ZITH STAINLESS STEEL CONSTRUCTION LTD ν. FBARS TRADING CO LTD, Αρ. αγωγής: 2939/13, 17/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A230 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 2939/13 ZITH STAINLESS STEEL CONSTRUCTION LTD Ενάγοντες εναντίον FBARS TRADING CO LTD Εναγόμενοι ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 17/12/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες - αιτητές: κος Ηλίας Ηλιάδης Για εναγόμενους - καθ΄ ων η αίτηση: κος Μιλτιάδης Γεωργιάδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες αιτητές με την αίτηση τους ημερομηνίας 7/11/2013, ζήτησαν και πέτυχαν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, σύμφωνα με το οποίο να απαγορεύει και/ή εμποδίζει την εναγόμενη από του να πωλήσει και/ή αποξενώσει και/ή απομακρύνει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τον εξοπλισμό του εστιατορίου/ καφετέριας με την ονομασία FASHION CAFE που ενοικιάζει και/ή κατέχει η εναγόμενη εταιρεία μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και μέχρι αποπεράτωσης της αγωγής. Νομοθετικά, η αίτηση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1 - 9, Δ.64 και στην συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου και στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το μαρτυρικό υπόβαθρο που έχει τεθεί προς υποστήριξη της αίτησης, είναι η ένορκη δήλωση του κ. Ζήνωνα Ζώνωνος. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, ο οποίος είναι ο διευθυντής της ενάγουσας, ότι η παρούσα αγωγή εγέρθηκε και ζητείται η καταβολή του ποσού των € 11,904,50 σεντ ως υπόλοιπο λογαριασμού για την πώληση και παράδοση στην εναγόμενη διαφόρων ειδών εξοπλισμού εστιατορείου/καφετέριας, ήτοι πάγκοι από Stainless Steel, ράφια, ψυγεία, φούρνοι, τοστέρες, βούρνες, σχάρες και άλλα συναφή είδη τα οποία αναφέρονται λεπτομερώς στα τιμολόγια που έχουν επισυναφθεί ως τεκμήριο
- Το συγκεκριμένο υποστατικό ήταν κλειστό εδώ και αρκετό καιρό και δεν λειτουργούσε για άγνωστους προς αυτόν λόγους, τα δε γραφεία της εταιρείας ήταν κλειστά και η παρούσα αγωγή επιδόθηκε στην εναγομένη στις 30/10/
- Μετά την επίδοση της αγωγής και συγκεκριμένα στις 6/11/2013 διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι και/ή άτομα εξουσιοδοτημένα από την εναγόμενη, άρχισαν να πωλούν και να μεταφέρουν τον εξοπλισμό που τους έχει πωλήσει και για τον οποίον εκκρεμεί υπόλοιπο χρέους για το ποσό των € 11,904,50 με σκοπό την πώληση του εξοπλισμού σε τρίτους, ώστε σε ενδεχόμενη Δικαστική απόφαση εναντίον τους να μην υπάρχει οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο για την είσπραξη του λαβείν του. Η εναγόμενη εταιρεία ουδέν άλλο περιουσιακό στοιχείο έχει, ούτε διαθέτει οποιαδήποτε άλλη κινητή ή ακίνητη περιουσία για εξασφάλιση του λαβείν του. Η εναγόμενη εταιρεία θα πλουτίσει αδικαιολόγητα εις βάρος του πωλώντας εξοπλισμό που δεν της ανήκει ενώ οφείλει στους ενάγοντες ως υπόλοιπο λογαριασμού το ποσό των € 11,904,50 ως φαίνεται στο τεκμήριο
- Είναι καταφανής η προσπάθεια της εναγόμενης για καταδολίευση του εκτός αν το Δικαστήριο εκδόσει το αιτούμενο Διάταγμα μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής. Όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του, έχει πολύ καλή βάση αγωγής και αρκετές πιθανότητες επιτυχίας, η εναγόμενη δεν θα ζημιώσει οτιδήποτε με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και απεναντίας είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης η έκδοση του διατάγματος. Οι εναγόμενοι - καθ΄ ων η αίτηση έφεραν ένσταση στην συνέχιση του πιο πάνω Διατάγματος. Νομοθετικά η ένσταση στηρίχθηκε στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων νόμου 14/60, στα άρθρα 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στην Δ.48 Κ. 2 και 4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Ως λόγους ένστασης, έχουν επικαλεστεί ότι η επίδοση του προσωρινού Διατάγματος ήταν κακή καθώς επιδόθηκε στους καθ΄ ων η αίτηση μόνο το Διάταγμα χωρίς την μονομερής αίτηση και την συνοδευτική ένορκη δήλωση, ότι οι αιτητές παρουσίασαν στο Δικαστήριο λανθασμένα και/ή απέκρυψαν σχετικά γεγονότα και/ή ενήργησαν κακόπιστα και/ή η αίτηση για την έκδοση του Διατάγματος ήταν καταχρηστική, ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να εμποδιστούν οι αιτητές στην ικανοποίηση της απόφασης που ενδεχόμενα θα εκδοθεί υπέρ τους αφού οι καθ΄ ων η αίτηση είναι φερέγγυοι, ότι σε περίπτωση που απορριφθεί η αίτηση, ουδέν πρόβλημα απονομής Δικαιοσύνης θα δημιουργηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο, ότι η συνέχιση του Διατάγματος επηρεάζει συμβατικές σχέσεις τρίτων προσώπων που αγόρασαν από τους καθ΄ ων η αίτηση μέρος της κινητής τους περιουσίας προγενέστερα της έγερσης της παρούσας αγωγής και ενδεχόμενα τα τρίτα αυτά πρόσωπα θα εγείρουν αξιώσεις εναντίον των καθ΄ ων η αίτηση, ότι η συνέχιση του Διατάγματος παραβιάζει το δικαίωμα του ελευθέρως συμβάλλεσθαι και της κατοχής και απόλαυσης της ιδιοκτησίας, ότι το Διάταγμα είναι αόριστο και δεν συγκεκριμενοποιεί και δεσμεύει περιουσία πολλαπλάσιας αξίας από την αξίωση των αιτητών, ότι οι αιτητές απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ τους. Το μαρτυρικό υπόβαθρο που έχει τεθεί προς υποστήριξη της αίτησης, είναι η ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Τσέλεπου. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι είναι ένας εκ των εκτελεστικών διευθυντών των καθ΄ ων η αίτηση και εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην ένορκη δήλωση και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Εξ΄ όσων τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, η επίδοση του προσωρινού Διατάγματος είναι κακή καθώς στους καθ΄ ων η αίτηση επιδόθηκε μόνο το προσωρινό διάταγμα χωρίς την μονομερή αίτηση και την συνοδευτική ένορκη δήλωση. Οι καθ΄ ων η αίτηση ασχολούνται κυρίως με την εκμετάλλευση του εστιατορίου που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του ενόρκως δηλούντα κ. Ζήνωνα Ζήνωνος. Ο βασικός τρόπος εξασφάλισης εισοδημάτων είναι με την παραχώρηση της διαχείρισης του εστιατορίου σε τρίτα πρόσωπα υπό μορφή άδειας χρήσης και συνεπώς τυχόν συνέχιση του Διατάγματος θα επηρεάσει τον τρόπο λειτουργίας του εστιατορίου και τους όρους κάτω από τους οποίους θα παραχωρούνται άδειες χρήσης με συνεπακόλουθο να περιορίσει τις πιθανότητες επίτευξης συμφωνιών για την παραχώρηση αδειών χρήσεων με συνεπακόλουθο να επηρεάσει δραματικά την βασική πηγή εισοδημάτων των καθ΄ ων η αίτηση, θέτοντας σε κίνδυνο την βιωσιμότητα της επιχείρισης τους με καταστροφικά για τους ίδιους επακόλουθα. Περί του ισχυρισμού πως τα γραφεία των καθ΄ ων η αίτηση ήταν ή είναι κλειστά, οι καθ΄ ων η αίτηση αποδέχονται τους ισχυρισμούς που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 της ένορκης δήλωσης του κ. Ζήνωνα Ζήνωνος, με τις διευκρινήσεις ότι οι καθ΄ ων η αίτηση κανένα ποσό οφείλουν στους αιτητές, οι καθ΄ ων η αίτηση αποτελούν σοβαρή εν ενεργεία εταιρεία και σε καμία