ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ ν. CHRISTOU BROS GARAGE LTD, Αρ. Αγωγής 297/2013, 26/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A214 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 297/2013 Μεταξύ: ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ Εναγόντων και CHRISTOU BROS GARAGE LTD, από την Λευκωσία Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 10.4.2013 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 26 Νοεμβρίου 2013 Για τους ενάγοντες - Αιτητές: Για κ. Μ. Βασιλειάδη κα Ιωάννου Για τους ενάγοντες - καθ΄ων η αίτηση: Για κ. Αθηνοδώρου και Μάντης κ. Παπαλλάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες ζητούν διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης τους. Συγκεκριμένα ζητούν όπως μετά την παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης προστεθούν ως νέοι παράγραφοι, οι παρ.7 , 8 και 9 με το εξής περιεχόμενο:
- Ήταν ρητοί όροι των 2 πιο πάνω Συμβάσεων Μίσθωσης μεταξύ άλλων και οι ακόλουθοι: α) Όπως οι εναγόμενοι καταβάλλουν το συμφωνημένο ετήσιο ενοίκιο για τα ενοικιασθέντα Βιοτεχνικά Οικόπεδα, στον χρόνο που καθορίζεται στις Συμβάσεις Μίσθωσης ημερ. 01/10/2000 και στην παρ. 6 β) και γ) πιο πάνω, ήτοι κάθε χρόνο προκαταβολικά αρχής γενόμενης την 01/01/2000 και ακολούθως πρώτη εκάστου έτους. β) Όπως τα υποστατικά που θα οικοδομήσουν οι Εναγόμενοι εντός των Βιοτεχνικών Οικοπέδων, χρησιμοποιούνται μόνο για σκοπούς γκαράζ, πογιατίσματα και ηλεκτρολογικά. γ) Όπως οι Εναγόμενοι πληρώνουν τους εκάστοτε επιβαλλόμενους φόρους, αποχετευτικά τέλη, δικαιώματα και πάσης φύσεως επιβαρύνσεις, οι οποίες θα βαρύνουν το κτήμα και τα υποστατικά σύμφωνα με τους εκάστοτε σε ισχύ νόμους, κανονισμούς ή διατάγματα και να αποζημιώσουν τους Εναγόντες σε περίπτωση που επιβαρυνθούν οποιοδήποτε από αυτά τα έξοδα. δ) Όπως σε περίπτωση κατά την οποία οι Εναγόμενοι υποχρεωθούν από Δικαστήριο ή διαφορετικά, σε πληρωμή χρηματικού ποσού για ζημιές, απώλειες, δαπάνες ή διαφορετικά, αυτοί δεν θα έχουν κανένα δικαίωμα να εγείρουν αγωγή ή να πάρουν οποιοδήποτε άλλο ένδικο μέσο εναντίον των Εναγόντων, δυνάμει της σύμβασης αυτής ή διαφορετικά. ε) Ότι οι Εναγόμενοι θα υπέχουν πάντα ευθύνη για αποζημίωση των Εναγόντων για οποιαδήποτε απαίτηση, αξίωση, απώλεια, δαπάνη επιβάρυνση ή ζημιά , την οποία θα υποστούν οι Ενάγοντες, σαν συνέπεια οποιασδήποτε πράξης ή παράληψης των Εναγομένων, των υπηρετών ή αντιπροσώπων τους. στ) Η πληρωμή των αναγκαίων χαρτοσήμων για την σύμβαση συμφωνήθηκε να βαρύνει του Εναγόμενους.
- Κατά παράβαση των όρων των πιο πάνω Συμφωνιών Μίσθωσης ημερ. 01/10/2010 και/ή άλλως, οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να πληρώσουν στους Ενάγοντες τα ετήσια ενοίκια των 2 ενοικιασθέντων Βιοτεχνικών Οικοπέδων Αρ. 68 και Αρ. 79 ως ακολούθως: α) Καθυστερημένα ενοίκια 2006 € 3907,30σ β) Καθυστερημένα ενοίκια 2007 € 3907,30σ γ) Καθυστερημένα ενοίκια 2008 € 3907,30σ δ) Καθυστερημένα ενοίκια 2009 € 3907,30σ ε) Καθυστερημένα ενοίκια 2010 € 514,12σ στ) Καθυστερημένα ενοίκια 2011 € 514,12σ ζ) Καθυστερημένα ενοίκια 2012 € 514,12σ Σύνολο €17171,56σ
- Για τον πιο πάνω λόγο οι Ενάγοντες σε πλήρη συμμόρφωση με τους όρους των 2 Συμφωνιών Μίσθωσης ημερ. 01/10/2010 επέδωσαν δια χειρός στις 31/05/2012 επιστολές ημερ. 25/05/
- Με τις επιστολές αυτές καλούσαν τους Εναγόμενους όπως εντός 15 ημερών εξοφλήσουν όλα τα καθυστερημένα ενοίκια όπως αναφέρεται πιο πάνω στην παρ. 8, συνολικού ύψους €17.171,56σ, πληροφορώντας επίσης τους Εναγόμενους ότι σε περίπτωση που παραλείψουν να συμμορφωθούν και να εξοφλήσουν τα οφειλόμενα μισθώματα και/ή ενοίκια θα ανάθεταν την υπόθεση σε Δικηγόρο για λήψη δικαστικών μέτρων. Η αίτηση των εναγόντων βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.9 Κ 1-6 Δ.12 Κ.1-4 και επέκεινα Δ.25Κ. 1-6 και Δ.48 Κ. 2-4 και 8,9 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Νίκης Νικολάου. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι είναι δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους ενάγοντες, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί σε ένορκη δήλωση. Περαιτέρω αναφέρει τα ακόλουθα, μεταξύ άλλων, εξηγώντας τους λόγους που επιζητείται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης σε αυτό το στάδιο. «
- Κατά την καταχώρηση της Υπεράσπισης διεφάνει ότι από λάθος και/ή εκ παραδρομής κατά την καταχώρηση της πιο πάνω Αγωγής, δεν συμπεριλήφθηκε η 2η σελίδα, στην οποία περιλαμβάνονται οι παρ. 7.,
- και
- της Έκθεσης Απαίτησης.» Oι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση, με τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Η αίτηση είναι παράτυπη κα/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
- Η καταχώρηση της αίτηση προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της διαδικασίας.
- Η αίτηση είναι αντικανονική και/ή αντίκειται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας καθ΄ ότι η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει γίνεται από Δικηγόρο.
- Οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν αφορούν διόρθωση της Έκθεσης Απαίτησης ούτε για να δικογραφηθούν ορθά οι ισχυριζόμενες ζημιές και/ή απώλειες των Εναγόντων αλλά ούτε και αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους και/ή αβλεψίας εκ μέρους των Αιτητών, αλλά προσπάθεια διάσωσης μια λανθασμένης Αγωγής.
- Τυχόν έγκριση της τροποποίησης θα οδηγήσει σε καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής.
- Με την αίτηση, οι Ενάγοντες εισάγουν (νέα) θέματα και βάση Αγωγής για να διορθώσουν την έλλειψη βάσης αγωγής και/ή την ελαττωματική έκθεση απαίτησης.
- Με την αίτηση επιζητείται, μεταξύ άλλων, προσθήκη νέων παραγράφων στην Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων με την εισαγωγή ισχυρισμών που άπτονται μαρτυρίας και δεν μπορούν να περιέχονται σε δικόγραφα και/ή στην Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων, καθότι τέτοιοι ισχυρισμοί θα πρέπει να αναφερθούν μόνο κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. 8.Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αντινομικές και/ή δεν θα έπρεπε να επιτραπούν καθότι αποτελούν προϊόν δευτέρας σκέψεως των Εναγόντων, καθ΄ ότι οι Ενάγοντες - Αιτητές με τις αιτούμενες τροποποιήσεις εισάγουν νέα επίδικα θέματα τα οποία τροποποιούν παντελώς την υφιστάμενη Έκθεση Απαίτησης, πράγμα που αποτελεί κατάφορη κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου.
- Δεν υπάρχουν και/ή δεν απεκαλύφθησαν επαρκείς λόγοι και/ή στοιχεία που να καταδεικνύουν το ουσιώδες και/ή την χρησιμότητα και/ή αναγκαιότητα των αιτούμενων τροποποιήσεων της υφιστάμενης Έκθεσης Απαίτησης.
- Οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων τροποποίησης, η παρούσα Αίτηση δεν υποβάλλεται καλόπιστα και δεν αποσκοπεί στην διόρθωση και την ορθή δικογράφηση της Έκθεσης Απαίτησης,.
- Οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπούν υπό τις περιστάσεις. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ενός εκ των διευθυντών της εναγόμενης με την οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους της ένστασης. Και οι δύο συνήγοροι είχαν την ευγενική καλοσύνη να παρουσιάσουν γραπτώς τις αγορεύσεις τους και δεν θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω το περιεχόμενο τους. Λαμβάνω υπόψη μου τα όσα αναφέρουν σε αυτές υπό το φως των όσων η νομολογία έχει καθιερώσει που αφορούν το συγκεκριμένο ζήτημα και θέμα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Διαταγή 25 Θ. 1 προβλέπει τα εξής:
- Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διάδικους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποίησης θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων. Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και των παράγοντα της αναγκαιότητας της έκδοσης του σχετικού διατάγματος τροποποίησης, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Η Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έτυχε ερμηνείας σε σωρεία αποφάσεων όπου τονίστηκε ότι η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί όταν αυτή είναι αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, εκτός από περιπτώσεις που η τροποποίηση μπορεί να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή όταν ο αιτητής κινείται με κακή πίστη (βλ.Ευριπίδου ν. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24, William Patric Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 A.A.Δ. 607, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation και άλλων
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου και άλλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 11, Federal Bank of Lebanon (S.A. L) v. Nίκου K.Σιακόλα
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ 44.) Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 25 συνοψίστηκαν στην υπόθεση Σ. Φοινιώτης ν. Greenmar Nanigation Ltd και άλλων (ανωτέρω) από τον Δικαστή Πική (όπως ήταν τότε) ως ακολούθως: «
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προυποθεσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 στου Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο μπορεί να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβανομένων υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη.» Με την επίτευξη της τροποποίησης των δικογράφων αποφεύγεται η πολλαπλότητα διαδικασιών. Όπως τόνισε ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Σ. Νικήτας στην υπόθεση Π. Χρίστου ν. Α. Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στην σελ 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για το προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής» Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. N.K. Σιακόλα (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσει στις κατάλληλες περιπτώσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Κατά κανόνα η άδεια για τροποποίηση των δικογράφων δίνεται εκτός αν ο αιτών ενεργεί κακόβουλα (mala fide) ή υπέβαλε το αίτημα του πολύ καθυστερημένα δεδομένου ότι η τροποποίηση δεν θα επηρεάζει τα δικαιώματα του αντιδίκου ( Α. Ευριπίδου ν. Π. Kαννάουρου
(1985)1 C.L.R. 24). Αρχικά σε σχέση με το ότι ορκίζεται υπάλληλος από το Δικηγορικό γραφείο των εναγόντων προς υποστήριξη την αίτησης και όχι οι ενάγοντες, που σύμφωνα με τους καθ΄ων η αίτηση καθιστά την αίτηση αντικανονική και αντίκειται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, παρά το ότι υπάρχουν περιπτώσεις που έχει κριθεί ως μη ενδεδειγμένη και απαράδεκτη τακτική τούτο δεν προσκρούει σε οποιαδήποτε νομοθετική απαγόρευση. Στην κρινόμενη περίπτωση, όπως και η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στην ένορκη της δήλωση, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης αφού έχει στην κατοχή και την φύλαξη της τον φάκελο της αγωγής των εναγόντων. Τα όσα αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ως στοιχεία και γεγονότα που επιβάλλουν την τροποποίηση προκύπτουν από τον ίδιο τον φάκελο της υπόθεσης και αυτό έχει να κάνει με την διαπίστωση ότι εκ παραδρομής δεν καταχωρήθηκε ως μέρος της έκθεσης απαίτησης συγκεκριμένη σελίδα, γεγονός το οποίο έγινε αντιληπτό μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των εναγομένων. Συνεπώς δεν πρόκειται για γεγονότα που δεν μπορούσε να ορκιστεί και να βεβαιώσει το συγκεκριμένο πρόσωπο και δεν έχω εντοπίσει στοιχείο που θα καθιστούσε μη αποδεχτή την συγκεκριμένη ένορκη δήλωση. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές όπως αυτές έχουν αναλυθεί μέσα από την σχετική επί του θέματος Νομολογία κρίνω ότι κανένας από τους λόγους ένστασης δεν ευσταθεί. Είναι οφθαλμοφανές ότι οι ισχυρισμοί των αιτητών που αφορούν την αναγκαιότητα της τροποποίησης είναι αληθείς και δεν αποκαλύπτουν κανένα στοιχείο κακοπιστίας, περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της διαδικασίας. Η εν λόγω σελίδα της έκθεσης απαίτησης, σελίδα 2, στην οποία περιλαμβάνονται οι πιο πάνω παράγραφοι, παράγραφοι 7, 8 και 9, έχει παραληφθεί κατά την καταχώρηση του κλητηρίου και αυτό είναι εμφανές, τόσο από την αρίθμηση των σελίδων αλλά και από την αρίθμηση των παραγράφων αφού μετά την έκτη παράγραφο ακολουθούν οι παράγραφοι 10, 11 και 12. Κατά την νομολογία είναι αποδεκτό λάθη και παραλείψεις που γίνονται κατά την ετοιμασία των δικογράφων δεν μπορούν να αποτελέσουν απαγορευτικό παράγοντα στην έγκριση σε μεταγενέστερο χρόνο αίτησης τροποποίησης για την διόρθωση τους ώστε να τοποθετείται η υπόθεση του αιτητή στην ορθή της βάση. Εφόσον βέβαια αυτό δεν θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στην άλλη πλευρά. Το κατά πόσο η αίτηση για τροποποίηση γίνεται καλόπιστα είναι ζήτημα του οποίου η εξέταση ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Από τα γεγονότα της υπόθεσης κρίνω ότι δεν προκύπτει οτιδήποτε από το οποίο να συνάγεται η ύπαρξη κακοπιστίας. Η αναγκαιότητα της τροποποίησης είναι εμφανής στην προκειμένη περίπτωση αφού πρόθεση των εναγόντων κατά την ετοιμασία της έκθεσης απαίτησης τους ήταν να συμπεριλάβουν στο δικόγραφο τους τα όσα σήμερα επιδιώκουν με την παρούσα αίτηση. Το γιατί δεν το έπραξαν δεν πρόκειται για σκέψεις εκ των υστέρων αλλά για παράλειψη και αβλεψία κατά την καταχώρησης της. Περαιτέρω την ίδια την αναγκαιότητα της τροποποίησης αναγνωρίζουν και οι εναγόμενοι με την παρ. 1 της έκθεσης υπεράσπισης τους αφού θίγουν το θέμα ότι υπολείπονται συγκεκριμένες σελίδες «οι οποίες αλλοιώνουν το νόημα της Έκθεσης Απαίτησης και/ή δεν μπορούν να παράσχουν μια ολοκληρωμένη και/ή ικανοποιητική εικόνα των γεγονότων ως τα περιγράφουν οι ενάγοντες στους εναγόμενους και/ή άλλως πως.». Συνεπώς δεν μπορούν να επικαλούνται τα όσα με την ένσταση τους επικαλούνται περί κακοπιστίας, κατάχρησης της διαδικασίας, περιφρόνησης του Δικαστηρίου και των διαδικασιών και προσθήκης ισχυρισμών που τροποποιούν παντελώς την Έκθεση Απαίτησης. Τέλος έχοντας υπόψη μου το στάδιο που αιτούνται οι ενάγοντες την τροποποίηση, πριν ακόμα τον ορισμό της υπόθεσης για οδηγίες, καταλήγω ότι καμία ουσιαστική καθυστέρηση δεν μπορεί να προκληθεί στην πορεία της υπόθεσης και εκτροπή. Για όλους τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω, κρίνω ότι οι ανάγκες της υπόθεσης επιβάλλουν την αιτούμενη τροποποίηση. Η αίτηση εγκρίνεται. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί σε 10 ημέρες από την σύνταξη του διατάγματος ενώ η Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί σε 15 ημέρες από την επίδοση της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης. Σε ότι αφορά τα έξοδα, έχοντας υπόψη το ανεπίτρεπτο της ένστασης των καθ΄ων η αίτηση επιδικάζω έξοδα υπέρ των καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών ως ακολούθως: Τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) και τα έξοδα μιας μόνο εμφάνισης στην αίτηση. Τα έξοδα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)........... Κ. Κουνίδου Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο