← Κύπρος

Αικατερίνη Βλαδιμήρου ν. Ελισάβετ Σταύρου Νικολάου κ.α., Αίτηση/Έφεση: 40/09, 14/10/2013

Αικατερίνη Βλαδιμήρου ν. Ελισάβετ Σταύρου Νικολάου κ.α., Αίτηση/Έφεση: 40/09, 14/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A201 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε. Δ. Αίτηση/Έφεση: 40/09 Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, άρθρα 61 και 80 του Κεφ. 224 Μεταξύ: Αικατερίνη Βλαδιμήρου Αιτήτρια / Εφεσείουσα και

  1. Ελισάβετ Σταύρου Νικολάου
  2. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Καθ΄ων η αίτηση / Εφεσίβλητων Ημερομηνία: 14 Οκτωβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια / Εφεσείουσα: κα. Α. Κορακίδου Για Καθ΄ης η αίτηση Εφεσίβλητη 1: κα. Ε. Γεωργιάδου Για Καθ΄ου η αίτηση / Εφεσίβλητο 2 : κα. Ε. Θεοδοσίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση / έφεση στο εξής θα αναφέρεται ως «η αίτηση» η Αιτήτρια / Εφεσείουσα στο εξής θα αναφέρεται ως «η Αιτήτρια» ζητά παραμερισμό ή ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημ. 18.03.09 και 11.11.08 για ισχυριζόμενη διόρθωση λάθους του επίσημου εν χρήσει σχεδίου. Η αίτηση βασίζεται στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, άρθρα 11, 61 και 80 του Κεφ. 224, στο Σύνταγμα και στους Κανονισμούς του 1956 και
  3. Καθορίζει 13 λόγους για τους οποίους, ως ισχυρίζεται είναι λανθασμένη η απόφαση του διευθυντή για διόρθωση λάθους τους οποίους θεωρώ ορθό να παραθέσω αυτούσιους: «
  4. Το τεμάχιο 330 προηγούμενα 192 και 457/01 του Φ/σχ αρ. 45/6125V01, στο χωριό Λετύμπου της Επαρχίας Πάφου ουδέποτε επιβαρύνθηκε με οποιοδήποτε δημόσιο αδιέξοδο ή δικαίωμα διάβασης που να είναι εγγεγραμμένο στα βιβλία και έγγραφα του Κτηματολογίου.
  5. Ουδέποτε υπήρχε δημόσιο αδιέξοδο στα σημεία Α, Β, Γ, Ε και Ζ του τεμαχίου 330 προηγούμενα 192 και 457/1 ως παρουσιάζει αυτό το σχέδιο Α το επισυνημμένο στην ειδοποίηση του Διευθυντή ημ. 11.11.
  6. Είναι λανθασμένη η θέση του Διευθυντή ότι το σχέδιο Β το επισυνημμένο στην ειδοποίηση του Διευθυντή ημερ. 11.11.2008 είναι λανθασμένο και θα πρέπει να αντικατασταθεί από το σχέδιο Α ώστε τα σημεία Α, Β,Γ, Δ, Ε, Ζ να αποτελούν δημόσιο αδιέξοδο και να αφαιρεθούν από την έκταση του τεμαχίου της Αιτήτριας.
  7. Από τα παλιά χρόνια οι ιδιοκτήτες των τεμαχίων 457/1 και 192 για να εισέλθουν στα τεμάχια τους χρησιμοποιούσαν το τεμάχιο 331 με τη συναίνεση των ιδιοκτητών του, συγγενών των ιδιοκτητών των τεμαχίων 457/1 και
  9. Οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 191 οι οποίοι χρησιμοποιούσαν μέρος του τεμαχίου τους για να εισέρχονται και στο τεμάχιο 1184 τα τελευταία 2 χρόνια προέβηκαν σε οικοδομικές εργασίες επί των συνόρων των τεμαχίων 191 και 330 δημιουργώντας υψομετρική διαφορά με τα τεμάχια 457/1 και 192 τώρα 330 και απέκλεισαν το τεμάχιο του 1184 να έχει πρόσβαση στο δρόμο και ο Διευθυντής με την απόφαση του επιχειρεί να προσδώσει διέξοδο στο δρόμο στο τεμάχιο 1184 θέλοντας να εξυπηρετήσει τον ιδιοκτήτη του τεμαχίου
  11. Ο Διευθυντής δεν μπορεί να επικαλείται και να απορρίπτει ταυτόχρονα το σχέδιο Β το επισυνημμένο στην απόφαση του ημ. 11.11.
  12. Ενώ ο διευθυντής επικαλείται το σχέδιο Β στην ειδοποίηση του 11.11.08 για ν΄αναφέρει για την εγγραφή 8356 της Αιτήτριας την ίδια στιγμή αναφέρει ότι το σχέδιο Β είναι λανθασμένο και πρέπει να αντικατασταθεί από το σχέδιο Α.
  13. Ο Διευθυντής επιχειρεί με την απόφαση του να προσδώσει διέξοδο στο δημόσιο δρόμο στο τεμάχιο 1184 το οποίο ανήκει στην ίδια ιδιοκτήτρια των τεμαχίων 331 και
  15. Το ότι το μέρος Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ ποτέ δεν ήταν δημόσιο αδιέξοδο φαίνεται και από το έντυπο τιτλοφορούμενο έγγραφος συγκατάθεση που συμπλήρωσε υπάλληλος του Κτηματολογίου για να το υπογράψει η Αιτήτρια. Από τα έγγραφα και βιβλία του Κτηματολογίου ουδέν προκύπτει που να χρήζει διόρθωσης.
  16. Επιπρόσθετα η έκταση που περικλείουν τα γράμματα Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ στο σχέδιο Α το επισυνημμένο στην απόφαση του Διευθυντή ημ. 11.11.2008 είναι αόριστη και ασαφής χωρίς διαστάσεις και μετρήσεις.
  17. Κανένα δικαίωμα διάβασης βαρύνει τον τίτλο της Αιτήτριας και ουδέποτε υπήρχε πρόθεση της ίδιας ή των προκατόχων της να εγγραφεί οιοδήποτε εμπράγματο βάρος επί του τεμαχίου τους.
  18. Η απόφαση επί νομικών θεμάτων, επί αμφισβητούμενων γεγονότων και επί ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αλλά στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου.
  19. Η απόφαση του Διευθυντή δεν είναι αιτιολογημένη.
  20. Η απόφαση του Διευθυντή δεν δικαιολογείται από τα πραγματικά γεγονότα, τα βιβλία και έγγραφα του Κτηματολογίου και δεν είναι αποτέλεσμα δέουσας έρευνας.
  21. Στα τεμάχια 330, 331 και 191 υπάρχουν διατηρητέες οικοδομές». Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας η οποία αναφέρει ότι είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αρ. εγγραφής 8356, Φ/Σχ 45/6125V01, Τεμ. 330 στο χωριό Λετύμπου της Επαρχίας Πάφου. Και ότι η Καθ΄ης η αίτηση 1 είναι ιδιοκτήτρια των τεμαχίων 191, 331 και 1184 στη Λετύμπου, είναι δεύτερη ξαδέλφη της μητέρας της, και στα τεμάχια 330, 331 και 191 υπάρχουν διατηρητέες οικοδομές. Μετά την άρνηση της να υπογράψει συγκατάθεση που της προσκόμισε υπάλληλος του Κτηματολογίου στις 11.11.08 της στάληκε ειδοποίηση του Διευθυντή με την οποία την πληροφορούσε ότι προτίθεται να διορθώσει ισχυριζόμενο, από αυτόν, λάθος το επίσημο σχέδιο με το οποίο να διορθώνει τα σύνορα του τεμαχίου 330, όπως φαίνεται στο σχέδιο Α. Έφερε ένσταση και στις 18.03.2005 της απέστειλε νέα ειδοποίηση ότι θα προχωρήσει στην επιδιόρθωση του ισχυριζόμενου, από αυτόν λάθος εκτός εάν καταχωρούσε Αίτηση/ Έφεση εναντίον της απόφασης του. Περαιτέρω αναφέρει ότι το τεμάχιο 330 ουδέποτε βαρυνόταν με οποιοδήποτε εμπράγματο βάρος και τα σύνορα του τεμαχίου ήταν όπως εμφαίνονται με τα γράμματα Δ, Ε, Ζ του σχεδίου Α. Απ΄ότι θυμάται προσωπικά και απ΄ότι την πληροφορεί η μητέρα της Μαρία Νικολάου Ιορδάνους και η γιαγιά της Κατερίνα Σοφοκλέους οι οποίες κατοικούσαν στο Τεμάχιο 330 κανένας δεν χρησιμοποιούσε μέρος του τεμαχίου της είτε ως δικαίωμα διάβασης είτε ως δικαίωμα αδιέξοδο και πάντοτε τόσο η ίδια όσο και οι προκάτοχοι της χρησιμοποιούσαν το Τεμάχιο 331 με τη συναίνεση των ιδιοκτητών τους για να πηγαίνουν στα τεμάχια τους. Περαιτέρω, τονίζει ότι το τεμάχιο 191 χρησιμοποιείτο για να πηγαίνει ο ιδιοκτήτης του Τεμαχίου 1184 στο τεμάχιο του. Ιδιοκτήτρια των τεμαχίων 331, 191 και 1184 είναι το ίδιο πρόσωπο. Είναι η θέση της ότι από κανένα βιβλίο και έγγραφο δεν συνάγεται ότι υπάρχει δημόσιο αδιέξοδο στα σημεία Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ στο σχέδιο Α, εφόσον αμφισβητούνται γεγονότα δεν δικαιούται ο Διευθυντής να αποφασίζει ιδιοκτησιακά δικαιώματα και δεν έχει εξουσία να αποφασίζει επί νομικών ζητημάτων. Η Αιτήτρια στην Ένορκη της Δήλωση επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 τίτλο ιδιοκτησίας του Τεμαχίου 330, ως Τεκμήριο 2 την προταθείσα έγγραφο συγκατάθεση την οποία δεν υπέγραψε, ως Τεκμήριο 3 την ειδοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 61

(3)του Κεφ. 224 ημ. 11.11.2008, ως Τεκμήριο 4 την ένσταση της ημ. 2.12.2008, ως Τεκμήριο 5 την ειδοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 61
(3)του Κεφ. 224 ημ. 18.03.2009, ως Τεκμήριο 6 πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας. Η Καθ΄ης η αίτηση / Εφεσίβλητη 1 στο εξής θα αναφέρεται «η Καθ΄ης η αίτηση» καταχώρησε ένσταση. Η ένσταση της συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της ιδίας και του Ανδρέα Κωνσταντίνου. Η Καθ ης η αίτηση υιοθετεί το περιεχόμενο της αιτιολογημένης απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημ. 11.11.2008 και 18.03.2009 απορρίπτει όλους τους λόγους έφεσης και αναφέρει ότι η Αιτήτρια στερείται οποιωνδήποτε γνώσεων που θα ήταν δυνατό να την καταστήσουν εμπειρογνώμονα αναφορικά με θέματα Κτηματολογίου, Χωρομετρίας και Τοπογραφίας και τα όσα αναφέρει δεν συνιστούν αποδεκτή μαρτυρία. Είναι η θέση της ότι η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει πλήρως τις πηγές από τις οποίες άντλησε τις πληροφορίες που παραθέτει στην Ένορκη Δήλωση της . Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου στην Ένορκη Δήλωση του αναφέρει ότι ήταν υπάλληλος στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και συνεχίζει να ασχολείται ιδιωτικά με υποθέσεις του Τμήματος. Υιοθέτησε και αυτός το περιεχόμενο της αιτιολογημένης απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημ. 11.11.2008 και 18.03.2009. Ο Καθ΄ου η αίτηση / εφεσίβλητος 2, στο εξής θα αναφέρεται ως ο Καθ΄ου η αίτηση 2 καταχώρισε ένσταση . Η ένσταση του βασίζεται στους πιο κάτω λόγους τους οποίους θεωρώ ορθό να τους παραθέσω αυτούσιους: «(α) Ο Καθ΄ου η αίτηση/ Εφεσίβλητος 2 ενήργησε ορθά και νόμιμα. (β) Ο Καθ ου η αίτηση/ Εφεσίβλητος 2 ισχυρίζεται ότι πριν την απόφαση του να προχωρήσει σε διόρθωση λάθους σύμφωνα με το άρθρο 61 του Κεφ. 224 έλαβε υπόψη του όλα τα έγγραφα, βιβλία και σχέδια που είχε στην κατοχή του και σχετίζοντο με την απόφαση, η οποία είναι προϊόν πλήρους, ενδελεχούς και ολοκληρωμένης έρευνας. (γ) Ο Καθ΄ου η αίτηση/ Εφεσίβλητος 2 ισχυρίζεται ότι η απόφαση του λήφθηκε άνευ πλάνης περί τα πράγματα και/ή προκατάληψης και/ή επηρεασμού και στηρίζεται στον νόμο και στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. (δ) Ο Καθ΄ου η αίτηση/ Εφεσίβλητος 2 ισχυρίζεται ότι τήρησε και εφάρμοσε τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και ότι η απόφαση του είναι επαρκώς αιτιολογημένη. (ε) Ο Καθ΄ου η αίτηση/ Εφεσίβλητος 2 βασίστηκε στον νόμο και ακολούθησε την νενομισμένη πρακτική και/ή διαδικασία. (στ) Ο Καθ΄ου η αίτηση/Εφεσίβλητος 2, κατά την έκδοση της απόφασης του, ενήργησε αμερόληπτα και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία και/ή γεγονότα και/ή πληροφορίες που είχε ενώπιον του σχετικά με την παρούσα υπόθεση. (ζ) Ο Καθ΄ου η αίτηση/ Εφεσίβλητος2, υιοθετεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Κτηματολόγου κ. Γιώργου Παχίτη και αρνείται οποιονδήποτε ισχυρισμό προβάλλεται στις ένορκες δηλώσεις της Αιτήτριας/ Εφεσείουσας που έρχεται σε αντίθεση και/ή δεν συμφωνεί με αυτήν. (η) Ο Καθ΄ου η αίτηση/ Εφεσίβλητος 2 ισχυρίζεται ότι ορθώς προέβη σε διόρθωση λάθους με βάση το άρθρο 61 του Κεφ. 224 και ότι η Αίτηση/Έφεση πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εις βάρος του. (θ) Ο Καθ΄ου η αίτηση/Εφεσίβλητος 2 επιφυλάσσει το δικαίωμα του να βασισθεί και σε άλλους λόγους με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις.» Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Γιώργου Παχίτη ο οποίος αναφέρει ότι είναι κτηματολόγος στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου και γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης. Στις παραγράφους 2, 3, 4 και 5 αναφέρει τους ιδιοκτήτες, και συγκεκριμένα του τεμαχίου 330 (πρώην 192 Κ. 457/1) είναι η Αιτήτρια και του τεμαχίου 1184 (πρώην 457/2) η Καθ΄ης η αίτηση. Επί της ουσίας αναφέρει ότι με αίτηση υπ΄αριθμό Α236 ετοιμάσθηκαν σχέδιο και σχεδιάγραμμα στα οποία φαίνεται το πέρασμα με κόκκινο χρώμα στα σύνορα των εγγραφών 8356 (Τεμ. 330) και 8357 (τεμ. 1184) που εκδόθηκαν αρχικά με την αίτηση Α917/66 και όταν εκδόθεισαν οι πιο πάνω εγγραφές το εμβαδόν του περάσματος δεν συμπεριλήφθη στους τίτλους. Επισυνάπτει ως Τεκμήρια Γ και Δ το σχέδιο και σχεδιάγραμμα, αντίστοιχα, και τα έντυπα Ν63 που συμπληρώθηκαν στα πλαίσια της Αίτησης 917/66 ως Τεκμήρια Ε και Στ . Είναι η θέση του ότι κατά τη σχεδιαγράφηση του διαχωρισμού του Τεμ. 457 του Φ/Σχ 45/30 με την αίτηση Α223/66 σχεδιάστηκε εκ λάθους από τον κλάδο χαρτογραφίας συνδετικό σημείο που ενώνει το πέρασμα με τα τεμάχια 457/1 και 192 του Φ/Σχ45/30 το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα στα εν χρήσει σχέδια. Το ότι εκ λάθους σχεδιάστηκε συνδετικό σημείο διαπιστώνεται ότι κατά την αρχική ετοιμασία του σχεδίου και σχεδιαγράμματος, Τεκμήρια Γ και Δ δεν υπήρχε συνδετικό σημείο που να ενώνει το πέρασμα με τα τεμάχια 457/1 και 192 επιπρόσθετα στα έντυπα Τεκμήρια Ε και Στ που συμπληρώθηκαν στα πλαίσια της αίτησης Α917/66 το πέρασμα αναφέρεται στα σύνορα των τεμαχίων 457/1 και 192 ως "Passage". Με βάση αυτά ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Πάφου έδωσε οδηγίες για διόρθωση λάθους ώστε να διαγραφούν τα συνδετικά σημεία από το σχέδιο και να φαίνεται ότι το πέρασμα που δημιουργήθηκε με την αίτηση Α223/66 δεν ανήκει στα τεμάχια 457/1 και 192 και ότι εκ παραλείψεως δεν δημιουργήθηκε ξεχωριστή εγγραφή γι΄αυτό. Με τη διόρθωση ενοποιούνται τα τεμάχια 457/1 και 192 δημιουργώντας το νέο τεμάχιο 330 το οποίο ανήκει στην Αιτήτρια. Στις 16.06.2009 καταχωρήθηκε έκθεση γεγονότων από τον Γιώργο Σιακίδη την οποία παραθέτω αυτούσια: «Η εφεσείουσα είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8356 ημερομηνίας 5.1.2000 Φ/Σχ.45/30 χωριό και αριθμό τεμαχίου 330 [πρώην 192 και 457
(1)] σε κλίμακα 1:1250 στη κοινότητα Λετύμπου και έχει εμβαδό 849τ.μ.. Τούτο είναι εγγεγραμμένο ως ισόγεια κατοικία και αυλή με δένδρα και φαίνεται με κίτρινο χρώμα στο σχέδιο με στοιχείο Α. Το πιο πάνω τεμάχιο προήλθε από το διαχωρισμό του τεμαχίου 457 του Φ/Σχ 45/30 και τη συγχώνευση του με το τεμάχιο 192 του Φ/Σχ 45/30 χωριό. Ο διαχωρισμός έγινε με το φάκελο Α223/66 και εκδόθηκε η εγγραφή 8356 με το φάκελο Α917/66 στο όνομα της Κατερίνας Σοφόκλη Μιχαήλ η οποία με τη Δ.4825/89 δώρισε το πιο πάνω ακίνητο στην εγγονή της Αικατερίνη Βλαδίμηρου που είναι και εφεσείουσα. Η εφεσίβλητη αρ. 1 Ελισάβετ Σταύρου Νικολάου είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8357 Φ/Σχ 45/30 με αριθμό τεμαχίου 1184 (πρώην 457/2) σε κλίμακα 1:5000 το οποίο είναι εγγεγραμμένο χωράφι με δένδρα και έχει εμβαδό 377τ.μ. Τούτο φαίνεται με μπλε χρώμα το σχέδιο με στοιχείο Β. Το πιο πάνω τεμάχιο προήλθε από το διαχωρισμό του τεμαχίου 457 του Φ/Σχ. 45/
  1. Ο διαχωρισμός έγινε με τον φάκελο Α223/66 και εκδόθηκε η εγγραφή 8357 με τον Α917/66 στο όνομα της Ελένης, Αλησαβούς, Παναγιώτη, Νεοκλή, Σάββα και Γεώργιου Παναγή Μαραθεύτη οι πιο πάνω ιδιοκτήτες με την Δ.361/67 δώρισαν το πιο πάνω ακίνητο στην Ελένη Γεωργίου Μαραθεύτη και η οποία με την Δ.1660/80 δώρισε το ακίνητο της στην Ελισάβετ Στέλιου Πάπουτου που είναι η εφεσίβλητος αριθμός
