Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Μαρούλλα Γεωργίου κ.α., Αρ. Αγωγής 1967/2011, 29/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A217 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 1967/2011 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από την Λευκωσία Εναγόντων και Μαρούλλα Γεωργίου, από την Πάφο Papiris Bros Estates Ltd, από την Πάφο Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 11.4.2013 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2013 Για τους ενάγοντες - Αιτητές: Για P. Kourides & Co LCC κα Λάζιτς Για τους εναγόμενους - καθ΄ων η αίτηση: Για Α. Χρ. Δημητριάδη ΔΕΠΕ κα Δημοσθένους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες ζητούν διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, (α) ούτως ώστε το όνομα της Εναγόμενης 2 από «PAPIRIS BROS ESTATES LTD» να αναγράφεται σε «Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΤΔ», (β) τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, παράγραφος 6 (4η και 5η γραμμή) που ζητούν να αντικατασταθεί η φράση «με την Εναγόμενη εταιρεία 2, ήτοι την PAPIRIS BROS ESTATES LTD» με την φράση «με την Εναγόμενη εταιρεία 2, ήτοι την Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΤΔ, εμπορευόμενη και ως PAPIRIS BROS ESTATES LTD», (γ) στην παράγραφο 18.Β.4 (3η και 4η γραμμή) και στην παράγραφο 18.Β.5 (4η γραμμή), να αντικατασταθεί, σε κάθε περίπτωση, η φράση «της Εναγόμενης εταιρείας 2, ήτοι της PAPIRIS BROS ESTATES LTD» με την φράση «της Εναγόμενης εταιρείας 2, ήτοι της Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΤΔ, εμπορευόμενη και ως PAPIRIS BROS ESTATES LTD», (δ) στην παρ. 18 Α της Ε/Α να προστεθεί μετά το λεκτικό «μέχρι τελικής εξόφλησης» το ακόλουθο κείμενο «με κεφαλαιοποίηση του τόκου δύο φορές τον χρόνο, ήτοι την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε χρόνο μέχρι την πλήρη εξόφληση του» και (ε) στην παράγραφο 18.Β.1 της Ε/Α μετά το λεκτικό «μέχρι εξόφλησης» να προστεθεί το ίδιο πιο πάνω λεκτικό. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.9 Θ.2 και 10, Δ.25 Θ.1-6, Δ.48 Θ1,2,3 και 9, στις συμφύεις εξουσίες του Δικαστηρίου και της Νομολογίας τους Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η αίτηση των εναγόντων υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Χλόης Στυλιανού, που όπως αναφέρει είναι υπάλληλος των εναγόντων, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και έχει κατάλληλα εξουσιοδοτηθεί να προβεί στην ένορκη της δήλωση. Περαιτέρω αναφέρει τα ακόλουθα εξηγώντας τους λόγους που επιζητείται η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης: «3. Μετά από έλεγχο του Πιστοποιητικού του Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με την Εναγόμενη 2 παρατηρήθηκε ότι η Εναγόμενη 2 είναι εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών με το όνομα «Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΤΔ», ενώ στην υπογραφή των εγγράφων, τα οποία σχετίζονται με την παρούσα αγωγή και συγκεκριμένα το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερ. 30.4.2008 το οποίο υπέγραψαν μεταξύ τους οι εναγόμενοι 1 και 2 χρησιμοποιήθηκε η αγγλική επωνυμία της Εναγόμενης 2 και αυτό το αγοραπωλτήριο έγγραφο εκχωρήθηκε από την Εναγόμενη 1 προς εξασφάλιση του λαβείν των Εναγόντων ενώ σε άλλα σχετικά με την παρούσα αγωγή έγγραφα χρησιμοποιήθηκε το ελληνικό όνομα της ήτοι Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΤΔ. Λόγω της χρήσης και των δύο πιο πάνω ονομάτων από την Εναγόμενη 2, οι ενάγοντες κατά την σύνταξη της ειρημένης αγωγής χρησιμοποίησαν στον τίτλο της αγωγής την αγγλική ονομασία της Εναγόμενης 2, ήτοι PAPIRIS BROS ESTATES LTD. Περαιτέρω, στο σώμα της έκθεσης απαίτησης και συγκεκριμένα στις παραγράφους 3 και 3 (β) αναφέρεται, ότι συμφωνήθηκε μεταξύ των εναγόντων και της Εναγόμενης 1, ότι ο τόκος θα εκεφαλειοείτο κάθε έξι
(6)μήνες , ήτοι την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου κάθε χρόνο μέχρι την τελική εξόφλησης του, εντούτοις εκ λάθους και/ή αβλεψίας και/ή φόρτου εργασίας παρέλειψαν και/ή αμέλησαν οι Ενάγοντες να το αναφέρουν στο αιτητικό μέρος της έκθεσης απαίτησης και συγκεκριμένα στην παράγραφο 18.Α και 18.Β.1 και ως εκ τούτου είναι αναγκαίο να γίνουν οι αιτούμενες τροποποιήσεις, οι οποίες αναφέρονται στην παρούσα αίτηση των Εναγόντων.» Oι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση στην οποία περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
- Η αίτηση είναι παράτυπη κα/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για την χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας.
- Η αίτηση είναι αντικανονική και/ή αντίκειται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς καθ΄ ότι η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει γίνεται από πρόσωπο το οποίο δεν έχει προσωπική γνώση ως προς το περιεχόμενο των όσων αναφέρει στηνα Ένορκη του Δήλωση.
- Υπάρχει υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση (latches) στην υποβολή της παρούσας αίτησης με την οποία ζητείται η τροποποίηση του τίτλου της Αγωγής και της Έκθεσης Απαίτησης ημερομηνίας 19.7.2011 αναφορικά με στοιχείa και/ή γεγονότα τα οποίο ήταν γνωστά και/θα έπρεπε να ήταν γνωστά στους Αιτητές/Ενάγοντες από την ημέρα καταχώρησης και προωθήσεως της Έκθεσης Απαίτησης. Επίσης δεν δίδεται καμία εξήγηση για την επιδειχθείσα καθυστέρηση και ούτε επεξηγείται επαρκώς πότε ακριβώς προέκυψε η ανάγκη για ην αιτούμενη τροποποίηση.
- Με την παρούσα αίτηση επιζητείται , μεταξύ άλλων, αντικατάσταση της Εναγόμενης 2, η οποία είναι ανύπαρκτο πρόσωπο με εταιρεία η οποία είναι νομίμως εγγεγραμμένη. Ουσιαστικά η παρούσα αίτηση πρόκειται για προσπάθεια εk μέρους των Εναγόντων/Αιτητών να διορθώσουν την Αγωγή η οποία έχει αρχίσει στο όνομα προσώπου σαν Εναγόμενης αρ. 2 το οποίο κατά την ημερομηνία καταχώρησης του κλητηρίου δεν ήταν υπαρκτό φυσικό ή νομικό πρόσωπο, επομένως δεν μπορούσε να εναχθεί.
- Δεν υπάρχουν και/ή δεν απεκαλύφθησαν επαρκείς λόγοι και στοιχεία που να καταδεικνύουν την χρησιμότητα και να επιτρέπουν την έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων.
- Οι αιτούμενες τροποποιήσεις και προσθήκες δεν δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπούν υπό τις περιστάσεις.
- Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της Εταιρείας Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΤΔ, με την οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει και εξειδικεύει τους λόγους της ένστασης Στην προκειμένη περίπτωση η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη επί τη βάση των ενόρκων δηλώσεων εφόσον καμία πλευρά δεν ασκήθηκε το δικαίωμα αντεξέτασης που της παρείχε η Δ.
- θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνεπακόλουθα οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις αποτελούν το μαρτυρικό υλικό στο οποίο το δικαστήριο θα στηριχθεί κατά την εξέταση της αίτησης. Επιπλέον, οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Για σκοπούς συντομίας θα γίνει αναφορά στα σημαντικότερα σημεία της μαρτυρίας κατά την εξέταση της νομικής πτυχής του θέματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει εξεταστεί και ληφθεί υπόψη οτιδήποτε έχει τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου. H αίτηση θα πρέπει να κριθεί με βάση ορισμένα ουσιαστικά κριτήρια και γεγονότα στα οποία θα επικεντρωθεί το δικαστήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Διαταγή 25 Θ. 1 προβλέπει τα εξής:
- Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διάδικους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποίησης θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων. Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και των παράγοντα της αναγκαιότητας της έκδοσης του σχετικού διατάγματος τροποποίησης, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έτυχε ερμηνείας σε σωρεία αποφάσεων όπου τονίστηκε ότι η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί όταν αυτή είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, εκτός από περιπτώσεις που η τροποποίηση μπορεί να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν ο αιτητής κινείται με κακή πίστη (βλ.Ευριπίδου ν. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24, William Patric Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 A.A.Δ. 607, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation και άλλων
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου και άλλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 11, Federal Bank of Lebanon (S.A. L) v. Nίκου K.Σιακόλα
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ 44.) Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25 συνοψίστηκαν στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης ν. Greenmar Nanigation Ltd και άλλων (ανωτέρω) από τον Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) ως ακολούθως: «
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 στου Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο μπορεί να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβανομένων υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη.» Με την επίτευξη της τροποποίησης των δικογράφων αποφεύγεται η πολλαπλότητα διαδικασιών. Όπως τόνισε ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Σ. Νικήτας στην υπόθεση Π. Χρίστου ν. Α. Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στην σελ 707: « Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής» Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. N.K. Σιακόλα (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσει στις κατάλληλες περιπτώσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστερήσεις νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Κατά κανόνα η άδεια για τροποποίηση των δικογράφων δίνεται εκτός αν ο αιτών ενεργεί κακόβουλα (mala fide) ή υπέβαλε το αίτημα του πολύ καθυστερημένα δεδομένου ότι η τροποποίηση δεν θα επηρεάζει τα δικαιώματα του αντιδίκου (Α. Ευριπίδου ν. Π. Kαννάουρου
(1985)1 C.L.R. 24). Κρίνω ορθό όπως αρχικά εξετάσω τον τρίτο λόγο ένστασης καθότι σε περίπτωση που θεωρηθεί ότι αυτός ευσταθεί, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγομένων, η αίτηση θα παραμείνει μετέωρη χωρίς γεγονότα που να την υποστηρίζουν. Η θέση των εναγομένων είναι ότι η αίτηση είναι αντικανονική και/ή αντίκειται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.39 Θ.2, καθ΄ ότι η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει είναι γενική, αόριστη και ασαφής. Επίσης η ενόρκως δηλούσα δεν αναφέρει από πού αντλεί γνώση για τα γεγονότα που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 της δήλωσης της και ότι παρέλειψε να επισυνάψει οποιαδήποτε Τεκμήρια προς υποστήριξη των όσων επικαλείται. Ο πιο πάνω λόγος έντασης κρίνω ότι δεν ευσταθεί. Η ενόρκως δηλούσα, δεν είναι άσχετο με τους ενάγοντες-αιτητές πρόσωπο, όπως αναφέρει στην ένορκη της δήλωση, είναι υπάλληλος τους και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης. Επίσης στην ένορκη της δήλωση δίδει λεπτομέρειες των γεγονότων που καθιστούν αναγκαία την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και αναφέρεται σε διάφορα έγγραφα που όπως φαίνεται και προκύπτει έχει προσωπική αντίληψη. Επίσης, σύμφωνα με τον δικηγόρο των εναγομένων, η ενόρκως δηλούσα δε αναφέρει ποιες είναι οι τροποποιήσεις τις οποίες αιτείται να εγκριθούν. Υποστηρίζει ότι παρά το ότι γίνεται αναφορά στο σώμα της αίτησης, θα έπρεπε να αναφέρονται και στην ένορκη δήλωση ώστε να παρέχεται το αναγκαίο υπόβαθρο για να μπορεί το Δικαστήριο να εξασκήσει την ευχέρεια του σχετικά με τις αιτούμενες τροποποιήσεις. Η ένορκη δήλωση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αίτησης, με την ένορκη δήλωση της η ενόρκως δηλούσα, υποστηρίζει τους λόγους που σύμφωνα με τους αιτητές δικαιολογείται η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, οι οποίες εξειδικεύονται στην αίτηση. Δεν απαιτείται επανάληψη των αιτούμενων τροποποιήσεων στην ένορκη της δήλωση, η παράλειψη να πράξει κάτι τέτοιο η ενόρκως δηλούσα δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την εγκυρότητα είτε της αίτησης είτε της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει. Η δε επανάληψη τους θα ήταν κατά την άποψη μου πλεονασμός και όχι αναγκαίο στοιχείο. Για σκοπούς εξέτασης του τέταρτου λόγου ένστασης που αφορά την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, κρίνω σκόπιμο όπως αναφερθώ στα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τον φάκελο της διαδικασίας. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε στις 19.7.2011 και τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν στις 19.6.2012 με την απάντηση και υπεράσπιση των εναγόντων στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση των εναγομένων. Η υπόθεση στην συνέχεια ορίστηκε για οδηγίες 5 φορές (8.10.2012, 15.11.2012,15.1.2013, 22.2.213 και 4.4.2013) και για ακρόαση στις 25.10.
- Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 11.4.
- Μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης, την τροποποίηση της επιδιώκουν οι ενάγοντες, 21 μήνες αργότερα. Κατά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης προκλήθηκε σύγχυση, όπως η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στην ένορκη της δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, ως προς το όνομα της εναγόμενης 2, αφού μέσα από τα έγραφα που είχαν στην κατοχή τους, σε κάποια γινόταν χρήση από την ίδια την εναγόμενη 2 του ονόματος της στην αγγλική γλώσσα και κάποια στην ελληνική. Όπως προκύπτει μέσα από τα δικόγραφα και συγκεκριμένα μέσα από την έκθεση υπεράσπισης των εναγομένων, το ζήτημα σε σχέση με το ακριβές όνομα της εναγόμενης 2 προβάλλουν και οι εναγόμενοι γεγονός το οποίο αποκαλύπτεται στις 6.2.2012 όταν καταχωρήθηκε η έκθεση υπεράσπισης τους. Συνεπώς o χρόνος, που φαίνεται να προκύπτει ανάγκη διευκρίνησης και διερεύνησης του ζητήματος που αφορά το ακριβές όνομα της εναγόμενης 2, αρχίζει από την ημερομηνία καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης, δηλαδή μετά την 6.2.2012, 14 μήνες πριν από την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. Οι ενάγοντες φαίνεται στην συνέχεια, παρά το ότι καταχώρησαν απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση των εναγομένων, να προχώρησαν με έρευνα στον έφορο εταιρειών (βλ παρ. 2 της ένορκης δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση) όπου και διαπιστώθηκε ότι η εναγόμενη 2 είναι εγγεγραμμένη με το όνομα Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΤΔ. Πότε όμως, έγινε η σχετική έρευνα και πότε αποκαλύπτεται το όνομα της εναγόμενης 2 δεν αναφέρεται στην ένορκη δήλωση. Αυτό το οποίο προκύπτει και διαφαίνεται μέσα από την πορεία της υπόθεσης είναι ότι υπήρξε κάποιου είδους καθυστέρηση και κάποια αδράνεια από μέρους των εναγόντων να προβούν σε ενέργειες ώστε να διευκρινίσουν το όλο ζήτημα που αφορά το όνομα της εναγόμενης
- Παρά την πιο πάνω διαπίστωση, έχοντας υπόψη κυρίως ότι η ακρόαση της αγωγής δεν έχει αρχίσει, θεωρώ πως αν κατά τα άλλα η αίτηση ευσταθεί, η παρατηρούμενη καθυστέρηση δεν μπορεί να οδηγήσει από μόνη της σε απόρριψη της αίτησης. Δεν θεωρώ ειδικότερα, ότι η αίτηση αλλά και η έκδοση διατάγματος για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης, εφόσον κριθεί ότι είναι αναγκαία και δίκαιη και εξυπηρετεί το συμφέρον για απονομή της δικαιοσύνης, θα επηρεάσει δραματικά την πορεία της υπόθεσης και τα δικαιώματα των εναγομένων ενώ δεν έχει καταδειχτεί ότι οι εναγόμενοι θα υποστούν οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη βλάβη όσον αφορά τα συμφέροντα τους στην υπόθεση εάν η αίτηση επιτραπεί. Λαμβάνοντας υπόψη μου την ενώπιον μου μαρτυρία, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί, με τους ισχυρισμούς που αντιπαραβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις, κρίνω την όλη περίπτωση ως θέμα λανθασμένης περιγραφής του ονόματος των εναγομένων 2 στην βάση των στοιχείων που είχαν οι ενάγοντες στην κατοχή τους κατά των ουσιώδη χρόνο. Ενώ σε ότι αφορά τις λοιπές αιτούμενες τροποποιήσεις σε παραλήψεις που οφείλονται σε αβλεψία αφού αναφορά στον τρόπο υπολογισμού του τόκου γίνεται στην έκθεση απαίτησης. Το κλητήριο επιδόθηκε στον Χαράλαμπο Παπίρη, που είναι και ο ενόρκως δηλών στην ένσταση, που σύμφωνα με την ένορκη δήλωση επίδοσης είναι διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας
- Εμφάνιση, όχι όμως υπό όρους, έχει καταχωρηθεί από την εναγόμενη εταιρεία PAPIRIS BROS ESTATES LTD. Παρά τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, οι εναγόμενοι δεν έχουν προχωρήσει στην λήψη οποιουδήποτε δικονομικού μέτρου για παραμερισμό της επίδοσης και καταχώρησαν υπεράσπιση στην οποία προβάλλουν υπό μορφή προδικαστικής ένστασης τον ισχυρισμό ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί αφού στρέφεται εναντίον ανυπάρκτου προσώπου και/ή η περιγραφή της εναγόμενης 2 είναι κακή. Αναφέροντας επίσης ότι το εγγεγραμμένο όνομα της είναι αυτό που οι ενάγοντες επιθυμούν να τροποποιήσουν. Η λανθασμένη αναγραφή του ονόματος της εταιρείας, που στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για αναγραφή της στην αγγλική αντί στην ελληνική δεν επιδρά με οποιοδήποτε τρόπο στις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα της και σαφώς δεν μπορεί επηρεάσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ουσία της υπόθεσης. Στην υπόθεση Spyropoullos v. Transavia Holland N. Amsterdam
(1979)1 C.L.R. 421, όπου το προηγούμενο όνομα της ενάγουσας εταιρείας τροποποιήθηκε πριν την έγερση της αγωγής, αλλά στο κλητήριο ένταλμα είχε αναγραφεί το προηγούμενο όνομα της εταιρείας αποφασίστηκε ότι η αλλαγή του ονόματος της εταιρείας δεν επιδρά επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της. Επισημάνθηκε ότι επρόκειτο μόνο για αγωγή που εγέρθηκε με λανθασμένο όνομα και συνεπώς θα έπρεπε να δοθεί άδεια τροποποίησης. Έχει λεχθεί ότι η λανθασμένη περιγραφή ονόματος σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αφεθεί να επηρεάσει την απόφαση επί της ουσίας που το δικαστήριο καλείται να εκδώσει (Etablissement Bandelot n. R.S. Graham and Co Ltd
(1953)1 All E.R. 149). Οι εναγόμενοι έχουν δεχτεί επίδοση, έχουν καταχωρήσει εμφάνιση εξουσιοδοτώντας προς τούτο δικηγόρο και έχουν καταχωρήσει και την υπεράσπιση τους αναφέροντας σε αυτή ότι το εγγεγραμμένο όνομα της είναι Α/ΦΟΙ ΠΑΠΙΡΗΣ ΕΣΤΕΙΤΣ ΛΤΔ και προβάλλουν την υπεράσπιση τους ως προς την ουσία της υπόθεσης. Δεδομένων των πιο πάνω κρίνω ότι η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης είναι αναγκαία, αυτή δεν θα επιφέρει δυσμενή επηρεασμό στα δικαιώματα των εναγομένων και δεν τα επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο. Συνεπακόλουθα με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία η αίτηση κρίνεται δικαιολογημένη και εγκρίνεται. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί σε 15 ημέρες από σήμερα και Υπεράσπιση στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης να καταχωρηθεί σε 15 ημέρες από την επίδοση της. Σε ότι αφορά τα έξοδα, έχοντας υπόψη μου την επιτυχία της αίτησης, επιδικάζω έξοδα υπέρ των καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών ως ακολούθως: Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) και τα έξοδα μιας μόνο εμφάνισης στην αίτηση. Τα έξοδα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .......... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο