← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία, FUTURE HOTELS LIMITED (HE11577), Αρ. Αίτησης. :- 52/13, 4/11/2013

Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία, FUTURE HOTELS LIMITED (HE11577), Αρ. Αίτησης. :- 52/13, 4/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A209 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αίτησης. :- 52/13 Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία, FUTURE HOTELS LIMITED (HE11577) Και Επί τοις αφορώσι τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Αίτηση Προσωρινού Διατάγματος Ημερομηνίας 13/8/2013 Ημερομηνία :- Δευτέρα 4η Νοεμβρίου 2013 Για την καθ΄ ης η αίτηση - αιτήτρια :- κος. Παναγιώτης Μακρίδης για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- κα. Ελ. Μιχαήλ Για την αιτήτρια - καθ΄ ης η αίτηση :- κος. Δημήτρης Κούτρας για Δημήτρης Κούτρας & Σια Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- κα. Κωνσταντίνου Ενδιάμεση Απόφαση

  1. Η εταιρεία Clappas Trading House Limited (στο εξής η «CTH») καταχώρησε αίτηση διάλυσης της Future Hotels Limited (στο εξής η «FH») στις 7/8/2013 η οποία ορίστηκε γι΄ ακρόαση στις 5/11/
  3. Εντός του φακέλου της αίτησης διάλυσης δεν υπάρχει ένορκη δήλωση επίδοσης είτε προς τη FH είτε προς οποιοδήποτε άλλο άτομο. Εντούτοις, αναφορικά με το θέμα της επίδοσης της αίτησης διάλυσης, προκύπτουν κάποια δεδομένα από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τόσο προς υποστήριξη της αίτησης για την έκδοση του επίδικου προσωρινού διατάγματος όσο και της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης στην αίτηση βάσει της οποίας εξασφαλίστηκε το επίδικο προσωρινό διάταγμα.
  4. Καταχωρήθηκε στις 13/8/2013 η αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση ενώ αυθημερόν το Δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση με την έκδοση προσωρινού διατάγματος ως η αίτηση προσθέτοντας όμως και σχετική επιφύλαξη. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως κατά την έκδοση του επίδικου διατάγματος παρούσα στο Δικαστήριο ήταν και δικηγόρος για τη τράπεζα Alpha Bank Cyprus Limited (στο εξής θα καλείται η «τράπεζα») η σημασία της παρουσίας της οποίας εξάγεται και από το περιεχόμενο του επίδικου διατάγματος.
  5. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του προσωρινού διατάγματος το Δικαστήριο διέταξε όπως κατά τη διάρκεια ισχύς του διατάγματος ισχύουν τα ακόλουθα,:- 4.
  6. Επιτρέπεται η αποπαγοποίηση του τραπεζικού λογαριασμού της FH με τη τράπεζα με αριθμό 522-101-005616-8 του οποίου δικαιούχος είναι η αιτήτρια (στο εξής θα καλείται ο «λογαριασμός»). 4.
  7. Απαγορεύεται στη τράπεζα να παγοποιεί την κίνηση του λογαριασμού και/ή να παγοποιεί οποιοδήποτε ποσό βρίσκεται σε πίστη του λογαριασμού. 4.
  8. Επιτρέπεται όπως όλες οι πληρωμές της αιτήτριας που θα γίνονται από τον λογαριασμό μετά την αποπαγοποίηση του επικυρωθούν και με το διάταγμα επικυρώνονται μέχρι ακροάσεως και τελείας αποπερατώσεως και/ή μέχρι πλήρους εκδίκασης της κυρίως αίτησης για εκκαθάριση ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
  9. Σύμφωνα με την επιφύλαξη την οποία το Δικαστήριο πρόσθεσε κατά την έκδοση του διατάγματος νοείται ότι αυτό περιορίζεται μόνο σε πληρωμές/αποσύρσεις χρημάτων από τον λογαριασμό για τη διεξαγωγή των συνήθων εργασιών της FH στα πλαίσια των σκοπών της και για την εξόφληση και/ή κάλυψη των υποχρεώσεων της έναντι παντός προσώπου και δημοσίας και κυβερνητικής αρχής.
  10. Ορίστηκε επιστρεπτέο το διάταγμα στις 21/8/2013 και μετά για οδηγίες στις 16/9/
  11. Εμπρόθεσμα στις 10/9/2013 η CTH καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης ενώ στη συνέχεια η αίτηση ορίστηκε και πάλι για οδηγίες στις 20/9/2013 κατά την οποία ημερομηνία η δικηγόρος της τράπεζας δήλωσε ότι η τράπεζα αποδεχόταν όπως το διάταγμα γίνει απόλυτο.
  12. Ορίστηκε η αίτηση γι΄ ακρόαση στις 21/10/2013 και οι δικηγόροι των διαδίκων παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις στο Δικαστήριο. Ορίστηκε και πάλι η αίτηση γι΄ ακρόαση στις 24/10/2013 για τυχόν διευκρινίσεις. Κατά την ημερομηνία αυτή δηλώθηκε από τους δικηγόρους των διαδίκων πως δεν είχαν οτιδήποτε να προσθέσουν. Παράλληλα δεν ζητήθηκαν οποιεσδήποτε διευκρινίσεις από το Δικαστήριο. Ακολούθως ορίστηκε η αίτηση για έκδοση της απόφασης σήμερα στις 4/11/
  14. Κατά την εξέταση του ερωτήματος κατά πόσο το διάταγμα θα πρέπει να παραμένει σε ισχύ ή όχι μέχρι και την εκδίκαση της κυρίως αίτησης, το Δικαστήριο ασφαλώς λαμβάνει υπόψη του τόσο τα όσα αναφέρθηκαν προς υποστήριξη της έκδοσης του διατάγματος όσο και τους λόγους ένστασης αλλά παράλληλα και την επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων όπως αυτή παρατίθεται εντός των γραπτών αγορεύσεων τους
  15. Ως προς τα γεγονότα τα οποία λαμβάνονται υπόψη διευκρινίζω κατ΄ αρχάς πως με αυτή την απόφαση αποφεύγεται η εξέταση της ουσίας της κυρίως αίτησης ενώ το Δικαστήριο επικεντρώνεται στο βασικό επίδικο ερώτημα το οποίο τίθεται προς εξέταση σε αυτή τη διαδικασία. Κατά πόσο δηλαδή το διάταγμα θα πρέπει να παραμένει σε ισχύ ή όχι μέχρι και την εκδίκαση της κυρίως αίτησης.
  16. Καθηκόντως περιοριζόμενο το Δικαστήριο σε γεγονότα σχετικά με την εκδίκαση αυτής της αίτησης, λαμβάνει υπόψη του τα ακόλουθα.
  17. Ισχυρίζεται η FH πως η κυρίως αίτηση δεν επιδόθηκε στην ίδια μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης εντούτοις αυτή «.έχει παράνομα και παράτυπα επιδοθεί αποκλειστικά και μόνο στην Τράπεζα, προφανώς σε μία προσπάθεια της Αιτήτριας [CTH] έμμεσα να παγοποιήσει τους λογαριασμούς της Καθ΄ ης η Αίτηση [FH] και να την πιέσει και εκβιάσει για να υποκύψει στις οικονομικές της απαιτήσεις» (παράγραφος 15 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης) ενώ η FH «.έλαβε γνώση του περιεχομένου της παρούσας Αίτησης όχι λόγω επίδοσης της, αλλά αφού η Τράπεζα της απέστειλε αντίγραφο της Αίτησης μέσω φαξ» (παράγραφος 16 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης).
  18. Απορρίπτει ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης της CTH το προαναφερόμενο περιεχόμενο των παραγράφων 15 και 16 ισχυριζόμενος ότι «.αμέσως μετά την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης, εδόθη προς επίδοση η αίτηση στον επιδότη ο οποίος προέβη σε επίδοση της αίτησης ως εμφαίνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου».
  19. Βεβαίως επί αυτού του θέματος αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως εντός του φακέλου της κυρίως αίτησης δεν υπάρχει ούτε μία ένορκη δήλωση επίδοσης της κυρίως αίτησης προς οποιοδήποτε άτομο. Όφειλε η CTH να είχε μεριμνήσει αναφορικά με αυτό το θέμα ιδιαίτερα δε διατηρώντας υπόψη τον ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντος προς υποστήριξη της αίτησης.
