Fortune Properties Investments Limited ν. Αυγούλλας Ιουλίου Στυλιανού ή Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής: 1151/08, 18/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A202 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1151/08 Μεταξύ: Fortune Properties Investments Limited Ενάγουσας και
- Αυγούλλας Ιουλίου Στυλιανού ή Χαραλάμπους Γιωργούλλας Ιουλίου Στυλιανού ή Γεωργίου Πέτρου
- Μυροφόρας Ιουλίου Στυλιανού ή Χερουβείμ
- Ανδρέα Μιλτιάδους Εναγομένων --------------------------- Ημερομηνία: 18.10.2013 Αίτηση ημερομηνίας 3.7.13 για προσκόμιση περαιτέρω και /ή αντικρουστικής μαρτυρίας Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Αγ. Γεωργιάδης (κα Μ. Πατσαλίδου ν΄ ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Επ. Κορακίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 27.5.2008 και η ακρόαση της άρχισε στις 25.2.2013, ημερομηνία κατά την οποία έδωσε μαρτυρία η Μ.Ε.1 Δέσποινα Αζίνα. Ακολούθως στις 7.3.13 έδωσαν μαρτυρία ο Μ.Ε.2 Χρίστος Γεωργιάδης, δικηγόρος, και ο Μ.Ε.3 Στέφανος Φιντικλής. Στις 16.5.13 έδωσαν μαρτυρία οι Μ.Ε.4 Αντρούλα Ζαμπυρίνη και Μ.Ε.5 Χαρίλαος Μαρδάς με τους οποίους η πλευρά των Εναγόντων έκλεισε την υπόθεση της. Ακολούθησε στις 27.5.13 η έναρξη προσκόμισης μαρτυρίας από πλευράς Υπεράσπισης όπου κατέθεσαν η Μ.Υ.1 Αυγή Χαραλάμπους (Εναγόμενη 1). Στις 4.6.13 άρχισε να δίνει μαρτυρία ο Μ.Υ.2 Γεώργιος Σιακίδης, η μαρτυρία του οποίου ολοκληρώθηκε στις 5.6.
- Ακολούθησε ο ορισμός της υπόθεσης στις 25.6.13 για συνέχιση της ακρόασης ώστε να δοθεί χρόνος εν τω μεταξύ να ακουστεί η αίτηση ημερ. 4.6.2013 των Εναγόντων για επανακλήτευση της Αντρούλας Ζαμπυρίνη (Μ.Ε.4) και Χαρίλαου Μαρδά (Μ.Ε.5). Στις 19.6.2013 δόθηκε η επιφυλαχθείσα απόφαση του Δικαστηρίου με την οποίαν απορρίφθηκε το αίτημα για τους λόγους που εμφαίνονται στην απόφαση του. Ακολούθως η αγωγή ορίστηκε για συνέχιση της ακρόασης στις 25.6.2013 και μετά στις 3.7.2013 ότε και ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία και η αγωγή ορίστηκε για τελικές αγορεύσεις για τις 19.9.
- Εν τω μεταξύ στις 3.7.2013 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία επιζητείται ουσιαστικά η επανάκληση του Χαρίλαου Μαρδά (Μ.Ε.5) να καταθέσει την έκθεση που ετοίμασε και να δώσει μαρτυρία σε σχέση με τα Τεκμήρια 46, 46Α, 47, 47Α, 58 και 59 και να αντεξεταστεί επί της έκθεσης του και των Τεκμηρίων. Επιπρόσθετα επιζητείται η επανάκληση της Αντρούλας Ζαμπυρίνη (Μ.Ε.4) για να απαντήσει επί της μαρτυρίας των Μ.Υ.3 και 4 και να αντεξεταστεί. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.33, θ.7(ιι)(β) και 11 και τη Δ.48 θ.2 και 3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, τις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου, την αρχή της ισότητας των όπλων, τα άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται από την δικογραφία του Δικαστηρίου και την ένορκη δήλωση του κ. Χρήστου Γεωργιάδη, ημερ. 3.7.
- Στην ένορκη του δήλωση ο κ. Γεωργιάδης διευκρινίζει ότι οι Ενάγοντες με την παρούσα αγωγή δεν είχαν και ούτε έχουν πρόθεση να προωθήσουν αγώγιμο δικαίωμα που να στηρίζεται σε γεγονότα προγενέστερα της 30.8.
- Απλά επιδιώκουν να απαντήσουν και να αντικρούσουν μαρτυρίες και γνώμες των Μ.Υ.1 και 2 σε σχέση με τα δικαιώματα ιδιοκτησίας επί του επίδικου ακινήτου στη βάση γεγονότων προγενέστερων της 30.8.
- Η επιδίωξη τους επίσης είναι να προσαχθεί μαρτυρία του κ. Μαρδά αναφορικά με τη σημασία των Τεκμηρίων 58 και 59 καθώς επίσης και να αντικρούσουν τον ισχυρισμό των Μ.Υ.3 και 4 ότι στα Τεκμήρια 46Α και 47Α προστέθηκαν καταχωρήσεις, που δεν υπήρχαν στα πρωτότυπα βιβλία του Κτηματολογίου, με παρότρυνση της κας Ζαμπυρίνη. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των Εναγομένων η οποία βασίζεται στους εξής λόγους: «(α) Η αίτηση των εναγόντων είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη. (β) Η αίτηση του αιτήματος των εναγόντων θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους εναγόμενους 1-
- (γ) Οι ενάγοντες δεν έχουν παραπλανηθεί ούτε καταληφθεί εξ απροόπτου. (δ) Οι ενάγοντες επιδιώκουν να καλύψουν κενά στη μαρτυρία τους για να υποστηρίξουν τη δική τους υπόθεση και μαρτυρία. (ε) Οι ενάγοντες επιδιώκουν να δώσουν περαιτέρω μαρτυρία αντίθετη με τη μαρτυρία που έχουν ήδη δώσει οι μάρτυρες τους και η έγκριση του αιτήματος τους θα προκαλέσει φαυλότητα και δεν θα εξυπηρετήσει το συμφέρον της δικαιοσύνης. (στ) Οι ενάγοντες δεν δικογραφούν τους ισχυρισμούς που θέλουν να υποστηρίξουν με τη μαρτυρία που θέλουν να προσφέρουν. (ζ) Η αίτηση των εναγόντων είναι καταχρηστική.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Πόπης Πέτρου, από την Πάφο, ημερ. 27.9.2013 δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου των Εναγομένων και δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ουσιαστικά στην ένορκη δήλωση της επαναλαμβάνει και τεκμηριώνει τους λόγους ένστασης τονίζοντας τις θέσεις της κάθε πλευράς όπως αυτές προβάλλονται στα δικόγραφα τους. Όπως αναφέρει, η βάση της αγωγής είναι ισχυριζόμενος δόλος από πλευράς Εναγομένων και η μαρτυρία που προσκομίστηκε ήταν προς υποστήριξη αυτού του αγώγιμου δικαιώματος τους. Οι Ενάγοντες σκόπιμα απέφυγαν να προσκομίσουν μαρτυρία σε σχέση με το δικαίωμα εγγραφής του επίδικου ακινήτου επ΄ ονόματι τους. Οι θέσεις των Εναγομένων που αναφέρονται στο ιστορικό του επίδικου ακινήτου έχουν τεθεί στην Υπεράσπιση τους και οι Ενάγοντες στην Aπάντηση τους δεν έθεσαν κανένα ισχυρισμό που να αναφέρεται στο ιστορικό του ακινήτου. Επιπλέον οι θέσεις αυτές των Εναγομένων τέθηκαν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων που κλήθηκαν από τους Ενάγοντες και ιδιαίτερα κατά την αντεξέταση της κας Αζίνα η οποία αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο ιστορικό της εγγραφής του επίδικου ακινήτου. Επιλεκτικά οι Ενάγοντες έστω και με την κλήση του κου Μαρδά και της κας Ζαμπυρίνη επέλεξαν να μην αναφερθούν στο ιστορικό του τεμαχίου δηλαδή επιδίωξαν με προκλητικό τρόπο να προβάλουν τη θέση ότι οποιαδήποτε μαρτυρία δεν υποστήριζε τη θέση των Εναγόντων, ήταν άσχετη και μη αποδεκτή. Με την παρούσα αίτηση επιζητείται η προώθηση μιας νέας θέσης ότι το επίδικο ακίνητο ήταν πάντοτε μέρος της αρχικής εγγραφής που κατέληξε στους Ενάγοντες. Τέτοια θέση δεν προβάλλεται ούτε στην Έκθεση Απαίτησης αλλ' ούτε και στην Απάντηση των Εναγόντων. Είναι εισήγηση της κας Πέτρου ότι το τι επιδιώκουν στην ουσία οι Ενάγοντες είναι να προσκομίσουν περαιτέρω μαρτυρία για κάλυψη των κενών της μαρτυρίας που έχουν δώσει. Σε καμιά περίπτωση οι Ενάγοντες βρέθηκαν εξ απροόπτου από τη μαρτυρία των Εναγομένων που συμβαδίζει με τη γραμμή της Υπεράσπισης. Καταλήγοντας ισχυρίζεται ότι η επανάκληση της κας Ζαμπυρίνη και κου Μαρδά συνιστούσε το επίδικο θέμα στην αίτηση των Εναγόντων ημερ. 4.6.2013 η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Σ΄ όσον αφορά τέλος την προσκόμιση εξ ακοής μαρτυρίας από πλευράς της κας Πέτρου δόθηκε η ευκαιρία στην άλλη πλευρά που το ζήτησε να αντεξετάσει την κα Λάμπρου που προέβηκε στην αρχική δήλωση, οπότε δεν τίθεται θέμα αντικρουστικής μαρτυρίας. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατά την ακρόαση περιορίστηκαν στα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση και καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους παραθέτοντας και σχετική νομολογία. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στο κατάλληλο στάδιο. Η αίτηση προωθήθηκε ενώπιον μου κατά την ακρόαση έχοντας ως βάση κυρίως τις πρόνοιες της Δ.33, θ.7(ιι)(β) και 11 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Η εν λόγω Διαταγή προβλέπει τα εξής: «
- ...................................
(7). Οι διαδικασίες κατά την ακρόαση θα είναι ως ακολούθως: (Ο διάδικος τον οποίον το βάρος αποδείξεως βαρύνει θα ονομάζεται «ο πρώτος διάδικος» και ο άλλος διάδικος θα ονομάζεται «ο δεύτερος διάδικος»). (ι) Όπου τα ζητήματα μεταξύ των διαδίκων περικλείουν μόνο νομικά σημεία και οι διάδικοι αναφέρουν ότι δεν θα προσαχθεί μαρτυρία ο πρώτος διάδικος μπορεί να προσφωνήσει (address) το Δικαστήριο και μετά ο δεύτερος διάδικος μπορεί να κάμει το ίδιο και τέλος ο πρώτος διάδικος μπορεί να απαντήσει. (ιι) Σε άλλες περιπτώσεις: (α) Ο πρώτος διάδικος μπορεί να αρχίσει την υπόθεση του και να προσαγάγει την μαρτυρία του. Μετά που θα κάμει έτσι θα ερωτηθεί ο δεύτερος διάδικος κατά πόσον προτίθεται να προσαγάγει μαρτυρία και αν αναφέρει ότι δεν προτίθεται να προσαγάγει τότε ο πρώτος διάδικος μπορεί να προσφωνήσει το Δικαστήριο για το σκοπό συνοψίσεως της μαρτυρίας και τελικά ο δεύτερος διάδικος μπορεί να προσφωνήσει το Δικαστήριο. Αν ο δεύτερος διάδικος, αναφέρει ότι προτίθεται να καλέσει μαρτυρία τότε αυτός ο διάδικος μπορεί να αρχίσει την υπόθεση του και να προσαγάγει μαρτυρία και μετά που θα κάμει έτσι μπορεί να συνοψίσει την μαρτυρία και τελικά ο πρώτος διάδικος μπορεί να απαντήσει. β) Ο πρώτος διάδικος μπορεί να μη προσαγάγει μαρτυρία σε απάντηση παρά μόνο κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου. Αν επιθυμεί να παρουσιάσει τέτοια μαρτυρία θα πρέπει να ζητήσει άδεια αμέσως μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του δευτέρου διαδίκου. Αν τέτοια άδεια δοθεί η συνόψιση του δευτέρου διαδίκου θα πρέπει να μετατεθεί αμέσως μετά που θα ακουσθεί η μαρτυρία προς απάντηση. .....................................
(11)Το Δικαστήριο μπορεί να δώσει απόφαση εναντίον οιουδήποτε των διαδίκων μετά το κλείσιμο της υπόθεσης χωρίς άλλη διαδικασία εκτός αν κρίνει σκόπιμο να αναβάλει την ακρόαση ώστε να καταστεί δυνατόν να προσαχθεί περισσότερη μαρτυρία.» Στην υπόθεση Tsiartas & Another v. Taliotis
(1989)1 A.A.Δ. 216 και αργότερα στη Ματθαίου ν. Νικολάου κ.ά.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 2080 υιοθετήθηκαν οι αρχές από το σύγγραμμα Phipson on Evidence, 13η Έκδοση, παράγρ. 33-92 σε σχέση με τη χορήγηση άδειας για προσαγωγή απαντητικής μαρτυρίας. "33-92 Evidence in reply, whether oral or by affidavit, must as a general rule, be strictly confined to rebutting the defendant's case, and must not merely confirm that of the plaintiff. ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... With the judge's leave, rebutting evidence may be called by the plaintiff in answer to evidence of the defendant in support of an issue, the proof of which lay upon him. The discretion may still be exercised in the plaintiff's favour where the nature of the defence became apparent during cross-examination of his own witnesses. The judge, however, has a discretion to admit further evidence either for his own satisfaction or where the interests of justice require it, and confirmatory evidence in rebuttal will generally be allowed when the party tendering it has been misled or taken by surprise." Σε μετάφραση: "33-93 Απαντητική μαρτυρία, είτε αυτή είναι προφορική ή με ένορκη δήλωση, πρέπει κατά γενικό κανόνα να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση του εναγομένου και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του ενάγοντα .... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... Με την άδεια του δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από τον ενάγοντα σε απάντηση της μαρτυρίας του εναγομένου προς υποστήριξη επίδικου θέματος η απόδειξη του οποίου εβάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ του ενάγοντα όπου η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Ο Δικαστής έχει διακριτική ευχέρεια να δεχθεί περαιτέρω μαρτυρία είτε για την δική του ικανοποίηση ή όπου αυτό απαιτείται από το συμφέρον της δικαιοσύνης -και επιβεβαιωτική αντικρουστική μαρτυρία γενικώς θα γίνεται επιτρεπτή όπου ο διάδικος που την προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου." Προτού προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της αίτησης κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώ με τον τελευταίο λόγο ένστασης που αφορά στο ότι η αίτηση των Εναγόντων είναι καταχρηστική. Στην υπόθεση LOUKOS TRADING CO LTD κ.ά. ν. ΡΕΙΝΜΠΟΟΥ ΠΛΗΤΣΙΗΓΚ ΚΑΙ ΝΤΑΙΓΚ ΚΟ. ΛΤΔ
(2000)1 Α.Α.Δ. 1014 λέχθηκαν τα εξής σε σχέση με την κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας στις σελ. 1017, 1018: «Έχει νομολογηθεί ότι τα δικαστήρια έχουν εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεως της δικαστικής διαδικασίας. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της (βλ. Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ. 2)
(1993)1 Α.Α.Δ. 248, Διευθυντής Φυλακών ν. Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Re Beogradska D.D.