  2. Με την αίτηση Α223/66 ετοιμάσθηκε σχέδιο και σχεδιάγραμμα στα οποία φαίνεται το πέρασμα με κόκκινο χρώμα με στοιχεία Γ και Δ αντίστοιχα. Στα σύνορα των εγγραφών 8356 και 8357 που εκδόθησαν αρχικά με την αίτηση Α917/66 αναφέρεται πέρασμα. Επίσης όταν εκδόθησαν οι πιο πάνω εγγραφές το εμβαδό του περάσματος δεν συμπεριελήφθη στους τίτλους. Oι αρχικοί ιδιοκτήτες υπέγραψαν τύπο Ν3Α. Μετά από οδηγίες του Επαρχιακού κτηματολογικού Λειτουργού Πάφου ανοίχτηκε ο φάκελος ΑΔΛ3/04 για διόρθωση λάθους. Έγινε επιτόπια έρευνα στις 9.09.2005 από τον κτηματολόγο Γιώργο Παχίτη στην παρουσία της Ελισάβετ Στέλιου Πάπουστου της Ελένης Γεωργίου Μαραθεύτη και του προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου κ. Χριστοφή Αρέστη. Κατά την επιτόπια έρευνα ετοιμάστηκε γραπτή συγκατάθεση για διόρθωση του λάθους και δόθηκε στην Ελένη Γεωργίου Μαραθεύτη μητέρα της Αικατερίνης Φρίξου αλλά η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 330 αρνήθηκε να υπογράψει. Η απόφαση του Διευθυντή είναι καθόλα νόμιμη και όσον αφορά την έκταση που περικλείεται στα σημεία ΑΒΓΔΕΖ γιατί αυτή δεν συμπεριλαμβάνεται στην έκταση του τεμαχίου 330 του Φ/Σχ45/30 και γιατί βασίζεται στα βιβλία και τα έγγραφα του Κτηματολογίου. Στο πιστοποιητικό που ετοιμάσθηκε με την ΑΔΠ3/04 από τον πρόεδρο του κοινοτικού συμβουλίου αναφέρονται σαφώς η ύπαρξη του περάσματος. Τούτο φαίνεται καταχωρημένο με στοιχείο Ε. Επίσης στις 13.07.2009 καταχωρήθηκε συμπληρωματική Έκθεση Γεγονότων εκ της οποίας παραθέτω αυτούσιες τις παραγράφους 1 και 2: «
  3. Κατά τη σχεδιαγράφηση του διαχωρισμού του τεμαχίου 457 του Φ/Σχ45/30 χωριό με την αίτηση Α223/66 κατά λάθος τοποθετήθηκε από τον Κλάδο Χαρτογραφίας το συνδετικό σημείο στα εν χρήσει σχέδια το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα, αφού κατά την αρχική ετοιμασία του σχεδίου και του σχεδιαγράμματος δεν υπήρχε συνδετικό σημείο που να ενώνει το αδιέξοδο με το τεμάχιο 457/1 και 192 του φύλλου σχεδίου 45/30 χωριό.
  4. Στη παράγραφο 4 που αναφέρεται το όνομα Ελισάβετ Πάπουτου να γίνει Ελισάβετ Στέλιου Πάπουτσου η Ελισάβετ Σταύρου Νικολάου που φαίνεται από τους φακέλους ότι είναι το ίδιο πρόσωπο. Στη παράγραφο 8 να διαγραφεί το όνομα Ελένη Γεωργίου Μαραθεύτη και στη παράγραφο 10 εκεί που αναφέρεται η αίτηση ΑΔΠ3/04 να γίνει ΑΔΛ3/84» Με διάταγμα του Δικαστηρίου αντεξετάστηκε η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 και ο Ανδρέας Κωνσταντίνου, των οποίων οι ένορκες δηλώσεις συνοδεύουν την ένσταση της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 και ο Γεώργιος Παχίτης του οποίου η ένορκη δήλωση συνοδεύει την ένσταση του Καθ΄ ου η Αίτηση
  5. Η Καθ΄ ης η Αίτηση 1 Ελισάβετ Νικολάου αντεξετάστηκε επί των θεμάτων που αφορά την σημερινή κατάσταση των ακινήτων και σε ποιους ανήκουν άλλα συνορεύοντα ακίνητα. Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου αντεξετάστηκε για τα στοιχεία που έλαβε να ετοιμάσει την ένορκη του δήλωση και ουσιαστικά αυτό που διεφάνη είναι ότι υιοθέτησε το περιεχόμενο της απόφασης του Διευθυντή. Ο Γεώργιος Παχίτης, Κτηματολόγος στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου, πέραν των όσων αναφέρει στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ανέφερε ότι η αίτηση Α223/66 αφορούσε την αίτηση της Κατερίνας Σοφόκλη να εγγραφούν επ΄ ονόματι της 4 τεμάχια ενώ η αίτηση Α917/66 αφορούσε την αίτηση της Ελένης Μαραθεύτη να εγγραφεί πέρασμα. Εξήγησε ότι το τεμάχιο 457 διαχωρίστηκε με την αίτηση Α223/66 και ότι είναι ο Επαρχιακός Λειτουργός του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου το 2004 που ανακάλυψε ότι δεν αφαιρέθηκαν τα κλειδιά από το χωρομετρικό σχέδιο αναφορικά με το τεμάχιο 192 και 457/1 εφόσον οι ιδιοκτήτες με τους φακέλους του 66 υπέγραψαν και αφαιρέθηκε το εμβαδόν του περάσματος από τους τίτλους. Δεν γνώριζε το εμβαδό το οποίο σημειώνεται με κόκκινο χρώμα στα Τεκμήρια Γ και Δ που συνοδεύει την ένορκη του δήλωση. Παραδέχθηκε ότι το σημειούμενο ως πέρασμα στα Τεκμήρια Γ και Δ της ένορκης του δήλωσης δεν έχει έξοδο προς δημόσιο δρόμο. Αρχικά ανέφερε ότι το μονοπάτι που αναφέρεται στο έντυπο Ν.3Α της συμπληρωματικής έκθεσης γεγονότων είναι αυτό που φαίνεται στο Τεκμήριο Δ της έκθεσης γεγονότων στο σημείο που αναφέρεται «strong room» ενώ αργότερα ανέφερε ότι κατά πάσα πιθανότητα ο Κτηματολογικός Λειτουργός είναι αυτό που εννοούσε και περαιτέρω ανέφερε ότι το μονοπάτι κατά πάσα πιθανότητα είναι προς όφελος του 456 και όχι του γενόμενου διαχωρισμού του 457/1 και 457/
  6. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι στους τίτλους των τεμαχίων 457/1, 192, 331, 457/2 δεν αναφέρεται κανένα πέρασμα. Επίσης παραδέχθηκε ότι την βεβαίωση του Κοινοτάρχη (Τεκμήριο Ε της έκθεσης γεγονότων και ΙΓ Δικαστηρίου) το ετοίμασε ο ίδιος και το υπέγραψε ο Κοινοτάρχης Λετύμπου. Στο στάδιο των αγορεύσεων η ευπαίδευτος δικηγόρος της Αιτήτριας προέβηκε σε κάποιους προβληματισμούς και ιδιαίτερα πώς γίνεται στην απόφαση του Διευθυντή ημερ. 11.11.2008 να αναφέρεται ότι λανθασμένα στο εν χρήσει σχέδιο φαίνεται ότι μέρος του δημοσίου αδιεξόδου αποτελεί μέρος του κτήματος σας και πώς γίνεται να αναφέρεται σε δημόσιο αδιέξοδο όταν ο Κτηματολογικός Λειτουργός καταθέτοντας ανέφερε ότι το πέρασμα στο τεμάχιο 457/1 και 192 δεν έχει έξοδο σε δημόσιο δρόμο. Και συνεχίζει πώς γίνεται να αναφέρεται στο Τεκμήριο ΙΓ δημόσιο αδιέξοδο που έπρεπε να εγγραφεί με το φάκελο Α223/66 όταν το τεμάχιο 331 δεν βαρυνόταν με κανένα πέρασμα. Δεν αναφέρεται πουθενά το εμβαδόν που περικλείεται στα γράμματα Α, Β, Γ, Δ, Ε και Ζ του σχεδίου Α που επισυνάπτεται στην απόφαση του Διευθυντή ημερ. 11.11.
  7. Στο Τεκμήριο Δ που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Γιώργου Παχίτη δεν έχει αρχή σε δημόσιο δρόμο, δεν υπάρχει διακεκομμένη γραμμή για να υποδεικνύει την ύπαρξη περάσματος. Είναι η θέση της ότι το αναφερθέν μονοπάτι στα σύνορα του τεμαχίου 457/1 και 192 αφορούσε τη δυτική πλευρά του τεμαχίου και όχι το επίδικο πέρασμα. Στο Τεκμήριο ΣΤ που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Γεώργιου Παχίτη η λέξη «passage» φαίνεται να προσετέθη αργότερα. Τέλος είναι η θέση της ότι για να αφαιρεθεί έκταση από το τεμάχιο θα πρέπει να υφίστανται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Διευθυντής δεν δικαιούται ούτε μπορεί να αποφασίσει τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των ιδιοκτητών των τεμαχίων 1184, 457/1 και
  8. Και ως εκ τούτου οι αποφάσεις του Διευθυντή ημερ. 11.11.2008 και 18.3.2009 θα πρέπει να ακυρωθούν. Η ευπαίδευτη δικηγόρος της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 στην αγόρευση της ανέφερε ότι η Αιτήτρια δεν προσήγαγε οποιαδήποτε μαρτυρία για την αξία της επίδικης διαφοράς και επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφανθεί κατά πόσο έχει ή όχι δικαιοδοσία και για το λόγο αυτό θα πρέπει να απορριφθεί η Αίτηση. Επί της ουσίας ανέφερε ότι η απόφαση επί νομικών θεμάτων επί αμφισβητούμενων γεγονότων και επί ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Διευθυντή του Τμήματος Χωρομετρίας και Κτηματολογίου αλλά στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Είναι η θέση της ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Διευθυντής δεν βασίστηκε σε εξωγενή μαρτυρία, περιορίστηκε στα αρχεία του Κτηματολογίου, το εύρημα του ότι υπήρξε λάθος ήταν αναπόφευκτο γιατί προέκυψε από απλή σύγκριση σχεδίων και την απλή ανάγνωση εντύπων τα οποία φυλάσσει. Το εμβαδόν του ακινήτου της Αιτήτριας παραμένει το ίδιο και ως εκ τούτου είναι η θέση της ότι ο Διευθυντής δεν οικειοποιήθηκε τις εξουσίες του Δικαστηρίου. Αρνείται ότι οι αποφάσεις του Διευθυντή είναι αποτέλεσμα πλάνης, πλημμελούς έρευνας γεγονότων καθότι η μόνη μαρτυρία ειδικών που τέθηκε ενώπιον Δικαστηρίου είναι οι ένορκες δηλώσεις του Γιώργου Παχίτη και Ανδρέα Κωνσταντίνου οι οποίοι υιοθετούν τις εκθέσεις του Διευθυντή και αμφότερες διαψεύδουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας. Η εισήγηση της Αιτήτριας ότι ο Διευθυντής μερολήψησε και παραβίασε τις αρχές καλής πίστης και της χρηστής διοίκησης δεν τεκμηριώνονται με προσαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας και τέλος εισηγείται ότι η αιτιολογία που θέτει ο Διευθυντής στην απόφαση του αποδείχθηκε ορθή και επαρκής για όλους τους πιο πάνω λόγους. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος που παρουσιάστηκε για την κα Θεοδοσίου η οποία εκπροσωπεί τον Καθ΄ ου η Αίτηση 2 υιοθέτησε την αγόρευση της Καθ΄ ης η Αίτηση 1 και δεν πρόσθεσε οτιδήποτε άλλο. Στο στάδιο της αντεξέτασης του Κτηματολόγου Γεώργιου Παχίτη κατατέθηκαν ως Τεκμήριο ΙΑ η αίτηση Α917/66 που αφορά τα τεμάχια 192 και 457/1 και ως Τεκμήριο ΙΒ η αίτηση 223/66 που αφορά τα ίδια τεμάχια και ως Τεκμήριο ΙΓ πιστοποιητικό του Κοινοτάρχη Λετύμπου ημερ. 9.9.
  9. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο ΙΔ αίτηση της Ελένης Γεωργίου με την οποία ζητά όπως γίνει επανεξέταση στην αίτηση Α223/66 από το Κτηματολόγιο Πάφου για να περαστεί το υφιστάμενο πέρασμα κατά μήκος των κτημάτων 457/2, 45/30 και 357/
  10. Ως Τεκμήριο ΙΕ πιστοποιητικό ότι ο Κτηματολόγος Δήμος Παναγιώτου εξήγησε τις φόρμες Ν.63 ότι είναι ορθές και πιστοποιούν ότι το πέρασμα το οποίο φαίνεται χρωματισμένο με χρώμα κόκκινο επί του σχεδίου Α223/66 κατασκευάστηκε προ 40 ετών, υπογράφεται από τον Πρόεδρο της Κοινότητας Λετύμπου στις 5.11.