  20. Έχοντας υπόψη το ανύπαρκτο στοιχείο επί του οποίου ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης της CTH επέλεξε να στηρίξει τη διαφωνία του με τα όσα σχετικά αναφέρονται εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης, καταλήγω σε συμπέρασμα αποδοχής των όσων αναφέρονται σχετικά ως προς τον τρόπο με τον οποίο η CTH έσπευσε να λάβει γνώση η τράπεζα της ύπαρξης της κυρίως αίτησης. Άλλωστε και η εμφάνιση δικηγόρου εκ μέρους της τράπεζας κατά την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί τυχαία.
  21. Επιπλέον το τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντος (παράγραφος 14) ως προς την έντονη διαμαρτυρία της FH προς τη τράπεζα και την αποστολή επιστολής με την οποία καλούσε τη τράπεζα όπως προχωρήσει άμεσα σε αποδέσμευση του λογαριασμού και επιτρέψει τις οικονομικές συναλλαγές κατά τη συνήθη διεξαγωγή των εργασιών της FH. Η επιστολή φέρει ημερομηνία 9/8/2013 ενώ εντός αυτής, στη παράγραφο 5, υπάρχει αναφορά ως προς το ότι η αίτηση διάλυσης είναι «.ιδιαίτερα κακόπιστη αφού επιδόθηκε μόνο στην Τράπεζα και ακόμα δεν έχει επιδοθεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας [FH] . οι πελάτες μας μόλις σήμερα πληροφορήθηκαν την ύπαρξη της αίτησης διάλυσης εναντίον τους, και μάλιστα πληροφορήθηκαν από την Τράπεζα και όχι από τους ίδιους τους Αιτητές-Πιστωτές».
  22. Αναφέρεται επίσης στις παραγράφους 12 και 13 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης περιστατικό ημερομηνίας 9/8/2013 άρνησης από τη τράπεζα συναλλαγής (πληρωμής Φ.Π.Α. από την FH) καθότι είχε επιδοθεί προς τη τράπεζα η κυρίως αίτηση και γι΄ αυτό το λόγο η τράπεζα αρνήθηκε να προβεί σε οποιαδήποτε συναλλαγή της FH.
  23. Θεωρώ ως δεδομένο πως η πρόθεση της CTH με την άμεση και εσπευσμένη επίδοση της κυρίως αίτησης προς τη τράπεζα σαφώς ήταν η παρεμπόδιση χρήσης του συγκεκριμένου τραπεζικού λογαριασμού από τη FH με απώτερο σκοπό είτε τη διατήρηση των οποιωνδήποτε κεφαλαίων κατατεθειμένων εντός του συγκεκριμένου λογαριασμού είτε ακόμη και προς εφαρμογή πίεσης επί της FH σε σχέση με την απαίτηση της CTH επί της οποίας στηρίζει και το αίτημα της στη κυρίως αίτηση για τη διάλυση της FH. Δεν αποκλείεται βεβαίως ακόμη και το ενδεχόμενο η επίδοση προς τη τράπεζα να έγινε προς επίτευξη αμφότερων αυτών των στόχων.
  24. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η CTH δίχως καν να αιτηθεί οποιοδήποτε σχετικό διάταγμα από το Δικαστήριο ουσιαστικά με έμμεσο τρόπο εξασφάλισε ένα απαγορευτικό μέτρο εις βάρος της FH ως προς τις οικονομικές δραστηριότητες της. Κάτι το οποίο διαφορετικά θα μπορούσε να είχε γίνει στο πλαίσιο καταχώρησης αγωγής από τη CTH εναντίον της FH για διεκδίκηση επιδίκασης θεραπειών μεταξύ των οποίων βεβαίως και το ποσό της απαίτησης στην αίτηση διάλυσης. Βεβαίως αυτό το απαγορευτικό μέτρο επιτεύχθηκε δίχως η ίδια η CTH να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τον οποιοδήποτε υπαρκτό κίνδυνο η FH να εξανεμίσει τα οποιαδήποτε διαθέσιμα κεφάλαια της προ της εκδίκασης της κυρίως αίτησης.
  25. Παρά και το γεγονός αυτό στη τελική αγόρευση του ο ευπαίδευτος δικηγόρος της CTH εισηγείται πως η ικανότητα της FH να πληρώσει τα χρέη της επηρεάζει άμεσα τη τύχη της παρούσης αίτησης καθότι κατά την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης δεν θα υπάρχει περιουσία εφόσον αυτή θα διατεθεί στο μεσοδιάστημα δια μέσω του διατάγματος.
  26. Βεβαίως ο λόγος για τον οποίο προέκυψε η άρνηση της τράπεζας να προβεί σε οποιαδήποτε συναλλαγή σε σχέση με τον τραπεζικό λογαριασμό της FH είναι ο συνδυασμός της εφαρμογής των άρθρων 216 και 218 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, όπως αυτός τροποποιήθηκε (στο εξής θα καλείται ο «σχετικός Νόμος»).
  27. Σύμφωνα με το άρθρο 216 του σχετικού Νόμου κατά την εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο οποιαδήποτε διάθεση της ιδιοκτησίας της εταιρείας, περιλαμβανομένων και αγώγιμων δικαιωμάτων, και οποιαδήποτε μεταβίβαση μετοχών που γίνεται μετά την έναρξη της εκκαθάρισης είναι άκυρη, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά ενώ σύμφωνα με το εδάφιο

(2)του άρθρου 218 η εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο λογίζεται ότι αρχίζει από το χρόνο της υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση.
  1. Με την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη της διατήρησης σε ισχύ του διατάγματος ο ευπαίδευτος δικηγόρος της FH περιέγραψε το σκοπό του άρθρου 216 ως η παρεμπόδιση των αξιωματούχων μίας εταιρείας, η οποία υπόκειται σε διαδικασία εκκαθάρισης, από την αποξένωση όλων των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας πριν από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης καθιστώντας άνευ αντικειμένου την όλη διαδικασία προς έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Εντούτοις, υποστήριξε πως το συγκεκριμένο άρθρο δεν αποσκοπεί στη παρεμπόδιση της ζώσας λειτουργίας μίας εταιρείας και ούτε και μπορεί να χρησιμοποιείται ως εμπόδιο στη συνέχιση της εμπορικής δραστηριότητας της εταιρείας κάτι το οποίο είναι προς το συμφέρον όλων, τόσο των πιστωτών όσο και των μετόχων της, να συνεχιστεί.
  2. Αναφέρθηκε δε προς υποστήριξη της επιχειρηματολογίας του στην απόφαση του Έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Ναθαναήλ Δ., σε πρωτοβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Αίτηση Αρ. 153/2013, Αναφορικά με την Αίτηση του Νίκου Χριστοφή για Εκκαθάριση της Εταιρείας Christofi Bros Trading Limited, για έκδοση διατάγματος certiorari.
  3. Αναφέρει σχετικά ο Ναθαναήλ Δ., τα ακόλουθα,:- "Όπως φανερώνεται από το λεκτικό του άρθρου 216, εκείνο που απαγορεύεται είναι η διάθεση της ιδιοκτησίας της εταιρείας, η αλλαγή της υπόστασης των μελών αυτής και η μεταβίβαση μετοχών ούτως ώστε να μην αλλοιώνεται το υφιστάμενο, κατά το χρόνο της εταιρικής αίτησης για διάλυση, ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρείας. Δεν απαγορεύεται η λειτουργία της εταιρείας ως ζώσας επιχείρησης κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας της αίτησης για διάλυση." Αναφέρονται επίσης στην ίδια απόφαση διάφορα άλλα σχετικά σημεία αναφορικά με την εφαρμογή του άρθρου 216 κατά τη περίοδο μεταξύ της καταχώρησης της αίτησης διάλυσης και της έκδοσης του διατάγματος διάλυσης ενώ σχετικό απόσπασμα αποτελεί και το πιο κάτω,:- «Σχετική παραπομπή για την εμβέλεια και έννοια του άρθρου 216, γίνεται με ιδιαίτερη γλαφυρότητα στον Pennington: Company Law 3η έκδ. σελ. 701 και 704-707, όπου και μνημονεύεται η υπόθεση Re Wiltshire Iron Co
(1868)3 Ch. App. 443, απ΄ όπου και το εξής σχετικό απόσπασμα: «This is a wholesome and necessary provision, to prevent, during the period which must elapse before a petition can be heard, the improper alienation and dissipation of the property of a company in extremis. But where a company actually trading, which it is in the interests of everyone to preserve, and ultimately to sell, as a going concern, is made the object of a winding up petition which may fail or may succeed, if it were to be supposed that transactions in the ordinary course of its current trade, bona fide entered into and completed, would be avoided, and would not in the discretion given to the court, be maintained, the result would be that the presentation of a petition, groundless or well-founded, would, ipso facto, paralyze the trade of the company, and great injury, without any counter-balance of advantage, would be done to those interested in the assets of the company.» Κατά δεύτερο λόγο, είναι πλέον σαφές ότι προσωρινό διάταγμα μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε διάδικο, πάντοτε υποκείμενο βέβαια στην έγκριση του Δικαστηρίου, μετά την τροποποίηση που επήλθε στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60, με τον τροποποιητικό Νόμο αρ. 17(Ι)/2004, με ισχύ από 20.2.2004, με τον οποίο η λέξη «ενάγων» αντικαταστάθηκε με τις λέξεις «ο αιτών διάδικος» στην επιφύλαξη του εδαφίου
(1)του άρθρου 32, και συναφή τροποποίηση στο εδάφιο
(3). Επομένως, η αντίληψη ότι η εταιρεία ως διάδικος στην κυρίως εταιρική αίτηση δεν μπορούσε να αιτηθεί διάταγμα δεν είναι δόκιμη και το κατώτερο Δικαστήριο δεν ενήργησε καθ΄ υπέρβαση ή με έλλειψη δικαιοδοσίας γι΄ αυτό και μόνο το λόγο.»
  1. Διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω σε σχέση με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60(όπως αυτός τροποποιήθηκε) καθίσταται εμφανές πως ο λόγος ένστασης αναφορικά με την έλλειψη αγώγιμου δικαιώματος είναι αβάσιμος ενόψει και της τροποποίησης του τροποποιητικού Νόμου 17(Ι)/
  3. Παρατηρώ απλά πως οι λόγοι ένστασης δεν είναι αριθμημένοι κάτι το οποίο θα καθιστούσε την αναφορά σε αυτούς ευκολότερη αλλά παρατίθενται αλφαβητικά. Θα αναφερθώ σε αυτούς με τη σειρά την οποία παρατίθενται. Παραδείγματος χάριν, ο λόγος ένστασης ο οποίος αναφέρεται πιο πάνω, ουσιαστικά είναι ο δεύτερος λόγος ένστασης. Αναφορικά δε με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης παρατηρώ τα ακόλουθα. 26.
  4. Ως προς τον πρώτο λόγο ένστασης σύμφωνα και με τα δεδομένα τα οποία έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου δεν διαπιστώνω ότι η FH απέκρυψε οποιαδήποτε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος. 26.
  5. Αναφορικά με τον δεύτερο λόγο ένστασης παραπέμπω σχετικά στη παράγραφο 25 αυτής της απόφασης. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος. 26.
  6. Ως προς τον τρίτο λόγο ένστασης απορρίπτεται ως παντελώς αβάσιμη η θέση πως ουσιαστικά το διάταγμα είναι ασύνδετο με τη κυρίως αίτηση είτε σε σχέση με τη πραγματική πτυχή αυτής της θέσης είτε ακόμη και τη νομική πτυχή της. Ο λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος. 26.
  7. Η δε εισήγηση με τον τέταρτο λόγο ένστασης ως προς το ότι το Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία έκδοσης του διατάγματος καθότι αυτό στρεφόταν εναντίον μη διάδικου στη διαδικασία διαπιστώνεται το εξής. Αγνοεί πλήρως η εισήγηση τις επιπτώσεις για την FH (η οποία αναμφίβολα είναι διάδικος στην αίτηση διάλυσης της) από την επίδοση της κυρίως αίτησης στη τράπεζα και τις πραγματικές συνέπειες εξαιτίας αυτής της επίδοσης. Συνεπώς και αυτός ο λόγος ένστασης κρίνεται αβάσιμος. 26.
  8. Η θέση επί της οποίας βασίζεται ο πέμπτος λόγος ένστασης αναφορικά με την έκδοση του διατάγματος κατόπιν προσυνεννόησης με τη τράπεζα ακόμη και εάν αυτός ευσταθεί δεν είναι δυνατό να επηρεάσει το αποτέλεσμα αυτής της αίτησης. Σημασία έχουν τα κριτήρια τα οποία λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο αναφορικά με τη περίπτωση υπό εξέταση σύμφωνα και με σχετική νομολογία και όχι το κατά πόσο η τράπεζα όντως συνεννοήθηκε με την FH αναφορικά με την έκδοση του διατάγματος. Συνεπώς και ο πέμπτος λόγος ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. 26.
  9. Ο δε έκτος λόγος ένστασης κρίνεται αόριστος μέχρι βαθμού ακόμη όπου αυτός να καθίσταται ακόμη και ακατανόητος. Ασφαλώς και η αίτηση της FH βασίστηκε και σε «Νομικούς λόγους» πέραν δηλαδή και από την οποιαδήποτε πραγματική πτυχή της αίτησης. Διαφορετικά δεν θα εγκρινόταν από το Δικαστήριο. Συνεπώς και ο έκτος λόγος ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. 26.
  10. Θεωρώ πως ο έβδομος λόγος ένστασης έχει άμεση σχέση με τον πρώτο λόγο ένστασης ο οποίος απορρίφθηκε αλλά ακόμη και εξετάζοντας ξεχωριστά αυτό τον λόγο ένστασης το Δικαστήριο δεν διαπιστώνει πως αυτό εξαπατήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο από την FH. Συνεπώς και αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. 26.
  11. Αναφορικά δε με τον όγδοο λόγο ένστασης θεωρώ κατ΄ αρχάς πως η αναφορά στο άρθρο 261 του σχετικού Νόμου μάλλον προκύπτει από λάθος στη δακτυλογράφηση του αριθμού
  12. Όμως ακόμη και να ληφθεί υπόψη ο συνδυασμός στην εφαρμογή τους των άρθρων 216 και 218
(2)του σχετικού Νόμου (παράγραφος 21 αυτής της απόφασης) εντούτοις δεν διαπιστώνεται η οποιαδήποτε καταστρατήγηση του σχετικού Νόμου ή της έννοιας της διαδικασίας εκκαθάρισης καθότι διατίθεται περιουσία της FH κατά παράβαση των συγκεκριμένων άρθρων. Αντιθέτως είναι κατ΄ εφαρμογή των συγκεκριμένων άρθρων που επιτράπηκε από το Δικαστήριο η περιορισμένη διάθεση περιουσιακών στοιχείων της FH. Συνεπώς και αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος.
  1. Συμπληρωματικά ως προς την αιτιολόγηση αυτής της απόφασης θεωρώ ότι η θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου της FH αναφορικά με την έλλειψη έννομου συμφέροντος της CTH δεν είναι ορθή ιδιαίτερα δε αφού ληφθεί υπόψη πως η θέση αυτή βασίζεται επί - καθοδηγητικής μεν αλλά άσχετης με τη προώθηση της συγκεκριμένης θέσης - αναφοράς στην απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Νίκου Χριστοφή για Εκκαθάριση της Εταιρείας Christofi Bros Trading Limited σε σχέση με το όφελος το οποίο μπορεί να λειτουργήσει κατ΄ επέκταση και για την αιτήτρια εταιρεία σε μία αίτηση διάλυσης όπως ρητά αναφέρεται και στο απόσπασμα από την απόφαση Wiltshire Iron Co. Ltd. (παράγραφος 24 αυτής της απόφασης).
  2. Διευκρινίζω απλά πως το Δικαστήριο αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στα όσα ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης για την έκδοση του διατάγματος αναφέρει σχετικά στις παραγράφους 21 έως και 23 της ένορκης δήλωσης του τόσο σε σχέση, πρώτο, με τη μοναδικότητα του τραπεζικού λογαριασμού με τη τράπεζα όσο και δεύτερο, τη διατήρηση της εμπορικής δραστηριότητας της FH και τις ζημιές τις οποίες αυτή η εταιρεία θα υποστεί από την απόλυτη δέσμευση του συγκεκριμένου τραπεζικού λογαριασμού.
  3. Αναφορικά δε με το περιεχόμενο αυτών των παραγράφων της ένορκης δήλωσης παρατηρείται ότι αν και ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης της CTH στη παράγραφο 24 της δικής του ένορκης δήλωσης αρνείται αυτό το περιεχόμενο ο λόγος για τον οποίο προβάλλεται αυτή η άρνηση δεν έχει σχέση ευθέως με το κατά πόσο αυτοί ευσταθούν αλλά «.καθότι αντίκεινται στα αρ. 216 και 218
(2)του Κεφ. 113».
  1. Ανεξάρτητα και από τη γενικότερη προβολή στη παράγραφο 4 στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης ως προς το ότι τα όσα αναφέρονται από τον ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια διαπιστώνεται πως ο ενόρκως δηλών στη παράγραφο 24 της ένορκης δήλωσης του προβάλει ουσιαστικά μία νομική θέση παρά μία διαφορετική θέση αναφορικά με τους ισχυρισμούς τους οποίους προβάλει ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης. Ακόμη όμως και να υπήρχε μία σαφέστερη άρνηση των όσων αναφέρονται στις παραγράφους 21 έως και 23 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης διατηρώντας υπόψη πως οι διάδικοι σε αυτή την αίτηση περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις δίχως οι ενόρκως δηλούντες να είχαν υποστεί οποιαδήποτε αντεξέταση ενώ παράλληλα ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης δεν αναφέρει σαφώς οποιεσδήποτε λεπτομέρειες αναφορικά με οτιδήποτε διαφορετικό ή ουσιαστικά αντίθετο από τα όσα σημαντικά αναφέρονται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης αναφορικά με τα δύο πιο πάνω αναφερόμενα θέματα (παράγραφος 28 αυτής της απόφασης) τα οποία κρίνονται ως σημαντικά σε σχέση και με την έκβαση αυτής της διαδικασίας, το Δικαστήριο καταλήγει σε αποδοχή των ισχυρισμών στις παραγράφους 21 έως και 23 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ως αξιόπιστοι για τους σκοπούς βεβαίως της παρούσης διαδικασίας.
  2. Πραγματικά διατηρώντας υπόψη τη γενικότερη δυνατότητα έκδοσης διατάγματος επικύρωσης συναλλαγών (validation order) στην οποία αναφέρθηκε ο ευπαίδευτος δικηγόρος της FH με αναφορά και σε Αγγλική νομολογία επί του θέματος την οποία έχω μελετήσει και ασκώντας τη σχετική διακριτική μου ευχέρεια επί του θέματος σταθμίζοντας τα σχετικά γεγονότα με σκοπό τη λήψη απόφασης ως προς το βασικό ερώτημα αυτής της διαδικασίας (παράγραφος 9 αυτής της απόφασης) δεν έχω οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ότι το επίδικο διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ, κάτι μάλιστα το οποίο κρίνω θα μπορούσε να αποβεί και προς όφελος της CTH.
  3. Καθότι όχι μόνο διαπιστώνεται πως κανένας από τους αναφερόμενους λόγους ένστασης δεν είναι βάσιμος αλλά παράλληλα αποδίδεται και ιδιαίτερη σημασία στην αποδοχή της θέσης πως η FH είναι μία ζωντανή επιχείρηση η οποία δεν θα πρέπει να εμποδιστεί στην όλη επιχειρηματική της δραστηριότητα εξαιτίας της εφαρμογής του άρθρου 216 του σχετικού Νόμου ιδιαίτερα δε σε σχέση με το συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό μέχρι και την εκδίκαση της κυρίως αίτησης το αποτέλεσμα της οποίας δεν μπορεί εκ των προτέρων να είναι βέβαιο πως θα οδηγήσει στην έκδοση διατάγματος διάλυσης της FH.
  4. Αποδεχόμενο ουσιαστικά το Δικαστήριο τη θέση της FH ως προς το κίνδυνο να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν το διάταγμα δεν παραμείνει σε ισχύ ενώ γίνεται αποδεκτό παράλληλα πως ο λόγος της διατήρησης σε ισχύ του διατάγματος είναι γενικότερα και η διαφύλαξη της υφιστάμενης κατάστασης (status quo). Υπό την έννοια δηλαδή της λειτουργίας της FH ως μία ζωντανή επιχείρηση και όχι μία εταιρεία in extremis σε σχέση με την οποία να προκύπτει ο κίνδυνος ακατάλληλης αποξένωσης και εξανέμισης της περιουσίας της προς αποφυγή ικανοποίησης της απαίτησης είτε της CTH είτε του οποιουδήποτε άλλου κατ΄ ισχυρισμού πιστωτή της.
  5. Υπενθυμίζω δε επί αυτού του θέματος και την επιφύλαξη την οποία το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα πρόσθεσε κατά την έκδοση του διατάγματος (παράγραφος 5 αυτής της απόφασης) με την οποία σαφώς περιορίζεται η λειτουργία του τραπεζικού λογαριασμού της FH παρέχοντας με αυτό τον τρόπο και τη δυνατότητα παρέμβασης της CTH σε περίπτωση διαφορετικής λειτουργίας του λογαριασμού.
  6. Κρίνεται δηλαδή πως ικανοποιούνται όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις προς διατήρηση σε ισχύ του επίδικου διατάγματος καθότι διαπιστώνεται η ύπαρξη πρώτο, σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, δεύτερο, ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αναμενόμενης ένστασης της FH στην αίτηση διάλυσης, τρίτο, της πιθανότητας η FH όντως να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν διατηρηθεί σε ισχύ το διάταγμα ενώ κρίνεται επιπλέον ως ορθό και δίκαιο όπως αυτό παραμείνει σε ισχύ μέχρι και την εκδίκαση ή αποπεράτωση με διαφορετικό τρόπο της κυρίως αίτησης.
  7. Συνεπώς με αυτό το σκεπτικό καταλήγω σε συμπέρασμα πως το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να καταστεί απόλυτο μέχρι και την εκδίκαση ή αποπεράτωση με διαφορετικό τρόπο της κυρίως αίτησης, όπως και αυτό βεβαίως καθίσταται με την έκδοση αυτής της απόφασης. Επιπλέον τα έξοδα της αίτησης, διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα της εκδίκασης της, επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εις βάρος της καθ΄ ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά και από την εκδίκαση της κυρίως αίτησης.
  8. Αναφορικά δε με το θέμα των εξόδων σε σχέση με τη τράπεζα και εμφάνιση δικηγόρου εκ μέρους της σε 4 περιπτώσεις ενώπιον του Δικαστηρίου (στις 13/8/2013, 21/8/2013, 16/9/2013 και 20/9/2013) το Δικαστήριο οδηγείται στο ακόλουθο συμπέρασμα.
  9. Διατηρώντας υπόψη τόσο το αποτέλεσμα εκδίκασης αυτής της αίτησης όσο και το γεγονός πως είναι η ίδια η καθ΄ ης η αίτηση η οποία ουσιαστικά επέλεξε την εμπλοκή της τράπεζας στην όλη διαδικασία διάλυσης της αιτήτριας ως επίσης επιπλέον και το γεγονός ότι η θέση της τράπεζας ως ενδιαφερόμενο και άμεσα επηρεαζόμενο πρόσωπο από την εφαρμογή των άρθρων 216 και 218
(2)του σχετικού Νόμου ήταν θετική ως προς τη διατήρηση σε ισχύ του επίδικου διατάγματος, κρίνω πως η καθ΄ ης η αίτηση θα πρέπει να επιβαρυνθεί και με τα έξοδα της τράπεζας όπως αυτά και σε αυτή τη περίπτωση θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο δίχως όμως σε αυτή τη περίπτωση η τράπεζα να χρειάζεται να αναμένει την εκδίκαση της κυρίως αίτησης για την εξασφάλιση του καθορισμού και πληρωμής των εξόδων της. 39. Συνεπώς, εκδίδεται ανάλογη διαταγή αναφορικά με το θέμα των εξόδων της διαδικασίας σε σχέση με τη τράπεζα στο βαθμό βεβαίως στον οποίο αυτή αποδεδειγμένα, σύμφωνα δηλαδή και με τα πρακτικά του Δικαστηρίου, συμμετείχε στη διαδικασία εκδίκασης της παρούσης αίτησης. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.