ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ν. ΑΘΗΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1689/08, 27/9/2013

ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ν. ΑΘΗΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1689/08, 27/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A196 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1689/08 Μεταξύ: ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ Ενάγουσας και ΑΘΗΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥ Εναγόμενης ----------------------------------------------------- (Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερ. 10.2.12) ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ Ενάγουσας και ΑΘΗΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥ ΙΑΣΩΝ ΑΝΔΡΕΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΑΝΤΡΕΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εναγομένων Ημερομηνία: 27.9.2013 Για Ενάγουσα: κ. Κυριακίδης. Για Εναγόμενη 1: κ. Κορακίδης. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή η ενάγουσα διεκδικεί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές που υπέστη λόγω ατυχήματος το οποίο επισυνέβη στις 3.5.08, συνεπεία ισχυριζόμενης αποκλειστικής και/ή σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσας αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων των εναγομένων. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της στην έκθεση απαίτησης η ενάγουσα κατά τον ουσιώδη χρόνο για την αγωγή ήταν ηλικίας 57 ετών, κατοικούσε στον Μούτταλο της Eπαρxίας Πάφου και εργαζόταν σαν υπεύθυνη καταστήματος επίπλων. Η εναγόμενη 1 είναι επίσης κάτοικος Πάφου και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτρια και/ή διαχειρίστρια και/ή νόμιμος κάτοχος της οικίας - μεζονέτα αρ. 5, η οποία βρίσκεται εντός του τεμαχίου 174 Φ./Σχ. 1-1495-351 (παλαιό τεμάχιο 520 Φ./Σχ. 45/60), στην οδό Ιορδάνη Κατσαμπή 43, στην περιοχή Αναβαργός στην Επαρχία Πάφου. Οι εναγόμενοι 2 και 3 είναι εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι του τεμαχίου 176 Φ./Σχ. 1-1495-351(παλαιό τεμάχιο 427 Φ./Σχ. 45/60), στην περιοχή Αναβαργός στην Επαρχία Πάφου, το οποίο είναι παρακείμενο με την αυλή της οικίας της εναγομένης 1 και/ή συνορεύει με το τεμάχιο εντός του οποίου ανεγέρθη η οικία της εναγομένης

1. Η εναγόμενη 1, για να έχει εύκολη πρόσβαση στην οικία της με το αυτοκίνητο της και/ή για διευκόλυνση της, ενεργώντας από μόνη της και/ή από κοινού μετά άλλων ιδιοκτητών κατοικιών, κατεδάφισε και/ή κατήργησε και/ή κατέστρεψε μέρος του περιτοιχίσματος του τεμαχίου, εντός του οποίου βρίσκεται η οικία της και ανήγειρε ράμπα μόνη και/ή με άλλους, εντός του τεμαχίου των εναγομένων 2 και 3 με την σύμφωνη γνώμη και/ή με την ανοχή αυτών. Κατά ή περί τις 3.5.08, τις απογευματινές ώρες, μετά από πρόσκληση της εναγόμενης 1, η ενάγουσα μετέβηκε στο σπίτι της εναγόμενης 1 για φιλική επίσκεψη. Κατά την αναχώρηση της τις βραδινές ώρες καθώς η ενάγουσα κατευθυνόταν προς το αυτοκίνητο της, έπεσε από την αριστερή πλευρά της προαναφερόμενης ράμπας, η οποία βρισκόταν εντός του τεμαχίου των εναγομένων 2 και 3 και οδηγούσε στην αυλή της εναγομένης 1 και/ή σε κοινόχρηστο χώρο της οικίας αυτής και ήταν απροστάτευτη και χωρίς κιγκλίδωμα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί και να υποστεί σοβαρές σωματικές βλάβες και ζημιές. Το εν λόγω ατύχημα, που ήταν λογικά προβλεπόμενο από τους εναγόμενους, οφείλεται στην αμέλεια και/ή παράβαση των υποχρεώσεων και/ή θέσμιων, εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων των εναγομένων, ως κατόχων και/ή ιδιοκτητών και/ή διαχειριστών και/ή συνιδιοκτητών της γης και/ή οικίας και/ή αυλής και/ή της εν λόγω ράμπας. Όσον αφορά την εναγόμενη 1 της αποδίδονται τα ακόλουθα: (Α) Ενεργώντας από μόνη της και/ή από κοινού με άλλους και για εξυπηρέτηση ιδίου σκοπού και συμφέροντος κατέστρεψε και/ή κατεδάφισε και/ή κατήργησε μέρος της περίφραξης που περιέβαλε την οικία της και/ή διαχώριζε το τεμάχιο εντός του οποίου βρισκόταν η οικία της από το τεμάχιο των εναγομένων 2 και 3, (Β) Κατασκεύασε μόνη της και/ή από κοινού με άλλους ανασφαλή ράμπα μέσα στο τεμάχιο των εναγομένων 2 και 3 με τη συγκατάθεση τους και/ή την ανοχή τους η οποία οδηγούσε στην αυλή της κατοικίας της και/ή στο χώρο στάθμευσης της, (Γ) Κατείχε και χρησιμοποιούσε η ίδια και με την παρακίνηση της οι επισκέπτες της, επικίνδυνη ράμπα, η οποία αποτελούσε κίνδυνο για τη διέλευση επισκεπτών και/ή αδειούχων και/ή επεμβασιών που ήταν ενδεχόμενο και/ή πιθανόν να εισέλθουν εντός της αυλής της οικίας της, (Δ) Παρέλειψε και/ή αμέλησε να προνοήσει και να διατηρήσει την αυλή του υποστατικού ασφαλή για την προσκεκλημένη της δηλαδή την ενάγουσα ενώ γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει την επικινδυνότητα και/ή τη πιθανή πρόκληση ατυχήματος επί της ράμπας, (Ε) Παρέλειψε να περιφράξει και/ή να τοποθετήσει κιγκλίδωμα στην εν λόγω ράμπα ώστε να περιορίζεται και/ή αποτρέπεται ο κίνδυνος τραυματισμού της ενάγουσας και/ή άλλων προσκεκλημένων της, (Στ) Παρέλειψε να προειδοποιήσει την ενάγουσα αναφορικά με τους κινδύνους που υπήρχαν στην αυλή της οικίας της και/ή στην παρακείμενη ράμπα, (Η) Παρέλειψε και/ή αμέλησε να λάβει τα πρέποντα και οποιαδήποτε προστατευτικά μέτρα ώστε να εμποδίσει την πρόκληση ατυχήματος και ζημιές σε άλλα πρόσωπα μεταξύ των οποίων και η ενάγουσα, (Θ) Παρέλειψε να τοποθετήσει προειδοποιητικές πινακίδες για την επικινδυνότητα της ράμπας (Ι) Παρέλειψε να φωταγωγήσει και/ή να λειτουργήσει φώτα στην εξωτερική αυλή της οικίας της και/ή στο σημείο που βρισκόταν η ράμπα ώστε να εμποδίσει την πρόκληση ατυχήματος, (Κ) Παρέλειψε να εκπληρώσει το επιβαλλόμενο καθήκον της έναντι του πλησίον της και/ή προς τους τρίτους και δη την ενάγουσα, (Λ) Ενήργησε και συμπεριφέρθηκε με πλήρη αδιαφορία έναντι του πλησίον της και εξέθεσε σε κίνδυνο τον πλησίον της και την ενάγουσα. Όσον δε αφορά τους εναγόμενους 2 και 3 τους αποδίδονται τα ακόλουθα: (Α) Επέτρεψαν και/ή ανέχτηκαν την ανέγερση επικίνδυνης ράμπας επί του τεμαχίου τους, (Β) Επέτρεψαν την κατοχή και χρήση σε τρίτους και ειδικότερα στην εναγόμενη 1 και/ή στους επισκέπτες της, επικίνδυνης κατασκευής επί του τεμαχίου τους, (Γ) Επέτρεψαν την εγκατάσταση επικίνδυνης ράμπας επί του τεμαχίου τους χωρίς προστατευτικά κάγκελα και/ή χωρίς να φωτίζεται κατάλληλα, (Δ) Παρέλειψαν να τοποθετήσουν πινακίδες προειδοποίησης για τους κινδύνους που προκύπτουν από την χρήση της ράμπας και/ή να απαιτήσουν την τοποθέτηση τέτοιων πινακίδων εκ μέρους της εναγομένης 1, (Ε) Παρέλειψαν να εκπληρώσουν το επιβαλλόμενο καθήκoν τους έναντι του πλησίον τους και/ή προς τους τρίτους και/ή επεμβασίες και/ή επισκέπτες και δη της ενάγoυσας, (Στ) Ενήργησαν και συμπεριφέρθηκαν με πλήρη αδιαφορία και εξέθεσαν σε κίνδυνο τον πλησίον τους κα/ή επεμβασίες και/ή επισκέπτες και δη την ενάγουσα. Σαν αποτέλεσμα της ως άνω αναφερόμενης αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων όλων των εναγομένων, η ενάγουσα υπέστη σοβαρές σωματικές βλάβες, απώλειες μελλοντικών απολαβών, ειδικές ζημιές και έξοδα, για τα οποία διεκδικεί ανάλογες αποζημιώσεις. Στην έκθεση υπεράσπισης της η εναγόμενη 1 παραδέχεται ότι είναι κάτοικος Πάφου και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτρια και/ή διαχειρίστρια και/ή νόμιμος κάτοχος της οικίας - μεζονέτα αρ. 5, η οποία βρίσκεται εντός του τεμαχίου174 Φ./Σχ. 1-1495-351 (παλαιό τεμάχιο 520 Φ./Σχ. 45/60), στην οδό Ιορδάνη Κατσαμπή 43, στην περιοχή Αναβαργός στην Επαρχία Πάφου. Προσθέτει δε ότι η είσοδος της οικίας της βρίσκεται στην εν λόγω οδό, η oπoία είναι αδιέξοδος. Παραδέχεται επίσης ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 είναι εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι του τεμαχίου 176 Φ./Σχ. 1-1495-351 (παλαιό τεμάχιο 427 Φ./Σχ. 45/60), το οποίο είναι παρακείμενο με την αυλή της οικίας της και/ή συνορεύει με το τεμάχιο εντός του οποίου ανεγέρθη η οικία της. Παραδέχεται επίσης ότι η ράµπα βρίσκεται και/ή έχει ανεγερθεί εντός του τεµαχίου των εναγoμένων 2 και 3 αλλά δεν παραδέχεται ότι ανεγέρθη µε σκοπό να οδηγά στην αυλή της και/ή σε κοινόχρηστο χώρο της οικίας της ή άλλο χώρο όπου αυτή είχε συµφέρον. Όσον αφορά τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της ενάγουσας ουσιαστικά τους αρνείται και ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Η ράµπα δεν βρίσκεται εντός της αυλής της και δεν ευθύνεται η ίδια για την κατασκευή της ή την συντήρηση της. Ουδέπoτε ανέγειρε ούτε και επέτρεψε στον οποιοδήποτε να κατεδαφίσει και/ή καταργήσει και/ή καταστρέψει οποιοδήποτε µέρος περιτοιχίσµατος του τεµαχίου εντός του οποίου βρίσκεται η οικία της και ουδέποτε ανήγειρε ράµπα και/ή επέτρεψε την ανέγερση τέτοιας για την οποιαδήποτε δική της διευκόλυνση. Γνωρίζονταν με την ενάγουσα για περίπου έξι μήνες. Κατά τον επίδικο χρόνο η ενάγουσα την επισκέφθηκε απρόοπτα και/ή µε την ευκαιρία επίσκεψης της στο Νοσοκοµείο Πάφου, το οποίο βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Η ενάγουσα παρά τις πρoτρoπές της εναγόµενης 1 να χρησιµοποιεί τον δηµόσιο δρόµο κατά τις επισκέψεις της, οδηγούσε και στάθµευε το αυτοκίνητο της σε παρακείµενο ανοικτό χώρο (χωράφι) στο οποίο δεν υπήρχε φωτισµός, είχε λακκούβες και έθεσε η ίδια τον εαυτό της σε κίνδυνο, ο οποίος της ήταν γνωστός και/ή όφειλε να γνωρίζει. Η είσοδο και/ή η αυλή της οικίας της ήταν φωτισµένη πλην όµως το σηµείo που έγινε το ατύχηµα βρίσκεται σε απόσταση και εκτός της ευθύνης της εναγόµενης
2. Αρνείται τα όσα της αποδίδονται καθώς και οποιαδήποτε ενέργεια ή παράλειψη που κατ' ισχυρισµόν έθεσε σε κίνδυνο την ενάγουσα. Ισχυρίζεται δε ότι εφόσον ήθελε απoδειχθεί τραυµατισµός της ενάγουσας όπως προβάλλει η ίδια, η ίδια δεν έχει οποιαδήποτε ευθύνη και ότι η ενάγουσα ευθύνεται απόλυτα και/ή στον µεγαλύτερο βαθµό για τον τραυµατισµό της εφόσον αυτή: (Α) Οδήγησε και στάθµευσε το αυτοκίνητο της εκτός της οδού και/ή σε χωράφι µε χώµα και έθεσε τον εαυτό της εκούσια σε κίνδυνο, (Β) Χρησιµοποίησε ράµπα και/ή ανοικτό χώρο για να επισκεφθεί την εναγόµενη 1 χωρίς απoχρώντα λόγο και ενώ η δηµόσια οδός και/ή πρόσβαση προς την οικία της είναι από άλλη κατεύθυνση, (Γ) Εισήλθε σε ξένη περιουσία που δεν είναι της ευθύνης της εναγοµένης 1, (Δ) Έθεσε εκούσια τον εαυτό της σε προβλεπτό κίνδυνο υπό τις περιστάσεις και σύµφωνα µε τις πραγµατικές συνθήκες του χώρου, (Ε) Ήταν απρόσεκτη ενώ περπατούσε, (Στ) Παρέλειψε να περπατά επί της οδού και/ή περπάτησε επί ακατάλληλου εδάφους, το οπoίο γνώριζε εκ των προτέρων, (Ζ) Το αξiωµα «Volenti non fit injuria» ισχύει σε σχέση µε την ευθύνη της, (H) Η ενάγουσα παρέλειψε να λάβει τα κατάλληλα µέτρα για την δική της ασφάλεια και επέδειξε αµέλεια και αδιαφoρία, ιδίως λαµβάνοντας υπόψιν τις πραγµατικές συνθήκες κατά τον ουσιώδη χρόνο. Τέλος η εναγόμενη 1 αρνείται τις σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές που κατ' ισχυρισμό η ενάγουσα υπέστη ως ανύπαρκτες και/ή διαζευκτικά υπερβολικές και ζητά απόρριψη της αγωγής µε έξοδα εναντίον της ενάγουσας. Εδώ να σημειωθεί ότι μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και μετά την μαρτυρία της ενάγουσας, με άδεια του Δικαστηρίου, η αγωγή αποσύρθηκε άνευ βλάβης και απορρίφθηκε όσον αφορά τους εναγόμενους 2 και 3, οπόταν συνεχίσθηκε μόνο εναντίον της εναγόμενης
3. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι συνήγοροι των διαδίκων συμφώνησαν και δήλωσαν ότι οι γενικές και ειδικές αποζημιώσεις μαζί, επί πλήρους ευθύνης, ανέρχονται στο ποσό €27,000 με νόμιμο τόκο από 1.12.08 μέχρι εξοφλήσεως, περιορίζοντας έτσι τα επίδικα θέματα σε αυτό της ευθύνης. Περαιτέρω δήλωσαν ως παραδεκτό γεγονός, το οποίο και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι: Η επίδικη ράμπα δεν υπήρχε όταν εκδόθηκαν πιστοποιητικά έγκρισης των μεζονετών. Κατασκευάστηκε σε μεταγενέστερο στάδιο παράνομα, με την κατεδάφιση του περιτοιχίσματος, το οποίο υποδεικνύεται με τόξα τα οποία σημειώθηκαν στο πρώτο σχεδιάγραμμα του τεκμηρίου 1 και στην φωτογραφία Η του τεκμηρίου 3, και το οποίο περιτοίχισμα υφίστατο εντός του τεμαχίου 174 Φ/Σχ. 1-1495-351 στο Αναβαργός της Επαρχίας Πάφου. Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης της η ενάγουσα κατέθεσε η ίδια και κάλεσε άλλους πέντε μάρτυρες. Από την πλευρά της η εναγόμενη 1 κατέθεσε η ίδια και κάλεσε ακόμη ένα μάρτυρα. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν δε συνολικά 7 τεκμήρια. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο Μιχάλης Μιχαήλ, αγρονόμος, τοπογράφος, μηχανικός και εγγεγραμμένος αρμόδιος χωρομέτρης του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και στο ΕΤΕΚ. Στις 10.2.12 μετά από οδηγίες της ενάγουσας ο μάρτυρας προέβη σε επιτόπια εξέταση µε σκοπό την ετοιµασία τοπογραφικής µελέτης για τα τεµάχια 174 και 176 Φ./Σχ. 1-1495-3515 στο Αναβαργός της επαρχία Πάφου και ετοίμασε σχετική έκθεση (τεκμήριο 1). Από την μελέτη των στοιχείων και τις μετρήσεις και σχεδιασµούς που έκανε διαπίστωσε ότι υπάρχει ασφαλτοστρωµένος δρόµος που δεν είναι εγγεγραµµένος και υφίσταται στα τεµάχιο 176 και 173 όπως επίσης και ράµπα που υφίσταται στο τεµάχιο 176 και καθίστα πρόσβαση για το τεµάχιο 174 στην δυτική του πλευρά. Στην βόρεια πλευρά της ράµπας υπάρχει υψοµετρική διαφορά από το υφιστάµενο έδαφος που κυµαίνεται από 0 εκατοστά στο σηµείο όπου εφάπτεται ο άσφαλτος µέχρι 80 εκατοστά στο σηµείο όπου εφάπτεται το τεµάχιο
4. Σε επίσκεψη του στο χώρο περί τις αρχές Δεκεμβρίου του 2012 παρατήρησε ότι η ασφαλτόστρωση που υφίστατο στο τεµάχιο 176 έχει αφαιρεθεί και στο νότιο σύνορο του τεµαχίου 176 που εφάπτεται µε το τεµάχιο 173 έχουν τοποθετηθεί σιδερένιοι πάσσαλοι. Δεν γνωρίζει εάν ο άσφαλτος υπήρχε τον Μάιο του 2008, ούτε πότε κατασκευάστηκε ο δρόμος. Επίσης δεν γνωρίζει πότε έγινε η εν λόγω αφαίρεση. Τα κτίρια που αποτύπωσε στο 1ο σχέδιο του τεκμηρίου 1 είναι 5 ξεχωριστά κτίρια με 5 διαφορετικούς ιδιοκτήτες. Στο ίδιο σχέδιο με γαλάζια γράμματα σημειώνει μια ράμπα και με κόκκινα κάποια υψόμετρα. Το μηχάνημα που χρησιμοποιούν δίνει υψόμετρο από τον μέσο όρο της ακτής της θάλασσας που είναι το μηδέν. Αναφέρθηκε δε στα διάφορα υψόμετρα της ράμπας από το έδαφος. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε η ενάγουσα της οποίας η εκδοχή ήταν η ακόλουθη: Κατά τις 3.5.08 διέµενε στον Μούτταλο της Επαρχίας Πάφου και ήταν υπεύθυνη σε κατάστηµα πώλησης επίπλων σαν πωλήτρια. Η εναγόµενη 1 είναι κάτοικος Πάφου και κατά τον ίδιο χρόνο και προηγουµένως μέχρι και σήµερα κατοικούσε στη μεζονέτα 5, η οποία βρίσκεται εντός του τεµαχίου174 Φ./Σχ. 1-1495-351 στην περιοχή Αναβαργός στην Επαρχία Πάφου (παλαιό τεµάχιο 520 Φ./Σχ. 45/60), στην οδό Ιορδάνου Κατσάµπη, της οποίας μεζονέτας ήταν και είναι ιδιοκτήτρια και διαχειρίστρια και νόµιµη κάτοχος. Οι εναγόµενοι 2 και 3 είναι εγγεγραµµένοι συνιδιοκτήτες και κάτοχοι του τεµαχίου 176 Φ./Σχ. 1-1495-351 στην περιοχή Αναβαργός στην Επαρχία Πάφου (παλαιό τεµάχιο 427 Φ./Σχ. 45/60), το οποίο είναι παρακείµενο µε την αυλή της οικίας της εναγοµένης 1, συνορεύει µε το τεµάχιο εντός του οποίου ανεγέρθη η οικία αυτή και εφάπτεται της οικίας. Με την εναγόµενη 1 διατηρούσαν φιλικές σχέσεις τους τελευταίους µήνες πριν το επίδικο ατύχηµα. Το σπίτι της εναγόμενης 1 η ενάγουσα το γνώριζε γιατί το επισκέφθηκε δυο-τρεις φορές. Την πρώτη φορά η εναγόμενη 1 της είπε να ακολουθήσει το αυτοκίνητο της και η ενάγουσα την ακολούθησε με το δικό της αυτοκίνητο. Τότε πέρασαν µέσα από το τεµάχιο 176 στο οποίο υπήρχε δρόµος πατηµένος και σκληρός µε κράσιερα και η εναγόμενη 1 ανέβηκε µε το αυτοκίνητο της από μια ράµπα (στο εξής η ράμπα) και στάθµευσε στο πίσω µέρος του σπιτιού της, πίσω από την κουζίνα της ενώ η ενάγουσα σταµάτησε δίπλα από την ράµπα, μέσα στο τεμάχιο 176, και πήγε στο σπίτι εισερχόµενη από την ράµπα. Η πρόσβαση στην κουζίνα της εναγόμενης 1 γίνεται µέσω της εν λόγω ράµπας, η οποία είναι κατασκευασµένη από µπετόν και έχει ανηφορική κλίση. Η ώρα που πήγε τότε πρέπει να ήταν γύρω στις 7 το βράδυ. Ήταν έφυγε ήταν σκοτεινά. Η ράμπα ήταν κατηφορική. Όταν ανέβαινε τη ράμπα αντιλαμβανόταν ότι ανηφόριζε και όταν κατέβαινε ότι κατηφόριζε. Την πρώτη φορά όταν έφυγε κατέβαινε κανονικά ευθεία τη ράμπα. Δεν προσπάθησε να πάει αριστερά ή δεξιά της ράμπας για συντομεύσει την πορεία της. Δεν σκέφθηκε να πάει διαγώνια και ούτε και υπήρχε λόγος για κάτι τέτοιο. Όπως της ανέφερε η εναγόμενη 1 την ράμπα την κατασκεύασε αυτή µαζί µε τους άλλους ιδιοκτήτες οικιών δίπλα της, για ευκολία της για να εισέρχεται πιο εύκολα µε το αυτοκίνητο της στο γκαράζ της αλλά και να έχει πρόσβαση στην κουζίνα και κατά τον ουσιώδη χρόνο η ράμπα ήταν κάτω από τον έλεγχο της. Πιο συγκεκριµένα η εναγόµενη 1 της ανέφερε ότι στο σηµείο από όπου σταµατά η ράµπα βρισκόταν τοίχος περίφραξης, ο οποίος αποτελούσε µέρος ολόκληρης της περίφραξης της οικίας, τον οποίο η εναγόµενη 1 και οι γείτονες της κατεδάφισαν για να ανεγείρουν την ράµπα και να καταστεί δυνατή η πρόσβαση στις οικίες τους από την πίσω πλευρά αλλά και για να έχει η εναγόµενη 1 ευκολότερη πρόσβαση στο γκαράζ. Το τεµάχιο των εναγοµένων 2 και 3, κατά τις 3.5.08, χρησιµοποιούνταν από την εναγόµενη 1 και άλλους σαν δρόµος που σύνδεε τον δρόµο µε την ράµπα. Όσον αφορά τις εισόδους της κατοικίας της εναγόμενης 1 είπε ότι αυτή μια γνώριζε δηλ. της κουζίνας όπου οδηγούσε η ράμπα και ότι από εκεί της έδειξε η εναγόμενη 1 να πηγαίνει και από εκεί πήγαινε. Δεν γνωρίζει εάν αυτή η είσοδος είχε λάμπα έξω. Κατά τις 3.5.08, αργά το απόγευµα η ενάγουσα επισκέφθηκε τη µητέρα της στο νοσοκοµείο κατά το απογευµατινό επισκεπτήριο. Λίγο πριν τελειώσει το επισκεπτήριο δέχτηκε τηλεφώνηµα από την εναγόµενη 1 για να την επισκεφθεί στο σπίτι της για να πιούν καφέ. Μετά το τέλος του επισκεπτηρίου η ενάγουσα µετέβηκε µε το αυτοκίνητο της στο σπίτι της εναγόµενης
