← Κύπρος

Κυριακούλα Νικολάου Θεοκλείτου ν. Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου κ.α., Αρ. Αγωγής: 118/2011, 30/4/2013

Κυριακούλα Νικολάου Θεοκλείτου ν. Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου κ.α., Αρ. Αγωγής: 118/2011, 30/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:A21 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 118/2011 Μεταξύ: Κυριακούλα Νικολάου Θεοκλείτου Ενάγουσας - Αιτήτριας και 1.Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου 2.Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ 3.Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας Λτδ 4.Συνεργατικό Ταμιευτήριο Άχνας Λτδ 5.Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Σωτήρας Λτδ 6.Συνεργατική Εταιρεία Αυγόρου Λτδ Εναγόμενων - Καθ΄ών η Αίτηση ----------------------------------- Ημερομηνία: 30 Απριλίου, 2013 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα - αιτήτρια: κα Πάτσαλου για κ. Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για την εναγόμενη 3 καθ΄ής η αίτηση: κα Χ''Νικολή για Δρ Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία Απόφαση (Σε αίτηση για παραμερισμό απόφασης και επαναφορά αίτησης της αιτήτριας) Σύμφωνα με το αιτητικό της αίτησης η αιτήτρια επιζητεί: « Παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 12.10.2012 και επαναφορά (Reinstatement) της αίτησης της αιτήτριας ημερομηνίας 3.11.2011 με την οποία ζητεί όπως εκδοθεί διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να επιτρέπει και/ή εξαναγκάζει το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου, εντός καθορισμένης προθεσμίας, να προβεί σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες για μεταβίβαση του ακινήτου υπ΄αριθμό εγγραφής 0/1714, Φύλλο/Σχέδιο 32/56, Τεμάχιο 585, Τοποθεσία/Περιοχή Ανεμόμυλος/ Αυγόρου, εκτάσεως 1.338 Μ2, Μερίδιο 1/3, που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της Κυριακούλας Νικολάου Θεοκλείτου (Α.Τ. 764613) από την Αυγόρου Αμμοχώστου, εφόσον η αιτήτρια καταβάλει στο Επαρχιακό Γραφείο Αμμοχώστου ολόκληρο το ποσό του τιμήματος πώλησης του ακινήτου.» Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.33 Θ.Θ. 1 και 5, Δ.48 Θ. 9 και Δ.57, Άρθρο 30.2 και 30.3 (β) και (γ) του Συντάγματος, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Α. Πασιουρτίδη ο οποίος εργάζεται ως δικηγόρος σε δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί στη Λάρνακα το γραφείο του δικηγόρου της αιτήτριας ο οποίος είναι από την Πάφο και ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος από την αιτήτρια να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ισχυρίζεται τα ακόλουθα τα οποία καταγράφω αυτολεξεί: Γνωρίζω τα γεγονότα προσωπικά και καλά και από πληροφορίες από τρίτα πρόσωπα τα οποία κατονομάζω στην ένορκη δήλωση μου και από πληροφορίες από το φάκελο της δικογραφίας.

  1. Η ανωτέρω αίτηση απορρίφθηκε για το λόγο ότι το δικηγορικό γραφείο κ.κ. Ορφανίδη, Χριστοφίδη, Πουτζιουρή & Δαμιανού ΔΕΠΕ όπου εργάζομαι, δεν εμφανίστηκε έγκαιρα στην ακρόαση της Γενικής Αίτησης υπ' αρ. 118/11 η οποία ήταν ορισμένη την Παρασκευή 12.10.12 στις 8.30 π.μ.
  2. Στο δικηγορικό γραφείο που εργάζομαι εργάζεται και η Γεωργία Πάτσαλου που είναι επίσης δικηγόρος.
  3. Στις 11.10.12 μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχε η Γεωργία Πάτσαλου, όπως με πληροφόρησε προσωπικά, με την κα Ευαγγελία Δημοσθένους, δικηγόρο για κ.κ. Ανδρέα Χρ. Δημητριάδη ΔΕΠΕ, την ενημέρωσε προφορικά ότι η παρούσα υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 12.10.12 και ώρα 8.30 π.μ. και ότι θα της έστελνε και γραπτή ενημέρωση αργότερα με σχετικές οδηγίες για χειρισμό της υπόθεσης.
  4. Εξ όσον πληροφορήθηκα από την Γεωργία Πάτσαλου οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 & 3 καταχώρησαν ένσταση. Οι Καθ' ων η Αίτηση 4 καταχώρησαν την ένσταση τους στις 10.10.12 αντί στις 14.09.12 ως οι σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου και η οποία επιδόθηκε στο δικηγορικό γραφείο όπου εργάζομαι στις 11.10.12 και στάληκε με φαξ στο δικηγορικό γραφείο κ.κ. Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ στις 11.10.12 και ώρα 16.55 μ.μ. (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1). Οι Καθ΄ων η Αίτηση 6 δεν καταχώρησαν ένσταση.
  5. Περαιτέρω η κα Δημοσθένους ενημέρωσε γραπτώς το γραφείο μας την προηγούμενη της ακρόασης της αίτησης ότι ο κ. Ανδρέας Δημητριάδης ο οποίος χειρίζεται προσωπικά την παρούσα υπόθεση ήταν απασχολημένος στις 12.10.12 και ώρα 8.30 π.μ. στο Ανώτατο Δικαστήριο στην Προσφυγή υπ' αρ. 800/09 σε ακρόαση προδικαστικού σημείου και έτσι δεν μπορούσε να είναι παρών ο ίδιος στο Δικαστήριο. Η σχετική επιστολή ενημέρωσης επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  6. Την 12.10.2012 η Γεωργία Πάτσαλου δεν ήρθε για εργασία στο γραφείο μας το πρωί και έτσι ανέλαβα να εμφανιστώ εγώ εκ μέρους των δικηγόρων των αιτητών και να κάνω σχετικό αίτημα αναβολής της ακρόασης για τους λόγους που αναφέρονται στο Τεκμήριο
  7. Στις 12.10.12 όπου ήταν ορισμένη η παρούσα υπόθεση για ακρόαση δεν εμφανίστηκα στις 8.30 π.μ. επειδή στο Τεκμήριο 2 δεν αναγραφόταν η ώρα έναρξης της ακρόασης της αίτησης και έτσι λανθασμένα θεώρησα ότι ήταν μετά τις 10.π.μ. εφόσον η Γεωργία Πάτσαλου δεν μου είπε ότι η κα Δημοσθένους την πληροφόρησε ότι η ώρα της ακρόασης ήταν 8.30 π.μ. αλλά και για τον λόγο ότι η κα Δημοσθένους είχε στείλει γραπτή ενημέρωση στο δικηγορικό γραφείο όπου εργάζομαι και εκ παραδρομής δεν ανέγραψε σε αυτή τη σωστή ώρα.
  8. Εμφανίστηκα ενώπιον του Δικαστηρίου μεταξύ 9.30 - 9.45 όπου ενημερώθηκα από το σεβαστό Δικαστήριο ότι η υπόθεση απορρίφθηκε γιατί δεν παρουσιαστήκαμε στις 8.30 π.μ. όπου ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση.
  9. Εγώ αμέσως ενημερώθηκα από το δικαστικό κλητήρα ότι είχε φωναχθεί το όνομα του κ. Ανδρέα Δημητριάδη προτού απορριφθεί η σχετική γενική αίτηση. Οι δικηγόροι των καθ' ων η αίτηση γνώριζαν ότι το γραφείο μας εμφανίζεται για το γραφείο κ.κ. Ανδρέα Χρ. Δημητριάδη ΔΕΠΕ, εφόσον τόσο εγώ όσο και άλλοι δικηγόροι από το δικηγορικό γραφείο κ.κ. Ορφανίδη, Χριστοφίδη, Πουτζιουρή & Δαμιανού ΔΕΠΕ ως γραφείο επιδόσεως εμφανιστήκαμε πολλές φορές στην παρούσα υπόθεση.
  10. Αν και σε προηγούμενες εμφανίσεις για την ίδια υπόθεση ψάξαμε και βρήκαμε τους καθ' ων η αίτηση για να εμφανιστούν στην υπόθεση, εντούτοις παρ' όλα αυτά δεν έψαξαν κάποιο δικηγόρο από το γραφείο μας, δεν έκαναν οποιαδήποτε σχετική ανακοίνωση προς το γραφείο μας και δεν πήραν τηλέφωνο οποιοδήποτε δικηγόρο από το γραφείο μας όπως εμείς κάναμε όταν τους ψάχναμε για να εμφανιστούν όλοι μαζί για τον χειρισμό της υπόθεσης.
  11. Βρισκόμουν στο χώρο του Δικαστηρίου από τις 8.30 π.μ. για άλλες υποθέσεις του γραφείου μας και δεν άκουσα οποιαδήποτε ανακοίνωση για να εμφανιστώ στη συγκεκριμένη υπόθεση ή οποιοσδήποτε άλλος αντίδικος δικηγόρος με πληροφόρησε ότι χρειάζεται η εμφάνιση μου στις 8.30 π.μ. παρόλο που είδα σχεδόν όλους τους άλλους συναδέλφους την ίδια ημέρα στο Δικαστήριο.
  12. Περαιτέρω, σε όλες τις προηγούμενες εμφανίσεις αναφορικά με την παρούσα υπόθεση συναντιόμασταν όλοι οι δικηγόροι και μαζί εμφανιζόμασταν ενώπιον του σεβαστού Δικαστηρίου για διεκπεραίωση της υπόθεσης και πιστεύω ότι η Αίτηση δεν έπρεπε να απορριφθεί λαμβανομένων υπόψη όλων των ανωτέρω.
  13. Η μη εμφάνιση μας ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν λόγω κακής συνεννόησης μεταξύ του γραφείου του κ.κ. Ανδρέα Χρ. Δημητριάδη ΔΕΠΕ και του γραφείου μας και δεν εμφανιστήκαμε επειδή εκ παραδρομής είχα την εντύπωση ότι η ακρόαση ήταν μετά τις 10.00 π.μ. όπως γίνεται συνήθως με τις άλλες ακροάσεις αλλά και επειδή εκ παραδρομής στο Τεκμήριο 2 δεν αναγράφηκε από την κα Δημοσθένους η ώρα της ακροαματικής διαδικασίας αν και ενημέρωσε τηλεφωνικά την κα Πάτσαλου για τη σωστή ώρα της ακρόασης.
  14. Επίσης η μη εμφάνιση μας οφειλόταν στο ότι η Γεωργία Πάτσαλου που είχε ενημερωθεί τηλεφωνικά για τη σωστή ώρα, λανθασμένα όπως αποδείχτηκε, θεώρησε όπως μου είπε προσωπικά ότι στη γραπτή ενημέρωση θα αναγραφόταν και η ώρα και έτσι δεν ενημέρωσε το γραφείο μας για τη σωστή ώρα αλλά και λόγω του προβλήματος υγείας της (κρυολόγημα), δεν προσήλθε στην εργασία εκείνη την ημέρα με αποτέλεσμα να εμφανιστώ εγώ αντί αυτή που ήταν εξ αρχής η δικηγόρος που θα εμφανιζόταν για το γραφείο κ.κ. Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ και γνώριζε τη σωστή ώρα.
  15. Όπως με συμβουλεύει και με πληροφορεί ο δικηγόρος της αιτήτριας που χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση η αιτήτρια έχει καλή υπόθεση και έχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας στις αιτούμενες αξιώσεις της και θα είναι άδικο να μην της επιτραπεί να προβάλει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με τα συνταγματικά δικαιώματα της.
  16. Όπως φαίνεται από την αίτηση της αιτήτριας και τα σχετικά δικόγραφα που έχουν καταχωρηθεί στο φάκελο της δικογραφίας υπάρχει πιθανότητα σύμφωνα με τη σχετική Νομολογία να δικαιούται η αιτήτρια σε θεραπείες.
  17. Ας σημειωθεί ότι η καταχώρηση της ένστασης του καθ' ου με αριθμό 4 ήταν εκπρόθεσμη και μάλιστα ο καθ' ου με αριθμό 6 δεν καταχώρησε καθόλου ένσταση επομένως είναι άδικο να μην δοθεί το αιτούμενο διάταγμα εφόσον δεν δόθηκε η ευκαιρία στην αιτήτρια δια μέσου των δικηγόρων της να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα αιτήματα της για αναβολή της ακρόασης ένεκα της μη εμπρόθεσμης καταχώρησης της ένστασης αλλά και λόγω της εμφάνισης του κ. Ανδρέα Χρ. Δημητριάδη ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και να προβάλει τη θέση της αιτήτριας αναφορικά με το εκπρόθεσμο της καταχώρησης της ένστασης του καθ' ου 4 αλλά και με τη μη καταχώρηση της ένστασης από τον άλλο καθ' ου η αίτηση
  18. Οι καθ΄ών η αίτηση 1,2,4 και 6 δεν έφεραν ένσταση στο αίτημα και αποδέχθηκαν όπως επαναφερθεί η αίτηση σε ό,τι τους αφορά. Η καθ΄ής η αίτηση 5 δεν εμφανίστηκε στα πλαίσια της αίτησης σε κανένα στάδιο. Η εναγόμενη 3 καταχώρησε ένσταση στην οποία υποστηρίζει ως λόγους τους ακόλουθους τους οποίους αυτούσιους επαναλαμβάνει και η ενόρκως δηλούσα κα Κατερίνα Κονναρή, δικηγορικός υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο των καθ΄ών η αίτηση τους οποίους καταγράφω στη συνέχεια:
  19. Η παρούσα υπόθεση δεν είναι κατάλληλη για ακύρωση της αποφάσεως ή για επαναφορά.
  20. Όπως έχει ήδη λεχθεί στην ένσταση των καθ' ων η αίτηση 3 η υπόθεση της αιτήτριας έπρεπε να είχε ξεκινήσει με πρωτογενή αίτηση (originating summons) και όχι με αίτηση διά κλήσεως (by summons). Έτσι είτε κερδίσει είτε όχι την παρούσα αίτηση η βασική της ένσταση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Γι' αυτό δεν υπάρχει λόγος να επανέλθει η υπόθεση.
  21. Η ώρα που ήταν ορισμένη η υπόθεση ήταν καθαρά σημειωμένη τόσο στο φάκελο του Δικαστηρίου όσον και από όλους τους δικηγόρους.
  22. Γι' αυτό δεν μπορεί να γίνει πιστευτό ότι η παρούσα αίτηση και οι δικηγόροι της αιτήτριας δεν εγνώριζαν την ώρα. Αν η ώρα δεν τους διεβιβάσθη σωστά από οποιοδήποτε δικηγόρο χρησιμοποιούν οι δικηγόροι της, αυτό δεν αφορά τους καθ' ων η Αίτηση.
  23. Η αιτήτρια δεν ορκίζεται η ίδια προσωπικά στην υπόθεση, που σημαίνει ότι η ίδια δεν δείχνει οποιοδήποτε ενδιαφέρον για την υπόθεσή της.
  24. Η αίτηση δεν προβάλλει και λόγο που να δικαιολογεί την επαναφορά της υπόθεσης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να αντεξετάσουν οποιονδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και προχώρησαν μετά από άδεια του Δικαστηρίου σε γραπτές αγορεύσεις όπου ανέλυσαν τις θέσεις τους με παραπομπή σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Στη συνέχεια της απόφασης μου όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ σε σημεία των επισημάνσεων και εισηγήσεων τους. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η αίτηση εξετάζεται κάτω από τις πρόνοιες της Διαταγής 33 Θ. 1 και 5 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας κάτω από τον τίτλο « Proceeding at trial» οι οποίοι διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: If on the day fixed for trial the parties do not appear when the trial is called on, upon proof that they (or the party at whose instance such day was fixed) had notice, the action shall stand dismissed and shall not subsequently be heard, unless upon application to the Court, the Court orders reinstatement of the action on the ground that it is equitable so to do in the circumstances of the case. Σε μετάφραση: Αν κατά την ημέρα ορισμού της ακρόασης οι διάδικοι δεν εμφανισθούν όταν πρόκειται να αρχίσει η ακρόαση, αφού αποδειχθεί, ότι οι διάδικοι (ή ο διάδικος που στην παρουσία του ορίστηκε η ακρόαση) είχαν ειδοποιηθεί η αγωγή υπόκειται σε απόρριψη και επομένως δεν θα ακούγεται, εκτός εάν κατόπιν αίτησης προς το Δικαστήριο, το Δικαστήριο διατάξει επαναφορά της αγωγής για το λόγο ότι είναι δίκαιο ανάλογα με τις συνθήκες της υπόθεσης. Any judgment obtained where one party does not appear at the trial may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as may seem fit, upon an application made within fifteen days after the trial. Σε μετάφραση: Οποιαδήποτε απόφαση που πάρθηκε όταν ένας διάδικος δεν εμφανίσθηκε κατά την ακρόαση μπορεί, ανάλογα με την υπόθεση να παραμερισθεί από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους, που θα κριθούν κατάλληλοι, κατόπιν αιτήσεως που θα γίνει εντός δεκαπέντε ημερών μετά την ακρόαση. Η νομολογία μας έχοντας σαν καθοδηγητική την υπόθεση Evans v. Bartham,

(1937)2 All E.R. 646 καθόρισε τις αρχές που το δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, η οποία ασφαλώς θα πρέπει να ασκείται δικαστικά με βάση τις αρχές και τα κριτήρια που καθιερώνονται στη νομολογία, όταν εξετάζει αίτηση για παραμερισμό απόφασης (βλ. μεταξύ άλλων την Bush κ.ά. v. Γιαννή,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. σελ. 1342 και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.ά.,
(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 457). Η πιο πάνω απόφαση έτυχε ανάλυσης και στην υπόθεση Μερκής v. Yiannouka Holiday Inns Ltd κ. ά.,
(1994)1 Α.Α.Δ. σελ. 736 η οποία βεβαίως αφορούσε έκδοση τελικής απόφασης σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως από το πρωτόδικο Δικαστήριο εφόσον δεν είχε καταχωρηθεί εμφάνιση από τον εναγόμενο, όπου ο Κούρρης, Δ (απόφαση πλειοψηφίας) συνόψισε το σκεπτικό της ως εξής σε σχέση με τις αρχές που διέπουν τον παραμερισμό απόφασης που λαμβάνεται ερήμην του εναγομένου με τις οποίες βέβαια δεν διαφώνησε με την απόφαση του (μειοψηφίας) ο Χρυσοστομής, Δ. καθώς η διαφωνία του έγκειτο στον τρόπο παρουσίασης της μαρτυρίας προς απόδειξη της ύπαρξης καλής υπεράσπισης επί της ουσίας όπως ερμηνευόταν τότε η Δ.48 Θ. 4:
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για να αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης.
(5)Σχετικά με τη μαρτυρία την οποία πρέπει να προσκομίσει ο αιτητής για να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης, και ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο, αυτή πρέπει να είναι υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης έγγραφης μαρτυρίας, συνημμένης στις ενόρκους δηλώσεις. Δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Οι διάδικοι όμως έχουν το δικαίωμα να αντεξετάσουν οποιονδήποτε ομνύοντα επί της ένορκης δήλωσης του, αφού δώσουν τη σχετική ειδοποίηση σύμφωνα με τους Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας. Οι ακόλουθες δύο αποφάσεις επεξηγούν επίσης τι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε αυτής της μορφής τις αιτήσεις: Στην υπόθεση Πατούρη v. Hellenic Bank Ltd,
(2001)1 (Γ) A.A.Δ. 2118, 2123 λέχθηκαν τα εξής: ¨Καθιερωμένες μπορεί να θεωρηθούν οι αρχές που διέπουν και προσμετρούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σ΄αυτό το πεδίο. Απαραίτητη είναι η επεξήγηση των λόγων για τη μη εμφάνιση του εναγομένου και η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως βάσιμης υπεράσπισης¨. Στην δε υπόθεση Phylactou and others v. Michael,
(1982)1 C.L.R. 204, 210 λέχθηκαν τα εξής: ¨Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει εξισορρόπηση μεταξύ δύο θεμελιωδών αρχών. Την ανάγκη από τη μια να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν και από την άλλη την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης¨. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης διαταγής για ακύρωση μιας δικαστικής απόφασης, τον χρόνο υποβολής του αιτήματος, τους λόγους που υποστηρίζουν το αίτημα και τους λόγους της ένστασης όπως επίσης και τις εμπεριστατωμένες εισηγήσεις των δύο πλευρών θα προσπαθήσω στη συνέχεια να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η έγκριση του αιτήματος. Επισημαίνω ότι ο βασικός λόγος ένστασης εκ μέρους των καθ΄ών η αίτηση ο οποίος έτυχε εκτεταμένης ανάλυσης στην αγόρευση είναι ότι: « . η υπόθεση της αιτήτριας έπρεπε να είχε ξεκινήσει με πρωτογενή αίτηση (Originating Summons) και όχι με αίτηση διά κλήσεως (by Summons). Έτσι είτε κερδίσει είτε όχι την παρούσα αίτηση η βασική της αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Γι΄αυτό δεν υπάρχει λόγος να επανέλθει η υπόθεση.» Κατά συνέπεια, προβάλλουν, δεν έχει καταδειχθεί πιθανότητα επιτυχίας της αίτησης. Από την άλλη η πλευρά των αιτητών προβάλλει ότι η αιτήτρια έχει καλή υπόθεση σύμφωνα με τη νομολογία μας και έχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας στις αιτούμενες αξιώσεις της και θα είναι άδικο να μην της επιτραπεί να προβάλει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με τα συνταγματικά δικαιώματα της. Θα προχωρήσω στη συνέχεια στην εξέταση των δύο βασικών προϋποθέσεων που απαιτούνται όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί από την νομολογία μας. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: Το ζήτημα κατά πόσο συντρέχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση είναι θέμα που συνδέεται με τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Έτσι στη νομολογία μας συναντάμε περιπτώσεις όπου έγινε αποδοχή, ως δικαιολογημένη, καθυστέρηση πολύ μεγαλύτερης διάρκειας από αυτήν της παρούσας υπόθεσης, ενώ σε άλλες περιπτώσεις απορρίφθηκαν αιτήματα λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης που το χρονικό διάστημα ήταν και μικρότερο. Στην υπόθεση Πεγειώτης v. Κωμοδρόμου,
(2003)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1601 η οποία είναι σχετική ως προς το χρόνο, αποφασίστηκε ότι ο χρόνος 3 μηνών και κάτι από την επίδοση μέχρι την καταχώρηση αίτησης παραμερισμού δεν ήταν τόσο μακρύς που να υποδηλώνει αφ΄ εαυτού καταφρόνηση της διαδικασίας. Σε αυτής της φύσης τα αιτήματα θα πρέπει να εξετάζεται ο παράγοντας του χρόνου σε συνάρτηση με τα γεγονότα της υπόθεσης. Στη προκείμενη περίπτωση αν και δεν προβάλλεται ευθέως αυτό το ζήτημα ως λόγος ένστασης, εντούτοις παρατηρώ ότι η αίτηση για παραμερισμό της επίδικης απόφασης και επαναφοράς της αίτησης καταχωρήθηκε εντός 7 ημερών από την έκδοση της απόφασης με την οποία απορριπτόταν. Επομένως αντικειμενικά εξετάζοντας τον παράγοντα του χρόνου οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος εκ μέρους της αιτήτριας. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: Σύμφωνα με τη νομολογία μας η αιτήτρια έχει το βάρος να αποδείξει ότι έχει πιθανότητα να δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες. Στην υπόθεση Χρυσάνθου κ.ά. v. Mariala Construction Ltd,
(1996)(1Β) A.A.Δ. σελ. 1129 λέχθηκαν τα εξής: ¨Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στους Αιτητές να αποδείξουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης. Δεν απαιτείται απόδειξη της υπεράσπισης τους. Είναι αρκετό να αποδείξουν ότι έχουν εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και αυτό είναι αρκετό για να παραμεριστεί η απόφαση και να επανεκδικασθεί η υπόθεση επί της ουσίας.¨ Στην υπόθεση Τεγκεράκης ως Διαχειριστής της περιουσίας της K. Τεγκεράκη (Χ¨ Παναγή Γιάννη) v. Δήμος Λευκωσίας,
(2005)(1 Α) Α.Α.Δ. σελ. 289 τονίστηκε ότι: « Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας, υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του αιτητή.» Καλείται το Δικαστήριο από τους καθ΄ών η αίτηση στα πλαίσια της παρούσας αίτησης να αποφασίσει το νομικό ζήτημα που προκύπτει, αν δηλαδή η αιτήτρια λανθασμένα καταχώρησε την αρχική αίτηση της με αίτηση διά κλήσεως και όχι με πρωτογενή αίτηση όπως και θα έπρεπε και όπως διαλαμβάνεται στο Άρθρο 12 Α
(2)* του περί Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόμου (Ν. 9/1965). Αυτό βέβαια είναι και το ουσιαστικό ζήτημα το οποίο θα αποφασίσει το Δικαστήριο αν ήθελε παραμεριστεί ή ακυρωθεί η απόφαση του με την οποία απέρριψε την αίτηση για τους λόγους και υπό τις συνθήκες που περιγράφονται με λεπτομέρεια στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Πασιουρτίδη και οι οποίοι ουσιαστικά δεν αμφισβητούνται. *12 (Α)
(2)Η αγοραία αξία του ακινήτου καθορίζεται υπό του αρμοδίου Δικαστηρίου κατόπιν υποβολής υπό του κυρίου του ακινήτου εναρκτηρίου κλήσεως (originating summons), επιδιδομένης εις τους προς όφελος των οποίων υφίσταται το υπό του εδαφίου
(1)αναφερόμενο εμπράγματον βάρος ή προσωρινό διάταγμα.» Τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης είναι διαφορετικά. Έτσι και οι υποθέσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ΄ών η αίτηση χαρακτηρίζονται από τα δικά τους γεγονότα. Στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου,
(1993)1 Α.Α. Δ. 26 είχε υποβληθεί αίτημα για παραμερισμό απόφασης που είχε εκδοθεί ερήμην ένα χρόνο μετά την έκδοση της απόφασης. Δεν δόθηκε ικανοποιητική δικαιολογία για την καθυστέρηση. Το Εφετείο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία αποφασίσθηκε ο παραμερισμός της απόφασης. Στην υπόθεση Λουκά v. Cyprus Pipes Industries Ltd,
(1995)1 Α.Α.Δ. σελ. 163 το δικαστήριο αποδέκτηκε την αίτηση των εφεσιβλήτων και παραμέρισε την απόφαση. Κρίθηκε ότι αποκαλύφθηκε υπεράσπιση και ότι υπήρξε επαρκής εξήγηση των λόγων παράλειψης εμφάνισης. Κρίθηκε ακόμα ότι ορθά ασκήθηκε και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Φραντζής v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 1096 απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του εναγομένου για μη καταχώριση σημειώματος εμφάνισης παραμερίστηκε με τον όρο παραχώρησης εγγυήσεων για τα ποσά της απόφασης και τα έξοδα. Επρόκειτο για απόφαση που είχε εκδοθεί ερήμην και καταχωρήθηκε η αίτηση για παραμερισμού της 18 μήνες αργότερα. Η αίτηση στηρίχθηκε στον ισχυρισμό ότι η υπογραφή του σαν εγγυητή στο έγγραφο ενοικιαγοράς που κατατέθηκε σαν μαρτυρία ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν πλαστή. Η επιβολή των εγγυήσεων, θεωρήθηκε ότι έγινε κατά ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση King's Head Development Co Ltd v. Πηλέα
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ.733 όπου η απόφαση είχε εκδοθεί στην απουσία των εφεσειόντων όταν το πρωτόδικο Δικαστήριο δε δέχθηκε τον νέο δικηγόρο τους επειδή ο δικηγόρος που χειριζόταν την υπόθεση μέχρι τότε δεν αποσύρθηκε νομότυπα. Το αίτημα για επανάνοιγμα της υπόθεσης στη συνέχεια απορρίφθηκε. Από το Εφετείο διατάχθηκε η αναδίκαση της. Τέλος, στην υπόθεση Πίττας v. Unigoods Trading Company Ltd
(2004)1 A.A.Δ. σελ. 1761 η έφεση απορρίφθηκε. Είχε κριθεί από το Πρωτόδικο Δικαστήριο ότι δεν υπήρχαν στοιχεία σε σχέση με την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης και όπου επίσης κρίθηκε ότι ο εφεσείων είχε επιδείξει κατά συρροή αδιαφορία η οποία υπό τις συνθήκες προσλάμβανε μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Η πλευρά της αιτήτριας προβάλλει ότι έχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας σύμφωνα με τη νομολογία στις αιτούμενες αξιώσεις της και θα ήταν άδικο να μην της επιτραπεί να προβάλει την υπόθεση της ενώπιον του Δικαστηρίου κατά παράβαση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της. Αν και αόριστος ο πιο πάνω ισχυρισμός, εντούτοις γίνεται επίκληση νομολογίας και συνταγματικών δικαιωμάτων εκ μέρους της αιτήτριας ισχυριζόμενη ότι η αίτηση της δεν πάσχει από παρατυπία. Η παρούσα υπόθεση σίγουρα διαφέρει από αυτές που παρέθεσα πιο πάνω καθώς εδώ το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει όχι επί πραγματικών γεγονότων και κατά πόσο αυτά αποκαλύπτουν καλή βάση αγωγής ή υπεράσπιση αλλά επί νομικού σημείου. Πρόκειται για ζήτημα το οποίο κατά την άποψη μου θα πρέπει να εξετασθεί μετά που θα ακουστούν και επιχειρηματολογήσουν και οι δύο πλευρές. Η αποστέρηση του δικαιώματος της αιτήτριας να ακουστεί μετά την απόρριψη της αίτησης της κατά τον τρόπο που έγινε, για ένα λάθος που δεν οφείλεται στην ίδια αλλά στους δικηγόρους της, όπως προκύπτει από τα γεγονότα της υπόθεσης τα οποία παρέμειναν αναμφισβήτητα, θα ήταν κατά την άποψη μου ένα πολύ δραστικό μέτρο. Δεν παραγνωρίζω τα όσα έχουν λεχθεί στις υποθέσεις Παπανικολάου v. Κότσαπα,
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1800 στη σελ. 1805 ότι δηλαδή: « Όπως έχει επανειλημμένα τονισθεί, πρέπει να διασφαλίζονται από τη μια το δικαίωμα ακρόασης του διάδικου και από την άλλη η ανάγκη ταχείας διεκπεραίωσης των δικαστικών υποθέσεων. Η άνευ φειδούς επανάνοιξη υπόθεσης δημιουργεί αβεβαιότητα στην τελεσιδικία και γι΄αυτό, αν η συμπεριφορά διαδίκου είναι τέτοια που πλήττει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης και καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί το αίτημα του διαδίκου. (Δέστε σχετικά Άννα Νικολάου Χαραλάμπους v. Κ.& Τ.Andreou Ltd κ.ά. Π.Ε. 11120 ημερ. 13.09.02 και Phylactou v. Michael,
(1982)1 C.L.R. 204) και στην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ v. Ιακώβου κ.ά.,
(2001)1 Α.Α.Δ. σελ. 457 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας αλλά παράγοντας υψίστης σημασίας για την ουσιαστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι συνυφασμένη με την ανάγκη εξασφάλισης της τελεσιδικίας. Αν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιτυγχάνει επανάνοιγμα υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου θα απολεσθούν με οδυνηρές συνέπειες στην απόδοση του δικαίου.» Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως εξήγησα πιο πάνω είναι τέτοια που με οδηγούν στην άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας εγκρίνοντας την αίτηση και παραμερίζοντας την ερήμην εκδοθείσα απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αρχική αίτηση. Σε διαφορετική περίπτωση, κατά την άποψη μου, η αιτήτρια θα αποστερείτο του δικαιώματος της να ακουστεί και επιχειρηματολογήσει επί του νομικού ζητήματος που ετέθη εκ μέρους των καθ΄ών η αίτηση με την ένσταση τους στην αρχική αίτηση και αφορά το ζήτημα ότι λανθασμένα κατέθεσαν αυτή την αίτηση τους χρησιμοποιώντας τον τύπο της αίτησης διά κλήσεως αντί της πρωτογενούς αίτησης. Σε σχέση με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης, οι οποίοι προέρχονται από τα γεγονότα που οδήγησαν στην πιο πάνω εξέλιξη και την απόρριψη της αρχικής αίτησης, κρίνω ότι όσα ισχυρίστηκε η πλευρά της αιτήτριας παρέμειναν αναντίλεκτα και αυτά δεν καταδεικνύουν αδιαφορία εκ μέρους της για προώθηση της αίτησης της. Το γεγονός ότι δεν ορκίζεται προσωπικά η αιτήτρια προς υποστήριξη της παρούσας αίτησης και πάλι δεν ενέχει ιδιαίτερη σημασία εφόσον ο κ. Α. Πασιουρτίδης ο οποίος ορκίσθηκε, είναι αυτός που γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που οδήγησαν στην απόρριψη της αίτησης εκτός από όσα του εξήγησε η συνάδελφος του κα Πάτσαλου και ήταν το κατάλληλο πρόσωπο να ορκισθεί γι΄αυτά. Όπως δε δηλώνει ο ίδιος, η αιτήτρια τον εξουσιοδότησε να προβεί στην ένορκη δήλωση και επομένως δεν επιδεικνύει αδιαφορία. Οι καθ΄ών η αίτηση θα μπορέσουν βεβαίως να αποζημιωθούν για το λάθος που υπέπεσε η πλευρά της αιτήτριας με τα έξοδα της παρούσας αίτησης τα οποία και τους επιδικάζονται. Καταλήγω να αποδεχθώ την αίτηση και να επαναφέρω την αίτηση που έχει απορριφθεί με έξοδα υπέρ των καθ΄ών η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης. (Υπ.) ............................................ Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.