περίπτωση τα γραφεία τους ήταν ή είναι κλειστά, εν΄ όψει του ότι η επίδοση της αγωγής έγινε στο εγεγραμμένο γραφείο τους στην δό Ελευθερίου Βενιζέλου 14, τρίτος όροφος στην Πάφο και ότι το εστιατόριο είναι κλειστό από το τέλος Μαίου 2013 οπόταν και τερματίστηκε η άδεια χρήσης που κατείχε τρίτο πρόσωπο, οι καθ΄ ων η αίτηση όμως διαπραγματεύονται και βρίσκονται κοντά στην παραχώρηση της διαχείρισης του εστιατορίου σε νέο πρόσωπο υπό μορφή άδειας χρήσης. Οι καθ΄ ων η αίτηση απορρίπτουν τους ισχυρισμούς περί πώλησης και αποξένωσης του αναφερόμενου εξοπλισμού, λέγοντας ότι οι ισχυρισμοί περί πώλησης και μεταφοράς εξοπλισμού κατά την 6/11/2013 είναι γενικοί και αόριστοι, διότι ο ενόρκως δηλών δεν επεξηγεί και δεν τεκμηριώνει τον τρόπο που διαπίστωσε πως γινόταν ή έγινε η αποξένωση του εξοπλισμού και μάλιστα του εξοπλισμού που οι αιτητές προμήθευσαν στους καθ΄ ων η αίτηση και επιβεβαίωσε πως έγινε πώληση εξοπλισμού από πλευράς καθ΄ ων η αίτηση σε τρίτα πρόσωπα. Οι ισχυρισμοί του κ. Ζήνωνος αποτελούν επινοήσεις έτσι ώστε οι αιτητές να πετύχουν την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος και αθέμιτα να πιέσουν τους καθ΄ ων η αίτηση να πληρώσουν το ποσό που οι πρώτοι αξιώνουν παρά το γεγονός ότι οι καθ΄ ων η αίτηση δεν αποδέχονται την εν λόγω αξίωση. Ο κ. Ζήνωνος στις 29/11/2013 στα πλαίσια προσπάθειας εξεύρεσης μιας συμβιβαστικής λύσης μεταξύ των δύο πλευρών, είχε συνάντηση μαζί με τον Ανδρέα Τσιέλεπο στο υποστατικό του εστιατορίου όπου ο κ. Ζήνωνος διαπίστωσε και του παραδέχθηκε ότι ο εξοπλισμός που οι αιτητές προμήθευσαν στους καθ΄ ων η αίτηση βρισκόταν στο υποστατικό. Παρ΄ όλα αυτά συνεχίζει να διεκδικεί όπως το προσωρινό Διάταγμα συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ, αν και γνωρίζει πως δεν υπάρχει κίνδυνος αποξένωσης του αναφερόμενου εξοπλισμού. Από ότι τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, οι πραγματικοί λόγοι διεκδίκησης του προσωρινού Διατάγματος αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας. Στις 24/9/2012, πριν δηλαδή την έγερση της παρούσας αγωγής, οι καθ΄ ων η αίτηση πώλησαν μέρος του εξοπλισμού του εστιατορίου στους TSEPA CONSTRUCTIONS LTD ( η TSEPA ) έναντι του ποσού των € 29,250 ως φαίνεται και στα τεκμήρια Α και Β όπου φαίνονται το σχετικό τιμολόγιο και αντίγραφο κατάστασης πωληθέντος εξοπλισμού. Ο πωληθέν εξοπλισμός όμως παρέμεινε εντός του υποστατικού στα πλαίσια μιας συμφωνίας που έγινε μεταξύ των καθ΄ ων η αίτηση και της TSEPA. Συγκεκριμένα συμφωνήθηκε όπως η TSEPA θα είχε μέρος των καθαρών εισοδημάτων από την εκμετάλλευση του εστιατορίου διατηρώντας όμως το δικαίωμα να παραλάβει σε πρώτη ζήτηση τον εξοπλισμό. Από ότι τον πληροφορούν οι δικηγόροι των καθ΄ ων η αίτηση, η συνέχιση του Διατάγματος θα επηρεάσει την συμβατική σχέση μεταξύ των καθ΄ ων η αίτηση και TSEPA και ενδεχόμενα η τελευταία να εγείρει αγωγές ενάντια στους καθ΄ ων η αίτηση και επιπρόσθετα με την συνέχιση του Διατάγματος θα δεσμεύεται περιουσία η οποία δεν ανήκει στους καθ΄ ων η αίτηση κατά παράβαση των Συνταγματικών δικαιωμάτων της TSEPA και ενάντια στον σκοπό των σχετικών νόμων. Η αξία της κινητής περιουσίας που βρίσκεται στο εστιατόριο περιλαμβανομένης και αυτής που έχει ενσωματωθεί στο ακίνητο, όπως για παράδειγμα σύστημα κλιματισμού, συναγερμού, εξαερισμού κ.α. υπολογίζεται γύρω στις € 200,000 και ο Ζήνωνας Ζήνωνος απέκρυψε το γεγονός πως ο εξοπλισμός που πώλησαν οι αιτητές στους καθ΄ ων η αίτηση για το εστιατόριο είναι συνολικά πέραν των € 66,
- Το εκδοθέν Διάταγμα είναι αόριστο και δεν συγκεκριμενοποιεί με αποτέλεσμα να δεσμεύει αξία πολλαπλάσια του ποσού που οι ενάγοντες αξιώνουν. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών αρνείται τους ισχυρισμούς ότι οι καθ΄ων η αίτηση είναι αφερέγγυοι χωρίς κανένα άλλο περιουσιακό στοιχείο και ότι οφείλουν το αξιούμενο ποσό, λέγοντας ότι οι καθ΄ ων η αίτηση αποτελούν μια εν ενεργεία βιώσιμη εταιρεία με εισοδήματα και κινητή περιουσία η αξία της οποίας υπολογίζεται γύρω στις € 200,000 ήτοι πολλαπλάσιας αξίας από αυτήν της απαίτησης. Επίσης ο ενόρκως δηλών απορρίπτει τους περί πρόθεσης των καθ΄ ων η αίτηση να καταδολιεύσουν τους αιτητές, από όσα γνωρίζει και πιστεύει δεν υπάρχει πιθανότητα να εμποδιστούν οι αιτητές στην ικανοποίηση της απόφασης που ενδεχόμενα θα εκδοθεί υπέρ τους διότι οι καθ΄ ων η αίτηση είναι φερέγγυοι, οι αιτητές δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά εάν παύσει η ισχύς του προσωρινού Διατάγματος και η παύση της ισχύος αυτού δεν θα έχει ως αποτέλεσμα να είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί Δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αλλά αντίθετα η έκδοση του θα έχει τέτοιο αποτέλεσμα και από ότι τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, οι αιτητές απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο αιτητής που με μονομερή αίτηση εξασφάλισε υπέρ του προσωρινό διάταγμα έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ (βλ. Dolego Estates Ltd κ.ά. ν. Φιλίππου κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1217, 1224). Για να παραμείνει σε ισχύ το διάταγμα πρέπει να ικανοποιούνται δύο παράμετροι: - ότι στη βάση των δεδομένων που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τον αιτητή ορθά εκδόθηκε το διάταγμα, και - ότι στη βάση των δεδομένων κατά την ακρόαση, αφ' ότου ορίστηκε επιστρεπτέτο, είναι ορθή η οριστικοποίηση του διατάγματος και συνέχιση της ισχύος του. Τα δεδομένα κατά την ακρόαση περιλαμβάνουν τα επιπλέον στοιχεία που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου από το ενιστάμενο μέρος, τον καθ' ου η αίτηση. Το Δικαστήριο εξετάζει τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. (Σχετικές είναι οι αποφάσεις Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 Α.Α.Δ 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Περαιτέρω μετά την ικανοποίηση των προαναφερθέντων προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του, το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο η συνέχιση του διατάγματος με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Με βάση τις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν επιχειρεί να αποφασίσει επί των αμφισβητούμενων γεγονότων της ουσίας της αγωγής και έχει υποχρέωση να αποφύγει να προχωρήσει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη φάση αυτής της διαδικασίας το Δικαστήριο πρέπει να πεισθεί για σοβαρές ενδείξεις ουσιαστικών δικαιωμάτων και δεν είναι ο χρόνος για να κρίνει αν αυτά αποδείχθηκαν ή όχι (βλ. T. A. Micrologic Computer Consultant Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 και Δημοκρατίας της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.P.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης να οριστικοποιήσει το εκδοθέν διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 Ε Α.Α.Δ. 255). Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Περαιτέρω σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.
(2003)1Β Α.Α.Δ 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Σημειώνεται ότι σε περίπτωση ασάφειας στην όψη του διατάγματος δεν είναι επιτρεπτό το δικαστήριο να καταφύγει στα πρακτικά της διαδικασίας έκδοσης του διατάγματος για να διευκρινίσει την ασάφεια. (βλ. Northwest Territories Public Service Association -v- Commissioner of the Northwest Territories
(1980)107 DLR 458). Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο να εμπλακεί σε οτιδήποτε που να προσομοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Η διαδικασία σε παρόμοιες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα (Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2026). Το Δικαστήριο κρίνει και αποφασίζει πάνω στην ολότητα του ενώπιον του υλικού χωρίς να διαφεύγει της προσοχής ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως την παρούσα, δεν είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί τελικά η απαίτηση του ενάγοντα, έργο το οποίο εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 623 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, υποδεικνύεται ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο και υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών και της τεθείσας ενώπιον του μαρτυρίας, θα εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι προυποθέσεις για την οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος, εξετάζοντας ταυτόχρονα και τους λόγους ένστασης οι οποίοι έχουν προβληθεί, πάντοτε με γνώμονα και καθήκον όπως σε αυτό το Δικαστήριο αποφευχθεί η αξιολόγηση της μαρτυρίας σε επίπεδο αξιοπιστίας και την εξαγωγή συμπερασμάτων που αυτό ανάγεται στα καθήκοντα του Δικαστηρίου όταν εκδικάσει την κυρίως υπόθεση. Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια της παρούσας αίτησης δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση οποιουδήποτε ενόρκως δηλούντα, ούτε έχει ζητηθεί η καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης αλλά ούτε έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία, αλλά η ακρόαση της παρούσας αίτησης έχει διεξαχθεί στα πλαίσια των ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων αμφοτέρων των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Όπως έχει γίνει ξεκάθαρο και με μια απλή αντιπαραβολή αμφοτέρων των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, υπάρχει όχι μόνο πλήρης άρνηση (εκτός βεβαίως εκεί όπου γίνεται ειδική παραδοχή) εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση όλων των ισχυρισμών των αιτητών πάνω στους οποίους βάσισαν την αίτηση για έκδοση αλλά και συνέχιση του επίδικου διατάγματος, αλλά προσκόμισαν και μια εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή ως προς τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ασφαλέστατα το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την αξιοπιστία ή την αποδεικτική βαρύτητα των εκατέρωθεν ισχυρισμών σε αυτό το στάδιο αλλά αυτό αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της κυρίως υπόθεσης. Από την στιγμή λοιπόν που οι αιτητές δεν έχουν αντικρούσει τους ισχυρισμούς των καθ΄ ων η αίτηση και δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους, αυτοί οι ισχυρισμοί των καθ΄ ων η αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτοι και οι οι ισχυρισμοί των αιτητών μετέωροι και ουσιαστικά έκπτωτοι (βλ Iacovou Brothers (CONSTRUCTIONS) LTD -v- Fashionwise ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377) στην οποία αποφασίστηκαν τα πιο κάτω: <<Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G.
(1989)1(E) A.A.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης.>> Έχοντας λοιπόν το Δικαστήριο κατά νου τις πιο πάνω νομικές και νομολογιακές αρχές και την τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, εξετάζονται οι προυποθέσεις κατά πόσο πληρούνται οι προυποθέσεις για οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. Με βάση λοιπόν την δικογραφία, το Δικαστήριο κρίνει ότι πληρείται η πρώτη προυπόθεση διότι αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται σε αυτήν περί ύπαρξης υπολοίπου δυνάμει κατάστασης λογαριασμού που προήλθε από την πώληση εμπορευμάτων. (β) Πιθανότητες ότι οι αιτητές δικαιούνται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Με βάση την τεθείσα μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους αιτητές, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί δυνάμει της πιο πάνω εκτεθείσας νομολογίας, είτε με την παράθεση της δικής τους προφορικής μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει το πρόσωπο τα οποίο έχει προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση (βλ. Iacovou Brothers (CONSTRUCTIONS) LTD -v- Fashionwise ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377). Αυτό βεβαίως δεν ισοδυναμεί σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών που προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις, αλλά από την στιγμή που υπάρχει πλήρης άρνηση των καθ΄ ων η αίτηση ως προς το ζήτημα της ύπαρξης υπόλοιπου οφειλόμενου ποσού, ζήτημα που άπτεται και συνδέεται άμεσα με το ζήτημα της ορατής πιθανότητας επιτυχίας αφού για να υπάρξουν ορατές πιθανότητες επιτυχίας θα πρέπει οι αιτητές να αποδείξουν με το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας όπως έχει αναλυθεί πιο πάνω ότι υπάρχει υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό που είναι και η αιτία της αγωγής και συνακόλουθα οι αιτητές από την στιγμή που οι καθ΄ ων η αίτηση αρνούνται την ύπαρξη υπόλοιπου οφειλόμενου ποσού, οι αιτητές όφειλαν είτε να αντεξετάσουν τον ενόρκως δηλούντα των καθ΄ ων η αίτηση, είτε να προσκομίσουν προφορική μαρτυρία, είτε να ζητήσουν την καταχώρηση συμπληρωματικής απαντητικής ένορκης δήλωσης για να πετύχουν με το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί ότι δικαιούνται στην αιτούμενη θεραπεία. Από την στιγμή λοιπόν που οι αιτητές δεν έπραξαν κάτι από τα πιο πάνω που επιτάσσει η νομολογία (βλ. Iacovou Brothers (CONSTRUCTIONS) LTD -v- Fashionwise ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377) οι αιτητές απέτυχαν να ικανοποιήσουν την πιο πάνω προυπόθεση, ήτοι ότι έχουν ορατές πιθανότητες επιτυχίας. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος (και στην παρούσα περίπτωση η συνέχιση της ισχύος του) θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Με βάση την τεθείσα μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους αιτητές, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί δυνάμει της πιο πάνω εκτεθείσας νομολογίας, είτε με την παράθεση της δικής τους μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει το πρόσωπο τα οποίο έχει προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση (βλ. Iacovou Brothers (CONSTRUCTIONS) LTD -v- Fashionwise ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377). Αυτό βεβαίως δεν ισοδυναμεί σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών που προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις, αλλά από την στιγμή που υπάρχει πλήρης άρνηση των καθ΄ ων η αίτηση ως προς την θέση των αιτητών ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος (και στην παρούσα περίπτωση η συνέχιση της ισχύος του) θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και πιο συγκεκριμένα από την στιγμή που υπάρχουν οι αντίθετοι ισχυρισμοί των καθ΄ ων η αίτηση (οι οποίοι δεν έχει αντικρουστεί με προφορική μαρτυρία ή αντεξέταση ή συμπληρωματική ένορκη δήλωση) ήτοι ότι είναι οικονομικά φερέγγυοι και ότι δύνανται να ικανοποιήσουν τυχόν εκδοθείσα απόφαση και επιπλέον ότι ο ενόρκων δηλών των αιτητών διαπίστωσε ότι δεν λείπει κανένα μέρος του πωληθέντος εξοπλισμού, τότε οι αιτητές δεν πέτυχαν με το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί και με τον τρόπο που επιτάσσει η πιο πάνω αναφερθείσα νομολογία ότι η μη συνέχιση του εκδοθέντος Διατάγματος θα ισοδυναμούσε με δυσκολία ή αδυναμία απονομής Δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Συνακόλουθα το Δικαστήριο κρίνει με βάση την ολοκληρωμένη εικόνα που έχει ενώπιον του μετά και την παράθεση των στοιχείων από πλευράς καθ΄ ων η αίτηση οι οποίοι δεν έτυχαν αντεξέτασης ή αντιπαραβολής με προφορική μαρτυρία ή συμπληρωματική ένορκη δήλωση που να αντικρούει τις αντίθετες αυτές θέσεις με αυτές των αιτητών, κρίνει ότι δεν πληρούνται οι προυποθέσεις για την συνέχιση της ισχύος του εκδοθέντος Διατάγματος, αφού δεν απέσεισαν οι αιτητές το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί περί πιθανότητας επιτυχίας και ιδίως ως προς την αδυναμία απονομής Δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αναφορικά με το τεκμήριο που έχει επισυναφθεί στην γραπτή αγόρευση των αιτητών αλλά και ισχυρισμών που συνιστούν μαρτυρία και όχι επιχειρηματολογία, ασφαλώς αγνοούνται και ουδεμίαν απολύτως αποδεικτική βαρύτητα έχουν, καθ΄ ότι δεν επιτρέπεται και δεν νοείται παράθεση μαρτυρίας από δικηγόρο στο στάδιο των αγορεύεσεων, ως ορίζει δηλαδή η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφορικά με τον λόγο ένστασης περί αντικανονικότητας της επίδοσης, αυτή δεν δύναται να τύχει έγκρισης, διότι οι καθ΄ ων η αίτηση ως έχει διαφανεί μέσα από την ένσταση τους και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, έλαβαν γνώση της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει, διότι υπήρξε σαφής αναφορά και θέση σε κάθε έναν από τους ισχυρισμούς που τίθενται στην ένορκη δήλωση των αιτητών. Οι λόγοι ένστασης που τέθηκαν περί επηρεασμού συμβατικών σχέσεων με τρίτα άτομα και περιορισμού του δικαιώματος του συμβάλλεσθαι ελευθέρως και της απόλαυσης περιουσίας, δεν έχουν καμία απολύτως βαρύτητα εν΄ όψει της πιο πάνω κατάληξης του Δικαστηρίου, ως επίσης δεν έχουν καμία απολύτως βαρύτητα οι θέσεις ότι το εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα είναι ασαφές και δεσμεύει περιουσία πολλαπλάσιας αξίας. Τυγχάνουν όμως έγκρισης οι λόγοι ένστασης που έχουν τεθεί περί μη απόσεισης του βάρους απόδειξης που αναλογεί στους αιτητές και ότι οι καθ΄ ων οι αίτηση θα μπορούν να ικανοποιήσουν τυχόν εκδοθείσα απόφαση, για τους λόγους που έχουν εξετασθεί πιο πάνω και περαιτέρω τυγχάνει έγκρισης ο λόγος ένστασης περί κατάχρησης της διαδικασίας, αφού έχει παραμείνει αναντίλεκτος ο ισχυρισμός ότι ο ενόρκως δηλών διαπίστωσε ότι ο εξοπλισμός είναι εντός του επίδικου υποστατικού. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η ισχύς του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 11/11/2013 παύει, διότι οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους δυνάμει της κείμενης νομολογίας, διότι δεν αντίκρουσαν με προφορική μαρτυρία ή με αντεξέταση ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο τους εκ διαμέτρου αντίθετους ισχυρισμούς των καθ΄ ων η αίτηση και επειδή οι αιτητές δεν πέτυχαν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι έχουν ορατές πιθανότητες επιτυχίας και ιδίως ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί Δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Τα έξοδα της αίτησης θα είναι στην πορεία της κυρίως υπόθεσης. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο