Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Πρώην Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd.) ν. Χρίστοφερ Χατζή Γρηγορίου (Christopher Hadji Gregoriou) κ.α., Αρ. Α

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Πρώην Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd.) ν. Χρίστοφερ Χατζή Γρηγορίου (Christopher Hadji Gregoriou) κ.α., Αρ. Αγωγής :- 1654/12, 2/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A218 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 1654/12 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Πρώην Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd.) Και

1. Χρίστοφερ Χατζή Γρηγορίου (Christopher Hadji Gregoriou)
2. Ανδρέας Γ. Γεωργίου
3. Laprinom Enterprises Ltd. Αίτηση Παραμερισμού Επίδοσης Ημερομηνίας 21/01/2013 Ημερομηνία :- Δευτέρα 2η Δεκεμβρίου 2013 Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Μαρία Καραγιαννίδου για Ιωάννης Παπαζαχαρία Δ.Ε.Π.Ε. Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- κα. Στέλλα Κλεάνθους Για τον Εναγόμενο 1 - Αιτητή :- κα. Εύα Δημοσθένους και κος. Γεώργιος Δημητριάδης για Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για ν΄ ακούσει Απόφαση :- κα. Εύα Δημοσθένους Ενδιάμεση Απόφαση
4. Ο εναγόμενος 1 εξασφάλισε με μονομερή αίτηση άδεια του Δικαστηρίου για τη καταχώρηση εμφάνισης υπό αίρεση. Η άδεια δόθηκε υπό τον όρο να καταχωρηθεί αίτηση παραμερισμού της επίδοσης μέχρι και την 24/1/
5. Η αίτηση καταχωρήθηκε την 21/1/
7. Αιτείται ο εναγόμενος 1 με την αίτηση του διατάγματα με τα οποία να ακυρώνονται και/ή παραμερίζονται τα ακόλουθα. 2.
8. Διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 3/7/2012 για επίδοση σε αυτόν εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος και υποκατάστατη επίδοση του δια συστημένου ταχυδρομείου ή μέσω ιδιωτικού ταχυδρομείου και/ή DHL και/ή DATA POST. 2.
9. Διάταγμα Δικαστηρίου για την επίδοση σε αυτόν ως αντικανονική και/ή παράτυπη. 2.
10. Κάθε διαδικασία η οποία αφορά τον ίδιο (επίσης, συζευκτικά ή διαζευκτικά, όπως αυτή να αναστέλλεται).
11. Η νομική βάση της αίτησης αναφέρεται επί αυτής ενώ η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Χριστιάνας Δημητριάδη, ασκούμενης δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του εναγομένου 1, εξουσιοδοτημένης από τον εναγόμενο 1 όπως προβεί στη συγκεκριμένη ένορκη δήλωση καθότι ο ίδιος βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
12. Παρατίθενται 16 λόγοι ένστασης επί της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης την οποία καταχώρησε η ενάγουσα ενώ αυτή υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου της.
13. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις 21/10/2013 παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις ενώ σε μεταγενέστερη ημερομηνία στις 4/11/2013 προφορικά αγόρευσαν συμπληρωματικά σε σχέση με διευκρινήσεις οι οποίες ζητήθηκαν από το Δικαστήριο αφού προηγουμένως είχε εξεταστεί το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων. Ασφαλώς το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του στο σύνολο της την επιχειρηματολογία την οποία οι ευπαίδευτοι δικηγόροι ανέπτυξαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους αναφορικά με τα επίδικα θέματα της αίτησης.
14. Η επίδικη επίδοση προς τον εναγόμενο 1 έγινε σύμφωνα με σχετικά διάταγματα ημερομηνίας 3/7/2012 μετά και από έγκριση μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 14/6/2012 (στο εξής θα καλείται η «αίτηση επίδοσης»). Η αίτηση επίδοσης εγκρίθηκε ως είχε με μοναδική διαφοροποίηση παράταση της αιτούμενης προθεσμίας καταχώρησης εμφάνισης κατά 15 ημέρες.
15. Οι θέσεις του εναγομένου 1 εξετάζονται σύμφωνα με τη σειρά την οποία η ενόρκως δηλούσα προς υποστήριξη της αίτησης του παραθέτει αυτές εντός της ένορκης δήλωσης της.
16. Κατ΄ αρχάς προτείνεται η θέση ότι το Δικαστήριο επέτρεψε την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος παρά το γεγονός ότι καμία προσπάθεια δεν έγινε από την ενάγουσα έτσι ώστε να επιτευχθεί κανονική επίδοση. Βεβαίως είναι άξιον απορίας πως θα μπορούσε να επιτευχθεί η ούτω καλούμενη «κανονική» επίδοση σε ένα διάδικο ο οποίος δεν κατοικεί στη Κύπρο. Συνεπώς η θέση αυτή δεν γίνεται δεκτή καθότι με αυτή επιλεκτικά αγνοείται βασικό στοιχείο σε σχέση με τους λόγους βάσει τους οποίους η ενάγουσα αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος επίδοσης προς τον εναγόμενο
17. Το γεγονός δηλαδή πως αυτός, ως κάτοικος του εξωτερικού, βρισκόταν εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.
18. Προτείνεται επίσης η θέση πως η επίδοση πραγματοποιήθηκε αντικανονικά και παράτυπα και κατά τρόπο ασύμφωνο με τις πρόνοιες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 «.καθώς και του δικαίου της χώρας στην οποία έγινε η επίδοση». Η θέση αυτή εξετάζεται πιο κάτω.
19. Η θέση πως η αίτηση επίδοσης στηρίχτηκε στη Δ.5 θ. 9 αγνοεί το γεγονός πως η νομική βάση της συγκεκριμένης αίτησης δεν αποτελείται μόνο από τη Δ.5 θ.
20. Συνεπώς, η θέση αυτή δεν γίνεται δεκτή.
21. Προτάσσεται επίσης η θέση πως η ενάγουσα δεν ακολούθησε τη σωστή διαδικασία σφράγισης και επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Η θέση αυτή συνοψίζεται ως εξής. Η έκδοση του κλητηρίου εντάλματος γίνεται δίχως άδεια και αφού επιδοθεί στους εναγομένους εντός δικαιοδοσίας τότε ο ενάγων αποτείνεται στο Δικαστήριο για έκδοση παράλληλου κλητηρίου εντάλματος για επίδοση και στον εναγόμενο εκτός δικαιοδοσίας. Θεωρώ ότι εξέταση αυτού του ζητήματος καθίσταται αχρείαστη έχοντας υπόψη τη κατάληξη του Δικαστηρίου αναφορικά με άλλη πιο καθοριστική θέση του εναγομένου 1 όπως αυτή παρατίθεται πιο πάνω (βλ. τη παράγραφο 9 της απόφασης). Αποδοχή της οποίας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής εξέτασης του ζητήματος της αναγκαιότητας έκδοσης παράλληλου κλητηρίου εντάλματος για επίδοση προς τον εναγόμενο εκτός δικαιοδοσίας.
22. Αυτές είναι οι θέσεις του εναγομένου 1 όπως παρατίθενται εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης. Οι δε λόγοι ένστασης της ενάγουσας λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους δίχως να κρίνεται απαραίτητη η επανάληψη τους εντός αυτής της απόφασης.
23. Θεωρώ ότι βασικό σημείο αναφοράς σε σχέση με την έκβαση της αίτησης είναι η σημασία του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 (στο εξής θα καλείται ο «κανονισμός»). Αρκεί μία ανάγνωση του προοιμίου του κανονισμού έτσι ώστε να γίνονται αντιληπτοί οι στόχοι της υιοθέτησης του. Απώτερος στόχος είναι η αποτελεσματικότητα και ταχύτητα των δικαστικών διαδικασιών στον αστικό τομέα για τη διασφάλιση του οποίου βασική προϋπόθεση καθίσταται η άμεση και ταχεία διαβίβαση δικαστικών και εξωδίκων πράξεων[1] μεταξύ τοπικών υπηρεσιών οριζομένων από τα κράτη μέλη.
24. Κατ΄ αρχάς οφείλω να διευκρινίσω το εξής. Θεωρώ πως η εφαρμογή του κανονισμού σε περιπτώσεις επίδοσης δικαστικών εγγράφων όπου επιδιώκεται επίδοση από διάδικο κάτοικο σε ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε διάδικο ο οποίος είναι κάτοικος σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αποτελεί απλώς θέμα επιλογής ενός διαδίκου αλλά υποχρέωση του (βλ. σχετικά το άρθρο 288 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση σε συνδυασμό και με το άρθρο 26 του κανονισμού). Σε περιπτώσεις βεβαίως οι οποίες καλύπτονται από την εφαρμογή του κανονισμού. Παραδείγματος χάριν, ο κανονισμός δεν εφαρμόζεται όταν η διεύθυνση του παραλήπτη της πράξης (δηλαδή, του εγγράφου) είναι άγνωστη (βλ. σχετικά τη παράγραφο 2 του άρθρου 2 του κανονισμού).
25. Όπως αναφέρεται στη παράγραφο 1 του άρθρου 1 του κανονισμού αυτός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις όταν μια δικαστική ή εξώδικη πράξη πρέπει να διαβιβασθεί από ένα κράτος μέλος σε άλλο για να επιδοθεί ή να κοινοποιηθεί. Βεβαίως στο Αγγλικό κείμενο γίνεται χρήση και της λέξης "shall" η οποία καθιστά επιτακτική την εφαρμογή του κανονισμού ενώ μία πιο πιστή μετάφραση του κανονισμού στα Ελληνικά θα έπρεπε να έκανε χρήση και της λέξης «θα» παρά απλώς της λέξης «εφαρμόζεται». Έστω και εάν είναι δυνατό βεβαίως να θεωρηθεί πως αρκεί η χρήση της συγκεκριμένης λέξης δίχως το συγκεκριμένο μόριο έτσι ώστε βάσει αυτής να εξάγεται και η επιτακτική της έννοια.
26. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ ότι η εφαρμογή του κανονισμού είναι επιτακτική σε περιπτώσεις όπου αυτό το οποίο επιδιώκεται είναι η επίδοση ενός δικαστικού εγγράφου από διάδικο κάτοικο ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε διάδικο κάτοικο άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
27. Δεν έχω οποιαδήποτε αμφιβολία πως παρά την αναφορά στη νομική βάση της αίτησης επίδοσης του κανονισμού αυτό το οποίο αιτήθηκε η ενάγουσα και το οποίο βεβαίως εγκρίθηκε δεν ήταν οτιδήποτε το οποίο να προνοείται από τον κανονισμό ως η συνήθη διαδικασία επίδοσης δια μέσω των υπηρεσιών διαβίβασης και παραλαβής της Κύπρου και του Ηνωμένου Βασιλείου, σύμφωνα με τον οποίο οι δικαστικές πράξεις διαβιβάζονται απευθείας και το ταχύτερο δυνατό μεταξύ των συγκεκριμένων υπηρεσιών.
28. Αντιθέτως αιτήθηκε τρόπο επίδοσης ο οποίος αν και δεν αποκλείεται από τις πρόνοιες του κανονισμού εντούτοις προϋποθέτει και απόδειξη αλλοδαπού δικαίου κάτι το οποίο δεν επεδίωξε η ενάγουσα να αποδείξει κατά την υποβολή της αίτησης επίδοσης. Θεωρώ ότι αρκεί αναφορά στα όσα αναφέρονται σχετικά στις παραγράφους 47 έως και 49 της απόφασης στην Αγωγή 1600/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, ημερομηνίας 27/9/2011 (Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λιμιτεδ ν.
29. Steven Andrian Levick κ. ά.) έτσι ώστε να αιτιολογείται πλήρως το συμπέρασμα στο οποίο το Δικαστήριο καταλήγει σε αυτή την απόφαση. Ότι δηλαδή θα πρέπει να παραμεριστεί το διάταγμα με το οποίο καθορίστηκε η επίδοση προς τον εναγόμενο 1 εκτός δικαιοδοσίας.
30. Καθότι όπως και στη περίπτωση της υπόθεσης Levick το διάταγμα επίδοσης το οποίο εξασφαλίστηκε από την ενάγουσα προνοούσε απευθείας επίδοση, δυνατότητα η οποία βάσει του κανονισμού δεν είναι εφικτή παρά μόνο υπό ορισμένες προϋποθέσεις (βλ. σχετικά τη παράγραφο