← Κύπρος

Marfin Popular Bank Public Co Ltd. ν. Nathan Lucas Walton κ.α., Αρ. Αγωγής: 1375/2011, 26/3/2013

Marfin Popular Bank Public Co Ltd. ν. Nathan Lucas Walton κ.α., Αρ. Αγωγής: 1375/2011, 26/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ Ενώπιον: Μ. Αμπίζα, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1375/2011 Μεταξύ: Marfin Popular Bank Public Co Ltd. Εναγόντων -και-

  1. Nathan Lucas Walton
  2. Emma Louise Walton
  3. Α. Chacholis Developers Ltd Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 13.2.
  4. Ημερομηνία: 26.3.
  5. Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 1 και 2-Αιτητές: κ. Μ. Κυριακίδης. Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Α. Κουκούνης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αίτηση πέρασε διάφορα στάδια διαδικαστικά μέχρις ότου ακουστεί επί της ουσίας της. Στην τελική της μορφή, μετά και από τροποποίηση στη νομική της βάση, η παρούσα αίτηση ζητά (α) διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και παραμερίζεται η επίδοση του κλητηρίου και της ειδοποίησης του κλητηρίου στους εναγόμενους 1 και 2, (β) διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και παραμερίζεται το διάταγμα ημερομηνίας 8.12.2011 με το οποίο διατάχθηκε ή/και δόθηκε άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος και της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής και (γ) διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται το διάταγμα ημερομηνίας 8.12.2011 με το οποίο διατάχθηκε ή/και δόθηκε άδεια υποκατάστατης επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος και της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο στους εναγόμενους 1 και 2 καθώς και του διατάγματος ημερομηνίας 8.12.2011 διά επιδόσεως τους στο δικηγόρο κ. Μάριο Ι. Κυριακίδη στη διεύθυνση του στην οδό Αλκαίου 23, Γρ. 601, Πολιτεία Business Center, Έγκωμη, 2404 Λευκωσία. Τη νομική βάση της αίτησης αποτελούν οι Θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 θ.2, Δ.16 θ.9, Δ.5 θ.θ.2 και 9, Δ.5Α, Δ.6 θ.θ. 1, 2, 4, 5, 6 και 7, Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3, 11, 12 και 13, επί του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος, επί της πέμπτης Τροποποίησης του Συντάγματος και του Κοινοτικού Κανονισμού 1393/2007, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των αρχών που διέπουν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να καθορίζει την ενώπιον του διαδικασία. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση, ως αναφέρεται, εμφαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης και τίθενται στο σώμα της αίτησης καθώς επίσης εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Μάριου Ι. Κυριακίδη, ημερομηνίας 13.2.
  6. Συναφώς αναφέρεται στην αίτηση ότι:
  7. Οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι κάτοικοι Αγγλίας στη διεύθυνση που αναφέρεται στο κλητήριο της αγωγής και της ειδοποίησης κλητηρίου.
  8. Οι ενάγοντες δεν έχουν ζητήσει άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του κλητηρίου για επίδοση στο εξωτερικό στους εναγόμενους 1 και
  9. Οι ενάγοντες καταχώρισαν και επέδωσαν στους εναγόμενους 1 και 2 κλητήριο ένταλμα, ειδοποίηση κλητηρίου και διατάγματα ημερομηνίας 8.12.2011 παρέχοντα άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και υποκατάστατης επίδοσης συνταγμένα στην ελληνική γλώσσα.
  10. Οι ενάγοντες επέδωσαν ως ανωτέρω τα εν λόγω έγγραφα χωρίς προηγουμένως να τα καταχωρίσουν.
  11. Κανένας από τους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, τα άρθρα του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, τα άρθρα του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 και του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 δεν στηρίζει την αίτηση ούτε δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 8.12.
  12. Οι ενάγοντες δεν έκαναν καμιά προσπάθεια επίδοσης των επιδοθέντων εγγράφων στους εναγόμενους 1 και 2 στη διεύθυνση τους στο Ηνωμένο Βασίλειο την οποία εγνώριζαν.
  13. Οι ενάγοντες δεν ακολούθησαν τη διαδικασία επίδοσης σε χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως προνοείται στον Κοινοτικό Κανονισμό 1393/
  14. Στην ένορκη του δήλωση ημερ. 13.2.2012 ο Μ. Κυριακίδης αναφέρεται σε γεγονότα που αφορούν τα έγγραφα και την επίδοση τους σ΄ αυτόν καθώς επίσης και τους λόγους στους οποίους βασίζεται η παρούσα αίτηση. Οι ενάγοντες καταχώρισαν ειδοποίηση ένστασης ημερ. 3.4.2012 παραθέτοντας τους λόγους ένστασης στο σώμα της αίτησης υπό παραγράφους 1 -
  15. Η δε νομική βάση της ένστασης βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.2 θ.2, 6, 7-15, Δ.5 θ.1-8, 9, 10, Δ.5 Α, Δ.6 θ.1(ε)(ι), 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, Δ.16 θ.1-8, 9, 10-11, Δ.39 θ.1-21, Δ.48 θ.1-7, 8(Ι)(α.1), (e), (f), 9-13, Δ.59 θ.1-35, Δ.64 θ.1

(1)
(2)
(3), στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149, άρθρα 10, 13, 14, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 73-75, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 1-71, 32
(1)
(2)
(3), 41, 42, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 1-5, 7-8, 9, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου και του Κοινοδικαίου, καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η ένορκη δήλωση της Μαρίας Ιωάννου Κάρουλλα ημερ. 3.4.2012 υποστηρίζει την ένσταση στη βάση ακριβώς και των λόγων ένστασης που παρατίθενται σ΄ αυτήν. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου η πλευρά των αιτητών καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τον Γιάννη Κυριακίδη ημερ. 19.7.2012 στην οποία παρατίθενται περαιτέρω ισχυρισμοί προς υποστήριξη της αίτησης. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις, τις οποίες μάλιστα οι δύο συνήγοροι κατέθεσαν γραπτώς στο Δικαστήριο. Έχω με προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο των αγορεύσεων των δύο συνηγόρων, τους οποίους και ευχαριστώ για τη βοήθεια που προσέφεραν στο Δικαστήριο. Έστω εκ του περισσού να σημειώσω το ότι έχω επίσης με προσοχή εξετάσει το περιεχόμενο όλων των ενώπιον μου στοιχείων όπως έχουν τεθεί αλλά και όπως εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Το πρώτο σημείο το οποίο θα με απασχολήσει είναι η αμφισβήτηση από μέρους των εναγόντων της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης στη βάση του ότι ο ενόρκως δηλών είναι ο δικηγόρος των εναγομένων 1 και 2 - αιτητών και όχι οι ίδιοι ώστε να μπορούσε να αντεξεταστούν. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Rybolovlev. v. Rybolovlev, Π.E. 130/2009, ημερ. 29.1.2010, μία ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Περαιτέρω δε, ειδικά στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Γιάννη Κυριακίδη δίδονται επαρκείς, θεωρώ, εξηγήσεις για το λόγο που ο ενόρκως δηλών είναι ο κ. Κυριακίδης. Υπό τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, δεν θεωρώ ότι η κατάσταση ως έχει αναφορικά με το ως άνω σημείο πλήττει με οποιονδήποτε τρόπο την εγκυρότητα της αίτησης ή δικαιολογεί τον αποκλεισμό έστω μέρους της μαρτυρίας που αφορά την παρούσα. Θεωρώ σκόπιμο σ΄ αυτό το σημείο να υποδείξω ότι τα ουσιαστικά γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση αίτηση, ως αναλύεται κατωτέρω, προκύπτουν, εν πάση περιπτώσει, από το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. Προτού προχωρήσω με την εξέταση των προβαλλόμενων από τους αιτητές λόγων παραμερισμού, θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω συνοπτικά το τι προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης. Η αξίωση των εναγόντων εναντίον τόσο των εναγομένων 1 και 2, όσο και εναντίον κυπριακής εταιρείας είναι ως ακολούθως: « A. Ποσό €230.727,98 ως οφειλόμενο χρεωστικό υπόλοιπο δυνάμει γραπτής Συμφωνίας Στεγαστικού Δανείου, ημερομηνίας 26/6/2008 ή/και δυνάμει του Εγγυητήριου Εγγράφου ημερομηνίας 10/7/2008 ή/και διαζευκτικά οφειλόμενο ως χρεωστικό υπόλοιπο δυνάμει συμφωνίας δανείου ή δανείων ή/και τραπεζικών ή πιστωτικών διευκολύνσεων που οι ενάγοντες χορήγησαν ή/και ως χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού δανείου υπ' αριθμό 036-12-531591 ή/και λόγω παράβασης σύμβασης ή/και ως αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης διότι οι ενάγοντες ζημιούνται ανάλογα ή/και ως ποσό καταβληθέν αχρεωστήτως ή/και ως ποσό με το οποίο έχουν καταστεί άδικα πλουσιότεροι οι εναγόμενοι εις βάρος των εναγόντων (unlawful enrichment) ή/και ως money had and received ή/και ως άλλως πως εκτίθεται ανωτέρω ή αλλού στην παρούσα αγωγή. B. Τόκο προς 14% ετησίως επί του ποσού των €230.727,98 από 1/7/2011 και μέχρι εξοφλήσεως, των τόκων κεφαλαιοποιημένων την 1η Ιανουαρίου και την 1η Ιουλίου έκαστου έτους, ή/και υπό την μορφή αποζημιώσεων. Γ. Δήλωση ή/και Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι οι ενάγοντες είναι οι αποκλειστικοί δικαιούχοι όλων των δικαιωμάτων των εναγόμενων 1 και 2 που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 7/7/2008 μεταξύ των εναγόμενων 1 και 2 και της εναγόμενης 3 εταιρείας, για την αγορά της κατοικίας αρ. 32 στο συγκρότημα κατοικιών «FNG PRIVillage Palms», η οποία θα κτιζόταν πάνω στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/5604, τεμάχιο γης 980, Φύλλο/Σχέδιο 33/52W1, τοποθεσία Πλατζιερή, στο χωριό Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Κύπρος, και που οι εναγόμενοι 1 και 2 αγόρασαν από την εναγόμενη 3 εταιρεία, περιλαμβανομένων του δικαιώματος απόσυρσης από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου του ρηθέντος πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 7/7/2008, ΠΩΕ 1199/2008, του δικαιώματος ακύρωσης του ρηθέντος πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 7/7/2008, του δικαιώματος πώλησης σε οποιοδήποτε πρόσωπο καθ' οιονδήποτε τρόπο και κάτω από οποιουσδήποτε όρους αποφασίσουν οι ενάγοντες της ρηθείσας κατοικίας αρ. 32 στο συγκρότημα κατοικιών «FNG PRIVillage Palms», η οποία θα κτιζόταν πάνω στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/5604, τεμάχιο γης 980, Φύλλο/Σχέδιο 33/52W1, τοποθεσία Πλατζιερή, στο χωριό Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Κύπρος, του δικαιώματος ανάκτησης από τους εναγόμενους 1 και 2 ή/και την εναγόμενη 3 ή/και από οποιονδήποτε ελεύθερης και κενής κατοχής της ρηθείσας κατοικίας αρ. 32 στο συγκρότημα κατοικιών «FNG PRIVillage Palms», η οποία θα κτιζόταν πάνω στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/5604, τεμάχιο γης 980, Φύλλο/Σχέδιο 33/52W1, τοποθεσία Πλατζιερή, στο χωριό Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Κύπρος, ως επίσης και του δικαιώματος εγγραφής στο Κτηματικό Μητρώο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου επ' ονόματι των εναγόντων ή/και επ' ονόματι οποιουδήποτε προσώπου ή/και προσώπων υποδείξουν οι ενάγοντες της ρηθείσας κατοικίας αρ. 32 στο συγκρότημα κατοικιών «FNG PRIVillage Palms», η οποία θα κτιζόταν πάνω στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/5604, τεμάχιο γης 980, Φύλλο/Σχέδιο 33/52W1, τοποθεσία Πλατζιερή, στο χωριό Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Κύπρος. Δ. Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους ενάγοντες να προβούν καθ' οιονδήποτε χρόνο οι ίδιοι αποφασίσουν στην απόσυρση του Πωλητηρίου Εγγράφου, ημερομηνίας 7/7/2008, ΠΩΕ 1199/2008, από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου ή/και από οποιοδήποτε άλλο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο στην Κύπρο, το οποίο Πωλητήριο Έγγραφο αφορά στην πώληση από την εναγόμενη 3 εταιρεία προς τους εναγόμενους 1 και 2 της ρηθείσας κατοικίας αρ. 32 στο συγκρότημα κατοικιών «FNG PRIVillage Palms», η οποία θα κτιζόταν πάνω στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/5604, τεμάχιο γης 980, Φύλλο/Σχέδιο 33/52W1, τοποθεσία Πλατζιερή, στο χωριό Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Κύπρος. Ε. Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους ενάγοντες να προβούν καθ' οιονδήποτε χρόνο οι ίδιοι αποφασίσουν και κατά την απόλυτη κρίση τους στην ακύρωση του Πωλητηρίου Εγγράφου, ημερομηνίας 7/7/2008, ΠΩΕ 1199/2008, από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου ή/και από οποιοδήποτε άλλο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο στην Κύπρο, το οποίο Πωλητήριο Έγγραφο αφορά στην πώληση από την εναγόμενη 3 εταιρεία προς τους εναγόμενους 1 και 2 της κατοικίας αρ. 32 στο συγκρότημα κατοικιών «FNG PRIVillage Palms», η οποία θα κτιζόταν πάνω στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/5604, τεμάχιο γης 980, Φύλλο/Σχέδιο 33/52W1, τοποθεσία Πλατζιερή, στο χωριό Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Κύπρος. Στ. Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους ενάγοντες να πωλήσουν σε οποιοδήποτε πρόσωπο καθ' οιονδήποτε χρόνο και κάτω από οποιουσδήποτε όρους την κατοικία αρ. 32 στο συγκρότημα κατοικιών «FNG PRIVillage Palms», η οποία θα κτιζόταν πάνω στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/5604, τεμάχιο γης 980, Φύλλο/Σχέδιο 33/52W1, τοποθεσία Πλατζιερή, στο χωριό Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Κύπρος, κατά την απόλυτη κρίση των εναγόντων και για οποιοδήποτε σκοπό. Ζ. Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους ενάγοντες η ανάκτηση της κατοχής της κατοικίας αρ. 32 στο συγκρότημα κατοικιών «FNG PRIVillage Palms», η οποία θα κτιζόταν πάνω στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/5604, τεμάχιο γης 980, Φύλλο/Σχέδιο 33/52W1, τοποθεσία Πλατζιερή, στο χωριό Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Κύπρος. Η. Δήλωση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η εγγραφή στο Κτηματικό Μητρώο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου επ' ονόματι των εναγόντων ή/και επ' ονόματι οποιουδήποτε προσώπου ή/και προσώπων υποδείξουν οι ενάγοντες της ρηθείσας κατοικίας αρ. 32 στο συγκρότημα κατοικιών «FNG PRIVillage Palms», η οποία θα κτιζόταν πάνω στο χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/5604, τεμάχιο γης 980, Φύλλο/Σχέδιο 33/52W1, τοποθεσία Πλατζιερή, στο χωριό Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Κύπρος. Θ. Έξοδα συν Φ.Π.Α. (αρ. μητρώου 10247705Ν) και το τέλος επίδοσης.» Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στην εναγόμενη 3 στις 23.11.2011. Με αίτηση τους ημερ. 24.11.2011 οι ενάγοντες ζήτησαν (α) διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της ειδοποίησης του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος της αγωγής ή/και του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, (β) την υποκατάστατο επίδοση αυτών ως επίσης και του εν λόγω διατάγματος διά της επίδοσης στην Δρ Κατερίνα Αλεξάνδρου-Θεοδότου ή/και στον κ. Μάριο Κυριακίδη, οδός Αλκαίου 23, Γρ. 601, Πολιτεία Business Center, Έγκωμη, 2404 Λευκωσία και (γ) και (δ) οδηγίες που αφορούν την καταχώριση εμφάνισης ή/και γνωστοποίηση μεταγενέστερης αίτησης. Στην εν λόγω αίτηση επισυνάφθηκαν η ειδοποίηση του κλητηρίου καθώς και αντίγραφο του κλητηρίου και υποστήριξη στην αίτηση έδιδε η ένορκη δήλωση ημερ. 24.11.2011 στην οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι ισχυρισμοί στη βάση των οποίων οι ενάγοντες αξιούν εναντίον των εναγομένων καθώς επίσης και οι ισχυρισμοί που υποστηρίζουν την έγκριση του αιτήματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αλλά και υποκατάστατης επίδοσης με τον τρόπο που ζητά η αίτηση. Στις 8.12.2011 η εν λόγω αίτηση των εναγόντων εγκρίθηκε από το Δικαστήριο. Για να ακολουθήσει η καταχώριση της παρούσας αίτησης. Μεταξύ των λόγων στους οποίους βασίζεται η παρούσα αίτηση είναι το ότι κατά την αρχική καταχώριση του κλητηρίου οι ενάγοντες δεν ανέγραψαν σ΄ αυτό τη φράση ότι δεν θα επιδίδετο στους εναγόμενους 1 και 2 χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου και το ότι δεν ζητήθηκε, μετά την επίδοση στον εναγόμενο 3 εντός δικαιοδοσίας, άδεια για σφράγιση του κλητηρίου ή έκδοση παράλληλου κλητηρίου, είτε μαζί με την αίτηση για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας είτε σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο. Προς παράθεση των αρχών που αφορούν το εν λόγω σημείο δεν θα μπορούσα να εκφράσω αυτές καλύτερα από τον τρόπο που ανέλυσε το θέμα ο αδελφός Δικαστής κ. Δαυίδ στην αγωγή 2949/2011, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, μεταξύ Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Paul Marshall κ.α., στην ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 31.1.2013 σε ανάλογης φύσης αίτηση, ως ακολούθως: «Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.2 θ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας, κανένα κλητήριο που προορίζεται για επίδοση εκτός Κύπρου ή του οποίου η ειδοποίηση θα δοθεί εκτός Κύπρου, δεν θα σφραγίζεται χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Οι πρόνοιες της Δ.2 θ.2 θα πρέπει πάντα να διαβάζονται κατά τρόπο που να εναρμονίζονται με αυτές της Δ.6 θ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Όπως αναφέρεται και στην Αγγλική Δικαστηριακή Πρακτική του 1958 (Annual Practice), σελ.146, σε σχέση με την τότε ισχύουσα Αγγλική Ο.2 r.6 (που ήταν η αντίστοιχη της Κυπριακής Δ.2 Κ.2) η συγκεκριμένη θεσμική πρόνοια θα πρέπει να διαβάζεται μαζί με την υποπαράγραφο (g) της Αγγλικής Ο.11 r.1 (που ήταν η αντίστοιχη της Κυπριακής Δ.6 θ.1 [h]). Σύμφωνα με όσα στην Δ.6 θ.1 (h) των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας προβλέπονται, στην περίπτωση κατά την οποία στο κλητήριο ένταλμα εμφανίζονται εναγόμενοι από τους οποίους ένας τουλάχιστον διαμένει ή εδρεύει στην Κύπρο ενώ άλλος ή άλλοι βρίσκονται εκτός Κύπρου, επίδοση εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να επιτραπεί οποτεδήποτε κάποιο πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος σε αγωγή η οποία ορθά κινήθηκε εναντίον κάποιου άλλου προσώπου προς το οποίο επιδόθηκε δεόντως στην Κύπρο. Στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ 273, ο σεβαστός Δικαστής κ. Κραμβής συνοψίζοντας το ζήτημα, υπέδειξε ουσιαστικά ότι η υποβολή αίτησης για λήψη άδειας για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος πριν από την καταχώριση του λόγω της ύπαρξης εναγομένου που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας, δεν είναι αναγκαία, εφόσον η αγωγή στρέφεται και εναντίον εναγομένου που βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας. (βλέπε επίσης Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 AAΔ 1121). Ουσιαστικά, σε τέτοια περίπτωση το κλητήριο ένταλμα μπορεί να σφραγιστεί και να εκδοθεί χωρίς άδεια, μετά δε την επίδοση του κλητηρίου στους εναγομένους που βρίσκονται εντός δικαιοδοσίας, (βλέπε Collins v. North British and Mercantile Insurance Co
(1984)3 Ch. 228) ακολουθεί η υποβολή αίτησης προς το Δικαστήριο για εξασφάλιση άδειας επίδοσης του κλητηρίου ή της ειδοποίησης του ανάλογα, στον διάδικο στο εξωτερικό, οπότε εξετάζεται κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.6 θ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας. (Halsbury΄s Laws of England, 3rd edition, Vol. 30 Para. 588). Χωρίς διάθεση να επεκταθεί η παρούσα απόφαση πέραν του αναγκαίου για την περίπτωση, θα πρέπει να αναφερθεί ότι στην Κύπρο δεν εντοπίζεται θεσμοθετημένη δικονομική δυνατότητα έκδοσης παράλληλου κλητηρίου, (concurrent writ) ως προβλεπόταν στην Αγγλική Δικονομία. Στην Κυπριακή έννομη τάξη, την καταχώριση του κλητηρίου ακολουθεί η έκδοση πιστών αντιγράφων του (office copies) τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για σκοπούς επίδοσης στους εναγομένους (Δ.2 θ.11). Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως εάν σε περιπτώσεις ως η υπό συζήτηση, απαιτείτο εκ νέου άδεια για σφράγιση του κλητηρίου, τότε ομολογουμένως θα οδηγούμαστε στην παραδοξότητα να καλείται το Δικαστήριο να εγκρίνει τη σφράγιση, εκ νέου και για δεύτερη φορά, κλητηρίου εντάλματος το οποίο έχει ήδη σύμφωνα με όσα πιο πάνω έχουν αναφερθεί, νομότυπα σφραγισθεί, καταχωρηθεί και ισχύει (Δ.2. θ.12). Επανερχόμενος στα γεγονότα της υπό συζήτηση περίπτωσης όπως αυτά αναδύονται από το φάκελο της διαδικασίας, εντοπίζεται πράγματι, ως η θέση των αιτητών, ότι κατά την καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής δεν είχε αναγραφεί σε αυτό η φράση «όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους εναγομένους 1 και 2 χωρίς τη σχετική άδεια του Δικαστηρίου». Η παράλειψης της ένθεσης στο κλητήριο, κατά τον χρόνο καταχώρισής του της φράσης «όχι για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους εναγομένους 1 και 2 χωρίς τη σχετική άδεια του Δικαστηρίου» δεν θεωρώ, υπό τις περιστάσεις της παρούσας περίπτωσης, ότι θα μπορούσε να έχει καταλυτικό αποτέλεσμα για το ίδιο το κλητήριο και την αγωγή, κατά τον τρόπο που εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών. Πέραν του γεγονότος ότι θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν εντοπίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Πολιτικής Δικονομίας ως ισχύουν στη Δημοκρατία, σχετική πρόνοια η οποία ρητά να επιβάλλει την σηματοδότηση του νόμιμα καταχωρημένου κλητηρίου εντάλματος σε περιπτώσεις ως η υπό συζήτηση με την ένθεση της συγκεκριμένης επιφύλαξης, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται το γεγονός πως αν υπήρχε τέτοια υποχρέωση, αυτή προφανώς θα αφορούσε πρωτίστως τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή, ο οποίος σφραγίζοντας το κλητήριο ένταλμα στο οποίο υπήρχαν και εναγόμενοι που κατοικούν στη Δημοκρατία, επιτρέποντας έτσι την καταχώριση και την δρομολόγηση της αγωγής (βλέπε Δ.2 Θ.12), θα έπρεπε να προβεί στην ανάλογη σημείωση. Στα πλαίσια της υπόθεσης Re Pritchard (deceased),
(1963)1 ALL E.R. 873, όπου αφορούσε τις συνέπειες για μια υπόθεση από την εκ παραδρομής τοποθέτηση λανθασμένης σφραγίδας από το Πρωτοκολλητείο, o Δικαστής λόρδος Denning, με τον διαχρονικά διαυγή δικαστικό του λόγο υπέδειξε στην δική του απόφαση (μειοψηφίας) μεταξύ άλλων ότι: «As it was, the officer himself did not notice it. He sealed the summons and issued it. He made a mistake himself. Hence all this trouble. When an officer of the court itself makes a mistake, the consequences should not be visited the unfortunate litigant, but it should be remedied by the court itself.» Σε κάθε περίπτωση, την «παράλειψη» αυτή του Πρωτοκολλητή η πλευρά των εναγόντων δεν φαίνεται να την εκμεταλλεύτηκε. Αντίθετα, παρά το γεγονός ότι δεν τέθηκε ο συγκεκριμένος περιορισμός στο κλητήριο, κατά τρόπο που θα λειτουργούσε ως προειδοποίηση ώστε να μην επιχειρηθεί οποιαδήποτε επίδοση στους εκτός της δικαιοδοσίας εναγομένους χωρίς άδεια, η πλευρά των εναγόντων, μετά την επίδοση του κλητηρίου στον εναγόμενο που βρίσκεται στην Κύπρο, εφαρμόζοντας από την πλευρά της τις πρόνοιες του σχετικού κανονισμού αποτάθηκε ως όφειλε στο Δικαστήριο, προς εξασφάλιση άδειας επίδοσης του κλητηρίου και/ή της ειδοποίησης του κλητηρίου στους εναγομένους που βρίσκονται στο εξωτερικό την οποία και έλαβε. Κατά την αντίληψη μου η «παράλειψη» αναγραφής στο κλητήριο της σχετικής φράσης, στην περίπτωση που τούτο υπαγορευόταν από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στην υπό συζήτηση περίπτωση θα είχε εντελώς τυπική μορφή, χωρίς να μπορεί να αγγίξει την ορθότητα των διαδικασιών αφού καμιά βλάβη δεν προκαλείται. Η μη ένθεση της φράσης στο κλητήριο ένταλμα που καθόλα νομότυπα φαίνεται να καταχωρήθηκε, δεν απέτρεψε την κανονική πορεία της διαδικασίας όπως αυτή προβλέπεται από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, σύμφωνα με την οποία ως προς τους εναγομένους εκτός δικαιοδοσίας η επίδοση της αγωγής ή ανάλογα της σχετικής ειδοποίησης, μπορεί και πρέπει να γίνει μόνο αφού εξασφαλιστεί η άδεια του Δικαστηρίου προς τούτο και ενώ στο μεταξύ θα έχει προηγηθεί η επίδοση στους εντός δικαιοδοσίας εναγομένους.» Επαναλαμβάνοντας την ταύτιση των ανωτέρω με την παρούσα υπόθεση μας καθίσταται αντιληπτό ότι η εν λόγω βάση της αίτησης δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Η άλλη όμως ουσιαστική βάση της αίτησης είναι ότι οι ενάγοντες δεν έκαμαν προσπάθεια επίδοσης των επιδοθέντων εγγράφων στους εναγόμενους 1 και 2 στη διεύθυνση τους στο Ηνωμένο Βασίλειο την οποία γνώριζαν και δεν ακολούθησαν τη διαδικασία επίδοσης σε χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως προνοείται στον Κοινοτικό Κανονισμό 1393/2007. Επειδή στα όσα αναφέρονται προς υποστήριξη της αίτησης γίνεται αναφορά και στο κατά πόσο τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία στην αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δικαιολογούσαν τη διαταγή υποκατάστατης επίδοσης ως έχει διαταχθεί, επισημαίνω ότι δεν προτίθεμαι να εμπλακώ σε κρίση του σημείου αυτού με τρόπο ως εάν να επρόκειτο για έλεγχο της απόφασης του Δικαστηρίου από Ανώτερο Δικαστήριο. Θα περιοριστώ στην απόφαση επί της αίτησης και στα πλαίσια του παραμερισμού των διαταγμάτων μέσα σε επιτρεπτά πλαίσια. Αποτελεί γεγονός ότι ταυτόχρονα με την αναζήτηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, οι ενάγοντες αναζήτησαν διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης στο δικηγόρο των εναγομένων 1 και 2 στην Κύπρο. Η δε αναζήτηση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας έγινε στη βάση του ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας σε γνωστή στους ενάγοντες διεύθυνση. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.5 θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, εάν ήθελε φανεί ότι για οποιονδήποτε λόγο είναι αδύνατο να γίνει επίδοση σύμφωνα με τον Κανονισμό 2 της Διάταξης αυτής, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει υποκατάστατο επίδοση. Στην υπόθεση Φραγκέσκου ν Γρηγορίου
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1765, ξεκαθαρίστηκε ότι μόνο μετά την εξασφάλιση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ένας διάδικος που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να υποβληθεί στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων μας. Μετά δε από την εξασφάλιση τέτοιας άδειας είναι δυνατή και η υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας σε περιπτώσεις όπου πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 θ.9 (ως αναφέρεται πιο πάνω) η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5. θ.2, ασφαλώς με το κύριο ερώτημα να είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. Με άλλα λόγια, η αδυναμία προσωπικής επίδοσης από τη μιά και η καλή πιθανότητα να μαθευτεί από τον εναγόμενο από την άλλη, αποτελούν τα κριτήρια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας για υποκατάστατη επίδοση με τη μέθοδο που παρουσιάζεται να είναι η προσφορότερη υπό τας περιστάσεις. Στη παρούσα περίπτωση δεν φαίνεται να έχει γίνει κάτι τέτοιο. Ενώ εζητείτο άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ουδεμία προσπάθεια φαίνεται να έγινε για επίδοση στους εναγόμενους 1 και 2 προσωπικά. Και ενώ μάλιστα, η διεύθυνση τους στο Ηνωμένο Βασίλειο φαίνεται να ήταν γνωστή. Με τον τρόπο που έτυχαν χειρισμού τα θέματα αυτά διαπιστώνεται ότι δεν τηρήθηκαν οι πρόνοιες της Δ.5 θ.9, κάτι που αποβαίνει μοιραίο τόσο για το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης όσο και για την επίδοση καθ΄ αυτήν. Θεωρώ άλλωστε ότι το θέμα είναι ουσιαστικής σημασίας αφού με προσωπική επίδοση, που στην προκειμένη περίπτωση θα σήμαινε εφαρμογή του Κοινοτικού Κανονισμού 1393/2007, θα ετίθεντο σε εφαρμογή πρόνοιες του εν λόγω Κανονισμού που αφορούν είτε την αναγκαιότητα μετάφρασης των εγγράφων είτε την ευχέρεια μη αποδοχής της επίδοσης υπό προϋποθέσεις. Ανάλογο αποτέλεσμα με τα ανωτέρω όμως, δεν θεωρώ ότι μπορεί να υπάρξει σε σχέση με το δεύτερο αιτητικό της αίτησης που αφορά την εξασφάλιση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας με το διάταγμα ημερ. 8.12.2011 αφού καθίσταται εμφανές ότι ως προς το μέρος αυτό οι ενάγοντες τήρησαν τα όσα απαιτεί η Δ.6 ικανοποιώντας σχετικά το Δικαστήριο. Συνακόλουθα των ως άνω δεν θεωρώ ότι θα εξυπηρετούσε η περαιτέρω ενασχόληση του Δικαστηρίου με οτιδήποτε άλλο στην παρούσα αίτηση αφού δεν θα μπορούσε να ανατραπεί η ανωτέρω κατάληξη ως προς την αίτηση. Στη βάση όλων όσων προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω καταλήγω ότι όσον αφορά το αιτητικό Β της αίτησης, η αίτηση δεν θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη. Επιτυγχάνει όμως η αίτηση όσον αφορά τα αιτούμενα διατάγματα υπό παραγράφους Α και Γ αυτής, ήτοι εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται και παραμερίζεται η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου και του κλητηρίου στους εναγόμενους 1 και 2 και διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται το διάταγμα ημερ. 8.12.2011 με το οποίο διατάχθηκε υποκατάστατη επίδοση των αναφερόμενων στο διάταγμα εγγράφων στο δικηγόρο των εναγομένων 1 και 2 κ. Μάριο Ι. Κυριακίδη στη διεύθυνση του στην οδό Αλκαίου 23, Γρ. 601, Πολιτεία Business Center, Έγκωμη, 2404 Λευκωσία. Αναπόφευκτα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων 1 και 2 και εναντίον των εναγόντων τα έξοδα της παρούσας αίτησης, τηρουμένων ασφαλώς προηγούμενων διαταγών του Δικαστηρίου, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος. (Υπ.)................ Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.