Α.Α. ΑGATHOKLEOUS TRADING LTD ν. ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ κ.α., Αρ. αγωγής: 1633/13, 20/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:A235 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 1633/13 Α.Α. ΑGATHOKLEOUS TRADING LTD Ενάγοντες εναντίον ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ ΜΑΡΙΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ Εναγόμενοι ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20/12/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες - αιτητές: κος Αλέξανδρος Αλεξάνδρου Για εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση 1: κα Χρυστάλλα Φιλίππου Για εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση 2: κα Ελίνα Κωσταντινίδου Για εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση 3: κα Ελισάβετ Μιχαήλ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ενδιάμεση αίτηση του ο ενάγοντας ζητεί τα εξής προσωρινά Διατάγματα: Α) Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους 1 και 2 από το να επεμβαίνουν σε δημόσιο χώρο και/ή να χρησιμοποιούν για δικό τους όφελος τον δημόσιο χώρο και/ή πεζοδρόμιο και/ή πεζοδρόμιο που βρίσκεται έμπροσθεν και/ή πλησίον των υποστατικών που στεγάζονται οι επιχειρήσεις τους, ήτοι που βρίσκονται επί της Λεωφόρου Ποσειδώνος 47 - 48 Paphinia sea view complex και Λεωφ. Ποσειδώνος 54 Paphinia sea view complex αντίστοιχα, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής και/ή νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. Β) Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους 1 και 2 την τοποθέτηση τραπεζιών, καρεκλών, διαφημιστικών πινακίδων, ομπρελών και/ή οιωνδήποτε άλλων αντικειμένων στον δημόσιο χώρο και/ή πεζοδρόμιο και/ή πεζοδρόμιο που βρίσκεται έμπροσθεν των υποστατικών και/ή πλησίον που στεγάζονται οι επιχειρήσεις τους, ήτοι που βρίσκονται επί της Λεωφόρου Ποσειδώνος 47 - 48 Paphinia sea view complex και Λεωφ. Ποσειδώνος 54 Paphinia sea view complex αντίστοιχα μέχρι την εκδίκαση της αγωγής και/ή νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. Γ) Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διασφαλίζει την απρόσκοπτη και/ή χωρίς εμποδίων χρήση από τους πεζούς του πεζοδρομίου και/ή πεζοδρομίου και/ή του δημόσιου χώρου έμπροσθεν των υποστατικών που στεγάζονται οι επιχειρήσεις τους, ήτοι που βρίσκονται επί της Λεωφόρου Ποσειδώνος 47 - 48 Paphinia sea view complex και Λεωφ. Ποσειδώνος 54 Paphinia sea view complex αντίστοιχα μέχρι την εκδίκαση της αγωγής και/ή νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. Δ) Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους 1 και 2 να κάνουν χρήση του πεζόδρομου και/ή πεζοδρομίων έμπροσθεν και/ή πλησίον των υποστατικών που στεγάζονται οι επιχειρήσεις τους, ήτοι που βρίσκονται επί της Λεωφόρου Ποσειδώνος 47 - 48 Paphinia sea view complex και Λεωφ. Ποσειδώνος 54 Paphinia sea view complex αντίστοιχα πέραν από τον σκοπό που θέτει ο ίδιος ο νόμος μέχρι την εκδίκαση της αγωγής και/ή νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. Ε) Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύεται στον εναγόμενο 3 να υποβοηθά με οιονδήποτε τρόπο και/ή επιτρέπει στους εναγόμενους 1 και 2 στην χρήση των πεζοδρομίων και/ή πεζόδρομου και/ή δημόσιου χώρου έμπροσθεν και/ή πλησίον των υποστατικών που χρησιμοποιούν για οιονδήποτε άλλο σκοπό εκτός από τον σκοπό που θέτει ο νόμος και/ή να εφαρμόσει τις εξουσίες που του παρέχει ο νόμος μέχρι την εκδίκαση της αγωγής και/ή νεότερας Διαταγής του Δικαστηρίου. Νομοθετικά, η αίτηση στηρίχθηκε στους περί Δικαστηρίων Νόμους του 1960 έως (αρ.3) 1998 αρ. 2 και 32, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 Θ. 1 και 2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το μαρτυρικό υπόβαθρο που τέθηκε προς υποστήριξη της αίτησης, ήταν η ένορκη δήλωση του διευθυντή των εναγόντων κ. Αγαθοκλή Αγαθοκλέους. Στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι είναι ο διευθυντής των εναγόντων, είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση, γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και υιοθετεί την έκθεση απαίτησης και έλαβε συμβουλή επί νομικών θεμάτων από τον δικηγόρο της ενάγουσας. Η ενάγουσα είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νόμιμα εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα την Πάφο και μεταξύ άλλων ασχολείται με την πώληση και/ή εμπορία παραδοσιακών προιόντων και οινοπνευματωδών ποτών και στεγάζει την επιχείρηση της σε υποστατικά που ευρίσκονται στην τουριστική περιοχή της Λεωφ. Ποσειδώνος αρ. 52 - 53 στην Κ. Πάφο. Οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι ιδιοκτήτες και/ή νόμιμοι κάτοχοι και/ή διαχειριστές υποστατικών που γειτνιάζουν και/ή συνορεύουν και/ή είναι πλησίον με τα υποστατικά της ενάγουσας και συγκεκριμένα ευρίσκονται επί της Λεωφόρου Ποσειδώνος 47 - 48 Paphinia sea view complex και Λεωφ. Ποσειδώνος 54 Paphinia sea view complex αντίστοιχα. Ειδικότερα οι εναγομένοι 1 και 2 είναι ιδιοκτήτες και/ή νόμιμοι κάτοχοι και/ή διαχειριστές ως αναφέρεται ανωτέρω υποστατικών που γειτνιάζουν και/ή συνορεύουν και/ή είναι πλησίον με τα υποστατικά της ενάγουσας και στεγάζουν τις επιχειρήσεις τους με τις επωνυμίες Bacchus Bistro Cafe και Ideal Cafe Restaurant Snack Bar, ήτοι βρίσκονται επί της Λεωφόρου Ποσειδώνος 47 - 48 Paphinia sea view complex και Λεωφ. Ποσειδώνος 54 Paphinia sea view complex αντίστοιχα. Ο εναγόμενος αρ. 3 είναι ο Δήμος Πάφου και ενάγεται υπό την ιδιότητα του ως δημοτική αρχή της οποίας με βάση τον νόμο ανατέθηκε η ευθύνη της διασφάλισης της ελεύθερης χρήσης των δημοσίων δρόμων από το κοινό και η Λεωφόρος Ποσειδώνος στην Κ. Πάφο εμπίπτει στα δημοτικά όρια του Δήμου Πάφου και με τις πράξεις και/ή ενέργειες του υποβοηθεί και/ή συναινεί και/ή ανέχεται και/ή επιτρέπει δημόσιο μέρος το οποίο ο σκοπός του είναι να χρησιμοποιείται από τους πεζούς και/ή το κοινό, παράνομα να χρησιμοποιείται από τους εναγόμενους 1 και 2 και να χρησιμοποιείται ως χώρος των δικών τους επιχειρήσεων και να εστιάζουν πελάτες. Οι εναγόμενοι 1 και 2 από το έτος 2009 και μετέπειτα και/ή μετά την ανάπλαση του παραλιακού μετώπου της Κ. Πάφου, κατά την λειτουργία των επιχειρήσεων που διατηρούν, παράνομα κάνουν χρήση των πεζοδρομίων και/ή του πεζόδρομου που ευρίσκονται έξωθεν των υποστατικών που στεγάζονται οι επιχειρήσεις τους με συνεπακόλουθο να παρεμποδίζουν δραστικά την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία της επιχείρησης της ενάγουσας. Ο δε εναγόμενος 3 ανέχεται και/ή επιτρέπει και/ή συναινεί στην πιο πάνω παρανομία με αντάλλαγμα οικονομικά οφέλη και/ή εισπράττοντας τέλη για δήθεν καθαριότητα. Ειδικότερα οι εναγόμενοι 1 και 2 αυθαίρετα και παράνομα κατέχουν μεγάλο μέρος των πεζοδρομίων και/ή του πεζόδρομου μετατρέποντας ουσιαστικά τον χώρο αυτό σε ιδιωτική τους αυλή, παρεμποδίζοντας με τον τρόπο αυτό την ελεύθερη διακίνηση των πεζών και έτσι δυσχερένεται και/ή αποκόπτεται η πρόσβαση των πεζών στην επιχείρηση της ενάγουσας με συνεπακόλουθο να προκαλείται σοβαρή απώλεια εισοδημάτων. Συγκεκριμένα οι εναγόμενοι 1 και 2 τοποθετούν επί των πεζοδρομίων και/ή πεζόδρομου έμπροσθεν των υποστατικών τους και/ή πλησίον αυτών τραπέζια, καρέκλες, διαφημιστικές πινακίδες και/ή ομπρέλες και δυσχεραίνουν και/ή εμποδίζουν με τον τρόπο αυτό την διακίνηση των πεζών στην περιοχή με αποτέλεσμα να έχει μειωθεί σημαντικά η εμπορική κίνηση στην επιχείρηση της ενάγουσας. Επίσης η τοποθέτηση όλων των πιο πάνω αντικειμένων επί των πεζοδρομίων και/ή πεζόδρομου από τους εναγόμενους 1 και 2, μείωσε την ελεύθερη πρόσβαση του κοινού και ακόμα και την ορατότητα προς τα υποστατικά που στεγάζεται η επιχείρηση της ενάγουσας και με τον τρόπο αυτό που ενεργούν θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την βιωσιμότητα της επιχείρησης της ενάγουσας. Η ενάγουσα λόγω των σοβαρών προβλημάτων που προκλήθηκαν από την πιο πάνω συμπεριφορά των εναγομένων 1 και 2 και της μείωσης δραματικά του κύκλου εργασιών της, διαμαρτυρήθηκε τόσο προς τους εναγόμενους 1 και 2 όσο και προς τον εναγόμενο 3 τόσο προφορικά, όσο και γραπτώς μέσω του δικηγόρου της και δυστυχώς μέχρι σήμερα αρνούνται και/ή παραλείπουν να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα προς άρση της παρανομίας και ο εναγόμενος 3 υποβοηθά στην συνέχιση της παρανομίας από πλευράς των εναγομένων 1 και
- Η ενάγουσα περαιτέρω μαζί και με άλλους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων που έχουν επηρεαστεί από την πιο πάνω περιγραφόμενη συμπεριφορά των εναγομένων 1 και 2 και της συναίνεσης με αντάλλαγμα του εναγομένου 3 και/ή την ανοχή και/ή την χορήγηση παράνομης άδειας για χρήση των χώρων που αναφέρονται ανωτέρω από τους εναγόμενους 1 και 2, από τον εναγόμενο 3, κατήγγειλαν τον εναγόμενο 3 στην Επίτροπο Διοικήσεως και παρά το γεγονός ότι η Επίτροπος Διοικήσεως διερεύνησε τα παράπονα τόσο της ενάγουσας, όσο και άλλων και καταλόγισε ευθύνες στον εναγόμενο 3 για το θέμα αυτό, αντίγραφο της έκθεσης της κατατέθηκε ως τεκμήριο Α, ο εναγόμενος 3 ετσιθελικά μέχρι σήμερα αρνείται και/ή δεν λαμβάνει κανένα απολύτως μέτρο για να αρθούν οι παρανομίες που διαπράττονται από τους εναγόμενους 1 και 2 και απεναντίας υποβοηθά στους εναγόμενους 1 και 2 στην συνέχιση της παράνομης χρήσης δημόσιων χώρων. Η ενάγουσα συνεπεία των πιο πάνω πράξεων και/ή παραλείψεων όλων των εναγομένων από το έτος 2009 μέχρι και σήμερα υπέστη τεράστιες ζημιές και ειδικότερα απώλεσε εισοδήματα και/ή κέρδη της τάξεως των € 98,000 τα οποία διεκδικεί από τους εναγόμενους. Επειδή όλοι οι εναγόμενοι συνεχίζουν να παρανομούν ως ανωτέρω αναφέρεται και επειδή προτίθενται να συνεχίζουν και στο μέλλον και επειδή οι πιο πάνω πράξεις και ενέργειες των εναγομένων επηρεάζουν δραστικά την ομαλή λειτουργία της επιχείρησης της ενάγουσας, η ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή με την οποία ζητά αποζημιώσεις και Διατάγματα δια των οποίων να αίρεται η παρανομία έτσι ώστε να δύναται να λειτουργεί την επιχείρηση της ομαλά και απρόσκοπτα. Επειδή, ήδη είναι (ως ήταν κατά την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης) αρχή της τουριστικής περιόδου και επειδή τον τελευταίο καιρό παρατηρείται σοβαρή επέκταση του δημόσιου χώρου που παράνομα κατέχουν και χρησιμοποιούν οι εναγόμενοι 1 και 2 υπό την ανοχή και συναίνεση του εναγομένου 3 σε βαθμό που έχει περικλείσει το κατάστημα της ενάγουσας με τις παράνομες επεμβάσεις έτσι ώστε να αποκόπτεται η ορατότητα και η πρόσβαση και επειδή η κατάσταση αυτή επηρεάζει δραστικά την επιχείρηση της ενάγουσας σε βαθμό που η συνέχιση αυτής της κατάστασης θα οδηγήσει στο κλείσιμο της επιχείρησης ενάγουσας, είναι κατεπείγον η έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων καθ΄ ότι σε αντίθετη περίπτωση θα είναι αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Από όσο γνωρίζει και πιστεύει και σύμφωνα με νομική συμβουλή που έλαβε, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και υπάρχει σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής και εν΄ όψει του γεγονότος ότι παρόλες τις παραστάσεις προφορικές και γραπτές μέσω του δικηγόρου και της Επιτρόπου Διοικήσεως, μέχρι σήμερα οι εναγόμενοι εξακολουθούν να μην συμμορφώνονται με αποτέλεσμα η ενάγουσα να εξακολουθεί να υφίσταται τεράτιες ζημιές και ετσιθελικά θα συνεχίσουν να παρανομούν με κίνδυνο την οικονομική κατάρρευση της ενάγουσας και το κλείσιμο της επιχείρησης, είναι κατεπείγον η έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων. Ο εναγόμενος - καθ΄ ου η αίτηση 1, έγειρε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση και νομοθετικά την στήριξε στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148, άρθρο 43, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4 έως 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1, 2, 3, 8 και 9 και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης έχουν προβληθεί ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, ότι οι προυποθέσεις που απαιτούνται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 δεν πληρούνται και/ή δεν συνυπάρχουν και/ή δεν ικανοποιούνται, ότι η επίδικη διαφορά είναι διοικητικής φύσεως και το εκδικάζον Δικαστήριο στερείται καθ΄ ύλην δικαιοδοσίας και συγκεκριμένα τα επίδικα ζητήματα αφορούν ισχυριζόμενες πράξεις και/ή παραλείψεις του Δήμου Πάφου ως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας του εκ των οποίων γεννώνται αγώγιμα δικαιώματα αστικής φύσεως, ότι τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση των αιτητών δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ότι ο εναγόμενος 1 δεν είναι ιδιοκτήτης και/ή ο διαχειριστής και/ή νόμιμος κάτοχος των καταστημάτων 47 και 48 αλλά αυτά ενοικιάζονται και/ή κατέχονται νομίμως από την εταιρεία A.G.M. Restaurants Ltd που έχει αναλάβει την διαχείριση τους, ότι οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν προέβησαν σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ότι οι αιτητές δεν αποκάλυψαν οποιαδήποτε βάση αγωγής καί/ή αίτησης και/ή αγώγιμο δικαίωμα και δεν έχουν την δυνατότητα να προβαίνουν σε αξίωση θεραπειών για παράνομη επέμβαση καθ΄ ότι δεν είναι οι νόμιμοι κάτοχοι του δημοσίου χώρου στον οποίον ισχυρίζονται ότι επεμβαίνει ο εναγόμενος 1 και ο δημόσιος χώρος βρίσκεται υπό τον έλεγχο και/ή διαχείριση του Δήμου Πάφου ως αρμόδιας αρχής, ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αιτία αγωγής, ούτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με πιθανότητα επιτυχίας καθώς δεν μπορούν να αξιώνουν αποζημιώσεις δυνάμει του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης, ότι από την αίτηση δεν αποκαλύπτονται γεγονότα που να καθιστούν την έκδοση του διατάγματος επείγουσα, οι ενάγοντες αιτητές δεν προσκόμισαν οποιανδήποτε μαρτυρία ικανοποιητική για την ύπαρξη του επείγοντος διότι οι ισχυριζόμενες πράξεις και γεγονότα λαμβάνουν χώρα από το 2009, ότι δεν έχουν ικανοποιηθεί και αποδειχθεί ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι που να ικανοποιούν την προυπόθεση ότι οι αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά στην περίπτωση που το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί, ότι στην περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ο νόμιμος κάτοχος του επίδικου υποστατικού θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία θα είναι αδύνατο να αποκατασταθεί στο μέλλον και θα έχει ως αποτέλεσμα την αλλαγή υφιστάμενης κατάστασης και του status quo ante, ότι δεν υπάρχει πραγματική μαρτυρία που να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς των αιτητών, ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση στηρίζεται και/ή περιέχει ψευδείς και/ή αναληθείς και/ή ανακριβείς και/ή παραπλανητικούς ισχυρισμούς, ότι Δικαιοσύνη μπορεί να απονεμηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο και/ή οι αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ότι οι ενάγοντες επικαλούνται ζημιά ύψους € 98,000 χωρίς να προσκομίζουν οποιαδήποτε τεκμήρια ή αποδείξεις σε σχέση με απώλεια κερδών τος ύψος της οποίας δεν δικαιολογείται, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι ενάγοντες εξασκούν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες από το 2009, ότι οι ενάγοντες δεν παρουσίασαν καμία μαρτυρία που να συνδέει την ισχυριζόμενη επέμβαση με την ισχυριζόμενη απώλεια κερδών, ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι σαφώς υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση και δεν είναι δίκαιο η έκδοση των πιο πάνω διαταγμάτων και ότι δια μέσου αυτών οι αιτητές επιδιώκουν την εξέταση της ουσίας της αγωγής και την απονομή θεραπειών προτού ακουστεί μαρτυρία στην παρούσα αγωγή. Το μαρτυρικό υπόβαθρο που έχει τεθεί προς υποστήριξη της ένστασης του εναγόμενου καθ΄ ου η αίτηση 1, προέρχεται από την ένορκη δήλωση του εναγόμενου 1 ο οποίος στην ένορκη του δήλωση επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Περαιτέρω αναφέρει ότι δεν είναι ο ιδιοκτήτης και/ή νόμιμος κάτοχος των καταστημάτων 47 και 48 επί της Λεωφόρου Ποσειδώνος στην Κάτω Πάφο αλλά ιδιοκτήτρια είναι η εταιρεία Baffinia Holdings Ltd και τα ενοικιάζει προς την εταιρεία A.G.M. Restaurants Ltd από το έτος 2008 και η οποία διατηρεί την επιχείρηση εστιάσεως στα εν λόγω υποστατικά με την ονομασία Bacchus Bistro και έχει αναλάβει την διαχείριση της επιχείρησης και ο ενόρκως δηλών είναι ο διευθυντής της εταιρείας A.G.M. Restaurants Ltd και την αντιπροσωπεύει στις συναλλαγές τις, συμπεριλαμβανομένων και όλων των συναλλαγών που αφορούν την διαχείριση του Bacchus Bistro που βρίσκεται στην Κάτω Πάφο. Το εν λόγω εστιατόριο ενοικιάστηκε από τον ενόρκως δηλούντα και τον Νεοκλή Κωνσταντίνου περί το έτος 1994 από την εταιρεία Baffinia Holdings Ltd. Σύμφωνα με τους όρους του εν λόγω ενοικιαστηρίου εγγράφου (τεκμήριο 1), στην περίπτωση που οι ενοικιαστές συστήσουν εταιρεία, η εταιρεία αυτή συνεχίζει την ενοικίαση του υποστατικού αντί των φυσικών προσώπων και αναλαμβάνει όλες τις δεσμεύσεις απέναντι στον ιδιοκτήτη του υποστατικού. Η ενοικίαση συνεχίστηκε από την εταιρεία Antonis Miltiades & Neoklis Constantinou Restaurants Ltd η οποία μετονομάστηκε σε A.G.M. Restaurants Ltd (τεκμήριο 2). Η εταιρεία A.G.M. Restaurants Ltd είναι το νομικό πρόσωπο που διαχειρίζεται την επιχείρηση με την ονομασία εστιατόριο Bacchus από το 2008 και κατά συνέπεια έχει αναλάβει όλες τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με την λειτουργία της. Επιπρόσθετα η εταιρεία A.G.M. Restaurants Ltd έχει αναλάβει και τις συναλλαγές που αφορούν το εν λόγω εστιατόριο με τις αρμόδιες αρχές και τον Δήμο Πάφου σε σχέση με την χρήση χώρου έμπροσθεν του εστιατορίου και επισυνάφθηκε ως τεκμήριο η άδεια λειτουργίας από τον Κ.Ο.Τ. και αντίγραφα των επιταγών με τις οποίες πληρώθηκαν στον Δήμο Πάφου τα δικαιώματα χρήσης έμπροσθεν του εστιατορίου, ως επίσης και οι λογιστικές καταστάσεις πληρωμών της εν λόγω εταιρείας προς τον Δήμο Πάφου σε σχέση με τα δικαιώματα χρήσης. Από ότι συμβουλεύεται από τους δικηγόρους του, το θέμα της παροχής άδειας αξιοποίησης του χώρου έμπροσθεν του εν λόγω εστιατορίου, συνιστά διοικητική πράξη και σε περίπτωση που παραβλάπτεται τρίτο πρόσωπο, τότε θα μπορεί να προσφύγει για ακύρωση αυτής μέσω διοικητικής διαδικασίας. Αρνείται τους ισχυρισμούς ότι παρακωλύεται η πρόσβαση των πεζών προς το κατάστημα των εναγόντων και απεναντίας η δραστηριοποίηση του πιο πάνω εστιατορίου και άλλων κέντρων στην περιοχή, έχει ως αποτέλεσμα την οικονομική άνθιση της περιοχής συμπεριλαμβανομένης και της επιχείρησης των εναγόντων και επιπλέον η πιο πάνω Λεωφόρος χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τους πεζούς κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας ιδιαίτερα κατά την τουριστική περίοδο και οι πεζοί έχουν εύκολη πρόσβαση επί της Λεωφόρου. Από ότι τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής διότι δεν είναι νόμιμοι κάτοχοι του δημόσιου χώρου αλλά ο δημόσιος χώρος είναι υπό την κατοχή και έλεγχο του Δήμου Πάφου και συνεπώς από την στιγμή που το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης προστατεύει τον κάτοχο της ακίνητης ιδιοκτησίας, δεν υπάρχει νομιμοποίηση για τους ενάγοντες. Επίσης εξέφρασε την άποψη ότι η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής διότι δεν αναγράφονται τα άρθρα 4 - 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Αναφέρει περαιτέρω ο ενόρκως δηλών ότι δεν έχει γίνει καμία επέκταση είτε από τον ίδιο, είτε από την εταιρεία A.G.M. Restaurants Ltd αφού η υφιστάμενη κατάσταση είναι η ίδια από το 2009 όπου και οι ενάγοντες άρχισαν την δραστηριοποιήση τους στην περιοχή έχοντας γνώση για το γεγονός ότι οι υπηρεσίες εστίασης στην περιοχή έχουν την συγκατάθεση του δήμου Πάφου να χρησιμοποιούν μέρος του δημόσιου χώρου και γενικά η ίδια κατάσταση είναι από το 2008 και δεν έχει προσκομιστεί κανένα αποδεικτικό μέσο για να αποδειχθεί η ισχυριζόμενη επέκταση, ισχυρισμό τον οποίο χαρακτήρισε γενικό και αόριστο και απέδωσε τον ισχυρισμό περί επέκτασης στην ολιγωρία των εναγόντων να λάβουν Δικαστικά μέτρα. Αρνήθηκε την θέση ότι ο ενάγοντας έχει διαμαρτυρηθεί για την συγκεκριμένη κατάσταση στον ίδιο ή στην εταιρεία A.G.M. Restaurants Ltd αφού δεν προσκόμισαν κανένα τεκμήριο προς τούτο και εξέφρασε την άποψη ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, θα έχει άμεσο οικονομικό δυσμενή αντίκτυπο στην διαχειρίστρια εταιρεία, στους εργαζομένους της και στον ίδιο ως διευθυντή, υπάλληλο και μέτοχο αυτής με ενδεχόμενο το εστιατόριο να κλείσει και οι ζημιές να μην μπορούν να αποκατασταθούν στο μέλλον. Ένσταση, καταχώρησε επίσης και ο εναγόμενος - καθ΄ ου η αίτηση
- Νομοθετικά, βάσισε την ένσταση του στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1 - 8 και 11, Δ.48 Θ.Θ. 1 -
- 8 και 9 όπως τροποποιήθηκαν από τους νόμους 134
(1)/99 και 138
(1)/2006, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και στην συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης έχουν προβληθεί ότι τα γεγονότα όπως εκτίθενται στην ένορκη δήλωση των αιτητών δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε δικαίωμα αστικής φύσεως και συνακόλουθα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εναγομένου 2, στο ότι την διαχείριση του επίδικου κέντρου με την ονομασία Ideal Restaurant Snack Bar έχει η εταιρεία P &S CATERING SERVICES LIMITED και όχι ο εναγόμενος 2 ο οποίος είναι εκ των διευθυντών της εταιρείας, στο ότι δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων η διάγνωση παρανομίας και/ή ενεργειών και/ή παραλείψεων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου στα πλαίσια άσκησης των διοικητικών αρμοδιοτήτων και/ή καθηκόντων τους και συνεπώς οι ισχυρισμοί των αιτητών θα πρέπει να αγνοηθούν, στο ότι στην ένορκη δήλωση των αιτητών δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα και/ή αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που την καθιστά ελλιπή και παραπλανητική, στο ότι οι ενάγοντες δεν έχουν βάση αγωγής και/ή δεν έχουν αποκαλύψει ξεκάθαρα τις αιτίες και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αγωγή και δεν αποκάλυψαν και δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, στο ότι οι ενάγοντες δεν έχουν πιθανότητες επιτυχίας στην υπόθεση τους και δεν αποκάλυψαν και δεν υπάρχει πιθανότητα αυτοί να δικαιούνται σε θεραπεία, στο ότι οι ενάγοντες δεν θα εμποδιστούν να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση υπέρ τους και δεν αποδεικνύεται ότι θα εμποδιστούν, στο ότι η έκδοση του Διατάγματος δεν είναι επείγουσας και απαραίτητης φύσεως και οι ενάγοντες απέτυχαν να το αποδείξουν, στο ότι οι ενάγοντες δεν ενήργησαν όσο το δυνατό γρηγορότερα, στο ότι η έκδοση των εν λόγω Διαταγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπή του status quo και όχι την συντήρηση του status quo ante και θα ισοδυναμούσε με ικανοποίηση της θεραπείας που επιδιώκεται με την αγωγή αφού είναι πανομοιότυπα με τα Διατάγματα που αιτούνται με την αγωγή, στο ότι η αίτηση είναι καταχρηστική των Δικαστικών Κανονισμών και του χρόνου του Δικαστηρίου, στο ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να συνδέσουν οποιανδήποτε ζημιά που ισχυρίζονται ότι παθαίνουν δυνάμει της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης, στο ότι η αίτηση στερείται νομικού ερείσματος και στο ότι δεν πληρούνται οι προυποθέσεις που θέτει η ο νόμος και η νομολογία για την έκδοση απαγορευτικού Διατάγματος. Το μαρτυρικό υπόβαθρο που έχει τεθεί προς υποστήριξη της αίτησης, είναι η ένορκη δήλωση του εναγόμενου 2. Ο εναγόμενος 2 αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και επί νομικών θεμάτων συμβουλεύεται τους δικηγόρους του. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ενάγοντα ως αυτοί αναφέρονται στην ένορκη του δήλωση. Επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης του και ειδικότερα ότι δεν έχει καμία ανάμειξη στην διαχείρηση του εστιατορίου Ideal Restaurant Snack Bar το οποίο βρίσκεται υπό την διαχείρηση της εταιρείας P &S CATERING SERVICES LIMITED της οποίας είναι ένας εκ των διευθυντών (τεκμήριο Α) και προσκόμισε ως τεκμήριο Β αντίγραφο της άδειας λειτουργίας του εν λόγω κέντρου από τον Κ.Ο.Τ. Περαιτέρω ο εναγόμενος 2 αναφέρει ότι οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα αγωγή με βάση αγωγής την παράνομη επέμβαση διότι δεν υπάρχει κατοχή εκ μέρους τους του πεζοδρομίου και/ή πεζοδρόμου και γενικότερα του χώρου πλησίον του πιο πάνω υποστατικού, την αποκλειστική διαχείρηση του χώρου αυτού την έχει ο Δήμος Πάφου. Κατά το τέλος του 2008, μετά την ανάπλαση του παραλιακού μετώπου της Κάτω Πάφου, ο Δήμος Πάφου με την συγκατάθεση και έγκριση του παραχώρησε σε όλα τα κέντρα αναψυχής που βρίσκονται στην περιοχή κάποια τετραγωνικά μέτρα έμπροσθεν των υποστατικών τους για την τοποθέτηση τραπεζιών για να βοηθήσει την καλύτερη εξυπηρέτηση τουριστών και την τουριστική αναβάθμιση της περιοχής (τεκμήριο Γ). Εάν ήθελε φανεί ότι ο Δήμος Πάφου καθ΄ υπέρβασην των αρμοδιοτήτων του προχώρησε στην παραχώρηση των σχετικών αδειών, δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων διότι η διάγνωση τέτοιων ενεργειών και παραλείψεων σχετίζονται με το άρθρο 146 του Συντάγματος και δεν υπάγονται στην σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Ο ενάγων με κακή πίστη αναφέρει ότι υπήρχε επέκταση του χώρου, διότι η ίδια κατάσταση υπάρχει από το 2009 και δεν υπάρχει το στοιχείο του κατεπείγοντος ή άλλες περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση των Διαταγμάτων. Η άδεια που δόθηκε για την τοποθέτηση των τραπεζιών και/ή καρέκλων ανανεώνεται ρητά και/ή προφορικά με την καταβολή του σχετικού τέλους από την εταιρεία P &S CATERING SERVICES LIMITED. Αναφέρει ο μάρτυρας ότι οι προθέσεις των αιτητών δεν είναι γνήσιες εν΄ όψει του ότι η έκθεση της επιτρόπου Διοικήσεως φέρει ημερομηνία 29/11/2010 και θα έπρεπε να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα όχι με αυτήν την καθυστέρηση και αποδίδει ο εναγόμενος 2 τους ισχυρισμούς περί επέκτασης ως ψευδείς για να δικαιολογήσουν την πιο πάνω καθυστέρηση. Περαιτέρω ο εναγόμενος 2 απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί ζημιών ύψους € 98,000, αφού δεν υπάρχουν δικαιολογητικά στοιχεία που να αποδεικνύουν έστω εκ πρώτης όψεως τέτοιαν ζημιά και εξέφρασε την απορία πως είναι δυνατόν να ισχυρίζονται ζημιές από την στιγμή που η επιχείρηση των εναγόντων άρχισε την δραστηριότητα τους την ίδια περίοδο με αυτήν της έναρξης της ισχυριζόμενης επέμβασης. Εξέφρασε την άποψη ότι μπορεί να απονεμηθεί Δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση απόδειξης ζημιάς με την καταβολή αποζημιώσεων, ότι με την έκδοση των Διαταγμάτων θα πληγεί η επιχειρηματική δραστηριότητα της επίδικης επιχείρησης. O εναγόμενος - καθ΄ ου η αίτηση 3 επίσης έφερε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση. Ο εναγόμενος 3 ουσιαστικά επαναλαμβάνει την ίδια νομική βάση και τους λόγους ένστασης που ήγειρε και ο καθ΄ ου η αίτηση εναγόμενος 2, με εξαίρεση βεβαίως τα όσα αναφέρει ο εναγόμενος 2 για την μη εμπλοκή του και την εμπλοκή της εταιρείας για την οποία έκανε αναφορά. Το μαρτυρικό υπόβαθρο που έχει τεθεί προς υποστήριξη της αίτησης, είναι η ένορκη δήλωση της κας Αναστασίας Ελευθεριάδου η οποία επίσης επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης που ήγειρε και ο εναγόμενος - καθ΄ ου η αίτηση 2 με εξαίρεση βεβαίως τα όσα αναφέρει ο εναγόμενος 2 για την μη εμπλοκή του και την εμπλοκή της εταιρείας για την οποία έκανε αναφορά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» Το Δικαστήριο εξετάζει τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. (Σχετικές είναι οι αποφάσεις Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 Α.Α.Δ 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο να εμπλακεί σε οτιδήποτε που να προσομοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Η διαδικασία σε παρόμοιες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα (Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2026). Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος ερμηνεύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι καλά γνωστές και δεν θεωρώ σκόπιμο να τις επαναλάβω. Αρκεί να αναφέρω ότι το Δικαστήριο κρίνει και αποφασίζει πάνω στην ολότητα του ενώπιον του υλικού χωρίς να διαφεύγει της προσοχής ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως την παρούσα, δεν είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί τελικά η απαίτηση του ενάγοντα, έργο το οποίο εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 623 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, υποδεικνύεται ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. ΕΞΕΤΑΣΗ ΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΕΩΝ Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια της παρούσας αίτησης δεν έχει ζητηθεί η αντεξέταση οποιουδήποτε ενόρκως δηλούντα, ούτε έχει ζητηθεί η καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης αλλά ούτε έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία, αλλά η ακρόαση της παρούσας αίτησης έχει διεξαχθεί στα πλαίσια των ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων όλων των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Όπως έχει γίνει ξεκάθαρο και με μια απλή αντιπαραβολή όλων των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και τις ενστάσεις αντίστοιχα, υπάρχει όχι μόνο πλήρης άρνηση (εκτός βεβαίως εκεί όπου γίνεται ειδική παραδοχή) εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση όλων των ισχυρισμών των αιτητών πάνω στους οποίους βάσισαν την αίτηση για έκδοση αλλά του επίδικου διατάγματος, αλλά προσκόμισαν και μια εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή ως προς τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ασφαλέστατα το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει την αξιοπιστία ή την αποδεικτική βαρύτητα των εκατέρωθεν ισχυρισμών σε αυτό το στάδιο αλλά αυτό αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της κυρίως υπόθεσης. Από την στιγμή λοιπόν που οι αιτητές δεν έχουν αντικρούσει τους ισχυρισμούς των καθ΄ ων η αίτηση και δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους, αυτοί οι ισχυρισμοί των καθ΄ ων η αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτοι και οι οι ισχυρισμοί των αιτητών μετέωροι και ουσιαστικά έκπτωτοι και για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω (βλ Iacovou Brothers (CONSTRUCTIONS) LTD -v- Fashionwise ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377) στην οποία αποφασίστηκαν τα πιο κάτω: <<Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G.
(1989)1(E) A.A.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης.>> Έχοντας λοιπόν το Δικαστήριο κατά νου τις πιο πάνω νομικές και νομολογιακές αρχές και την τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, εξετάζονται οι προυποθέσεις κατά πόσο πληρούνται οι προυποθέσεις για την έκδοση του εκδοθέντος διατάγματος. (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. Με βάση λοιπόν την δικογραφία, το Δικαστήριο κρίνει ότι πληρείται η πρώτη προυπόθεση διότι αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με τους ισχυρισμούς που διατυπώνονται σε αυτήν περί παράνομης επέμβασης και αποκλεισμού της επιχείρησης των εναγόντων. (β) Πιθανότητες ότι οι αιτητές δικαιούνται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Με βάση την τεθείσα μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους αιτητές, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί δυνάμει της πιο πάνω εκτεθείσας νομολογίας, είτε με την παράθεση της δικής τους προφορικής μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει το πρόσωπο τα οποίο έχει προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση (βλ. Iacovou Brothers (CONSTRUCTIONS) LTD -v- Fashionwise ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377). Αυτό βεβαίως δεν ισοδυναμεί σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών που προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις, αλλά από την στιγμή που υπάρχει πλήρης άρνηση των καθ΄ ων η αίτηση 1 ως προς την φύση και την έκταση της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης και επέκτασης αλλά και του ισχυριζόμενου αποκλεισμού της επιχείρησης των εναγόντων αφού δεν έχουν προσκομίσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο για αυτό όπως π.χ. φωτογραφίες αλλά απεναντίας έχει παραμείνει αναντίλεκτος ο ισχυρισμός του εναγόμενου 1 ότι όχι μόνο δεν υπάρχει πρόβλημα στην πρόσβαση αλλά απεναντίας υπάρχει και θετικός αντίκτυπος στην επιχείρηση των εναγόντων, ως προς την έκταση των ισχυριζόμενων ζημιών των εναγόντων με την απουσία οποιουδήποτε έντυπου ή λογιστικής κατάστασης με συγκεκριμένα στοιχεία, αριθμούς και χρονική σύνδεση αυτών ως προς την εμπλοκή του εναγόμενου 1, αφού έχει παραμείνει αναντίλεκτοι οι ισχυρισμοί του περί της μη εμπλοκής του στην υπόθεση αλλά απεναντίας την διαχείρηση της επιχείρησης με το όνομα Bacchus Bistro από την εταιρεία A.G.M. Restaurants Ltd, θέση για την οποία έχουν προσκομιστεί και σχετικά τεκμήρια τα οποία δεν έχουν αντικρουστεί ως προς το θέμα της όχλησης του εναγομένου 1, αφού αυτή η θέση έχει αμφισβητηθεί και δεν έχει προσκομιστεί οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο και συνεπώς οι αιτητές δεν απέσεισαν με τον δέοντα τρόπο το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί δεν απομένει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο εν΄ όψει των πιο πάνω θέσεων του εναγόμενου 1 οι οποίοι έχουν παραμείνει αναντίλεκτοι και οι ενάγοντες δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί με βάση την πιο πάνω νομολογία, από του να κρίνει ότι η πιο πάνω προυπόθεση δεν έχει ικανοποιηθεί από τους ενάγοντες αναφορικά με τον εναγόμενο 1 περί πιθανοτήτων να δικαιούνται σε θεραπεία. Ένα άλλο στοιχείο που συνηγορεί στο ότι αυτή η προυπόθεση δεν πληρείται, είναι και το γεγονός ότι οι ίδιοι οι αιτητές ισχυρίζονται έστω και διαζευκτικά την παρανομία της οποιασδήποτε άδειας εκ μέρους των καθ΄ ων η αίτηση 3 και κατ΄ επέκταση και της παράνομης κατοχής ή επέμβασης εκ μέρους του εναγομένου 1. Αυτό το θέμα, το οποίο αποτελεί ακόμα διαφιλονικούμενο στοιχείο το οποίο θα εξακριβωθεί στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της αγωγής και όχι στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, ήτοι το θέμα της ύπαρξης ή όχι άδειας και κατά πόσο αυτή είναι παράνομη ή όχι, αυτό δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια αυτής της αίτησης διότι οποιαδήποτε έστω προκαταρκτική εξέταση αυτού, θα ελλόχευε ο κίνδυνος προδικασμού ενός καίριας σημασίας σημείου, αφού τίθεται άμεσα και το ερώτημα κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο καθίσταται καθ΄ ύλην αρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση και κατά πόσο γεννάται δικαίωμα αστικής φύσεως ή δικαίωμα προσφυγής με βάση το άρθρο 146 του Συντάγματος. Ακόμα όμως και να είναι λανθασμένη η κρίση του Δικαστηρίου επί αυτού του θέματος, εν πάσει περιπτώσει οι αιτητές, λόγω της εκ διαμέτρου αντίθετης εκδοχής που παρουσίασε ο εναγόμενος 1 αναφορικά με το νομικό καθεστώς του επίδικου χώρου και λόγω της μη απόσεισης του βάρους απόδειξης που τους αναλογεί, δεν έχει πληρωθεί η πιο πάνω προυπόθεση για την πιθανότητα επιτυχίας. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Με βάση την τεθείσα μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου από τους αιτητές, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί δυνάμει της πιο πάνω εκτεθείσας νομολογίας, είτε με την παράθεση της δικής τους μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει το πρόσωπο τα οποίο έχει προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους των καθ'ων η αίτηση (βλ. Iacovou Brothers (CONSTRUCTIONS) LTD -v- Fashionwise ltd
(2000)1Β Α.Α.Δ 1377). Αυτό βεβαίως δεν ισοδυναμεί σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών που προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις, αλλά από την στιγμή που υπάρχει πλήρης άρνηση του καθ΄ ου η αίτηση 1 ως προς την θέση των αιτητών ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και πιο συγκεκριμένα από την στιγμή που υπάρχουν οι αντίθετοι ισχυρισμοί του καθ΄ ου η αίτηση 1 (οι οποίοι δεν έχει αντικρουστεί με προφορική μαρτυρία ή αντεξέταση ή συμπληρωματική ένορκη δήλωση) για το εν λόγω θέμα, τότε οι αιτητές δεν πέτυχαν να καταδείξουν με το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί και με τον τρόπο που επιτάσσει η πιο πάνω αναφερθείσα νομολογία ότι η μη έκδοση των εκδοθέντων Διατάγματος θα ισοδυναμούσε με δυσκολία ή αδυναμία απονομής Δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Ένα επιπλέον στοιχείο που συνηγορεί στην μη πλήρωση της πιο πάνω προυπόθεσης, είναι και το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι δεν θα απονεμηθεί Δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα με την έκδοση αποζημιώσεων για τις ισχυριζόμενες απώλειες εισοδημάτων, οι οποίες θα πρέπει να αποδειχθούν με τον δέοντα τρόπο κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής και που στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας αίτησης οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί. Ένα άλλο θέμα που επίσης προβλημάτισε το Δικαστήριο είναι και το θέμα του χρόνου. Έχει τεθεί ο ισχυρισμός ότι η πιο πάνω περιγραφόμενη κατάσταση υπήρχε από το 2009 και αμφισβητήθηκε ο ισχυρισμός ότι έχει γίνει πρόσφατα επέκταση στον επίδικο χώρο, αποδίδοντας τον εν λόγω ισχυρισμό σε υστεροβουλία για να δικαιολογηθεί η καθυστέρηση στην λήψη των Δικαστικών μέτρων, λαμβάνοντας υπόψη ότι η έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως. Όμως από την στιγμή που η πιο πάνω θέση του εναγόμενου 1 έχει παραμείνει αναντίλεκτη, οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί με βάση την πιο πάνω νομολογία ότι υπήρχε η πιο πάνω επέκταση και έχει παραμείνει αναντίλεκτη η θέση ότι η υπάρχουσα κατάσταση με το καθεστώς που παρουσιάστηκε από τον εναγόμενο 1 υπήρχε από το 2009, κρίνεται ότι υπάρχει καθυστέρηση στην λήψη Δικαστικών μέτρων και δεν δικαιολογείται έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και για αυτόν τον λόγο, ήτοι λόγω παρέλευσης αυτού του χρονικού διαστήματος των 4 ετών. Στην υπόθεση Bacardi & Co - v - Vinco Ltd 1996 1Β Α.Α.Δ. 788 λέχθησαν τα ακόλουθα: << Το προσωρινό διάταγμα αποτελεί δυνητική θεραπεία. Ανεξήγητη καθυστέρηση από τους ενάγοντες πάντοτε αποτελούσε εμπόδιο για την χορήγηση τέτοιας θεραπείας. Αυτό αποτελεί εφαρμογή της αρχής της επιείκειας: vigilantibus, non dormientibus, jura subvenient. Μια πιο σύγχρονη προσέγγιση είναι ότι αυτό τούτο το γεγονός της καθυστέρησης καταδεικνύει ότι ο ενάγων δεν χρειάζεται την άμεση και εξαιρετική θεραπεία που προσφέρεται από το προσωρινό διάταγμα. Επιπλέον εάν με την καθυστέρηση ο ενάγων εν γνώσει του επιτρέπει στον εναγόμενο να δημιουργήσει την επιχείρηση του σε σχέση με την επίδικη δραστηριότητα, θα ήταν άδικο να δοθεί θεραπεία στον ενάγοντα πριν αποδείξει πλήρως την υπόθεση του. Η έκταση της καθυστέρησης η οποία είναι αναγκαία για να αποτρέψει τη χορήγηση θεραπείας σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη υπόθεση εξαρτάται πάνω στα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και δεν μπορούν να διατυπωθούν άκαμπτοι κανόνες. Το δικαστήριο δυνατόν να είναι πρόθυμο να αγνοήσει καθυστέρηση για την οποία δόθηκε ικανοποιητική εξήγηση έστω και αν κατά την διάρκεια εκείνης της περιόδου ο εναγόμενος είχε αυξήσει τις δραστηριότητες του αλλά μπορεί να κρίνει ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας και/ή το status quo έχουν αλλάξει προς ζημιά της υπόθεσης του ενάγοντα>> Ένα άλλο επίσης στοιχείο που προβλημάτισε το Δικαστήριο, αποτελεί και το γεγονός ότι τα αιτούμενα Διατάγματα είναι ταυτόσημα, με εξαίρεση την καταβολή των αποζημιώσεων, με αυτά που ζητούνται στην έκθεση απαίτησης και συνεπώς η αίτηση των αιτητών θα πρέπει να απορριφθεί και για αυτόν τον λόγο. Σύμφωνα με την υπόθεση Αβερκίου - ν- ΘΕΟ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ κ.α. ημερομηνίας 31/1/2013 Πολιτική Έφεση 85/2010 λεχθησαν τα ακόλουθα: <<Αποτελεί αναμφίβολο και αποδεκτό γεγονός και από τις δυο πλευρές, ότι υπάρχει ταυτότητα αιτημάτων, μεταξύ του τελικού με την αγωγή επιδιωχθέντος διατάγματος και του αιτούμενου στο πλαίσιο της ενδιάμεσης διαδικασίας, για έκδοση του συντηρητικού διατάγματος. Η έκδοση ή μη, ενός ενδιαμέσου διατάγματος αποτελεί το επιστέγασμα της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου και αυτή δεν πρέπει να διαταράσσεται, στο πλαίσιο της ασκηθείσας έφεσης, εκτός εάν το εφετείο έχει ικανοποιηθεί ότι η διακριτική αυτή ευχέρεια ασκήθηκε λανθασμένα, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Jonitexo (ανωτέρω). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Κοσμά ν. Χ΄Κυπρή
(2001)Α.Α.Δ. 169, από τη στιγμή που ικανοποιείται το πρωτόδικο δικαστήριο για την ύπαρξη και των τριών προϋποθέσεων, που τίθενται με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, δεν αυτοματοποιείται η έκδοση του αιτούμενου προστακτικού διατάγματος, αφού τούτο, ως εκ της φύσεως του δεν έχει στόχο την αποκατάσταση της τάξεως πραγμάτων, αλλά την απόδοση στην εφεσείουσα της θεραπείας και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται στην αγωγή. Περαιτέρω, στην υπόθεση Goody´s v. Lani
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572, σημειώθηκε ότι το συντηρητικό διάταγμα στοχεύει στην παροχή προσωρινής θεραπείας, λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας άμεσης διεξαγωγής της δίκης, και όχι στην ικανοποίηση του ουσιαστικού αιτήματος της δίκης. Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, που είναι ταυτόσημα με τα αιτούμενα διατάγματα στο πλαίσιο της αγωγής, η δε έκδοση τους επιφέρει, ουσιαστικώς τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με σπουδή στην εκδίκασης της υπόθεσης, συναρτάται άμεσα προς το ισοζύγιο της ευχέρειας και δεν πρέπει να παραχωρούνται. Βλ. AKIS v. Kokkonis
(1998)1 A.A.Δ. 149. Όπως ορθώς επισημαίνεται από το πρωτόδικο δικαστήριο, στο στάδιο έκδοσης ή μη ενός προσωρινού διατάγματος, είναι ανεπιθύμητο να εμπλέκεται ο δικαστής στην εξέταση της ουσίας της αγωγής. ΄Εκαμε αναφορά το πρωτόδικο δικαστήριο στην υπόθεση Τσιερκέζου ν. Dracon
(2009)1 A.A.Δ. 734, για να εξετάσει κατά πόσο η παρουσιασθείσα ενώπιον του μαρτυρία οδηγεί στη διαπίστωση μιας φανερής και ασυνήθιστα δυνατής υπόθεσης, έτσι ώστε να προχωρήσει στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος>>. Τα ίδια ισχύουν και για τον εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση 2 και συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται και ως προς το πρόσωπο του για τους ίδιος λόγους με αυτούς που απορρίφθηκε και για το πρόσωπο του εναγόμενου - καθ΄ ου η αίτηση 1, με διαφοροποίηση βεβαίως στα γεγονότα που αφορούν τον ίδιο και που είναι η μη ανάμειξη του στην υπόθεση και στο ότι την διαχείρηση του κέντρου που του καταλογίζεται την έχει το νομικό πρόσωπο που κατονόμασε. Τα όσα ανέφερε ο εναγόμενος 2 αναφορικά με το θέμα της άδειας χρήσης των δημοσίων χώρων με αντάλλαγμα η οποία ανανεώνεται κάθε χρόνο όπως ανέφερε ο εναγόμενος 2, είναι θέμα το οποίο παραμένει ανοικτό όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, έτσι ώστε το Δικαστήριο να μην επιπησέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Ο εναγόμενος - καθ΄ ου η αίτηση 3 ουσιαστικά υιοθετεί τους ίδιους λόγους ένστασης με τον εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση 2 με εξαίρεση βεβαίως το θέμα της διαχείρησης και εκμετάλλευσης των επίδικων κέντρων, και συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται και για τους ίδιους λόγους ως προς το πρόσωπο του εναγόμενου - καθ΄ ου η αίτηση 3. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση απορρίπτεται ως αβάσιμη και τα έξοδα της αίτησης θα είναι έξοδα στην πορεία της υπόθεσης. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο