Παναγιώτης Κωνσταντίνου ν. Χριστάκης Αλεξάνδρου κ.α., Αρ. Αγωγής. :- 1872/2007, 11/11/2013

Παναγιώτης Κωνσταντίνου ν. Χριστάκης Αλεξάνδρου κ.α., Αρ. Αγωγής. :- 1872/2007, 11/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A211 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής. :- 1872/2007 Παναγιώτης Κωνσταντίνου Και

1. Χριστάκης Αλεξάνδρου
2. Johanna Petronella Andreana Αλεξάνδρου Αίτηση Τροποποίησης Ημερομηνίας 4/10/2013 Ημερομηνία :- Δευτέρα 11η Νοεμβρίου 2013 Για τον Ενάγοντα - Καθ΄ ου η αίτηση :- κος. Γεώργιος Κυριακίδης Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- Για τους Εναγόμενους - Αιτητές :- κος. Νικήτας Α. Νικήτα Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- κος. Πέτρος Χατζηπαναγιώτου Ενδιάμεση Απόφαση ΕΙΣΑΓΩΓΗ
3. Προτού προχωρήσω σε εξέταση της αίτησης τροποποίησης των εναγομένων θεωρώ ορθό όπως καταγραφεί παράλληλα και ένα ιστορικό της πορείας της ακροαματικής διαδικασίας της αγωγής και ο τρόπος με τον οποίο αυτή έχει επηρεαστεί τόσο από τη καταχώρηση της αίτησης όσο και από τα προβλήματα υγεία τα οποία στη συνέχεια αντιμετώπισαν τόσο ο συνήγορος των εναγομένων όσο και ο ίδιος ο ενάγων.
4. Συνεπώς το εισαγωγικό αυτό μέρος της απόφασης δεν έχει άμεση σχέση με την εξέταση της ίδιας της αίτησης και ως εκ τούτου ο αναγνώστης αυτής της απόφασης μπορεί να το παρακάμψει εάν το ενδιαφέρον του επικεντρώνεται στην ίδια την ουσία της αίτησης τροποποίησης.
5. Η ακρόαση της παρούσης αγωγής άρχισε στις 30/9/2013 με τον ενάγοντα να καταθέτει ως μάρτυρας. Αφού ολοκληρώθηκε η κύρια εξέταση του άρχισε και η αντεξέταση του η οποία όμως δεν ολοκληρώθηκε κατά τη δικάσιμο αυτή. Ορίστηκε για συνέχιση η ακρόαση της αγωγής αρχικά στις 3/10/2013 με αλλαγή όμως της ημερομηνίας στη συνέχεια για τις 4/10/
7. Κατά την ημερομηνία αυτή μετά από άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε και ορίστηκε αυθημερόν η αίτηση τροποποίησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Η ακρόαση της αγωγής αναβλήθηκε μέχρι την εκδίκαση της αίτησης τροποποίησης ενώ η αίτηση ορίστηκε αρχικά για οδηγίες στις 10/10/2013 έτσι ώστε να ρυθμιστεί ανάλογα η διαδικασία και για να καταχωρηθεί η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του ενάγοντα μέχρι τότε. Καταχωρήθηκε όντως η ένσταση μία μέρα προηγουμένως, δηλαδή στις 9/10/
8. Στις 10/10/2013 η αίτηση ορίστηκε γι΄ ακρόαση στις 18/10/
9. Κατά την ημερομηνία αυτή υποβλήθηκε αίτημα αναβολής καθότι στο μεσοδιάστημα ο συνήγορος των εναγομένων είχε υποστεί κάταγμα στο ένα του πόδι. Ορίστηκε στη συνέχεια η αίτηση και πάλι γι΄ ακρόαση στις 25/10/2013 κατά την οποία ημερομηνία εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου άλλος δικηγόρος εκ μέρους του συνηγόρου των εναγομένων και ο δικηγόρος του ενάγοντα. Αμφότεροι δήλωσαν πως είχαν ανταλλάξει μεταξύ τους αντίγραφα γραπτών αγορεύσεων τις οποίες παράδωσαν στο Δικαστήριο και επιφυλάχθηκε αυτή η απόφαση.
10. Ενημερώθηκε επίσης κατά την ημερομηνία αυτή το Δικαστήριο πως και ο ενάγων αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας και βρισκόταν κλινήρης στην εντατική μονάδα παρακολούθησης στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Διευκρινίζω πως οι αναφορές στα προβλήματα υγείας τόσο του δικηγόρου των εναγομένων όσο και του ενάγοντα γίνονται κυρίως έτσι ώστε αυτά να ενταχθούν εντός ενός πλαισίου αναφορικά με την όλη πορεία εκδίκασης αυτής της αγωγής και την οποιαδήποτε καθυστέρηση προκλήθηκε σε αυτή, αρχικά εξαιτίας της καταχώρησης της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Καθότι τα δεδομένα αυτά, δηλαδή τα προβλήματα υγείας τόσο του δικηγόρου των εναγομένων όσο και του ενάγοντα, όπως έχουν γίνει αντιληπτά από το Δικαστήριο, μετά και από σχετική ενημέρωση, όταν βεβαίως αυτά προέκυψαν, ακόμη και σήμερα δεν θα επέτρεπαν τη συνέχιση της ακρόασης της αγωγής ανεξάρτητα και από τη καταχώρηση της συγκεκριμένης αίτησης.
11. Αρχικά η απόφαση αυτή ήταν προγραμματισμένη να δοθεί στις 8/11/
12. Εντούτοις, η απόφαση δεν ήταν έτοιμη και ως εκ τούτου η αίτηση ορίστηκε εκ νέου στις 11/11/2013 για την έκδοση της απόφασης. Ενημερώθηκε όμως το Δικαστήριο κατά την ημερομηνία αυτή ως προς τη κατάσταση υγείας τόσο του ενάγοντα όσο και του συνηγόρου των εναγομένων. Βάσει αυτής της ενημέρωσης δυστυχώς διαφαίνεται το ενδεχόμενο τόσο ο ενάγων, του οποίου η προφορική κατάθεση, ως ο πρώτος μάρτυρας στην αγωγή, δεν έχει ολοκληρωθεί, όσο και ο συνήγορος των εναγομένων να μην είναι σε θέση να συμμετέχουν στην ακροαματική διαδικασία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο πρώτος για περίοδο ενός μηνός περίπου ενώ ο δεύτερος ενδεχομένως ακόμη και μέχρι δύο μήνες ακόμη. Δεν αποκλείεται δηλαδή το ενδεχόμενο να μην υπάρχει η δυνατότητα συνέχισης της ακροαματικής διαδικασίας μέχρι και τον Ιανουάριο του
13. Όσο λυπητερό και να είναι αυτό και όσο και αναπόφευκτα να επηρεάζεται η προσπάθεια του Δικαστηρίου για την όσο το δυνατό πιο έγκαιρη εκδίκαση της αγωγής ασφαλώς προτεραιότητα έχει και η κατάσταση της υγείας τόσο του ενάγοντα όσο και του συνηγόρου των εναγομένων. Η ΑΙΤΗΣΗ
14. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης (στο εξής θα αναφέρεται ως η «ένορκη δήλωση») οι βασικοί δύο λόγοι καταχώρησης της αίτησης τροποποίησης οι οποίοι προβάλλονται από τον εναγόμενο 1, «.με βάση πληροφορίες.» που έχει λάβει από τον δικηγόρο τους, είναι οι ακόλουθοι. Βεβαίως ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης (στο εξής θα αναφέρεται ως ο «ενόρκως δηλών») αναφέρεται σε αυτούς τους λόγους ως «.ο λόγος για τον οποίο δεν δικογραφήθηκαν κατά την καταχώρηση της Υπεράσπισης οι παράγραφοι που αναφέρονται . στην αίτηση .». 7.
15. Ο δικηγόρος των εναγομένων «.είχε την εντύπωση ότι θα μπορούσε να προωθήσει τους σχετικούς ισχυρισμούς με βάση την ήδη καταχωρηθείσα υπεράσπιση.». 7.
16. Επειδή κάποια γεγονότα ήρθαν στην αντίληψη του δικηγόρου των εναγομένων «.μόνο μετά που ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία στις 30/09/2013».
17. Αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο της απόφασης πως ο ενόρκως δηλών ήταν παρών κατά το μεγαλύτερο μέρος της ακρόασης στις 30/9/
18. Σημειώνεται μάλιστα στο πρακτικό του Δικαστηρίου το ελάχιστο χρονικό διάστημα για το οποίο ο ενόρκως δηλών είχε εξέλθει της δικαστικής αίθουσας. Συνεπώς όπου αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του στην αντεξέταση του ενάγοντα διατηρεί υπόψη του το Δικαστήριο πως αναφορικά με αυτό το μέρος της ένορκης δήλωσης του ο ενόρκως δηλών είχε και προσωπική γνώση και δεν ορκιζόταν , «.με βάση πληροφορίες.» που είχε λάβει από τον δικηγόρο τους.
19. Αναφορικά με τα όσα αναφέρονται πιο πάνω (βλ. την υποπαράγραφο 7.1 της απόφασης) ο ενόρκως δηλών προσθέτει στη παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του, ότι ο δικηγόρος τους «.θεωρούσε ότι θα μπορούσε με βάση τις υφιστάμενες παραγράφους 3β και 3γ της Υπεράσπισης να προσκομίσει σχετική μαρτυρία .». Αναφέρεται αυτή η λεπτομέρεια από τον ενόρκως δηλούντα ως ένας από τους λόγους («αφενός») για τους οποίους ο δικηγόρος των εναγομένων «.δεν προχώρησε στην καταχώρηση αίτησης τροποποίησης.».
20. Ο άλλος λόγος («αφετέρου») ήταν «.επειδή σε αρκετές από τις προηγούμενες δικασίμους γίνονταν σοβαρές προσπάθειες για συμβιβασμό της αγωγής, δημιουργήθηκε στον δικηγόρο μας η ισχυρή εντύπωση ότι η αγωγή θα συμβιβαζόταν». Προσθέτει επίσης ο ενόρκως δηλών πως παράλληλα «.ο δικηγόρος του Ενάγοντα δήλωσε τόσο στο Δικαστήριο, όσο και στον δικηγόρο μας, ότι ο Ενάγοντας αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας τα οποία μάλλον δεν θα του επέτρεπαν να μαρτυρήσει στο Δικαστήριο και αυτός ήταν ακόμη ένας λόγος που ο δικηγόρος μας πίστευε ότι η αγωγή θα συμβιβαζόταν ή ότι θα απέσυρε την αγωγή ο δικηγόρος του Ενάγοντα και άρα δεν θα χρειαζόταν οποιαδήποτε τροποποίηση της Υπεράσπισης».
21. Αξίζει να σημειωθεί πως τα όσα σχετικά αναφέρει ο ενόρκως δηλών στη παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του δεν υποστηρίζουν με οποιοδήποτε τρόπο τη θέση πως τα όσα ζητούν οι εναγόμενοι να προσθέσουν στην έκθεση υπεράσπισης τους με την αίτηση τροποποίησης προκύπτουν καθότι κάποια γεγονότα ήρθαν στην αντίληψη του δικηγόρου τους μόνο μετά που ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία. Δηλαδή διαφορετικό είναι να προβάλλεται από τη μία η θέση πως προέκυψε η ανάγκη για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης μετά που ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία και από την άλλη η θέση πως οι εναγόμενοι δεν προχώρησαν προηγουμένως σε καταχώρηση αίτησης τροποποίησης καθότι είτε ο δικηγόρος τους θεωρούσε πως θα μπορούσε με την υφιστάμενη έκθεση υπεράσπισης «.να προσκομίσει σχετική μαρτυρία.» (ως επίσης λογικά κατ΄ επέκταση και να αντεξετάσει επί συγκεκριμένων θεμάτων) είτε διότι είχε δημιουργηθεί η προσδοκία ουσιαστικά πως η αγωγή θα συμβιβαζόταν ή αποσυρόταν και ως εκ τούτου δεν θα χρειαζόταν οποιαδήποτε τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης.
22. Δηλαδή, αυτό το οποίο ευθύς εξ αρχής παρατηρείται είναι μία διφορούμενη στάση ως προς την εκδοχή η οποία προτείνεται προς απόδειξη της ύπαρξης της αναγκαιότητας για τη τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης και πως αυτή είτε όντως - έστω και μερικώς - προέκυψε στην όλη πορεία της ακροαματικής διαδικασίας είτε όντως προϋπήρχε της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας αλλά για τους λόγους που αναφέρονται δεν προωθήθηκε.
23. Καθώς μάλιστα όπως διαφαίνεται από τα όσα σχετικά αναφέρει ο ενόρκως δηλών, στις παραγράφους 3 και 4 της ένορκης δήλωσης, η έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας αντιμετωπίζεται ως μία εξέλιξη η οποία δεν αναμενόταν για τους λόγους τους οποίους ο ίδιος ανέφερε.
24. Βεβαίως πλέον με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο ενόρκως δηλών αναφέρεται και στα όσα προφανώς και ο ίδιος ήταν σε θέση να διαπιστώσει (βλ. παράγραφο 8 της απόφασης) αναφορικά με τη δυνατότητα της αντεξέτασης του ενάγοντα από το δικηγόρο των εναγομένων επί συγκεκριμένων θεμάτων.
25. Αναφέρει συγκεκριμένα στη παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του τα εξής. Κατά την αντεξέταση του ενάγοντα «.σε σχετικές ερωτήσεις που υπέβαλε ο δικηγόρος μας σε σχέση με τα χρήματα τα οποία λάμβανε ο Ενάγοντας στην εταιρεία Otakis Holdings Ltd και τα οποία εξόδευε καθημερινά, με αποτέλεσμα να μην αυξάνεται η εργασία και τα κέρδη της εν λόγω επιχείρησης, ως επίσης και αναφορικά με τα έσοδα της επιχείρησης τα οποία τα μοιραζόταν μαζί μου και τα σπαταλούσαμε σκορπίζοντας τα «δεξιά και αριστερά, υπήρξαν ενστάσεις εκ μέρους του συνηγόρου του Ενάγοντα, οι οποίες έγιναν δεκτές από το σεβαστό Δικαστήριο, στην βάση του ότι οι σχετικές ερωτήσεις δεν καλύπτονται από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Υπεράσπιση».
26. Ολοκληρώνει ο ενόρκως δηλών αναφέροντας πως ενόψει αυτών αλλά και των όσων πληροφορείται από το δικηγόρο του καθίσταται αναγκαία η καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης έτσι ώστε να μπορούν οι εναγόμενοι να θέσουν τους ισχυρισμούς τους στον ενάγοντα και να του δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθεί επί αυτών και έτσι το Δικαστήριο να έχει μία πλήρη εικόνα των γεγονότων που αφορούν αυτή την αγωγή.
27. Πέραν όμως και των όσων αναφέρει στη παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του ο εναγόμενος 1 - εξηγώντας ουσιαστικά πως προέκυψε η αναγκαιότητα για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης - αναφέρει επίσης και τα ακόλουθα στη παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του. Σε αυτή τη περίπτωση σε σχέση με ερωτήσεις του συνηγόρου των εναγομένων αναφορικά με τα «.όσα προηγήθηκαν της επίδικης συμφωνίας.» και για τις οποίες επίσης υπήρξαν ενστάσεις από το δικηγόρο του ενάγοντα. Το Δικαστήριο θεωρεί πως αυτό αποτελεί ουσιαστικά το δεύτερο μέρος του αιτήματος των εναγομένων καθότι αυτό έχει να κάνει με ένα εντελώς διαφορετικό θέμα όπως θα φανεί πιο κάτω. Το πρώτο μέρος είχε να κάνει με τη κατ΄ ισχυρισμό είσπραξη χρημάτων από την επίδικη επιχείρηση από τον ενάγοντα και στη συνέχεια τη κατ΄ ισχυρισμό σπάταλη συμπεριφορά τόσο του ιδίου όσο και του εναγομένου
28. Το δεύτερο μέρος του αιτήματος τροποποίησης αναφέρεται σε ένα διαφορετικό χρονικό στάδιο, αυτό της περιόδου προ της υπογραφής της επίδικης συμφωνίας. 17.
29. Ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών πως τα όσα «.προηγήθηκαν της υπογραφής της συμφωνίας είναι ουσιώδη και σημαντικά ώστε το σεβαστό Δικαστήριο να έχει μία πλήρη εικόνα των επίδικων θεμάτων». 17.
30. Αναφέρει συγκεκριμένα πλέον πως η τροποποίηση είναι «.απαραίτητη και προέκυψε μετά την καταχώρηση του Τεκμηρίου 2 [προφανώς ο εναγόμενος 1 εννοεί το τεκμήριο 3 και εκ παραδρομής αναφέρεται στο τεκμήριο 2] από τον Ενάγοντα, το οποίο αναφέρει ότι αυτός κατέστη 100% ανίκανος 1 χρόνο και 4 μήνες μετά την υπογραφή του τεκμηρίου 1 και περαιτέρω, όπως ο ίδιος αναφέρει στην γραπτή του δήλωση, την οποία καταχώρησε στο Δικαστήριο στις 30/09/2013, μετά το τέλος του 2003 δεν μπορούσε να εργαστεί για λόγους υγείας, δηλαδή 1 χρόνο και 1 ½ μήνα μετά την επίδικη συμφωνία».
31. Στη συνέχεια της παραγράφου 5 της ένορκης δήλωσης του ο εναγόμενος 1 εισηγείται πως εύλογα δηλαδή εγείρονται τα ακόλουθα ερωτήματα. 18.
32. Κατά πόσο ο ενάγων βρισκόταν σε θέση να κατανοήσει πλήρως και να υπογράψει το τεκμήριο 1 (δηλαδή την επίδικη συμφωνία) στις 15/11/
33. 18.
34. Κατά πόσο οι προθέσεις του ενάγοντα ήταν ειλικρινείς και ανυστερόβουλες όταν υπέγραφε το τεκμήριο 1 ή το υπέγραψε για αλλότριους σκοπούς. 18.
35. Κατά πόσο ο ενάγων ήταν σε θέση να εργαστεί κατά τον ουσιώδη χρόνο. 18.
36. Ως επίσης και γιατί ο ενάγων ζητά αποζημιώσεις από τις 15/11/2003 έως 16/4/2007 ενώ ο ίδιος ισχυρίζεται ότι το τέλος του 2003 σταμάτησε να εργάζεται.
37. Αναφορικά με το πρώτο ερώτημα (βλ. υποπαράγραφο 18.1 της απόφασης) ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στο ότι ο ίδιος ο ενάγων είχε δηλώσει ότι επισκέφθηκε για πρώτη φορά ψυχίατρο πολύ πριν την υπογραφή του τεκμηρίου 1 στην ηλικία των 24 ετών και ότι κατά το χρόνο της υπογραφής της επίδικης συμφωνία και μετέπειτα ήταν ψυχολογικά άρρωστος.
38. Το ερώτημα βεβαίως σε σχέση με την έκβαση της αίτησης τροποποίησης είναι προς τι εγείρονται τα ερωτήματα (βλ. παράγραφο 18 της απόφασης) στα οποία ο ενόρκως δηλών αναφέρεται. Διότι το να εγείρονται απλώς κάποια ερωτήματα από την όση μαρτυρία ο ενάγων έχει παρουσιάσει μέχρι στιγμής δεν αρκεί έτσι ώστε να κριθεί αναγκαία η αιτούμενη τροποποίηση. Όφειλαν οι εναγόμενοι με το αίτημα τους να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο αναφορικά με την αναγκαιότητα τροποποίησης της έκθεσης υπεράσπισης με το να είχαν εντάξει τα συγκεκριμένα ερωτήματα σε ένα σχετικό νομικό πλαίσιο το οποίο θα μπορούσε να καταστεί μέρος των επίδικων θεμάτων σε σχέση με την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων. Εξετάζεται αυτό το θέμα πιο κάτω.
39. Αναφορικά με τις επιπτώσεις σε περίπτωση αποδοχής της αίτησης τροποποίησης ο ενόρκως δηλών εισηγείται τα ακόλουθα. 21.
40. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν καταλαμβάνει τον ενάγοντα εξ απροόπτου για τους ακόλουθους λόγους. 21.1.
41. Πρώτο, καθώς με τις υφιστάμενες παραγράφους της έκθεσης υπεράσπισης 3 (β) και 3 (γ) της έκθεσης υπεράσπισης οι εναγόμενοι είχαν εκδηλώσει από την αρχή τη πρόθεση τους να αντεξετάσουν τον ενάγοντα αναφορικά με τη προσπάθεια που ο ίδιος έκανε για αύξηση των κερδών της εταιρείας Otakis Holidays Ltd (στο εξής θα καλείται η «επίδικη εταιρεία»). Βεβαίως ο ενόρκως δηλών επιλέγει να αγνοήσει με αυτό το λόγο το γεγονός ότι ταυτόχρονα ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεν καθίστατο εφικτή η αντεξέταση του ενάγοντα επί συγκεκριμένων θεμάτων παρά και την ύπαρξη των συγκεκριμένων υποπαραγράφων στην έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων. 21.1.
42. Δεύτερο, οι υπόλοιπες τροποποιήσεις προέκυψαν μετά τη μαρτυρία του ίδιου του ενάγοντα στις 30/9/2013 και συνδέονται με τα επίδικα θέματα της αγωγής και την επίδικη συμφωνία. Σαφώς βεβαίως ο λόγος αυτός συνδέεται με το δεύτερο μέρος του αιτήματος των εναγομένων. 21.
43. Ο ενάγων δεν πρόκειται να υποστεί οποιαδήποτε ζημιά καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη η αντεξέταση του. Συνεπώς, πρώτο, θα μπορεί να τοποθετηθεί στους ισχυρισμούς που θα του τεθούν την αντεξέταση του ενώ, δεύτερο, θα μπορεί ο δικηγόρος του να έχει τη δυνατότητα επανεξέτασης του (αναφορικά δηλαδή με τους νέους ισχυρισμούς). 21.
44. Με την αιτούμενη τροποποίηση δεν εισάγονται νέα επίδικα θέματα. Όπως θα επεξηγηθεί σε περισσότερη λεπτομέρεια και πιο κάτω ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί καθόλου είτε σε σχέση με το πρώτο μέρος του αιτήματος είτε το δεύτερο μέρος αυτού. Βεβαίως και εισάγονται νέα επίδικα θέματα. Παραδείγματος χάριν, σε σχέση με το πρώτο μέρος του αιτήματος για πρώτη φορά πλέον οι εναγόμενοι ισχυρίζονται πως ο ενάγων λάμβανε το ήμισυ των εσόδων της επίδικης επιχείρησης και μάλιστα επί καθημερινής βάσης ενώ παράλληλα διασυνδέεται η είσπραξη αυτή σε συνδυασμό και με τη κατ΄ ισχυρισμό σπάταλη συμπεριφορά του ενάγοντα και του εναγομένου 1 με κατ΄ ισχυρισμό παράβαση του ενάγοντα να τηρήσει τον όρο 12 της επίδικης συμφωνίας. Ενώ σε σχέση με το δεύτερο μέρος του αιτήματος τα επίδικα θέματα τα οποία δημιουργούνται εάν αυτό επιτραπεί είναι όχι μόνο πραγματικά αλλά θα έχουν και μία ιδιαίτερη νομική πτυχή η οποία έχει άμεση σχέση με το ερώτημα κατά πόσο η συγκεκριμένη τροποποίηση είναι δυνατό να κριθεί ως αναγκαία. Το θέμα αυτό εξετάζεται πιο κάτω. 21.
45. Η μαρτυρία του ίδιου του εναγομένου 1 δεν έχει ακόμη αρχίσει (προφανώς ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στη δική του προτιθέμενη προφορική κατάθεση) όπου ο ίδιος προτίθεται να προσφέρει μαρτυρία για τα ζητήματα τα οποία σχετίζονται με την αιτούμενη τροποποίηση. Επομένως, θα μπορεί ο δικηγόρος του ενάγοντα να τον αντεξετάσει σχετικά σε περίπτωση όπου επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση.
46. Τέλος, εισηγείται ο ενόρκως δηλών πως σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης τροποποίησης δεν θα προκληθεί υπέρμετρη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής καθώς η ακρόαση της αγωγής μόλις έχει αρχίσει στις 30/9/2013 και είναι ορισμένη για συνέχιση στις 4/10/2013 (βεβαίως ο ενόρκως δηλών επιλέγει να αγνοήσει σε σχέση με τη δεύτερη ημερομηνία ότι κατά αυτή την ημερομηνία υποβλήθηκε το υπό εξέταση αίτημα τροποποίησης). Βεβαίως αναφορικά με το θέμα της καθυστέρησης της διαδικασίας το Δικαστήριο διατηρεί παράλληλα υπόψη του τα όσα αναφέρονται πιο πάνω στο εισαγωγικό μέρος αυτής της απόφασης. Καθώς τα γεγονότα πλέον σε σχέση με τη κατάσταση της υγείας τόσο του ενάγοντα αλλά και του δικηγόρου των εναγομένων διαδραματίζουν ένα κυρίαρχο ρόλο τον οποίο ούτε ο ενόρκως δηλών θα μπορούσε να είχε προβλέψει αλλά ούτε και το Δικαστήριο είναι σε θέση να υπερπηδήσει. Θεωρώ δηλαδή πως αναπόφευκτα δεν θα είναι η οποιαδήποτε έγκριση της αίτησης η οποία θα οδηγήσει σε υπέρμετρη καθυστέρηση της διαδικασίας εφόσον η επίσπευση αυτής πλέον δεν είναι εφικτή για τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω (βλ. τις παραγράφους 1 έως και 6 της απόφασης).
47. Επιπλέον, εισηγείται πως η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία ώστε να διευκρινισθούν καλύτερα όλα τα γεγονότα της υπόθεσης και έτσι ώστε να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου όλα τα πραγματικά γεγονότα αυτής.
48. Αναφορικά με την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης την οποία ο ενάγων καταχώρησε και τους αναφερόμενους λόγους ένστασης εντός αυτής αλλά και τις γραπτές αγορεύσεις διευκρινίζω απλά πως το Δικαστήριο ασφαλώς λαμβάνει υπόψη του το περιεχόμενο τους, με αναφορές σε αυτό όπου αυτό κρίνεται χρήσιμο προς αιτιολόγηση αυτής της απόφασης, ενώ αναμφίβολα το Δικαστήριο αντλεί καθοδήγηση επί των θεμάτων υπό εξέταση από σχετική νομολογία.
49. Αναφορικά με τους προτεινόμενους από τον ενόρκως δηλούντα λόγους καταχώρησης της αίτησης (παράγραφος 7 αυτής της απόφασης) ο πρώτος έχει να κάνει με την εντύπωση την οποία ο δικηγόρος των εναγομένων είχε ως προς τη δυνατότητα προώθησης των ισχυρισμών των εναγομένων έχοντας ως βάση την ήδη καταχωρημένη έκθεση υπεράσπισης ενώ ο δεύτερος έχει σχέση και με τα όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη του δικηγόρου των εναγομένων μόνο μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Βεβαίως ως μέρος του πρώτου λόγου ο ενόρκως δηλών έχει αναφερθεί και στην εντύπωση η οποία υπήρχε αναφορικά με το ότι δεν θα άρχιζε η ακροαματική διαδικασία.
50. Αναφορικά με το πρώτο λόγο αυτό το οποίο παρατηρείται είναι πως ασφαλώς αυτός βασίζεται και στη γενικότερη θέση η οποία προωθήθηκε σε σχέση με την αντίληψη του δικηγόρου των εναγομένων ως προς τη δυνατότητα αντεξέτασης η οποία του παρεχόταν έχοντας ως βάση τις παραγράφους 3 (β) και 3 (γ) της έκθεσης υπεράσπισης.
51. Επειδή γίνεται αναφορά ως προς το αίτημα των εναγομένων από τον ενόρκως δηλούντα στο περιεχόμενο των παραγράφων 3β και 3δ της έκθεσης υπεράσπισης θεωρώ ότι θα ήταν χρήσιμο όπως παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο αυτό πιο κάτω (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου). «3.Οι Εναγόμενοι . ισχυρίζονται ότι τα αληθινά και πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης αυτής έχουν ως ακολούθως: α. . β. Ο λόγος της σταδιακής μεταβίβασης και του υπολοίπου 50% των μετοχών της εταιρείας OTAKIS HOLIDAYS LTD στον Ενάγοντα από τους Εναγομένους ήτο όπως προβλέπεται και στους όρους της εν λόγω συμφωνίας, η υποχρέωση του Ενάγοντα να εργάζεται προσωπικά με πλήρες ωράριο για την εταιρεία και την άσκηση της επιχείρησης της καθώς επίσης για την επαύξηση των εργασιών και των κερδών της. γ. Ο Ενάγοντας κατά παράβαση των εν λόγω υποχρεώσεων του και/ή των όρων της εν λόγω συμφωνίας ημ.15/11/2002, παρέλειπε να εργάζεται προσωπικά με πλήρες ωράριο για την εταιρεία, με όλες τις επακολουθήσασες συνέπειες, επικαλούμενος διάφορες δικαιολογίες στις οποίες οι Εναγόμενοι επιφυλάσσονται να αναφερθούν κατά την δικάσιμο.»
52. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτών των παραγράφων προβάλλονται οι εξής θέσεις. 28.
53. Με τη παράγραφο 3 (β) επεξηγείται πως ο λόγος για τη σταδιακή μεταβίβαση του υπολοίπου 50% των μετοχών της επίδικης εταιρείας σύμφωνα και με τους όρους της επίδικης συμφωνίας ήταν συγκεκριμένη υποχρέωση του ενάγοντα. Η υποχρέωση αυτή ήταν «.να εργάζεται προσωπικά με πλήρες ωράριο για την εταιρεία και την άσκηση της επιχείρησης της καθώς επίσης για την επαύξηση των εργασιών και των κερδών της». 28.
54. Ενώ εντός της παραγράφου 3 (γ) υπάρχει αναφορά στη κατ΄ ισχυρισμό παράβαση από τον ενάγοντα των υποχρεώσεων του και/ή των όρων της επίδικης συμφωνίας. Υπό την έννοια της παράλειψης του να εργάζεται προσωπικά με πλήρες ωράριο για την επίδικη εταιρεία «.με όλες τις επακολουθήσασες συνέπειες.». Αναφέρεται επίσης στη παράγραφο 3 (γ) πως αναφορικά με τη συγκεκριμένη παράλειψη ο ενάγων επικαλείτο διάφορες δικαιολογίες τις οποίες οι εναγόμενοι επιφυλάσσονταν να αναφερθούν κατά την δικάσιμο.
55. Αξίζει να σημειωθεί πως οι αναφορές στις παραγράφους 3 (β) και 3 (γ) εστιάζονται σε κατ΄ ισχυρισμό παράλειψη του ενάγοντα να εργάζεται προσωπικά μεταξύ άλλων και για την επαύξηση των εργασιών και των κερδών της με όλες τις επακολουθήσασες συνέπειες. Δεν υπάρχει σε κανένα σημείο αναφορά πως η επαύξηση των εργασιών και των κερδών της επίδικης εταιρείας επηρεάστηκαν από τον τρόπο με τον οποίο ο ενάγων είτε μόνος του είτε μαζί με τον εναγόμενο 1 ξόδευαν τα χρήματα τα οποία κέρδιζαν από την επιχείρηση αυτή. Ή ακόμη και αναφορά πως ο ενάγων εισέπραττε το ήμισυ των εσόδων της επιχείρησης επί καθημερινής βάσης τα οποία στη συνέχεια σπαταλούσε μαζί με τον εναγόμενο
57. Συνεπώς η θέση πως θα μπορούσε ο συνήγορος των εναγομένων να προσκόμιζε σχετική μαρτυρία αναφορικά με αυτό το θέμα βάσει και του περιεχομένου των παραγράφων 3 (β) και 3 (γ) δεν είναι δυνατό να κριθεί είτε βάσιμη είτε ακόμη και εύλογη. Οποιοδήποτε περιθώριο ερμηνείας και να δοθεί στο περιεχόμενο των παραγράφων αυτών. Απορρίπτεται μάλιστα η θέση αυτή ως μία θέση η οποία δεν είναι δυνατό υπό τις περιστάσεις να κριθεί ως γνήσια και προβαλλόμενη με καλή πίστη από τους εναγόμενους προς υποστήριξη της αίτησης τους. Αντιθέτως η εντύπωση η οποία εύλογα δημιουργείται είναι πως κατά την σύνταξη της έκθεσης υπεράσπισης δεν υπήρχε καμία πρόθεση προώθησης μίας τέτοιας θέσης αλλά αυτή ήταν μία εκ των υστέρων σκέψη των εναγομένων.
58. Τέτοια πρόθεση ασφαλώς υπήρχε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δίχως όμως να είναι δυνατό να καθοριστεί με τα όσα αναφέρει σχετικά ο ενόρκως δηλών πότε ακριβώς πριν από την έναρξη της δίκης αυτή δημιουργήθηκε. Δεν πείθει όμως ως προς τη γνησιότητα της θέσης τους ο ενόρκως δηλών με το να αναφέρει πως ο δικηγόρος τους θεωρούσε πως θα μπορούσε να βασιζόταν στο περιεχόμενο των συγκεκριμένων παραγράφων για να προσκομίσει σχετική μαρτυρία ή έτσι ώστε να υπέβαλε ερωτήσεις ή υποβολές προς τον ενάγοντα αναφορικά με τα όσα θέματα επιδιώκει να προσθέσει ως επίδικα με την αιτούμενη προσθήκη της παραγράφου 3 (η) στην έκθεση υπεράσπισης.
59. Επιπλέον, διατηρώντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο επέλεξαν να υποστηρίξουν την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης οι εναγόμενοι, το Δικαστήριο οφείλει να ελέγξει όχι μόνο κατά πόσο όντως ευσταθεί η θέση πως εύλογα θεωρήθηκε από τον δικηγόρο των εναγομένων πως το περιεχόμενο των παραγράφων 3 (β) και 3 (γ) της έκθεσης υπεράσπισης του παρείχε τη δυνατότητα την οποία ο ίδιος είχε υπόψη του (θέση η οποία απορρίπτεται πιο πάνω) αλλά επίσης και το κατά πόσο κατά την αντεξέταση του ενάγοντα όντως αντιμετώπισε εμπόδια ως προς τη προβολή των θέσεων τις οποίες ο ενόρκως δηλών εισηγείται θα έχουν τη δυνατότητα να προβάλουν μόνο μετά από έγκριση του αιτήματος τροποποίησης.
60. Βεβαίως ως προς τη κατ΄ ισχυρισμό δυνατότητα την οποία ο δικηγόρος των εναγομένων είχε υπόψη του - όπως ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται - ο έλεγχος της βασιμότητας αυτής της θέσης είναι δυνατό να επιτευχθεί με συσχετισμό της ύπαρξης αυτής της δυνατότητας με τα θέματα αναφορικά με τα οποία επιδιώκεται η τροποποίηση. Η προβαλλόμενη δε εντύπωση ως προς την ύπαρξη μίας τέτοιας δυνατότητας έχει περισσότερο σχέση με τη γνησιότητα της θέσης του ενόρκως δηλούντος η οποία δεν γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο ως υπαρκτή.
61. Ως προς το ότι δηλαδή ανέκαθεν οι εναγόμενοι είχαν πρόθεση ο ενάγων να τύχει αντεξέτασης επί θεμάτων για τα οποία εύλογα ο δικηγόρος τους είχε την εντύπωση πως θα μπορούσε να αντεξετάσει τον ενάγοντα αλλά αναφορικά με τα οποία δεν του επιτράπηκε η αντεξέταση εξαιτίας του περιεχομένου της έκθεσης υπεράσπισης ως αυτό είχε κατά την ημερομηνία έναρξης της ακρόασης. Βεβαίως συνδέεται άμεσα η εντύπωση αυτής της δυνατότητας και κατά πόσο αυτή ήταν εύλογη και με τα όσα όντως συνέβησαν στις 30/9/2013 κατά την αντεξέταση του ενάγοντα.
62. Σε σχέση με αυτή τη θέση σε συνάρτηση και με την αντεξέταση του ενάγοντα κατά την συγκεκριμένη ημερομηνία διαπιστώνονται τα ακόλουθα.
63. Όντως υπήρχαν ενστάσεις κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του ενάγοντα. Εντούτοις παρατηρούνται τα ακόλουθα. Υπενθυμίζω πως η θέση του ενόρκως δηλούντος είναι πως υπήρξαν ενστάσεις σε ερωτήσεις τις οποίες ο συνήγορος των εναγομένων υπέβαλε σε σχέση με τα χρήματα τα οποία ο ενάγων λάμβανε από την επίδικη εταιρεία και τα οποία ξόδευε καθημερινά μαζί με τον ίδιο τον εναγόμενο 1, με αποτέλεσμα να μην αυξάνεται η εργασία και τα κέρδη της, ως επίσης και αναφορικά με τα έσοδα της επίδικης εταιρείας.
64. Παρατηρώ τα εξής. Ερωτήθηκε σχετικά ο ενάγων δίχως να υπάρχει οποιαδήποτε ένσταση τα ακόλουθα. Ερωτήθηκε τι έκανε τα λεφτά τα οποία κέρδιζαν από την επιχείρηση. Απάντησε ο ενάγων πως αγόραζαν πυροσβεστήρες προσθέτοντας πως βασικά τα λεφτά τα διαχειριζόταν ο κ. Τάκης (δηλαδή, ο εναγόμενος 1) και ότι αγορές είχαν να κάνουν τις έκανε αυτός. Το ίδιο και με οποιαδήποτε έξοδα είχαν. Ερωτήθηκε εάν ο ίδιος έπαιρνε λεφτά και απάντησε ότι πήρε ορισμένα τα οποία αφαίρεσε από το ποσό το οποίο ζητά ως αποζημίωση. Ερωτήθηκε ακολούθως εάν υπήρχαν περιπτώσεις όπου χρησιμοποιούσαν χρήματα της επιχείρησης μαζί με τον εναγόμενο 1 σε εστιατόρια και απάντησε ότι κάποτε πήγαιναν με τον εναγόμενο και έτρωγαν μια φορά κάθε τόσο. Ένσταση υπήρχε ως προς την ερώτηση αναφορικά με το σε ποια εστιατόρια πήγαιναν. Εντούτοις, αμέσως μετά υποβλήθηκε στον ενάγοντα πως πολλά από τα κέρδη της εταιρείας τα ξόδευαν μαζί με τον εναγόμενο 1 σε διάφορα ακριβά εστιατόρια και απάντησε ο ενάγων, μονολεκτικά, με τη λέξη ψέματα. Του υποβλήθηκε επίσης πως πολλά από τα κέρδη της επιχείρησης τα ξόδευαν σε αγορά ακριβών πούρων. Απάντησε με τον ίδιο τρόπο. Όπως απάντησε επίσης και σε σχέση με την υποβολή πως χρησιμοποιούσαν πολλά από τα χρήματα αυτά σε νυχτερινά κέντρα μεταξύ των οποίων και καμπαρέ.
65. Σε αυτό το σημείο της αντεξέτασης άλλαξε θέμα ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων. Υποβλήθηκε στον ενάγοντα πως έπαιρνε τις καθημερινές εισπράξεις της εταιρείας από μισά με τον εναγόμενο 1 και ηγέρθηκε ένσταση η οποία εν τέλει έγινε αποδεκτή.
66. Το σκεπτικό του Δικαστηρίου με βάση το οποίο η συγκεκριμένη υποβολή δεν έγινε δεκτή είναι το ακόλουθο.
67. Αναφέρθηκε στον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων πως αυτό το οποίο εξεταζόταν ήταν κατά πόσο θα επιτρεπόταν η υποβολή καθώς ενώ ο ίδιος αναφερόταν στον τρόπο της καθημερινής λειτουργίας της εταιρείας από άποψης διαμοιρασμού των εισπράξεων διερωτάτο το Δικαστήριο πως αυτό σχετιζόταν με το κατά πόσο ο ενάγων εργαζόταν προσωπικά με πλήρες ωράριο ή είχε αδυναμία να εργαστεί και μάλιστα τονίστηκε πως ούτε καν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά σε οποιαδήποτε κακή διαχείριση χρημάτων από τους εναγόμενους.
68. Εννοώντας δηλαδή το Δικαστήριο πως τέτοια αναφορά δεν υπήρχε εντός της έκθεσης υπεράσπισης. Υποδείχτηκε στον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων πως αυτό δεν ήταν επίδικο θέμα ανεξαρτήτως του κατά πόσο αυτή μπορεί να ήταν η πραγματικότητα. Υπέδειξε το Δικαστήριο πως δεν μπορούσε να επιτραπεί να συνεχιστεί η διαδικασία με αυτό τον τρόπο. Κάλεσε δε τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων όπως απαντήσει στην ένσταση.
69. Μετά και από επιχειρηματολογία επί του θέματος το Δικαστήριο παρατήρησε πως ακόμη και η παράγραφος 3 (β) της έκθεσης υπεράσπισης αναφέρεται στην υποχρέωση του ενάγοντα να εργάζεται προσωπικά, με πλήρες ωράριο για την επαύξηση των εργασιών και των κερδών της επιχείρησης αλλά και πάλι αυτό δεν μπορούσε να συνδεθεί με τα όσα εισηγείτο ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων και μάλιστα με τον τρόπο διασύνδεσης του με τη συμπεριφορά του εναγομένου 1, συμπεριφορά σε σχέση με την οποία δεν υπήρχε οποιαδήποτε αναφορά στην έκθεση υπεράσπισης. Εν τέλει η υποβολή δεν επιτράπηκε. Συνεπώς, όντως τουλάχιστον επί αυτού του θέματος διαπιστώνεται πως οι εναγόμενοι δεν μπόρεσαν να προωθήσουν τη συγκεκριμένη θέση ενόψει της απουσίας σχετικού ισχυρισμού από το δικόγραφο τους.
70. Τα όσα αναφέρονται πιο πάνω ασφαλώς έχουν σχέση με το κατά πόσο είναι δυνατό να διαπιστωθεί επηρεασμός της διαδικασίας ή ουσιαστικά η ύπαρξη οποιωνδήποτε δικονομικών εμποδίων τα οποία οι εναγόμενοι αντιμετώπισαν κατά την αντεξέταση του ενάγοντα σε σχέση με τη προώθηση των οποιωνδήποτε θέσεων τους. Όπως διαπιστώνεται ο ενάγων ερωτήθηκε αναφορικά με τη κατ΄ ισχυρισμό σπάταλη συμπεριφορά τόσο του ιδίου όσο και του εναγομένου 1 δίχως να εγερθεί ένσταση επί αυτού του θέματος. Συνεπώς αυτά τα οποία οι εναγόμενοι επιδιώκουν να προσθέσουν με τροποποίηση στην έκθεση υπεράσπισης με τη προτεινόμενη παράγραφο 3 (η) σε σχέση με το πώς ο ενάγων μαζί με τον εναγόμενο 1 ξόδευαν σε ακριβά εστιατόρια, αγορά ακριβών πούρων, σε νυχτερινά κέντρα και καμπαρέ έχουν ήδη υποβληθεί στον ενάγοντα και ο ίδιος τοποθετήθηκε σχετικά. Ενώ ερωτήθηκε επίσης και τι έκαναν (προφανώς ο ενάγων και ο εναγόμενος 1) με τα λεφτά τα οποία κέρδιζαν από την επίδικη επιχείρηση και ο ενάγων έδωσε συγκεκριμένη απάντηση. Συνεπώς θα μπορούσε να θεωρηθεί πως σε αυτό το βαθμό η αιτούμενη τροποποίηση είναι αχρείαστη. Παράλληλα θα μπορούσε να θεωρηθεί πως αυτή δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε βλάβη στην άλλη πλευρά εφόσον ήδη ο ενάγων έχει ερωτηθεί αναφορικά με αυτά τα θέματα δίχως να είχε εγερθεί οποιαδήποτε ένσταση.
71. Βεβαίως το περιεχόμενο της προτεινόμενης νέας παραγράφου 3 (η) δεν περιορίζεται στα όσα αναφέρονται πιο πάνω αλλά παράλληλα εμπεριέχει όχι μόνο ισχυρισμό πως ο ενάγων ελάμβανε το ήμισυ των εσόδων της επίδικης επιχείρησης αλλά και διασύνδεση της κατ΄ ισχυρισμό συμπεριφοράς τόσο του ενάγοντα όσο και του εναγομένου 1 με το αποτέλεσμα αυτής. Ως προς το ότι δηλαδή γενικά τα δύο αυτά άτομα σκόρπιζαν αφελώς, ανεγκέφαλα κα σπαταλούσαν άσκοπα τα κέρδη της επιχείρησης με αποτέλεσμα να μην αυξάνονται τα κέρδη αυτής και κατ΄ επέκταση η επιχείρηση να υφίσταται ζημιά.
72. Διατηρώντας υπόψη τα όσα όντως είχε ερωτηθεί και απαντήσει ο ενάγων κατά την αντεξέταση του αλλά και τη κατ΄ ισχυρισμό είσπραξη του ήμισυ των κερδών της επιχείρησης από τον ενάγοντα και επίσης τη κατ΄ ισχυρισμό διασύνδεση της σπάταλης συμπεριφοράς τόσο του ίδιου του ενάγοντα όσο και του εναγομένου 1 με παράβαση ουσιαστικά της συμβατικής υποχρέωσης του ενάγοντα για την επαύξηση των εργασιών και κερδών της (όρος 12 της επίδικης συμφωνίας) θεωρώ ότι θα ήταν δίκαιο και ορθό όπως επιτραπεί τουλάχιστον αυτό το μέρος του αιτήματος των εναγομένων. Παρά και τη διαπίστωση πως δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση της υποβολής του αιτήματος των εναγομένων με τα όσα αναφέρθηκαν είτε ως προς την εντύπωση την οποία ο ευπαίδευτος συνήγορος τους είχε για τη δυνατότητα του να βασιστεί στο δικόγραφο τους ως είχε για να υποβάλει τις συγκεκριμένες ερωτήσεις ή υποβολές είτε ως προς την εντύπωση ότι η ακροαματική διαδικασία δεν θα άρχιζε.
73. Θεωρώ ότι παρά την αδικαιολόγητη καθυστέρηση η οποία διαπιστώνεται στην υποβολή του αιτήματος τροποποίησης παρέχεται το περιθώριο από τη νομολογία μας (βλ. σχετικά την απόφαση Νικολάου ν. Μιλτιάδους