GARY LACEY ν. ΜΑΡΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΣΙΗΚ, Αρ. Αγωγής.: 651/2008, 7/8/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A182 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕNΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α. Ε.Δ Αρ. Αγωγής.: 651/2008 Μεταξύ: GARY LACEY, από την Πάφο Ενάγοντα και ΜΑΡΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΣΙΗΚ, από την Πάφο Εναγόμενου .......... 7.8.13 Για τον Ενάγοντα: κ. Δ. Μιχαήλ Για τον Εναγόμενο: κα Φ. Γεωργιάδου για Χρήστο & Τηλέμαχο Γεωργιάδη ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Είναι παραδεκτό γεγονός ότι ο ενάγων κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 47 ετών και ο εναγόμενος ήταν παντρεμένος με την κόρη του ενάγοντα. Στις 17/04/06 αφού προηγήθηκε τηλεφωνική συνομιλία του εναγόμενου με τη σύζυγο του και καβγάδισαν μεταξύ τους ο εναγόμενος μετέβηκε στην οικία του ενάγοντα και όταν ο ενάγων βγήκε έξω από την οικία ο εναγόμενος τον πυροβόλησε στο δεξί πόδι. Κατατέθηκαν επίσης σαν παραδεκτά για το περιεχόμενο τους τα πιο κάτω έγγραφα που αφορούν τις σωματικές βλάβες τις οποίες υπέστει ο ενάγων εξ' αιτίας του πυροβολισμού που δέχτηκε από τον εναγόμενο: Ιατρική έκθεση ημερομηνίας 05/06/06 του γιατρού Άκη Λοϊζίδη (Τεκμήριο 1) Ιατρική έκθεση ημερομηνίας 30/07/06 του γιατρού Άκη Λοϊζίδη (Τεκμήριο 2) Ιατρική έκθεση ημερομηνίας 01/09/08 του γιατρού Άκη Λοϊζίδη (Τεκμήριο 3) Ιατρική έκθεση ημερομηνίας 19/11/12 του γιατρού Άκη Λοϊζίδη (Τεκμήριο 18) Ο εναγόμενος παραδέχεται επίσης ότι ο ενάγων έχει υποστεί ειδικές ζημιές ύψους €12.314.66 όπως περιγράφονται στις παραγράφους α - ζ των λεπτομερειών των ειδικών ζημιών της έκθεσης απαίτησης. Για τα γεγονότα της υπόθεσης δεν προσκομίστηκε περαιτέρω μαρτυρία και τα παραδεκτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Με βάση τα πιο πάνω ο ενάγων απαιτεί περαιτέρω από τον εναγόμενο: Α. Απώλεια απολαβών από 17/04/06 μέχρι 19/04/07 ύψους €30.
- Β. Γενικές αποζημιώσεις. Γ. Τιμωρητικές αποζημιώσεις. Δ. Απώλεια μελλοντικών απολαβών και/ή μειώσεις αυτών από 19/04/07 μέχρι την συνταξιοδότηση του λόγω ανικανότητας. Ε. Νόμιμο τόκο. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος παράνομα και απρόκλητα πυροβόλησε τον ενάγοντα στο δεξί πόδι προκαλώντας στον ενάγοντα τα τραύματα που περιγράφονται με λεπτομέρειες στα Τεκμήρια 1, 2, 3 και 18 και γίνονται ανάλογα ευρήματα για τις σωματικές βλάβες του ενάγοντα. Μετά από αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις για αποκατάσταση του τραύματος όπως αυτές περιγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά, Τεκμήρια 1, 2, 3 και 18, ο ενάγων βαδίζει χωρίς πατερίτσες αλλά παρουσιάζει χωλότητα λόγω της βαρύτητας του τραυματισμού του και η χωλότητα θα είναι μόνιμη. Η άρθρωση του γόνατος παρουσιάζει οστεοαρθρίτιδα και στη περίπτωση επιμονής των ενοχλημάτων θα χρειαστεί χειρουργική επέμβαση το ύψος της οποίας υπολογίζεται σε €
- Η ανάγκη αυτή και το κόστος της επέμβασης δεν αμφισβητήθηκαν από τον εναγόμενο. Σύμφωνα με την ποδίατρο Διαμάντω Μαλιώτου ο ενάγων παρουσιάζει διαφορά ύψους με το δεξί πόδι να είναι πιο κοντό από το αριστερό κατά 1,5 εκατοστά (Τεκμήριο 15). Λόγω του τραυματισμού του και των μόνιμων κατάλοιπων, ο ενάγων είναι ανίκανος για να ασκεί το επάγγελμα του ελαιοχρωματιστή με το οποίο ασχολείτο πριν από τον τραυματισμό του (Τεκμήριο 9) και λαμβάνει από το ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων σύνταξη ανικανότητας για ποσοστό 75% και το ποσό της σύνταξης ανέρχεται σε Λ.Κ. 370,45 μηνιαίως ή €633,
- Περαιτέρω ο ενάγων έχει υποβληθεί σε φυσιοθεραπείες και έχει επισκεφθεί για τον σκοπό αυτό το Αμερίκιο Φυσιοθεραπευτικό Κέντρο 358 φορές (Τεκμήριο 13). Ο ενάγων εργαζόταν στην εταιρεία Ελαιοχρωματιστών Λ. Λοΐζου Λτδ με μισθό Λ.Κ. 335 ή €579 την εβδομάδα (Τεκμήριο 21). Στο τεκμήριο 21 αναφέρεται επίσης ότι εάν ο ενάγων συνέχιζε να εργάζεται στην εταιρεία ο μισθός του θα ήταν €850 την εβδομάδα. Η πλήρης ευθύνη του εναγόμενου για τον τραυματισμό του ενάγοντα και τις σωματικές βλάβες και ζημιές που υπέστει ο ενάγων συνεπεία αυτού είναι παραδεκτό γεγονός. Είναι επίσης παραδεκτό από τον εναγόμενο ότι ο ενάγων δικαιούται το ποσό των €12.314,66 σαν ειδικές ζημιές. Παραμένει να αποφασιστούν από το Δικαστήριο τόσο οι απώλειες ημερομισθίων και μελλοντικών απολαβών όσο και οι γενικές αλλά και τιμωρητικές αποζημιώσεις που απαιτεί ο ενάγων. Στην υπόθεση Rookes v. Barnard
(1964)1 All E.R. 367 αποφασίστηκε ότι οι τιμωρητικές αποζημιώσεις θα πρέπει να επιδικάζονται σε τρεις μόνο περιπτώσεις: στην περίπτωση αστικών αδικημάτων τα οποία προκύπτουν από την χρήση καταπιεστικής και αντισυνταγματικής συμπεριφοράς από λειτουργούς του Δημοσίου, στη περίπτωση όπου το αστικό αδίκημα διαπράττεται με πλήρη αδιαφορία για τα δικαιώματα του ζημιωθέντος μέρους και το οποίο πράττεται κάτω από συνθήκες που αποβλέπουν σε αποκόμιση κέρδους και όπου ο νόμος ρητά επιτρέπει την επιδίκαση παραδειγματικών αποζημιώσεων. Σε σχέση με τις τιμωρητικές αποζημιώσεις, στην Κύπρο υπάρχει διαφορετική προσέγγιση. Στην υπόθεση Berengaria P. Papakokkinou v. Princess Zena De Tyras Kanther
(1982)1 CLR 65 ο Δικαστής Πικής όπως ήταν τότε ανέφερε τα εξής: «. Τιμωρητικές αποζημιώσεις μπορούν να επιδικαστούν κατά το κοινοδίκαιο. Ο καθορισμός της πολιτικής των δικαστηρίων στην κάθε χώρα ποικίλει ανάλογα με τις ηθικές αρχές και την ανάγκη που πηγάζει για προκήρυξη της δραστικότητας του νόμου έξω από τα όρια του ποινικού δικαίου. Στην Κύπρο δεν υπάρχει αυθεντία που να αποφασίζει για την εφαρμογή των αρχών που διακηρύχθηκαν στην Rookes. Όμως, στην Savva Paraskevas v. Despina Mouzoura
(1973)1 CLR 78 γίνεται εισήγηση, ότι δεν είναι απαραίτητο οι τιμωρητικές αποζημιώσεις να περιορίζονται στα όρια που έθεσε η Rookes. Η υπόθεση London v. Ryder
(1953)1 All E R 741 ακολουθήθηκε σε δύο περιπτώσεις από Επαρχιακό Δικαστήριο ως αυθεντία για την αρχή ότι τιμωρητικές αποζημιώσεις μπορούν να επιδικαστούν σε κάθε περίπτωση που ο εναγόμενος είναι ένοχος συμπεριφοράς η οποία αξίζει τιμωρίας (Βλ. I.C.P. Cyprus Ltd v. Times Newspaper Ltd and Others
(1972)4 JSC 455 και Toumba v. Loutsios
(1975)1 JSC 115). Είναι αξιοσημείωτο, ότι ο Λόρδος Devlin δεν έκρινε ότι η υπόθεση London v. Ryder έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές Rookes ή ότι είναι ασυμβίβαστη με αυτές. Μάλιστα, στην Rookes έγινε ειδική αναφορά στην πιο πάνω απόφαση ως αυθεντία για την αρχή ότι οι τιμωρητικές αποζημιώσεις μπορούν να επιδικαστούν οποτεδήποτε ένα αστικό αδίκημα πηγάζει από αθέμιτο κίνητρο ή κακή πρόθεση (malice), θρασύτητα (insolence) ή αλαζονεία (arrogance), συμπεριφορά, η οποία συνήθως συναντάται σε υποθέσεις επίθεσης ... . Είναι γεγονός, ότι η συμπεριφορά, η οποία συνοδεύεται από το στοιχείο της αλαζονείας, της θρασύτητας ή του αθέμιτου κίνητρου δυνατόν να δικαιολογεί επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων, ειδικά αν τείνει να εξευτελίσει το θύμα. Κατ' επέκταση, δεν υπάρχει καμία σύγκρουση μεταξύ των αποφάσεων, από την μια, του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Gregoriades v. Kyriakides
(1971)1 CLR 120 και Eliades v. Lyssarides
(1979)1 CLR 254 και την απόφαση Rookes,από την άλλη ... . Δεν είναι απαραίτητο να εκφράσουμε τελική άποψη αναφορικά με τα ακριβή όρια των τιμωρητικών αποζημιώσεων σε αυτήν την διαδικασία, ούτε και να πάρομε τελική θέση ως προς την εφαρμογή στην Κύπρο των αρχών που διακηρύχτηκαν στην Rookes, καθότι από όποια άποψη δει κανείς το δίκαιο ο εναγόμενος είναι υπεύθυνος για τιμωρητικές αποζημιώσεις. Αν ήμασταν υποχρεωμένοι να επιλέξομε μεταξύ των δύο αυθεντιών κλείνομε να ακολουθήσομε την ευρεία προσέγγιση, η οποία επιτρέπει την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων για συμπεριφορά που αποτελεί αστικό αδίκημα, οποτεδήποτε αυτή η συμπεριφορά είναι πραγματικά τόσο αξιοκατάκριτη ώστε να αξίζει τιμωρίας από πολιτικό Δικαστήριο. Με τον τρόπο αυτό το αστικό δίκαιο αποκτά ένα αποτελεσματικό όπλο για την καταστολή συμπεριφοράς, που είναι προσβλητική». Στην υπόθεση Adrian Holdings Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1998)1 ΑΑΔ 1836 επιβεβαιώθηκε ότι η επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων επιτρέπεται στις περιπτώσεις όπου η διαγωγή του εναγόμενου είναι τόσο αξιόμεμπτη ώστε να αρμόζει επιβολή τιμωρίας από πολιτικό Δικαστήριο. Αξιόμεμπτη διαγωγή είναι εκείνη που συνοδεύεται από έντονο στοιχείο αλαζονείας, θρασύτητας ή αθέμιτου κινήτρου ή όταν τείνει να ταπεινώσει το θύμα. Η παρούσα περίπτωση είναι κατά την κρίση μου κατάλληλη για επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων. Η ασφάλεια του προσώπου είναι στοιχειώδες δικαίωμα του ανθρώπου το οποίο ο εναγόμενος με την συμπεριφορά του παραβίασε με τρόπο θρασύ και αλαζονικό. Επειδή συζήτησε με την σύζυγο του και καβγάδισαν δεν δίστασε να πυροβολήσει τον πεθερό του στο πόδι έξω από το ίδιο του το σπίτι. Η συμπεριφορά του εναγόμενου ήταν απαράδεκτη και καταδικαστέα και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί από το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Papakokkinou αναφέρθηκε επίσης ότι όταν επιδικάζονται τιμωρητικές αποζημιώσεις είναι λάθος να γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των αποζημιώσεων αυτών από τις συνήθεις αποζημιώσεις. Το Δικαστήριο οφείλει αν επιδικάσει τιμωρητικές αποζημιώσεις να επιδικάσει αποζημιώσεις μια φορά και ο υπολογισμός των αποζημιώσεων να βασίζεται σε μια σφαιρική άποψη των γεγονότων της υπόθεσης. Η αρχή που διέπει τον υπολογισμό των γενικών αποζημιώσεων στα αστικά αδικήματα είναι ότι οι αποζημιώσεις που θα επιδικαστούν θα πρέπει να είναι εκείνο το ποσό το οποίο θα θέσει τον ενάγοντα στη θέση στην οποία θα βρισκόταν αν δεν διαπραττόταν το αδίκημα. Το ποσό που θα επιδικαστεί θα πρέπει να είναι δίκαιο και εύλογο και τα Δικαστήρια θα πρέπει να αποφεύγουν να επιδικάζουν την τέλεια αποζημίωση σε χρήμα (Michalakis Paraskevopoulos v. Georghios Georghiou
(1970)1 CLR 116). Από τον πυροβολισμό που δέχτηκε ο ενάγων,τραυματίστηκε στο πόδι. Υποβλήθηκε σε επαναγγείωση του δεξιού κάτω άκρου με την παρεμβολή φλεβικού μοσχεύματος και αποκατάστασης της μηριακής αρτηρίας. Το πόδι ακινητοποιήθηκε με τη χρήση εξωτερικής οστεοσύνθεσης από τους γιατρούς του γενικού νοσοκομείου Λευκωσίας και ακολούθως παραπέμφθηκε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο για αποκατάσταση του ελλείμματος των μαλακών μορίων με κρημνό και στη συνέχεια εισήχθηκε εκ νέου στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο για αποκατάσταση του υπερκονδυλίου κατάγματος του μηριαίου. Αφαιρέθηκε η εξωτερική οστεοσύνθεση στις 26/05/06 και εφαρμόστηκε στο δεξιό κάτω άκρο δερματική έλξη. Η δερματική έλξη αφαιρέθηκε στις 13/06/06 και στη συνέχεια ο ενάγων υποβλήθηκε σε ενδομυελική ήλωση στο δεξιό μηριαίο και στις 12/07/08 υποβλήθηκε σε αφαίρεση του ενδομυελικού ήλου. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι σήμερα ο ενάγων παρουσιάζει μόνιμη χωλότητα και η άρθρωση του γόνατος παρουσιάζει οστεοαρθρίτιδα για την οποία πιθανόν να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, το ύψος της οποίας υπολογίζεται σε €9000. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χριστοδουλίδης ν. Lasers Plastics Industry Ltd
(2005)1 (A) AAΔ.556 με την επιδίκαση χρηματικής αποζημίωσης που συναρτάται άμεσα με την σοβαρότητα των τραυμάτων, τον πόνο, την οδύνη και την δυσχέρεια που προκαλούν τα τραύματα ενόσω υπάρχουν, σίγουρα δεν αποκαθίσταται η υγεία του θύματος αστικού αδικήματος και συνεπώς οι αποζημιώσεις δεν αποτελούν τελικό μέτρο αποκατάστασης όμως δεν υπάρχει καλύτερο. Είναι γνωστό ότι αποφάσεις άλλων Δικαστηρίων μπορεί να είναι καθοδηγητικές σε σχέση με τις αποζημιώσεις αλλά στο τέλος κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της γεγονότα. Στην πολιτική έφεση 248/09, ημερομηνίας 13.7.12 Σταύρος Ορθοδόξου ν. Νεόφυτου Ιωάννου επιδικάστηκαν πρωτόδικα στον 27 ετών ενάγοντα, επαγγελματία οδηγό που υπέστη ακρωτηριασμό τρίτου δακτύλου, χωρίς όμως τελικά να χωλαίνει €28.000 σαν γενικές αποζημιώσεις, οι οποίες αυξήθηκαν από το Εφετείο στο ποσό των €33.
- Στην πολιτική Έφεση 11583 ημερομηνίας 7/7/05 Δαυίδ Γεωργίου ν. Κυριάκου Αντωνίου επιδικάστηκε στον ενάγοντα ηλικίας 21 ετών ο οποίος παρουσίαζε μετά από τον τραυματισμό του βράχυνση κνήμης 2 ½ εκατοστά με δυσκολία στη βάδιση και σοβαρής μορφής οστεοαρθρίτιδα, το ποσό των Λ.Κ. 50.
- Ο κ. Μιχαήλ με παραπομπή σε νομολογία εισηγήθηκε σαν δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τον ενάγοντα το ποσό των €70.000 και η κα. Γεωργιάδου με την δική της αγόρευση εισηγήθηκε ότι οι γενικές αποζημιώσεις που δικαιούται ο ενάγων κυμαίνονται μεταξύ €20.000 και €25.
- Λαμβάνοντας υπ' όψη τον τραυματισμό του ενάγοντα, την ταλαιπωρία που υπέστη, το γεγονός ότι παραμένουν σ' αυτόν κατάλοιπα τα οποία δεν του επιτρέπουν να ασκεί το επάγγελμα του ελαιοχρωματιστή αλλά και την πιθανότητα να χρειαστεί περαιτέρω χειρουργική επέμβαση λόγο της οστεοαρθρίτιδας που παρουσιάζει, θεωρώ σαν δίκαιη και εύλογη αποζημίωση για τον ενάγοντα το ποσό των €70.000 συμπεριλαμβανομένου και του κόστους για μελλοντική χειρουργική επέμβαση. Το πιο πάνω ποσό κρίνω όμως ότι δεν είναι επαρκές για να τιμωρήσει τον εναγόμενο για την συμπεριφορά που υπέδειξε προς τον ενάγοντα, δεν εξυπηρετεί τον σκοπό της τιμωρίας ή της αποτροπής και θεωρώ ότι το ποσό της αποζημίωσης θα πρέπει να αυξηθεί στο ποσό των €80.000 ώστε το ποσό που επιδικάστηκε σαν δίκαιο και εύλογο για σκοπούς αποκατάστασης να καταστεί επαρκές και για σκοπούς τιμωρίας. Ο ενάγων απαιτεί επίσης το ποσό των €30.160 απώλεια απολαβών από 17/4/06 μέχρι 19/4/07 και απώλεια μελλοντικών απολαβών και/ή μείωση τους από 19/4/07 μέχρι την συνταξιοδότηση του. Η απώλεια εισοδημάτων από την ημερομηνία του ατυχήματος μέχρι την ημέρα της δίκης μπορεί να επιδικαστεί υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων και η απώλεια πρέπει να εξειδικεύεται στα δικόγραφα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ 1718, Μιχαήλ κ.α. ν. Φίλιος Συκοπετρίτης Λτδ κ.α
(2000)1 (Β) ΑΑΔ 1049). Σύμφωνα με το τεκμήριο 21 οι εβδομαδιαίες απολαβές του ενάγοντα στον ουσιαστικό χρόνο ανέρχονται στο ποσό των €579 και οι συνολικές απολαβές του για ένα έτος ανέρχονται στο ποσό των €30.108 (579 χ 52). Ο ενάγων παρέμεινε εκτός εργασίας από τις 17/4/06 ημερομηνία του τραυματισμού μέχρι τις 17/4/07 όπως φαίνεται στο τεκμήριο
- Στη συνέχεια ο ενάγων κρίθηκε ανίκανος για να ασκεί το επάγγελμα του ελαιοχρωματιστή και έκτοτε είναι λήπτης σύνταξης ανικανότητας με μηνιαίες απολαβές Λ.Κ.370,49 ή €633,
- Το άρθρο 65(β) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148 προνοεί πως: «
- Κατά τον υπολογισμό της αποζημίωσης που πρέπει να πληρωθεί εξαιτίας αστικού αδικήματος δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη οποιοδήποτε ποσό - (α) ................ (β) το οποίο καταβλήθηκε ή το οποίο πρέπει να καταβληθεί από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως παροχή ή επίδομα σε ασφαλισμένο πρόσωπο, συνεπεία των ίδιων περιστάσεων οι οποίες δημιουργούν τη νομική υποχρέωση για αποζημίωση σε σχέση με το αστικό αυτό αδίκημα.» Στο τεκμήριο 19 το οποίο επίσης κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου του, φαίνεται ότι οι ετήσιες απολαβές του ενάγοντα ανέρχονταν το 2006 σε Λ.Κ.11.349 ή €19.390,
- Τίποτε δεν λέχθηκε για την διαφορά σε σχέση με το τεκμήριο 21 και γιατί στο γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ο ενάγων δήλωνε μικρότερο ποσό σαν απολαβές και κατά λογική συνέπεια μικρότερη εισφορά. Η συμπεριφορά αυτή δεν μπορεί να επιβραβευθεί και ως εκ τούτου κρίνω ότι το συνολικό ετήσιο εισόδημα του ενάγοντα στον ουσιαστικό χρόνο ήταν €19.390,
- Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι ο ενάγων δικαιούται το ποσό των €19.390,91 σαν απώλεια μισθών για την περίοδο από 17/4/06 μέχρι 17/4/07 και το ποσό των €121.761 σαν απώλεια μισθών από 18.4.07 μέχρι σήμερα. Ο ενάγων έχει κριθεί ανίκανος για εργασία σε σχέση με το επάγγελμα που ασκούσε σε ποσοστό 75% και δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία για το κατά πόσο ο ενάγων είναι σε θέση να ασκεί οποιαδήποτε άλλη ελαφρότερη εργασία όμως ούτε και αμφισβητήθηκε η ανικανότητα του για εργασία. Η αναφορά στο τεκμήριο 21 ότι εάν ο ενάγων συνέχιζε να εργάζεται στην ίδια εταιρεία ο μισθός του θα ήταν €850 εβδομαδιαίως δεν υιοθετήθηκε ούτε από τον κ. Μιχαήλ αφού αυτή είναι αδικαιολόγητη και αόριστη. Ο κ. Μιχαήλ εισηγήθηκε για τον υπολογισμό της απώλειας μελλοντικών εισοδημάτων συντελεστή 10 τον οποίο θεωρώ υπερβολικό. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 1718 στην οποία παρέπεμψε ο κ. Μιχαήλ, η ανικανότητα του ενάγοντα υπολογίστηκε σε ποσοστό 75% και κατά την ημέρα της απόφασης ο ενάγων ήταν 49 ετών. Κρίθηκε σαν λογικός συντελεστής 8. Στην υπόθεση Τιμόθεος Αντωνίου ν. Νίκος Νικολάου Π.Ε 12179
(2008)1 ΑΑΔ 136 στην οποία επίσης παρέπεμψε ο κ. Μιχαήλ, ο εφεσείων ήταν ηλικίας 53 ετών κατά τον χρόνο της ακρόασης, η ανικανότητα του υπολογίστηκε σε 75% και κρίθηκε ότι ο συντελεστής 8 αντιπροσώπευε δίκαια την περίπτωση. Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπ' όψη την ηλικία του ενάγοντα, τις προοπτικές του και τις απολαβές στον ουσιαστικό χρόνο, θεωρώ δίκαιο και λογικό συντελεστή 8 και κρίνω ότι οι μελλοντικές απώλειες απολαβών του ενάγοντα ανέρχονται σε ποσό €155.420. Όσον αφορά τον τόκο οι γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις θα φέρουν νόμιμο τόκο από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής αφού αυτή καταχωρήθηκε σχεδόν δύο χρόνια μετά το περιστατικό (βλ. Φοινικαρίδης κ.α ν. Γεωργίου κ.α
(1991)1 ΑΑΔ 475). Για τις ειδικές αποζημιώσεις το σωστό είναι όπως κάθε δαπάνη φέρει τόκο από την ημέρα που ο ενάγων υπέστηκε αυτή. Τέτοια δυνατότητα όμως δεν υπάρχει αφού αυτό δεν είναι γνωστό αλλά ούτε και συμφωνήθηκε κάτι άλλο. Ως εκ τούτου και οι ειδικές ζημιές θα φέρουν νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής εκτός από τις απώλειες μισθών που θα φέρουν τόκο από το μέσο της περιόδου από 18.4.07 μέχρι σήμερα και το ποσό της απώλειας μελλοντικών απολαβών θα φέρει νόμιμο τόκο από σήμερα (βλ. Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου
(2004)1 (Α) ΑΑΔ 218 και Ανδρέου ν. Θεμιστοκλέους
(2004)1 (Α) ΑΑΔ 355). Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου: Για το ποσό των €31.705,51 σαν ειδικές ζημιές με νόμιμο τόκο από 31/3/
- Για το ποσό των €121.761 σαν απώλειες μισθών από 18/4/07 μέχρι σήμερα με νόμιμο τόκο από 18.4.10 που είναι το μέσο της περιόδου αυτής. Για το ποσό των €155.420 σαν απώλεια μελλοντικών εισοδημάτων με νόμιμο τόκο από σήμερα. Για το ποσό των €80.000 σαν γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις με νόμιμο τόκο από 31.3.
- Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται επίσης υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου όπως θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΜΚ - ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Final Αναφορά: Σωματικές βλάβες ένεκα τραυματισμού cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο