόματα υπαίτια για την καθυστέρηση η Απαλλοτριούσα Αρχή τη στιγμή που ο ίδιος ο Νόμος πάντοτε έδιδε δικαίωμα και στο ενδιαφερόμενο μέρος να κινούσε νωρίτερα τη διαδικασία για τον καθορισμό της αποζημίωσης; (Εδώ ο Αιτητής ούτε επιχειρηματολόγησε ότι υπήρχε οποιοδήποτε εμπόδιο νομικό ή άλλο για να αποτεινόταν νωρίτερα στο Δικαστήριο.) στ) Όπως ήδη επισημαίνεται πιο πάνω, τα γεγονότα στη Theodossiou ήταν ενώπιον του Δικαστηρίου και παρείχαν την απαραίτητη εξήγηση για τις ενέργειες της Αιτήτριας εταιρείας. Γι' αυτό και πιστεύω εκεί δεν είχε καταστεί αναγκαίο να αναφερόταν ρητά από το Δικαστήριο ότι και η Αιτήτρια εταιρεία είχε καθήκον να εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους δεν είχε αποταθεί ενωρίτερα για καθορισμό της αποζημίωσης. η) Εδώ ο Αιτητής δεν εξήγησε, ως όφειλε, γιατί δεν αποτάθηκε στο Δικαστήριο για τον καθορισμό της αποζημίωσης νωρίτερα από το
  10. Εφόσον ο Αιτητής ως ο ιδιοκτήτης της ακίνητης περιουσίας είχε το δικαίωμα να αποτείνετο στο Δικαστήριο ενωρίτερα από το 2007 και δεν το έπραξε, θεωρώ πως συνέβαλε και ο ίδιος στην καθυστέρηση της προώθησης της διαδικασίας υπολογισμού της αποζημίωσης και προφανώς της ολοκλήρωσης όλης της σχετικής διαδικασίας. Ούτε και έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση γιατί δεν αποτάθηκε νωρίτερα στο Δικαστήριο ούτως ώστε με τη σειρά της η Απαλλοτριούσα Αρχή να έδιδε και τις δικές της εξηγήσεις. Να επισημανθεί επιπρόσθετα ότι πέραν από τη δημοσίευση του διατάγματος απαλλοτρίωσης το 1980, ο Αιτητής γνώριζε για τη μηδενική προσφορά και από το
  11. θ) Συνεπώς στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν συντρέχει λόγος να μην ακολουθηθεί το άρθρο 10(α) του Νόμου 15/1962, το οποίο από την αρχή ήταν γνωστό τόσο στον Αιτητή όσο και στην Απαλλοτριούσα Αρχή. Ενδεχομένως διαφορετική να ήταν η βάση συζήτησης και εύλογα να απαιτούσε αποζημίωση με βάση την αγοραία αξία της περιουσίας κατά το χρόνο της αποστέρησης της, αν διαπιστωνόταν ότι τη μέγιστη ή την αποκλειστική ευθύνη για την καθυστέρηση την έφερε η Απαλλοτριούσα Αρχή. ι) Συνεπώς με βάση την πιο πάνω ανάλυση η δίκαιη αποζημίωση για την απαλλοτρίωση είναι αυτή της αγοραίας αξίας του σχετικού ακινήτου κατά το έτος 1980, δηλαδή €8.
  12. Να τονιστεί επιπρόσθετα ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση το ζητούμενο ήταν ο χρόνος υπολογισμού της δίκαιας αποζημίωσης με βάση την αγοραία αξία του σχετικού ακινήτου. Κατά την ακρόαση δεν ζητήθηκε αποζημίωση για θέματα που δεν αναφέρονται στην αξία της ιδιοκτησίας που απαλλοτριώνεται με βάση άλλες πρόνοιες του άρθρου 10 του Νόμου 15/
  13. Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Απαλλοτριούσας Αρχής για το ποσό των €8.820, πλέον τόκους προς 9% ετησίως από την ημερομηνία της δημοσίευσης της γνωστοποίησης της σχετικής απαλλοτρίωσης, δηλαδή από την 16.05.1980 μέχρι εξόφλησης, ως αποζημίωση για την απαλλοτρίωση. Επιδικάζονται επίσης εκτιμητικά έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Απαλλοτριούσας Αρχής για το ποσό των €3.500, πλέον τόκο 5,5% ετησίως από σήμερα μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάζονται επίσης δικηγορικά έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Απαλλοτριούσας Αρχής, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.
  14. Αμέσως μετά την καταβολή της πιο πάνω αποζημίωσης, συμπεριλαμβανομένων και των τόκων, ο Αιτητής υποχρεούται όπως εγγράψει στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας την απαλλοτριωθείσα έκταση. (Υπ). ............... Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.