5. Στάθμευσε το αυτοκίνητο της στο πίσω µέρος του σπιτιού της εναγόμενης 1 εντός του τεμαχίου 176 και µπήκε στο σπίτι της εναγοµένης 1 από την ράµπα. Έμεινε εκεί περίπου μια ώρα. Κατά την αναχώρηση της, τις βραδινές ώρες βγήκε από την πόρτα της κουζίνας και κατευθύνθηκε προς το αυτοκίνητο της. Όταν βγήκε από την πόρτα ήταν βαθύ σκοτάδι. Προχωρώντας δε προς τη ράμπα ήταν επίσης σκοτάδι. Δεν γύρισε πίσω να αναφέρει στην εναγόμενη 1 ότι δεν έβλεπε τίποτα και να ζητήσει φανάρι. Κατά την κάθοδό της προς τον δρόµο, λόγω της ανυπαρξίας φωτισµού στο σηµείο της ράµπας, της ανυπαρξίας περίφραξης αυτής και της ανυπαρξίας οποιουδήποτε κιγκλιδώµατος ή κατασκευάσµατος που να προστατεύει από πτώσεις, έγειρε στην άκρη και έπεσε από την δεξιά πλευρά της ράµπας (όπως την κατεβαίνει κάποιος) στο έδαφος, από ύψος περίπου 50-70 εκατοστά και τραυµατίστηκε σοβαρά στο δεξί πόδι, στα πλευρά και στους αγκώνες. Πιο συγκεκριμένα είπε ουσιαστικά ότι κατέβαινε από τη δεξιά πλευρά της ράμπας, γιατί το αυτοκίνητο της βρισκόταν σε εκείνη τη πλευρά, κοιτάζοντας προσεκτικά γιατί ήταν πολύ σκοτεινά και δεν έβλεπε τίποτα παρά μόνο ένα μαύρο πράγμα. Ο χώρος δίπλα από τη ράμπα που έπεσε ήταν και αυτός μπετόν, όπως και η ράμπα, και έδειχνε κατά την κάθοδο της ότι ήταν ενωμένος με τη ράμπα δηλ. έβλεπε το ίδιο χρώμα παντού και δεν μπορούσε να αντιληφθεί βασικά που ήταν η άκρη της ράμπας και το ύψος μέχρι κάτω. Δεν επιχείρησε να πάει λοξά διαγώνια, δεξιά γιατί δεν ήξερε τι ήταν δεξιά. Υπό αυτές τις συνθήκες όπως κατέβαινε πρέπει το πόδι της να πάτησε λίγο πιο δεξιά με αποτέλεσμα να πέσει από τη άκρη της δεξιάς πλευράς της ράμπας. Όταν έπεσε φώναζε για λίγα λεπτά γιατί ήταν φρικτοί οι πόνοι, είχε καταστραφεί ο αστράγαλος της και μετά από πολλές φωνές και κλάματα βγήκαν έξω οι γείτονες και άναψαν φώτα. Επίσης σημείωσε με Χ στο πρώτο σχέδιο του τεκμηρίου 1 το σημείο όπου πιστεύει ότι έπεσε. Δεν μετακινήθηκε από το χώρο στον οποίο έπεσε. Έμεινε εκεί που την βρήκε το ασθενοφόρο. Δεν δέχθηκε ότι δεν έπεσε από ράμπα και ότι αφού κατέβηκε τη ράμπα και πήγαινε προς το αυτοκίνητο της στραβοπάτησε και χτύπησε. Στη συνέχεια την µετέφεραν µε ασθενοφόρο στο Νοσοκοµείο Πάφου. Συνολικά πήγε στο σπίτι της εναγόμενης 1 τέσσερεις φορές. Η πρώτη ήταν όταν της έδειξε το δρόμο. Πήγε άλλες δύο φορές και κατά τη διάρκεια της μέρας και περπάτησαν μαζί με την εναγόμενη. Η τέταρτη φορά ήταν τη βραδιά του ατυχήματος. Η ράµπα αργότερα ξηλώθηκε και κτίστηκε το περιτοίχισµα. Σε υποβολή δε στην αντεξέταση της ότι μόνη της εξέθεσε τον εαυτό της σε κίνδυνο τον οποίο έπρεπε να προσέξει γιατί φαινόταν ξεκάθαρα αλλά επέλεξε να αγνοήσει είπε ότι δεν ευθύνεται η ίδια εξ ολοκλήρου για το ατύχημα αλλά περισσότερο ευθύνονται οι εναγόμενοι που δεν έγινε μια δουλειά με σωστές προδιαγραφές για να μην φέρει σε κίνδυνο οποιονδήποτε. Ως Μ.Ε.3 κατέθεσε ο Κυριάκος Λάρκος, φωτογράφος από το 1984, στον οποίο η ενάγουσα ανέθεσε την φωτογράφηση του ευρύτερου χώρου όπου επισυνέβη το επίδικο ατύχημα. Ο μάρτυρας προέβη στην εν λόγω φωτογράφηση στις 17.7.08 και κατέθεσε σχετικά ως τεκμήριο 3, 11 φωτογραφίες (αρίθμηση από Α-Κ). Δεν αμφισβητήθηκε ότι είναι ο μάρτυρας που αποτύπωσε και εμφάνισε τις φωτογραφίες αυτές. Ως Μ.Ε.4 κατέθεσε η Αργυρούλλα Αγαθαγγέλου, εξάδελφη της ενάγουσας, η οποία ανέφερε ότι τη νύχτα του επίδικου ατυχήματος, μετά τις 11 η ώρα περίπου, έλαβε τηλέφωνο από την εναγόμενη 1, η οποία ήταν ταραγμένη, αγχωμένη και της είπε ότι η ενάγουσα ήταν σπίτι της και την ώρα που έφευγε έπεσε από την ράμπα του σπιτιού της, χτύπησε το πόδι της και την έπαιρνε το ασθενοφόρο στο νοσοκομείο. Στη συνέχεια η μάρτυρας ενημέρωσε την αδελφή της ενάγουσας και πήγε και αυτή στο νοσοκομείο. Ως Μ.Ε.5 κατέθεσε ο Κλεόβουλος Κλεοβούλου, οδηγός του ασθενοφόρου που μετέφερε κατά τον επίδικο χρόνο την ενάγουσα στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Σύμφωνα με το μάρτυρα εκείνη τη μέρα ο νοσηλευτής Λοϊζος Κυριάκου, ο οποίος πρέπει να έλαβε το μήνυμα, του ανέφερε ότι έχουν κλήση για πτώση από ύψος. Μαζί με το νοσηλευτή πήγαν στο χώρο του περιστατικού. Εκεί είδαν αρκετό κόσμο μαζεμένο. Πρώτος πήγε κοντά στην ενάγουσα ο νοσηλευτής. Ο μάρτυρας έστριψε το αυτοκίνητο προς το σημείο όπου βρισκόταν η ενάγουσα για να φωτίσει το μέρος. Στη συνέχεια κατέβηκε, ρώτησε τον νοσηλευτή τι χρειάζονταν, πήρε τη σανίδα και πήγε προς το σημείο εκείνο. Η ενάγουσα ήταν ξαπλωμένη στο έδαφος σε κατάσταση πανικού και πόνου και όταν την ρώτησαν αν χτύπησε στον αυχένα εκείνη φώναζε ότι χτύπησε το πόδι της. Ο νοσηλευτής προσπαθούσε να της ανατάξει το τραυματισμένο πόδι. Εκεί τους είπαν ότι έπεσε από ένα συγκεκριμένο σημείο όπου είχε κάτι σαν σκαλί, σαν ράμπα, δεν γνωρίζει τι ήταν και δεν γνωρίζει επ' ακριβώς το ύψος του. Του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες του τεκμηρίου 3, ανέφερε ότι νομίζει ότι αυτή ήταν η συγκεκριμένη περίπτωση και σημείωσε στη φωτογραφία H με Χ, ένα περίπου, ως ανέφερε, το σημείο όπου βρήκαν την ενάγουσα όταν πήγαν. Μετά που ο μάρτυρας βοήθησε τον νοσηλευτή να ακινητοποιήσει πλήρως το πόδι της ενάγουσας, την μετέφεραν με το τρόλεϊ στο ασθενοφόρο και στη συνέχεια στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών στα Επείγοντα όπου την ανέλαβε ο ιατρός. Τέλος ως Μ.Ε.6 κατέθεσε ο Χαράλαμπος Καμπούρης, Ορθοπεδικός Χειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η ενάγουσα υπήρξε ασθενής του. Κατέθεσε ως τεκμήριο 5, ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 16.2.10 που εξέδωσε ο ίδιος και επιβεβαίωσε τις εκεί αναφερόμενες σωματικές βλάβες της ενάγουσας. Ανέφερε δε ότι έχει επιληφθεί αρκετών παρόμοιων περιπτώσεων και από την εμπειρία του πρόσωπα που έχουν υποστεί τραυματισμούς όπως η ενάγουσα συνήθως μεταφέρονται με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο, κλινήρεις σε φορείο με το πόδι ακινητοποιημένο σε ειδικό νάρθηκα, συνήθως πονούν αρκετά, είναι τρομαγμένοι και φοβισμένοι. Κατά τη γνώμη του ο τραυματισμός - κάταγμα που υπέστη η ενάγουσα δεν μπορεί να προκληθεί από στραβοπάτημα. Βασικό στοιχείο τέτοιων τραυματισμών αμέσως μόλις επισυμβούν είναι ο πόνος που προκαλείται στον τραυματισθέντα. Όσον αφορά τη διαβάθμιση του πόνου ανέφερε ότι αυτό είναι υποκειμενικό και ότι δεν αντιδρούν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Οποιοσδήποτε, όμως που είναι ανθεκτικός στον πόνο, με τέτοιο τραύμα πάλι πονάει. Το κατά πόσο κάποιος που έχει μόλις υποστεί τέτοιο τραυματισμό μπορεί να σκεφτεί καθαρά και να ενεργεί ωσάν να μην είχε τραυματιστεί είναι καθαρά υποκειμενικό και εξαρτάται από την προσωπικότητα, από το μορφωτικό επίπεδο και τη ψυχοσύνθεση του ασθενούς. Εν πάσει περιπτώσει ήταν η γνώμη του μάρτυρα ότι κάποιος σε τέτοια κατάσταση δεν υπάρχει περίπτωση να προβεί σε κάποιες ενέργειες για να το φορτώσει σε κάποιον άλλο ή να φταίξει κάποιον άλλο για την κατάσταση του διότι εκείνη την ώρα πονάει, είναι τρομαγμένος και δεν σκέφτεται τίποτε άλλο από τον πόνο και το σπασμένο του πόδι. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε η εναγόμενη 1, της οποίας η εκδοχή ήταν η ακόλουθη: Από το 2004 είναι η εγγεγραµµένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου µε αριθµό εγγραφής 4568, τεµάχιο επί 520 του Φ./Σχ. 45/60 της ενορίας Αναβαργός του Δήµου Πάφου, το οποίο αποτελείται από µια διώροφη οικία µε αριθµό 5 και αποκλειστικό δικαίωµα χρήσης της αυλής αρ. 17 και της αυλής αρ.
6. Η πιο πάνω οικία είναι µέρος συγκροτήματος 5 κατοικιών (στο εξής το συγκρότημα) και η ίδια έχει, σύµφωνα µε τον τίτλο ιδιοκτησίας της (τεκμήριο 7), το 23,88% στην κοινόκτητη ιδιοκτησία του συγκροτήματος. Η οικία της βρίσκεται στην οδό lορδάνη Κατσαµπή (αδιέξοδο), η οποία αποτελεί την επίσηµη και εγγεγραµµένη πρόσβαση προς το συγκρότηµα κατοικιών µέρος του οποίου είναι η οικία της. Η εν λόγω οικία της έχει μια µόνο είσοδο. Η επίδικη ράµπα βρισκόταν από την άλλη πλευρά του συγκροτήµατος και δεν αποτελεί µέρος της ιδιοκτησίας της εναγόμενης 1 ούτε µέρος της κοινόκτητης ιδιοκτησίας αλλά αποτελεί ιδιοκτησία των εναγοµένων 2 και
7. Η ράµπα αυτή είχε κατασκευαστεί µε πρωτοβουλία ή/και οδηγίες ενός ηλικιωµένου άγγλου, ο οποίος διέµενε στην κατοικία αρ. 4 του συγκροτήματος, και είπε στην εναγόμενη 1, µετά την κατασκευή της ράµπας, ότι ο ίδιος φρόντισε για την κατασκευή αυτή διότι είχε πάει στο Τµήµα Πολεοδοµίας όπου του ανέφεραν ότι θα γινόταν εγγεγραµµένος δρόµος εκεί. Πριν την κατασκευή της ράµπας, µέσα από το κτήµα των εναγοµένων 2 και 3 περνούσαν αυτοκίνητα και είχαν σχηµατίσει επί τόπου χωµατόδροµο. Δεν γνωρίζει εάν η κατασκευή της ράµπας έγινε µε τη συγκατάθεση των εναγοµένων 2 και
8. Η κατασκευή της ράµπας δεν ήταν πρωτοβουλία της εναγόμενης 1 ούτε και εντάχθηκε στην ιδιοκτησία της ή στους κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήµατος κατοικιών. Μερικές φορές όµως η εναγόμενης 1 χρησιµοποιούσε τη ράµπα όπως και άλλοι. Ουδέποτε όμως η εναγόμενη 1 ανέφερε στην ενάγουσα ότι ανήγειρε ή συµµετείχε στην ανέγερση της ράµπας. Η οικία της δεν γειτνίαζε µε τη ράµπα αλλά βρισκόταν σε απόσταση περίπου 14 µέτρων. Η ράµπα δεν ξεκινούσε από την έξοδο της κουζίνας της οικίας της αλλά από το σύνορο του τεµαχίου στο οποίο ανεγέρθηκε το όλο συγκρότηµα. Εξήγησε ότι ανεβαίνοντας τη ράμπα υπάρχει κοινόχρηστος χώρος περίπου 14 μέτρα, μετά μία μικρή βεράντα περίπου δύο μέτρα, μετά βρίσκεται η είσοδος της και δίπλα στη βεράντα ένας ανθώνας και αυτό ονομάζει αυλή στον τίτλο. Δηλ. η είσοδος της βρίσκεται μετά τον κοινόχρηστο χώρος στον οποίο ανεβαίνει κάποιος από τη ράμπα, 14 μέτρα από το πάνω μέρος της ράμπας. Κοινόχρηστος χώρος είναι και το στεγασμένο κομμάτι κάτω από το μπαλκόνι της μεζονέτας της. Η σιδηροκατασκευή η οποία φαίνεται στην άκρη της φωτογραφίας Η του τεκμηρίου 3 δεξιά, τοποθετήθηκε από την εναγομένη 1, γιατί έχει ένα σκυλάκι, με τη συγκατάθεση των άλλων εφόσον εκείνος είναι κοινόχρηστος χώρος. Η φιλική σχέση της µε την ενάγουσα ξεκίνησε περίπου 6 µήνες πριν το επίδικο επεισόδιο, οπόταν άρχισαν να ανταλλάσσουν επισκέψεις. Η ενάγουσα, πριν το επίδικο συμβάν, είχε επισκεφθεί την οικία της εναγόμενης 1 πολλές φορές και γνώριζε ότι υπήρχε κανονικά πρόσβαση στην οικία από την άλλη πλευρά αλλά φαίνεται ότι επέλεγε να έλθει από την πλευρά που υπήρχε η ράµπα. Η ενάγουσα γνώριζε και ήταν οικεία µε τη εν λόγω ράµπα, την οποία ανεβοκατέβηκε πολλές φορές. Την πρώτη φορά που η ενάγουσα επισκέφθηκε την εναγόμενη 1 η τελευταία της είχε εξηγήσει πώς να έλθει στην οδό lορδάνη Κατσαµπή και δεν την ακολούθησε όπως ψευδώς ισχυρίστηκε. Η εναγόμενη 1 δεν γνωρίζει ούτε και µπορεί να θυµηθεί ποιο δρόµο χρησιµοποίησε η ενάγουσα όσες φορές την επισκέφθηκε. Θυµάται όµως ότι µια φορά η ενάγουσα της είχε πει ότι στην άκρια του χωραφιού είχε χόρτα και δυσκολεύτηκε να έλθει. Η εναγόμενη 1 την προέτρεψε να χρησιµοποιεί την οδό lορδάνη Κατσαµπή. Κατά την 3.5.08 και περί ώρα 8:50 µ.µ. η ενάγουσα επισκέφθηκε την εναγόμενη 1 στην οικία της, µετά την επίσκεψη της στο νοσοκοµείο Πάφου όπου είχε πάει για να δει τη µητέρα της, όπως της είπε. Χτύπησε την πόρτα της οικίας της και η εναγόμενη 1 άνοιξε και την κάλεσε µέσα. Η εναγόμενη 1 δεν είχε δει από πού ήλθε η ενάγουσα και που είχε σταθµεύσει το αυτoκίνητo της. Η ενάγουσα έφυγε από την οικία της εναγόμενης 1 περί ώρα 10:45 µ.µ. Κατά τον πιο πάνω χρόνο το εξωτερικό φως της οικίας της εναγόμενης 1 ήταν αναµµένο όπως και της διπλανής οικίας αρ.
9. Από την έξοδο της οικίας της εναγόμενης 1 η αρχή της ράµπας ήταν ορατή και προχωρώντας προς αυτήν γινόταν ορατή ολόκληρη η ράµπα µέχρι και το τέρµα της. Λίγα λεπτά, περίπoυ 5, µετά την έξοδο της ενάγουσας, η εναγόμενη 1 άκουσε κάποιες φωνές και βγήκε έξω. Ταυτόχρονα βγήκε και ο ένοικος της διπλανής οικίας αρ. 4, Oδυσσέας Oδυσσέως. Η χρονική περίοδος µεταξύ του χρόνου που η ενάγουσα έφυγε από την οικία και του χρόνου που η εναγόμενη 1 άκουσε φωνές ήταν πολύ µεγαλύτερη από τη χρονική περίοδο που χρειάζεται για να φτάσει κάποιος από την εν λόγω οικία στο τέλος της ράµπας. Η εναγόμενη 1 δεν µπορεί να ξέρει τι είχε συµβεί ούτε και να απoκλείσει η ενάγουσα να φώναζε για κάποιο χρονικό διάστηµα χωρίς να την ακούσει. Αφού η εναγόμενη 1 προχώρησε προς τη ράµπα είδε την ενάγουσα να είναι πεσµένη στο τέλος της ράµπας στα δεξιά της. Σημείωσε με ένα κύκλο στη φωτογραφία Η του τεκμηρίου 3 το σημείο όπου βρήκε την ενάγουσα περίπου. Στο µέρος πλησιάσαν η εναγόμενη 1, ο Oδυσσέας Οδυσσέως και ο Γιώργος Γεωργίου, ο οποίος κατοικεί σε κοντινή οικία. Ο Γεωργίου τηλεφώνησε για ασθενοφόρο και παρέμειναν όλοι εκεί µέχρι να έλθει το ασθενοφόρο. Στο µέρος ήταν μόνο αυτοί οι τρεις και κατά το χρόνο που τοποθετούσαν την ενάγουσα στο φορείο ήλθε στο µέρος και ο ιερέας µε τη γυναίκα του που κατοικούν στη διπλανή οικία. Το ασθενοφόρο είχε σταθµεύσει µε το πίσω του µέρος προς τη ράµπα έτσι ώστε η έξοδος και είσοδος του φορείου να είναι εύκολη. Ακολούθως η εναγόμενη 1 επισκέφθηκε το Τµήµα Πρώτων Βοηθειων του Νοσοκοµείου Πάφου και περίµενε µέχρι να µεταφερθεί η ενάγουσα σε δωµάτιο οπόταν και την είδε για λίγο. Η ενάγουσα της είπε ότι έσπασε το πόδι της αλλά σε καµία περίπτωση δεν της είπε ότι έπεσε από τη ράµπα. Ακολούθως η εναγόμενη 1 επισκεπτόταν την ενάγουσα καθηµερινά. Τη δεύτερη µέρα η ενάγουσα της τηλεφώνησε και της είπε ότι θα κινούσε αγωγή στο Δήµο Πάφου διότι ο δρόµος εκεί δεν είχε φωτισµό. Η εναγόμενη 1 την υπενθύµισε ότι εκεί δεν είναι δρόµος αλλά χωράφι αλλά η ενάγουσα της είπε ότι ο δικηγόρος της ξέρει. Η εναγόμενη 1 συνέχισε να επισκέπτεται την ενάγουσα και µετά την έξοδο της από το νοσοκοµείο. Σταµάτησε να την επισκέπτεται όταν η συµπεριφορά της είχε αρχίσει να γίνεται εχθρική και ζήτησε από την εναγόμενη 1 να επιβεβαιώσει την ακριβή της διεύθυνση. Κατά τις αρχές Αυγούστου 2008, όταν επιδόθηκε στην εναγόμενη 1 η παρούσα αγωγή, τηλεφώνησε στην ενάγουσα για να µάθει για ποιο λόγο είχε κινήσει αγωγή εναντίον της. Εκείνη της είπε ότι της κινούσε αγωγή διότι δεν της είχε δώσει χρήµατα. Η εναγόμενη 1 την ρώτησε γιατί να της δώσει χρήµατα και εκείνη της είπε ότι ήταν απένταρη. Όσον αφορά τη μαρτυρία της Μ.Ε.4, ανέφερε ότι την πήρε τηλέφωνο όταν βρισκόταν στις Πρώτες Βοήθειες και περίμενε και της είπε ότι η ενάγουσα βρισκόταν εκεί πονούσε το πόδι της και νομίζει ότι το έσπασε. Δεν της είπε ότι έπεσε από τη ράμπα γιατί κάτι τέτοιο δεν της ανέφερε η ενάγουσα. Τέλος ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο Γιώργος Γεωργίου, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο μέχρι και σήμερα διαμένει στην οδό Ιορδάνη Κατσαμπή 23 στο Αναβαργός. Γνωρίζει την εναγόμενη 1 από το 1997, 1998 που εκείνη πήγε στην περιοχή. Το σπίτι της από το δικό του είχε απόσταση περίπου 15 μέτρων. Η σχέση τους είναι τυπική. Όσον αφορά το επίδικο ατύχημα ανέφερε ότι στις 3.5.08 περί ώρα 10:45 μ.μ. ενώ ετοιμαζόταν να κοιμηθεί άκουσε μία γυναικεία φωνή να καλεί σε βοήθεια. Στην αρχή η φωνή ήταν τελείως αδύνατη και δεν έδωσε σημασία μετά όμως από πάροδο δευτερολέπτων η φωνή ακούστηκε πιο δυνατή. Βγήκε έξω, κατέβηκε από την πίσω πλευρά του σπιτιού του όπου υπάρχουν οικόπεδα αλλά και χωματόδρομος που χρησιμοποιείται από αυτοκίνητα. Μόλις άνοιξε το κάγκελο και βγήκε στο χωματόδρομο στα αριστερά του εκεί κοντά στη βάση της ράμπας που υπήρχε (σημείωσε με ένα + στη φωτογραφία Η του τεκμηρίου 3 περίπου το μέρος) εντόπισε ένα μαύρο όγκο που φαινόταν ότι ήταν άνθρωπος (ως ανέφερε, λίγο φως ερχόταν εφόσον η εναγόμενη 1 και ο Οδυσσέας είχαν αναμμένα φώτα τα οποία είδε όταν πήγε κοντά στο πρόσωπο αυτό), φαινόταν πολύ χτυπημένος και καλούσε σε βοήθεια. Έφτασε πρώτος κοντά στο πρόσωπο αυτό. Την ώρα εκείνη είδε ότι κατέβαιναν από τη ράμπα η εναγόμενη 1 με τον γείτονα της Οδυσσέα. Η γυναίκα που ήταν στο έδαφος βογκούσε, φαινόταν να χτύπησε και να υποφέρει πάρα πολύ, έδειχνε ότι ήταν σπασμένα τα πόδια της και είπε «Μην με μετακινήσετε». Ο μάρτυρας δεν τη ρώτησε τι έπαθε εφόσον ταυτόχρονα ήρθε η εναγόμενη 1 με τον Οδυσσέα και ο μάρτυρας απομακρύνθηκε λίγο και κάλεσε ασθενοφόρο. Όσον αφορά τα φώτα που είδε, ανέφερε ότι δεν ανέβηκε πάνω στη ράμπα και δεν τα έλεγξε. Όσον αφορά τη κλήση για ασθενοφόρο ανέφερε ότι δεν θυμάται ακριβώς, νομίζει ότι τηλεφώνησε στο 199 και τον ένωσαν με τις πρώτες βοήθειες και τους είπε να στείλουν ασθενοφόρο στην οδό Ιορδάνη Κατσαμπή 23 αλλά να έρθει από την πίσω πλευρά εφόσον στο χώρο του ατυχήματος δεν υπήρχε οδός. Όταν του υποδείχθηκε το άσπρο αυτοκίνητο που φαίνεται στη φωτογραφία 2 του τεκμηρίου 3 και του ζητήθηκε να πει αν είναι της εναγόμενης 1 απάντησε ότι δεν γνωρίζει αν είναι δικό της. Πρόσθεσε δε ότι αυτή είχε κάποτε ένα μπλε BMW και ένα Άγγλο γείτονα στον οποίο μπορεί να ανήκει το αυτοκίνητο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ξεκινώντας από τους Μ.Ε.1, Μ.Ε.3 και Μ.Ε.6 θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτοί δεν αντεξετάσθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης και συνεπώς τόσο τα προσόντα και οι γνώσεις τους αλλά και τα όσα κατέθεσαν κατά τη μαρτυρία τους δεν αμφισβητήθηκαν και συνεπώς γίνονται δεκτά. Όσον αφορά τη Μ.Ε.4 αυτή μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά τη μαρτυρία της, η οποία ουσιαστικά περιορίσθηκε στα όσα της είπε η εναγόμενη 1, δια τηλεφώνου το βράδυ του επίδικου ατυχήματος, ήταν σταθερή και συνεπής, δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση και η θέση της παρέμεινε ακλόνητη κατά την αντεξέταση της. Συνεπώς η μαρτυρία της γίνεται επίσης δεκτή. Εξετάζοντας στη συνέχεια τη μαρτυρία του Μ.Ε.5 αυτή αμφισβητήθηκε ουσιαστικά σε δύο σημεία της. Συγκεκριμένα αμφισβητήθηκε ότι κατά τον επίδικο χρόνο έλαβαν κλήση για πτώση από ύψος καθώς και η θέση στην οποία ο μάρτυρας εντόπισε την ενάγουσα όταν έφθασε στη σκηνή και την οποία σημείωσε με Χ στη φωτογραφία Η του τεκμηρίου
10. Όσον αφορά το θέμα της κλήσης, πριν κλείσει την υπόθεση της η ενάγουσα, ο συνήγορος της εναγόμενης 1 εξασφάλισε, δυνάμει του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου, άδεια να κλητεύσει τον νοσηλευτή στον οποίο αναφέρθηκε ο Μ.Ε.5, για να αντεξεταστεί για την εξ ακοής δήλωση που του αποδόθηκε, ότι δηλ. έλαβε μήνυμα - κλήση για πτώση από ύψος. Στην επόμενη δικάσιμο ο κ. Κορακίδης δήλωσε ότι παρά το ότι έγινε προσπάθεια να επιδοθεί κλήση στο πρόσωπο αυτό αναφέρθηκε στον επιδότη ότι στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου δεν εργάζεται πρόσωπο με αυτό το όνομα και ζητήθηκε από την πλευρά της ενάγουσας να δώσει νέα στοιχεία. Ο συνήγορος της ενάγουσας ανέφερε ότι δεν είχαν άλλα στοιχεία πέραν αυτών που ανέφερε ο Μ.Ε.
11. Δήλωσε όμως, προς τιμή του, ότι ενόψει των ανωτέρω η πλευρά της ενάγουσας αποδέχεται να μην ληφθεί υπόψη η μαρτυρία για την οποία θα ζητείτο να γίνει η εν λόγω αντεξέταση ήτοι ότι ο νοσηλευτής αυτός έλαβε μήνυμα - κλήση για πτώση από ύψος. Θα πρέπει να λεχθεί όμως ότι ενόψει του ότι η εν λόγω εξ ακοής μαρτυρία αμφισβητήθηκε από την πλευρά της εναγόμενης 1 και το πρόσωπο στον οποίο αποδόθηκε η δήλωση δεν προσήλθε στο Δικαστήριο να αντεξετασθεί σχετικά και να αξιολογηθεί η θέση του, χωρίς να φέρει για αυτό ευθύνη η πλευρά της εναγόμενης 1, λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως να δοθεί στην εν λόγω μαρτυρία οποιαδήποτε βαρύτητα. Σε σχέση με τη θέση στην οποία εντόπισε την ενάγουσα όταν έφθασε στη σκηνή, στην κυρίως εξέταση ο Μ.Ε.5 είπε ότι την είδαν ξαπλωμένη στο έδαφος και όταν του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες Η και Θ, ότι ήταν κάπου κάτω χαμηλά. Σημείωσε δε με Χ στη φωτογραφία Η συγκεκριμένο σημείο αναφέροντας όμως ότι είναι «ένα περίπου» δηλ. κατά προσέγγιση και όχι με ακρίβεια. Το ότι δεν μπορούσε να καθορίσει επακριβώς το σημείο αυτό προκύπτει και από την αντεξέταση του όπου όταν του ζητήθηκε να το δείξει στη φωτογραφία Ζ και να καθορίσει που ήταν το κεφάλι και τα πόδια της ενάγουσας είπε ότι αυτό δεν μπορεί να το πράξει γιατί μετά από τόσα χρόνια δεν μπορούσε να προσανατολιστεί. Συνεπώς κρίνω ότι το σημείο Χ που έθεσε ο μάρτυρας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως το ακριβές σημείο όπου εντόπισε την ενάγουσα μόλις έφθασε στη σκηνή. Θα πρέπει όμως να λεχθεί ότι από τη μαρτυρία του Μ.Ε.5 σε συνδυασμό με τη μαρτυρία του Μ.Υ.2, στην οποία θα γίνει αναφορά στη συνέχεια και κατά την οποία ο Μ.Υ.2 επίσης υπέδειξε, πάλι κατά προσέγγιση, το σημείο που ο ίδιος εντόπισε την ενάγουσα αμέσως μετά το ατύχημα, προκύπτει εν πάση περιπτώσει ότι η ενάγουσα εντοπίσθηκε στο έδαφος κάτω από την δεξιά άκρη της ράμπας, όπως την βλέπει κάποιος που κατεβαίνει αυτήν, κοντά στη βάση της. Ως εκ των άνω η μαρτυρία Μ.Ε.5 γίνεται δεκτή με τις διευκρινίσεις που έγιναν ανωτέρω. Όσον δε αφορά το Μ.Υ.2 αυτός γενικά μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις, πάντα με βάση το πως θυμόταν το κάθε γεγονός, οι δε θέσεις του χαρακτηρίζονταν από συνέχεια και λογική. Όσον αφορά το σημείο όπου εντόπισε την ενάγουσα αμέσως μόλις βγήκε από το κάγκελο του σπιτιού του, διευκρίνισε κατά την σημείωση αυτού στη φωτογραφία Η με το σημείο +, ότι ήταν περίπου εκεί. Το σημείο αυτό βρίσκεται επίσης κάτω από την δεξιά άκρη της ράμπας, όπως κατεβαίνει κάποιος αυτήν, κοντά στη βάση της, είναι όμως διαφορετικό από αυτό που σημείωσε ο Μ.Ε.
12. Προκύπτει ότι ούτε το σημείο που υπέδειξε ο Μ.Υ.2 ήταν το ακριβές σημείο όπου εντόπισε την ενάγουσα αλλά εν πάση περιπτώσει προκύπτει ότι η ενάγουσα βρέθηκε κάτω από την δεξιά άκρη της ράμπας, όπως κατεβαίνει κάποιος αυτήν, κοντά στη βάση της. Αυτό ουσιαστικά επιβεβαιώνει, ως λέχθηκε ανωτέρω, τη θέση της εναγόμενης για πτώση της από την δεξιά άκρη της ράμπας (να σημειωθεί ότι το σημείο που αυτή υπέδειξε με Χ στο τεκμήριο 1 βρίσκεται στην ίδια πλευρά κάτω από τη ράμπα στη βάση αυτής στο χώρο μεταξύ των δύο σημείων που ανέφεραν οι Μ.Ε.5 και Μ.Υ.2) και εν πάση περιπτώσει δεν τεκμηριώνει αυτό που της υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση της ότι δηλ. είχε κατεβεί από τη ράμπα και οδεύοντας προς το αυτοκίνητο της στραβοπάτησε και τραυματίσθηκε. Όσον δε αφορά το φωτισμό στο χώρο του ατυχήματος ο Μ.Υ.2 είπε ουσιαστικά στην αντεξέταση του ότι λίγο φως ερχόταν στο σημείο όπου εντόπισε την ενάγουσα κοντά στη βάση της ράμπας, μόλις άνοιξε το κάγκελο και βγήκε στο χωματόδρομο. Εξήγησε όμως ότι ουσιαστικά όταν βγήκε από το κάγκελο εντόπισε στο σημείο ένα μαύρο όγκο που φαινόταν ότι ήταν άνθρωπος. Σε υποβολή δε ότι δεν είχε καθόλου φωτισμό εκείνο το βράδυ και δεν μπορούσε από το σπίτι του να διακρίνει οτιδήποτε στη βάση της ράμπας αναφέρθηκε σε αμυδρό φως που ερχόταν από φώτα με τον οποίο διακρινόταν ότι εκεί υπήρχε ένας άνθρωπος. Όσον δε αφορά από που ερχόταν το φως είπε ότι η εναγόμενη 1 και ο Οδυσσέας είχαν αναμμένα φώτα κάτι που διαπίστωσε όταν έφτασε πρώτος κοντά στην ενάγουσα. Όμως παραδέχθηκε στη συνέχεια ότι όσον αφορά τα φώτα αυτά δεν ανέβηκε πάνω στη ράμπα και δεν τα έλεγξε ενώ όταν στη συνέχεια του ζητήθηκε να υποδείξει εάν στη φωτογραφία Ζ φαίνεται η λάμπα της εναγόμενης 1 που ήταν αναμμένη, ανέφερε ότι είναι κάπου εδώ, δείχνοντας κοντά στο υπόστεγο που φαίνεται στο σπίτι δεξιά και πρόσθεσε ότι δεν ξέρει. Δεν μπορούσε δε να εξηγήσει που βρίσκεται η λάμπα του σπιτιού του Οδυσσέα που επίσης ανέφερε ότι ήταν αναμμένη. Ως εκ των άνω γίνεται δεκτό από τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 ότι όταν βγήκε από το κάγκελο του σπιτιού του εντόπισε στα αριστερά του κοντά στη βάση της ράμπας «ένα μαύρο όγκο που φαινόταν να είναι άνθρωπος» με βάση κάποια φώτα που ήταν αναμμένα και έστελλαν εκεί αμυδρό φως. Δεν μπορεί όμως να γίνει δεκτό από τη μαρτυρία του, και αυτό όχι γιατί κρίνεται ότι ο μάρτυρας δεν ήταν ειλικρινής, αλλά γιατί ως προκύπτει από τα όσα ο ίδιος είπε για το πως το γνώριζε, δεν μπορούσε να είναι βέβαιος αλλά ουσιαστικά υπέθεσε, βλέποντας την εναγόμενη 1 και τον γείτονα της Οδυσσέα να κατεβαίνουν από τη ράμπα την ώρα που αυτός ήταν ήδη κοντά στην ενάγουσα, ότι τα φώτα που έστελλαν αυτό το αμυδρό φως ήταν από την οικία των δύο αυτών προσώπων. Ως εκ των άνω η μαρτυρία του Μ.Υ.2 με τις διευκρινίσεις που έχουν γίνει, γίνεται δεκτή. Η ενάγουσα γενικά μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις και οι θέσεις της χαρακτηρίζονταν από συνέχεια και λογική και δεν κλονίσθηκαν κατά την αντεξέταση της. Περαιτέρω κάποια μέρη της μαρτυρίας της επιβεβαιώνονται από άλλη μαρτυρία. Γενικά δε άφησε στο Δικαστήριο την εικόνα ενός ειλικρινούς προσώπου. Το ότι στην κυρίως εξέταση της είπε ότι επισκέφθηκε το σπίτι της ενάγουσας 2-3 φορές ενώ στην αντεξέταση της είπε ότι συνολικά πήγε εκεί 4 φορές δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ουσιώδης αντίφαση ή προσπάθεια της να ψευστεί, εφόσον δικαιολόγησε αυτό λέγοντας, με ειλικρίνεια, ότι θυμήθηκε κατά την αντεξέταση της, όταν ρωτήθηκε σχετικά, ότι την πρώτη φορά ήταν βράδυ, ότι και την μέρα του ατυχήματος ήταν βράδυ και ότι είχε πάει άλλες δύο φορές για περπάτημα με την εναγόμενη
13. Η δε μαρτυρία της όσον αφορά την έλλειψη φωτισμού δεν διαψεύδεται από αυτήν του Μ.Υ.2 αλλά συνάδει με αυτήν εφόσον η ενάγουσα είπε ότι τα φώτα άναψαν μετά από το ατύχημα και όταν ακούστηκαν οι φωνές της, ενώ ο Μ.Υ.2 δεν ανέφερε ότι τα φώτα αυτά ήταν αναμμένα πριν ακούσει τις φωνές, οι οποίες τον έκαναν να βγει από το σπίτι του και στη συνέχεια να εντοπίσει την ενάγουσα. Όσον αφορά τη θέση της ενάγουσας ότι η εναγόμενη 1 της ανέφερε ότι τη ράμπα την κατασκεύασε εκείνη με τους άλλους ιδιοκτήτες των δίπλα οικιών για εύκολη πρόσβαση στις οικίες από την πίσω πλευρά αφού κατεδάφισαν τον τοίχο περίφραξης, θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτή δεν τέθηκε στην εναγόμενη 1 κατά την αντεξέταση της, η οποία μάλιστα όχι μόνο αρνήθηκε κάτι τέτοιο αλλά και ανέφερε ότι κάποιος άλλος έκτισε τη ράμπα, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε. Η θέση αυτή ως ουσιώδης για την ενάγουσα, η οποία προσφέρθηκε χωρίς να τεθεί στη βάσανο της αντεξέτασης της εναγόμενης 1, χωρίς μάλιστα να δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία για αυτό, κρίνω ότι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψην και να γίνει δεκτή (βλ. Adidas v. Jonitexo Ltd