  11. Ως Τεκμήριο ΙΣΤ πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας του τεμαχίου 331 και ως Τεκμήριο ΙΖ κτηματολογικό σχέδιο στο οποίο φαίνεται η ρυμοτομία στο ακίνητο 331Α. Τα όσα κατέθεσε η Αιτήτρια με την ένορκη δήλωση της αποτελούν γεγονότα που περιήλθαν σε γνώση της από τρίτους. Αποτελεί όμως γεγονός ότι δεν υπέγραψε την έγγραφη συγκατάθεση του κτηματολόγου. Το ίδιο μπορώ να πω ότι ισχύει και για την Καθ΄ης η αίτηση 1 η οποία μετέφερε στο Δικαστήριο γεγονότα που ανέφεραν σ΄αυτή τρίτα πρόσωπα. Ο Ανδρέας Κωνσταντίνου κατέθεσε ως ειδικός, εφόσον, ως ο ίδιος ισχυρίζεται ήταν υπάλληλος στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και ασχολείται ιδιωτικά με υποθέσεις του τμήματος. Τόσο από την γραπτή ένορκη δήλωση του όσο και από την αντεξέταση που υπεβλήθει διαπιστώθηκε ότι το μόνο που έκανε ήταν να υιοθετήσει την απόφαση του διευθυντή χωρίς να προσθέσει ή να αφαιρέσει οτιδήποτε. Συνεπώς η μαρτυρία και των τριών πιο πάνω προσώπων κρίνεται τυπική και δεν είναι σε θέση να βοηθήσει το Δικαστήριο να καθορίσει οποιαδήποτε θέση. Όσον αφορά τον κτηματολόγο Γεώργιο Παχίτη διαπιστώνω ότι δεν ήταν σταθερός σε όλες τις θέσεις του και ειδικά αντεξεταζόμενος εάν το πέρασμα, που αναφέρεται στις αιτήσεις Α917/66 και Α223/66, είναι στα δυτικά σύνορα του τεμαχίου 457/1 και 192 ή στο σημείο που τοποθετεί στο σχέδιο Α, αρχικά ήταν βέβαιος ότι το πέρασμα είναι όπως το τοποθέτησε στο σχέδιο Α ενώ αργότερα δεν ήταν βέβαιος αν το πέρασμα είναι αυτό που υπάρχει στα δυτικά, δεν ήταν σε θέση να αναφέρει το εμβαδό το οποίο περικλείεται στα γράμματα Α, Β, Γ, Δ, Ε και Ζ του σχεδίου Α, παραδέχθηκε ότι στους τίτλους των τεμαχίων 457/1, 192, 331, 457/2 δεν αναφέρεται κανένα πέρασμα και ότι το αναφερόμενο πέρασμα δεν είχε έξοδο σε δημόσιο δρόμο. Όλα τα πιο πάνω δημιουργούν σοβαρά κενά τα οποία δεν έχουν απαντηθεί. Το άρθρο 80 του Κεφ. 224 διαλαμβάνει ως εξής: Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οιοσδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφαση σαν υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγή ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Το Δικονομικό μέτρο της έφεσης με βάση το άρθρο 80 του νόμου έχει ως αντικείμενο τον έλεγχο της νομιμότητας όσο και την ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή. Το Δικαστήριο, στα πλαίσια αυτής της δικαιοδοσίας, έχει εξουσία να ακυρώνει, να τροποποιεί ή να αντικαθιστά το σχέδιο ανάλογα με το ό,τι κρίνεται δίκαιο σε κάθε περίπτωση (βλ. Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου (πιο πάνω), Αθανάση κ.α. ν. Χ" Μάμα κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ 208 και Σολομώντος ν. Παπανεοκλή
(1992)1 ΑΑΔ 906). Το δικαστήριο στα πλαίσια της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας δυνάμει του άρθρου 80 του Νόμου, εξετάζει κατά πόσο η απόφαση του Διευθυντή είναι νόμιμη και ορθή στην ουσία της. Όταν υπάρχουν όλα τα στοιχεία, το δικαστήριο μπορεί να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με την δική του και να εκδώσει οποιαδήποτε διαταγή κρίνει δίκαιη. Αυτό σημαίνει, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Τρύφωνα Πατσαλίδη ν. Μαρικκούς Κωστή Δαμασκηνού κ.α., ΑΑΔ1 (Β) 1248, ότι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου δεν περιορίζεται μόνο στο έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης αλλά επεκτείνεται και στην ορθότητα της καθώς και στις ρυθμίσεςι των δικαιωμάτων των διαδίκων με γνώμονα το δίκαιο. (βλ. Kofteros v. Theocharous
(1978)1 CLR 619, Peyiotis v. Polemides
(1982)1 CLR 442, Aθανάση κ.α.ω. ν. Χατζημάμα κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ και Κουμής ν. Κούντουρου
(1992)1 ΑΑΔ 1312). Στην υπόθεση Έλλη Μιχαήλ Κτωρίδη ν. Επάρχου Λεμεσού, δια του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ 541, επαναλήφθηκε η αρχή ότι το βάρος είναι στον Εφεσείοντα / Αιτητή να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή, ως του κατ΄εξοχήν αρμοδίου στο πράγμα είναι λανθασμένη, εγχείρημα όχι ευχερές και μέλλον να πετύχει μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να το στηρίζουν. Το άρθρο 61 του Κεφ. 224 διαλαμβάνει τα εξής: Ο Διευθυντής δύναται να διορθώσει οποιοδήποτε λάθος η παράλειψη στο Κτηματικό Μητρώο ή σε οποιοδήποτε βιβλίο ή σχέδιο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου, ή σε οποιοδήποτε πιστοποιητικό εγγραφής, και κάθε τέτοιο Μητρώο, βιβλίο σχέδιο ή πιστοποιητικό εγγραφής που διορθώθηκε με τον τρόπο αυτό έχει την ίδια εγκυρότητα και ισχύ όπως αν το λάθος αυτό ή η παράλειψη αυτή να μην είχε γίνει.
(2)Όταν λόγω λάθους, παράλειψης, ψευδούς βεβαίωσης η ψευδούς παράστασης που έγινε καλή τη πίστει ή δόλια, διενεργηθεί οποιαδήποτε εγγραφή σε οποιοδήποτε βιβλίο Επαρχιακό Κτηματολογικού Γραφείου, ο Διευθυντής δύναται, μετά την διαπίστωση των αληθινών γεγονότων, να προβεί σε ακύρωση της εγγραφής αυτής καθώς και κάθε πσιτοποητικού που σχετίζεται με την εγγραφή αυτή.
(3)Καμία τροποποίηση, διόρθωση ή ακύρωση δεν διενεργείται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)ή
(2)εκτός αν δοθεί από το Διευθυντή προηγούμενη ειδοποίηση τριάντα ημερών σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο δυνατό να επηρεάζεται από αυτή, και οποιοδήποτε πρόσωπο δύναται, εντός της περιόδου των τριάντα ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία δόθηκε η ειδοποίηση αυτή, να καταχωρήσει ένσταση στο Διευθυντή ο οποίος για τούτο εξετάζει αυτή και δίνει ειδοποίηση για την απόφαση του επί αυτής στον ενιστάμενο. Η διόρθωση λαθών στα κτηματολογικά βιβλία και σχέδια αποτελεί πρωτογενή ευθύνη του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Η πραγματοσύνη του Τμήματος, τα μέσα και στοιχεία που οι κτηματολογικές αρχές έχουν στην διάθεση τους, καθιστούν το Διευθυντή το φυσιολογικό φορέα διόρθωσης ή επίλυση των διαφορών στις οποίες αναφέρονται οι πρόνοιες του άρθρου 61 του νόμου (βλ. Lambris Haralambous Papaloizou v. Cornelia Thmistokleous, 22 CLR, 177, Φιλίππου ν. Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 448 και X" Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ 844). Στην υπόθεση Papa Loizou v. Themistokleous, 22 CLR 177, αποφασίστηκε ότι, όπου υπάρχει ισχυρισμός για λάθος στα βιβλία ή σχέδια του Κτηματολογίου, λόγω του συνδυασμού των άρθρων 75 και 59 του Κεφ. 231 (τώρα άρθρα 80 και 61 του Κεφ. 224), το θέμα θα πρέπει κατά πρώτον να παραπέμπεται στο Διευθυντή του Κτηματολογίου για την απόφαση του και μόνο αφού αυτός αποφασίσει μπορεί το θέμα να αχθεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με έφεση. Στην υπόθεση Φιλίππου (πιο πάνω) το θέμα έχει τεθεί ως εξής: «Η διόρθωση λάθους συνιστά κατ΄εξοχήν διοικητική λειτουργία η οποία ανάγεται στην αρμοδιότητα του τμήματος το οποίο είναι υπεύθυνο για το λάθος. Άλλωστε, το Κτηματολόγιο είναι εξόχως σε θέση να διαπιστώσει λάθη σε κτηματολογικές εγγραφές και μητρώα. Πρόκειται για διοικητική λειτουργία στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου. Ο δικαστικός έλεγχος που προβλέπεται από το άρθρο 80 διασφαλίζει στο ακέραιο το δικαίωμα του πολίτη για προσφυγή στο δικαστήριο για την προστασία των δικαιωμάτων του που θίγονται από σφάλματα των Διοικητικών Αρχών. Εφόσον το θέμα αφορά κατ΄εξοχή ιδιωτικά δικαιώματα, δικαιοδοσία για την αναθεώρηση διοικητικής απόφασης παρέχεται στα πολιτικά δικαστήρια της χώρα (βλ. Valana v. Repuplic, 3 R. S. C. C., 41 Hadji Kyriakou v. Hadjiapostolou and Others, 3 R.S.C.C.89, Charalambides v. Rupublic, 4 R.S.C.C. 114, Antoniou and Others v. Republic
(1984)3 CLR 623 και Μachlouzarides v. Republic
(1985)3 CLR 2342). Στην υπόθεση Νικολάου κ.α. V. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας
(2003)1 (Γ) ΑΑΔ 1676 κρίθηκε ότι η εξουσία του Διευθυντή ως αυτή προνοείται στο άρθρο 61 του Κεφ. 224 δεν περιλαμβάνει επίλυση διαφορών οι οποίες αφορούν σε ιδιοκτησιακά δικαιώματα. Στην εν λόγω υπόθεση είχε υποβληθεί στο Κτηματολόγιο αίτηση για διευθέτηση συνοριακής διαφοράς. Κατά την εξέταση όμως την υπόθεσης διαπιστώθηκε λάθος στο διαχωρισμό, τότε το Κτηματολόγιο εισηγήθηκε να διορθώσει το λάθος. Η διόρθωση συνεπαγόταν μείωση εμβαδού του κτήματος της εφεσίβλητης και αύξηση του εμβαδού του κτήματος του εφεσείοντων, οπότε η εφεσίβλητη δεν αποδέχθηκε την εισήγηση. Το Κτηματολόγιο ωστόσο θεωρώντας ότι έγινε λάθος κατά τη μεταφορά του σχεδίου που ετοιμάστηκε επί τόπου, προχώρησε στη βάση του άρθρου 61 του Κεφ. 224 να διορθώσει το λάθος. Υποβλήθηκε έφεση από τους εφεσίβλητους κατά της απόφασης του Διευθυντή, κάτι το Εφετείο επιβεβαίωσε την πρωτόδικη απόφαση, η κατάληξη της οποίας ήταν πως η διαφορά των διαδίκων δεν αφορούσε στην εξουσία του Διευθυντή για διόρθωση λάθους, αλλά ήταν θέμα διαφορά ως προς την ιδιοκτησία, θέμα το οποίο εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Μεταξύ άλλων, λήφθηκε υπόψη στο συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ότι με τη διόρθωση του λάθους όπως το αντιλήφθηκε το Κτηματολόγιο, επερχόταν ουσιώδης αλλαγή στην επί τόπου κατάσταση συνεπεία μετατόπισης συνόρων έχοντας αντίκτυπο στην έκταση εκάστου εκ των διαχωρισθέντων ακινήτων. Στην παρούσα υπόθεση στο Τεκμήριο 1Α που αφορά την αίτηση για εγγραφή Α917/66 αναφέρεται πέρασμα (Passage) στα σύνορα των ακινήτων 192 και 457/
  1. Το ίδιο αναφέρεται και στο Τεκμήριο 1Β που αφορά την αίτηση για διαχωρισμό Α223/
  2. Ενώπιον του Δικαστηρίου με την μαρτυρία του Γεώργιου Παχίτη, η οποία βασίστηκε στις πιο πάνω αιτήσεις, δεν ξεκαθάρισε τελικά σε πιο σύνορο των τεμαχίων 192 και 457/1 βρίσκεται το πέρασμα και συγκεκριμένα αν αυτό είναι αυτό που σημειώνεται στο σχέδιο Α ή αυτό στα δυτικά των τεμαχίων. Περαιτέρω στο Τεκμήριο Στ το οποίο, είναι φωτοαντίγραφο της Ένορκης δήλωσης του Γεώργιου Παχίτη ημερομηνίας 14.12.09, η οποία συνοδεύει την ένσταση του Καθ΄ου η αίτηση 2, και αφορά την αίτηση Α917/66 για το ακίνητο 457/2 της Καθ΄ης η αίτηση 1 το πέρασμα «Passage» που αναφέρεται σ΄αυτή ως σύνορο αποτελεί πρόσθεση. Με βάση το Τεκμήριο 1Δ την 1/7/66 δικηγόρος ενεργώντας εκ μέρους της πελάτιδος του Ελένης Γεωργίου, η οποία ήταν ιδιοκτήτρια πριν την Καθ΄ης η αίτηση 1, ζητούσε επανεξέταση από το Κτηματολόγιο Πάφου με βάση την αίτηση Α223/66, για να περασθεί το υφιστάμενο πέρασμα κατά μήκος των κτημάτων της με αριθμούς τεμαχίων 457/2, 45/30 και 457/1 το οποίο, ως ισχυρίζεται, φαίνεται επί τόπου. Το δε τεκμήριο 1Ε αποτελεί πιστοποιητικό της τότε χωρητικής αρχής Λετύμπου ημερ. 5.11.66 με το οποίο πιστοποιείται ότι το πέρασμα κατασκευάσθηκε προ 40 ετών. Φυσικά ενώπιον του Δικαστηρίου δεν ετέθει οτιδήποτε ότι οι ιδιοκτήτες των ακινήτων 457/1 και 192 συμφωνούσαν με αυτή την διόρθωση από το
  3. Όλα τα πιο πάνω προβληματίζουν ιδιαίτερα το Δικαστήριο, εάν αυτό που ζητά ο Διευθυντής του Κτηματολογίου για διόρθωση είναι λάθος εντός της έννοιας του άρθρου 61 του Κεφ.
  4. Με την απόφαση του ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 18.3.09 θεωρεί δεδομένο ότι τα δύο συνδετικά σημεία που παρουσιάζονται στο τεμάχιο 330 και φαίνονται στο σχέδιο Α που συνοδεύει την απόφαση του Διευθυντή τοποθετήθηκαν εκ παραδρομής ύστερα από λανθασμένο σχεδιασμό και ότι λανθασμένα στο εν χρήσει σχέδιο του δημοσίου αδιεξόδου φαίνεται ότι αποτελεί μέρος του κτήματος της Αιτήτριας. Με βάση την έκθεση γεγονότων που συντάχθηκε από τον Γιώργο Σιακίδη η θέση αυτή του Διευθυντή στηρίζεται στο ότι στα σύνορα των εγγράφων 8356 και 8357 που εκδόθηκαν αρχικά με την αίτηση Α917/66 αναφέρεται πέρασμα και στο ότι οι αρχικοί ιδιοκτήτες υπέγραψαν τύπο Ν3Α. Οι τύποι Ν3Α δεν παρουσιάσθηκαν για όλους τους ιδιοκτήτες και συγκεκριμένα δεν ετέθηκε οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι ιδιοκτήτες της εγγραφής 8356 των τεμαχίων 192 και 457/1, τώρα 330, υπέγραψαν συγκατάθεση. Από τη μαρτυρία του Γεωργίου Παχίτη, κτηματολογικού λειτουργού ο οποίος διενήργησε την επιτόπια έρευνα στις 9.09.2035 για διόρθωση του λάθους και με βάση τα τεκμήρια που κατέθεσε πέραν των όσων κατάθεσε στην ένορκη του δήλωση διεφάνη ότι η μόνη συγκατάθεση που υπάρχει είναι των ιδιοκτητών που κατείχαν το τεμάχιο 457/2 πριν από την Καθ΄ης η αίτηση
  5. Για δε πέρασμα που αναφέρεται στην Αίτηση Α917/66 δεν ήταν βέβαιος στο τέλος αν αυτό αφορά το πέρασμα στην δυτική πλευρά των τεμαχίων 457/1 και
  6. Συνεπώς με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι η θέση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, η οποία εκφράστηκε με τις επιστολές ημερομηνίας 11.11.08 και 18.03.09, δεν με βρίσκει σύμφωνο καθότι διαπιστώνω ότι δεν αποτελεί διόρθωση λάθους η αφαίρεση των κλειδιών από το εν χρήσει σχέδιο (βλ. Θ. Νεοφύτου ν. Διευθυντή Κτηματολογίου και Χωρομετρικού Τμήματος και Άλλης
(1995)1 ΑΑΔ 842. Συνακόλουθα δεν μπορεί να διορθωθεί με βάση το 61
(1)του Κεφ. 224 αλλά αποτελεί θέμα διαφοράς ως προς της ιδιοκτησία, θέμα το οποίο εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. Στην αγόρευση της η ευπαίδευτος δικηγόρος της Καθ΄ης η αίτηση 1 εγείρει θέμα καθ΄ύλη αρμοδιότητας του Δικαστηρίου, φυσικά δεν το εγείρει στην ένσταση της, όμως ως θέμα που εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, θα προχωρήσω να το εξετάσω (βλ. Άννα Γ Γεωργίου ν. Γεωργίου Αντωνίου Γεωργίου
(2001)1 ΑΑΔ σελ. 1592. Αποτελεί γεγονός ότι στην αίτηση δεν υπάρχει μνεία για την αξία της επίδικης διαφοράς και δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να καθορίζει την αξία της επίδικης διαφοράς. Το Πρωτοκολλητείο με βάση τα χαρτόσημα που επισύναψε στην αίτηση της η Αιτήτρια έθεσε την υπόθεση ενώπιον Επαρχιακού Δικαστή. Η διαδικασία προχώρησε με βάση το άρθρο 61 του Κεφ. 224 και εφεσιβλήθηκε η θέση των Διευθυντή ότι θα προχωρήσει σε διόρθωση λάθους. Συνεπώς εδώ δεν υπάρχει οποιαδήποτε πράξη αφαίρεσης αξίας γης (βλ. Διευθυντής Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ν. Γιαννάκη Σάββα Αγρότη κ.α.
(1994)1 ΑΑΔ σελ. 320). Ως εκ τουτου η εκδίκαση της αίτησης ορθά τέθηκε ενώπιον επαρχιακού Δικαστή. Με βάση τα όσα ανωτέρω έχω εξηγήσει και παρά το γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν έχει προσκομίσει ικανή μαρτυρία για απόδειξη των ισχυρισμών της λόγω της φύσεως της υπόθεσης, καταλήγω ότι η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας η οποία εκφράστηκε με τις επιστολές ημερομηνίας 11.11.08 και 18.03.09 θα πρέπει να ακυρωθεί και ακυρώνεται. Τα έξοδα της υπόθεσης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ΄ων η αίτηση 1 και 2 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, όχι στο σύνολο τους αλλά κατά 2/3 λόγω του ότι δεν παρέθεσε ικανοποιητική μαρτυρία. Υπ........... Μ. Δρουσιώτης, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΓ Subject: Civil - Final Αναφορά: Παραμερισμός/ ακύρωση απόφασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.