(1996)1 Α.Α.Δ. 911 και Βασιλείου ν. Μακρίδη
(2000)2 Α.Α.Δ. 133). Στην Περρέλλα, πιο πάνω, σελ. 222, υποδείχθηκε ότι "η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας, που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του". Στην παρούσα υπόθεση απουσιάζει οποιαδήποτε εξήγηση για την απόσυρση της πρώτης αίτησης. Η δε εξήγηση για τη μη παρουσία του αιτητή ή του δικηγόρου του κατά την ημέρα της ακρόασης της δεύτερης αίτησης δεν είναι ικανοποιητική, είναι πολύ φτωχή. Αποτελεί κοινό τόπο ότι οι ακροάσεις ενώπιον του Εφετείου αρχίζουν στις 9.30 π.μ. Θεωρούμε λοιπόν ότι η υποβολή του ίδιου ένδικου διαβήματος για τρίτη φορά, στην απουσία αποδεκτής εξήγησης αναφορικά με τα δύο προηγούμενα διαβήματα συνιστά κλασσική περίπτωση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Στην άσκηση της σύμφυτης δικαιοδοσίας μας, η οποία, όπως υποδείχθηκε στην Constantinides (πιο πάνω), αποβλέπει στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, θεωρούμε ότι πρέπει να δοθεί τέλος στην παρούσα διαδικασία με διάταγμα απόρριψης της αίτησης. Θα πρέπει να τονιστεί ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ο παράγοντας προστασίας της άλλης πλευράς από ταλαιπωρία που προκύπτει από συμπεριφορά του αντιδίκου η οποία συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Στην παρούσα υπόθεση οι εφεσίβλητοι έχουν ετοιμάσει τρεις ένορκες δηλώσεις και εμφανίσθηκαν 5 φορές, μέσω δικηγόρου, ενώπιον του δικαστηρίου για σκοπούς ακρόασης των τριών αιτήσεων. Το διάταγμα εξόδων εναντίον του αιτητή δεν αποτελεί αντιστάθμισμα για την ταλαιπωρία την οποία έχουν υποστεί.» Ουσιαστικά με την παρούσα αίτηση επιζητείται η επανάκληση του Χαρίλαου Μαρδά (Μ.Ε.5) για να δώσει περαιτέρω μαρτυρία σε σχέση με μια έκθεση που φέρεται να ετοίμασε και δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο και ούτε ζήτησε να κατατεθεί όταν έδινε μαρτυρία. Την ίδια έκθεση είχε στην κατοχή της και η κα Ζαμπυρίνη (Μ.Ε.4) την οποία ούτε η ίδια κατέθεσε στο Δικαστήριο. Το αίτημα αυτό είχε προβληθεί με την αίτηση των Εναγόντων ημερ. 4.6.2013 κάτω από τον μανδύα της επανακλήτευσης μάρτυρα, στη βάση της Δ.38 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Κρίνω ότι η χρησιμοποιηθείσα φρασεολογία για προώθηση του αιτήματος δεν είναι αποφασιστική στο να κριθεί κατά πόσο το θέμα συνιστά στην ουσία το ίδιο με εκείνο της αίτησης ημερ. 4.6.
- Σημασία έχει ο ουσιαστικός σκοπός της αίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση ο ουσιαστικός σκοπός της αίτησης δεν είναι άλλος παρά η επανάκληση του κου Μαρδά να δώσει μαρτυρία επί της έκθεσης στην οποία τόσο ο ίδιος όσο και η κα Ζαμπυρίνη έκαμαν αναφορά στη μαρτυρία τους και την οποία δεν κατέθεσαν στο Δικαστήριο και ούτε ζήτησαν να κατατεθεί. Δεν προέκυψε καμία νέα μαρτυρία από την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 19.6.2013 και μετά για να τίθεται θέμα επανάκλησης του κου Μαρδά προς το σκοπό να δώσει αντικρουστική μαρτυρία. Οι μόνες μαρτυρίες που δόθηκαν από μέρους των Εναγομένων ήταν της κας Πόπης Πέτρου (Μ.Υ.3) και της κας Ευγενίας Λάμπρου (Μ.Υ.4) που η τελευταία κλήθηκε απλά για σκοπούς αντεξέτασης της από την άλλη πλευρά, δηλαδή τους Ενάγοντες, για κατ΄ ισχυρισμό δηλώσεις της προς την κα Πέτρου. Η κα Πέτρου κατέθεσε τα Τεκμήρια 58 και 59 που κατ΄ ισχυρισμό είναι πιστά αντίγραφα των σελίδων 289 και 485 του Κτηματολογικού Βιβλίου, όπως φέρεται να συνιστούν και τα Τεκμήρια 46 και 47, που κατατέθηκαν από τον Μ.Υ.2 που ήδη είχε δώσει μαρτυρία. Αν από την άλλη η πλευρά των Αιτητών θεωρεί ότι η κατάθεση των Τεκμηρίων 46Α και 47Α συνιστά νέα μαρτυρία ώστε να τίθεται θέμα προσκόμισης αντικρουστικής μαρτυρίας, σημειώνεται ότι τα συγκεκριμένα Τεκμήρια τα κατέθεσε ο δικηγόρος των Εναγόντων-Αιτητών κατά την αντεξέταση του Σιακίδη (M.Y.2), άρα δεν είναι μαρτυρία που προέρχεται από τους Εναγόμενους. Σ΄ όσον αφορά τη μαρτυρία της Μ.Υ.4 αυτή κλήθηκε ουσιαστικά για αντεξέταση πάνω σε δηλώσεις που κατ΄ ισχυρισμό προέβη στη Μ.Υ.
- Τελικά δεν αντεξετάστηκε επί των δηλώσεων αυτών αλλά επιχειρήθηκε μέσω της αντεξέτασης η επέκταση της μαρτυρίας της επί άλλων θεμάτων που σε κάποιο στάδιο δεν επιτράπη από το Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει και αυτή η μαρτυρία προέρχεται από Τεκμήρια που κατέθεσε η πλευρά των Εναγόντων-Αιτητών κατά την αντεξέταση μαρτύρων Υπεράσπισης και όχι από τους Εναγομένους-Καθ΄ ων η Αίτηση, για να τεθεί θέμα αντικρουστικής μαρτυρίας. Το αίτημα για επανάκληση των δύο πιο πάνω μαρτύρων από πλευράς Αιτητών είχε εγερθεί και εκδικάστηκε. Η απόπειρα των Αιτητών να εμφανίσουν το θέμα ως διαφορετικό, δηλαδή πλέον ως μαρτυρία που προέκυψε εκ των υστέρων, ιδιαίτερα σ΄ όσον αφορά το αίτημα για την επανάκληση της κας Ζαμπυρίνη δεν τους βοηθά. Επρόκειτο για το ίδιο θέμα. Να δοθεί δηλαδή μαρτυρία για το ιστορικό του επίδικου ακινήτου πριν τις 30.8.1990, μαρτυρία που ήδη δόθηκε και από την Αζίνα (Μ.Ε.1). Θεωρώ ότι η υποβολή του ίδιου ουσιαστικά διαβήματος για δεύτερη φορά αμέσως μετά τον ορισμό της υπόθεσης για τελικές αγορεύσεις συνιστά κλασσική περίπτωση κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας. Ως εκ τούτου ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης γίνεται δεκτός. Παρά τη πιο πάνω κατάληξη μου θα προχωρήσω να εξετάσω την αίτηση επί της ουσίας της και στη βάση των αρχών που διέπουν την εισαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας. Σύμφωνα με τη πιο πάνω νομολογία είναι επιτρεπτή η προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας όπου ο διάδικος που επιζητεί να τη προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή καταληφθεί εξ απροόπτου. Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει περίπτωση παραπλάνησης ή κατάληψης εξ απροόπτου των Αιτητών. Όλες οι θέσεις των Εναγομένων περιλαμβάνοντο στο δικόγραφο τους και η πλευρά των Αιτητών γνώριζε συνεπώς τι μαρτυρία θα προσφέρετο. Όχι μόνο επέλεξαν να μην προσφέρουν τη συγκεκριμένη μαρτυρία που επιθυμούν σ΄ αυτό το στάδιο να εισάξουν, αλλά και μάρτυρες που κλήθηκαν από πλευράς Εναγόντων αναφέρθησαν στο ιστορικό του ακινήτου και συγκεκριμένα η κα Αζίνα (Μ.Ε.1). Σημειώνεται ότι το βάρος απόδειξης σ΄ όσον αφορά το δικαίωμα ιδιοκτησίας των Εναγόντων επί του επίδικου ακινήτου βρίσκεται στους ώμους των ιδίων των Εναγόντων που το διεκδικούν και δεν βαρύνει τους Εναγόμενους στο όνομα των οποίων είναι ήδη εγγεγραμμένο. Οι Ενάγοντες με την παρούσα Αγωγή επιζητούν την ακύρωση της επ΄ ονόματι των Εναγομένων εγγραφής του επίδικου ακινήτου στη βάση της χρήσης από πλευράς Εναγομένων δόλου, ψευδών παραστάσεων, συνωμοσίας, παράνομης επέμβασης κ.ά., λεπτομέρειες των οποίων παρατίθενται στην παράγραφο 17 της Έκθεσης Απαίτησης. Ζητούν επιπρόσθετα επανεγγραφή του ακινήτου επ΄ ονόματι των Εναγόντων, αποζημιώσεις λόγω της πιο πάνω επιλήψιμης συμπεριφοράς των Εναγομένων και/ή στη βάση αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή του δικαίου αποκατάστασης. Η θέση που προώθησαν με την Έκθεση Απαίτησης και Απάντηση τους είναι ότι ο τίτλος εγγραφής τους καλύπτει ολόκληρο το τεμάχιο με αρ. 5 περιλαμβανομένου και του επίδικου, γεγονός το οποίο συνιστά δεδικασμένο με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η μαρτυρία που σκοπείται να εισαχθεί είναι προς υποστήριξη του πρώτου σκέλους, πιο πάνω, που έπρεπε όμως να τεθεί τον κατάλληλο χρόνο, όταν δηλαδή οι Ενάγοντες παρουσίαζαν την υπόθεση τους. Στην υπόθεση Tsiartas (ανωτέρω) το βάρος απόδειξης ενός συγκεκριμένου ισχυρισμού είχαν οι Εναγόμενοι γι΄ αυτό και κρίθηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ως ορθή που επέτρεψε τη προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας από μέρους των Εναγόντων. Στην παρούσα περίπτωση το βάρος απόδειξης ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται στην επανεγγραφή, όπως ζητούν με την Αγωγή, του ακινήτου επ΄ ονόματι τους ή ότι ο τίτλος που κατέχουν περιλαμβάνει και το επίδικο ακίνητο, βρίσκεται στους ώμους των Εναγόντων-Αιτητών και όχι των Εναγομένων. Αυτά προκύπτουν από τα ίδια τα δικόγραφα τους. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα στην παρούσα περίπτωση εισαγωγής αντικρουστικής μαρτυρίας. Οι Εναγόμενοι από την άλλη στην Υπεράσπιση τους αρνούνται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης και οποιοδήποτε δικαίωμα τους επί του επίδικου ακινήτου, κάμνοντας αναφορά στα διαβήματα και το ιστορικό του επίδικου τεμαχίου που κατέληξαν στην επ΄ ονόματι τους εγγραφή. Στην Απάντηση τους οι Ενάγοντες χωρίς την παράθεση οποιωνδήποτε γεγονότων που να υποστηρίζουν τα δικαιώματα τους επί του επίδικου ακινήτου προβάλλουν θέμα δεδικασμένου που προκύπτει από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και/ή κωλύματος από πλευράς Εναγομένων να υποστηρίξουν την εγκυρότητα της επ΄ ονόματι τους εγγραφής του επίδικου ακινήτου. Από τα γεγονότα ενώπιον μου, όπως διαφαίνονται από τους ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αλλά και τα δικόγραφα και πρακτικά του Φακέλου της υπόθεσης δεν έχουν προβληθεί ικανοποιητικές ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν τέτοιο αίτημα. Επαναλαμβάνω ότι απώτερος σκοπός και της παρούσας αίτησης είναι η παροχή δεύτερης ευκαιρίας στους Ενάγοντες-Αιτητές να παρουσιάσουν ουσιαστικά την υπόθεση τους επί μιας ίσως πιο ολοκληρωμένης ή ακόμα και νέας βάσης, κάτι εντελώς ανεπίτρεπτο στο στάδιο αυτό. Όχι μόνο ελλοχεύει ο κίνδυνος, σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος, να προσκομιστεί και μαρτυρία αντίθετη απ΄ εκείνη που ήδη δόθηκε από πλευράς Εναγόντων και ίσως μη δικογραφημένη, αλλά και όλη η μέχρι σήμερα πορεία της υπόθεσης θα εκτροχιαστεί με ορατό το κίνδυνο δυσμενούς επηρεασμού των συμφερόντων της δικαιοσύνης. Οι Ενάγοντες είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν την υπόθεση τους στη βάση των δικογραφημένων τους θέσεων, όπως και έγινε. Το Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο να ασχοληθεί με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της κας Πέτρου στην ένορκη δήλωση της ως προς τις φερόμενες τακτικές των Εναγόντων, προς το σκοπό αποφυγής του κινδύνου να θεωρηθεί ότι ήδη έχει αξιολογηθεί μαρτυρία ως προς την ουσία της υπόθεσης. Το Δικαστήριο στο τέλος θα προβεί σε αξιολόγηση της όλης μαρτυρίας ενώπιον του προς το σκοπό εξαγωγής των συμπερασμάτων του στη βάση των δικογραφημένων θέσεων των διαδίκων. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί σε βάρος των Αιτητών. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων-Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.) ............... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .ΜΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο